Dziennik Urzędowy
MINISTERSTWA KOLEI ŻELAZNYCH
W A R S Z A W A
JM° 14.
d. 20 kwietnia 1922 r.
S P I S R Z E C Z Y :
26.
O k ó l n i k M i n i s t r a K o l e i Ż e l a z n y c h z d n . 4/1V 1922 r. Ns VI 1 9 50/ 25 /2 2
w s p r a w i e p o d z i a ł u n a p r a w p a r o w o z ó w i w a g o n ó w . — 24. Z e z w o l e n i e M i
n i s t r a K o l e i Ż e l a z n y c h W a r s z a w s k i e m u T - w u F a b r y k C u k r u z d n . 31/111
1922 r. N» V 2 1 6 w s p r a w i e n a d a n i a i n ż . W o l s k i e m u i W i ś n i e w s k i e m u p r a
w a z e j ś c i a n a g r u n t c e l e m c z y n i e n i a p r z e d w s t ę p n y c h p o s z u k i w a ń k o l e j o
w y c h b o c z n i c y o d D o b r z e l i n a p r z e z O p o r ó w — M o d e l — L u s z y n d o S a n n i k .
Z a w i a d o m i e n i a : M i a n o w a n i a . P r z e n i e s i e n i a z e w z g l ę d ó w s ł u ż b o w y c h . P r z e
n i e s i e n i a n a e m e r y t u r ę . U n i e w a ż n i e n i a .
26.
O K Ó L N I K
M in istra K o le i Ż e l a z n y c h z dnia 4/IV 1922 r. Nb V I 1950/25/22 w s p r a
w i e p o d z ia łu n a p r a w p a r o w o z ó w i w a g o n ó w .
Zmieniając „przepisy z dnia 27 października 1919 r., ustalające definicje
kategorji napraw dla p arow ozów i w a g o n ó w ” ogłoszone w Dzienniku G rzę
do w y m Ministerstwa Kolei Żelaznych, Nb 10 z dnia 25 listopada 1919, M i
nisterstwo Kolei Żelaznych wprowadza z dniem ogłoszenia niniejszego o k ó l
nika następujący podział napraw:
A.
D la p a r o w o z ó w w r a z z tendram i.
1.
N a p r a w a g ł ó w n a , której parowóz ma podlegać normalnie co
6 lat, połączona jest z rewizją wewnętrzną kotła po zdjęciu kotła z ram, w y
jęciu wszystkich rur ogniowych i dokładnem oczyszczeniu kotła z kamienia
i polega na gruntownej naprawie podwozia i mechanizmu oraz kotła w z a
kresie gwarantującym co najmniej 6 cioletnią j e g o służbę.
W razie uszkodzenia lub przedwczesnego zużycia części parowozu m o ż e
być parowóz poddany naprawie głównej przed upływem 6 lat, o ile zakres
dokonywanej naprawy dorównuje normalnej naprawie głównej, a m ian ow i
cie: jeżeli konieczne jest zdjęcie kotła z ram, wyję cie wszystkich płomienió-
wek, wymiana całych ścian kotłowych, lub ich części w zakresie w y m a g a
jącym według ustawy kotłowej przeprowadzenia rewizji wewnętrznej kotła
i próby ciśnienia, prostowanie ostojnic i t. p.
W razie d obrego stanu paro
wozu i możności przesunięcia terminu rewizji wewnętrznej kotła do lat 7-miu
naprawę główną wykonuje się równocześnie z rewizją wewnętrzną.
2.
N a p r a w a ś r e d n i a polega na naprawie i doprowadzeniu do
zup ełn ego porządku mechanizmu podwozia i kotła parowozu w zakresie
98
D z ie n n ik u rz ę d o w y .
N° 14.
umożliwiającym nieprzerwaną służbą co najmniej do nastąpnej naprawy
średniej względnie głównej.
• Naprawa średnia powinna być zasadniczo połączona z wyjęciem kół
i obtoczeniem obręczy kołowych.
Do naprawy średniej odstawia się parowozy w edle potrzeby bez ściśle
określonych term in ów — przyjmuje się jednak, że w normalnych warunkach’
między dw om a sąsiedniemi naprawami głów nem i przypadają 3 naprawy
średnie.
3.
