background image

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

Austria 

 

 

Zwykły czas pracy (bez nadgodzin) 

W  uj

ę

ciu  ogólnym,  zwykły  czas  pracy  to  8  godzin  na  dob

ę

  i  40  godzin  tygodniowo. 

Istniej

ą

  równie

ż

  uregulowania  specjalne  dopuszczaj

ą

ce  nierównomierny  podział  zwykłego 

czasu pracy w przypadku: 

  nierównomiernego rozkładu czasu pracy w ci

ą

gu tygodnia (wcze

ś

niejsze zako

ń

czenie 

pracy w pi

ą

tek), 

  odpracowywania dni pomi

ę

dzy dniami 

ś

wi

ą

tecznymi a weekendem, 

  przeliczania zwykłego czasu pracy, 

  pracy zmianowej, 

  ruchomego czasu pracy. 

 

Czas pracy z uwzgl

ę

dnieniem nadgodzin 

Zwyczajowo, dopuszczalny czas pracy z uwzgl

ę

dnieniem nadgodzin to: 

  10 godzin na dob

ę

 

ś

rednio 48 godzin w ci

ą

gu 17-tygodniowego okresu rozliczeniowego, 

  50 godzin w pojedynczym tygodniu w trakcie okresu rozliczeniowego. 

 

Dalsze  informacje  dotycz

ą

ce  konkretnych  przypadków  zwi

ą

zanych  z  czasem  pracy  znajd

ą

 

si

ę

 na stronie internetowej: 

http://www.arbeitsinspektion.gv.at/AI/Arbeitszeit/Arbeitszeit/default.htm 

Przepisy o czasie pracy dost

ę

pne s

ą

 pod adresem: 

http://www.arbeitsinspektion.gv.at/AI/Service/Vorschriften/default.htm 

 
Wymiar urlopu 

Wszyscy  pracownicy 

ś

wiadcz

ą

cy  prac

ę

  na  podstawie  umów  cywilnoprawnych 

uprawnieni  s

ą

  do  jednakowego  wymiaru  urlopu  regulowanego  stosownymi  przepisami 

(UrlG).  Wył

ą

czaj

ą

c  przypadek  pracy  w  wymiarze  sze

ś

ciu  dni  tygodniowo,  przysługuj

ą

cy 

pracownikowi roczny wymiar urlopu na mocy § 2 Ust. 1, Zd. 2 Przepisów o urlopach, zanim 
przepracuje  on  25  lat  pracy  wynosi  30  dni  roboczych  (=  5  tygodni  kalendarzowych).  
Po przepracowaniu 25 lat, wymiar ten zostaje zwi

ę

kszony do 36 dni roboczych (= 6 tygodni 

kalendarzowych). 
 
Dalsze informacje na temat austriackich przepisów urlopowych znajd

ą

 si

ę

 na stronie: 

http://www.bmask.gv.at/cms/site/dokument.html?channel=CH0662&doc=CMS123347422917

Przepisy urlopowe obowi

ą

zuj

ą

ce w Austrii dost

ę

pne s

ą

 pod adresem: 

http://www.bmask.gv.at/cms/site/liste.html?channel=CH0650 
 

Minimalne wynagrodzenie za prac

ę

 

W Austrii, wynagrodzenia w sektorze prywatnym w przewa

ż

aj

ą

cym stopniu regulowane 

s

ą

 poprzez umowy zbiorowe zawierane pomi

ę

dzy wła

ś

ciwymi w tym zakresie Organizacjami 

Pracodawców i Pracowników. 
Ustawowa minimalna stawka wynagrodzenia nie istnieje. 
Zawieranie  umów  zbiorowych  nast

ę

puje  w  oparciu  o  specyfik

ę

  bran

ż

.  Wysoko

ść

 

wynagrodzenia uzale

ż

niona jest od bran

ż

y, w jakiej zatrudniony jest pracownik. 

Informacji nt. konkretnych umów zbiorowych udzielaj

ą

 przede wszystkim strony zawieraj

ą

ce 

tego  typu  umowy,  Austriacka  Izba  Przemysłowa  na  swojej  stronie  internetowej  dla 

background image

 

pracodawców  (

www.wko.at

)  oraz  Austriackie  Zrzeszenie  Zwi

ą

zków  Zawodowych  na  stronie 

dla pracowników (

www.oegb.at

). 

 
Zasady rozstrzygania sporów wynikaj

ą

cych ze stosunku pracy 

W  rozstrzyganiu  sporów  prawnych  pomi

ę

dzy  pracodawcami  i  pracownikami 

wynikaj

ą

cych  ze  stosunku  pracy  uczestnicz

ą

  s

ą

dy  pracy  i  s

ą

dy  społeczne.  Post

ę

powanie  

w  takich  przypadkach  reguluj

ą

  przepisy  prawa  pracy  i  przepisy  socjalne.  Informacji  

nt.  post

ę

powania  udziela  Federalne  Ministerstwo  Sprawiedliwo

ś

ci,  Museumsstra

β

e  7,  1070 

Wiede

ń

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

Belgia 

Od  1  maja  2009  roku  obywatele  polscy  maj

ą

  swobodny  dost

ę

p  do  belgijskiego  rynku 

pracy.  Podobnie  jak  pozostali  obywatele  EOG,  nie  musz

ą

  dopełnia

ć

 

ż

adnych  formalno

ś

ci 

administracyjnych,  o  ile  ich  pobyt  w  Belgii  nie  przekracza  3  miesi

ę

cy  oraz  je

ś

li  przebywaj

ą

  

w legalnie działaj

ą

cym obiekcie zbiorowego zakwaterowania (hotel, kemping).    

Je

ś

li  przebywaj

ą

  pod  adresem  prywatnym,  powinni,  w  terminie  10  dni,  zgłosi

ć

  miejsce 

swojego pobytu do urz

ę

du gminy. Je

ś

li planowany pobyt przekracza 3 miesi

ą

ce, obywatele 

zagraniczni  maj

ą

  obowi

ą

zek  zło

ż

y

ć

  w  urz

ę

dzie  gminy  wniosek  o  wydanie  odpowiednich 

dokumentów  na  czas  pobytu.  S

ą

  one  wydawane  wył

ą

cznie  w  przypadku,  gdy  wnioskuj

ą

cy 

udokumentuje posiadanie wystarczaj

ą

cych 

ś

rodków utrzymania. 

 
Na  stronie  internetowej  słu

ż

b  publicznych  (

www.emploi.belgique.be

)  znajduj

ą

  si

ę

 

informacje  na  temat  ustawodawstwa  w  zakresie  pracy  w  Belgii,  w  szczególno

ś

ci  przepisy  

o maksymalnej, dziennej normie czasu pracy i godzinach nadliczbowych.  

 
W kwestii rocznych urlopów płatnych (urlopu wypoczynkowego), informacje znajduj

ą

 

si

ę

  na  stronie  Pa

ń

stwowego  Urz

ę

du  Urlopów  Wypoczynkowych  (

http://www.onva-

rjv.fgov.be

). 

 
 

Departament  Kontroli  Praw  Socjalnych  jest  organem  wła

ś

ciwym  w  zakresie 

rozpatrywania  skarg  dotycz

ą

cych  nieprzestrzegania  przepisów  prawa  pracy,  w  tym 

warunków  pracy  i  wynagrodzenia.  Prowadzi  post

ę

powania  zarówno  administracyjne,  jak  

i  karne.  W  przypadku,  gdy  pracodawca  odmawia  uregulowania  nieprawidłowo

ś

ci  w  trybie 

pilnym lub bezpo

ś

rednio w przypadku ci

ęż

kiego naruszenia przepisów, słu

ż

by Kontroli Praw 

Socjalnych  mog

ą

  sporz

ą

dzi

ć

  wniosek  „pro  justitia”  (protokół  stwierdzaj

ą

cy  naruszenie)  

i  skierowa

ć

  go  do  „audytora  pracy”,  który  mo

ż

e,  w  zale

ż

no

ś

ci  od  przypadku,  nakaza

ć

 

ś

ciganie oskar

ż

onego w trybie post

ę

powania karnego.  

Poszkodowany  pracownik,  sam  lub  za  po

ś

rednictwem  organizacji  zwi

ą

zkowej,  do  której 

przynale

ż

y, mo

ż

e równie

ż

 wszcz

ąć

 w s

ą

dzie pracy post

ę

powanie przeciwko pracodawcy. 

W  zakresie  cywilnego  prawa  pracy  (np.  sporów  wynikaj

ą

cych  z  rozwi

ą

zania  umowy  

o  prac

ę

)  Departament  Kontroli  jest  jedynie  organem  opiniodawczym.  W  przypadku 

niemo

ż

no

ś

ci  rozwi

ą

zania  sporu  za  porozumieniem  stron,  poszkodowany  powinien  wnie

ść

 

spraw

ę

 do wła

ś

ciwego s

ą

du pracy. 

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

Bułgaria 

 
Warunki pobytu i zasady dost

ę

pu polskich obywateli do rynku pracy 

background image

 

Od  01.01.2007  Republika  Bułgarii  w  pełni  realizuje  zapisy  prawodawstwa  unijnego  

w  zakresie  swobodnego  przepływu  pracowników,  w  szczególno

ś

ci  zarz

ą

dzenie  (EWG)  

nr 1612/68 Rady z 15 pa

ź

dziernika 1968 r. dotycz

ą

ce swobodnego przepływu pracowników  

w  ramach  Wspólnoty  Europejskiej.  Polscy  obywatele  maj

ą

  zapewniony  pełny  dost

ę

p  do 

rynku  pracy  w  Bułgarii.  Mog

ą

  swobodnie  zawiera

ć

  umowy  o  prac

ę

  z  pracodawcami  

z  Bułgarii.  Zgodnie  z  bułgarskim  Kodeksem  Pracy,  pracodawcy  s

ą

  zobowi

ą

zani  zgłasza

ć

 

zawarte  umowy  o  prac

ę

  do  Krajowej  Agencji  Podatkowej.  Wymóg  ten  dotyczy  wszystkich 

umów o prac

ę

Zgodnie z artykułem 2 Rozporz

ą

dzenia dotycz

ą

cego warunków oraz trybu delegowania 

pracowników z pa

ń

stw członkowskich UE oraz spoza Unii Europejskiej do pracy w Republice 

Bułgarii w ramach 

ś

wiadczenia usług (Dziennik Ustaw 68/16 z lipca 2002 r., obowi

ą

zuj

ą

cy od 

18.09.2002  r.  z  poprawkami,  Dziennik  Ustaw  45/2  z  czerwca  2006  r.)  pracownicy  z  pa

ń

stw 

członkowskich, uwa

ż

ani za delegowanych na terytorium Republiki Bułgarii na pewien okres, 

przez  pracodawc

ę

  z  siedzib

ą

  w  pa

ń

stwie  członkowskim  UE  lub  w  pa

ń

stwie  spoza  UE,  

z którym pracownicy pozostaj

ą

 w stosunku pracy przez okres delegowania, 

ś

wiadcz

ą

 prac

ę

 

na terytorium Republiki Bułgarii w przypadku, gdy pracodawca deleguje ich do pracy: 

  w swoim imieniu i pod swoim nadzorem w celu realizacji umowy o 

ś

wiadczeniu usług, 

zawartej mi

ę

dzy pracodawc

ą

 i osob

ą

, dla której usługi te s

ą

 przeznaczone; 

  na terytorium Republiki Bułgarii, w przedsi

ę

biorstwach nale

żą

cych do pracodawcy. 

 
Pracodawca  z  innego  pa

ń

stwa  członkowskiego  UE  ma  obowi

ą

zek  okaza

ć

  dokument 

potwierdzaj

ą

cy  istnienie  stosunku  pracy  pomi

ę

dzy  nim  a  pracownikami  delegowanymi 

zgodnie z prawem miejscowym kraju, w którym zlokalizowana jest siedziba pracodawcy. 
Pracodawca  z  pa

ń

stwa  członkowskiego  UE  lub  z  pa

ń

stwa  spoza  UE  przedstawia  Agencji 

Zatrudnienia  za  po

ś

rednictwem  miejscowego  przedstawiciela  dokument  potwierdzaj

ą

cy 

istnienie  stosunku  pracy  mi

ę

dzy  delegowanym  pracownikiem,  zgodnie  z  przepisami 

obowi

ą

zuj

ą

cymi 

miejscu, 

gdzie 

znajduje 

si

ę

 

siedziba 

pracodawcy 

(artykuł  

6 Rozporz

ą

dzenia dot. warunków i trybu delegowania pracowników z pa

ń

stw członkowskich 

lub z pa

ń

stw spoza UE do pracy w Republice Bułgarii w ramach 

ś

wiadczenia usług). 

Poni

ż

ej  zamieszczamy  informacje  o  niezb

ę

dnych  dokumentach  zwi

ą

zanych  z  obecno

ś

ci

ą

 

stosunku  pracy  mi

ę

dzy  pracownikiem  i  pracodawc

ą

  z  pa

ń

stwa  członkowskiego  oraz  

o  obowi

ą

zuj

ą

cych  przepisach:  umowa  o  prac

ę

  zawarta  z  pracodawc

ą

  z  pa

ń

stwa 

członkowskiego, formularz E 101. 

 
Miejscowy  przedstawiciel,  przyjmuj

ą

cy  pracownika  delegowanego  deklaruje  w  Agencji 

Zatrudnienia  (art.  5  rozporz

ą

dzenia  dot.  warunków  i  trybu  delegowania  pracowników 

delegowanych  z  pa

ń

stw  członkowskich  lub  spoza  UE  do  pracy  w  Republice  Bułgarii  

w  ramach 

ś

wiadczenia  usług)  przestrzeganie  zapisów  bułgarskiego  prawa  w  nast

ę

puj

ą

cym 

zakresie: 

1.  maksymalnego  dziennego  i  tygodniowego  wymiaru  czasu  pracy  oraz  minimalnego 

wymiaru  odpoczynku  dziennego,  mi

ę

dzy  poszczególnymi  dniami  oraz  odpoczynku 

tygodniowego; 

2.  minimalnego wynagrodzenia; 
3.  dopuszczalno

ś

ci dodatkowej pracy oraz minimalnego wynagrodzenia otrzymywanego 

z tego tytułu; 

4.  minimalnego wymiaru płatnego urlopu wypoczynkowego; 
5.  zdrowych i bezpiecznych warunków pracy; 
6.  specjalnej ochrony młodocianych, kobiet, kobiet ci

ęż

arnych i karmi

ą

cych matek oraz 

osób o zmniejszonej zdolno

ś

ci do pracy; 

7.  równo

ś

ci kobiet i m

ęż

czyzn; 

8.  zapobiegania dyskryminacji. 

 
W  sytuacji  gdy  bułgarskie  przepisy  zapewniaj

ą

  warunki  zatrudnienia  mniej  korzystne 

ni

ż

  przepisy  kraju  wysyłaj

ą

cego,  w  którym  mie

ś

ci  si

ę

  siedziba  pracodawcy,  miejscowy 

przedstawiciel  gwarantuje  pracownikowi  przestrzeganie  przepisów  korzystniejszych  dla 

background image

 

pracownika  (art.3,  paragraf  6  Rozporz

ą

dzenia  dot.  warunków  i  trybu  delegowania 

pracowników  z  pa

ń

stw  członkowskich  UE  oraz  spoza  UE  do  pracy  w  Republice  Bułgarii  

w ramach 

ś

wiadczenia usług). 

Zgodnie  z  §1,  dział  33  dodatkowych  przepisów  zawartych  w  Ustawie  o  Promocji 

Zatrudnienia  –  Miejscowym  przedstawicielem,  który  wyst

ą

pił  o  delegowanie  do  pracy 

pracowników  z  pa

ń

stwa  członkowskiego  UE  lub  spoza  UE  jest  osoba  prowadz

ą

ca 

działalno

ść

  na  terytorium  Republiki  Bułgarii,  zarejestrowana  zgodnie  z  przepisami 

bułgarskimi  lub  przepisami  innego  pa

ń

stwa  członkowskiego,  lub  pa

ń

stwa  b

ę

d

ą

cego  stron

ą

 

Umowy  o  Europejskim  Obszarze  Gospodarczym  lub  Umowy  konfederacyjnej  Szwajcarii, 
która ramach swej działalno

ś

ci korzysta z usług pracowników delegowanych. 

Dzienny  i  tygodniowy  wymiar  czasu  pracy,  wł

ą

czaj

ą

c  przepisy  o  pracy  

w nadgodzinach 

Wymiar czasu pracy i wymiar czasu pracy w nadgodzinach okre

ś

la Kodeks Pracy. 

Zgodnie  z  art.136  (1)  Kodeksu  Pracy,  tygodniowy  wymiar  czasu  pracy  obejmuje  5  dni,  
w trakcie których zwykły godzinowy wymiar czasu pracy nie powinien przekroczy

ć

 40 godzin. 

Zgodnie  z  art.136  (3)  normalny  dzienny  wymiar  czasu  pracy  wynosi  do  8  godzin  dziennie. 
Rozkład  czasu  pracy  okre

ś

laj

ą

  wewn

ę

trzne  zarz

ą

dzenia  przedsi

ę

biorstw  dotycz

ą

ce  trybu 

pracy. 

Zgodnie z art. 136a (1) z przyczyn zwi

ą

zanych z prowadzon

ą

 działalno

ś

ci

ą

 pracodawca 

mo

ż

e  wydłu

ż

y

ć

  czas  pracy  w  niektóre  dni  robocze,  na  mocy  pisemnego  polecenia,  

a  nast

ę

pnie  odda

ć

  je  skracaj

ą

c  czas  pracy  w  inne  dni,  po  uprzednich  konsultacjach  

z  przedstawicielami  zwi

ą

zków  zawodowych  i  przedstawicielami  pracowników.  Pracodawca 

jest  zobowi

ą

zany  do  uprzedniego  zgłoszenia  faktu  wydłu

ż

enia  czasu  pracy  do  inspektoratu 

pracy. 

Wydłu

ż

ony  dzienny  wymiar  czasu  pracy  nie  mo

ż

e  przekracza

ć

  10  godzin,  

a  w  przypadku  pracowników  pracuj

ą

cych  w  zmniejszonym  wymiarze  czasu  pracy  –  mo

ż

zosta

ć

 wydłu

ż

ony o maksymalnie godzin

ę

 ponad zmniejszony wymiar czasu pracy. W takich 

sytuacjach tygodniowy wymiar czasu pracy nie mo

ż

e przekracza

ć

 48 godzin, a w przypadku 

osób  zatrudnionych  w  zmniejszonym  wymiarze  czasu  pracy  40  godzin.  Pracodawca  ma 
obowi

ą

zek prowadzenia rejestru wydłu

ż

onych godzin pracy oraz rejestru zwróconych godzin 

pracy (art.136a (2) Kodeksu Pracy). 

Wydłu

ż

enie  czasu  pracy  jest  dopuszczalne  w  okresie  60  dni  roboczych  w  trakcie 

jednego  roku  kalendarzowego,  jednak  nie  dłu

ż

ej  ni

ż

  przez  20  kolejnych  dni  roboczych 

(art.136a (3) Kodeksu Pracy). 

W  przypadku  wydłu

ż

enia  czasu  pracy,  pracodawca  ma  obowi

ą

zek  oddania 

pracownikowi  nadgodzin  poprzez  skrócenie  czasu  pracy  w  ci

ą

gu  4  miesi

ę

cy  od  upłyni

ę

cia 

ostatniego  wydłu

ż

onego  dnia  pracy.  Je

ś

li  w  przewidzianym terminie  pracodawca  nie  zwróci 

pracownikowi  godzin  przepracowanych  w  wydłu

ż

onym  wymiarze  czasu  pracy,  pracownik 

mo

ż

e  sam  wskaza

ć

  termin  odbioru  godzin  w  formie  skróconego  czasu  pracy,  pisemnie 

informuj

ą

c  pracodawc

ę

  o  terminie  odbioru,  co  najmniej  z  dwutygodniowym  wyprzedzeniem 

(art.136a (4) Kodeksu Pracy). 
 

Zgodnie  z  art.  143  (1)  Kodeksu  Pracy,  prac

ę

  wykonan

ą

  poza  ustalonymi  godzinami 

pracy  na  zlecenie,  za  wiedz

ą

  oraz  bez  sprzeciwu  ze  strony  pracodawcy  lub  wła

ś

ciwego 

przeło

ż

onego, uwa

ż

a si

ę

 za prac

ę

 

ś

wiadczon

ą

 w nadgodzinach. Praca w nadgodzinach jest 

zabroniona  (art.  143  (2)  Kodeksu  Pracy).  Kodeks  Pracy  dopuszcza  mo

ż

liwo

ść

  pracy  

w nadgodzinach w wyj

ą

tkowych przypadkach. 

Pracodawca  prowadzi  rejestr  nadgodzin.  Informacje  o  pracy  w  nadgodzinach  

s

ą

 przekazywane inspektoratowi pracy co 6 miesi

ę

cy (art.149 (1) i (2) Kodeksu Pracy). 

Wynagrodzenie  za  dodatkow

ą

  prac

ę

.  Zgodnie  z  art.150  Kodeksu  Pracy,  wynagrodzenie  

za prac

ę

 wzrasta o wynagrodzenie nale

ż

ne z tytułu pracy w nadgodzinach. 

 
Długo

ść

 płatnego urlopu wypoczynkowego 

background image

 

Zgodnie  z  art.  155  wymiar  rocznego  urlopu  wypoczynkowego  wynosi  nie  mniej  ni

ż

  

20 dni roboczych. Ka

ż

dy pracownik zyskuje prawo do rocznego urlopu wypoczynkowego po 

przepracowaniu co najmniej 8 miesi

ę

cy. 

Pracownik ma prawo do dodatkowego płatnego urlopu wypoczynkowego: 

1.  za  prac

ę

  w  specjalnych  warunkach,  warunkach  stanowi

ą

cych  zagro

ż

enie  dla 

ż

ycia  

i  zdrowia,  których  nie  mo

ż

na  wyeliminowa

ć

,  ograniczy

ć

  ani  zminimalizowa

ć

niezale

ż

nie od podejmowanych 

ś

rodków - nie mniej ni

ż

 5 dni roboczych; 

2.  za prac

ę

, której wymiar czasowy jest nieregulowany – nie mniej ni

ż

 5 dni roboczych. 

Typy  prac  w  zamian  za  wykonywanie  których  przysługuje  dodatkowy  urlop 

wypoczynkowy s

ą

 ustalane rozporz

ą

dzeniem Rady Ministrów. 

Zgodnie  z  art.156a.  Kodeksu  Pracy,  dłu

ż

szy  wymiar  ustawowego  i  dodatkowego  urlopu 

wypoczynkowego mo

ż

e zosta

ć

 uzgodniony w zbiorowym układzie pracy, jak równie

ż

 mi

ę

dzy 

stronami stosunku pracy. 
 
Minimalne wynagrodzenie za prac

ę

 (wyci

ą

g) 

Zgodnie  z  art.  224,  rozdział  1  i  2  Kodeksu  Pracy,  Rada  Ministrów  okre

ś

la  minimalne 

wynagrodzenie  krajowe  za  prac

ę

,  rodzaje  i  minimaln

ą

  wysoko

ść

  składników  dodatkowego 

wynagrodzenia oraz odszkodowania, wynikaj

ą

ce ze stosunku pracy. 

Wysoko

ść

  minimalnego  krajowego  miesi

ę

cznego  wynagrodzenia  oraz  minimalnej  stawki 

godzinowej  okre

ś

la  si

ę

  dla  zwykłego  wymiaru  czasu  pracy  –  8  godzinnego  dnia  pracy  przy  

5  dniowym  tygodniu  pracy.  Wysoko

ść

  minimalnego  miesi

ę

cznego  wynagrodzenia  jest 

ustalana dla pełnego miesi

ą

ca roboczego. 

Zgodnie  z  artykułem  3  Rozporz

ą

dzenia  o  strukturze  i  składnikach  wynagrodzenia  

za prac

ę

 na wynagrodzenie brutto składaj

ą

 si

ę

1.  Podstawowe  wynagrodzenie,  okre

ś

lone  zgodnie  z  obowi

ą

zuj

ą

cymi  przepisami  

i wdro

ż

onym systemem wynagradzania za prac

ę

2.  Dodatkowe  wynagrodzenie,  okre

ś

lone  w  Kodeksie  Pracy,  Rozporz

ą

dzeniu  oraz 

innych przepisach lub umowach zbiorowych. 

3.  Inne  wynagrodzenie  za  prac

ę

,  okre

ś

lone  w  przepisach  lub  indywidualnej  umowie  

o prac

ę

 a nieuwzgl

ę

dnione w rozdziałach 1 i 2. 

 

Podstawowe wynagrodzenie przysługuje za wykonanie okre

ś

lonych zada

ń

, wywi

ą

zanie 

si

ę

  z  obowi

ą

zków  i  zobowi

ą

za

ń

  zwi

ą

zanych  z  danym  miejscem  pracy  lub  stanowiskiem, 

zgodnie  z  przyj

ę

tymi  normami  dotycz

ą

cymi  ilo

ś

ci  i  jako

ś

ci  wykonywanej  pracy  i  wymiaru 

czasu pracy. Podstawowe wynagrodzenie przy zastosowaniu odpowiednich form i systemów 
wynagrodzenia  za  prac

ę

,  musi  wynosi

ć

  100%  nale

ż

nego  wynagrodzenia  (art.4  (1) 

Rozporz

ą

dzenia o strukturze i składnikach wynagrodzenia za prac

ę

). 

Zgodnie  ze  zbiorowym  układem  pracy  lub  indywidualn

ą

  umow

ą

  o  prac

ę

wynagrodzenie  podstawowe  lub  jego  składniki  nie  mog

ą

  zast

ę

powa

ć

  wynagrodzenia 

dodatkowego ani wynagrodzenia lub wypłat innego rodzaju. 

Wysoko

ść

  i/lub  mechanizmy  ustalania  podstawowego  wynagrodzenia  za  prac

ę

  s

ą

 

negocjowane w umowach zbiorowych i/lub przez strony w indywidualnych umowach o prac

ę

 

i  s

ą

  uj

ę

te  w  wewn

ę

trznych  przepisach  przedsi

ę

biorstwa  dot.  wynagrodzenia  za  prac

ę

Podstawowe  stawki  podstawowego  wynagrodzenia  dla  poszczególnych  zawodów  
i  stanowisk  mog

ą

  by

ć

  równie

ż

  negocjowane  w  umowach  zbiorowych  (art.5,  paragraf  1  i  2, 

Rozporz

ą

dzenie o strukturze i stawkach wynagrodzenia). 

 

Zgodnie z art. 6, paragraf 1-3 Rozporz

ą

dzenia o strukturze i stawkach wynagrodzenia 

za  prac

ę

  do  dodatkowego  wynagrodzenia  za  prac

ę

  zalicza  si

ę

:  wynagrodzenie  wypłacane 

obowi

ą

zkowo,  okre

ś

lone  Rozporz

ą

dzeniem  lub  innym  aktem  normatywnym;  wynagrodzenie 

wynegocjowane w umowie zbiorowej lub indywidualnej umowie o prac

ę

, wypłacane zgodnie 

z wynegocjowanymi warunkami. Dodatkowe 

ś

wiadczenia z tytułu wykonywanej pracy mog

ą

 

by

ć

  wypłacane  w  formie  pieni

ęż

nej  lub  w  naturze,  nie  mog

ą

  jednak  obejmowa

ć

  drinków, 

szkodliwych dla zdrowia substancji odurzaj

ą

cych i wyrobów tytoniowych. 

background image

 

Minimalna wysoko

ść

 dodatkowego wynagrodzenia za prac

ę

 za okres zatrudnienia oraz  

z  tytułu  posiadanego  do

ś

wiadczenia  jest  ustalana  przez  Rad

ę

  Ministrów  po  konsultacjach  

z reprezentatywnymi organizacjami pracowników i pracodawców na szczeblu krajowym. 
Wysoko

ść

  dodatkowego  wynagrodzenia  za  okres  zatrudnienia  i  do

ś

wiadczenie  w  pracy,  

w danej bran

ż

y jest okre

ś

lana w układzie  zbiorowym, a dokładna wysoko

ść

 wynagrodzenia 

jest  ustalana  w  układzie  zbiorowym  i/lub  wewn

ę

trznych  zasadach  wynagradzania  

w przedsi

ę

biorstwie oraz w indywidualnej umowie o prac

ę

 
Zgodnie  z  artykułem  13  (1)  i  (2)  Rozporz

ą

dzenia  o  strukturze  i  składnikach 

wynagrodzenia  za  prac

ę

,  w  układzie  zbiorowym,  w  wewn

ę

trznych  przepisach  dotycz

ą

cych 

wynagrodzenia za prac

ę

 i/lub w indywidualnej umowie o prac

ę

 ustalane s

ą

 inne dodatkowe 

formy  wynagradzania  za:  wyniki  w  pracy  –  obecnie  za  rok  lub  inny  okres,  tymczasowe 
zmiany  warunków  pracy  powoduj

ą

ce  dodatkowy  stres  neuropsychologiczny,  udział  

w  wypracowaniu  zysków,  etc.  Warunki  uzyskania  oraz  wysoko

ść

  dodatkowego 

wynagrodzenia mog

ą

 by

ć

 ustalane w umowach i wewn

ę

trznych zarz

ą

dzeniach. 

