N
O W O C Z E S N Y
T
E C H N I K
D
E N T Y S T Y C Z N Y
76
Niepowtarzalność
przy jednym kliknięciu myszką
Panie Profesorze, czym
są biogeneryczne powierzchnie
okluzyjne?
Albert Mehl: Termin „Biogeneryczne
powierzchnie okluzyjne” oznacza ma-
tematyczne ujęcie naturalnej morfologii
powierzchni okluzyjnych. Opiera się
na analizie tysięcy nieuszkodzonych
powierzchni zębów danego pacjenta
i na wykorzystaniu odpowiednich algo-
rytmów do obliczenia morfologii zgryzu.
Wykorzystuje pozyskane informacje doty-
czące morfologii i funkcjonalności, które
są genetycznie zakodowane w uzębieniu
pacjenta. Ten opis jest niezależny od szcze-
gółowej wiedzy ekspertów i zawiera istot-
ne we wcześniejszym czasie koncepcje
dotyczące okluzji. Obecnie możliwe jest
dokładne zdefiniowanie każdej występu-
jącej fizjologicznie powierzchni okluzyjnej
przy pomocy kilku parametrów. To wpły-
wa na zmniejszenie ilości potrzebnych
danych. To tak jak z barwami – są ich mi-
liony, a każdą z nich możemy stworzyć,
używając trzech kolorów: czerwonego,
zielonego i niebieskiego.
Dlaczego specyficzne dla każdego
pacjenta powierzchnie okluzyjne
są tak istotne?
A.M.: Powierzchnie żujące mają odmien-
ne właściwości w zakresie położenia
i kształtu guzków, głębokości szczelin,
długości i zależności między kątami.
Te właściwości wpływają na funkcjonal-
ność narządu żucia. Utrwalone zaburze-
nia okluzji mogą prowadzić do uszkodze-
nia zębów antagonistycznych, przyzębia
i stawów skroniowo-żuchwowych. Dla-
tego w stomatologii od zawsze przywią-
zywano wagę do tworzenia uzupełnień
protetycznych odbudowujących prawi-
dłowe, naturalne warunki okluzyjne.
Jak idea biogenerycznych
powierzchni okluzyjnych różni
się od dotychczasowej metody
powierzchni okluzyjnych
modelowanych w laboratorium?
STRESZCZENIE
Odpowiedni
kształt i struktura
powierzchni
żujących zębów
odgrywają kluczowa
rolę w prawidłowym
rozdrabnianiu
pokarmów stałych,
rozkładaniu sił żucia pomiędzy szczękami
a żuchwą. Na okluzję nawykową mają
wpływ siły działające na układ kostny
twarzoczaszki i fizjonomia twarzy.
Niepowtarzalna rzeźba powierzchni
okluzyjnych jest niezbędna dla właściwej
pracy, zachowania zależności między
uzębieniem a stawami skroniowo-
żuchwowymi i dla zapobiegania
powstawaniu dysfunkcji. Nie ma dwóch
identycznych powierzchni żujących.
Stomatolodzy stawiają sobie za cel
stworzenie uzupełnień, które odbudują
naturalną okluzję, przystosowując się
do indywidualnych warunków pacjenta.
Do niedawna bazy dentystyczne stanowiły
podstawę projektowania powierzchni
okluzyjnych uzupełnień stałych
za pomocą systemu CAD/CAM. System
Biogeneric zrewolucjonizował odtwarzanie
naturalnej powierzchni okluzyjnej. Jest
to metoda, która metrycznie analizuje
stan indywidualnego uzębienia pacjenta
jako podstawę do obliczenia morfologii
okluzji.
P
rof. Albert Mehl z Uni-
wersytetu w Zurychu
i dr Joachim Pfeiffer, wicepre-
zydent Dental CAD/CAM
Systems w Sirona Dental
Systems, odegrali kluczową
rolę w rozwoju CEREC 3D.
A.M.: Celem było zwiększenie jakości
procesu CAD/CAM. Dlatego przeana-
lizowano różne metody modelowania
powierzchni okluzyjnych i ich dokład-
ność. Dowiedliśmy, że metoda modelo-
wania przy użyciu wosku jest możliwa
do precyzyjnego skontrolowania w bar-
dzo ograniczonym zakresie. Znaczną
rolę odegrały lata doświadczenia zawo-
dowego. Biogeneric oferuje możliwość
dokładnego naśladowania naturalnego
uzębienia. To wymaga analizy i porów-
nania ogromnej liczby powierzchni
zębów i odfiltrowania podstawowych
założeń.
Decydującym kryterium przemawia-
jącym za metodą biogeneryczną jest,
w przeciwieństwie do tradycyjnej me-
tody przy użyciu wosku, ogromna ilość
danych metrycznych, które pozwalają
na dokładniejsze zarysowanie natural-
nej sytuacji okluzyjnej. Przy pomocy
nośników danych o dużej pojemności
możliwe stało się skompilowanie pra-
wie nieskończonej liczby obrazów natu-
ralnych powierzchni żujących, przekra-
czając w ten sposób znacznie margines
doświadczenia praktycznego. Tę meto-
dę można wciąż doskonalić. Po jednym
kliknięciu myszką każdy może mieć
dostęp do szerokiego zasobu wiedzy
o kształtach powierzchni okluzyjnych,
bez konieczności wyboru morfologii
zęba z bazy danych.
Do tej pory oprogramowanie CEREC
Biogeneric przy wykonywaniu
uzupełnień typu inlay czy onlay
opierało się na pozostałych,
nienaruszonych tkankach
warunkujących okluzję. W jaki sposób
można uzyskać informację dotyczącą
okluzji przy tworzeniu korony dla
danego pacjenta?
A.M.: W przypadku uzupełnień typu in-
lay czy onlay głównym czynnikiem przy
ich tworzeniu jest kształt pozostałych tka-
nek twardych odbudowywanych zębów,
rejestracja antagonistów przy pomocy
cząc
są ge
pacje
gółow
ne w
doty
dokł
jącej
przy
wa n
dany
liony
używ
zielo
Dlac
j
a
owa
wym
h,
ucia pomiędzy szczękami
uzję nawykową mają
System Cerec
– nagrodzony statuetką
Grand Prix CEDE 2010
w kategorii „Sprzęt sto-
matologiczny”
