background image
background image

Hipokrates (V wiek p.n.e.)

Natura świata, to 4 żywioły (Empedokles): 

Powietrze jest gorące i wilgotne; 

Ogień jest gorący i suchy;

Woda jest zimna i wilgotna;

Ziemia jest zimna i sucha.

Natura człowieka, to soki (humory – humor: łac. 

wilgoć, sok) w organizmie: żółć żółta, krew, 

flegma, i żółć czarna

Niekorzystne wymieszanie soków, brak odpowiednich 

proporcji = choroby. Na ich powstanie wpływ ma 

m.in. odżywianie i pory roku.

Uczony ten nie odnosił natury człowieka i 

wyróżnionych humorów do pojęcia temperamentu.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

2

background image

Claudius Galen (II wiek n.e.)

osobisty lekarz Marka Aureliusza

Stworzył pierwszą typologię 

temperamentu: opisał 9 

temperamentów, w tym 4 

pierwotne, zależne od 

dominacji ciepła, zimna, wilgoci 

lub suchości:

Sangwinik (krew), choleryk 

(żółta żółć), melancholik 

(czarna żółć), flegmatyk 

(flegma).

Przedstawił niepełny 

psychologiczny opis 

temperamentów w oparciu o 

obserwację zachowania. 

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

3

background image

Immanuel Kant 

(1724-1804)

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

4

background image

Wilhelm Wundt 

(1832-1920)

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

5

background image

Zmodyfikowana charakterystyka 

temperamentów Hipokratesa-

Galena 

(wg Remplein, 1959, za: Strelau, 1992)

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

6

Cechy 
psychomotoryczne

Sangwini
k

Melancholi

Choleryk  Flegmaty

k

1.Zabarwienie 
emocjonalne (życie 
uczuciowe)

wesoły

smutny

rozdraż-
niony, 
wybuchow
y

zrównowa
-żony, 
stały

2. Cechy 
formalne 
przeżyć 
psychicznyc
h

a) Łatwość 
powstawani
a
b) Siła
c) 
Głębokość 
d) Czas 
trwania
e) Przebieg

duża

słabe
płytkie
płynne 
nietrwałe
nieregularn
y

mała

silne
głębokie

trwałe
regularny

duża

silne
głębokie

trwałe
nieregularn
y

mała

słabe
częściowo 
głębokie
częśc.trwał

regularny

3. Sposób 
reagowania 
(wykonywani
a ruchów)

a) Szybkość 
b) Siła 
c) Czas 
trwania
d) Zakres 
e) Przebieg 

szybko
silne
płynne
nietrwałe
duży
nieregularn
y

powoli
słabe
trwałe

mały
regularny

szybko
silne
aktywnie
trwałe
duży
nieregularn
y

powoli
słabe
biernie
trwałe
mały
regularny 

background image

Carl Gustaw Jung 

(1875-1961)

Postawy: ekstrawertywna i introwertywna – mają podłoże 

biologiczne, wyznaczają kierunek ogólnej energii 

psychicznej. 

Ujawniają się w funkcjach psychicznych: wrażeniach 

zmysłowych, myśleniu, uczuciach i intuicji (zwykle 

jedna funkcja dominuje).

Ekstrawertyk: kieruje reakcje na zewnątrz, zwraca uwagę 

na oczekiwania i potrzeby środowiska społecznego, 

uzewnętrznia aktywność fizyczną.

Introwertyk: kieruje reakcje do wewnątrz, koncentruje się 

na subiektywnych wewnętrznych procesach 

psychicznych, wycofuje się z nieznanych środowisk 

fizycznych i społecznych.

Introwersja i ekstrawersja wzajemnie się uzupełniają 

(świadomość/nieświadomość).

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

7

background image

Zmodyfikowana charakterystyka 

temperamentów Hipokratesa-Galena: 

H.Eysenck

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

8

background image

Konstytucjonalna typologia 

temperamentu E. Kretschmera 

(slajd 1)

U jej podstaw leży zainteresowanie antropologów i 

psychiatrów (z przełomu XIX i XX w.) 

różnorodnością struktury ludzkiego ciała oraz 

związkiem między budową ciała a 

predyspozycjami do choroby psychicznej.