Zgodnie  z  art.  16  (2)  Rozporz

ą

dzenia  o  strukturze  i  składnikach  wynagrodzenia  za 

prac

ę

, wynagrodzenie brutto pracowników obejmuje: 

1.  Podstawowe wynagrodzenie za prac

ę

 

2.  Wynagrodzenie  ustalane  w  oparciu  o  podstawowe  wynagrodzenie  za  prac

ę

  

i okre

ś

lane w stosowanych systemach wynagradzania za prac

ę

3.  Dodatkowe  wynagrodzenie  za  prac

ę

  okre

ś

lone  w  Rozporz

ą

dzeniu  i  wynagrodzenie 

wynikaj

ą

ce z artykułu 259 Kodeksu Pracy; 

4.  Wynagrodzenie  wynikaj

ą

ce  z  art.  266  Kodeksu  Pracy  (wynagrodzenie  za  prac

ę

 

zwi

ą

zane z niewywi

ą

zaniem si

ę

 z zarz

ą

dze

ń

 wewn

ę

trznych nie z winy pracownika); 

5.  Wynagrodzenie  za  prac

ę

  w  przypadku  konieczno

ś

ci  wstrzymania  produkcji, 

wynikaj

ą

ce  z  artykułu  267  (1)  i  267  (3)  Kodeksu  Pracy  (wynagrodzenie  za  prac

ę

 

nale

ż

ne  z  tytułu  wstrzymania  produkcji  nie  z  winy  pracownika  i  wynagrodzenie  

za wykonywanie innej pracy zwi

ą

zanej ze szczególn

ą

 sytuacj

ą

 w produkcji); 

6.  Wynagrodzenie  wynikaj

ą

ce  z  art.  268  (2)  i  268  (3)  Kodeksu  Pracy  (wynagrodzenie  

za  prac

ę

  zwi

ą

zan

ą

  z  wytwarzaniem  produktów  niskiej  jako

ś

ci  i  wynagrodzenie  za 

prac

ę

 zwi

ą

zan

ą

 z wytwarzaniem nieodpowiednich produktów nie z winy pracownika); 

7.  Wynagrodzenie z tytułu rocznego urlopu wypoczynkowego. 

Zgodnie  z  art.  6  (2)  Kodeksu  Ubezpiecze

ń

  Społecznych,  składki  ubezpieczeniowe  s

ą

 

odprowadzane  od  wszystkich  typów  wynagrodzenia  wł

ą

czaj

ą

c  wynagrodzenie  dodatkowe, 

wynagrodzenie specjalne i inne rodzaje wynagrodze

ń

 otrzymywanych z tytułu wykonywanej 

pracy. 

Do  wynagrodzenia  brutto  za  prac

ę

  nie  wlicza  si

ę

  zwrotów  z  tytułu  dodatkowych 

kosztów  poniesionych  w  zwi

ą

zku  z  delegowaniem  –  podró

żą

,  dziennym  utrzymaniem, 

zakwaterowaniem. 
Zgodnie  z  art.  13,  paragraf  1,  rozdział  23  Ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób 
fizycznych, opodatkowaniu nie podlegaj

ą

 kwoty niezwi

ą

zane z zatrudnieniem, ale wynikaj

ą

ce 

z delegowania zwracane pracownikom z tytułu wydatków poniesionych w zwi

ą

zku z podró

żą

zakwaterowaniem  i  udokumentowane  zgodnie  z  procedur

ą

  okre

ś

lon

ą

  w  odpowiednich 

przepisach. Opodatkowaniu nie podlegaj

ą

 równie

ż

 diety na utrzymanie, jednak w wysoko

ś

ci 

nie wi

ę

kszej ni

ż

 dwukrotno

ść

 diet okre

ś

lonych dla osób zatrudnionych na umow

ę

 o prac

ę

 

Instytucje  kompetentne  do  rozpatrywania  indywidualnych  skarg  i  zapyta

ń

 

dotycz

ą

cych stosunku pracy, a tak

ż

e instytucje kompetentne w zakresie rozstrzygania 

sporów 

Pełna  kontrola  przestrzegania  przepisów  prawa  pracy  Republiki  Bułgarii  jak  równie

ż

 

specjalistyczna  kontrola  okre

ś

lona  w  Ustawie  o  zdrowych  i  bezpiecznych  warunkach  pracy 

jak  równie

ż

  Ustawie  o  promocji  zatrudnienia  s

ą

  sprawowane  przez  Urz

ą

d  Wykonawczy 

Generalnej Inspekcji Pracy. 

Zgodnie  z  art.  404  Kodeksu  Pracy,  słu

ż

by  kontrolne  z  Inspektoratu  Pracy  z  własnej 

inicjatywy jak równie

ż

 na wniosek zwi

ą

zków zawodowych mog

ą

 stosowa

ć

 ni

ż

ej wymienione 

background image

 

ś

rodki w celu zapobie

ż

enia naruszeniom prawa pracy i eliminowania ich, jak równie

ż

 w celu 

zapobie

ż

enia szkodliwym efektom narusze

ń

 i eliminowania ich: 

1.  Polecenie  usuni

ę

cia  narusze

ń

  prawa  pracy,  w  tym  narusze

ń

  dotycz

ą

cych  działa

ń

 

społecznych  i  wspólnotowych  pracowników,  jak  równie

ż

  zwi

ą

zanych  z  obowi

ą

zkiem 

informowania i konsultowania si

ę

 z pracownikami, wynikaj

ą

cym z ww. Kodeksu oraz 

z  Ustawy  o  informowaniu  i  konsultowaniu  pracowników  w  przedsi

ę

biorstwach 

mi

ę

dzynarodowych, grupach przedsi

ę

biorstw i spółkach europejskich, oraz polecenie 

usuni

ę

cia  niedoci

ą

gni

ęć

  zwi

ą

zanych  z  zapewnieniem  zdrowych  i  bezpiecznych 

warunków pracy; 

2.  Zawieszenie  prac  dot.  realizacji  budynków,  produkcji  maszyn  i  instalacji,  wykonania 

linii  produkcyjnych  oraz  projektów,  je

ś

li  stwierdzono  naruszenie  przepisów  dot. 

zdrowego 

bezpiecznego 

ś

rodowiska 

pracy 

oraz 

działa

ń

 

społecznych  

i wspólnotowych; 

3.  Wstrzymanie  działalno

ś

ci  przedsi

ę

biorstwa,  linii  produkcyjnych  i  projektów, 

obejmuj

ą

ce wstrzymanie budowy lub modernizacji, jak równie

ż

 zatrzymanie maszyn, 

instalacji  i  prac  na  stanowiskach  pracy,  je

ś

li  naruszenie  przepisów  dot.  zdrowego  

i bezpiecznego 

ś

rodowiska pracy jest niebezpieczne dla 

ż

ycia i zdrowia ludzi; 

4.  Anulowanie  realizacji  decyzji  sprzecznych  z  prawem  jak  równie

ż

  sprzecznych  

z prawem polece

ń

 pracodawców i urz

ę

dników; 

5.  Zawieszenie  w  obowi

ą

zkach  pracowników  nie  znaj

ą

cych  przepisów  dot.  zdrowego  

i bezpiecznego 

ś

rodowiska pracy, nie zdolnych do pracy oraz poni

ż

ej 18 roku 

ż

ycia, 

w przypadku których wycofano zgod

ę

 na zatrudnienie; 

6.  Wydanie  zalece

ń

  dot.  wprowadzenia  specjalnego  systemu  pracy  bezpiecznej  

w  przypadku  stwierdzenia  powa

ż

nego  lub  bezpo

ś

redniego  zagro

ż

enia  dla 

ż

ycia  lub 

zdrowia pracowników; 

7.  Zatrzymanie pracy w miejscu gdzie jest ona wykonywana lub w przedsi

ę

biorstwie do 

momentu  usuni

ę

cia  niedoci

ą

gni

ęć

,  w  przypadku  stwierdzenia  wielokrotnego 

naruszenia  art.  62,  paragraf  1  (niezawarcie  pisemnej  umowy  o  prac

ę

  mi

ę

dzy 

pracownikiem i pracodawc

ą

); 

8.  Wydanie  pracodawcom  i  urz

ę

dnikom  nakazu  zaprzestania  ewidencjonowania 

wynagrodze

ń

  za  prac

ę

  w  wysoko

ś

ci  ni

ż

szej  ni

ż

  wypłacana;  w  razie  nieusuni

ę

cia 

narusze

ń

 w przewidzianym terminie lub w przypadku uporczywego nieprzestrzegania 

przepisów,  organy  kontrolne  Inspekcji  Pracy  mog

ą

  zawiesi

ć

  działalno

ść

 

przedsi

ę

biorstwa do czasu usuni

ę

cia narusze

ń

Zgodnie  z  art.  361  (1)  Kodeksu  Pracy,  spory  w  zakresie  prawa  pracy  mi

ę

dzy 

pracownikami 

obcego 

pochodzenia 

pracodawcami, 

obcego 

pochodzenia 

lub 

przedsi

ę

biorstwami  typu  joint  venture  z  siedzib

ą

  w  Republice  Bułgarii,  gdy  praca  jest 

wykonywana  na  terytorium  Bułgarii,  podlegaj

ą

  s

ą

dowi  wła

ś

ciwemu  dla  miejsca,  w  którym 

znajduje si

ę

 siedziba pracodawcy, je

ś

li mi

ę

dzy stronami nie ustalono inaczej. 

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

Dania 

Obywatele  pa

ń

stw  UE  maj

ą

  prawo  do  swobodnego  przemieszczania  si

ę

  w  obr

ę

bie 

Wspólnoty  w  celu:  podejmowania  pracy,  studiów,  podró

ż

owania,  itd.  Obywatele  UE 

zatrudnieni  w  Danii  s

ą

  wył

ą

czeni  z  wymogu  posiadania  zezwolenia  na  prac

ę

.  Je

ż

eli  okres 

pobytu ma trwa

ć

 dłu

ż

ej ni

ż

 trzy miesi

ą

ce, osoby takie musz

ą

 otrzyma

ć

 unijne za

ś

wiadczenie 

o  zameldowaniu  z  miejscowego  urz

ę

du  administracji  pa

ń

stwowej.  Usługodawcy  deleguj

ą

cy 

pracowników  do  Danii  musz

ą

  zgłosi

ć

  fakt  prowadzenia  działalno

ś

ci  na  terenie  Danii  

do Rejestru Usługodawców Zagranicznych. 

Ministerstwo  Zatrudnienia  opublikowało  przewodnik  zawieraj

ą

cy  istotne  informacje  na 

temat  warunków  i  zasad  obowi

ą

zuj

ą

cych  na  du

ń

skim  rynku  pracy.  Korzystaj

ą

c  z  podanych 

poni

ż

ej linków mo

ż

na pobra

ć

 przewodnik w j

ę

zyku angielskim, niemieckim lub polskim. 

background image

 

  Working in Denmark 

  Arbeiten in Dänemark 

  Praca w Danii 

http://uk.bm.dk/Themes/~/media/BEM/Files/English/Pracawdanii_polish.ashx 

 

Ponadto,  Du

ń

ski  Urz

ą

d  ds.  Rynku  Pracy  (Danish  Labour  Market  Authority)  prowadzi 

stron

ę

  internetow

ą

 

www.workindenmark.dk

,  zawieraj

ą

c

ą

  obszerne  informacje  skierowane  

do  zagranicznych  pracowników  i  osób  poszukuj

ą

cych  pracy.  Strona jest  dost

ę

pna  w  j

ę

zyku 

du

ń

skim, angielskim, niemieckim i polskim. 

 

Zagraniczne  firmy  wykonuj

ą

ce  usługi  w  Danii  musz

ą

  zarejestrowa

ć

  si

ę

  w  Rejestrze 

Usługodawców  Zagranicznych  (RUT).  Cz

ęść

  z  tych  firm  musi  by

ć

  te

ż

  zarejestrowana  jako 

płatnicy VAT – wspomnianej rejestracji równie

ż

 mo

ż

na dokona

ć

 w RUT. Wi

ę

cej szczegółów 

znajd

ą

 Pa

ń

stwo na stronie 

www.virk.dk/RUT

Aby uzyska

ć

 szersze informacje na ten temat: 

  Ulotka w j

ę

zyku angielskim 

  Ulotka w j

ę

zyku niemieckim 

  Ulotka w j

ę

zyku polskim 

http://uk.bm.dk/Themes/Residence%20and%20Work.aspx 

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

 

Estonia 

 
Warunki pobytu i zasady dost

ę

pu obywateli polskich do rynku pracy 

Dyrektywa  96/71/WE  Parlamentu  Europejskiego  i  Rady  dotycz

ą

ca  delegowania 

pracowników  w  ramach 

ś

wiadczenia  usług  została  transponowana  w  Estonii  Ustaw

ą

  

o  warunkach  pracy  pracowników  delegowanych  w  Estonii.  Nadzór  nad  przestrzeganiem 
wymogów wspomnianej ustawy sprawuje Inspekcja Pracy. 

Ustawa o prawie prywatnym mi

ę

dzynarodowym obowi

ą

zuje przy wyborze prawa, jakie 

b

ę

dzie mie

ć

 zastosowanie w przypadku umów o prac

ę

 pracowników delegowanych. 

Niezale

ż

nie  jednak  od  wyboru  prawa,  jakie  ma  mie

ć

  zastosowanie  do  umów  o  prac

ę

zgodnie  z  prawem  esto

ń

skim  pracownikom  delegowanym  nale

ż

y  zagwarantowa

ć

  warunki 

pracy  okre

ś

lone  w:  §  5  Ustawy  o  warunkach  pracy  pracowników  delegowanych  w  Estonii, 

innych  przepisach  prawa  oraz  przepisach  §  4  (4)  Ustawy  o  układach  zbiorowych 
dotycz

ą

cego rozszerzania układów zbiorowych. 

Je

ż

eli przepisy prawne innego kraju maj

ą

ce zastosowanie do umów o prac

ę

 s

ą

 bardziej 

korzystne dla pracowników delegowanych ni

ż

 przepisy esto

ń

skie w odniesieniu do warunków 

pracy  opisanych  w  §  5  Ustawy  o  warunkach  pracy  pracowników  delegowanych  w  Estonii, 
wtedy stosuje si

ę

 przepis bardziej korzystny dla pracownika. 

W  przypadku  pracowników  delegowanych,  obowi

ą

zuj

ą

  przyj

ę

te  w  Estonii  przepisy 

dotycz

ą

ce nast

ę

puj

ą

cych aspektów warunków pracy: 

1) 

czas pracy; 

2) 

czas odpoczynku; 

3) 

zwolnienie z pracy na czas bada

ń

 kobiet ci

ęż

arnych; 

4) 

wynagrodzenie i dodatki za nadgodziny; 

5) 

podstawowy wymiar urlopu wypoczynkowego; 

6) 

równo

ść

 traktowania i równo

ść

 szans. 

Ustawa  o  zdrowiu  i  bezpiecze

ń

stwie  zawodowym  ma  zastosowanie  do  pracowników 

delegowanych  nawet  wtedy,  gdy  jest  mniej  korzystna  dla  pracowników  delegowanych  ni

ż

 

przepisy innego kraju. 

Warunki  zwi

ą

zane  z  wynagrodzeniami  za  prac

ę

  i  dodatki  za  nadgodziny,  a  tak

ż

podstawowy  wymiar  urlopu  wypoczynkowego  nie  obowi

ą

zuj

ą

  w  przypadku  delegowania 

background image

 

trwaj

ą

cego do 8 dni, je

ż

eli osoba delegowana jest pracownikiem wykwalifikowanym, którego 

zadaniem jest wst

ę

pny monta

ż

 lub instalacja wyrobów konieczna do wprowadzenia wyrobów 

wcze

ś

niej  zamówionych,  je

ż

eli  wspomniana  praca  stanowi  nieodł

ą

czn

ą

  cz

ęść

  umowy. 

Wspomniany  wyj

ą

tek  nie  ma  zastosowania,  je

ż

eli  praca  do  wykonania  przez  pracownika 

delegowanego  jest  zwi

ą

zana  z  pracami  budowlanymi  obejmuj

ą

cymi  budow

ę

,  remont, 

konserwacj

ę

, przebudow

ę

 lub rozbiórk

ę

 budynków, w tym proste roboty drogowe, wywózk

ę

 

ziemi,  wła

ś

ciwe  roboty  budowlane  lub  monta

ż

  i  rozbiórki,  podł

ą

czanie  i  instalowanie, 

przebudowy,  odnawianie,  naprawy,  demonta

ż

,  rozbiórki,  prace  konserwacyjne,  malowanie, 

czyszczenie lub naprawy elementów prefabrykowanych. 
 

Nie  istnieje  ustawowy  wymóg  deklarowania  zamiaru  delegowania  pracowników  

do  Estonii.  Obywatele  UE  nie  s

ą

  równie

ż

  zobowi

ą

zani  do  przedstawienia  Radzie  

ds.  Obywatelstwa  i Migracji 

(www.mig.ee)

1

 dokumentów  potwierdzaj

ą

cych  posiadanie 

kwalifikacji,  do

ś

wiadczenia  zawodowego,  specjalnych  umiej

ę

tno

ś

ci,  itd.  Pracownik 

delegowany,  w rozumieniu  Ustawy  o  warunkach  pracy  pracowników  delegowanych  
w  Estonii,  mo

ż

e  zło

ż

y

ć

  wniosek  o  zezwolenie  na  pobyt  w  celu  podj

ę

cia  zatrudnienia  bez 

zgody Esto

ń

skiego Funduszu Ubezpiecze

ń

 od Bezrobocia (

www.tootukassa.ee

). Dokumenty 

zwi

ą

zane  z  delegowaniem,  czyli  formularze  E101  i  E102  mo

ż

na  otrzyma

ć

  z  Rady  

ds. Ubezpiecze

ń

 Społecznych (

www.ensib.ee). 

Obywatele  pa

ń

stw  członkowskich  Unii  Europejskiej  i  Europejskiego  Obszaru 

Gospodarczego  oraz  Konfederacji  Szwajcarskiej  maj

ą

  prawo  do  pobytu  w  Estonii  na 

podstawie  wa

ż

nego  dokumentu  podró

ż

y  lub  dowodu  to

ż

samo

ś

ci  przez  okres  do  trzech 

miesi

ę

cy.  Wi

ę

cej  przydatnych  informacji  jest  dost

ę

pnych  na  stronie  internetowej  Rady  

ds. Obywatelstwa i Migracji, 

http://www.mig.ee/index.php/mg/eng. 

 

Czas pracy i czas odpoczynku 

Warunki  dotycz

ą

ce  czasu  pracy  i  czasu  odpoczynku  s

ą

  okre

ś

lone  w  cz

ęś

ci  3  Ustawy 

o umowach  o  prac

ę

.  Z  zało

ż

enia  pracownicy  pracuj

ą

  40  godzin  w  ci

ą

gu  siedmiu  dni  

(na pełny etat), o ile pracodawca i pracownik nie uzgodni

ą

 krótszego czasu pracy (na cz

ęść

 

etatu). Zakłada si

ę

ż

e dobowy wymiar czasu pracy wynosi 8 godzin. W przypadku obliczania 

całkowitego  czasu  pracy,  uwzgl

ę

dnia  si

ę

  uzgodniony  czas  pracy  pracownika  w  okresie 

siedmiu dni. 

Pracodawca  i  pracownik  mog

ą

  uzgodni

ć

ż

e  pracownik  podejmuje  si

ę

  wykonywa

ć

 

prac

ę

 przez wi

ę

ksz

ą

 liczb

ę

 godzin ni

ż

 wynikałoby to z przyj

ę

tego czasu pracy (nadgodziny). 

W przypadku  obliczania  całkowitego  czasu  pracy,  praca  w  nadgodzinach  to  przekraczanie 
uzgodnionego  czasu  pracy  w  całym  okresie  rozliczeniowym.  Uzgodnienie  w  sprawie  pracy 
w nadgodzinach  dokonane  z  pracownikiem  nara

ż

onym  na  zagro

ż

enia  w 

ś

rodowisku  pracy, 

którego czas pracy został w zwi

ą

zku z tym skrócony z mocy prawa, jest niewa

ż

ne. Zgodnie 

z zasad

ą

  dobrej  wiary,  pracodawca  mo

ż

e  wymaga

ć

  od  pracownika  wykonywania  pracy 

w nadgodzinach z powodu nieprzewidzianych okoliczno

ś

ci dotycz

ą

cych przedsi

ę

biorstwa lub 

działalno

ś

ci pracodawcy, w szczególno

ś

ci w celu zapobie

ż

enia szkodom. 

Pracodawca  zrekompensuje  prac

ę

  w  nadgodzinach  czasem  wolnym  od  pracy  

w  wymiarze  równym  długo

ś

ci  nadgodzin,  o  ile  nie  uzgodniono  wcze

ś

niej  wynagrodzenia 

finansowego  za  nadgodziny.  W  tym  drugim  przypadku  pracodawca  musi  zapłaci

ć

 

pracownikowi  wynagrodzenie  podwy

ż

szone  o  50%  w  stosunku  do  „normalnego” 

wynagrodzenia. 

Uzgodnienie,  zgodnie  z  którym  okres  nieprzerwanego  odpoczynku  udzielonego 

pracownikowi w okresie 24 godzin wynosi mniej ni

ż

 12 godzin jest niewa

ż

ne, o ile prawo nie 

stanowi  inaczej.  Uzgodnienie,  zgodnie  z  którym  okres  nieprzerwanego  odpoczynku 
udzielonego pracownikowi w okresie siedmiu dni wynosi mniej ni

ż

 48 godzin jest niewa

ż

ne, 

o ile prawo nie stanowi inaczej. 
 

                                                 

1

 

Rada ds. Obywatelstwa i Migracji z dniem 01 stycznia 2010 r. została zlikwidowana. Jej kompetencje przej

ę

ły: 

Stra

ż

 Graniczna i Policja. Wy

ż

ej wskazane linki odsyłaj

ą

 na stron

ę

 internetow

ą

 Policji.

 

background image

 

10 

Wymiar urlopu wypoczynkowego 

Pracownicy  maj

ą

  prawo  do  urlopu  wypoczynkowego  zgodnie  z  procedur

ą

  okre

ś

lon

ą

 

w cz

ęś

ci 4  Ustawy  o  umowach  o  prac

ę

.  Z  zało

ż

enia  urlop  wypoczynkowy  pracowników 

wynosi  28  dni kalendarzowych  w  roku, chyba 

ż

e  pracownik  i  pracodawca  uzgodnili  dłu

ż

szy 

okres urlopu lub gdy prawo stanowi inaczej. 

 

Minimalne wynagrodzenie za prac

ę

 

Minimalna  stawka  wynagrodzenia  za  godzin

ę

  wynosi  27  EEK  (koron),  za

ś

  minimalne 

wynagrodzenie  miesi

ę

czne  przy  zatrudnieniu  na  pełny  etat  wynosi  4350  EEK.  Pracodawca 

musi ustali

ć

 stawki wynagrodzenia uwzgl

ę

dniaj

ą

c ró

ż

nice w wykonywanej pracy i warunkach 

pracy, w oparciu o układ zbiorowy zawarty z pracownikami. 

 

Rozstrzyganie sporów 

W  Estonii  spory  wynikłe  z  umów  o  prac

ę

  rozwi

ą

zywane  s

ą

  zgodnie  z  warunkami 

i procedurami 

okre

ś

lonymi 

Ustawie 

umowach 

zatrudnienia 

oraz 

Ustawie 

o rozwi

ą

zywaniu indywidualnych sporów pracy.  

Pracownicy  i  pracodawcy  maj

ą

  prawo  odwoływa

ć

  si

ę

  do komisji  ds.  sporów  pracy  lub 

s

ą

dów  z  pro

ś

b

ą

  o  rozwi

ą

zanie  indywidualnych  sporów  zwi

ą

zanych  z  zatrudnieniem.  Spory  

w  sprawie  roszcze

ń

  finansowych  dotycz

ą

cych  kwot  powy

ż

ej  150,000  EEK  nie  s

ą

 

rozstrzygane  przez  komisje  ds.  sporów  pracy.  Okres  przedawnienia  roszcze

ń

,  wnoszonych 

do  komisji  ds.  sporów  pracy  lub  s

ą

dów,  a dotycz

ą

cych  uznawania  praw  lub  ochrony 

naruszanych  praw  wynikaj

ą

cych  ze  stosunku  pracy,  wynosi  generalnie  cztery  miesi

ą

ce. 

Okres przedawnienia, przed upływem którego mo

ż

na wnosi

ć

 roszczenia o zakwestionowanie 

uzasadnienia  rozwi

ą

zania  umowy  o  prac

ę

,  wynosi  30  dni  kalendarzowych.  Okres 

przedawnienia roszcze

ń

 o wypłat

ę

 wynagrodze

ń

 wynosi trzy lata. 

Pisemna  pro

ś

ba  musi  by

ć

  przedło

ż

ona  w  dwóch  oryginalnych  egzemplarzach  

do komisji ds. sporów pracy wła

ś

ciwej dla zakładu pracy zatrudniaj

ą

cego pracownika. Je

ż

eli 

miejsce pracy znajduje si

ę

 na obszarze obejmuj

ą

cym kilka okr

ę

gów wskazanych w umowie  

o prac

ę

, pro

ś

ba musi by

ć

 przedło

ż

ona do komisji ds. sporów pracy wła

ś

ciwej dla siedziby lub 

miejsca  zamieszkania  pracodawcy.  Komisje  ds.  sporów  pracy  działaj

ą

  przy  oddziałach 

Inspekcji Pracy. 

 
Oficjalnym  wydawnictwem  Republiki  Estonii  jest  Dziennik  Urz

ę

dowy  (Ringi  Teataja), 

www.riigiteataja.ee

, gdzie  mo

ż

na  znale

źć

  w  j

ę

zyku  esto

ń

skim  prawodawstwo  obowi

ą

zuj

ą

ce 

na  dowolny  dzie

ń

.  Esto

ń

skie  prawodawstwo  w  j

ę

zyku  angielskim  dost

ę

pne  jest  w  Centrum 

Tłumacze

ń

 Prawa Esto

ń

skiego, 

http://www.legaltext.ee/indexen.htm

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

Finlandia 

 
Warunki pobytu i zasady dost

ę

pu obywateli polskich do rynku pracy 

Obywatele pa

ń

stw członkowskich Unii Europejskiej maj

ą

 prawo do wykonywania pracy 

w Finlandii bez zezwolenia na pobyt pracownika. Dodatkowe informacje na temat zezwole

ń

  

i prawa do pracy w Finlandii mo

ż

na znale

źć

 na stronie: 

www.mol.fi/finnwork 
http://www.tem.fi/index.phtml?1=en&s=3468

 

Czas pracy i minimalne okresy odpoczynku 

Maksymalny  wymiar  czasu  pracy  i  minimalne  okresy  odpoczynku  wynikaj

ą

  

z uregulowa

ń

 fi

ń

skiej Ustawy o czasie pracy (605/1996) oraz Ustawy o pracy w piekarniach 

(302/1961).  Artykuł  2  ust

ę

p  2  Ustawy  o  delegowaniu  pracowników  dotyczy  nast

ę

puj

ą

cych 

przepisów: 

background image

 

11 

W odniesieniu do czasu pracy i okresów odpoczynku, obowi

ą

zuj

ą

 nast

ę

puj

ą

ce przepisy: 

–  normalny czas pracy

2

  (artykuły 6-14 Ustawy o czasie pracy), 

–  definicja dnia i tygodnia (artykuł 16 Ustawy o czasie pracy), 
–  przekraczanie  normalnego  wymiaru  czasu  pracy  (artykuły  17-21  Ustawy  o  czasie 

pracy), 

–  praca w porze nocnej (artykuł 26 Ustawy o czasie pracy), 
–  praca  zmianowa  i  praca  na  nocnej  zmianie  w  przyj

ę

tym  okresie  rozliczeniowym

*

 

(artykuł 27 Ustawy o czasie pracy), 

–  okresy odpoczynku (artykuły 28-32 Ustawy o czasie pracy), 
–  wymagania dotycz

ą

ce pracy w niedziele (artykuł 33 ust

ę

p 1 Ustawy o czasie pracy). 

