background image

PRZEBIEG  POJĘĆ  RELIGIJNYCH  U  CHIŃCZYKÓW  \

IV.  Najdawniejsze  pojęcia  religijne  w   Chinach.

Chińczycy  w  najdaw niejszych  czasach  na  oznaczenie  Isto ty ,  k tó ra  rządzi 

światem,  używ ali  w yrażeń  Ti,  Szang  Ti  i  Tien.  —  Co  p rzed staw iają  znaki 
obrazowe  tych  w yrażeń?  —  Ti  używ any  był  w  podw ójnem   znaczeniu:  cza­

sami  oznaczał  „cesarza11,  czasam i  „najw yższego  rządcę11;  Szang  Ti  brany 
był  zawsze  w  ostatniem   znaczeniu.  — W yraz  T ien,  dosłow nie  „niebo",  uży­
wany  był  przenośnie  w t e m   sam em   znaczeniu  co  Szang  Ti.  —  D o w o d y , 
że  S z a n g   T i  j e s t   o s o b ą   d u c h o w ą ,   n a d z i e m s k ą :   T eksty  wskazują, 
że  Szang  Ti  nie  je s t  rządcą  ziem skim ;  cnotliw i  tylko  królowie  m ogą  być 
porównani  do  Szang  T i;  Szang  Ti  rządzi  św iatem   a  królow ie  są  w yko­
nawcami  jego  w oli;  królow ie  czczą  Szang  Ti  i  składają  mu  ofiary;  ofiary 

składane  Szang  Ti  były  proste,  patryarchalne.  —  D o w o d y ,  że  S z a n g   T i 

j e s t   I s t o t ą   N a j w y ż s z ą :   Szang  Ti  je s t  S tw órcą;  je s t  w szystkow idzą- 

cym;  je s t  nieom ylny;  je s t  spraw iedliw y,  dobry,  pełen  m iłosierdzia. — Z da­
nia  kom entatorów .  —  Odpowiedź  na  zarzuty.  —  G e n e z a   w y r a ż e ń   S z a n g  

T i  i  T i e n :   w yrażenie  Szang  Ti  było  w prow adzone  do  Chin  przez  B aków ; 

tubylcy  chińscy  na  oznaczenie  Najw yższej  Is to ty   używ ali  w yrazu  Tien.  — 
Cześć,  jak ą  Chińczycy  oddaw ali  duchom ,  da  się pogodzić  z pojęciam i  o  Naj­

wyższej  Istocie.  —  N ajdaw niejsze  pojęcia  religijne  Chińczyków  zbliżały  się 

bardzo  do  pojęć  je d n o b o żn y c h ,  św iadczą  o  tem   te k sty   klasyczne,  w iara 

w   nieśm iertelność  duszy  i  ich  pojęcia  etyczne.

C hińczycy  d zisiejsi,  o b y w ając  się  bez  B o g a ,  nie  u żyw ają 

żadnego  zn a k u   pisem nego,  a  co  za  tem   idzie,  ża d neg o  w yrazu  do 

oznaczenia  p o jęcia  N ajw yższej  Is to ty ;  stąd   też  pierw si  m isyonarze 

chrześcijańscy  w  C hinach  zn aleźli  się  z  teg o   po w o d u   w  w ielkim  

kłopocie.  P oniew aż  rzecz  b y ła   n ad e r  z a w ik ła n a ,  niełatw o   m ożna 

byio  p rzyjść  do  zgody.  S p o ry   to c z y ły   się  w iele  lat,  aż  w reszcie 

Stolica  św.  położyła  im  kres,  p o s ta n a w ia ją c ,  iż  o d tąd   dla  ozna­

1  P atrz  zeszyt  z  listopada  1894,  str.  222.

’.  P .  T .  X L V I.

11

background image

czenia  B o g a  w  ję z y k u   chińskim   m a  b y ć  u ży w ane  w y rażen ie 

Tien  Czeu,  tj.  „P a n   n ie b a “

Od  c h w ili,  w  k tó rej  Iloma  locuta  e s t,  kw esty a  p ra k ty c zn a, 

p rz y n ajm n ie j  dla  katolików ,  została  ro z w iąza n ą,  lecz  nie  zo stała 

ro z w iązan ą  k w e sty a  h is to ry c z n a ,  m ia n o w ic ie ,  czy  C hińczycy 

w  d aw n iejszych  czasach  uznaw ali  N a jw y ższą  Is to tę   i  ja k ie   im ię 

J e j  daw ali — d okładne  zb a d an ie  tej  k w esty i  pozw oli  nam   dopiero 

w nioskow ać  o  p ierw o tn y c h   p o jęciach   re lig ijn y ch   C hińczyków . 