Temperamenty. Są one, jak dowiedziono 

empirycznie, współuwarunkowane składem 

chemicznym krwi, humoralnie. Ich substratem 

cielesnym jest układ mózgowo-gruczołowy. 

Temperamenty stanowią tę część psychiki, 

która za pośrednictwem układu humoralnego 

koreluje z budową fizyczną (Kretschmer, 1944, 

s.298; za: Strelau, 1998).

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

9

background image

Konstytucjonalna typologia 

temperamentu E. Kretschmera 

(slajd 2)

Wstępne obserwacje i analiza badań 

antropologicznych oraz technika fotograficzna, 

poparte danymi empirycznymi pochodzącymi 

od 8099 chorych wykazały:

Pacjenci maniakalno-depresyjni: budowa 

pykniczna (krępa) – 64%

Schizofrenicy: budowa leptosomatyczna lub 

asteniczna (wysoka i szczupła) – 50,3%

Epileptycy: budowa atletyczna - 28,9% lub 

dysplastyczna (odstępstwa od nomalnej 

budowy) - 29,5%

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

10

background image

Konstytucjonalna typologia 

temperamentu E. Kretschmera 

(slajd 3)

TEMPERAMENT SCHIZOTYMICZNY

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

11

Skłonność do schizofrenii, 
autyzmu (wycofania), 
emocjonalnie drażliwi i 
chłodni, o sztywnych 
przyzwyczajeniach i 
postawach, wycofanie ze 
świata realnego, trudność 
z przystosowaniem
(typ budowy 
leptosomatyczny/asteni
czny
)

http://www.youtube.com/watch?v=UiWBWwCa1E0&tracker=False

 

background image

Konstytucjonalna typologia 

temperamentu E. Kretschmera 

(slajd 4)

TEMPERAMENT CYKLOTYMICZNY

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

12

Skłonność do psychozy 
maniakalno-depresyjnej 
(cykliczne zaburzenie 
psychotyczne), 
przechodzenia od radości 
do smutku i odwrotnie, 
łatwe nawiązywanie 
kontaktu z otoczeniem, 
realistyczne poglądy (typ 
budowy pykniczny).

http://www.youtube.com/watch?v=MkTw3_PmKtc&tracker=False

 

background image

Konstytucjonalna typologia 

temperamentu E. Kretschmera 

(slajd 5)

TEMPERAMENT IKSOTYMICZNY

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

13

Skłonność do epilepsji, 
mała wrażliwość, spokój, 
słabo zaznaczona mimika i 
pantomimika, mała 
plastyczność, trudność w 
przystosowaniu do 
otoczenia (typ budowy 
atletyczny).

http://www.youtube.com/watch?v=F-idwFqpjUc&tracker=False

 

background image

Konstytucjonalna typologia 

temperamentu E. Kretschmera 

(slajd 6)

Obszary funkcjonowania psychicznego w jakich 

zaznacza się temperament:

1)

Psychastezja – nadmierna lub za słaba 
wrażliwość na bodźce psychiczne;

2)

Nastrój – od przyjemności (radości) do 
przykrości (smutku);

3)

Tempo psychiczne – 
przyśpieszenie/zahamowanie, rytm procesów 
psychicznych;

4)

Ruchliwość psychiczna – ogólne tempo 
ruchu, sposoby poruszania się.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

14

background image

Konstytucjonalna typologia 

temperamentu W. H. Sheldona 

(slajd 1)

Wymiary konstytucji fizycznej (w oparciu o 17 

wskaźników proporcji średnicy ciała do wzrostu): 

endomorficzny, mezomorficzny i 

ektomorficzny  różna ich kompozycja składa się 

na somatotyp, a każdy składnik ocenia się na 7-

stopniowej skali.