W drodze układów zbiorowych pracy mo

ż

liwe jest uzgodnienie innych warunków ni

ż

 te 

okre

ś

lone w przepisach, takich jak np.: 

  czas wliczany do godzin pracy, 

  czas dy

ż

uru, 

  elastyczny czas pracy i maksymalne nagromadzenie elastycznych godzin pracy, 

  wynagrodzenie nale

ż

ne za prac

ę

 dodatkow

ą

 i nadgodziny, 

  praca  w  porze  nocnej  w  zawodach  innych  ni

ż

  te  wymienione  w  Ustawie  –  

w przepisach o pracy w porze nocnej, 

  praca na nocn

ą

 zmian

ę

 w przyj

ę

tym okresie rozliczeniowym*, 

  dobowe okresy odpoczynku, 

  tygodniowe okresy odpoczynku i odst

ę

pstwa w tym zakresie, 

  praca w niedziele i zwi

ą

zane z ni

ą

 nale

ż

ne dodatki do wynagrodzenia, 

  system dostosowania czasu pracy i rozkłady czasu pracy. 

Ponadto,  w  stosunkach zatrudnienia  pracowników  delegowanych  musz

ą

  by

ć

  przestrzegane 

postanowienia  o  czasie  pracy,  urlopach  wypoczynkowych  i bezpiecze

ń

stwie  pracy 

w przemy

ś

le, zawarte w powszechnie obowi

ą

zuj

ą

cych układach zbiorowych pracy. 

Dodatkowe informacje na stronach: 

http://ec.europa.eu/social/main.jsp?catId=726&langId=en 
http://www.tyosuojelu.fi/fi/workingtime

 

Urlop wypoczynkowy 

W  Finlandii  kwestie  urlopów  wypoczynkowych  pracowników  delegowanych, 

wynagrodzenia  za  czas  urlopu  i  dodatku  urlopowego  s

ą

  uregulowane  w  artykułach  5-19 

Ustawy  o  urlopach  wypoczynkowych  (162/2005).  Artykuł  2  ust

ę

p  2  punkt  3  Ustawy  

o  pracownikach  delegowanych  odwołuje  si

ę

  do  wspomnianych  powy

ż

ej  przepisów  Ustawy  

o urlopach wypoczynkowych. 

Przepisy dotycz

ą

ce wymiaru urlopu wypoczynkowego, wynagrodzenia za czas urlopu i 

dodatku  urlopowego  maj

ą

  zastosowanie  w  przypadku  pracowników  delegowanych.  Nowa 

Ustawa o urlopach wypoczynkowych weszła w 

ż

ycie 1 kwietnia 2005. 

Ustawa obejmuje pracowników zatrudnionych na umowy o prac

ę

, w tym tak

ż

e pracowników 

słu

ż

by cywilnej. 

W  drodze  układów  zbiorowych  mo

ż

liwe  jest  uzgodnienie  innych  warunków  ni

ż

  

te okre

ś

lone w przepisach, w odniesieniu do takich kwestii, jak np.: 

–  okres urlopowy, 
–  obliczanie i płatno

ść

 wynagrodzenia za okres urlopu i dodatku urlopowego, 

–  uzgodnienie  urlopu  w  okresie  zimowym  w  ramach  innych  uzgodnie

ń

  dotycz

ą

cych 

skróconego czasu pracy, przyj

ę

tego przez strony porozumienia, 

                                                 

2

 

(ang.  period-based  work)  –  normalny  wymiar  czasu  pracy  wynosi  albo  80  godzin  w  okresie  2  tygodni  lub  120 

godzin w okresie 3 tygodni.  

Ź

ródło: 

http://www.tem.fi/index.phtml?l=en&s=2311

 (przypis tłumacza). 

 

 

background image

 

12 

–  podzielenie  cz

ęś

ci  urlopu  wypoczynkowego  przekraczaj

ą

cej  12  dni  roboczych  w  taki 

sposób,  aby  mo

ż

na  wzi

ąć

  go  w  jednej  lub  kilku  cz

ęś

ciach  w  okresie  odpowiadaj

ą

cym 

okresowi  pracy,  pod  warunkiem, 

ż

e  wymiar  urlopu  pracownika  jest  taki  sam  jak  wymiar 

okre

ś

lony w Ustawie o urlopach wypoczynkowych. 

Wi

ę

cej informacji na temat czasu pracy i urlopów wypoczynkowych mo

ż

na znale

źć

 na 

stronach: 

http://www.tem.fi/index.phtml?l=en&s=3736

 oraz 

http://www.tyosuojelu.fi/fi/holidays

  

Minimalne wynagrodzenie 

W  okresie  swojego  zatrudnienia  w  Finlandii,  pracownicy  delegowani  otrzymuj

ą

 

minimalne  wynagrodzenie  okre

ś

lone  w  powszechnie  obowi

ą

zuj

ą

cych  układach  zbiorowych 

dla  danego  sektora.  Je

ż

eli  w  jakim

ś

  sektorze  nie  istnieje  układ  zbiorowy,  pracownik 

otrzymuje zwyczajowe i odpowiednie wynagrodzenie za czas swojej pracy w Finlandii, nawet 
gdyby  zagraniczny  pracodawca  i  pracownik  delegowany  uzgodnili  znacznie  ni

ż

sze 

wynagrodzenie. 

Powszechnie obowi

ą

zuj

ą

ce układy zbiorowe zawarto dla sektora budownictwa, bran

ż

sprz

ą

tania,  bran

ż

y  hotelarskiej,  restauracyjnej  i  cateringowej  oraz  sektora  rolnictwa  

(np. prace rolnicze i zbieranie owoców jagodowych). 
Wi

ę

cej informacji i porad: 

http://www.mol.fi/mol/en/02_working/05_foreigners/02_employment_relationships/02_salarie
s/index.jsp 
http://www.tyosuojelu.fi/fi/wages#minimum 

 
Rozstrzyganie sporów 

Zwi

ą

zki  zawodowe  i  organizacje  pracodawców  udzielaj

ą

  swoim  członkom  porad  

w sprawach dotycz

ą

cych stosunku pracy. Osoby nie nale

żą

ce do wspomnianych organizacji 

mog

ą

  uzyska

ć

  informacje  z  Inspektoratów  ds.  Bezpiecze

ń

stwa  i  Zdrowia  Zawodowego. 

Ponadto,  dobrze  jest  zapozna

ć

  si

ę

  z  układem  zbiorowym  obowi

ą

zuj

ą

cym  danego 

pracodawc

ę

Napotykane problemy dotycz

ą

ce warunków pracy, bezpiecze

ń

stwa i higieny w miejscu 

pracy  lub  stosunku  pracy  musz

ą

  by

ć

  zgłaszane  pracodawcy  lub  jego  przedstawicielowi,  

tak  aby  pracodawca  mógł  przeanalizowa

ć

  sytuacj

ę

  i  podj

ąć

 

ś

rodki  naprawcze.  Zgłaszanie 

problemów  mo

ż

e  odbywa

ć

  si

ę

  przy  pomocy  rzecznika  ds.  bezpiecze

ń

stwa,  przedstawiciela 

ds.  bezpiecze

ń

stwa  i  zdrowia  zawodowego  lub  zakładowego  przedstawiciela  zwi

ą

zków 

zawodowych. 

Pracownicy  delegowani  maj

ą

  takie  same  mo

ż

liwo

ś

ci  i 

ś

rodki  jakie  s

ą

  dost

ę

pne 

wszystkim  innym  pracownikom,  aby  na  drodze  prawnej  dochodzi

ć

  od  swojego  pracodawcy 

wypłaty nale

ż

no

ś

ci. 

W  przypadku  podejrzenia  nadu

ż

y

ć

  warunków  umowy  o  prac

ę

,  pracownik  delegowany 

mo

ż

e  skontaktowa

ć

  si

ę

  w  celu  uzyskania  porady  z  Inspektoratem  ds.  Bezpiecze

ń

stwa  

i Zdrowia Zawodowego wła

ś

ciwym dla jego zakładu pracy. Inspektoraty ds. Bezpiecze

ń

stwa  

i Zdrowia Zawodowego udzielaj

ą

 pracodawcom i pracownikom porad dotycz

ą

cych przepisów 

prawa  o  umowach  o  prac

ę

  i  powszechnie  obowi

ą

zuj

ą

cych  układów  zbiorowych  pracy  oraz 

informacji,  gdzie  mo

ż

na  uzyska

ć

  pomoc  prawn

ą

  w  sprawie  post

ę

powania  s

ą

dowego  

w Finlandii. 

Zwykle strona post

ę

powania s

ą

dowego potrzebuje profesjonalnej pomocy, np. powód, 

aby  wnie

ść

  spraw

ę

  cywiln

ą

  lub  pozwany  w  sprawie  karnej,  którego  reprezentuje  obro

ń

ca. 

Je

ż

eli jednak ze wzgl

ę

du na charakter sprawy wnioskuj

ą

cy mo

ż

e wyst

ę

powa

ć

 samodzielnie, 

to na czas post

ę

powania s

ą

dowego wnioskuj

ą

cemu nie zostanie udzielona pomoc prawna. 

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

 
Francja 

 

background image

 

13 

Warunki pobytu i dost

ę

pu polskich pracowników do rynku pracy 

Z dniem 1 czerwca 2008 r. zniesiono system pozwole

ń

 na prac

ę

 dla obywateli polskich. 

Poczynaj

ą

c od ww. daty polscy pracownicy mog

ą

 swobodnie 

ś

wiadczy

ć

 prac

ę

 w dowolnym 

zawodzie  na  podstawie  dowolnej  umowy,  o  dowolnym  czasie  trwania  i  na  ró

ż

nych 

stanowiskach.  Pracodawcy  mog

ą

  ich  zatrudnia

ć

  bezpo

ś

rednio  bez  konieczno

ś

ci  weryfikacji 

czy pracownicy pochodzenia polskiego posiadaj

ą

 wa

ż

ne pozwolenie na prac

ę

Zniesieniu  pozwole

ń

  na  prac

ę

  towarzyszy  zniesienie  obowi

ą

zku  uzyskania  pozwolenia  

na  pobyt  przewidzianego  w  ust

ę

pie  3  artykułu  L  121-2  ustawy  o  wje

ź

dzie  i  pobycie 

cudzoziemców oraz o prawie do azylu (CESEDA). 
 
Czas pracy 

Rzeczywisty  czas  pracy  pracowników  wynosi  35  godzin  w  tygodniu  roboczym, 

zaczynaj

ą

cym si

ę

 w poniedziałek o godzinie 00.00 i ko

ń

cz

ą

cym w niedziel

ę

 o godzinie 24.00 

(L 3121-10 kodeksu pracy). 
W  jednym  tygodniu  roboczym  czas  pracy  nie  mo

ż

e  przekroczy

ć

  48  godzin  (L3121-35 

kodeksu  pracy).  W  nadzwyczajnych  przypadkach  niektóre  przedsi

ę

biorstwa  mog

ą

  uzyska

ć

 

pozwolenie  na  okresowe  wydłu

ż

enie  czasu  pracy  ponad  poziom  48  godzin  pracy  do  nie 

wi

ę

cej ni

ż

 60 godzin w tygodniu. 

Ś

redni  tygodniowy  wymiar  czasu  pracy  wyliczony  dla  dowolnego  okresu  kolejnych  

12 tygodni nie mo

ż

e przekracza

ć

 44 godzin. Przepis ten mo

ż

e zosta

ć

 zniesiony dekretem po 

uprzednim  zawarciu  porozumienia  zbiorowego  dla  wła

ś

ciwego  sektora  gospodarki  w  celu 

zwi

ę

kszenia  tygodniowego  wymiaru  czasu  pracy  do  46  godzin.  Tylko  w  wyj

ą

tkowym 

przypadku 

ś

redni tygodniowy  wymiar  czasu  pracy  wyliczony  dla  12 kolejnych  tygodni mo

ż

zosta

ć

 wydłu

ż

ony powy

ż

ej 46 godzin (L 3121 -24 kodeksu pracy). 

Realny  dzienny  wymiar  czasu  pracy  nie  mo

ż

e  przekracza

ć

  10  godzin,  chyba  

ż

e ustalono inaczej w porozumieniach zbiorowych lub uzyskano pozwolenie inspektora pracy 

okre

ś

lone dekretem (L3121-24 kodeksu pracy). 

Pracownik  nie  mo

ż

e  pracowa

ć

  dłu

ż

ej  ni

ż

  6  dni  w  tygodniu.  Ka

ż

dy  pracownik  ma  prawo  do 

codziennego wypoczynku, którego wymiar minimalny wynosi 11 kolejnych godzin. 
Warunki 

ś

wiadczenia  pracy  noc

ą

  przez  niektóre  kategorie  pracowników,  np.  pracowników 

młodocianych (do 18 roku 

ż

ycia), okre

ś

la ustawa. 

 

Wymiar rocznego urlopu płatnego 

W roku stanowi

ą

cym punkt odniesienia (tj. od 1-go czerwca jednego roku do 31 maja 

roku kolejnego) pracownik, który przepracował co najmniej 10 dni u dowolnego pracodawcy, 
ma  prawo  do  urlopu  płatnego  w  wymiarze  dwóch  i  pół  dnia  roboczego  za  ka

ż

dy  miesi

ą

pracy.  Nale

ż

ny  urlop  płatny  nie  mo

ż

e  wynie

ść

  wi

ę

cej  ni

ż

  30  dni  roboczych  (L  3141-3 

kodeksu pracy). 
Ekwiwalent  za  niewykorzystany  urlop  płatny  wynosi  1/10º  wynagrodzenia  brutto 
otrzymywanego  przez  pracownika  w  okresie  stanowi

ą

cym  punkt  odniesienia  (L  3141-22 

kodeksu pracy). 

 

Minimalne wynagrodzenie 

Wysoko

ść

  minimalnego  wynagrodzenia  (SMIC)  jest  ustalana  ustawowo.  Od  1  lipca 

2009  r.  wynosi  ona  8,82  euro  za  godzin

ę

.  Minimalne  wynagrodzenie  miesi

ę

czne  wynosi 

1337,70 euro przy 35 godzinnym tygodniowym wymiarze czasu pracy, czyli 8,82x35x52/12. 
 
Instytucje arbitra

ż

owe 

W  sprawie  instytucji  arbitra

ż

owych  informuj

ę

ż

e  s

ą

d  pracy  jest  instytucj

ą

  pierwszej 

instancji  do  rozstrzygania  sporów  powstałych  w  zwi

ą

zku  z  realizacj

ą

  lub  wypowiedzeniem 

umowy  o  prac

ę

  mi

ę

dzy  pracodawc

ą

  i  pracownikiem.  S

ą

d  pracy  jest  instytucj

ą

  parytetow

ą

której  przedstawiciele  s

ą

  wybierani  dwutorowo:  przez  pracowników  i  przez  pracodawców.  

W  ka

ż

dym  departamencie  działa  przynajmniej  jeden  s

ą

d  pracy.  W  zał

ą

czeniu  przesyłamy 

dokumentacj

ę

 opisuj

ą

c

ą

 organizacj

ę

 s

ą

du pracy oraz jego funkcjonowanie.  

background image

 

14 

 
Departament  Legalno

ś

ci  Zatrudnienia  posiada  przesłane  przez  stron

ę

  francusk

ą

  

8 szczegółowych dossier informacyjnych dotycz

ą

cych kwestii warunków zatrudniania 

pracowników we Francji oraz funkcjonowania s

ą

dów pracy

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

 
Grecja 
 

Postanowienia  Dyrektywy  96/71/WE  Parlamentu  Europejskiego  i  Rady  z  16  grudnia 

1996  r.  dotycz

ą

cej  delegowania  pracowników  w  ramach 

ś

wiadczenia  usług  zostały 

transponowane  do  prawodawstwa  greckiego  moc

ą

  Dekretu  Prezydenckiego  219/2000 

Ś

rodki  gwarantuj

ą

ce  ochron

ę

  pracownikom  delegowanym  do  pracy  tymczasowej  na 

terytorium  Grecji  w  ramach  transgranicznego 

ś

wiadczenia  usług”.  Dekret  Prezydencki 

219/2000  ma  zastosowanie  w  przypadku  delegowania  osób  do  pracy  w  Grecji  w  ramach 

ś

wiadczenia usług. 

Dekret  Prezydencki  219/2000  ma  zastosowanie  w  przypadku  przedsi

ę

biorstw 

zało

ż

onych w pa

ń

stwie członkowskim lub innym pa

ń

stwie, które podpisało umow

ę

 w ramach 

EOG.  Dotyczy  to  delegowania  pracowników  do  Grecji  w  jednym  z  nast

ę

puj

ą

cych 

przypadków: 

a)  

delegowania 

pracowników 

ramach 

umowy 

zawartej 

pomi

ę

dzy 

przedsi

ę

biorstwem  deleguj

ą

cym  a  usługobiorc

ą

  działaj

ą

cym  w  Grecji  pod 

warunkiem, 

ż

e  pomi

ę

dzy  firm

ą

  deleguj

ą

c

ą

  a  pracownikiem  delegowanym  

w okresie delegowania istnieje stosunek pracy, 

b)  

delegowania  pracowników  do  placówki  lub  przedsi

ę

biorstwa  nale

żą

cego  

do  grupy,  pod  warunkiem  istnienia  w  okresie  delegowania  stosunku  pracy 
pomi

ę

dzy firm

ą

 deleguj

ą

c

ą

 a pracownikiem, 

c)  

u

ż

yczania przez agencj

ę

 pracy tymczasowej/lub po

ś

rednictwa pracy pracowników 

przedsi

ę

biorstwu-u

ż

ytkownikowi  zało

ż

onemu  lub  działaj

ą

cemu  na  terytorium 

Grecji  pod  warunkiem, 

ż

e  w  okresie  delegowania  pomi

ę

dzy  firm

ą

  deleguj

ą

c

ą

  

a pracownikiem b

ę

dzie istniał stosunek pracy. 

Firmy  deleguj

ą

ce  osoby  do  pracy  w  Grecji,  zgodnie  z  faktami  przedstawionymi  we 

wcze

ś

niejszym  akapicie,  maj

ą

  obowi

ą

zek,  bez  wzgl

ę

du  na  przepisy  obowi

ą

zuj

ą

ce  dla 

danego  stosunku  pracy,  zagwarantowa

ć

  warunki  zatrudnienia  okre

ś

lone  w  greckich 

przepisach  o  zatrudnieniu  (ustawy,  dekrety,  decyzje  ministerialne),  krajowym  zbiorowym 
układzie pracy funkcjonuj

ą

cym w powszechnym prawodawstwie, zbiorowych układach pracy, 

orzeczeniach  arbitra

ż

owych  znajduj

ą

cych  powszechne  zastosowanie  na  podstawie  artykułu 

11 Ustawy 1876/1990 „Umowy zbiorowe i inne przepisy” (27/A).  

Dotycz

ą

 one nast

ę

puj

ą

cych zagadnie

ń

:  

a) maksymalnego wymiaru czasu pracy i minimalnego wymiaru odpoczynku,  
b) minimalnego wymiaru płatnego urlopu wypoczynkowego,  
c) minimalnych stawek wynagrodzenia w rozumieniu paragrafu 2 tego artykułu,  
d) ochrony dzieci i pracowników młodocianych w miejscu pracy, 
e) ochrony kobiet w ci

ąż

y lub kobiet b

ę

d

ą

cych w okresie poporodowym,  

f) ochrony zdrowia, bezpiecze

ń

stwa i higieny w miejscu pracy,  

g) równouprawnienia płci,  
h)  propagowania  postaw  przeciwko  dyskryminacji  głównie  na  tle  rasowym/  dot. 
pochodzenia,  koloru  skóry,  j

ę

zyka,  upo

ś

ledzenia  fizycznego  lub  umysłowego  

w  przypadku,  gdy  osoby  te  s

ą

  w  stanie  wykonywa

ć

  swoje  obowi

ą

zki  pracuj

ą

c  

w niepełnym wymiarze godzin; dotyczy to tak

ż

e mo

ż

liwo

ś

ci lub jej braku przyst

ą

pienia 

do zwi

ą

zku zawodowego, przekona

ń

 politycznych i religijnych,  

i)  sytuacji  pracowników  oddanych  do  dyspozycji  przedsi

ę

biorstwa-u

ż

ytkownika  przez 

agencj

ę

 pracy tymczasowej, firm

ę

/agencj

ę

 wypo

ż

yczaj

ą

c

ą

 pracowników. 

background image

 

15 

 
Na  potrzeby  wdro

ż

enia  Dekretu  Prezydenckiego,  pod  poj

ę

ciem  minimalnej  stawki 

wynagrodzenia rozumie si

ę

 kwot

ę

 wynagrodzenia brutto – okre

ś

lon

ą

 w greckim prawie pracy 

(ustawy,  dekrety,  decyzje  ministerialne),  w  krajowej  zbiorowej  umowie  pracy  uznanej 
za  powszechnie  obowi

ą

zuj

ą

c

ą

,  w  której  jest  mowa  o  minimalnej  stawce  wynagrodzenia,  

z  uwzgl

ę

dnieniem

 

dodatków  zagwarantowanych  prawem  w  tym  wynagrodzenia  za  prac

ę

  

w  nadgodzinach.  Minimalna  stawka  wynagrodzenia  nie  obejmuje  natomiast  dodatkowych 
składek  emerytalnych  i 

ś

wiadcze

ń

,  a  tak

ż

e  nale

ż

no

ś

ci  wypłacanych  pracownikom  z  tytułu 

delegowania, stanowi

ą

cych zwrot rzeczywistych kosztów poniesionych z tytułu delegowania 

tj.  kosztów  podró

ż

y,  zakwaterowania,  wy

ż

ywienia.  Tre

ść

  akapitu  1,  podpunkty  b)  i  c)  tego 

artykułu dotycz

ą

ce minimalnego wymiaru płatnego urlopu w skali roku i minimalnych stawek 

wynagrodzenia  nie  powinny  odnosi

ć

  si

ę

  do:  wst

ę

pnego  monta

ż

u  i/lub  pierwszej  instalacji 

wyrobów,  gdy  stanowi  to  integraln

ą

  cz

ęść

  kontraktu  na  ich  dostaw

ę

  i  jest  niezb

ę

dne  do 

uruchomienia  dostarczonych  wyrobów  oraz  wykonywane  przez  osoby  przeszkolone  lub 
wyspecjalizowane  w  tym  zakresie  kierowane  przez  firm

ę

  dostawcz

ą

,  je

ż

eli  okres 

delegowania  nie  przekracza  o

ś

miu  dni.  Wspomniane  powy

ż

ej  przepisy  nie  dotycz

ą

  prac  

w  budownictwie  tj.  bezpo

ś

rednio  wznoszenia,  odnawiania,  prac  konserwacyjnych, 

przebudowy  lub  rozbiórki  budynków  a  zwłaszcza:  wykopów,  prac  ziemnych,  prac 
budowlanych, monta

ż

u i demonta

ż

u elementów prefabrykowanych, wyposa

ż

ania, renowacji, 

naprawy,  rozbiórki,  utrzymania,  prac  malarskich,  sprz

ą

tania,  udoskonale

ń

.  Długo

ść

  okresu 

delegowania  powinna  by

ć

  obliczana  w  oparciu  o  roczny  okres  referencyjny  liczony  od 

pocz

ą

tku  okresu  delegowania.  W  celu  dokonania  powy

ż

szych  oblicze

ń

,  nale

ż

y  wzi

ąć

  pod 

uwag

ę

  wcze

ś

niejsze  okresy  delegowania.  Tre

ść

  paragrafów  1  do  4  nie  powinna 

przeszkadza

ć

  w  stosowaniu  przepisów  i  zasad  zatrudnienia,  które  s

ą

  dla  pracowników 

korzystniejsze.  

 
Aby umo

ż

liwi

ć

 nale

ż

yt

ą

 kontrol

ę

 procesu wdra

ż

ania Dekretu Prezydenckiego 219/2000, 

przedsi

ę

biorstwa  deleguj

ą

ce  osoby  do  pracy  na  terytorium  Grecji,  zgodnie  z  przepisami 

zawartymi  w  art.  2  par.  2  wspomnianego  Dekretu  Prezydenckiego  s

ą

  zobowi

ą

zane,  przed 

rozpocz

ę

ciem 

ś

wiadczenia usług, przekaza

ć

 stosownym organom inspekcji pracy (S.E.P.E.) 

na terytorium kraju, do którego delegowany jest pracownik, nast

ę

puj

ą

ce dokumenty w j

ę

zyku 

greckim:  

A)  pisemne o

ś

wiadczenie zawieraj

ą

ce nast

ę

puj

ą

ce informacje:  

a) nazwa firmy, lokalizacja, adres, forma prawna,  
b)  dane  osobowe  (imi

ę

,  nazwisko,  imi

ę

  ojca,  imi

ę

  matki,  data  urodzenia,  adres) 

przedstawiciela prawnego firmy, 
c) dane osobowe przedstawiciela prawnego firmy w Grecji na okres 

ś

wiadczenia usług, 

d)  adres  miejsca,  w  którym  pracownicy  delegowani 

ś

wiadczy

ć

  b

ę

d

ą

  usługi  a  tak

ż

nazwa,  lokalizacja,  adres  i  forma  prawna  firmy  lub  firm,  w  których  pracownicy 
delegowani 

ś

wiadczy

ć

 b

ę

d

ą

 usługi, 

e)  data  rozpocz

ę

cia 

ś

wiadczenia  usług  jak  równie

ż

  data  delegowania  pracowników 

oraz przewidywany czas trwania delegowania, 
f)  rodzaj 

ś

wiadczonej  usługi  jak  równie

ż

  informacje  nt.  stosowania  b

ą

d

ź

  nie 

niebezpiecznych materiałów lub metod. Ponadto,  

B)  list

ę

  pracowników  delegowanych  do  potwierdzenia,  w  dwóch  egzemplarzach,  

z uwzgl

ę

dnieniem nast

ę

puj

ą

cych danych:  

a)  imi

ę

, nazwisko, wiek, do

ś

wiadczenie pracownika delegowanego, 

b)  data  zawarcia  umowy  o  prac

ę

,  informacje  o  wcze

ś

niejszych  podobnych 

do

ś

wiadczeniach u innych pracodawców oraz o statusie rodzinnym, 

c)  dobowy  i  tygodniowy  wymiar  czasu  pracy,  godziny  rozpocz

ę

cia,  przerwy, 

tygodniowy okres odpoczynku, 

d)  wszystkie składniki wynagrodzenia.  
Firma  powinna  umie

ś

ci

ć

  wspomnian

ą

  powy

ż

ej  list

ę

  pracowników  delegowanych  

w widocznym punkcie w miejscu wykonywania przez nich pracy; drugi egzemplarz pozostaje 
w  aktach  stosownej  instytucji  inspekcyjnej.  W  przypadku  zaistnienia  jakichkolwiek  zmian, 

background image

 

16 

firmy zobowi

ą

zane s

ą

 dostarczy

ć

 dodatkowe listy, w zale

ż

no

ś

ci od sprawy, w ci

ą

gu 15 dni od 

chwili wprowadzenia zmiany. W przypadku pracy zmianowej, przedsi

ę

biorstwa zobowi

ą

zane 

s

ą

 dodatkowo dostarczy

ć

 tabele z grafikiem pracy zmianowej. 

Zatrudnianie  pracowników  delegowanych  przed  dostarczeniem  dokumentów  wymienionych 
w paragrafie 1 tego artykułu nie jest dozwolone. 

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

 
Hiszpania 

 

Warunki pobytu i zasady dost

ę

pu obywateli polskich do rynku pracy 

Dyrektywa  96/71/WE  z  dnia  16  grudnia  1996,  dotycz

ą

ca  delegowania  pracowników 

w ramach 

ś

wiadczenia  usług,  została  transponowana  do  przepisów  prawa  hiszpa

ń

skiego 

Ustaw

ą

 45/1999 z dnia 29 listopada o delegowaniu pracowników w ramach transgranicznego 

ś

wiadczenia  usług,  która  to  ustawa  w  sposób  wyra

ź

ny  okre

ś

la  przytoczone  kwestie  

w artykule 3, a wcze

ś

niej precyzuje zakres jej stosowania oraz cele zgodnie z Dyrektyw

ą

Jednocze

ś

nie,  nale

ż

y  zaznaczy

ć

ż

e  wspomniana  Ustawa,  transponuj

ą

c  Dyrektyw

ę

poszerzyła  list

ę

  warunków  pracy  i  zatrudnienia  wymienionych  w  artykule  4  Dyrektywy 

96/71/WE,  wł

ą

czaj

ą

c  do  niej,  mi

ę

dzy  innymi,  prawo  do  wolnego  wst

ę

powania  do  zwi

ą

zków 

zawodowych,  strajkowania  oraz  respektowanie  przepisów  dotycz

ą

cych  pracy  nieletnich; 

wszystko  to  w  ramach  hiszpa

ń

skiego  ustawodawstwa  pracy,  którego  cz

ęś

ci

ą

  

s

ą

 obowi

ą

zuj

ą

ce porozumienia zbiorowe. 

Reasumuj

ą

c,  oznacza  to, 

ż

e,  w  przypadku  jakiegokolwiek  czasowego  delegowania 

pracowników  w  ramach  transgranicznego 

ś

wiadczenia  usług,  respektowany  powinien  by

ć

 

system  negocjacji  zbiorowych  oraz  warunki  pracy  przewidziane  w  maj

ą

cych  zastosowanie 

porozumieniach  zbiorowych.  Za  kontrol

ę

  przestrzegania  tych,  wynikaj

ą

cych  z  porozumie

ń

warunków  pracy  odpowiada  wedle  naszych  przepisów  Inspekcja  Pracy  i  Ubezpiecze

ń

 

Społecznych. 