Z ajrz y jm y   do  dokum entów   chińskich.

N ajd aw n iejsza  w zm ianka,  odnosząca  się  do  n aszego  p rz e d ­

m iotu,  zn a jd u je   się  w  Szu  K in g ,  m ianow icie  w   k się d z e ,  k tó ra  

nosi  ty tu ł  „K an o n   S zun’a 11;  czy tam y   tam ,  że  S zun   po  w stąp ien iu  

n a   tro n   w  r.  2283  p rz ed   Chr.,  „złożył  szczególne  ofiary,  lecz 

w  sposób  zw ykły  Szang  T iLi  2.  O statnie  w yrażen ie  w  tek ście 

chińskim   oznaczone  je s t  p rzez  dw a  zn ak i 

-φ·,  k tó re   się  w y­

m aw ia  S zan g   Ti.

P o w y ższy   te k s t  je s t  n a d e r  w ażny,  św iadczy  b o w ie m ,  że 

w  X X I II.  w ieku  p rz ed   Chr.  królow ie  chiń scy  składali  ofiary 

S zan g   Ti.  N abożeństw o  do  S zan g  Ti  trw a   po  dziś  dzień,  p ra w d o ­

p o d o b n ie  trw a ło   ciągle  bez  p rzerw y,  nie  m am y  p rz y n ajm n ie j 

żad n y ch   dow odów   h isto ry czn y c h ,  k tó re b y   w skazyw ały  je g o   z a ­

n ie c h a n ie ,  pom im o  ty lu   zm ian  dy nasty j  ,  pom im o  z m ia n ,  jak im  

u leg ły   p o jęcia  re lig ijn e  w  C hinach  p rz ez  ciąg  teg o   czasu.

K to   j e s t  S zang  T i?   ja k ie   p o jęcia  p rzyw iązy w ali  C hińczycy 

do  teg o   im ien ia?

S inologow ie  eu ro p ejscy   w ielokrotnie  zad aw ali  sobie  p o ­

w yższe  p y tan ie,  a  po  m ozolnych  b ad a n ia ch   p rzy cho dzili  do  wnio-

1  „Cum  D eus  O ptim us  M aximus  congrue  apud  Sinas  vocabulis  Euro- 

peis  exprim i  n eq u e at,  ad  eum dem   verum   D eum   significandum ,  vocabulum  

Tien  Chu,  hoc  est,  Coeli  D om inus,  quod  a  Sinensibus  M issionariis,  et  F id e ­

libus  longo,  ac  probato  usu  receptum   esse  dignoscitur,  adm ittendum   esse: 
nom ina  vero  Tien  Coelum ,  et  Xang  Ti  Suprem us  Im perator,  penitus  reji- 

cienda“.  Const.  Bened.  XIV.,  E x   quo  singulari.

2  Szu  K ing,  cz. 

i i

ks.  i,  roz. 

i i i

n.  6.  W szystkie  niem al  teksty,  które 

tu   podajem y  z  chińskich  ksiąg  klasycznych,  w yjęte  są  z  w ydania  angiel­

skiego,  m ającego  najw iększą  pow agę  naukow ą,  a   któ re  nosi  ty tu :  The  sa- 
cred  books  o f  the  East,  edited  by  P.  Max  Muller.

1 6 2  

P K Z E J i l B O   P O J Ę Ć   R E L I G I J N Y C H   Γ   C H I Ń C Z Y K Ó W .

background image

N A J D A W N I E J S Z E   P O J Ę C I A   K E I J G I J N E   W  C H I N A C H .

163

sków,  k tó re  ró ż n ią   się  m iędzy  sobą  całą  is to tą   rzeczy.  P rzy c zy n a 

tych  n ieporozum ień  leży   głów nie  w   t e r n ,  że  u czeni  chińscy  nie 

zajm ow ali  się  n ig d y   specyalnie  ty m   p rz e d m io te m ,  a  n a d to ,  że 

nie  posiadam y  d aw niejszych  opisów   n ab o żeń stw a,  ja k ie   sp raw o ­

wali  królow ie  k u   czci  S zan g   Ti.  J e d n a k ż e   nie  m ożn a  pow iedzieć, 

że  je ste śm y   p o zb aw ien i  całkiem   d o k u m en tó w ;  b o g a te   piśm ien­

nictw o  ch iń sk ie ,  sięg ające  co  n ajm niej  X X .  w ieku  p rz ed   Chr., 

pow innoby  nam   dostarczyć,  i  rzeczyw iście  d o starc za  p o trze b n y ch  

w iadom ości,  n iety lk o   do  w yjaśn ien ia  k w estyi,  ale  n ad to   do  s ta ­

now czego  rozw iązan ia  zad an eg o   p y tan ia.

