PowerPoint Presentation

Znieczulenie ogólne



Jest to postępowanie, które przygotowuje

do przeprowadzenia operacji chorego.



Stosujemy na ogół kilka środków

jednocześnie co ogranicza podawanie

dużej dawki jednego leku i zmniejsza

występowanie działań niepożądanych

Znieczulenie ogólne

1.) Wyłączamy O.U.N

2.) Znosimy mechanizmy obronne

organizmu np. (ślina spływa w dół

dróg oddechowych, a nie mamy

odruchu kaszlu aktywnego co może

doprowadzić np. do zapalenia płuc)

Znieczulenie lędźwiowe

1.) Podajemy dordzeniowo lek

miejscowo znieczulający, ma to duże

znaczenie ponieważ nie wyłączamy u

pacjenta O.U.N (pacjent jest

świadomy)

2.) Szybko wraca całkowita zdolność,

aktywność

OKRESY ZNIECZULENIA

OGÓLNEGO

1.) Okres oszołomienia ze zmniejszoną

odczuwalnością doznań bólowych

(początek wyłączania

kory mózgowej

)

Oddech ma niewielką amplitudę, ale

równomierną

Źrenice normalne

Odruchy zachowane

2.) Okres pobudzenia psychoruchowego (ekscytacji),

ten okres jest niebezpieczny (emocje powodują

wzrost ciśnienia i zmiany innych parametrów

fizjologicznych)

Dąży się do wyeliminowania tego okresu, do tego

stosujemy środki

PREMEDYKACYJNE

, które ułatwiają

przeprowadzenie narkozy, mogą być to leki z

różnych grup (np.benzodiazepiny czy ATROPINA

podawana aby zmniejszyć ilość śliny produkowanej

przez gruczoły co w konsekwencji „chroni pacjenta”

przed np.powstaniem zapalenia płuc.

Źrenice rozszerzone

Oddechy mają większą amplitudę, ale są

nierównomierne

Odruchy są zachowane

3.) Okres narkozy właściwej (znieczulenie chirurgiczne)

a.) PODOKRES 1

Zwiększa się fala oddechowa, staje się równomierna

Szerokość źrenic się zmniejsza

PIERWSZY zanika odruch spojówkowy

Zachowane są odruchy głębokie

Napięcie mięśni troszkę obniżone

b.) PODOKRES 2

Zmniejszona fala oddechowa

Źrenica jest najwęższa

Zaczyna się zanikanie odruchów głębokich

c.) PODOKRES 3

Mała fala oddechowa (pętelkowata)

Szerokość źrenicy naturalna

Zanik wszystkich odruchów

d.) PODOKRES 4

Jeszcze mniejsza fala oddechowa, równomierna

Źrenica jak wcześniej

Zanik wszystkich odruchów

4.) AFIKSJA (to nie jest 4 okres tylko zaburzenie)

- Zła praca układu oddechowego i krążenia (nie powinno to zjawisko

występować)

PREMEDYKACJA



Premedykacja

jest procedurą, za pomocą której

pacjent jest przygotowywany do znieczulenia ogólnego.



Jej zastosowanie pozwala zmniejszyć:

nasilenie lęku i psychicznego pobudzenia – za pomocą

leków przeciwlękowych (anksjolitycznych) i

neuroleptyków

czucie bólu –

za pomocą leków przeciwbólowych

(analgetycznych)

Odruch wymiotny i niebezpieczeństwo wstrząsu –

stosując leki przeciwhistaminowe

Napięcie układu autonomicznego

– lekami

parasympatykolitycznymi (cholinolitycznymi) i

sympatykolitycznymi (adrenolitycznymi)



LEKI CHOLINOLITYCZNE

(

atropina,

hioscyjamina)

w premedykacji stosuje się

w celu zmniejszenia ilości wydzieliny w

drogach oddechowych i zapobiega

bradykardii



AGONIŚCI RECEPTORA

2-adrenergicznego

(klonidyna, deksmedetomidyna)