 
W kwestiach zwi

ą

zanych z warunkami pobytu i zasadami dost

ę

pu do rynku pracy przez 

polskich obywateli, pi

ą

te postanowienie dodatkowe Ustawy 45/1999 przewiduje, 

ż

e zapisy tej 

ustawy  nie  zwalniaj

ą

  z  przestrzegania  przepisów  dotycz

ą

cych  przyjazdu,  pobytu,  pracy  

i zamieszkania cudzoziemców w Hiszpanii. Innymi słowy, w odniesieniu do warunków pobytu 
i pracy, oprócz postanowie

ń

 uj

ę

tych we wspomnianej ustawie, nale

ż

y stosowa

ć

 si

ę

 równie

ż

 

do  zapisów  Dekretu  Królewskiego  240/2007,  z  16  lutego,  dotycz

ą

cego  wjazdu,  wolnego 

przemieszczania si

ę

 i pobytu w Hiszpanii obywateli krajów członkowskich UE i innych krajów, 

b

ę

d

ą

cych stron

ą

 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym. W tym kontek

ś

cie, 

wystarczy  wskaza

ć

  zapisy  odnosz

ą

ce  si

ę

  do  przypadków  pobytu  krótszego  i  dłu

ż

szego  ni

ż

 

trzy miesi

ą

ce. 

Artykuł  6  Dekretu  Królewskiego  240/2007  przewiduje, 

ż

e  w  przypadku  pobytu  

w  Hiszpanii  krótszego  ni

ż

  trzy  miesi

ą

ce,  niezale

ż

nie  od  jego  celów,  wymagane  jest  tylko 

posiadanie  paszportu  lub  wa

ż

nego  dokumentu  to

ż

samo

ś

ci  [...]  wspomniany  pobyt  nie  jest 

wliczany do okresu pobytu czasowego (powy

ż

ej 3 miesi

ę

cy – przyp. tłum.). 

Artykuł 7 Dekretu Królewskiego 240/2007, natomiast, zakłada, w odniesieniu do pobytu 

dłu

ż

szego ni

ż

 trzy miesi

ą

ce, 

ż

e: 

1.  Obywatele  kraju  członkowskiego  UE  lub  innego  pa

ń

stwa,  b

ę

d

ą

cego  stron

ą

  Umowy 

o Europejskim  Obszarze  Gospodarczym  maj

ą

  prawo  rezydowa

ć

  ma  terytorium 

Hiszpanii przez okres dłu

ż

szy ni

ż

 trzy miesi

ą

ce. Zobowi

ą

zani s

ą

 jednak wnioskowa

ć

 

osobi

ś

cie  o  wpis  do  Centralnego  Rejestru  Obcokrajowców  w  Biurze  ds. 

Obcokrajowców  w  prowincji,  w  której  zamierzaj

ą

  si

ę

  osiedli

ć

  lub  rezydowa

ć

,  a  gdy 

takie  biuro  nie  istnieje  -  w  odpowiednim  Komisariacie  Policji.  Wspomniany  wniosek 
powinien zosta

ć

 zło

ż

ony w terminie do trzech miesi

ę

cy liczonych od momentu wjazdu 

do  Hiszpanii.  Od r

ę

ki  zostanie wydany certyfikat  zarejestrowania,  na  którym widnie

ć

 

background image

 

17 

b

ę

dzie  imi

ę

  i  nazwisko,  narodowo

ść

  i  miejsce  zamieszkania  danej  osoby,  numer 

identyfikacyjny obcokrajowca i data zarejestrowania. 

2.  Wraz  z  wnioskiem  o  wpisanie  do  rejestru  wnioskodawca  powinien  przedstawi

ć

 

paszport lub wa

ż

ny dokument to

ż

samo

ś

ci. W przypadku, gdy wspomniany dokument 

stracił wa

ż

no

ść

, nale

ż

y dostarczy

ć

 jego kopi

ę

 oraz kopi

ę

 wniosku o wydanie nowego. 

Artykuł  3  Ustawy  45/1999,  jak  zostało  wcze

ś

niej  powiedziane,  ustala  ogólne  warunki 

pracy, które nale

ż

y przestrzega

ć

, a artykuł 4 odnosi si

ę

 do gwarantowanego wynagrodzenia 

dla pracowników delegowanych. 
 
Czas pracy i urlopy 

Zagadnienia  czasu  pracy,  z  uwzgl

ę

dnieniem  urlopów,  opisane  s

ą

  w artykułach  34-38 

Ustawy 

Statucie 

Pracowników 

– 

zmodyfikowany 

tekst 

został 

zatwierdzony 

Ustawodawczym  Dekretem  Królewskim  1/1995  z  dnia  24  marca.  Poniewa

ż

  rozmiar  

i  organizacja  czasu  pracy  mog

ą

  ró

ż

ni

ć

  si

ę

  ze  wzgl

ę

du  na  wykonywan

ą

  działalno

ść

  

i  maj

ą

ce  zastosowanie  porozumienie  zbiorowe,  poni

ż

ej  wymienione  zostały  podstawowe 

zasady, które maj

ą

 zastosowanie w ka

ż

dym przypadku: 

  Maksymalna  długo

ść

  normalnego  tygodnia  pracy  to 

ś

rednio  czterdzie

ś

ci  godzin 

efektywnej pracy w rozliczeniu rocznym. 

  Ustalony  mo

ż

e  zosta

ć

  nieregularny  podział  czasu  pracy  na  przestrzeni  roku,  jednak 

zawsze  powinien  by

ć

  respektowany  minimalny,  dzienny  i  tygodniowy  okres  na 

odpoczynek przewidziany w ww. Ustawie. 

  Przerwa  pomi

ę

dzy  zako

ń

czeniem  jednego  dnia  pracy,  a  rozpocz

ę

ciem  nast

ę

pnego 

wynosi minimalnie 12 godzin. 

  Liczba  normalnych  godzin  pracy  w  ci

ą

gu  dnia  nie  mo

ż

e  przekroczy

ć

  dziewi

ę

ciu 

godzin. 

  Je

ż

eli  dzienny  czas  pracy  zakłada  wi

ę

cej  ni

ż

  sze

ść

  godzin  ci

ą

głej  pracy, 

obowi

ą

zywa

ć

 powinna przerwa w pracy, nie krótsza ni

ż

 pi

ę

tna

ś

cie minut. 

  Skalkulowany czas pracy zakłada, 

ż

e zarówno na pocz

ą

tku dnia pracy, jak i na jego 

koniec pracownik powinien przebywa

ć

 w miejscu pracy. 

  Godziny  pracy,  które  wykrocz

ą

  ponad  maksymalny  czas  normalnego  dnia  pracy, 

b

ę

d

ą

 uznawane za godziny nadliczbowe. 

  W  ramach  porozumienia  zbiorowego  lub  -  gdy  takie  nie  istnieje  -  umowy 

indywidualnej,  godziny nadliczbowe zwracane s

ą

 w formie wypłacanego ekwiwalentu 

pieni

ęż

nego  lub  płatnego  urlopu  wyrównawczego. W przypadku  braku  umowy  w  tej 

sprawie,  odbiór   godzin  nadliczbowych  w  formie urlopu  wyrównawczego odbywa  si

ę

 

w okresie do  czterech miesi

ę

cy od momentu ich wypracowania. 

  Liczba godzin nadliczbowych rocznie nie mo

ż

e przewy

ż

szy

ć

 osiemdziesi

ę

ciu. 

  Wykonywanie  pracy  w  godzinach  nadliczbowych  jest  dobrowolne,  chyba 

ż

e  zostały 

one  uwzgl

ę

dnione  w  układzie  zbiorowym  lub  umowie  indywidualnej  o  prac

ę

,  

w obr

ę

bie zasad wymienionych wcze

ś

niej. 

  Godziny  nadliczbowe  wypracowane  przez  ka

ż

dego  pracownika  s

ą

  rejestrowane 

dzie

ń

  po  dniu  i  sumowane  w  ustalonym  okresie  w  celu  wypłaty  rekompensaty,  

a kopia zestawienia godzin wr

ę

czana jest pracownikowi. 

  Minimalny tygodniowy odpoczynek, sumowany w okresach do czternastu dni, wynosi 

półtora  dnia  bez  przerwy  (sobotnie  popołudnie  lub  poniedziałkowe  przedpołudnie 
oraz cała niedziela). 

  Okres  płatnego  urlopu  wypoczynkowego  w  ci

ą

gu  roku,  nie  zamieniany  

na rekompensat

ę

 pieni

ęż

n

ą

, w 

ż

adnym wypadku nie mo

ż

e by

ć

 krótszy ni

ż

 trzydzie

ś

ci 

dni kalendarzowych. 

 

Minimalne wynagrodzenie 

Ka

ż

dego  roku  Rz

ą

d  Hiszpanii  zatwierdza  ustawow

ą

  płac

ę

  minimaln

ą

  zarówno  dla 

pracowników stałych, jak i czasowych, sezonowych oraz pracowników zatrudnionych do prac 
domowych. Tym samym, od 1 stycznia do 31 grudnia 2009 roku obowi

ą

zuj

ą

 zapisy Dekretu 

background image

 

18 

Królewskiego 2128/2008 z dnia 26 grudnia (zawarte w artykule 1), które ustalaj

ą

 ustawow

ą

 

płac

ę

 minimaln

ą

 w roku 2009. 

Płaca  minimalna  dla  jakiejkolwiek  działalno

ś

ci  w  rolnictwie,  przemy

ś

le  i  usługach,  bez 

wzgl

ę

du  na  płe

ć

  czy  wiek  pracowników,  wynosi  20,80  Euro  dziennie  lub  624  Euro 

miesi

ę

cznie, w zale

ż

no

ś

ci od tego, jaki tryb wynagrodzenia ustalono. 

W  skład  minimalnej  płacy  wliczana  jest  zarówno  zapłata  w  formie  pieni

ęż

nej,  jak 

i w naturze.  Wspomniana  płaca  odnosi  si

ę

  do  ustawowego  czasu  pracy  dla  ka

ż

dej 

działalno

ś

ci,  a  w  przypadku  wynagrodzenia  dziennego  (dniówki)  nie  wł

ą

czana  jest 

proporcjonalna  cz

ęść

  odnosz

ą

ca  si

ę

  do  niedziel  i  dni 

ś

wi

ą

tecznych.  Je

ż

eli  czas  pracy  jest 

krótszy 

od 

ustawowego, 

wynagrodzenie 

b

ę

dzie 

naliczane 

proporcjonalnie 

do 

przepracowanego czasu pracy. 

W  celu  zastosowania  minimalnej  płacy  w  rozliczeniu  rocznym  pod  uwag

ę

  brane  s

ą

 

zasady kompensacji okre

ś

lone w kolejnych artykułach Dekretu.  

Dodatkowo,  do  opisywanej  płacy  minimalnej,  która  słu

ż

y  za  moduł  referencyjny, 

dodawane  s

ą

,  zgodnie  z  tym,  co  zostało  ustalone  w  porozumieniu  zbiorowym  i  umowach 

indywidualnych o prac

ę

, dodatki do wynagrodzenia, o których mowa w artykule 26.3 Statutu 

Pracowników, jak równie

ż

 kwota odpowiadaj

ą

ca podwy

ż

ce uposa

ż

enia, wypłacana w formie 

premii lub nagrody motywacyjnej. 

Pracownicy  czasowi  i  sezonowi,  którzy 

ś

wiadcz

ą

  prac

ę

  dla  jednej  firmy  nie  dłu

ż

ej  ni

ż

 

sto  dwadzie

ś

cia  dni  otrzymuj

ą

,  wraz  z  ustawow

ą

  płac

ą

  minimaln

ą

,  cz

ęść

  proporcjonaln

ą

 

wynagrodzenia  za  niedziele  i 

ś

wi

ę

ta  oraz  cz

ęść

  proporcjonaln

ą

  dwóch  dodatkowych 

gratyfikacji,  które,  jako  minimum,  przysługuj

ą

  ka

ż

demu  pracownikowi.  W  roku  2009,  dla 

wspomnianych  przypadków,  płaca  oficjalna  (według  kategorii  zawodowych,  okre

ś

lona 

w porozumieniach  zbiorowych  –  przyp.  tłum.)  nie  mogła  by

ć

  ni

ż

sza  ni

ż

  29,56  Euro  

za ustawowy dzie

ń

 pracy. 

 

Rozstrzyganie indywidualnych skarg i wniosków 

Rozstrzyganie  indywidualnych  skarg  i  wniosków  zwi

ą

zanych  z  wy

ż

ej  wymienionymi 

kwestiami  zale

ż

y  od  miejsca,  w  którym  przebywa  pracownik  delegowany,  jednak,  zgodnie 

z artykułem  7  Ustawy  45/1999,  najogólniej,  organem kompetentnym  w  dziedzinie  informacji 
jest urz

ą

d ds. pracy w miejscu, w którym 

ś

wiadczone b

ę

d

ą

 usługi w Hiszpanii. Wspomniany 

urz

ą

d jest organem kompetentnym do udzielania informacji na temat warunków pracy, które 

powinny  by

ć

  zagwarantowane  przez  przedsi

ę

biorstwa  deleguj

ą

ce  swoich  pracowników  

na teren Hiszpanii w ramach transgranicznego 

ś

wiadczenia usług. 

Z  drugiej  strony,  artykuł  8  Ustawy  45/1999  wskazuje  Inspekcj

ę

  Pracy  i  Ubezpiecze

ń

 

Społecznych jako organ odpowiedzialny za nadzór i egzekwowanie przestrzegania zapisów 
Ustawy  45/1999,  zgodnie  z  Ustaw

ą

  42/1997  z  dnia  14  listopada reguluj

ą

c

ą

 funkcjonowanie 

Inspekcji  Pracy  i  Ubezpiecze

ń

  Społecznych  i  w  konsekwencji  to  Inspekcja  Pracy  nadzoruje  

i  egzekwuje  przestrzeganie  warunków  pracy,  które  maj

ą

  zastosowanie  indywidualnie  do 

ka

ż

dego pracownika. 

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

Holandia 

Warunki pobytu i zasady dost

ę

pu do rynku pracy 

Jako  obywatele  UE,  Polacy  nie  musz

ą

  posiada

ć

  zezwolenia  na  pobyt,  aby  móc 

mieszka

ć

 i pracowa

ć

 w Holandii. Posiadanie takiego dokumentu mo

ż

e by

ć

 jednak przydatne. 

Czasami  pracodawcy  prosz

ą

  o  okazanie  zezwolenia  na  pobyt  przed  zawarciem  umowy 

z obcokrajowcem.  Równie

ż

  banki  prosz

ą

  o  okazanie  zezwolenia,  gdy  obcokrajowiec  chce 

zało

ż

y

ć

 sobie konto. Inne oficjalne instytucje tak

ż

e mog

ą

 poprosi

ć

 o ten dokument. Wniosek 

background image

 

19 

o  zezwolenie  na  pobyt  mo

ż

na  zło

ż

y

ć

  w  wydziale  imigracyjnym  Departamentu  ds.  Ludno

ś

ci 

(Burgerzaken) w urz

ę

dzie miasta wła

ś

ciwym dla miejsca zamieszkania. 

Na  stronie  internetowej 

www.ind.nl

  znajduje  si

ę

  „residence  wizard”  (przewodnik  dot. 

pobytu w Holandii), dzi

ę

ki któremu mo

ż

na pozna

ć

 zasady pobytu w Holandii. 

Polscy  obywatele  pracuj

ą

cy  w  Holandii  maj

ą

  prawo  do  warunków  zatrudnienia 

obowi

ą

zuj

ą

cych w Holandii, a dotycz

ą

cych:  

1.  czasu pracy i odpoczynku; 
2.  urlopów; 
3.  wynagrodze

ń

, w tym za nadgodziny; 

4.  warunków zatrudnienia i pracy obowi

ą

zuj

ą

cych agencje pracy tymczasowej; 

5.  zdrowia, bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy; 

6. 

ś

rodków ochronnych dla kobiet w ci

ąż

y lub kobiet tu

ż

 po urodzeniu dziecka, dzieci 

i młodzie

ż

y; 

7.  równego traktowania. 

 
Czas pracy 

To,  jakie  dokładnie  zasady  maj

ą

  zastosowanie  do  czasu  pracy  i  czasu  odpoczynku, 

zale

ż

y  od  faktycznej  sytuacji,  w  której  wykonywana  jest  praca.  Generalnie,  pracownik  nie 

powinien jednorazowo wykonywa

ć

 pracy przez ponad 10 godzin, za

ś

 przeci

ę

tny tygodniowy 

wymiar  czasu  pracy  nie  powinien  przekracza

ć

  45  godzin.  Ponadto,  od  czasu  do  czasu 

dopuszczalne s

ą

 nadgodziny. Pracownik musi mie

ć

 11 godzin odpoczynku na dob

ę

, który to 

okres  mo

ż

e  by

ć

  skrócony  do  8  godzin  raz  w  tygodniu.  Poza  tym  musi  mie

ć

  prawo  

do  36  kolejnych  godzin  nieprzerwanego  odpoczynku  tygodniowego.  Pracownik  ma  prawo  
do  krótkich  przerw  w pracy.  Wykonywanie  pracy  w  nocy  podlega 

ś

cisłym  zasadom.  

Osoby  pracuj

ą

ce  na  nocnej  zmianie  nie  mog

ą

  pracowa

ć

 

ś

rednio  wi

ę

cej  ni

ż

  40  godzin 

tygodniowo. Po nocnej zmianie pracownik ma prawo do co najmniej 14 godzin odpoczynku, 
za

ś

  po  serii  nie  wi

ę

cej  ni

ż

  7 zmian  nocnych  pracownik  musi  mie

ć

  co  najmniej  48  godzin 

odpoczynku. 

Inne normy obowi

ą

zuj

ą

  w przypadku „specjalnych form zatrudnienia”, takich jak praca 

muzyków,  specjalistów  medycznych  lub  pracowników  zatrudnionych  w  przedsi

ę

biorstwach 

prowadz

ą

cych działalno

ść

 wydobywcz

ą

 na morzu. 

Jeszcze  inne  normy  maj

ą

  zastosowanie  do  pracowników  sektora  transportu  (transport 

rzeczny 

ś

ródl

ą

dowy, lotnictwo, transport drogowy, 

ż

egluga i rybołówstwo). 

Zasady  obliczania  dodatkowego  wynagrodzenia  za  nadgodziny  s

ą

  zwykle  zapisane 

w indywidualnych  umowach  o  prac

ę

  lub  układach  zbiorowych  pracy.  Czas  pracy 

obowi

ą

zuj

ą

cy  danego  pracownika  jest  podany  w  umowie  o  prac

ę

.  Je

ż

eli  praca 

w nadgodzinach powtarza si

ę

 regularnie, umowa musi zosta

ć

 stosownie zmieniona. 

 
Urlop wypoczynkowy 

Ka

ż

dy  pracownik  w  Holandii  ma  prawo  do  pełnopłatnego  urlopu.  Prawo  do  urlopu 

nabywa si

ę

 stopniowo w trakcie roku. Minimalna liczba dni urlopu, do jakiego pracownik ma 

prawo po jednym roku pracy to czterokrotno

ść

 uzgodnionej liczby dni roboczych tygodniowo 

(zwykle  4  x  5  =  20).  Je

ż

eli  pracownik  nie  był  zatrudniony  u  danego  pracodawcy  przez  cały 

rok, jego urlop b

ę

dzie naliczany proporcjonalnie. 

Za czas urlopu pracownik otrzymuje pełne wynagrodzenie. Ponadto, pracownicy maj

ą

 prawo 

do  minimalnego  dodatku  urlopowego.  Dodatek  urlopowy  wypłaca  pracodawca  i  nast

ę

puje  

to co najmniej raz w roku (zwykle w czerwcu). Przy płatno

ś

ci pracodawca musi poda

ć

 kwot

ę

 

dodatku urlopowego. 

Dodatek  urlopowy  wynosi  8%  przychodu  pracownika  w  gotówce  (wynagrodzenie 

podstawowe,  premie  i  dodatki).  Układ  Zbiorowy  Pracy  (CAO)  mo

ż

e  zawiera

ć

  inne 

uzgodnienia na temat liczby dni urlopu oraz płatno

ś

ci i kwoty dodatku urlopowego. 

Wynagrodzenie minimalne 

Pracownicy  w  Holandii  maj

ą

  prawo  do  otrzymywania  co  najmniej  ustawowego 

wynagrodzenia  minimalnego. W przypadku  pracowników  poni

ż

ej  23  roku 

ż

ycia,  obowi

ą

zuje 

background image

 

20 

wynagrodzenie  minimalne  dla  młodych  pracowników.  Wynagrodzenie  minimalne  jest 
dostosowywane dwa razy w roku stosownie do zmian wynagrodzenia 

ś

redniego. Informacje 

na  temat  kwot  wynagrodzenia  minimalnego  mo

ż

na  znale

źć

  na  stronie  internetowej 

Ministerstwa Spraw Socjalnych i Zatrudnienia (

www.szw.nl

 lub 

www.polski.szw.nl

). 

Składanie skarg 

W  zakresie  ewentualnych  narusze

ń

  przepisów  socjalnych  zwi

ą

zanych  z  prac

ą

uregulowanych  w  mi

ę

dzy  innymi  w  Ustawie  o  Minimalnym  Wynagrodzeniu  i  Minimalnym 

Wymiarze  Urlopu,  Ustawie  o  Wymiarze  Godzin  Pracy  (ATW)  oraz  Ustawie  o  Zdrowiu  
i Bezpiecze

ń

stwie mo

ż

na zwraca

ć

 si

ę

 bezpo

ś

rednio do holenderskiej Inspekcji Pracy. W tym 

celu  holenderska  instytucja  ł

ą

cznikowa  opracowała  „Formularz  składania  skarg 

do  holenderskiej  Inspekcji  Pracy  w  sprawie  ewentualnych  narusze

ń

  przepisów  socjalnych 

zwi

ą

zanych z prac

ą

 w Holandii”

http://www.arbeidsinspectie.szw.nl/other_languages/polish/index.aspx 

Egzekwowanie 

postanowie

ń

 

układów 

zbiorowych 

jest 

spraw

ą

 

cywiln

ą

.  

Ich  przestrzeganie  nie  jest  nadzorowane  ani  przez  holendersk

ą

  Inspekcj

ę

  Pracy,  ani  przez 

ż

aden  inny  pa

ń

stwowy  urz

ą

d  nadzoru.  Porady  i  pomoc  mo

ż

na  uzyska

ć

  za  po

ś

rednictwem 

zwi

ą

zku  zawodowego  (

www.fnv.nl

  lub 

www.cnv.nl

)  lub  Biura  Prawnego  (Legal  Desk, 

www.hetjl.nl

; tylko w j

ę

zyku holenderskim). Istnieje te

ż

 mo

ż

liwo

ść

 wniesienia sprawy do s

ą

du 

w Polsce. 

SNCU  informuje  pracowników  i  przedsi

ę

biorstwa  działaj

ą

ce  w  sektorze  pracy 

tymczasowej  na  temat  ustalonych  praw  i  obowi

ą

zków.  Nie  zawsze  s

ą

  one  jednak 

przestrzegane.  Z  tego  powodu  SNCU  prowadzi  rejestr  zgłosze

ń

  o  nieprawidłowo

ś

ciach  

w  sektorze  zatrudnienia  tymczasowego.  SNCU  jest  cz

ę

sto  powiadamiane  przez 

pracowników  i  organizacje  np.  o  nieprzestrzeganiu  przez  pracodawc

ę

  Układu  Zbiorowego 

dla Pracowników Tymczasowych. SNCU podejmuje działania wobec takich firm, zaczynaj

ą

od  zach

ę

cania  ich  do  stosowania  Układu  Zbiorowego.  Je

ż

eli  to  nie  przynosi  po

żą

danych 

skutków, SNCU podejmuje kroki prawne wobec firm, aby zmusi

ć

 je do przestrzegania Układu 

Zbiorowego dla Pracowników Tymczasowych. 

Ministerstwo  Spraw  Socjalnych  i  Zatrudnienia  utworzyło  stron

ę

  internetow

ą

  w  j

ę

zyku 

polskim (

http://polski.szw.nl

) z najwa

ż

niejszymi informacjami na temat holenderskiego rynku 

pracy. 

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

 
Irlandia 

 
Prawo do pracy
 

Polscy  obywatele,  tak  samo  jak  wszyscy  obywatele  UE,  maj

ą

  prawo  do 

ż

ycia  i  pracy 

w Irlandii. Polscy obywatele maj

ą

 prawo do ochrony, jak

ą

 gwarantuje cało

ść

 ustawodawstwa 

o zatrudnieniu. 

 
„Ustawa  o  organizacji  czasu  pracy”  z  1997  r.  zawiera  przepisy  dotycz

ą

ce  przerw  

na odpoczynek oraz maksymalnej liczby godzin czasu pracy.  
Odpoczynek  dobowy:  Pracownicy  musz

ą

  mie

ć

  prawo  do  11  kolejnych  godzin  odpoczynku  

w okresie 24 godzin. To oznacza, 

ż

e musi by

ć

 zachowana przerwa obejmuj

ą

ca 11 kolejnych 

godzin pomi

ę

dzy godzin

ą

 zako

ń

czenia pracy a godzin

ą

 rozpocz

ę

cia nast

ę

pnej zmiany. 

 
Przerwy na odpoczynek 

Pracodawca nie mo

ż

e wymaga

ć

 od pracownika wykonywania pracy przez ponad cztery 

i pół godziny nie pozwalaj

ą

c mu na co najmniej 15-minutow

ą

 przerw

ę

. Pracodawca nie mo

ż

background image

 

21 

wymaga

ć

 od pracownika wykonywania pracy przez ponad sze

ść

 godzin nie pozwalaj

ą

c mu 

na 1 przerw

ę

 co najmniej 30-minutow

ą

 lub dwie przerwy 15-minutowe. 

Pracownicy  sklepów  wykonuj

ą

cy  prac

ę

  przez  ponad  6  godzin,  których  godziny  pracy 

wypadaj

ą

  w  przedziale  od  11.30  do  14.30,  maj

ą

  prawo  do  jednogodzinnej  ci

ą

głej  przerwy, 

która musi przypada

ć

 w podanych godzinach. Pracownicy zatrudnieni w handlu detalicznym 

produktami 

ż

ywno

ś

ciowymi (w skali kraju) oraz w handlu detalicznym obuwiem i tekstyliami 

(tylko  na  terenie  Dublina)  maj

ą

  prawo  do  15-minutowej  płatnej  przerwy  (wył

ą

czaj

ą

c  główn

ą

 

przerw

ę

 na posiłek) w przypadku wykonywania pracy przez ponad cztery i pół godziny. 

Nast

ę

puj

ą

ce  przerwy  na  odpoczynek,  przewidziane  w  „ERO  Catering”  obowi

ą

zuj

ą

  

w firmach cateringowych w mie

ś

cie Dublin i Dún Loaghaire: 

  kiedy czas pracy obejmuje okres: 

  od 4,5 godzin do 6 godzin – 15 min. płatnej przerwy 

  od 6 godzin do 8 godzin – 15 min. płatnej przerwy i 15 min. niepłatnej przerwy 

  ponad 8 godzin – 15 min. płatnej przerwy i 30 min. niepłatnej przerwy obiadowej 

 
Tygodniowy odpoczynek 

W ka

ż

dym okresie 7 dni pracownikowi musi by

ć

 udzielony odpoczynek przez okres co 

najmniej  24  kolejnych  godzin.  Wspomniany  24-godzinny  okres  odpoczynku  musi  by

ć

 

bezpo

ś

rednio  poprzedzony  okresem  11-godzinnego  odpoczynku  dobowego  wspomnianego 

powy

ż

ej  (oprócz  przypadków,  gdy  pracownik  nie  ma  prawa  do  11  godzin  przerwy  na 

odpoczynek  –  informacje  na  temat  takich  przypadków  znajduj

ą

  si

ę

  poni

ż

ej).  Je

ż

eli  wzgl

ę

dy 

natury  technicznej  lub  zwi

ą

zane  z  warunkami,  w  jakich  organizowana  jest  praca  lub  inne 

wzgl

ę

dy  natury  obiektywnej  uzasadniałyby  podj

ę

cie  takiej  decyzji,  pracodawca  mo

ż

zadecydowa

ć

ż

e  24-godzinny  okres  odpoczynku  nie  b

ę

dzie  poprzedzony  bezpo

ś

rednio 

dziennym okresem odpoczynku. 

Je

ż

eli  pracodawca  nie  mo

ż

e  zapewni

ć

  dobowego  okresu  odpoczynku  w  jednym 

okresie  siedmiu  dni,  wtedy  musi  zapewni

ć

  dwa  dni  odpoczynku  w  nast

ę

pnym  okresie 

siedmiu dni (co musi by

ć

 poprzedzone 11-godzinnym odpoczynkiem). 