P isa rze  k lasy czn i  dla  o zn aczen ia  Isto ty ,  k tó ra   rząd zi  św ia­

tem,  używ ali  trz e c h   n a stę p u ją c y c h   znaków   i  w y ra żeń :  ^   Ti, 

^  

S zang  Ti,  i 

Tien.  T i  znaczy  dosłow nie  „ rz ą d c a 11,  S zang   Ti 

„najw yższy  rz ą d c a 11,  T ien  „n ieb o 11.  J a k ie   p o jęcia  przyw iązyw ali 

do  ty c h   znakó w   i  w y ra żeń ?

A  n ajp rzó d   co  do  sam ych  znaków .  P o n iew aż  pism o  chińskie 

je s t  o b ra z o w e ,  p rz e to   znaki  piśm ien n e  p rz e d sta w ia ją   p on iek ąd  

myśl  p rzew o d n ią  sam ego  pojęcia.  U czeni  chińscy  i  eu rop ejscy  

w  ten  sposób  tłu m aczą  p ow stanie  ty c h   znaków .  Z n a k  

w edług 

k om entato ró w   H su   S zan  i  T ai  T ung,  oznacza  to,  „co  j e s t  p o n a d  

w szystkiem 11.  C halm ers  są d z i,  że  z n a k   pow yższy  w y raża  tego , 

„który je s t  wielki,  k tó ry   w zrokiem   sw ym   o g arn ia  n iebo  i  ziem ię14  ł. 

W edług L e g g e ’a  zn ak   ten   w y ra ża  „p a n o w an ie11,  z n a k   zaś J :   Szang, 

który  znaczy  „n a jw y ższy 11,  dod an y   do  p o p rz e d n ie g o ,  „uosabia 

i  w yw yższa“  T i 2,  ta k   że  z n a k   złożony 

^ ,  tj.  S zan g  Ti,  oznacza 

N ajw yższą  I s t o t ę 3.

Z n ak 

w ym aw ia  się  T ie n ,  a  zn aczy  dosłow nie  „n ieb o u. 

W edług  H su   S zan  zn ak   te n   je s t  z ło ż o n y :  k re sk a   poziom a  gó rn a 

oznacza  „jed n o ść11,  re sz ta   znaku  w y ra ża  „w ielkość14.  In n y   uczony

1  The  origine  o f  the  Chinese,  p.  12.

2  „That  addition,  m eaning  S u p r e m e ,   individualises  and  exalts  the 

Ti“.  The  rei.  of  China,  p.  10.

3  „Ti  w as  to  th e  Chinese  fath ers,  I   believe,  exactly  w hat  God  was 

to  our  fa th e rs11.  Ibid.  p.  11.

11

*

background image

164

P R Z E B I E G   POJĘ Ć  R E L I G I J N Y C H   U   C H I Ń C Z Y K Ó W .

ch iń sk i,  T ai  T u n g ,  u trzym uje,  że  k re sk a  g ó rn a   w y raża  to,  „co 

je s t  p o n ad   w szystkiem “ .

T łum aczenie  sam ych  znaków  niew iele nas poucza, a w k ażd ym  

razie  nie  b y ło b y   p rz ek o n y w ają ce,  w iadom o je s t  bow iem ,  że  pism o 

ch iń sk ie,  a  p rz y n ajm n ie j  n ie k tó re   jeg o   zn ak i  u leg ły   z m ia n ie , 

k sz ta łt  zaś  ich  p ierw o tn y   został  zatraco n y .  W łaściw e  znaczen ie 

znaków   i  ich   odnośne  b rzm ienie  należy  odszukiw ać  w  dziełach 

klasykó w   i  k o m en tarzac h   u cz o n y ch   C hińczyków .