7-1-1  typ endomorficzny: masywne, dobrze 

rozwinięte narządy trawienne (wiscerotonia);

1-7-1  typ mezomorficzny: silny kościec, rozwinięte 

mięśnie,, dobrze wykształcona tkanka łączna 

(somatotonia);

1-1-7  typ ektomorficzny: dominacja układu 

nerwowego, tkanki czuciowej i skóry 

(cerebrotonia).

4-4-4  typ mieszany.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

15

background image

Konstytucjonalna typologia 

temperamentu W. H. Sheldona 

(slajd 2)

5 lat badań, głównie na mężczyznach, ok. 

4000 osób, lista 650 terminów cech 
temperamentalnych, kilkadziesiąt 
wywiadów z osobami badanymi, 
długotrwałe obserwacje  

60 nazw cech skupionych w 3 grupy: 

wiscerotonia, somatotonia, cerebrotonia.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

16

background image

Konstytucjonalna typologia 

temperamentu W. H. Sheldona 

(slajd 3)

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

17

Źródło: Sheldon i Stevens, 1942, s. 26, za: Strelau, 1998

background image

Zarzuty wobec typologii 

konstytucjonalnych

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

18

Ignorowanie roli środowiska i warunków 
społecznych w kształtowaniu cech psychicznych

Traktowanie takich cech jak tolerancja, czy kultura 
jedzenia jako cech dziedzicznych

Nieuzasadnione twierdzenie, że osoby zdrowe 
noszą w sobie zalążki chorób psychicznych

Nieprawdziwa teza, że różnica między zdrowiem i 
chorobą jest wyłącznie różnicą ilościową

Brak dowodów empirycznych na to, że istnieje 
zbieżność między budową ciała a określonymi 
cechami temperamentu

Błędy metodologiczne w przeprowadzonych 
badaniach

Koszty społeczne. 

background image

Gerard Heymans 

(1857-1930)

Zajął się (wraz z E.D.Wiersmą) pionierskimi 

badaniami empirycznymi nad temperamentem: 

dane kwestionariuszowe od 400 lekarzy nt. 437 

rodzin (matka+ojciec+dzieci), w których lekarze 

oceniali ich zachowanie i cechy psychiczne.

Wymiary temperamentu: 

-

Aktywność – zachowania ukierunkowane na cel 

(sprawcze), ilość czasu poświęcanego na daną 

aktywność.

-

Emocjonalność – wrażliwość, pobudliwość 

emocji.

-

Funkcja pierwotna/wtórna – czas trwania 

procesów psychicznych i zachowań, szybkość 

zmiany z jednego stanu w drugi (można mieć 

przewagę funkcji pierwotnej nad wtórną lub 

odwrotnie.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

19

background image

Kostka Heymansa – typologia 

charakteru

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

20

background image

Dziedziczenie temperamentu

W oparciu o przeprowadzone badania Heymans i 

Wiersma wywnioskowali, że:

-

cechy temperamentu są dziedziczne;

-

dominuje dziedziczenie w ramach tej samej 
płci;

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

21

c

echy intelektu i preferencje 
mają inne charakterystyki niż 
temperament – małżonkowie 
podobni są do siebie w 
zakresie intelektu, ale różni 
temperamentalnie.

background image

Iwan P. Pawłow (1849-1936)

Laureat nagrody Nobla w dziedzinie medycyny za 

wieloletnie badania nad fizjologią trawienia.

Badał odruchy warunkowe u psów.
Założył, że każdym zachowaniem 
kieruje  ośrodkowy układ nerwowy.
Dowiódł laboratoryjnie, że psy różnią
się między sobą prędkością, dokładnością i 

sprawnością warunkowania oraz siłą, stałością i 
zmiennością odruchu warunkowego.

Wnioskował, że u podstaw tych różnic leżą 

określone właściwości OUN.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

22

background image

Siła Procesu Pobudzenia 
(SPP)

Przejawia się w wydolności funkcjonalnej, czyli w 

zdolności komórek nerwowych do wytrzymywania 

długotrwałych bądź krótko trwających, ale silnych 

pobudzeń, bez przechodzenia w stan hamowania 

ochronnego. Oznacza zdolność komórek nerwowych do 

pracy. 