 

Okresy  odpoczynku  i  przerwy  na  odpoczynek  mog

ą

  si

ę

  ró

ż

ni

ć

,  je

ż

eli  istnieje  układ 

zbiorowy  zatwierdzony  przez  S

ą

d  Pracy  lub  je

ż

eli  przyj

ę

to  uregulowanie  dla  okre

ś

lonego 

sektora.  Je

ż

eli  istniej

ą

  ró

ż

nice  w  długo

ś

ci  okresów  odpoczynku  i  przerw  na  odpoczynek, 

zgodnie  z układami  lub  w  sektorach,  gdzie  jest  to  dopuszczone,  pracownik  otrzymywa

ć

 

równorz

ę

dny odpoczynek wyrównuj

ą

cy. 

 

Generalnie  prawodawstwo  reguluj

ą

ce  prawa  zwi

ą

zane  z  zatrudnieniem  nie  obejmuje 

kwestii nadgodzin. Chocia

ż

 „Ustawa o organizacji czasu pracy” z 1997 r. reguluje przerwy na 

odpoczynek  i  maksymaln

ą

  liczb

ę

  godzin  pracy  tygodniowo,  nie  obejmuje  ona  kwestii 

płatno

ś

ci 

za 

nadgodziny. 

Pracownicy 

nie  maj

ą

 

ustawowo 

okre

ś

lonego 

prawa  

do  wynagrodzenia  za  nadgodziny.  Kwestie  zwi

ą

zane  z  wynagrodzeniem  za  nadgodziny 

mog

ą

  by

ć

  pozostawione  do  decyzji  pracodawcy  i  uzgodnione  jako  cz

ęść

  warunków 

zatrudnienia  i pracy  pracownika  lub  poprzez  układy  zbiorowe  wynegocjowane  pomi

ę

dzy 

pracodawcami a przedstawicielami pracowników. 

W  niektórych  sektorach  zatrudnienia,  wynagrodzenia  i  warunki  zatrudnienia  

s

ą

  regulowane  przez  system  Wspólnego  Komitetu  ds.  Pracowniczych/Zarz

ą

dzenia 

Reguluj

ą

ce  Kwestie  Zatrudnienia  (Employment  Regulation  Orders,  EROs)  lub  przez 

Zarejestrowane  Układy  Pracy  (Registered  Employment  Agreements,  REAs),  które  s

ą

 

prawnie wi

ążą

ce dla pracodawców w sektorach nimi obj

ę

tych. Niektóre EROs/REAs reguluj

ą

 

kwestie  wynagrodze

ń

  za  nadgodziny.  Zarz

ą

dzenia  Reguluj

ą

ce  Kwestie  Zatrudnienia  lub 

Zarejestrowane Układy Pracy reguluj

ą

 płatno

ś

ci za nadgodziny  w nast

ę

puj

ą

cych sektorach: 

Produkcja Wód Gazowanych i Butelkowanie do Sprzeda

ż

y Hurtowej – Rolnictwo – Catering 

(miasto  Dublin  i  Dún  Loaghaire)  –  Budownictwo  –  Handel  detaliczny  obuwia  i  tekstyliów 
(tylko  Dublin)  –  Prace  elektryczne  –  Sprzeda

ż

  hurtowa  owoców  i  warzyw  (tylko  Dublin)  – 

Fryzjerstwo  (tylko  miasto  i  hrabstwo  Dublin,  Bray  i  miasto  Cork)  –  Wyroby  do  u

ż

ytku 

domowego  –  Hotele  (poza  miastem  Dublin,  Dún  Loaghaire  i  Cork)  –  Asystenci  prawni  – 

background image

 

22 

Drukarstwo  (tylko  Dublin)  –  Młyny  paszowe  –  Handel  detaliczny  artykułów  spo

ż

ywczych  – 

Usługi  ochroniarskie  –  Produkcja  koszul  –  Krawiectwo  –  Produkcja  odzie

ż

y  damskiej  

i modniarstwo. 

 

Urlopy pracownicze 

Zgodnie z „Ustaw

ą

 o organizacji czasu pracy” z 1997 r. prawo do urlopu jest nabywane 

w oparciu o przepracowany czas, a wi

ę

c cały przepracowany okres czasu daje uprawnienie 

do  płatnego  urlopu.  Przy  obliczaniu  liczby  dni  płatnego  urlopu,  do  jakich  pracownik  ma 
prawo,  pracodawcy  powinni  uwzgl

ę

dni

ć

  wszystkie  przepracowane  godziny,  w  tym  czas 

sp

ę

dzony  na  urlopie  wypoczynkowym,  urlopie  macierzy

ń

skim,  urlopie  rodzicielskim,  urlopie 

„z  powodu  siły  wy

ż

szej”

3

,  urlopie  adopcyjnym,  a  tak

ż

e  okres  pierwszych  13  tygodni  urlopu 

opieku

ń

czego. 

Pracownicy  nie  nabywaj

ą

  prawa  do  urlopu  wypoczynkowego  za  okres  zwolnienia 

lekarskiego,  zwolnienia  z  powodu  wypadku  przy  pracy,  czasowego  zwolnienia  z  pracy  lub 
przerwy w pracy zawodowej. 

Je

ż

eli  jednak  pracownik  pracuje  1365  godzin  w  ci

ą

gu  roku,  za  który  przypada  urlop 

(wył

ą

czaj

ą

c  czas  sp

ę

dzony  na  zwolnieniu  lekarskim,  itd.)  wtedy  jest  on  uprawniony  do 

pełnego  urlopu  rocznego,  tj.  czterech  tygodni  roboczych.  Je

ż

eli  ogólna  liczba  godzin 

przepracowanych  w ci

ą

gu  roku,  za  który  przypada  urlop,  nie  osi

ą

gnie  1365  godzin,  wtedy 

pracownik  nabywa  prawo  do  urlopu  w  oparciu  o  faktycznie  przepracowany  okres  w  danym 
roku. 
 
Minimalne wynagrodzenie za prac

ę

 

Obowi

ą

zuj

ą

ce  od  1  lipca  2007  r.  krajowe  wynagrodzenie  minimalne  wynosi  €  8.65  

za  godzin

ę

  (poprzednio  €  8.30  za  godzin

ę

)  dla  do

ś

wiadczonego  pracownika  dorosłego. 

Do

ś

wiadczona  osoba  dorosła  to  pracownik  posiadaj

ą

cy  jakiekolwiek  do

ś

wiadczenie 

zawodowe zdobyte w ci

ą

gu dwóch lat po uko

ń

czeniu 18 roku 

ż

ycia. 

–  Pracownicy przed uko

ń

czeniem 18 roku 

ż

ycia maj

ą

 prawo do wynagrodzenia € 6,06 

za godzin

ę

–  Pracownicy w ci

ą

gu swojego pierwszego roku zatrudnienia po uko

ń

czeniu 18 roku 

ż

ycia maj

ą

 prawo do wynagrodzenia € 6,92 za godzin

ę

–  Pracownicy  w  ci

ą

gu  drugiego  roku  swojego  zatrudnienia  po  uko

ń

czeniu  18  roku 

ż

ycia maj

ą

 prawo do wynagrodzenia € 7,79 za godzin

ę

Ustawa  o  krajowym  wynagrodzeniu  minimalnym  obowi

ą

zuje  dla  wszystkich  pracowników, 

z wyj

ą

tkiem nast

ę

puj

ą

cych przypadków: 

–  bliskich krewnych pracodawcy, takich jak ojciec, matka, syn, córka, brat i siostra, 
–  pracowników  odbywaj

ą

cych  planowe  szkolenie,  takie  jak  nt.  praktyki  (oprócz 

praktyk we fryzjerstwie). 

 
Skargi  

Pracownik  mo

ż

e  zło

ż

y

ć

  skarg

ę

  do  inspektora  pracy  dotycz

ą

c

ą

  wszelkich  narusze

ń

 

któregokolwiek  z  powy

ż

szych  przepisów.  Skarga  zło

ż

ona  do  Inspektora  Pracy  mo

ż

e  by

ć

 

traktowana przez niego poufnie na pro

ś

b

ę

 pracownika. Odpowiedni formularz skargi mo

ż

na 

uzyska

ć

 zwracaj

ą

c si

ę

 z pro

ś

b

ą

 do biura 

www.employmentrights.ie

 

„Ustawa  o  (informowaniu  o)  warunkach  zatrudnienia”  z  1994  stanowi, 

ż

e  pracodawca 

jest  zobowi

ą

zany  do  przekazania  pracownikowi  pisemnej  informacji  o  warunkach 

zatrudnienia  w  ci

ą

gu  dwóch  miesi

ę

cy  od  rozpocz

ę

cia  zatrudnienia.  Pisemne  o

ś

wiadczenie  

o  warunkach  zatrudnienia  musi  zawiera

ć

  informacje  na  temat  wszelkich  warunków 

                                                 

3

 

Urlop „z powodu siły wy

ż

szej” jest urlopem płatnym i przysługuje pracownikowi z wa

ż

nych przyczyn rodzinnych, 

takich  jak  choroba  lub  wypadek  osoby  z  najbli

ż

ej  rodziny,  gdy  niezb

ę

dna  jest  obecno

ść

  pracownika  w  miejscu 

przebywania chorego lub poszkodowanego członka rodziny; nie jest odliczany z wymiaru 

ż

adnego innego urlopu; 

urlop  „z  powodu  siły  wy

ż

szej”  nie  mo

ż

e  przekroczy

ć

  3  dni  w  ci

ą

gu  12  kolejnych  miesi

ę

cy  lub  5  dni  w  ci

ą

gu  36 

kolejnych miesi

ę

cy – przypis tłumacza na podstawie informacji ze strony:  

http://www.equality.ie:80/index.asp?docID=237

 . 

 

background image

 

23 

dotycz

ą

cych  godzin  pracy,  w  tym  nadgodzin,  jak  równie

ż

  informacj

ę

  na  temat  stawki 

wynagrodzenia  pracownika  lub  sposobu  naliczania  wynagrodzenia.  Pracownik  nie 
otrzymuj

ą

cy  wynagrodzenia  zgodnie  ze  swoimi  warunkami  wynagrodzenia  mo

ż

e  wnie

ść

 

skarg

ę

 do Pełnomocnika ds. Praw Pracowniczych (Rights Commissioner) zgodnie z „Ustaw

ą

 

o  wypłacie  wynagrodze

ń

”  z  1991  roku.  Odpowiedni  formularz  skargi  mo

ż

na  uzyska

ć

 

zwracaj

ą

c si

ę

 z pro

ś

b

ą

 do biura 

www.employmentrights.ie

 
 
Departament  Legalno

ś

ci  Zatrudnienia  posiada  przesłany  przez  stron

ę

  irlandzk

ą

  

„Schemat  egzekwowania  praw  pracowniczych”  przedstawiaj

ą

cy  organy,  do  których 

mo

ż

na składa

ć

 skargi dotycz

ą

ce prawodawstwa reguluj

ą

cego kwestie zatrudnienia. 

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

 
 
 
 
Litwa 

 

Paragraf 4, artykuł 220, Kodeksu pracy Republiki Litewskiej (zwany dalej KP) stanowi, 

ż

e Ustawa dot. gwarancji dla pracowników delegowanych Republiki Litewskiej (zwana dalej 

Ustaw

ą

)  zapewnia  pracownikom  czasowo  zatrudnionym  do  pracy  w  obcym  pa

ń

stwie  oraz 

pracownikom  delegowanym  na  terytorium  Republiki  Litewskiej  przez  zagranicznych 
pracodawców  dodatkowe  gwarancje  (Dziennik  Ustaw,  2005,  Nr  67-2406).  Gwarancje  
te stosuj

ą

 si

ę

 do pracowników niezale

ż

nie od przepisów dotycz

ą

cych stosunków pracy. 

Warto zauwa

ż

y

ć

ż

e Ustawa ta została przyj

ę

ta w ramach dostosowywania przepisów 

krajowych  do  przepisów  dyrektywy  96/71/WE.  Cz

ęść

  3,  artykuł  5  ww.  ustawy  stwierdza,  

ż

e do zada

ń

 Pa

ń

stwowej Inspekcji Pracy nale

ż

y informowanie o przepisach wykonawczych 

obowi

ą

zuj

ą

cych 

w  Republice  Litewskiej  zapewniaj

ą

cych  gwarancje  pracownikom 

delegowanym. 

Przepisy  ww.  Ustawy  znajduj

ą

  zastosowanie,  gdy  pracownik  jest  delegowany  

na terytorium innego Pa

ń

stwa Członkowskiego w celu 

ś

wiadczenia pracy: 

1.  na  podstawie  umowy  o 

ś

wiadczeniu  usług  lub  wykonaniu  prac  ustalonych  mi

ę

dzy 

pracodawc

ą

 i usługobiorc

ą

 działaj

ą

cym w danym pa

ń

stwie członkowskim, 

2.  w oddziale, w przedstawicielstwie lub firmie nale

żą

cej do grupy przedsi

ę

biorstw, 

3.  jako pracownik przedsi

ę

biorstwa pracy tymczasowej. 

Przepisy  tej  Ustawy  powinny  znajdowa

ć

  zastosowanie  równie

ż

  wtedy,  gdy  pracownik 

jest  delegowany  z  innego  pa

ń

stwa  do  pracy  czasowej  na  terytorium  republiki  Litewskiej  

na  warunkach  wy

ż

ej  opisanych,  chocia

ż

  nie  stosuj

ą

  si

ę

  do  pracowników  zatrudnionych  

na  statkach  handlowych,  którzy  podlegaj

ą

  Ustawie  o  Transporcie  Morskim  w  Republice 

Litewskiej. 
 
Warunki pobytu polskich pracowników i ich dost

ę

pu do rynku pracy 

Zgodnie  z  przepisami  paragrafu  1,  artykuł  4  Ustawy,  pracownik  delegowany  musi, 

niezale

ż

nie  od  przepisów  dotycz

ą

cych  umowy  o  prac

ę

  lub  stosunku  pracy,  stosowa

ć

  si

ę

  

do  przepisów  aktów  wykonawczych  pa

ń

stwa,  do  którego  czasowo  delegowano  pracownika 

do  pracy,  musi  on  tak

ż

e  stosowa

ć

  si

ę

  do  rozszerzonych  sektorowych  lub  terytorialnych 

układów zbiorowych pracy, je

ś

li dotycz

ą

 one: 

1.  Maksymalnego wymiaru czasu pracy i minimalnego wymiaru odpoczynku 
2.  Minimalnego wymiaru urlopu wypoczynkowego  
3.  Minimalnych stawek wynagrodzenia, w tym równie

ż

 stawek za nadgodziny 

background image

 

24 

4.  Warunków  zatrudnienia  pracowników  zatrudnionych  przez  przedsi

ę

biorstwo  pracy 

tymczasowej; 

5.  Zdrowia, bezpiecze

ń

stwa i higieny pracy; 

6. 

Ś

rodków  ochrony  dotycz

ą

cych  warunków  zatrudnienia  młodocianych,  kobiet  

w ci

ąż

y, kobiet w połogu oraz kobiet karmi

ą

cych piersi

ą

7.  Zakazu dyskryminacji w pracy. 
Nale

ż

y  zwróci

ć

  uwag

ę

  na  fakt, 

ż

e  je

ś

li  przepisy  zawarte  w  paragrafie  1,  artykuł  4 

Ustawy  s

ą

  mniej  korzystne  ni

ż

  przepisy  krajowe  dotycz

ą

ce  umowy  o  prac

ę

  lub  stosunku 

pracy, wówczas za obowi

ą

zuj

ą

ce uznaje si

ę

 te drugie (paragraf 3, artykuł 4 Ustawy). 

 
Gwarancje  okre

ś

lone  w  aktach  normatywnych  Republiki  Litewskiej  dotycz

ą

ce 

minimalnego  wymiaru  urlopu  wypoczynkowego,  minimalnych  stawek  wynagrodzenia  
i  stawek  za  nadgodziny  nie  obowi

ą

zuj

ą

  wówczas,  gdy  umowa  o  dostawie  dóbr  obejmuje 

równie

ż

  monta

ż

  pocz

ą

tkowy  i/  lub  pierwsz

ą

  instalacj

ę

  dostarczonych  dóbr,  jako  niezb

ę

dne 

do  ich  uruchomienia,  w  przypadku  gdy  s

ą

  one  wykonywane  przez  pracowników 

przeszkolonych  i/lub  fachowców  z  przedsi

ę

biorstwa  dostarczaj

ą

cego,  przy  czym  okres  ich 

delegowania nie przekracza 8 dni. Wyj

ą

tek ten nie obejmuje pracowników delegowanych do 

wykonywania  prac  budowlanych  na  terytorium  Republiki  Litewskiej  (paragraf  5,  artykuł  
4 Ustawy). Diety dzienne, z wyj

ą

tkiem 

ś

wiadcze

ń

 na podró

ż

, zakwaterowanie i wy

ż

ywienie, 

poniesionych  z  tytułu  delegowania,  stanowi

ą

  cz

ęść

  płacy  minimalnej  (paragraf  2,  artykuł  

4 Ustawy). 

Długo

ść

  okresu  delegowania  wylicza  si

ę

  poprzez  zsumowanie  z  całego  roku 

kalendarzowego  wszystkich  dni  delegowania  pracownika  poczynaj

ą

c  od  pierwszego  dnia 

delegowania. 

Warto  zauwa

ż

y

ć

ż

e  gwarancje  dotycz

ą

ce  minimalnej  wysoko

ś

ci  wynagrodzenia, 

wliczaj

ą

c  stawki  za  nadgodziny,  nie  obejmuj

ą

  pracowników 

ś

wiadcz

ą

cych  usługi  w  oparciu  

o  umow

ę

  o  delegowaniu  do  pracy  zawart

ą

  przez  pracodawc

ę

  z  usługobiorc

ą

  z  pa

ń

stwa 

członkowskiego, 

lub 

oddziale, 

przedstawicielstwie 

przedsi

ę

biorstwa 

lub  

w  przedsi

ę

biorstwie  nale

żą

cym  do  grupy,  je

ś

li  okres  delegowania  nie  przekracza  30  dni 

(paragraf 4, artykuł 4 Ustawy). 

 
Pracodawca  deleguj

ą

cy  pracownika  z  pa

ń

stwa  członkowskiego  lub  z  innego  pa

ń

stwa  

w celu czasowego 

ś

wiadczenia prac na terytorium Republiki Litewskiej przez okres dłu

ż

szy 

ni

ż

 30 dni

4

 lub w celu wykonania prac budowlanych okre

ś

lonych w Ustawie o Budownictwie 

Republiki  Litewskiej,  powinien  poinformowa

ć

  terenowe  biuro  Pa

ń

stwowej  Inspekcji  Pracy  

(SLI)  wła

ś

ciwe  dla  miejsca 

ś

wiadczenia  pracy,  o  warunkach  okre

ś

lonych  w  artykule  4 

paragraf  1  Ustawy  maj

ą

cych  zastosowanie  do  pracowników  delegowanych,    w  oparciu  

o  zarz

ą

dzenie  Ministra  ds.  Bezpiecze

ń

stwa  Socjalnego  i  Pracy  Republiki  Litewskiej  z  dnia  

16  czerwca  2005  r.,  nr  A1-169  „O  Akceptacji  Procedury  Dostarczania  Informacji  
o Pracownikach Delegowanych” (Dziennik Ustaw 2005, Nr 77-2801). 

W  ww.  procedurze  stwierdza  si

ę

ż

e  raport  nale

ż

y  przesła

ć

  poczt

ą

  lub  faksem  nie 

ź

niej ni

ż

 do 5 dni przed rozpocz

ę

ciem prac przez delegowanego pracownika na terytorium 

Republiki  Litewskiej.  W  przypadkach  nadzwyczajnych  (np.  gdy  pracownik  jest  delegowany 
do  pilnych  prac  zwi

ą

zanych  z  napraw

ą

/  konserwacj

ą

  maszyn  lub  instalacji,  gdzie  wielu 

pracowników  musiałoby  zaprzesta

ć

  pracy  lub  gdzie  w  wyniku  nieprawidłowego  działania 

maszyn  lub  instalacji  mogłyby  zosta

ć

  wyprodukowane  wadliwe  materiały  lub  sprz

ę

t),  raport 

powinien  zosta

ć

  przekazany  do  SLI  w  pierwszym  dniu  pracy  pracownika  delegowanego  

na  terytorium  Republiki  Litewskiej.  Je

ś

li  pracownik  jest  delegowany  do  czasowego 

ś

wiadczenia  pracy  w  jednym  lub  wi

ę

kszej  liczbie  przedsi

ę

biorstw  nale

żą

cych  do  osób 

                                                 

4

    

30-to  dniowy  okres  wylicza  si

ę

  sumuj

ą

c  czas  pracy  pracownika  delegowanego  na  terytorium  Republiki 

Litewskiej  niezale

ż

nie  od  liczby  osób  fizycznych/  prawnych,  na  rzecz  których  pracownik  pracował  w  tym 

okresie. Gdy czas mi

ę

dzy poszczególnymi okresami delegowania pracownika do Republiki Litewskiej wynosi 

mniej  ni

ż

  30  dni,  to  całkowity  okres  delegowania  oblicza  si

ę

  sumuj

ą

c  wszystkie  okresy  delegowania,  

z wył

ą

czeniem przerw mi

ę

dzy poszczególnymi okresami pracy na terytorium Republiki Litewskiej. 

 

background image

 

25 

fizycznych  lub  prawnych  raport  powinien  wymienia

ć

  ka

ż

d

ą

  osob

ę

  fizyczn

ą

/prawn

ą

 

przyjmuj

ą

c

ą

 delegowanego pracownika.  

W przypadku zaistnienia zmian w zakresie warunków wskazanych w art. 4 (1) Ustawy 

i/lub  zmiany  okresu  delegowania  b

ą

d

ź

  te

ż

  innych  warunków  delegowania  ju

ż

  

po  przedło

ż

eniu  raportu,  pracodawca  powinien  niezwłocznie  przedstawi

ć

  raport  koryguj

ą

cy 

zgodnie  z  wy

ż

ej  przedstawion

ą

  procedur

ą

.  W  przypadku  odwołania  delegowania, 

pracodawca 

powinien 

niezwłocznie 

przesła

ć

 

informacj

ę

 

tej 

sprawie,  

w  dowolnej  formie,  do  terenowego  biura  Pa

ń

stwowej  Inspekcji  Pracy  (SLI),  wła

ś

ciwego  dla 

miejsca, w którym miała by

ć

 wykonywana praca w ramach delegowania. 

 

Tygodniowy i dzienny czas pracy, z uwzgl

ę

dnieniem przepisów o nadgodzinach 

Zgodnie  z  zapisami  zawartymi  w  artykule  144  Kodeksu  pracy,  tygodniowy  wymiar 

czasu  pracy  nie  mo

ż

e  przekracza

ć

  40  godzin.  Dzienny  wymiar  czasu  pracy  nie  mo

ż

przekracza

ć

  8  godzin.  Wyj

ą

tki  mog

ą

  by

ć

  okre

ś

lane  w  Ustawach,  rz

ą

dowych 

rozporz

ą

dzeniach  i  umowach  zbiorowych.  Maksymalny  czas  pracy,  wł

ą

czaj

ą

c  nadgodziny, 

nie  mo

ż

e  przekracza

ć

  48  godzin  w  ci

ą

gu  7  dni  roboczych.  Wymiar  czasu  pracy 

specyficznych  kategorii  pracowników  (słu

ż

ba  zdrowia,  opieka,  instytucje  sprawuj

ą

ce  opiek

ę

 

nad  nieletnimi,  specjalistyczne  słu

ż

by  komunikacyjne  oraz  wyspecjalizowane  słu

ż

by 

przeciwdziałania  wypadkom,  jak  równie

ż

  inne  słu

ż

by)  podobnie  jak  ochroniarze  mog

ą

 

pracowa

ć

 do 24 godzin na dob

ę

. Czas pracy takich pracowników nie powinien przekracza

ć

 

48  godzin  w  ci

ą

gu  7  dni,  natomiast  okres  odpoczynku  mi

ę

dzy  dniami  pracy  nie  mo

ż

e  by

ć

 

krótszy  ni

ż

  24  godziny.  List

ę

  takich  zawodów  zatwierdza  rz

ą

d.  W  przypadku  pracowników 

zatrudnionych  przy  wi

ę

cej  ni

ż

  jednym  przedsi

ę

wzi

ę

ciu  lub  przy  jednym  przedsi

ę

wzi

ę

ciu,  

ale  na  podstawie  dwóch  lub  wi

ę

kszej  liczby  umów,  dzie

ń

  pracy  (wliczaj

ą

c  przerwy  

na odpoczynek i spo

ż

ycie posiłku) nie mo

ż

e trwa

ć

 dłu

ż

ej ni

ż

 12 godzin. 

Warto  zwróci

ć

  uwag

ę

ż

e  krótszy  czas  pracy,  tzn.  nieprzekraczaj

ą

cy  36  godzin 

tygodniowo powinien by

ć

 ustalany dla osób młodocianych do lat 18; dla osób 

ś

wiadcz

ą

cych 

prac

ę

  noc

ą

;  osób  pracuj

ą

cych  w 

ś

rodowisku  pracy,  w  którym  poziom  st

ęż

enia  szkodliwych 

czynników  przekracza  dopuszczalne  limity  okre

ś

lone  w  aktach  prawnych  dotycz

ą

cych 

bezpiecze

ń

stwa  i  zdrowia  w  pracy,  a  gdzie  nie  jest  mo

ż

liwe,  technicznie  ani  w 

ż

aden  inny 

sposób,  zmniejszenie  wysoko

ś

ci  st

ęż

e

ń

  w 

ś

rodowisku  pracy  do  akceptowalnego  poziomu, 

niestanowi

ą

cego zagro

ż

enia dla zdrowia (artykuł 145, KP). Specyficzny dzienny i tygodniowy 

wymiar  czasu  pracy  dla  osób  pracuj

ą

cych  w  takim 

ś

rodowisku  powinien  by

ć

  ustalany  

z  uwzgl

ę

dnieniem  wyników  badania 

ś

rodowiska  pracy  w  oparciu  o  kryteria  i  procedur

ę

 

zaakceptowane w rozporz

ą

dzeniu rz

ą

dowym nr 1195 z dnia 30 wrze

ś

nia 2003 r. o akceptacji 

procedury  ustalania  krótszego  wymiaru  czasu  pracy  dla  pracowników,  których  charakter 
pracy z natury wi

ąż

e si

ę

 ze zwi

ę

kszonym obci

ąż

eniem psychicznym i emocjonalnym, a tak

ż

o  akceptacji  warunków  wynagradzania  pracowników 

ś

wiadcz

ą

cych  prac

ę

  w  zmniejszonym 

wymiarze czasu pracy”. 

Stwierdza  si

ę

  w  artykule  151  KP, 

ż

e  praca  w  nadgodzinach  jest  dopuszczalna  tylko  

w nast

ę

puj

ą

cych przypadkach: 

1.  Gdy  wykonanie  prac  jest  niezb

ę

dne  z  punktu  widzenia  krajowego  bezpiecze

ń

stwa  

i zapobiegania wypadkom i zagro

ż

eniom; 

2.  Gdy  wykonanie  prac  jest  niezb

ę

dne  ze  wzgl

ę

du  na  dobro  publiczne,  ograniczenie 

liczby wypadków, naturalne katastrofy; 

3.  Gdy  wykonanie  prac  jest  niezb

ę

dne  do  zako

ń

czenia  prac,  których  nie  udało  si

ę

 

sfinalizowa

ć

 w czasie godzin pracy, w warunkach technicznych bie

żą

cej produkcji, 

ze  wzgl

ę

du  na  nieprzewidzian

ą

  lub  przypadkow

ą

  przeszkod

ę

,  je

ś

li  przerwanie 

pracy  mo

ż

e  spowodowa

ć

  pogorszenie  jako

ś

ci  produkowanych  materiałów  lub 

awari

ę

 sprz

ę

tu; 

4.  Gdy niezb

ę

dne prace s

ą

 zwi

ą

zane z napraw

ą

 i remontem urz

ą

dze

ń

 i wyposa

ż

enia, 

których awaria spowodowałaby zatrzymanie pracy przez wi

ę

kszo

ść

 pracowników; 

5.  Gdy  praca  jest  wykonywana  w  zast

ę

pstwie  pracownika  z  innej  zmiany,  który  nie 

zdołał dotrze

ć

 do pracy, je

ś

li proces pracy mo

ż

e zosta

ć

 zakłócony z tego wzgl

ę

du; 

background image

 

26 

w  takich  przypadkach  administracja  musi  zast

ą

pi

ć

  pracownika  pracuj

ą

cego  na 

drugiej kolejnej zmianie innym pracownikiem nie pó

ź

niej ni

ż

 w połowie zmiany; 

6.  Je

ś

li niezb

ę

dne prace s

ą

 zwi

ą

zane z załadowaniem lub wyładowaniem towarów lub 

innymi  pracami  transportowymi,  ze  wzgl

ę

du  na  konieczno

ść

  opró

ż

nienia 

magazynów  przedsi

ę

biorstw  transportowych,  jak  równie

ż

  wówczas  gdy  konieczne 

jest  wykonanie  prac  załadunkowych  lub  rozładunkowych  w  celu  unikni

ę

cia 

kumulacji 

ładunków 

do 

wysyłki 

lub 

kumulacji 

ładunków 

punktach 

przeładunkowych, a tak

ż

e bezczynno

ś

ci pojazdów; 

7.  Gdy umowa zbiorowa dopuszcza tak

ą

 mo

ż

liwo

ść

Na  podstawie  artykułu  152  KP,  dzienny  wymiar  nadgodzin  (na  jednej  zmianie)  nie 

powinien  przekracza

ć

  4  godzin  dziennie  i  120  godzin  w  skali  rocznej.  Inny  roczny  wymiar 

nadgodzin mo

ż

e zosta

ć

 ustalony w umowie zbiorowej dot. nadgodzin, jednak

ż

e nie powinien 

przekroczy

ć

  180  godzin  rocznie.  We  wszystkich  przypadkach  powinny  by

ć

  przestrzegane 

normy dot. pracy i odpoczynku (Dział XIV KP). Pracodawca musi prowadzi

ć

 dokładny rejestr 

nadgodzin. 