-działają m.in. przeciwlękowo,

przeciwdrgawkowo, wzmagają diurezę,

osłabiają perystaltykę przewodu

pokarmowego, zmniejszają wydzielanie

soku żołądkowego

ŚR.ZNIECZULANIA OGÓLNEGO-

WZIEWNE (Anestetyki wziewne)



powinny być bezwonne



nie mogą tworzyć z powietrzem mieszaniny wybuchowej



nie powinny się zmieniać pod wpływem przechowywania



powinny mieć dużą rozpiętość między dawką toksyczną a

śmiertelną



powinny działać proporcjonalnie do dawki, szybko po

podaniu i dawać głębokie znieczulenie ze zniesieniem

napięcia mięśni



muszą być nietoksyczne w stosunku do narządów

wewnętrznych

DZIAŁANIE:



mają one powinowactwo do lipidów



zakłócają przepuszczalność błon

komórkowych



można wyciągnąć wnioski dotyczące

budowy środków wziewnych a błoną

komórkową: środki te muszą mieć

względnie małą masę, musi być odpowiedni

współczynnik podziału, dawka musi działać

natychmiast (czas wprowadzania leków)

Molekularny mechanizm

działania WLZO



Pomimo ponad stuletniego stosowania

wziewnych leków znieczulenia ogólnego

(WLZO) dalecy jesteśmy od całkowitego

zrozumienia mechanizmów ich działania.



Próby wyjaśnienia obejmują kompilację

różnych teorii.



Prawie zawsze rezultatem jest

hiperpolaryzacja neuronów skutkująca

zahamowaniem neurotransmisji

synaptycznej.

1.) Eter etylowy



Zawsze sporządzamy ex tempore (w czasie przechowywania mogą tworzyć

się nadtlenki)



Musi być przechowywany w naczyniach z ciemnego szkła



Długi okres pobudzenia psychoruchowego



Drażni błony śluzowe dróg oddechowych



Zwiększa wydzielanie wydzieliny w przewodzie oddechowym



Działa zwiotczająco na mięśnie szkieletowe



Nie powinien wpływać na czynność serca i układu oddechowego



Może spowodować stałe zwiotczenie mięśnia macicy i przechodzi do płodu



Indeks terapeutyczny jest bezpieczny

2.) Halotan



działa silnie anestetycznie



nie prowadzi do drażnienia śluzówek



obniża napięcie mięśniówki oskrzeli (

ma właściwości

rozszerzające oskrzela, można stosować u pacjentów

astmą oskrzelową

)



Zasypianie i budzenie się chorego po halotanie jest

szybkie (kilka minut)



Znosi napięcie mięśni



Wady:

Mała rozpiętość anestezji

Działanie depresyjne na oddychanie

Uwrażliwienie mięśnia sercowego na katecholaminy z

wiążącym się z tym ryzykiem wystąpienia zaburzeń

rytmu serca

Wywołuje wolnoskurcz, któremu możemy zapobiegać

uprzednim podaniem atropiny

Izofluran, Desfluran, Sevofluran



Są to halogenowane etery



Izofluran

Jest bezbarwną, niepalna cieczą

Szybko ulega wchłanianiu i wydalaniu

Wpływa depresyjnie na oddech

Jest zaliczany do standardowych

wziewnych środków do znieczulania

ogólnego (obok N

3.) Podtlenek azotu

Gaz rozweselający

Słabe działanie (wymaga

premedykacji)

Słabo zwiotcza mięśnie (często kojarzy

się go z lekami miorelaksującymi)

Nie wpływa na układ naczyniowy

Mało toksyczny (nie wpływa na funkcje

wątroby, nerek i jelit)

4.) Cyklopropan



Wywołuje ślinienie



W premedykacji + Atropina



Niekorzystny wpływ na ośrodek

oddechowy (nie powinni przyjmować

pacjenci z dychawicą oskrzelową)



Zwiększa wrażliwość serca na aminy

katecholowe i może prowadzić do

zaburzeń rytmu serca

Śr.znieczulania ogólnego -

NIEWZIEWNE



stosowane do wywoływania podstawowego

znieczulenia chirurgicznego



używane też do pełnego lecz krótkiego

znieczulenia



są to sole sodowe krótko lub długo

działających barbituranów i tiobarbituranów



najczęściej podawane dożylnie, rzadziej

doodbytniczo

Działanie



Pobudzenie receptora barbituranowego

(bądź BZG) powoduje pobudzenie do

działania neuroprzekaźnika GABA na rec.