"Wyraz  T i  znaczy  dosłow nie  „rz ą d c ę 11.  P isa rz e   k ro n ik   Szu 

K in g   uży w ali  w y razu   T i  do  oznaczen ia  cesarza.  P ierw si  p a n u ją c y  

w  C hinach,  w łącznie  do  S zun’a,  noszą  tam   ty tu ł  Ti,  tj.  „cesarza“  ; 

późniejsi  p a n u jąc y   m a ją   ty tu ł  W ang,  tj.  „kr01a“.  L ec z  te   sam e 

księgi  u ży w ają  w y razu   T i  w  innem   z n a c z e n iu ,  m ianow icie  zaś 

w  zn aczeniu   „ R z ą d c y “,  k tó ry   p an u je  nad  całym   św iatem ,  i  d la ­

teg o   zw yczajnie  d o d a ją   do  teg o   w yrazu  p rz y m io tn ik   Szang, 

tj.  „n a jw y ż sz y Ł‘  ’.  Całe  w yrażenie  Szmig  Ti  nie  odnosi  się  n i g d y  

do  w ładcy  ziem skiego;  te k sty   k siąg   k lasy cz n y ch   w sk azują  n ie ­

w ątp liw ie,  że  to  w y rażenie  n a le ż y   b ra ć   w  zn aczeniu   Is to ty   d u ­

chow ej,  nadziem skiej  2.

W y ra z   T ie n ,  dosłow nie  „ n ieb o “,  oznacza  w łaściw ie  niebo 

m a te r y a ln e ,  sklepienie  n ie b io s,  ja k   i  u  n a s ;  lecz  rów nież  ja k  

i  u  n a s 3,  w yraz  te n   u ży w an y   był  w  n ajd aw n iejszem   piśm ien­

nictw ie  chińskiem  w znaczeniu  przenośnem .  W  k lasy k ach   chińskich 

n a p o ty k a m y   często  w yraz  T ien  w  zn aczen iu   id en ty czn em   z  w y ­

1  Japończycy,  k tórzy  wiele  zapożyczyli  od  Chińczyków,  używ ają  w y­

razu  Kam i  w   tem   sam em   znaczeniu.  B.  H.  Cham berlain  przesłał  na  ręce 
T ylor’a  ciekaw ą  o  japońskim   Go-Jtei  zapiskę,  w  k tórej  czytam y:  „Kami, 
,god‘,  is  a   native  w ord  m eaning  ,above‘,  ,su p erio r1,  and  hence  applied  to 

,governors  of  provinces1,  th e  .governm ent1  in  g en e rał,  and  to  th e  ,gods‘ 

them selv es11.  Journ.  of  the  Anthrop.  Inst.,  vol.  xvm ,  p.  27.

2  „Les  le ttre s  nom breux  et  sav an ts  qui  reunis  a  la  cour  e t  sous  łes 

yeux  du  souverain  ont  trad u its  les  K ings  en  m andchou,  ił  ya  deux  cents 

an s,  o n t  rendu  Fexpression  Iioang-ticn  Shang-ti  p ar les m ots  s u iv a n ts :  Dergi 

Ablca-i  Shang-Di  ,Szang-ti,  le  Souverain  M aitre  du  ciel  suprem e111.  De  H ar- 
lez,  Les  rełigions  de  la  Chine,  p.  31.

3  „In  Chinese,  Tien  denotes  sky  or  day,  and  th e  same  w ord,  like 

the  A ryan  dyu,  is  recognized  as  the  nam e  of  G odu.  M.  Muller,  Lect.  on  the 

science  o f  language,  n,  p.  480.

background image

X A J D A W N I E J S Z E   P O J Ę C I A   R E L I G I J N E   ΛΥΓ  C H I N A C H .

165

razam i  T i  i  S zan g   T i;  w  je d n e m   i  tem   sam em   zdaniu  w y razy  

Ti,  S zang  Ti  i  T ien  w zajem nie  się  za stę p u ją.  D ow o dy   n a  pow yższe 

tw ierdzenie  czerp iem y  z  Szu  K in g   i  Szi  K ing.

K ro nik i  Szu  K in g ,  ja k   to  ju ż   w iem y,  p o siad ają  w szelkie 

znam iona  w ierzytelności,  a  o b ejm u ją  p rz eciąg   czasu,  w ynoszący 

ja k ie   szesnaście  w ieków ,  od  X X I I I .  do  V II.  w ieku  p rz ed   Chr. 

Szi  K in g   je s t  zbiorem   poezyj  ,  zaw iera  ody  u łożo ne  w  różn ych  

czasach,  począw szy   od  r.  1766  p rzed  Chr.  do  epoki  K onfucyusza. 

Obie  te  księg i  o trzy m a ły   ap ro b a tę   K o n fu c y u sza;  pow o łu je  się 

on  często  w  sw ych  dziełach  na  te   księgi  i  całe  z  nich  u stęp y  

przytacza.  „W   obydw u  księgach,  pisze  L e g g e  

Szu  i  Szi,  m ów i 

się  w  bardzo  w ielu  m iejscach  o  Tien,  Ti  i  S zan g   Ti,  ja k o   o  j e ­

dynym   i  p raw d ziw y m   B ogu.  On  je s t  rz ą d c ą   lu dzi  i  całego  św iata.