Istnieją różne źródła stymulacji, jak np. sytuacje, 

zadania, różnego rodzaju bodźce charakteryzujące się 

różnym stopniem zmienności, nowości, intensywności, 

złożoności, czy osobniczo nabytym, zróżnicowanym 

znaczeniem. Źródłem stymulacji może być także 

własna aktywność jednostki. Szczególną wartość 

stymulacyjną posiadają takie działania, które wiążą się 

z różnego rodzaju zagrożeniem, ryzykiem czy 

napięciem, co powoduje w OUN bezpośrednio 

podwyższenie poziomu aktywacji. 

Pawłow przyjmuje, że w wyniku nadmiernej stymulacji 

pojawia się hamowanie ochronne przejawiające się w 

braku adekwatności reakcji do siły bodźca czy w 

różnego rodzaju zaburzeniach, szczególnie o 

charakterze emocjonalnym.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

23

background image

Pomiar SPP u psów

1)

Określanie siły bodźca, na którą jednostka jest 

jeszcze w stanie adekwatnie reagować;

2)

Pozbawianie jedzenia lub podawanie kofeiny w 

celu zwiększenia pobudliwości komórek 

nerwowych;

3)

Dostarczanie przedłużonej stymulacji

Pytanie  przy jakiej sile bodźca pojawi się 

hamowanie ochronne?

Czyli  kiedy jednostka przejawiać będzie: a) 

spadek siły reakcji; b) brak zmian w sile reakcji; 

c) zanik reakcji mimo rosnącej siły bodźca (???)

Mała siła UN  hamowanie ochronne pojawia się 

przy niższej sile bodźca niż u jednostek z dużą 

siłą UN.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

24

background image

Pomiar SPP u ludzi 

(pytania w kwestionariuszu PTS)

1)

Chętnie bawię się w hałaśliwym towarzystwie (+)

2)

Pracuję chętnie, kiedy dokoła mnie jest duży ruch 
(+)

3)

Chętnie podejmuję wyzwanie związane z 
ryzykownym przedsięwzięciem (+)

4)

Nie unikam zadań znajdujących się na granicy 
moich możliwości (+)

5)

Otoczenie, w którym działa dużo czynników 
zakłócających, obniża moją wydajność (-)

6)

Gdy czuję, że inni mnie kontrolują, jestem spięty i 
przy wykonywaniu danej czynności tracę pewność 
siebie (-)

7)

Często zdarzają mi się błędy spowodowane 
zmęczeniem (-)

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

25

background image

Siła Procesu Hamowania 
(SPH)

Wydolność UN w zakresie hamowania 

warunkowego, łatwości wytwarzania hamulcowych 

odruchów warunkowych oraz czasu, przez który 

OUN jest w stanie utrzymać stan hamowania 

warunkowego. 

Jednostki charakteryzujące się słabym procesem 

hamowania z trudem wytwarzają hamulcowe 

odruchy warunkowe i nie są w stanie utrzymać 

stanu hamowania warunkowego przez dłuższy 

okres czasu, co przejawia się w zakłóceniu 

czynności odruchowo-warunkowej, a także w 

zaburzeniach w zachowaniu. 

Na poziomie zachowania SPH przejawia się w 

zdolności jednostki do przerwania określonych 

zachowań, do ich odroczenia, adekwatnie do 

wymogów sytuacji, czy też do powstrzymania się 

od zachowań i reakcji, np. ekspresji emocjonalnej 

wtedy, kiedy jest to niezbędne.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

26

background image

Pomiar SPH u psów

Wytwarzanie różnych hamulcowych odruchów 

warunkowych (np. brak nagrody po 
podniesieniu łapy i dźwięku dzwonka).

Diagnozowana głównie wtedy gdy konieczne 

było wyznaczenie równowagi procesów 
nerwowych (pobudzenia i hamowania).