Warto odnotowa

ć

ż

e praca w nadgodzinach nie mo

ż

e zosta

ć

 zlecona osobom poni

ż

ej 

18 roku 

ż

ycia, osobom ucz

ą

cym si

ę

 w szkołach 

ś

rednich i zawodowych, w dni szkolne, je

ś

li 

praca  spowodowałaby  przerwanie  nauki;  gdy  st

ęż

enie  szkodliwych  czynników  przekracza 

dozwolone  limity  jak  równie

ż

  w  innych  przypadkach  okre

ś

lonych  w  ustawach  i  umowach 

zbiorowych (paragraf 3, artykuł 150 KP). Kobiety w ci

ąż

y, kobiety w połogu, kobiety karmi

ą

ce 

piersi

ą

,  pracownicy  wychowuj

ą

cy  dziecko  do  lat  trzech,  samotni  rodzice  wychowuj

ą

cy 

dziecko  do  lat  czternastu  jak  równie

ż

  dziecko  niepełnosprawne  do  lat  18,  oraz  osoby 

niepełnosprawne  mog

ą

  wykonywa

ć

  prac

ę

  w  nadgodzinach  tylko  za  swoj

ą

  zgod

ą

.  Ponadto, 

osobom  niepełnosprawnym  mo

ż

e  zosta

ć

  zlecona  praca  w  nadgodzinach  pod  warunkiem,  

ż

e  nie  zabrania  tego  Biuro  ds.  Niepełnosprawno

ś

ci  i  Ustalania  Zdolno

ś

ci  do  Pracy  przy 

Ministerstwie Bezpiecze

ń

stwa Socjalnego i Pracy (paragraf 4, artykuł 150 KP). 

Praca  urz

ę

dników  administracji  wykraczaj

ą

ca  poza  ustalony  wymiar  czasu  pracy  nie 

jest postrzegana jako praca w nadgodzinach. List

ę

 takich sytuacji zawieraj

ą

 umowy zbiorowe 

i zasady dot. dyscypliny wewn

ę

trznej (paragraf 5, artykuł 150 KP). 

 

Wymiaru rocznego wypoczynku 

Artykuł  166  KP  stanowi, 

ż

e  minimalny  wymiar  urlopu  wypoczynkowego  wynosi  28  dni 

kalendarzowych. 35 dni kalendarzowych wynosi minimalny wymiar urlopu wypoczynkowego 
nale

ż

ny  osobom  poni

ż

ej  18  roku 

ż

ycia,  pracownikom  samotnie  wychowuj

ą

cym  dziecko  do  

14  roku 

ż

ycia  jak  równie

ż

  wychowuj

ą

cym  dziecko  niepełnosprawne  do  18  roku 

ż

ycia; 

osobom  niepełnosprawnym,  jak  równie

ż

  osobom  wskazanym  przepisami.  Nale

ż

wspomnie

ć

ż

e wymiar urlopu wypoczynkowego nie powinien by

ć

 zmniejszany w przypadku 

pracowników 

ś

wiadcz

ą

cych prac

ę

 w niepełnym wymiarze czasu pracy. 

Urlop  wypoczynkowy  wydłu

ż

ony  do  58  dni  kalendarzowych  nale

ż

y  si

ę

  tylko 

pracownikom  niektórych  kategorii,  których  praca  wi

ąż

e  si

ę

  z  wi

ę

kszym  obci

ąż

eniem 

nerwowym,  emocjonalnym  i  intelektualnym  oraz  ryzykiem  zawodowym,  jak  równie

ż

 

pracownikom 

ś

wiadcz

ą

cym  prac

ę

  w  specyficznych  warunkach.  Rozporz

ą

dzeniem  nr  941  

z dnia 18 lipca 2003 r. „O akceptacji listy kategorii wybranych pracowników uprawniaj

ą

cej do 

wydłu

ż

onego  urlopu  wypoczynkowego,  jak  równie

ż

  o  akceptacji  wymiaru  takiego  urlopu” 

(Dziennik  Ustaw  2003,  nr  73-3375,  2008),  Rz

ą

d  Republiki  Litewskiej  zaakceptował  list

ę

 

wybranych  kategorii  pracowników  uprawniaj

ą

c

ą

  do  urlopu  wypoczynkowego  tego  typu,  jak 

równie

ż

  konkretny  wymiar  urlopu  wypoczynkowego  dla  poszczególnych  kategorii 

pracowników. 

Zgodnie  z  artykułem  168  KP,  dodatkowy  urlop  wypoczynkowy  przysługuje 

pracownikom 

ś

wiadcz

ą

cym  prac

ę

  na  warunkach  innych  ni

ż

  normalne:  za  sta

ż

  pracy  w  tym 

samym  miejscu;  za  specjalny  charakter  pracy.  Czas  trwania  dodatkowego  urlopu 
wypoczynkowego,  warunki  uzyskiwania  go  jak  równie

ż

  procedura  uzyskiwania  zostały 

okre

ś

lone  rozporz

ą

dzeniem  rz

ą

dowym  Republiki  Litewskiej  nr  497  z  dnia  22  kwietnia  2003 

(Dziennik Ustaw 2003, nr 39-1787). Prosz

ę

 zauwa

ż

y

ć

ż

e umowa o prac

ę

, umowa zbiorowa 

lub  wewn

ę

trzne  zarz

ą

dzenia  dot.  pracy  mog

ą

  ustala

ć

  dłu

ż

szy  dodatkowy  urlop 

background image

 

27 

wypoczynkowy  lub  dodatkowy  urlop  wypoczynkowy  innego  rodzaju  ni

ż

  te  wskazane  w  ww. 

rozporz

ą

dzeniu. 

 

Minimalne wynagrodzenie 

Artykuł  187  KP  stanowi 

ż

e  rz

ą

d  Republiki  Litewskiej,  na  wniosek  Rady  Trójstronnej 

okre

ś

la  minimaln

ą

  stawk

ę

  wynagrodzenia  za  godzin

ę

  i  minimalne  wynagrodzenie 

miesi

ę

czne.  Na  podstawie  zalecenia  Rady  Trójstronnej,  rz

ą

d  Republiki  Litewskiej  mo

ż

ustali

ć

 inne stawki wynagrodzenia za godzin

ę

 oraz minimalne wynagrodzenie miesi

ę

czne dla 

ż

nych  bran

ż

  gospodarki,  regionów  lub  kategorii  pracowników.  Umowy  zbiorowe  mog

ą

 

ustala

ć

  wy

ż

sze  stawki  minimalnego  wynagrodzenia  ni

ż

  stawki  wyznaczane  przez  rz

ą

Republiki Litewskiej. Niemniej stawka godzinowa lub wynagrodzenie miesi

ę

czne pracownika 

nie  mo

ż

e  by

ć

  ni

ż

sze  ni

ż

  stawki  wyznaczone  przez  rz

ą

d  Republiki  Litewskiej  lub  umowy 

zbiorowe. 

Rz

ą

d  Republiki  Litewskiej  przyj

ą

ł  rozporz

ą

dzeniem  nr  1368  z  dnia  17  grudnia  2007  

„O  zwi

ę

kszeniu  minimalnego  wynagrodzenia”  (Dziennik  Ustaw  2007,  nr  137-5592)  

i  wprowadził  od  1  stycznia  2008 minimaln

ą

 stawk

ę

 godzinow

ą

  wynagrodzenia  w  wysoko

ś

ci 

4,85 lita i minimalne wynagrodzenie miesi

ę

czne równe 800 litów. 

 

Rozpatrywanie indywidualnych skarg i wniosków 

Pracownik  delegowany  na  terytorium  Republiki  Litewskiej  jak  równie

ż

  pracownik, 

którego  okres  delegowania  na  terytorium  Republiki  Litewskiej  zako

ń

czył  si

ę

,  mo

ż

e  wnie

ść

 

spraw

ę

 do s

ą

du w Republice Litewskiej o niewywi

ą

zanie si

ę

 lub niewła

ś

ciwe wywi

ą

zanie si

ę

 

z  gwarancji,  które  zapewnia  prawo  zgodnie  z  procedur

ą

  okre

ś

lon

ą

  w  Kodeksie  cywilnym 

Republiki  Litewskiej.  Spory  dotycz

ą

ce  gwarancji  okre

ś

lonych  w  Ustawie,  a  wynikłe  mi

ę

dzy 

pracodawc

ą

 i pracownikami delegowanymi do pracy w innym pa

ń

stwie członkowskim mog

ą

 

by

ć

  badane,  z  wyboru  pracownika,  zgodnie  z  procedur

ą

  ustalon

ą

  w  aktach  prawnych 

Republiki  Litewskiej  dot.  badania  sporów  z  zakresu  prawa  pracy.  W  przypadku,  gdy 
mi

ę

dzynarodowe  traktaty  zawarte  przez  Republik

ę

  Litewsk

ą

  wprowadzaj

ą

  inne  zasady  ni

ż

 

zasady wprowadzone przez Ustaw

ę

, za wi

ążą

ce uznaje si

ę

 te pierwsze (artykuł 6 Ustawy). 

Nale

ż

y  zwróci

ć

  uwag

ę

ż

e  paragraf  3,  artykuł  5  Ustawy  stanowi, 

ż

e  SLI  jest 

zobowi

ą

zana  do  bezpłatnego  informowania  lub  współpracy  z  kompetentnymi  organami 

innych  pa

ń

stw  członkowskich  w  zakresie  realizacji  warunków  okre

ś

lonych  paragrafem  

1  artykułu  4  Ustawy  do  pracowników  delegowanych  jak  równie

ż

  narusze

ń

  gwarancji 

zapewnianych  pracownikom  delegowanym  zgodnie  z  Ustaw

ą

.  Pa

ń

stwowa  Inspekcja  Pracy 

ma obowi

ą

zek upewni

ć

 si

ę

ż

e informacje o przepisach zawartych w aktach wykonawczych 

Republiki  Litewskiej,  a  tak

ż

e  w  zbiorowych  umowach  sektorowych  lub  regionalnych  dot. 

warunków  okre

ś

lonych  w  paragrafie  1,  artykuł  4  Ustawy,  zwi

ą

zane  z  pracownikami 

delegowanymi  s

ą

  dost

ę

pne  pracodawcom  pa

ń

stw  członkowskich.  Paragraf  4,  artykuł  

5  Ustawy  mówi, 

ż

e  SLI,  z  własnej  inicjatywy,  i/lub  na  wniosek  kompetentnego  organu  lub 

pracowników  delegowanych  z  innych  pa

ń

stw  członkowskich  prowadzi  post

ę

powania  w  celu 

upewnienia si

ę

ż

e gwarancje pracownicze nie zostały naruszone. 

Zgodnie z uprawnieniami nadanymi SLI na mocy paragrafów 15 i 20, artykuł 6 Ustawy 

o  Pa

ń

stwowej  Inspekcji  Pracy  (Dziennik  Ustaw  2003,  nr  102-4585)  (zwanej  dalej  Ustaw

ą

  

o SLI), SLI bada skargi i wnioski zgodnie ze swoimi kompetencjami, gwarantuje skar

żą

cym 

dyskrecj

ę

, prowadzi konsultacje odno

ś

nie zgodno

ś

ci z wymogami zdrowia i bezpiecze

ń

stwa 

jak  równie

ż

  z  ustawami  z  zakresu  prawa  pracy,  zawiera  umowy  zbiorowe  jak  równie

ż

 

zajmuje si

ę

 innymi zagadnieniami wchodz

ą

cymi w zakres kompetencji SLI. 

Do  kompetencji  SLI,  zgodnie  z  artykułem  4  Ustawy  o  SLI  nale

żą

  zapobieganie 

wypadkom,  chorobom  zawodowym,  jak  równie

ż

  badanie  narusze

ń

  aktów  prawnych  

o charakterze normatywnym takich jak Kodeks pracy, kontrola zgodno

ś

ci z ustawami i innymi 

aktami normatywnymi reguluj

ą

cymi kwestie dot. zdrowia i bezpiecze

ń

stwa zawodowego, jak 

równie

ż

  stosunki  pracy  w  przedsi

ę

wzi

ę

ciach,  zakładach  pracy,  organizacjach  i  innych 

strukturach  organizacyjnych,  niezale

ż

nie  od  formy  ich  własno

ś

ci,  typu,  rodzaju  działalno

ś

ci, 

równie

ż

 w przypadkach, gdy wła

ś

ciciel jest osob

ą

 fizyczn

ą

background image

 

28 

Weryfikacja  zgłosze

ń

,  skarg,  wniosków,  informacji  i  indywidualnych  zapyta

ń

  osób 

prawnych  i  fizycznych  (dalej  nazywanych  zgłoszeniami)  jak  równie

ż

  ich  obsługa  

w  oddziałach  SLI,  w  siedzibie  i  jednostkach  regionalnych  opiera  si

ę

  na  (zasadach 

okre

ś

lonych  w)  Zasadach  Badania  Zgłosze

ń

  i  Obsługi  Ludno

ś

ci  w  Pa

ń

stwowej  Inspekcji 

Pracy Republiki Litewskiej, zatwierdzonych dekretem Głównego Krajowego Inspektora Pracy 
Republiki Litewskiej nr V-312 z dnia 16 pa

ź

dziernika 2008 r. (Dziennik Ustaw, 2008, nr 123-

4698).  Zgodnie  z  zapisami  zawartymi  w  paragrafie  43  powy

ż

szych  Zasad,  zgłoszenia  s

ą

 

rozpatrywane w ci

ą

gu 20 dni roboczych. 

Inspektorzy  pracy,  stwierdziwszy  w  trakcie  kontroli, 

ż

e  doszło  do  naruszenia  aktów 

normatywnych dotycz

ą

cych zdrowia i bezpiecze

ń

stwa zawodowego, jak równie

ż

 stosunków 

pracy  i  innych  uregulowa

ń

  prawnych,  zgodnie  z  procedur

ą

  okre

ś

lon

ą

  przez  Głównego 

Krajowego  Inspektora  Pracy  (zarz

ą

dzenie,  protokół,  decyzja,  etc.)  (paragraf  4,  artykuł  11 

Ustawy  o  SLI;  podparagraf  26  uregulowa

ń

  operacyjnych  Pa

ń

stwowej  Inspekcji  Pracy 

Republiki  Litewskiej  (Dziennik  Ustaw,  2004,  nr  80-2860))  wydaj

ą

  dokument  w  ustalonej 

formie.  Zarz

ą

dzenia  i  wskazówki  inspektorów  SLI  s

ą

  wi

ążą

ce.  Osoby,  które  nie 

podporz

ą

dkuj

ą

  si

ę

  wymogom  inspektorów  SLI  podlegaj

ą

  karze  grzywny,  zgodnie  

z procedur

ą

 okre

ś

lon

ą

 ustaw

ą

 (paragraf 6, artykuł 11 Ustawy o SLI). 

Od  działa

ń

  i  decyzji  inspektorów  SLI  mo

ż

na  si

ę

  odwoła

ć

  do  Głównego  Krajowego 

Inspektora Pracy lub do s

ą

du administracyjnego, zgodnie z procedur

ą

 okre

ś

lon

ą

 w Ustawie  

o rozpatrywaniu spraw administracyjnych. Od decyzji Głównego Krajowego Inspektora Pracy 
mo

ż

liwe jest ponowne odwołanie do s

ą

du administracyjnego. 

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

 
Luksemburg 

 
Warunki pobytu i zasady dost

ę

pu do rynku pracy  

Zgodnie z ustaw

ą

 z dnia 29 sierpnia 2008 dotycz

ą

c

ą

 swobodnego przepływu osób oraz 

imigracji,  obywatel  Unii  posiadaj

ą

cy  dowód  to

ż

samo

ś

ci  lub  wa

ż

ny  paszport  ma  prawo 

wjecha

ć

  i  przebywa

ć

  na  terytorium  Wielkiego  Ksi

ę

stwa  Luksemburga  przez  okres  trzech 

miesi

ę

cy,  jak  równie

ż

  ma  prawo  opu

ś

ci

ć

  nasze  terytorium  w  celu  udania  si

ę

  do  innego 

Pa

ń

stwa Członkowskiego. 

Obywatel  Unii  ma  prawo  przebywa

ć

  przez  okres  trzech  miesi

ę

cy,  o  ile  spełnia  jeden  

z poni

ż

szych warunków: 

1.  wykonuje  działalno

ść

  w  charakterze  pracownika  w  ramach  umowy  o  prac

ę

  lub 

prowadzi własn

ą

 działalno

ść

 gospodarcz

ą

 (pracownik niezale

ż

ny); 

2.  dysponuje wystarczaj

ą

cymi 

ś

rodkami, aby utrzyma

ć

 siebie i członków swojej rodziny, 

o  których  mowa  w  art.  12  i  nie  sta

ć

  si

ę

  ci

ęż

arem  dla  systemu  pomocy  społecznej  

i ubezpiecze

ń

 zdrowotnych; 

3.  jest zapisany do publicznej lub prywatnej placówki o

ś

wiatowej, posiadaj

ą

cej, zgodnie 

z  przepisami  i  obowi

ą

zuj

ą

cym  ustawodawstwem,  akredytacj

ę

  Wielkiego  Ksi

ę

stwa 

Luksemburga,  i  zamierza  kontynuowa

ć

  nauk

ę

  lub  odby

ć

  szkolenia  zawodowe; 

jednocze

ś

nie  posiada  on 

ś

rodki  na  utrzymanie  siebie  samego  i  członków  swojej 

rodziny,  by  nie  sta

ć

  si

ę

  ci

ęż

arem  dla  systemu  pomocy  społecznej  i  ubezpiecze

ń

 

zdrowotnych; 

W  okresie  obowi

ą

zywania  przepisów  przej

ś

ciowych  poprzedzaj

ą

cych  przyj

ę

cie 

traktatów  akcesyjnych  do  Unii  Europejskiej  i  Porozumienia  o  Utworzeniu  Europejskiego 
Obszaru Gospodarczego, pracownicy zatrudnieni na podstawie umowy o prac

ę

, pochodz

ą

cy 

z tych Pa

ń

stw podlegaj

ą

 obowi

ą

zkowi posiadania pozwolenia na prac

ę

 

Obywatel  Unii  zachowuje  status  pracownika  po  ustaniu 

ś

wiadczenia  pracy  w  ramach 

umowy o prac

ę

 lub w ramach własnej działalno

ś

ci na naszym terytorium, o ile spełnia jeden  

z nast

ę

puj

ą

cych warunków: 

background image

 

29 

1.  jest czasowo niezdolny do pracy wskutek choroby lub wypadku; 
2.  był zatrudniony przez okres powy

ż

ej roku, aktualnie pozostaje bezrobotny z powodów 

od niego niezale

ż

nych i zarejestrował si

ę

 jako osoba poszukuj

ą

ca pracy w Urz

ę

dzie 

Pracy [Administration de l’Emploi]; 

3.  odbywa  szkolenie  zawodowe,  zwi

ą

zane  z  jego  wcze

ś

niejsz

ą

  działalno

ś

ci

ą

 

wykonywan

ą

 w ramach umowy o prac

ę

 chyba, 

ż

e z przyczyn od niego niezale

ż

nych 

pozostaje bez pracy. 

Pracownik zachowuje swój status przez okres sze

ś

ciu miesi

ę

cy: 

1.  je

ś

li z przyczyn od siebie niezale

ż

nych pozostaje bezrobotny i zarejestrował si

ę

 jako 

poszukuj

ą

cy  pracy  w  Urz

ę

dzie  Pracy  pod  koniec  okresu  obj

ę

tego  umow

ą

  o  prac

ę

 

zawart

ą

 na czas okre

ś

lony krótszy, ni

ż

 rok, lub 

2.  je

ś

li  z  przyczyn  od  siebie  niezale

ż

nych  pozostaje  bezrobotny  przez  okres  dwunastu 

miesi

ę

cy  od  daty  zawarcia  umowy  o  prac

ę

  i  zarejestrował  si

ę

,  jako  osoba 

poszukuj

ą

ca pracy w Urz

ę

dzie Pracy. 

 

Obywatel  Unii,  który  zamierza  przebywa

ć

  na  terytorium  Luksemburga  przez  okres 

dłu

ż

szy,  ni

ż

  sze

ść

  miesi

ę

cy,  zobowi

ą

zany  jest  zło

ż

y

ć

  wniosek  o  wydanie  za

ś

wiadczenia  o 

dokonaniu rejestracji; wniosek nale

ż

y zło

ż

y

ć

 w urz

ę

dzie gminy wła

ś

ciwym dla miejsca pobytu 

w okresie trzech miesi

ę

cy od daty przyjazdu. 

 

Obywatel  Unii,  który  przedstawi  dowód  potwierdzaj

ą

cy  fakt,  i

ż

  przebywał  on  w  kraju 

legalnie i w sposób ci

ą

gły przez okres pi

ę

ciu lat, nabywa prawo do stałego pobytu. 

Ci

ą

gło

ś

ci  pobytu  nie  przerywaj

ą

  krótkie  wyjazdy,  których  ł

ą

czny  okres  nie  przekracza 

sze

ś

ciu  miesi

ę

cy  w  roku,  jak  równie

ż

  dłu

ż

sze  nieobecno

ś

ci  spowodowane  odbywaniem 

słu

ż

by  wojskowej,  czy  opuszczeniem kraju  na  dłu

ż

szy  okres,  maksymalnie  do  12 miesi

ę

cy,  

z  wa

ż

nych  powodów,  takich,  jak:  ci

ąż

a  lub  poród,  ci

ęż

ka  choroba,  studia  lub  szkolenie 

zawodowe,  jak  równie

ż

  delegowanie  ze  wzgl

ę

dów  zawodowych  do  innego  Pa

ń

stwa 

Członkowskiego lub kraju trzeciego. 
Nabyte  prawo  do  stałego  pobytu  mo

ż

na  utraci

ć

  jedynie  z  powodu  opuszczenia  terytorium 

naszego kraju na okres dwóch (kolejnych) lat. 
Ci

ą

gło

ść

  pobytu  mo

ż

e  by

ć

  po

ś

wiadczona  wszelkimi  mo

ż

liwymi  dowodami.  Przerwanie 

ci

ą

gło

ś

ci nast

ę

puje wskutek wykonania decyzji o wydaleniu z kraju. 

 

W  przypadku  delegowania  pracowników  do  Wielkiego  Ksi

ę

stwa  Luksemburga  przez 

przedsi

ę

biorstwo  z  siedzib

ą

  w  Polsce,  wystarczy,  aby  zainteresowane  przedsi

ę

biorstwo 

zło

ż

yło  wniosek  w  Ministerstwie  Małych  i 

Ś

rednich  Przedsi

ę

biorstw  (Ministère  des  Classes 

Moyennes)  w  celu  uzyskania  za

ś

wiadczenia  o  wcze

ś

niejszym  zło

ż

eniu  deklaracji,  oraz 

uzyskało  numer  VAT  w  Urz

ę

dzie  rejestrowym  i  przekazało  Inspekcji  Pracy  i  Górnictwa 

starannie wypełnion

ą

 deklaracj

ę

 o delegowaniu pracowników. 

Na  stronie  internetowej  (

http://www.itm.lu/detachement-de-travailleurs

)  znajduje  si

ę

  wi

ę

cej 

informacji dotycz

ą

cych delegowania pracowników. 

 
Dzienna i tygodniowa norma czasu pracy 

Zgodnie z art. L.211-5 Kodeksu Pracy, czas pracy nie powinien przekracza

ć

 8 godzin 

dziennie  i  40  godzin  tygodniowo.  Zbiorowy  układ  pracy  mo

ż

e  okre

ś

li

ć

  normy  ni

ż

sze  od 

wskazanych progów. 
Równie

ż

 art. L211-12 precyzuje, 

ż

e maksymalny czas pracy nie mo

ż

e przekracza

ć

 10 godzin 

dziennie i 48 godzin tygodniowo. 

Praca  w  godzinach  nadliczbowych  ograniczona  jest  do  wyj

ą

tkowych  przypadków 

przedstawionych poni

ż

ej: 

1.  gdy nale

ż

y zapobiec utracie substancji nietrwałych lub utraceniu uzyskanych wyników 

technicznych; 

2.  w celu wykonania specjalnych prac, takich jak: sporz

ą

dzenie inwentarza lub bilansu, 

dokonanie terminowych płatno

ś

ci, likwidacja lub zamro

ż

enie rachunku; 

background image

 

30 

3.  w  wyj

ą

tkowych  sytuacjach  niezb

ę

dnych  dla  interesu  publicznego  lub  w  przypadku 

wydarze

ń

 zagra

ż

aj

ą

cych krajowi. 

W uzasadnionych przypadkach, które nie maj

ą

 bezpo

ś

redniego wpływu na rynek pracy, 

praca  mo

ż

e  by

ć

  wykonywana  w  godzinach  nadliczbowych  pod  warunkiem, 

ż

e  pracodawca 

zgłosi  uprzednio  taki  zamiar  Inspekcji  Pracy  lub,  je

ś

li  zajdzie  taka  potrzeba,  uzyska 

odpowiednie zezwolenie, zgodnie z procedur

ą

 opisan

ą

 poni

ż

ej. 

Pracodawca  składa  w  Inspekcji  Pracy  i  Górnictwa  uzasadniony  wniosek,  pod  kar

ą

 

odrzucenia,  wraz  ze  szczegółowymi  informacjami  na  temat  wyj

ą

tkowych  okoliczno

ś

ci 

uzasadniaj

ą

cych zło

ż

enie wniosku, oraz przedstawia powody, dla których nie mo

ż

e zatrudni

ć

 

dodatkowych pracowników. Wniosek powinien zawiera

ć

 opini

ę

 przedstawicieli zakładu pracy, 

o  ile  taki  organ  istnieje,  w  przeciwnym  razie  –  zgod

ę

  pracowników,  którzy  b

ę

d

ą

 

ś

wiadczy

ć

 

prac

ę

 w godzinach nadliczbowych. 

W  przypadku  uzyskania  zgody  delegacji  pracowników  zakładu,  o  ile  taki  organ  istnieje,  lub 
zainteresowanych 

pracowników, 

uprzednie 

zło

ż

enie 

wniosku 

jest 

równoznaczne  

z uzyskaniem autoryzacji. 
W  przypadku  negatywnej  lub  niejednoznacznej  opinii  delegacji  pracowników  zakładu, 
ministerstwo  wła

ś

ciwe  w  zakresie  pracy  podejmuje  ostateczn

ą

  decyzj

ę

  na  podstawie 

raportów  sporz

ą

dzonych  przez  Inspekcj

ę

  Pracy  i  Górnictwa  oraz  Urz

ą

d  Pracy.  (Art.  L  211-

23) 

Powiadomienie  Inspekcji  Pracy  i  uzyskanie  zezwolenia  nie  jest  wymagane  

w przypadku, gdy: 

1.  prac

ę

 podj

ę

to w sytuacji, gdy zdarzył si

ę

 wypadek lub gdy sytuacja grozi wypadkiem, 

2.  w  przypadku  konieczno

ś

ci  wykonania  pilnych  prac,  niezb

ę

dnych  dla  funkcjonowania 

maszyn  i  sprz

ę

tu  lub  prac  zleconych  wskutek  siły  wy

ż

szej,  jednak  wył

ą

cznie  

w  zakresie  niezb

ę

dnym  do  unikni

ę

cia  powa

ż

nego  zagro

ż

enia  dla  normalnego 

funkcjonowania zakładu pracy. 

