background image

LASECZKI I ZIARNIAKI 

TWORZĄCE ENDOSPORY – 

TLENOWE, WZGLĘDNIE 

BEZTLENOWE I 

BEZWZGLĘDNIE 

BEZTLENOWE. BAKTERIE 

MACZUGOWATE. PRĄTKI.

background image

Rodzaj Bacillus

Laseczki, wytwarzają spory, Gram-dodatnie, 
przeważnie urzęsione, rozpowszechnione w 
przyrodzie

Mogą fermentować cukrowce, niektóre 
intensywnie hydrolizują białko, wytwarzają 
katalazę 

Przeważnie saprofity występujące w glebie

Mogą niszczyć żywność i paszę oraz 
powodować zatrucia pokarmowe. 

Rodzina Bacillaceae jest podzielona na Bacillus – 

laseczki tlenowe i Clostridium – beztlenowe. 

background image

BACILLUS  ANTHRACI S  (LASECZKA  WĄGLIKA)

Formy wegetatywne namnażają się szybko w 
temperaturze 37°C na zwykłych podłożach, poza 
żywym organizmem żyją krótko

Choroba odzwierzęca, ale najczęściej występuje u 
roślinożerców, które zjadają obecne w glebie spory

U człowieka może przyjąć 3 postacie: skórną, 
żołądkowo-jelitową oraz wziewną

Zakażenie przez uszkodzoną skórę, objawia się 
czarnymi zmianami skórnymi

Postać jelitowa występuje po spożyciu skażonego 
pokarmu, zmiany krwotoczne i martwicze w błonie 
śluzowej i węzłach chłonnych układu pokarmowego

Postać płucna rozwija się przy zakażeniu drogą 
wziewną, przez inhalację spor, gwałtowny przebieg. 
Zmiany martwicze w śródpiersiu, czasami zapalenie 
płuc. Przebieg choroby bardzo ciężki.

Dostępna jest szczepionka przeciwko wąglikowi

background image

Bakterie wąglika

http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Bacillus_anthracis_Gram.jpg

background image

BACILLUS CEREUS I BACILLUS 
SUBTILIS

Szeroko rozpowszechnione w środowisku

B. cereus wytwarza enterotoksynę powoduje zatrucia 
pokarmowe po zjedzeniu ryżu lub mięsa. Czynnik zakaźny 
w okulistyce

Obydwa gatunki rzadko wywołują zakażenia narządowe

Spory B. subtilis oraz B. stearothermophilus stosuje się jako 
biologiczne wskaźniki skuteczności procesu sterylizacji

Bacillus subtilis

http://pl.wikipedia.org/w/index.p
hp?
title=Plik:Bacillus_subtilis_Gram.
jpg&filetimestamp=2005012709
5612

background image

RODZAJ CLOSTRIDIUM

Bezwzględnie beztlenowe gatunki laseczek sporujących, 
Gram-dodatnie. Formy wegetatywne urzęsione. 
Wytwarzają wiele toksyn. Naturalne środowisko to 
gleba, zwierzęcy i ludzki układ pokarmowy

Przeprowadzają fermentację wielocukrów, białek, 
aminokwasów i puryn. Rozróżnia się klostridia 
sacharolityczne, peptolityczne i rozkładające kwas 
moczowy

Produktami fermentacji są: kwas masłowy, butanol, 
aceton, izopropanol, duże ilości gazu

Clostridium pasteurianum i wiele innych klostridiów 
sacharolitycznych wiąże azot atmosferyczny  

Clostridium aceticum przekształca fruktozę lub 
mieszaninę CO

2

 i H

2

 w octan.

background image

CLOSTRIDIUM PERFRINGENS (LASECZKA ZGORZELI 

GAZOWEJ)

Wszechobecna, najczęściej występująca spośród 
beztlenowców. Czynnikami zjadliwości są otoczka i 12 
egzotoksyn

Namnażanie się bakterii w układzie pokarmowym  i 
synteza w nim enterotoksyny jest przyczyną zatruć 
pokarmowych. Może wywoływać zgorzelinowe 
zapalenie jelit

Do zakażeń przyrannych zaliczmy zapalenie 
podskórnej tkanki łącznej oraz zgorzel gazową. 