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

27

background image

Pomiar SPH u ludzi 

(pytania w kwestionariuszu PTS)

1)

Potrafię zrezygnować z podsłuchiwania rozmowy 

nie przeznaczonej dla moich uszu (+)

2)

Z łatwością potrafię przerwać czynności, które 

przeszkadzają innym (+)

3)

Jeśli to konieczne, bez trudu odrywam się od 

pasjonujących zajęć (+)

4)

Z trudnością znoszę sytuacje, w których nie mogę 

natychmiast zabrać się do załatwienia jakiejś 

sprawy i muszę odłożyć ją na później (-)

5)

Czasami trudno mi w rozmowie czekać z 

odezwaniem się, do chwili kiedy przyjdzie moja 

kolej (-)

6)

Łatwo zauważyć moje rozczarowanie, nawet jeśli 

wolałbym je ukryć (-)

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

28

background image

Równowaga Procesów Nerwowych 
(RWN)

Stosunek między SPP i SPH. 

Hamowanie pewnych pobudzeń w celu 

uniemożliwienia reakcji na pojawiające się 

nowe bodźce płynące ze środowiska. 

Neopawłowiści rozszerzyli rozumienie tej 

właściwości na inne cechy OUN – ruchliwość, 

labilność i dynamiczność.

Pomiar – brak wskazówek co do badania 

RWN u psów; w kwestionariuszu PTS oblicza 

się ją, dzieląc SPP/SPH.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

29

background image

Ruchliwość Procesów Nerwowych 
(RPN)

Szybkość zmiany jednego procesu nerwowego 

na drugi. 

Miarą tej cechy jest szybkość przejścia od 

jednej czynności do drugiej, od stanu biernego 
w stan czynny i odwrotnie. 

Zdolność jednostki do szybkiej zmiany 

zachowania odpowiednio do zmieniających się 
warunków, to zdolność do szybkiego i 
adekwatnego reagowania na zmiany w 
otoczeniu.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

30

background image

Pomiar RPN u ludzi 

(pytania w kwestionariuszu PTS)

1)

Nawet w nieznanym miejscu szybko czuję się jak 

u siebie (+)

2)

Łatwo przychodzi mi wykonywanie kolejno kilku 

różnych czynności (+)

3)

Kiedy będąc zły spotykam znajomych w radosnym 

nastroju, potrafię bez trudu zapomnieć o swojej 

złości i cieszyć się z nimi (+)

4)

Z trudem radzę sobie kiedy jestem zmuszony w 

krótkim terminie zmienić trasę podróży (-)

5)

Biorąc się do czegoś nowego, potrzebuję zawsze 

trochę czasu na „rozgrzewkę” (-)

6)

Nieoczekiwane zmiany w planie dnia 

wyprowadzają mnie z równowagi (-)

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

31

background image

Uwaga …

SPP, SPH, RWN, RPN nie były pojęciami 

wywodzącymi się z badań nad 
mechanizmami neurofizjologicznymi!

Pawłow opisał te cechy WYŁĄCZNIE od strony 

funkcjonalnej, czyli jak się przejawiają i 
jaką pełnią rolę w przystosowaniu się 
jednostki do otoczenia.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

32

background image

Typy układu nerwowego

Inaczej – typ 

wyższej 

czynności 

nerwowej, 

czyli kobinacja 

właściwości UN.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

33

background image

Typy układu nerwowego

1)

Silny zrównoważony ruchliwy – sangwinik
Szybki, łatwo dostosowujący się do zmiennych 

warunków, o dużej odporności na trudne 

warunki życia.

1)

Silny zrównoważony powolny – flegmatyk
Reaguje spokojnie i powoli, wykazuje niechęć 

do zmiany otoczenia, odporny na silne i 

długotrwałe bodźce.

1)

Silny niezrównoważony z przewagą 

pobudzenia – choleryk
Charakteryzuje się dużą energią życiową, 

brakiem opanowania, gwałtownością i 

wybuchowością.