GABA, dzięki temu otwiera się kanał

anionoselektywny (Cl-) i do wnętrza

neuronu wnikają Cl— - następuje

hiperpolaryzacja

- stabilizacja błony

komórkowej (brak przewodzenia).



Barbiturany

przedłużają także czas

otwarcia tego kanału.

1.) Tiopental



Przede wszystkim stosowany w premedykacji, wywołuje sen

bardzo szybko 5-10min



Nie zwiotcza mięśni szkieletowych



Nie ma (podobnie jak barbiturany) działania

analgetycznego (

przeciwbólowego)



Może wywołać czkawke, kaszel (wolno wstrzykiwać bo może

wywołać bezdech)



Głównie do krótkotrwałych zabiegów, nie wymagających

zwiotczenia mięśni



Częste jest postępowanie polegające na szybkim uśpieniu

chorego przez podanie dożylne, a następnie pogłębienie i

dłuższe utrzymywanie znieczulenia za pomocą środka

wziewnego (szybkie uśpienie bez okresu pobudzenia)



W odpowiednich dawkach LEK PRAWDY



W przypadku przedawkowania może dojść do porażenia

ośrodka oddechowego



W obrębie serca

barbiturany i tiobarbiturany

wykazują

ujemne działanie inotropowe

zmniejsza się objętość wyrzutowa serca, w

związku z czym na drodze odruchowej zwiększa

się częstość pracy serca)



Zwykle zmniejsza się ciśnienie krwi

2.) Ketamina



Najczęściej u dzieci w krótkich zabiegach



BARDZO SILNE działanie PRZECIWBÓLOWE



Może wywołać halucynacje (objawy chorób

psychicznych jak po LSD)



Pobudzenie psychoruchowe



Może wywołać padaczkę



Przeciwskazania do stosowania ketaminy

to nadciśnienie lub zwiększone ciśnienie

płynu mózgowo-rdzeniowego

3.)Etomidat

Działanie anestetyczne występuje bardzo szybko i

utrzymuje się dość krótko

Działa ok. 15x silniej niż tiopental

Większy zakres działania terapeutycznego niż

tiopental

Nie posiada działania analgetycznego ,

związku z tym nie nadaje się do stosowania jako

samodzielny lek anestetyczny

Stosowany jest do wprowadzenia do znieczulenia

ogólnego

4.)Propofol



Po podaniu dożylnym szybko prowadzi do

utraty przytomności, która przy zwykłym

dawkowaniu utrzymuje się 5-8 min



Nie wykazuje działania analgetycznego



Ciśnienie krwi ulega obniżeniu



Mechanizm działania jest nadal nie jasny

(niespecyficzne działanie na błony lipidowe,

nasilenie działania hamującego GABA w O.U.N)



Stosowany do wprowadzenia w stan anestezji

Hipertermia złoścliwa



Jest to bezpośrednio zagrażające życiu

zaburzenie funkcji mięśni szkieletowych

wyzwalane najczęściej anestetykami

wziewnymi (będącymi cieczami w

temperaturze pokojowej) oraz

suksametonium.



Występuje zatem głównie w trakcie

znieczulenia ogólnego z częstotliwością 1 na

60 000 znieczuleń z użyciem suksametonium.



Wrażliwość na HZ dziedziczy się w

sposób autosomalny i związana jest z

mutacją genu RyR-1 (chromosom

19).



Zaburzenie to prowadzi do

masywnego uwolnienia jonów wapnia

do cytoplazmy, skurczu mięśni ciała,

wzrostu metabolizmu komórkowego z

nadprodukcją ciepła i CO2.