N a p r a w a b i e ż ą c a polega na usunięciu spostrzeżonych przy
parowozie usterek i uszkodzeń w zakresie mniejszym niż przy naprawie
głównej lub średniej celem przyprowadzenia parowozu do stanu zdatnego
do służby i trwa dłużej niż jedną dobę, przyczem dzień wycofania z ruchu
i objęcia służby nie liczy się jako dzień naprawy.
Do naprawy bieżącej
należy zaliczać także wyjęcie kół, o ile nie jest połączone z .ogólną naprawą
parowozu w zakresie naprawy średniej.
B.
D la w a g o n ó w o s o b o w y c h .
1.
N a p r a w a g ł ó w n a obejm uje doprowadzenie wagonu do zupeł
nego porządku z gruntowną naprawą pudła.
Do tej kategorji zaliczają się
naprawy połączone a) z całkowitą odbudową pudła, b) z wymianą lub na
prawą żelaznych lub drewnianych ostojnic, lub czołownic jeśli konieczne
•jest roznitowanie ramy c) z naprawą lub wymianą słupków ze zdjęciem naj
mniej trzeciej części blaszanego obszycia pudła, d) z odnowienie m przynaj
mniej połow y dachu.
2.
N a p r a w a ś r e d n i a jest doprowadzenie wagonu do zupełn ego
porządku bez gruntownej naprawy pudła.
Naprawie średniej lub głównej
podlegają w agony w miarę potrzeby (mniej więcej co trzy lata) przyczem
po zbadaniu wstawionego do naprawy wagonu zapada decyzja, czy wagon
ma podlegać naprawie średniej czy też głównej.
3.
R e w i z j a , polega na zbadaniu i naprawieniu podwozia, ob to c ze
niu lub wym ianie zestawów kołowych, usunięciu wszelkich braków lub uste
rek w zewnętrznem i wewnętrznem urządzeniu wagonu.
4.
N a p r a w a b i e ż ą c a , trwająca ponad jedną dobę (dzień wsta
wienia
do naprawy i dzień wyjścia z naprawy nie rachują się) połączona
z naprawą lub wymianą poszczególnych części uszkodzonych i usunięciu
usterek zauważonych przy tern.
C.
D la w a g o n ó w t o w a r o w y c h .
1.
N a p r a w a g ł ó w n a l u b o d b u d o w a
odbywa się w miarę
potrzeby, lub podczas rewizji okresowej, jeśli naprawy analogiczne z napra
wami wyżej wskazanemi dla w agonów osobow ych (patrz p. B. 1).
2.
R e w i z j a o k r e s o w a połączona jest z całkowitą naprawą p o d
wozia, pudła i dachu i doprowadzeniem wagonu do stanu, aby wagon m ógł
służyć aż do następnej rewizji bez poważniejszej napiawy.
3.
N a p r a w a b i e ż ą c a trwająca ponad jedną dobę (nie rachując
dnia wstawienia i wypuszczenia wagonu z naprawy), polega na naprawie,
wymianie, lub umocowaniu oddzielnych części zapasowych lub usunięciu
zauważonych braków lub usterek.
Naprawę taboru, uszkodzonego przypadkowo, należy zaliczać do je d
nej z pow yżej podanych kategorji, zależnie od zakresu robót.
Za Ministra
( — )
J. Eberhcirdt
Podsekretarz Stanu.
Ne 14.
D z ie n n ik u rz ę d o w y .
99
27.
Z E Z W O L E N I E
M in istra K olei Ż e la z n y c h W a r s z a w s k i e m u T -w u F a b r y k C u k ru z dn.
31/111 1922 r. Ne V 216 w s p r a w i e n a d a n ia inż. W o l s k i e m u i W i ś n i e w
s k ie m u p r a w a ze jśc ia n a gru n t c e l e m c zyn ie n ia p r z e d w s t ę p n y c h
p o s z u k i w a ń k o l e j o w y c h b o c z n ic y o d D o b r z e lin a p rz e z O p o r ó w — M o
d e l — L u sz y n d o Sannik.