1)

Słaby – melancholik
Bierność, zahamowanie, mała odporność na 

działanie silnych bodźców zarówno o 

charakterze pobudzeniowym, jak i 

hamulcowym – mogą powodować u niego 

zaburzenia w zachowaniu.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

34

background image

Uwaga…

Pawłow podkreśla, że kombinacja 

wymienionych właściwości UN umożliwia 

wydzielenie więcej niż 4 typów

Obliczenia arytmetyczne wskazują, iż w 

zakresie trzech właściwości systemu 

nerwowego (SPP, SPH, RPN) wydzielić można 

24 typy! 

Jednak wieloletnie obserwacje nad 

zachowaniem się psów na swobodzie i w 

warunkach laboratoryjnych wykazały, że 

liczba czterech zasadniczych typów UN 

najbardziej odpowiada rzeczywistości, choć 

możliwe są pewne odmiany w tych 

zasadniczych typach.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

35

background image

Kontynuatorzy Pawłowa również mieli 

wiele wątpliwości w związku z tak 
ogólnym podziałem na typy. 

Tiepłow podjął badania, które dowiodły, że 

istnieją typy nie odpowiadające żadnemu 
z 4 typów Pawłowa, gdyż zasada 
podziału jest zbyt ogólna. 

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

36

background image

Tiepłow wspomina np. o typach:

Z absolutnie silnym procesem 
pobudzenia i absolutnie słabym 
procesem hamowania; 

Niezrównoważonym, z przewagą 
hamowania nad pobudzeniem; 

Z przewagą pobudzenia nad 
hamowaniem, z jednoczesną 
bezwładnością procesów nerwowych.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

37

background image

Inne postulaty neopawłowistów: 

B. M. Tiepłowa i V. D. Niebylicyna 

(slajd 1)

Siła procesu pobudzenia może być opisana za 

pomocą dwóch aspektów: wydolności 

komórek nerwowych (o czym pisał Pawłow) 

i ich wrażliwości, które pozostają w 

odwrotnej zależności względem siebie.

Ruchliwość procesów nerwowych również 

może oznaczać dwie odrębne właściwości: 

Ruchliwość, czyli zdolność procesu 

nerwowego do przechodzenia z jednego stanu 

w inny (np. z bodźca dodatniego w 

hamulcowy);

Labilność, czyli szybkość powstawania i zaniku 

procesów nerwowych.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

38

background image

Inne postulaty neopawłowistów: 

B. M. Tiepłowa i V. D. Niebylicyna 

(slajd 2)

Tiepłow: Równowaga procesów nerwowych nie 

jest samodzielną cechą układu nerwowego 
– może ona dotyczyć wielu procesów 
nerwowych. Np. ruchliwość można 
scharakteryzować z punktu widzenia zarówno 
pobudzenia jak i hamowania.

Niebylicyn: pojęcie „równowaga” ma znaczenie 

ogólnej klasyfikacji właściwości UN i należy 
mówić oddzielnie o sile, ruchliwości, itd. 
procesu pobudzenia oraz o analogicznych 
właściwościach procesu hamowania. Poza tym 
każdą z tych właściwości można opisać pod 
kątem równowagi.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

39

background image

Inne postulaty neopawłowistów: 

B. M. Tiepłowa i V. D. Niebylicyna 

(slajd 3)

Należy także wyodrębnić inne cechy, jak:

Dynamiczność – łatwość i szybkość z jaką w 
UN powstają procesy pobudzenia i hamowania 
(pomiar: szybkości wytwarzania się odruchów 
dodatnich i hamulcowych).

Aktywowalność – opisywana za pomocą 
charakterystyk EEG, odnoszących się do 
poziomu aktywacji kory mózgowej i ośrodków 
podkorowych. Podobnie jak w przypadku SPP, 
mówiąc o tej cesze odwołujemy się do 
wrażliwości UN i różnic indywidualnych w 
charakterystyce energetycznej.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

40

background image

Badania neopawłowistów 

- znaczenie temperamentu w syt. 

trudnej

Od siły układu nerwowego zależy wrażliwość 

organizmu na stymulację, co wyraźnie widać w 

sytuacjach trudnych (stresujących), gdy 

zachwiana zostaje równowaga między 

organizmem a środowiskiem.