W  tym  przypadku  wła

ś

ciciel  przedsi

ę

biorstwa  powinien  poinformowa

ć

  o  fakcie 

ś

wiadczenia  pracy  w  godzinach  nadliczbowych  Inspekcj

ę

  Pracy  i  Górnictwa  oraz  wskaza

ć

 

przyczyny,  które  spowodowały  tak

ą

  sytuacj

ę

.  W  przypadku,  gdy  godziny  nadliczbowe, 

podczas których wykonywane s

ą

 prace wskazane w punkcie 1 i 2 poprzedniego paragrafu, 

realizowane  s

ą

  dłu

ż

ej,  ni

ż

  trzy  dni  w  miesi

ą

cu,  stosuje  si

ę

  procedur

ę

  uprzedniego 

informowania  Inspekcji  Pracy  lub  uzyskania  autoryzacji,  zgodnie  z  art.  L.  211-25.  (Art.  L. 
211-24) 
 

W  sektorach,  bran

ż

ach  i  przedsi

ę

biorstwach  dotkni

ę

tych  brakiem  pracowników,  gdzie 

zastosowanie  instrumentów  w  zakresie  organizacji  pracy,  mechanizacji  i  racjonalizacji  nie 
wpłynie  na  popraw

ę

  wyników  finansowych,  zbiorowe  układy  pracy  mog

ą

  zmieni

ć

  przepisy  

w zakresie czasu pracy pracowników tak, by całkowity czas pracy nie przekraczał 10 godzin 
dziennie i 44 godzin tygodniowo. 

Aby  nada

ć

  moc  prawn

ą

  tym

ż

e  zmianom  wzgl

ę

dem  obowi

ą

zuj

ą

cych  przepisów, 

wspomniane  układy  zbiorowe  powinny  by

ć

  uprzednio  przekazane  do  wiadomo

ś

ci 

ministerstwa  wła

ś

ciwego  w  zakresie  pracy.  Zmienione  przepisy  dotycz

ą

ce  czasu  pracy 

zachowuj

ą

 wa

ż

no

ść

 przez okres nie dłu

ż

szy ni

ż

 2 lata. (art. L211-25). 

Z  zachowaniem  zawartego  w  art.  L211-24  zapisu  o  godzinach  nadliczbowych,  w 

ż

adnym 

przypadku  liczba  godzin  nadliczbowych 

ś

wiadczonych  przez  pracownika  nie  mo

ż

przekracza

ć

  dwóch  godzin  w  ci

ą

gu  dnia;  całkowita  dzienna  norma  czasu  pracy  nie  mo

ż

przekracza

ć

 10 godzin. 

 

Pocz

ą

wszy  od  1  stycznia  2009  roku,  zgodnie  z  nowym  art.  L211-27  Kodeksu  Pracy 

dotycz

ą

cym  podwy

ż

ek  wynagrodzenia,  godziny  nadliczbowy  rozliczane  s

ą

  na  zasadzie 

udzielenia  czasu  wolnego  od  pracy  w  wymiarze  1,5  godziny  czasu  wolnego  od  pracy  
za  ka

ż

d

ą

  przepracowan

ą

  godzin

ę

  nadliczbow

ą

.  Jednak

ż

e,  je

ś

li  z  powodów 

ś

ci

ś

le 

zwi

ą

zanych 

organizacj

ą

 

przedsi

ę

biorstwa 

lub 

racji 

odej

ś

cia 

pracownika  

z  przedsi

ę

biorstwa  z  jakiegokolwiek  powodu,  odbiór  czasu  wolnego  z  tytułu 

przepracowanych  godzin  nadliczbowych  nie  mo

ż

e  mie

ć

  miejsca:  pracownik  zyskuje 

background image

 

31 

wówczas  prawo  do  wynagrodzenia  w  formie  pieni

ęż

nej;  stawka  godzinowa  zostaje 

zwi

ę

kszona  o  40%  za  ka

ż

d

ą

  przepracowana  godzin

ę

  nadliczbow

ą

.  Przepisy  nie  maj

ą

 

zastosowania do pracowników zatrudnionych na stanowiskach kierowniczych. 
 
Urlop wypoczynkowy 

W my

ś

l art. L233-1 Kodeksu Pracy, co roku wszyscy pracownicy maj

ą

 prawo do urlopu 

wypoczynkowego.  Urlop  wypoczynkowy  brany  jest  pod  uwag

ę

  podczas  ustalania  normy 

tygodniowego czasu pracy. 

Wymiar urlopu płatnego wynosi minimum 25 dni roboczych w ci

ą

gu roku, bez wzgl

ę

du 

na wiek pracownika. 
 
Minimalne wynagrodzenie 

Kwota  minimalnego  wynagrodzenia  za  prac

ę

  dotyczy  wszystkich  pracowników,  bez 

wzgl

ę

du na płe

ć

, zatrudnionych przez pracodawc

ę

 na podstawie umowy o prac

ę

Stawki  minimalnego  wynagrodzenia  za  prac

ę

  zale

żą

  od  dwóch  czynników:  wieku 

pracowników i ich kwalifikacji zawodowych. 

Wysoko

ść

  minimalnego  wynagrodzenia  za  prac

ę

  okre

ś

laj

ą

  przepisy.  W  tym  celu,  

co  dwa  lata  Rz

ą

d  przedstawia  Izbie  Deputowanych  raport  na  temat  zmian  ogólnych 

warunków gospodarczych i uzyskiwanych przychodów oraz, w razie potrzeby, projekt ustawy 
dotycz

ą

cej podwy

ż

szenia kwoty minimalnego wynagrodzenia. 

 
 

Kwota  minimalnego  wynagrodzenia  od  1  marca  2009  r.  wynosi  (wzrost  wska

ź

nika  

z 685.17 do 702.29 punktów): 
 

 

Podstawa 100 

Wska

ź

nik 

702.29 

 

 

Stawka 

godz. 

Wynagrodzenie 

miesi

ę

cznie 

 

euro 

 

euro 

18 lat oraz pracownicy niewykwalifikowani 

100% 

9,7269 

239,6100 

1682,76 

17-18 lat 

80% 

7,7816 

191,6880 

1346,21 

15-17 lat 

75% 

7,2952 

179,7075 

1262,07 

18 lat oraz pracownicy wykwalifikowani 

120% 

11,6726 

287,5320 

2019,31 

 

Ministerstwo  Spraw  Zagranicznych,  Dyrekcja  ds.  Imigracji,  jest  organem  wła

ś

ciwym  

w zakresie wydawania pozwole

ń

 na prac

ę

 (adres: 5, rue  Notre-Dame, L-2240 Luksemburg, 

http://www.mae.lu

 ) 

 

Inspekcja  Pracy  i  Górnictwa  zajmuje  si

ę

  kwestiami  zwi

ą

zanymi  ze  stosunkiem  pracy  

i  warunkami  pracy  oraz  zdrowiem  i  bezpiecze

ń

stwem  pracowników  (adres:  3,  rue  des 

Primeurs, L-2361 Strassen, 

http://www.itm.lu

 ). 

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

 
Malta 
 

Warunki pobytu i zasady dost

ę

pu do rynku pracy dla obywateli Polski 

Na  mocy  Rozporz

ą

dzenia  o  delegowaniu  pracowników  na  Malt

ę

  z  2002  r.  

(S.L.  452.82),  obowi

ą

zkiem  przedsi

ę

biorstwa  deleguj

ą

cego  pracowników  do  tego  kraju  jest 

wcze

ś

niejsze  powiadomienie  Dyrektora  ds.  Stosunków  Przemysłowych  i  Zatrudnienia  

o zamiarze delegowania pracownika na Malt

ę

 

background image

 

32 

Dobowy i tygodniowy wymiar czasu pracy, w tym przepisy dotycz

ą

ce nadgodzin 

Na mocy Rozporz

ą

dzenia o organizacji czasu pracy z 2003 r. (L.N. 247, 2003), ka

ż

dy 

pracownik, tak

ż

e delegowany, ma prawo do: 

a)  minimalnego  dobowego  okresu  odpoczynku  wynosz

ą

cego  11  kolejnych  godzin  

w  okresie  24 godzin,  w  którym  pracownik  wykonuje  prac

ę

  na  rzecz  swojego 

pracodawcy; 

b)  przerwy  na  odpoczynek  trwaj

ą

cej  co  najmniej  15  minut,  je

ż

eli  jego  dobowy  wymiar 

czasu pracy przekracza sze

ść

 godzin; 

c)  nieprzerwanego  odpoczynku  tygodniowego,  wynosz

ą

cego  co  najmniej  24  godziny 

w  ka

ż

dym  okresie  7  dni,  lub  48  godzin  (lub  dwa  okresy  odpoczynku  po  24  godziny 

ka

ż

dy)  w ka

ż

dym  okresie  14  dni.  Wspomniane  okresy  odpoczynku  obowi

ą

zuj

ą

 

dodatkowo  oprócz  dobowego  okresu  11-godzinnego  odpoczynku,  wspomnianego  
w  podpunkcie  (a)  powy

ż

ej,  nale

ż

nego  w  dni,  kiedy  pracownik  wykonuje  prac

ę

  

na rzecz swojego pracodawcy. 

Przeci

ę

tny  tygodniowy  wymiar  czasu  pracy,  wł

ą

cznie  z  nadgodzinami,  obliczony  dla 

okresu  rozliczeniowego  obejmuj

ą

cego  17  kolejnych  tygodni  (lub  52  tygodnie  dla  sektorów 

produkcji  przemysłowej  oraz  usług  turystycznych)  nie  mo

ż

e  przekracza

ć

  48  godzin.  Je

ż

eli 

jednak pracownik ma tak

ą

 wol

ę

, mo

ż

e uzgodni

ć

 ze swoim pracodawc

ą

 na pi

ś

mie, 

ż

e b

ę

dzie 

pracowa

ć

 dłu

ż

ej ni

ż

 wynosi 

ś

redni wymiar, tj. 48 godzin pracy tygodniowo, o ile pracodawca 

b

ę

dzie  przestrzega

ć

  podanych  powy

ż

ej  okresów  odpoczynku.  Stawki  wynagrodzenia  

za  nadgodziny  ró

ż

ni

ą

  si

ę

  w zale

ż

no

ś

ci  od  sektora  i  s

ą

  okre

ś

lone  w  kilku  Zarz

ą

dzeniach  

o regulowaniu wynagrodze

ń

, wydanych na mocy osobnych aktów prawnych i okre

ś

laj

ą

cych 

ż

ne stawki wynagrodze

ń

 dla ró

ż

nych sektorów. 

http://www.mfss.gov.mt/services/subpages/content.asp?id=2063 

 
Wymiar urlopu wypoczynkowego 

Na  mocy  Rozporz

ą

dzenia  o  organizacji  czasu  pracy  z  2003  (L.N.  247,  2003),  ka

ż

dy 

pracownik,  tak

ż

e  delegowany,  ma  prawo  do  płatnego  urlopu  wypoczynkowego,  którego 

wymiar b

ę

dzie równy co najmniej liczbie godzin pracy w ci

ą

gu czterech tygodni i czterech dni 

roboczych  obliczonych  przy  zało

ż

eniu  40-godzinnego  tygodnia  pracy  i  8-godzinnego  dnia 

pracy (czyli 192 godziny rocznie przy zatrudnieniu na 40 godzin tygodniowo). 
 
Minimalne wynagrodzenie za prac

ę

 

Na mocy Zarz

ą

dzenia o krajowym standardowym wynagrodzeniu minimalnym z 2008 r. 

(L.N.  339,  2008),  tygodniowe  wynagrodzenie  minimalne  za  „zwykły”  tydzie

ń

  pracy, 

obowi

ą

zuj

ą

ce w kraju od 1 stycznia 2009, wynosi: 

Dla osób w wieku 18 lat i starszych: ............... € 146,47 
Dla osób w wieku 17 lat:................................. € 139,69 
Dla osób poni

ż

ej 17 roku 

ż

ycia: ...................... € 136,85 

Wy

ż

sze stawki wynagrodzenia minimalnego mog

ą

 jednak obowi

ą

zywa

ć

 w okre

ś

lonych 

sektorach,  zgodnie  z  postanowieniami  odpowiedniego  Zarz

ą

dzenia  o  regulowaniu 

wynagrodze

ń

, obowi

ą

zuj

ą

cego dla danego sektora. 

 
Rozpatrywanie indywidualnych skarg i wniosków 

Wła

ś

ciwym 

urz

ę

dem 

na 

Malcie 

odpowiedzialnym 

za 

rozpatrywanie 

skarg 

indywidualnych jest: 
Departament Stosunków Przemysłowych i Zatrudnienia 
w Ministerstwie Edukacji, Zatrudnienia i Rodziny 
ul. Melita 121 
Valletta 
Tel: + 356 21224245; Faks: + 356 21243177 
e-mail: 

ind.emp.relations@gov.mt

www.industrialrelations.gov.mt

 

 

Je

ż

eli  pracownik  delegowany  przypuszcza, 

ż

e  był  lub  jest  traktowany  w  sposób, który 

narusza dowolne z praw przysługuj

ą

cych mu na podstawie wspomnianych przepisów, to na 

background image

 

33 

mocy  Rozporz

ą

dzenia  o  delegowaniu  pracowników  na  Malt

ę

  z  2002  r.  (S.L.  452.82), mo

ż

zło

ż

y

ć

  pisemn

ą

  pro

ś

b

ę

  do  pracodawcy  o  przedstawienie  pisemnego  o

ś

wiadczenia, 

wymieniaj

ą

cego  powody,  o  ile  takowe  istniej

ą

,  wszelkich  ró

ż

nic  w traktowaniu.  Pracodawca 

musi  przekaza

ć

  takie  o

ś

wiadczenie  w  ci

ą

gu  dziesi

ę

ciu  dni  roboczych  od  daty  zło

ż

enia 

pro

ś

by.  Ponadto,  pracownik  delegowany  b

ę

dzie  mie

ć

  prawo  wnie

ść

  spraw

ę

  do  s

ą

du  

na  Malcie,  aby  zabezpieczy

ć

  sobie  wszelkie  prawa  nale

ż

ne  mu  na  mocy  wspomnianych 

przepisów,  bez  uszczerbku  dla  wszelkich  innych  praw  dotycz

ą

cych  wnoszenia  spraw  

w innym pa

ń

stwie. 

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

Niemcy 

 

Czas pracy 

Wszyscy pracodawcy, których firmy maj

ą

 siedzib

ę

 za granic

ą

, deleguj

ą

cy pracowników 

do  Niemiec  maj

ą

  obowi

ą

zek,  zgodnie  z  §  2  Nr  3  Ustawy  o  delegowaniu  pracowników 

(AEntG),  zagwarantowa

ć

  konkretne  warunki  zatrudnienia  z  uwzgl

ę

dnieniem  przepisów  

o  maksymalnym  czasie  zatrudnienia  i  minimalnym  czasie  odpoczynku,  które  w  Niemczech 
okre

ś

lane  s

ą

  przez  przepisy  prawne  i  administracyjne  zawarte  w  Kodeksie  Pracy,  Ustawie  

o  zawodowych  kierowcach  pojazdów  mechanicznych,  Ustawie  o  godzinach  zamykania 
sklepów a tak

ż

e Ustawie o pracy na morskich statkach handlowych.  

W  przypadku  wykonywania  pracy  w  nadgodzinach,  w  stopniu  w  jakim  przewiduje  to  

§  3  Ustawy  o  delegowaniu  pracowników,  dodatki  za  tego  typu  prac

ę

  przysługuj

ą

  zgodnie  

z  ustaleniami  zawartymi  w  zbiorowym  układzie  pracy.  Obecnie,  dodatki  za  prac

ę

  

w nadgodzinach przewidziane s

ą

 w układach zbiorowych pracy w nast

ę

puj

ą

cych bran

ż

ach: 

  usługi budowlane, 

  dekarstwo, 

  projektowanie ogrodów, krajobrazu, boisk sportowych, 

  czyszczenie elewacji, 

  prace kamieniarskie, budowanie z kamienia. 

W przypadku, gdy pracodawca ma swoj

ą

 siedzib

ę

 za granic

ą

, zarówno czas pracy jak  

i ewentualna wypłata dodatków za prac

ę

 w nadgodzinach regulowane s

ą

 prawem krajowym 

tzn. 

postanowieniami 

umowy 

prac

ę

ewentualnie 

ustawowymi/kontraktowymi 

uregulowaniami obowi

ą

zuj

ą

cymi w pa

ń

stwie, z którego delegowany pracownik pochodzi. 

 
Urlopy wypoczynkowe 

Zgodnie  z federalnymi  przepisami  o  urlopach  wypoczynkowych,  roczny  wymiar  urlopu 

to co najmniej 24 dni robocze. 

Pod  uwag

ę

  nale

ż

y  wzi

ąć

  równie

ż

  obowi

ą

zuj

ą

ce  dla  poszczególnych  bran

ż

,  zawarte  

w zbiorowych umowach o prac

ę

 w rozumieniu § 3 AEntG regulacje dotycz

ą

ce czasu trwania 

urlopu,  wynagrodzenie  za  czas  trwania  urlopu  (ci

ą

gło

ść

  wypłaty  wynagrodzenia  w  okresie 

przebywania na urlopie) oraz dodatek urlopowy. 

Przepisy urlopowe wynikaj

ą

 ze zbiorowych układów pracy w przypadku zatrudnienia do 

wykonywania  usług  budowlanych,  monta

ż

u  rusztowa

ń

,  prac  dekarskich,  malarskich, 

lakierniczych,  ogrodniczych,  obejmuj

ą

cych  architektur

ę

  krajobrazu  i  wznoszenie  obiektów 

sportowych, prac polegaj

ą

cych na czyszczeniu elewacji oraz prac kamieniarskich. 

Pracownikom wykonuj

ą

cym prace budowlane, montuj

ą

cym rusztowania, wykonuj

ą

cym 

prace kamieniarskie,  ogrodnicze,  zajmuj

ą

cym  si

ę

  architektur

ą

 krajobrazu,  budow

ą

  obiektów 

sportowych  przysługuje  30  dni  urlopu  w  ci

ą

gu  roku  kalendarzowego.  W  przypadku  prac 

dekarskich, malarskich, lakierniczych, pracownikom w zale

ż

no

ś

ci od wieku przysługuje 25-30 

dni urlopu. Pracownicy i praktykanci zajmuj

ą

cy si

ę

 czyszczeniem elewacji uprawnieni s

ą

 do 

26-30 dni urlopu wypoczynkowego. 
 
Minimalne wynagrodzenie 

background image

 

34 

W  Niemczech  nie  ma  ustawowego  obowi

ą

zku  wypłaty  ogólnie  obowi

ą

zuj

ą

cej  stawki 

minimalnego wynagrodzenia. Pomimo tego, znaczn

ą

 cz

ęść

 przepisów ustawy o delegowaniu 

pracowników (AEntG) stanowi

ą

 te dotycz

ą

ce wypłaty minimalnego wynagrodzenia. 

Zgodnie  z  postanowieniami  ustawy,  w  nast

ę

puj

ą

cych  bran

ż

ach  obecnie  stosowane 

maj

ą

 by

ć

 układy zbiorowe pracy przewiduj

ą

ce wypłat

ę

 minimalnej stawki wynagrodzenia: 

  usługi budowlane, 

  dekarstwo, 

  usługi polegaj

ą

ce na dostarczaniu listów, 

  r

ę

czne prace elektryczne, 

  prace polegaj

ą

ce na czyszczeniu elewacji. 

Zastosowanie ustawy o delegowaniu pracowników a tak

ż

e przestrzeganie postanowie

ń

 

zbiorowych układów pracy podlegaj

ą

 indywidualnej kontroli. 

Dalsze  informacje  na  powy

ż

szy  temat  znale

źć

  mo

ż

na  w  podr

ę

czniku,  zaleceniach 

dotycz

ą

cych 

ś

wiadczenia  usług  i  pracy  w  ramach  swobody 

ś

wiadczenia  usług  i  swobody 

przedsi

ę

biorczo

ś

ci, które dost

ę

pne s

ą

 pod adresem internetowym: 

http://www.zoll.de/e0_downloads/d0_veroeffentlichungen/handbuch_fks.pdf

 

Spory dotycz

ą

ce działalno

ś

ci ponadgranicznej 

Kwestie  sporne  dotycz

ą

ce  działalno

ś

ci  ponadgranicznej  w  ramach  indywidualnej 

umowy  o  prac

ę

  i  realizowanych  w  zwi

ą

zku  z  ni

ą

  polece

ń

  reguluje  Rozporz

ą

dzenie  Rady 

(WE)  Nr  44/2001  z  dnia  22  grudnia  2000  r.  o  jurysdykcji  oraz  uznawaniu  i  wykonywaniu 
orzecze

ń

  w  sprawach  cywilnych  i  handlowych  (EuGVVO).  Sekcja  5  europejskiego 

Rozporz

ą

dzenia w sprawach jurysdykcji i uznawania orzecze

ń

 s

ą

dowych okre

ś

la wła

ś

ciwo

ść

 

s

ą

dów  w  odniesieniu  do  indywidualnych  umów  o  prac

ę

  b

ą

d

ź

  roszcze

ń

  z  takiej  umowy 

(Artykuł 18 Ust. 1).  

 

Zgodnie  z  Artykułem  19  EUGVVO  pracodawca  maj

ą

cy  swoj

ą

  siedzib

ę

  na  terytorium 

jednego z pa

ń

stw członkowskich mo

ż

e by

ć

 zaskar

ż

any: 

1.  Do s

ą

dów w pa

ń

stwie członkowskim, w którym posiada swoj

ą

 siedzib

ę

 lub 

2.  Na terytorium innego pa

ń

stwa członkowskiego: 

a.  do  s

ą

du  w  miejscu,  w  którym  pracownik  wykonuje  b

ą

d

ź

  w  ostatnim  czasie 

wykonywał swoj

ą

 prac

ę

b.  w  przypadku,  gdy  pracownik  nie  wykonuje/  nie  wykonywał  swojej  pracy  tylko  

i  wył

ą

cznie  w  jednym  pa

ń

stwie,  do  s

ą

du  w  miejscu,  w  którym  znajduje/ 

znajdował si

ę

 oddział firmy zatrudniaj

ą

cy pracownika. 

Oznacza  to, 

ż

e  zgodnie  z  Artykułem  18  i  19  EUGVVO  pracownik  mo

ż

e  dochodzi

ć

 

swoich  praw  przed  wła

ś

ciwymi  s

ą

dami  wyszczególnionymi  w  Art.  19  lub  przed  ka

ż

dym 

niemieckim s

ą

dem pracy. W dalszej kolejno

ś

ci, w oparciu o krajowe przepisy (§ 82 ArbGG – 

ustawy o s

ą

dzie pracy), skarga przekazana zostanie do s

ą

du wła

ś

ciwego miejscowo. 

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

 
 
 
Norwegia 

 

Warunki zatrudniania polskich obywateli 

Przepisy  Ustawy  o 

Ś

rodowisku  Pracy  dotycz

ą

ce  bezpiecze

ń

stwa  i  higieny  pracy 

obowi

ą

zuj

ą

  dla  wszystkich  rodzajów  zatrudnienia  w  Norwegii,  tak

ż

e  w  przypadku 

zatrudniania 

pracowników 

delegowanych. 

Nast

ę

puj

ą

ce 

przepisy 

odnosz

ą

 

si

ę

  

do pracowników delegowanych do Norwegii, bez wzgl

ę

du na kraj ich pochodzenia: 

background image

 

35 

  Ustawa  o 

Ś

rodowisku  Pracy,  rozdziały  4,10,11,13,  §  12-9,  §  14-5,  §  14-6,  §  14-12  

do § 14-14 i § 15-9, 

  Ustawa o urlopach wypoczynkowych, 

  Ustawa o urlopach rybaków § 2, § 4 do § 6, § 9 i § 10 (Lov om ferie for fiskere – tylko 

w j

ę

zyku norweskim), 

  Ustawa o Zatrudnieniu § 27 (Arbeidsmarkedsloven – tylko w j

ę

zyku norweskim), 

  Ustawa o równym statusie kobiet i m

ęż

czyzn § 3 - § 6 (Rzecznik ds. równego statusu 

kobiet i m

ęż

czyzn). 

 

Warunki  pobytu  i  zasady  dost

ę

pu  do  rynku  pracy  nadzoruje  Norweska  Dyrekcja  

ds. Imigracji. Zał

ą

czamy stosowne informacje na ten temat dotycz

ą

ce obywateli z krajów Unii 

Europejskiej. 
 
Departament  Legalno

ś

ci  Zatrudnienia  posiada  przesłane  przez  stron

ę

  norwesk

ą

  

szczegółowe informacje dotycz

ą

ce warunków pobytu i zasad dost

ę

pu do rynku pracy 

w Norwegii obywateli Unii Europejskiej.  
 
Czas pracy 

Czas  pracy  nie  mo

ż

e  przekroczy

ć

  9  godzin  na  dob

ę

  i  40  godzin  na  tydzie

ń

.  

W  przypadku  wykonywania  pracy  w  cało

ś

ci  b

ą

d

ź

  w  przewa

ż

aj

ą

cym  stopniu  o  charakterze 

pasywnym,  czas  pracy  mo

ż

e  zosta

ć

  wydłu

ż

ony.  Pracodawca  i  pracownik  mog

ą

  si

ę

 

porozumie

ć

  w  kwestii  wyliczenia  przeci

ę

tnego  wymiaru  czasu  pracy  w  danym  przypadku. 

Praca  w  nadgodzinach  nie  mo

ż

e  mie

ć

  miejsca  z  wyj

ą

tkiem  sytuacji,  gdy  zaistnieje  taka 

potrzeba  i  wyst

ą

pi  ograniczenie  czasowe  dotycz

ą

ce  wykonania  danego  zadania.  

Przed przydzieleniem zadania do wykonania w nadgodzinach pracodawca powinien omówi

ć

 

zasadno

ść

  takiego  polecenia  z  przedstawicielem  pracowników.  Praca  w  nadgodzinach  nie 

powinna przekroczy

ć

 10 godzin w ci

ą

gu tygodnia, 25 godzin w przeci

ą

gu czterech kolejnych 

tygodni  i  200  godzin  w  ci

ą

gu  25  tygodni.  Osoba  zatrudniona  wykonuj

ą

ca  prac

ę

  

w  nadgodzinach  jest  z  mocy  ustawy  uprawniona  do  dodatkowego  wynagrodzenia  za  prac

ę

  

w  nadgodzinach  tj.  40%  zwykłej  stawki  godzinowej.  Je

ś

li  w  danej  bran

ż

y  znajduje 

zastosowanie układ zbiorowy pracy, stawka godzinowa mo

ż

e by

ć

 inna. 

 
Urlop wypoczynkowy 

Pracodawca  powinien  zapewni

ć

  pracownikom  25  dni  urlopu  wypoczynkowego  w  skali 

roku.  Pracownikom  powy

ż

ej  60  roku 

ż

ycia  przysługuje  6  dodatkowych  dni  urlopu 

wypoczynkowego. 
 
Minimalne wynagrodzenie 

W  Norwegii  brak  jest  przepisów  okre

ś

laj

ą

cych  minimalne  wynagrodzenie  za  prac

ę

Dlatego  pracownicy  delegowani  z  Polski  mog

ą

  otrzymywa

ć

  w  Norwegii  takie  samo 

wynagrodzenie  za  prac

ę

  jak  w  swoim  kraju.  Je

ż

eli  jednak  w  danej  bran

ż

y  obowi

ą

zuje 

sektorowy układ zbiorowy, b

ę

dzie on dotyczył wynagrodze

ń

 i warunków pracy. Tego rodzaju 

umowa  obejmuje  m.in.  przepisy  Rozporz

ą

dzenia  z  dnia  6  pa

ź

dziernika  2008  r.  w  sprawie 

ogólnego 

zastosowania 

umowy 

wynagrodzeniach 

przypadku 

pracowników 

zatrudnionych  na  placach  budów  w  Norwegii  oraz  przepisy  Rozporz

ą

dzenia  z  dnia  

6  pa

ź

dziernika  2008  r.  dotycz

ą

ce  cz

ęś

ciowego  ogólnego  zastosowania  Umowy  o  In

ż

ynierii 

Przemysłowej  w  bran

ż

y  budownictwa  morskiego.  Tego  rodzaju  porozumienie  obowi

ą

zuje 

tak

ż

e w bran

ż

y naftowej i w przypadku zatrudniania na budowach w bran

ż

y elektrycznej. 

 

Norweska Dyrekcja ds. Imigracji jest instytucj

ą

 kompetentn

ą

 w zakresie przyjmowania 

skarg  dotycz

ą

cych  warunków  pobytu  i  zasad  dost

ę

pu  do  rynku  pracy.  Norweski  Urz

ą

Inspekcji  Pracy  natomiast  udziela  porad  dotycz

ą

cych  urlopów  wypoczynkowych  oraz 

przyjmuje skargi na temat czasu pracy. Kwestie sporne s

ą

 rozstrzygane przed s

ą

dem. 

Spory wynikaj

ą

ce ze stosunku pracy s

ą

 zwyczajowo rozstrzygane przed s

ą

dem. 