Na m ocy art. 22 ustawy „o udzieleniu koncesji na koleje żelazne pry
w atn e” z dnia 14/X 1921 r. (Dziennik Ustaw Ne 88 poz. 646) Ministerstwo
Kolei Żelaznych nadaje niniejszem firmie „Wolski i Wiśniewski” inżyniero
wie, Warszawa, ul. Marszałkowska Ne 153 m. 7, działającej z ramienia W a r
szawskiego T-wa Fabryk Cukru prawo na zejście na grunt celem czynienia
przedwstępnych poszukiwań kolejowych bocznicy od Dobrzelina przez O p o
r ó w — M o d e l— Luszyn do Sannik, przyczem przyjmuje Ministerstwo do wia
dom ości zobowiązanie inż. p. Ź. Pannenki Administratora Warszawskiego
T-wa Fabryk Cukru i przedłożenie kwitu Ne 996 Kasy Min. Kol. Żel. z dnia
28/1 1922 r. z opłaty tysiąca trzystu pięćdziesięciu marek.
Projektowana bocznica ogólnej długości wraz z warjantami trzydziestu
pięciu
kilometrów przechodzić będzie przez W oje w ó d z tw o Warszawskie,
które Ministerstwo Kolei Żelaznych powiadamia jednocześnie o wydaniu
niniejszego zezwolenia.
Z ezwolenie niniejsze zachowuje swą m oc w ciągu sześciu miesięcy.
Za Ministra:
( — )
J. Eberhardt
Podsekretarz Stanu
Z f l W I A D O M I E N I A .
M ia n o w a n ia .
Dr. Henner Stanisław, b. szef O. K. T. W. R a do m — naczelnikiem działu
gruntow ego (w ywłaszczeń) w Wydziale prawnym Dyrekcji Kolei Państwo
wych w Radomiu.
L. d z . I. 1904/ 3/22.
inż. Dowsin Leon — Dyrektorem Oddziału W ołkow ysk iego Dyrekcji
Kolei Państwowych w Wilnie.
L. I. 14212/3/21.
Inż. Firich Antoni, st. komisarz masz. k. p. — naczelnikiem p a r o w o
zowni głównej w Stanisławowie.
L. I. 2047/ 3/22.
Schmidt Teodo r — dyrektorem Wydziału kontroli dochodów w Dyrekcji
Kolei Państwowych w Poznaniu.
L. d z . 1. 462 7/3 /2 2 .
Maruszkin J ó z e f — dyrektorem Wydziału dochodów w Dyrekcji Kolei
Państwowych w Wilnie.
L. d z . 1. 5 0 3 5 /3 /2 2.
100
D z ie n n ik u rz ę d o w y .
N° 14.
P rz e n ie s ie n ia ze w z g l ę d ó w s łu ż b o w y c h .
W o b e c zwinięcia Oddziału B udow y Kolei Państwowych dla Małopolski
przenosi się z dniem 1 kwietnia 1922 r.
Dyrektora Oddziału inż. Marcinkiewicza Romana, st. radców bud. inż.
Gismana Ferdynanda i inż. Machalskiego Maurycego, st. radcę kol. inż.
Wójcikiewicza Władysława, radców bud. inż. Christelbauera Ludwika i inż.
Martiniego Władysława do Dyrekcji Kolei Państwowych we Lwowie.
Radcę bud. inż. Seremeta Józefa, st. kom. inż. H om els k ie go A ntonie
g o do Dyrekcji Kolei Państwowych w Stanisławowie.
Radcę bud. inż. Lew ick iego Jana do Dyrekcji Kolei Państwowych
w Gdańsku.
St. kom. bud. inż. Lejczaka Ignaceao do Dyrekcji Kolei Państwowych
w Krakowie.
L. d z . 1. 4 4 0 6 /3 /2 2 .
P rz e n ie s ie n ia n a e m ery turę.
Inż. Fischler flba, st. radca kolei państwowych, Dyrekcja Lwów, z dniem
1 czerwca 1922 r.
L. I. 173 63/ 3/ 21 .
U n ie w a ż n ie n ia .
Duplikat legitymacji instruktorskiej, wydany przez Centralny Związek
Kółek Rolniczych a poświadczony przez Ministerstwo Rolnictwa i Dóbr Pań
stwowych na imię instruktorki na powiat Puławski, Zofji Czarneckiej, jako
skradziony, niniejszym unieważnia się.
Wzamian duplikatu rzeczonego wydano wtóry, numer 2.
T ło c z o n o w D ru k arni P a ń s tw o w e j.
57316