Ropnych zakażenia pęcherzyka żółciowego, macicy, 
jajowodów oraz jamy brzusznej

Leczenie: chirurgiczne oczyszczenie rany, 
antybiotykoterapia, tlenowa terapia hiperbaryczna, 
immunoterapia

background image

Laseczka zgorzeli gazowej

http://pl.wikipedia.org/w/index.php?
title=Plik:Clostridium_perfringens.jpg&filetimestamp=20050301131149

background image

CLOSTRIDIUM TETANI (LASECZKA TĘŻCA)

Nieinwazyjny, wytwarzający 3 
toksyny, z których jedna jest 
istotna dla procesu 
chorobowego. Rezerwuarem 
jest przewód pokarmowy 
zwierząt. Zdolność ruchu, 
wytwarza spory

Jeśli w ranie dojdzie do 
wytworzenia się odpowiedniego 
środowiska beztlenowego, 
spory stają się formami 
wegetatywnymi

W tkankach bakterie 
wytwarzają egzotoksynę 
(tetanospasminę), blokując 
procesy hamowania 
pobudzenia nerwowego 
skutkiem czego są napięcia i 
kurcze mięśni

Stosuje się szczepienia 
skojarzoną szczepionką DTP.

http://www.pasozyty.biz/?p=54

background image

CLOSTRIDIUM BOTULINUM (LASECZKA 
JADU KIEŁBASIANEGO)

Zdolność ruchu, obecna we 
wszystkich środowiskach, spory 
są odporne na wysoką 
temperaturę. Przenoszone w 
powietrzu lub produktach 
spożywczych zanieczyszczonych 
glebą. Obecne w nieświeżych 
produktach żywnościowych

Wytwarza jedną z najsilniej 
działających neurotoksyn, 
botulinę (50% śmiertelność). 
Powoduje porażenie wiotkie przez 
hamowanie uwalniania 
acetylocholiny 

Objawia się postępujący 
paraliżem, mającym zwieńczenie 
w paraliżu mięśni oddechowych

http://pl.wikipedia.org/w/index.php?
title=Plik:Clostridium_botulinum_01.
png&filetimestamp=200703311434
58

Wybarwione bakterie. 

Na biegunach komórek 

zlokalizowane są 

przetrwalniki.

background image

CLOSTRIDIUM DIFFICILE

Wytwarza 2 toksyny: A (enterotoksyna) i B (cytotoksyna), powodują 
owrzodzenia i martwicę błony śluzowej jelita

Są jedną z najczęstszych przyczyn rzekomobłoniastego zapalenia jelit

Występują w środowisku naturalnym, są częścią ludzkiej flory 
jelitowej

Do zakażenia dochodzi po leczeniu antybiotykami o szerokim zakresie 
działania, niszczącym florę jelitową, co umożliwia niekontrolowany 
wzrost C. difficile w jelicie grubym

http://en.wikipedia.org/wiki/File:Clost
ridium_difficile_01.jpg

background image

RODZINA CORYNEBACTERIACEAE 

CZYLI MACZUGOWCE

Cylindryczne, pałeczkowate, gram dodatnie bakterie. 
Tlenowce, mikroaerofile lub względne beztlenowce.

Rodzina ta dzieli się na rodzaj: Corynebacterium, 
Listeria oraz Erysipelothrix

Rodzaj Corynebacterium

Laseczki Gram-dodatnie z maczugowato rozszerzonymi 
końcami, greckie „koryne” – maczuga

Na biegunach występują ziarnistości. Nie mają rzęsek, ani 
spor. Nie wykazują kwasooporności. Rozkładają 
węglowodany bez wytwarzania gazu. Wytwarzają katalazę

background image

CORYNEBACTERIUM DIPHTHERIAE 
(MACZUGOWIEC BŁONICY)

Typowy przedstawiciel rodzaju Corynebacterium. Bakteria 
patogenna, wywołuje niebezpieczną chorobę zwaną  błonicą 
lub dyfterytem

Inne bakterie z tego rodzaju, określane wspólnie jako 
dyfteroidy, występują w środowisku naturalnym oraz należą 
do fizjologicznej flory skóry i błon śluzowych 

Działa dwojako na organizm człowieka: 1. Tworząc błony 
rzekome (dyfteryczne) z bakterii oraz obumarłych 
fragmentów śluzówki . 2. Jeśli została zakażona fagiem i 
nastąpiła konwersja fagowa działa na cały organizm 
wytwarzając do krwi jad bakteryjny zw. egzotoksyną

Wyróżnia się cztery podstawowe postacie błonicy: dyfteryt 
gardła, nosa i ucha, skóry oraz tzw. krup, czyli błonica krtani

Choroba zakaźna i zaraźliwa, antroponoza. Przenoszona 
drogą kropelkową. Wrota zakażenia to błony śluzowe i skóra

background image

MACZUGOWIEC BŁONICY

http://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Corynebacterium_diphtheriae_Gram_stain.jpg

background image

RODZAJ LISTERIA

Obejmuje jeden gatunek 

Listeria 

monocytogenes 

Pałeczki G+ o zaokrąglonych końcach, 
mają 4 lub mniej rzęsek, nie wytwarzają 
spor

