background image

Inżynieria Środowiska;

semestr 2

- wykład 6

1

Pochodne cząstkowe

Niech (x, y) będzie określona w pewnym otoczeniu punktu (a, b).

Pochodną cząstkową (pierwszego rzędu) funkcji z (x, y) względem zmiennej w punkcie (a, b) nazywamy
granicę

lim

x→0

(+ ∆x, b− f (a, b)

x

,

o ile granica ta istnieje, i oznaczamy przez

f

0

x

(a, b) =

∂f

∂x



(a,b)

=

∂z

∂x



(a,b)

.

Ekstremum funkcji dwóch zmiennych

Warunek konieczny:

Jeżeli funkcja (x, y) ma w punkcie (x

0

, y

0

) ekstremum lokalne oraz ma w tym punkcie pochodne cząstkowe

pierwszego rzędu to:

f

0

x

(x

0

, y

0

) = f

0

y

(x

0

, y

0

) = 0.

Niech:

=




f

00

xx

(x

0

, y

0

)

f

00

xy

(x

0

, y

0

)

f

00

xy

(x

0

, y

0

)

f

00

yy

(x

0

, y

0

)




f

00

xx

(x

0

, y

0

)f

00

yy

(x

0

, y

0

− [f

00

xy

(x

0

, y

0

)]

2

Jeżeli (x, y) jest funkcją mającą ciągłe pochodne cząstkowe drugiego rzędu w pewnym otoczeniu punktu
(x

0

, y

0

), taką, że

f

0

x

(x

0

, y

0

) = f

0

y

(x

0

, y

0

) = 0,

to:

1

dla W > 0 w (x

0

, y

0

) występuje ekstremum, mianowicie:

– maksimum, jeżeli f

00

xx

(x

0

, y

0

0,

– minimum, jeżeli f

00

xx

(x

0

, y

0

0;

2

dla W < 0 nie występuje w (x

0

, y

0

) ekstremum (w (x

0

, y

0

) istnieje punkt siodłowy).

Różniczka zupełna

Niech (x, y) będzie ciągła wraz z pierwszymi pochodnymi w pewnym otoczeniu punktu (x, y). Różniczką
zupełną 
funkcji (x, y) w punkcie (x, y) dla przyrostów ∆dx i ∆dy nazywamy wyrażenie:

dz df =

∂z

∂x

dx +

∂z

∂y

dy =

∂f

∂x

dx +

∂f

∂y

dy.

Dla małych przyrostów dx dy zachodzi wzór:

(+ ∆x, y + ∆y− f (x, y≈ dz.