Mierlin stwierdził (w wyniku pierwszych na tym polu 

badań), że uczniowie o podobnej motywacji do 

nauki i zdolnościach różnili się sposobem 

reagowania na oceny ndst – u podstaw tych różnic 

leży siła układu nerwowego. Silny UN  

mobilizacja do nauki, słaby UN  zniechęcenie do 

nauki.

Guriewicz i Matwiejew wykazali, że w sytuacji 

awaryjnej (siłowni elektrycznej) u operatorów 

mających słaby UN zachowanie ulega 

zaburzeniom – dotyczy to percepcji, pamięci i 

myślenia. Nie wykazano podobnych zaburzeń u 

osób z silnym UN.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

41

background image

Badania neopawłowistów 

- znaczenie temperamentu w syt. 

trudnej

Współpracownicy Mierlina w badaniach nad 

sportowcami stwierdzili, że w sytuacji 

współzawodnictwa na zawodach, wywołującego 

silne napięcie emocjonalne, lepsze wyniki 

otrzymywali zawodnicy z silnym UN. Nie 

stwierdzono tej różnicy, badając zawodników 

podczas treningu.

Klimow wykazał związek między stylem działania 

tkaczek pracujących w kombinacie włókienniczym 

a ich ruchliwością procesów nerwowych: RPN nie 

wpływa na efektywność pracy (szybkie przejście 

od jednego krosna do drugiego), ale osoby o 

większej ruchliwości są zwinne, dlatego wykonują 

pracę szybko, zaś osoby o małej ruchliwości 

zużywają dużo czasu na czynności orientacyjne i 

zapobiegawcze.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

42

background image

Typologia Iwanowa-

Smoleńskiego

Wyodrębnił 4 typy wyższej czynności nerwowej u 

dzieci (badał głównie dzieci w wieku 
przedszkolnym):

1)

Typ ruchliwy – szybkie tworzenie się 
dodatnich i hamulcowych związków 
czasowych.

2)

Typ powolny – powolne tworzenie się 
dodatnich i hamulcowych związków 
czasowych.

3)

Typ pobudliwy – związki dodatnie tworzą się 
łatwo i szybko, a hamulcowe trudno i powoli.

4)

Typ hamulcowy - związki dodatnie tworzą się 
trudno i powoli, a hamulcowe łatwo i szybko.

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

43

background image

Typologia Krasnogorskiego

Cztery typy UN u dzieci, gdzie kryterium podziału 

stanowi równowaga (lub brak) między siłą 

procesu pobudzenia w korze i podkorze.

1)

Sangwinik – silny, zrównoważony, szybki, 

optymalnie pobudzony, z harmonijnie 

współpracującymi ośrodkami mózgu;

2)

Flegmatyk – silny, zrównoważony, powolny, 

optymalnie pobudzony;

3)

Choleryk – silny, niezrównoważony, 

niepohamowany, pobudliwy, z dominacją 

pobudzenia w ośrodkach podkorowych;

4)

Melancholik – słaby o obniżonej pobudliwości 

kory i podkory.

Typy te mogą ulec zmianie w ciągu życia, pod 

wpływem uczenia się, sposobu odżywiania, 

chorób, wychowania, itd. 

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

44

background image

Strelau w jednej ze swoich prac przytacza słowa 

Eysenck’a: 

teoria Pawłowa poddana została daleko 

posuniętej ewolucji i trudno dzisiaj znaleźć 
choćby dwóch jej zwolenników, którzy byliby 
całkowicie zgodni w jej interpretacji (…), to, z 
czym mamy do czynienia, to interpretacja 
teorii Pawłowa dokonana przez Graya, 
Strelaua czy Mangana, co jest zupełnie inną 
sprawą.
 

dr Anna Siwy-Hudowska - Psychologia Różnic Indywidualnych - wykład

45


Document Outline