Fermentują liczne cukrowce i alkohole 
wielowodorowe. Wytwarzają katalazę

Listerioza jest sporadycznie występującą 
chorobą zakaźną, u owiec, świń, bydła, 
kóz, królików, świnek morskich, kur i 
człowieka

Przebiega w postaci zapalenia opon 
mózgowo-rdzeniowych, niekiedy 
posocznicy, zapalenia węzłów chłonnych, 
zapalenia spojówek i zmian skórnych, u 
ciężarnych występują poronienia lub 
martwe porody

Jedyną metodą leczenia jest 
antybiotykoterapia

http://pl.wikipedia.org/w/index.php?
title=Plik:Listeria_monocytogenes_PH
IL_2287_lores.jpg&filetimestamp=200
60418184312

background image

RODZAJ ERYSIPELOTHRIX

Obejmuje jeden gatunek 

Erysipelothrix insidiosa 

(dawniej rhusiopathiae) – Włoskowiec różycy

G+ cienkie pałeczki, nie wykazuje ruchu i nie wytwarzają 
spor i otoczek. Występuje na całym świecie, wywołuje 
różycę, groźną dla ludzi, zakaźną i zaraźliwą chorobę świń

Przebieg ostry lub przewlekły, dostaje się do organizmu 
przez ranę, uszkodzony naskórek bądź błony śluzowe

Na skórze, miejscu, gdzie doszło do zakażenia, tworzy się 
bolący rumień lub pęcherz. Dochodzi do obrzęku i bólu w 
okolicznych stawach i węzłach chłonnych. Silny dokuczliwy 
świąd

Wyróżniamy 3 postaci choroby: posocznicową, 
pokrzywkową i przewlekłą

Leczenie: antybiotyki, penicylina, miejscowo okłady z maści 
ichtiolowej

background image

RODZINA MYCOBACTERIACEAE CZYLI PRĄTKI

Kształt pałeczkowaty, kwasoodporne, wolno rosnące, 
bezwzględnie tlenowce, niewytwarzające spor

Do rodziny tej należy jeden rodzaj czyli Mycobacterium

Prątki należące do grupy Mycobacterium 
tuberculosis 
wywołują u ludzi gruźlicę

Zakażenie szerzy się drogą kropelkową. Powstawaniem 
gruzełków w narządach

Większość przypadków gruźlicy dotyczy płuc, ale 
zmiany mogą obejmować również: jelita, otrzewną, 
opony mózgowo-rdzeniowe, nerki, kości i stawy, skórę

Występuje powszechnie i jest w wysokim stopniu 
zakaźna dla osób w każdym wieku

W Polsce obowiązkowe są szczepienia przeciw gruźlicy

background image

PRĄTEK GRUŹLICY (MYCOBACTERIUM TUBERCULOSIS)

http://pl.wikipedia.org/w/index.php?
title=Plik:Mycobacterium_tuberculosis_8438_lores.jpg&filetimestamp=20060418194555

background image

PRĄTKI ATYPOWE

Zakażenia u ludzi określane jako mykobakteriozy 
powodować mogą prątki atypowe (niegruźlicze)

Szeroko rozpowszechnione w środowisku. Wywołują 
zakażenia najczęściej u pacjentów ze znacznym 
upośledzeniem odporności 

Niektóre wywołują zakażenia dolnych dróg 
oddechowych (przypominających gruźlicę), inne 
powodują zakażenia skóry, tkanki podskórnej, węzłów 
chłonnych. Do zakażenia dochodzi drogą wziewną, 
przez przewód pokarmowy lub uszkodzoną skórę

background image

MYCOBACTERIUM LEPRAE

Wywołuje trąd. Powoli postępująca choroba 
obejmująca głownie skórę, nerwy i błony śluzowe

Pierwotnie choroba występuje w rejonach tropikalnych 
i subtropikalnych

Zakażenie, którego źródłem są chorzy z rozległymi 
zmianami błon śluzowych, szerzy się przez bliski 
kontakt bezpośredni

background image

BIBLIOGRAFIA

„Mikrobiologia” podręcznik dla pielęgniarek, położnych 
i ratowników medycznych; pod redakcją Piotra B. 
Iteczko

„Mikrobiologia” podręcznik dla studentów wydziałów 
zootechnicznych Akademii Rolniczych, praca zbiorowa pod 
redakcją Zbigniewa Szynkiewicza, 1975

„Mikrobiologia ogólna” Hans G. Schlegel, 2003

„Mikrobiologia” krótkie wykłady, J. Nicklin, K.Graeme-Cook, 
T. Paget, R. Killington, 2000


Document Outline