 

background image

 

36 

Inspekcja  pracy  w  Norwegii  obsługuje  infolini

ę

,  gdzie  fachowcy  odpowiedz

ą

  na  pytania 

dotycz

ą

ce BHP w miejscu pracy, urlopów, czasu pracy, wypowiedzenia, ergonomii, zagro

ż

e

ń

 

zwi

ą

zanych z u

ż

yciem chemikaliów, d

ź

wigów, maszyn, słu

ż

b BHP itp. (Tlf. 815 48 222 (cyfra 

1),  hasło  POLSKI  po  otrzymaniu  odpowiedzi).  Infolinia  czynna  jest  w  pi

ą

tki  od  09.00  

do 14.00. Wi

ę

cej informacji: 

http://www.arbeidstilsynet.no/artikkel.html?tid=92397

 

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

 
Portugalia 

 
Warunki pobytu i zasady dost

ę

pu do rynku pracy obywateli polskich 

Z  zastrze

ż

eniem  przepisów  dotycz

ą

cych  delegowania  pracowników  do  pracy  

w  Portugalii,  ka

ż

demu  obcokrajowcowi,  który  uzyskał  pozwolenie  na  prac

ę

  na  terytorium 

tego  kraju  przysługuj

ą

  takie  same  prawa  i  obowi

ą

zki  jak  pracownikowi  portugalskiemu. 

Poniewa

ż

 Polska nale

ż

y do pa

ń

stw członkowskich UE mo

ż

liwy jest wolny przepływ polskich 

pracowników do pracy w Portugalii. Z powy

ż

szych wzgl

ę

dów nie s

ą

 oni postrzegani w 

ś

wietle 

prawa, jako pracownicy obcego pochodzenia. 

 

Dobowy i tygodniowy czas pracy, przepisy dotycz

ą

ce pracy w nadgodzinach 

Przez  czas  pracy  rozumie  si

ę

  dowolny  okres  czasu,  kiedy  pracownik  wywi

ą

zuje  si

ę

  

ze swoich obowi

ą

zków lub pozostaje do dyspozycji pracodawcy. 

Godziny  pracy  wyznacza  si

ę

  ustalaj

ą

c  pocz

ą

tek  i  koniec  dnia  pracy  (8  godzin),  jak 

równie

ż

  okresy  odpoczynku.  Pracodawcy  maj

ą

  obowi

ą

zek  wywieszenia  informacji  

o rozkładzie czasu pracy w zakładzie pracy i przekazania kopii rozkładu czasu pracy do ACT 
(Portugalski Urz

ą

d ds. Warunków Pracy). 

Maksymalny  tygodniowy  wymiar  czasu  pracy  wynosi  40  godzin.  Dobowy  czas  pracy 

powinien  obejmowa

ć

  okres  odpoczynku  nie  krótszy  ni

ż

  1  h,  ale  nieprzekraczaj

ą

cy  dwóch 

godzin,  zaplanowany  w  taki  sposób,  aby  pracownicy 

ś

wiadcz

ą

cy  prac

ę

  nie  wykonywali  jej 

dłu

ż

ej ni

ż

 przez pi

ęć

 kolejnych godzin bez przerwy. 

Pracownicy  maj

ą

  prawo  do  co  najmniej  11  godzin  odpoczynku  mi

ę

dzy  kolejnymi 

okresami 

ś

wiadczenia pracy. 

W  tygodniu,  pracownicy  maj

ą

  prawo  do  co  najmniej  jednego  dnia  wypoczynku,  który 

powinien zasadniczo przypada

ć

 w niedziel

ę

 
Za  prac

ę

  w  nadgodzinach  uwa

ż

a  si

ę

  prac

ę

  wykonywan

ą

  poza  godzinami  pracy  

(z  pewnymi  wyj

ą

tkami).  Zgodnie  z  dziennymi  limitami,  dobowy  wymiar  nadgodzin  nie 

powinien przekracza

ć

 dwóch godzin. 

Roczne  limity  pracy  w  nadgodzinach,  wykonywanej  w  celu  sprostania  okresowym 

wzrostom  obci

ąż

enia  prac

ą

,  s

ą

  uzale

ż

nione  od  wielko

ś

ci  zakładu  pracy  (175  godzin  

w  mikroprzedsi

ę

biorstwach  i  małych  przedsi

ę

biorstwach,  150  godzin  w 

ś

rednich  i  du

ż

ych 

zakładach  pracy).  Umowy  zbiorowe  mog

ą

  dopuszcza

ć

  zwi

ę

kszenie  lub  ujednolicenie  

ww. limitów, w maksymalnym wymiarze do 200 godzin w skali rocznej. 

 
Pracownicy 

ś

wiadcz

ą

cy  prac

ę

  w  nadgodzinach  maj

ą

  prawo  do  płatnego  urlopu 

wyrównawczego. Je

ś

li praca w nadgodzinach jest wykonywana w dni pracuj

ą

ce, w dni wolne 

od  pracy  oraz  w  czasie  urlopu,  pracownicy  maj

ą

  prawo  do  urlopu  wyrównawczego  

po  przepracowaniu  godzin  odpowiadaj

ą

cych  dobowemu  wymiarowi  czasu  pracy.  Urlop 

wyrównawczy  powinien  zosta

ć

  wykorzystany  w  ci

ą

gu  kolejnych  90  dni.  W  przypadku,  gdy 

praca  w  nadgodzinach  jest 

ś

wiadczona  w  okresie  obowi

ą

zkowego  odpoczynku 

tygodniowego, urlop wyrównawczy powinien  zosta

ć

 przyznany  w ci

ą

gu kolejnych trzech dni 

roboczych. 
 
Wymiar płatnego urlopu wypoczynkowego w skali roku 

background image

 

37 

Co  roku  pracownicy  s

ą

  uprawnieni  do  płatnego  urlopu  wypoczynkowego.  Prawo  do 

płatnego urlopu wypoczynkowego jest chronione umow

ą

 o prac

ę

W  pierwszym  roku  pracy,  po  przepracowaniu  6  miesi

ę

cy,  pracownicy  uzyskuj

ą

  prawo 

do 2 dni urlopu za ka

ż

dy przepracowany miesi

ą

c pracy, maksymalnie 20 dni. 

Pracownicy  zatrudnieni  na  podstawie  umów  o  prac

ę

  zawartych  na  okres  krótszy  

ni

ż

  6  miesi

ę

cy,  s

ą

  uprawnieni  do  2  dni  urlopu  za  ka

ż

dy  miesi

ą

c  pracy  przepracowany 

do momentu wyga

ś

ni

ę

cia umowy. 

Minimalny  roczny  wymiar  urlopu  wypoczynkowego  wynosi  22  dni  robocze,  

a  maksymalny  25  dni  roboczych  z  zastrze

ż

eniem  pozostałych  przepisów  zawartych  

w porozumieniach zbiorowych. 

 

Minimalne wynagrodzenie za prac

ę

 

W 2009 r. minimalne wynagrodzenie za prac

ę

 w Portugalii wyniosło 450 euro.  

 

Dochodzenie roszcze

ń

 pracowniczych oraz inne wa

ż

ne informacje 

Do  rozpatrywania  indywidualnych  skarg  i  wniosków  dotycz

ą

cych  powy

ż

szych 

warunków zatrudnienia s

ą

 uprawnione: Urz

ą

d ds. Warunków Pracy i s

ą

d pracy. 

Ogólne  zasady  w  zakresie  rozwi

ą

zywania  sporów  wynikaj

ą

cych  ze  stosunku  pracy 

okre

ś

laj

ą

:  Kodeks  pracy,  przyj

ę

ty  ustaw

ą

  nr  7/2009,  w  dniu  12  lutego  2009  r.  (Ustawa  nr 

7/2009, 

12-02) 

oraz 

Kodeks 

procesowego 

prawa 

pracy 

przyj

ę

ty 

ustaw

ą

  

nr 295/09, w dniu 13 pa

ź

dziernika 2009 r., obowi

ą

zuj

ą

cy od stycznia 2010 r. 

Informacje  o  systemie  wymiaru  sprawiedliwo

ś

ci,  kierowaniu  spraw  do  s

ą

du  i  innych 

wa

ż

nych kwestiach mo

ż

na znale

źć

 na stronie: 

www.mj.gov.pt

 

Informacje  o  warunkach  zatrudnienia  w  ró

ż

nych  gał

ę

ziach  przemysłu  (umowy  zbiorowe) 

mo

ż

na znale

źć

 na stronie: 

http://www.dgert.mtss.gov.pt

  

Informacje  o  systemie  ubezpiecze

ń

  społecznych  znajd

ą

  Pa

ń

stwo  na  stronie 

www.seg-

social.pt

 

CITE – Comissão para a Igualdade no Trabalho e no Emprego (Równe traktowanie w pracy) 

http://www.cite.gov.pt/

 

 

Konfederacje Zwi

ą

zków Zawodowych 

Confederacao Geral Dos Trabalhadores – 

www.cgtp.pt

 

Uniao Geral Dos Trabalhadores – 

www.ugt.pt

  

 

Organizacje pracodawców 

Confederação da Indústria Portuguesa (przemysł) 

www.cip.org.pt

  

Confederação da Agricultura Portuguesa (rolnicy) 

www.cap.pt

 

Confederação do Comercio E Serviços De Portugal (handel) 

www.ccp.pt

 

Confederação do Turismo Português (turystyka) 

http://confederacaoturismoportugues.pt/website/index.php?option=com_frontpage&Itemid=1

 

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

 
Rumunia 

 
Warunki pobytu i zasady uzyskania dost

ę

pu do rumu

ń

skiego rynku pracy 

Warunki pobytu i zasady uzyskania dost

ę

pu do rumu

ń

skiego rynku pracy dla polskich 

obywateli  s

ą

  takie  same  jak  dla  obywateli  z  pozostałych  krajów  Unii  Europejskiej  na  mocy 

Rozporz

ą

dzenia  Rady  (EWG)  nr  1612/68  z  dnia  15  pa

ź

dziernika  1968  r.  w  sprawie 

Swobodnego  Przepływu  Pracowników  wewn

ą

trz Wspólnoty. W  Rumunii  nie  ma  ogranicze

ń

 

w  dost

ę

pie  polskich  obywateli  do  rynku  pracy.  Przysługuj

ą

  im  te  same  obowi

ą

zki  i  prawa  

jak  obywatelom  rumu

ń

skim.  W  celu  legalizacji  pobytu  na  terytorium  Rumunii,  wszyscy 

background image

 

38 

obywatele  krajów  UE/EOG  –  w  tym  obywatele  polscy  -  powinni  uzyska

ć

  w  Rumu

ń

skim 

Urz

ę

dzie Imigracyjnym za

ś

wiadczenie o zameldowaniu na pobyt stały. 

 

 
Tygodniowy i dobowy wymiar czasu pracy 

Zgodnie  z  przepisem  nr  53/2003  Kodeksu  Pracy  z  uwzgl

ę

dnieniem  poprawek  

i  aktualizacji,  czas  pracy  to  okres,  w  trakcie  którego  pracownik 

ś

wiadczy  prac

ę

,  pozostaje  

do  dyspozycji  pracodawcy  i  wykonuje  jego  polecenia,  zgodne  z  postanowieniami 
indywidualnej  umowy  o  prac

ę

,  zbiorowej  umowy  o  prac

ę

  i/lub  obowi

ą

zuj

ą

cymi  przepisami 

prawa.  Zwykły  wymiar  czasu  pracy  dla  pracowników  pełnoetatowych  wynosi  osiem  godzin  
na  dob

ę

  i  40  godzin  tygodniowo.  W  przypadku  pracowników  młodocianych  poni

ż

ej 

osiemnastego  roku 

ż

ycia,  dobowy  wymiar  czasu  pracy  to  6  godzin  a  tygodniowy:  30.  Czas 

pracy  w  ci

ą

gu  tygodnia  powinien  by

ć

  równo  rozplanowany  tj.  osiem  godzin  dziennie  przez  

5 dni i nast

ę

puj

ą

cymi pó

ź

niej dwoma dniami przerwy. Praca wykonywana powy

ż

ej zwykłego 

tygodniowego  wymiaru  czasu  pracy  jest  uznawana  za  nadgodziny.  Praca  w  nadgodzinach 
nie mo

ż

e by

ć

 wykonywana bez zgody pracownika z wyj

ą

tkiem sytuacji spowodowanych sił

ą

 

wy

ż

sz

ą

  lub  nagł

ą

  konieczno

ś

ci

ą

  zapobie

ż

enia  wypadkowi  b

ą

d

ź

  usuni

ę

cia  jego  skutków. 

Maksymalny dopuszczalny wymiar czasu pracy nie mo

ż

e przekroczy

ć

 48 godzin tygodniowo, 

ą

czaj

ą

c nadgodziny. 

 
Urlop wypoczynkowy 

Długo

ść

 urlopu wypoczynkowego powinna zosta

ć

 sprecyzowana w zbiorowym układzie 

pracy  i  w  okresie  2007-2010  jego  przeci

ę

tna  długo

ść

  powinna  wynie

ść

  minimum  21  dni 

roboczych. 
 
Minimalne wynagrodzenie 

Minimalna  wysoko

ść

  podstawowego  wynagrodzenia  brutto  za  prac

ę

  w  pełnym 

wymiarze  czasu  pracy  okre

ś

lana  jest  w  oparciu  o  decyzj

ę

  rz

ą

du  ustanawiaj

ą

c

ą

  minimaln

ą

 

wysoko

ść

  krajowego  wynagrodzenia  brutto  w  wysoko

ś

ci  (obecnie  600  lei)

5

 odpowiednio 

powi

ę

kszonej w zale

ż

no

ś

ci od zajmowanego stanowiska jak ustalono w zbiorowym układzie 

pracy. 
 
Dochodzenie roszcze

ń

 pracowniczych  

 

Instytucj

ą

  kompetentn

ą

  w  sprawach  dotycz

ą

cych  stosunku  pracy  jest  w  Rumunii 

Inspekcja Pracy, do której zgłasza

ć

 mog

ą

 si

ę

 wszystkie zainteresowane osoby: ul. 14 Matei 

Voievod,  drugi  dystrykt,  Bukareszt.  Ponadto  mo

ż

na  si

ę

  tak

ż

e  zgłasza

ć

  do  inspektoratów 

pracy  w  poszczególnych  hrabstwach  i  w  Bukareszcie.  Kwestie  sporne  pomi

ę

dzy  stronami  

w ramach stosunku pracy rozstrzygane s

ą

 w s

ą

dzie.  

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

 
Słowacja 

 

W celu  dostarczenia  podstawowych  informacji  na  temat  warunków  pracy  w  Republice 

Słowackiej  pracodawcom,  którzy  zamierzaj

ą

  delegowa

ć

  swoich  pracowników  na  terytorium 

tego  kraju,  delegowanym  pracownikom,  jak  równie

ż

  instytucjom  ł

ą

cznikowym  w  krajach 

członkowskich,  słowacka  Pa

ń

stwowa  Inspekcja  Pracy  opracowała  broszury  informacyjne 

po

ś

wi

ę

cone  tematyce  delegowania  pracowników.  Wspomniane  broszury  b

ę

d

ą

  wkrótce 

dost

ę

pne na stronie internetowej 

www.safework.gov.sk 

 

                                                 

5

  Minimalna stawka podstawowego wynagrodzenia brutto mo

ż

e by

ć

 tak

ż

e okre

ś

lana w zbiorowych umowach  

o prac

ę

, wówczas, gdy jest ona wy

ż

sza od stawki ustanowionej na mocy decyzji rz

ą

du. 

background image

 

39 

W  kwestii  dost

ę

pu  polskich  obywateli  do  rynku  pracy  istnieje  wymóg  poinformowania 

wła

ś

ciwego  Urz

ę

du  Pracy,  Spraw  Społecznych  i  Rodziny  o  zatrudnieniu  obywatela  innego 

pa

ń

stwa  członkowskiego  UE  (w  tym  Polski)  przez  pracodawc

ę

  z  siedzib

ą

  w  Republice 

Słowackiej  jak  równie

ż

  o  oddelegowaniu  takiego  cudzoziemca  do  pracy  na  terytorium  tego 

kraju  (Artykuł  23  paragraf  8  Ustawy  Nr  5/2004  Z.z.  o  słu

ż

bach  zatrudnienia  i  o  zmianie 

innych  ustaw).    Powy

ż

szy  obowi

ą

zek  spoczywa  na  słowackim  pracodawcy  -  w  pierwszym 

przypadku oraz na pracodawcy z siedzib

ą

 na terytorium innego kraju członkowskiego, który 

deleguje 

swojego 

pracownika 

do 

pracy 

na 

terytorium 

Republiki 

Słowackiej  

- w drugim przypadku.  
Taka  informacja  powinna  by

ć

  przekazana  w  formie  pisemnej,  na  specjalnym  formularzu  – 

„karta  informacyjna”  -  w  dwóch  kopiach  i  w  ci

ą

gu  siedmiu  dni  roboczych  

od  rozpocz

ę

cia  stosunku  pracy  lub  okresu  delegowania.  Pracodawca  okre

ś

la  dat

ę

 

rozpocz

ę

cia  stosunku  pracy  lub  okresu  oddelegowania  w  celu 

ś

wiadczenia  pracy. 

Formularze  musz

ą

  by

ć

  dostarczone  osobi

ś

cie  lub  drog

ą

  mailow

ą

  do  wła

ś

ciwego  Urz

ę

du 

Pracy, Spraw Społecznych i Rodziny. 

Identyczny wymóg zło

ż

enia formularza w ci

ą

gu siedmiu dni roboczych ma zastosowanie, 

gdy  nast

ę

puje  ustanie  stosunku  pracy  lub  zako

ń

czenie  okresu  delegowania.  Pracodawca 

okre

ś

la dat

ę

 ustania stosunku pracy lub zako

ń

czenia okresu delegowania. 

Pracodawca  powinien  zachowa

ć

  formularze,  potwierdzone  przez  odpowiedni  Urz

ą

Pracy, Spraw Społecznych i Rodziny, jako dowód przy ewentualnej kontroli. 

Pracodawca  mo

ż

e  równie

ż

  upowa

ż

ni

ć

  osob

ę

  prawn

ą

  lub  fizyczn

ą

  do  przedstawienia 

formularzy w Urz

ę

dzie. 

Adresy i telefony lokalnych Urz

ę

dów Pracy, Spraw Społecznych i Rodziny mo

ż

na znale

źć

  

na stronie internetowej: 

http://www.upsvar.sk/urady-psvr.html?page_id=215

 

 
Formularz – „karta informacyjna” – jest dost

ę

pny na stronie internetowej: 

http://www.employment.gov.sk/index.php?SMC=1&id=776

 

 

Pracownicy  pokrzywdzeni  w  rezultacie  niedopełnienia  obowi

ą

zków  wynikaj

ą

cych  

ze  stosunku  pracy  mog

ą

  składa

ć

  za

ż

alenia  w  lokalnym  oddziale  inspekcji  pracy.  Spory 

pomi

ę

dzy  pracodawc

ą

  a  pracownikiem  w  kwestiach  wynikaj

ą

cych  ze  stosunku  pracy 

kierowane s

ą

 do s

ą

dów i tam rozstrzygane. 

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

 
Szwecja 

 

Ogólne 

informacje 

na 

temat 

obowi

ą

zuj

ą

cych 

postanowie

ń

 

odniesieniu  

do pracowników delegowanych s

ą

 dost

ę

pne na stronie internetowej: 

www.posting.se

.  

Jednak

ż

e,  postanowienia  te  nie  uwzgl

ę

dniaj

ą

  minimalnej  stawki  wynagrodzenia,  

ani 

ż

adnych  kosztów  z  tym  zwi

ą

zanych.  Postanowienia  dotycz

ą

ce  wspomnianych  kwestii 

mo

ż

na  znale

źć

  jedynie  w  obowi

ą

zuj

ą

cym  porozumieniu  zbiorowym.  Pytania  dotycz

ą

ce 

porozumienia  i  jego  tre

ś

ci  powinny  by

ć

  skierowane  do  stron  układu  zbiorowego,  które  s

ą

 

w pełni odpowiedzialne za jego tre

ść

 

W  przypadku,  gdy  polski  przedsi

ę

biorca  zostanie  wpisany  do  rejestru  Zwi

ą

zku 

Pracodawców (Sveriges Byggindustrier) zwi

ą

zek ten powinien udzieli

ć

 odpowiedzi na ka

ż

de 

pytanie  dotycz

ą

ce  obowi

ą

zuj

ą

cego  porozumienia  zbiorowego.  W  celu  uzyskania  szerszej 

informacji, prosimy o wej

ś

cie na stron

ę

 internetow

ą

http://www.bygg.org/in_english.asp

 
Informacje  na  temat  minimalnych  warunków  okre

ś

lonych  w  obowi

ą

zuj

ą

cym 

porozumieniu zbiorowym dla sektora budowlanego s

ą

 dost

ę

pne na stronie Europejskiej Sieci 

background image

 

40 

Informacyjnej  dla  Migruj

ą

cych  Pracowników  Budowlanych  (European  Construction  Mobility 

Information Net

http://ecmin.efbww.org/default.asp?issue=emwn&language=EN&CID=SWE

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

Wielka Brytania 

 

Warunki pobytu i zasady dost

ę

pu do rynku pracy obowi

ą

zuj

ą

ce polskich obywateli 

Wszyscy  polscy  obywatele  uprawnieni  s

ą

  do  podejmowania  zatrudnienia  w  Wielkiej 

Brytanii. Wymagane jest, aby takie osoby, po podj

ę

ciu decyzji o zatrudnieniu, zarejestrowały 

si

ę

 w brytyjskim Urz

ę

dzie Imigracyjnym (Home Office). 

 
Dzienny  i  tygodniowy  wymiar  czasu  pracy  z  uwzgl

ę

dnieniem  wynagrodzenia  

za nadgodziny 
Tygodniowy wymiar czasu pracy to 48 godzin. Po zło

ż

eniu stosownego wniosku, pracownik 

mo

ż

e  skorzysta

ć

  z  klauzuli  „opt  out”  zwi

ę

kszaj

ą

c  w  ten  sposób  swój  tygodniowy  wymiar 

czasu pracy. 
Przerwy w pracy i dzienny wymiar czasu pracy okre

ś

la Unijna Dyrektywa o Czasie Pracy.  

Praca 

godzinach 

nadliczbowych 

oznacza 

wykonywanie 

pracy 

wymiarze 

przekraczaj

ą

cym  podstawowy  czas  pracy  okre

ś

lony  w  umowie  o  prac

ę

.  Zgodnie  

z przepisami obowi

ą

zuj

ą

cymi w Wielkiej Brytanii wi

ę

kszo

ść

 pracowników nie mo

ż

e pracowa

ć

 

dłu

ż

ej  ni

ż

  48  godzin  na  tydzie

ń

,  chyba, 

ż

e  wyra

żą

  pisemn

ą

  zgod

ę

  na  prac

ę

  w  wi

ę

kszym 

wymiarze. 
Długo

ść

 urlopu wypoczynkowego to w chwili obecnej 28 dni w skali roku. 

Minimalne wynagrodzenie za godzin

ę

 pracy wynosi: 

 

£5.80 - dla pracowników powy

ż

ej 22 roku 

ż

ycia, 

 

£4.83 – dla pracowników w wieku od 18 do 21 roku 

ż

ycia, 

 

£3.57 - dla pracowników w wieku poni

ż

ej 18 roku 

ż

ycia. 

Wi

ę

cej  informacji  dost

ę

pne  jest  na  stronie  internetowej 

www.direct.gov.uk 

w  zakładce: 

zatrudnienie. 

 

∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗∗

 

 
W

ę

gry 

Warunki zatrudnienia i zasady dost

ę

pu obywateli polskich do rynku pracy 

Zgodnie  z  Ustaw

ą

  I  z  2007  w  sprawie  wjazdu  i  pobytu  na  terytorium  W

ę

gier  osób 

maj

ą

cych prawo do swobodnego przemieszczania si

ę

 i pobytu, tak

ż

e obywatele Polski maj

ą

 

prawo do swobodnego przemieszczania si

ę

 i pobytu. Na mocy wielokrotnie nowelizowanego 

rozporz

ą

dzenia  rz

ą

dowego  nr  355/2007  (XII.13)  w sprawie  przepisów  przej

ś

ciowych 

dotycz

ą

cych swobodnego przemieszczania si

ę

 i pobytu pracowników, od 1 stycznia 2009 r. 

obywatele  pa

ń

stw  UE/EOG  oraz  Szwajcarii  uzyskali  prawo  do  wykonywania  pracy  

na W

ę

grzech bez zezwolenia na prac

ę

W  zwi

ą

zku  z  tym,  w  celu  zatrudnienia  polskich  obywateli  nie  jest  wymagane 

ż

adne 

specjalne  zezwolenie,  chocia

ż

  pracodawcy  s

ą

  zobowi

ą

zani  zgłosi

ć

  zatrudnienie  ka

ż

dego 

pracownika  posiadaj

ą

cego  prawo  do  swobodnego  przemieszczania  si

ę

  i pobytu  

do wła

ś

ciwego miejscowo urz

ę

du pracy. 

Dzienny i tygodniowy czas pracy 

Wymiar  czasu  pracy  w  zwykłym  rozkładzie  czasu  pracy  wynosi  na  ogół  40  godzin 

tygodniowo  i  nie  mo

ż

e  przekroczy

ć

  60  godzin  tygodniowo  wliczaj

ą

c  dodatkowy  czas  pracy 

background image

 

41 

(nadgodziny). W zwykłym rozkładzie czasu pracy, dobowy czas pracy wynosi 8 godzin i nie 
wi

ę

cej  ni

ż

  12  godzin  wliczaj

ą

c  dodatkowy  czas  pracy.  Zgodnie  z  ogólnie  obowi

ą

zuj

ą

cymi 

przepisami, ł

ą

czna liczba nadgodzin nie mo

ż

e przekroczy

ć

 200 godzin rocznie. 

Płatny urlop 

Podstawowy  wymiar  płatnego  urlopu  wynosi  20  dni  roboczych  i  wymiar  ten  wzrasta 

wraz z wiekiem pracowników, jak podano poni

ż

ej: 



  21 dni roboczych dla pracowników w wieku powy

ż

ej 25 lat, 



  22 dni robocze dla pracowników w wieku powy

ż

ej 28 lat, 



  23 dni robocze dla pracowników w wieku powy

ż

ej 31 lat, 



  24 dni robocze dla pracowników w wieku powy

ż

ej 33 lat, 



  25 dni roboczych dla pracowników w wieku powy

ż

ej 35 lat, 



  26 dni roboczych dla pracowników w wieku powy

ż

ej 37 lat, 



  27 dni roboczych dla pracowników w wieku powy

ż

ej 39 lat, 



  28 dni roboczych dla pracowników w wieku powy

ż

ej 41 lat, 



  29 dni roboczych dla pracowników w wieku powy

ż

ej 43 lat, 



  30 dni roboczych dla pracowników w wieku powy

ż

ej 45 lat. 

 

Minimalne wynagrodzenie 

Wysoko

ść

  obowi

ą

zuj

ą

cego  wynagrodzenia  minimalnego  w  2009  r.  jest  podana 

w rozporz

ą

dzeniu  rz

ą

dowym  nr  321/2008  (XII.29).  Obowi

ą

zuj

ą

ce  na  W

ę

grzech 

rozporz

ą

dzenie  definiuje  2  kategorie  zwi

ą

zane  z  wysoko

ś

ci

ą

  minimalnego  wynagrodzenia  

za prac

ę

: (1) ogólne wynagrodzenie minimalne, (2) podwy

ż

szone wynagrodzenie minimalne, 

które  jest  zagwarantowane  dla  specjalnych  rodzajów/  stanowisk  pracy,  na  których 
wymagane  jest  uko

ń

czenie  co  najmniej  szkoły 

ś

redniej  lub  posiadanie  okre

ś

lonych 

umiej

ę

tno

ś

ci. 

W  okresie  od  1  stycznia  do  31  grudnia  2009  r.  obowi

ą

zuj

ą

ca  kwota  minimalnego 

wynagrodzenia za prac

ę

 wynosi HUF 71.500, natomiast kwota minimalnego wynagrodzenia 

dla  rodzajów/stanowisk  pracy  zwi

ą

zanych  z  wymogiem  uko

ń

czenia  szkoły 

ś

redniej  lub 

posiadania  okre

ś

lonych  umiej

ę

tno

ś

ci  to  HUF  87.000  w  okresie  1 stycznia  –  30  czerwca  

2009 r. oraz HUF 87.500 w okresie 1 lipca – 31 grudnia 2009 r. 

W

ę

gierska  Inspekcja  Pracy  jest  organem  pa

ń

stwowym  uprawnionym  do  kontroli 

przestrzegania  wy

ż

ej  wymienionych  przepisów  prawa  pracy  i  podejmowania  dalszych 

działa

ń

Wi

ę

cej informacji na temat warunków zatrudnienia na W

ę

grzech jest dost

ę

pnych na stronie 

internetowej: 

http://en.afsz.hu/engine.aspx?page=en_posting&switchcontent=afsz_en_posting_in

 

_hungary&switchzone=Zone1&switch-render-mode=full