Klinicznie HZ objawia się

Hipertermią

Sztywnością mięśni

Hiperwentylacją

Tachykardią

Zaburzeniami rytmu serca

Głęboką kwasicą metaboliczną

Hiperkaliemią

Hiperkalcemią



Śmiertelność wynosi 10%



Może byś skutecznie opanowana przez podanie

dantrolenu (środek zwiotczający mięśnie –

częściowa blokada uwalniania jonów wapnia)

Ratunek dla chorego



Leczenie powinno być natychmiastowe,

przemyślane i zdecydowane.



Działaniem przyczynowym jest jak

najszybsze, dożylne podanie dantrolenu

(Dantrium) – jedynego dostępnego

klinicznie środka zmniejszającego

wewnątrzkomórkowe uwalnianie wapnia.

Szczególne postacie

anestezji



Neuroleptoanalgezja i neuroleptoanestezja

1.) Neuroleptoanalgezja

rozumie się postępowanie

polegające na podaniu

leku neuroleptycznego równocześnie

z opioidem

– co prowadzi do stanu, w którym pacjent jest

uspokojony i pozbawiony lęku, jak również dalece obojętny

w stosunku do otoczenia i przebiegających wydarzeń

W neuroleptoanalgezji mogą być przeprowadzone

małe

zabiegi (np. endoskoskopia)

Nie duże zabiegi chirurgiczne ze względu na

niewystarczające zwiotczenie mięśni i stłumienie odruchów

Nie zawsze dochodzi do utraty przytomności

2.) w neuroleptoanestezji

– oprócz neuroleptyku i

opioidy – stosuje się dodatkowo

gaz rozweselający

oraz ewentualnie

środek zwiotczający mięśnie

gaz rozweselający nasila działanie leku

analgetycznego, ponadto powoduje utratę

przytomności



Zalety neuroleptoanalgezji i neuroleptoanestezji

Przewodnictwo w sercu i częstość pracy serca pozostają

niezmienione

Układ autonomiczny ulega zahamowaniu jedynie w

nieznacznym stopniu

Wybudzanie ze znieczulenia ogólnego przebiega bez zaburzeń

orientacji

Zapewnione jest działanie przeciwbólowe w okresie

pooperacyjnym



Ewentualne przedawkowanie leków

przeciwbólowych może być skutecznie

opanowane za pomocą antagonistów

opioidowych, np. naloksonem



Jako

lek neuroleptyczny

wykorzystuje się przede

wszystkim

droperidol

, a jako silnie działające

analgetyki stosowane są opioidy

z grupy

fentanylu



DROPERIDOL

-prowadzi do uczucia senności i obojętności

psychicznej, jednak bez utraty możliwości

reagowania

Serce i układ krążenia pozostaja stabilne

Ma silne działanie przeciwwymiotne

Anestezja zrównoważona



Znieczulanie ogólne polegające na

skojarzonym podawaniem opioidu z grupy

fentanylu z

anestetykiem wziewnym

(dezfluranem), anestetykiem dożylnym

(propofolem)

i ewentualnie z

niedepolaryzującuym środkiem

zwiotczającym mięśnie



Objawy ze strony serca i układu krążenia w

przypadku stosowania anestezji

zrównoważonej są zwykle bardzo niewielkie

Całkowita anestezja dożylna



Rezygnuje się całkowicie ze stosowania lotnych

anestetyków



Stosuje się połączenia substancji poddających się

łatwemu sterowaniu np.

propofol i remifentanyl

(opioid)

W trakcie szczególnie bolesnych zabiegów operacyjnych

możliwe jest, w razie potrzeby, natychmiastowe

zwiększenie dawki podawanego we wlewie remifentanylu

Anestezja dożylna



Oprócz dobrze sterowalnego opioidu (np.

remifentanylu) i anestetyku dożylnego (np.

propofolu) stosuje się anestetyk wziewny

(np. gaz rozweselający)



Dzięki temu dawkowanie anestetyków

dożylnych jest odpowiednio mniejsze

Document Outline