0   człow ieku  zw łaszcza  m a  osobliw ą  pieczę.  D ał  on  ziarno  na 

pożyw ienie  w szystkim .  S zczególniejszą  zw raca  uw agę  n a   królów , 

których  w yniósł  do  tej  godności  dla  d o b ra   ludów .  Jeż eli  o k az u ją 

mu  cześć,  sp ełn iają  sw e  pow inności  w edług   je g o   woli,  p o stę p u ją  

drogą  w sk azaną  przez  n ieg o ,  w ów czas  u trzy m u je  ich  n a   tronie, 

p rzy jm u je  ch ę tn ie  ich  ofiary  i  u d ziela  ta k   im   ja k   i  ich  ludow i 

pom yślności.  J e ż e li  zaś  p rz e sta ją   byó  b o g o b o jn y m i,  z a n ie d b u ją 

się  w  sw ych  ob ow iązkach,  w ów czas  zrzuca  ich  z  tro n u   i  p ow ierza 

go  in n y m 11.

Zdanie  ta k   zn ak o m iteg o   s in o lo g a ,  jak im   je s t  L e g g e ,  m a 

bez  w ątp ien ia  w ielką  p o w a g ę ,  je d n a k ż e   poniew aż  znaczn iejsza 

część  sinologów   i  h isto ry k ó w   sprzeciw ia  się  tem u   zap atry w an iu , 

należy  j e   p o p rz eć  w yraźnem i  d o w o d a m i,  m ianow icie  tek stam i 

w yjętem i  z  klasyków .

P rze d ew szy stk iem   n ależ y   się  załatw ić  z  w yrazem   Tien,  albo­

wiem  ta k   on  często  p rz y ch o d zi  w  tek stac h ,  k tó re   tu   ja k o   dow ody 

przy taczać  zam ierzam y,  że  bez  u w zg lędnienia  je g o   w łaściw ego 

znaczenia,  te k s ty   nie  b y ły b y   zrozum iałe.

W y raz  Tien  m a  p o d w ó jn e  znaczenie.  A  n a jp rz ó d ,  ja k   to 

w spom nieliśm y,  b ierze  się  we  w ła śc iw e m ,  potoczn em   znaczeniu,

1  The  Chinese  Classica,  Prolog.,  vol.  n,  pp.  193,  194;  vol. 

i i i

p.  152.

background image

166

P R Z E B I E G   P O J Ę Ć   R E L I G I J N Y C H  

V

  C H I Ń C Z Y K Ó W

i  w ów czas  odnosi  się  do  „sklepienia  n ieb io s11.  P o w tó r e ,  w yraz 

H en  b ierze  się  w   znaczeniu  przen o śn em  i  to  dw ojako :  ra z  o znacza 

m iejsce,  w  k tó rem   p rz e b y w a   S zan g   T i 1,  in n y m   razem ,  i  to   n a j­

częściej,  b ierze  się  w  znaczeniu  sam ego  S zan g   Ti.  T eksty,  k tó re  

tu   niżej  kładziem y,  d o statec zn ie  p o p ie ra ją   i  p rz ek o n y w ają  o  p ra ­

wdziw ości  naszego  tw ie rd z e n ia :  w  je d n e m   i  tem   sam em   często 

zdaniu   w yraz  Tien,  „N iebo11,  n iety lk o   odnosi  się  do  S zang  Ti, 

ale  po  p ro stu   za stę p u je  te n   w yraz.

C zytam y  w  „Iih  C eih Ł1  2 :

J u   m ów i  do  cesarza:  je że li  będzie  sp ełn iał  dobrze  sw e  obow iązki, 

w ów czas  „otrzym asz  ja w n ie   d ary   od  S zang  T i;  czyż  N iebo  p oskąpi  ci 

sw ych  ła sk   i  b ło g o sła w ie ń stw 11.

W   „O bw ieszczeniu  C zu n g -H w u jaa  zn a jd u je m y  co n a s tę p u je 3:

K ró l  H ia  b^^ł  p rz e stę p c ą ,  p rzy p isu jąc  kłam liw ie  W yso k iem u   N iebu 

ro zporządzenia,  ja k ie   gło sił  w śród  lu d u ;  z  tego  pow odu  S zang  T i  odrzucił 

go  i  o b d arz y ł  naszego  k ró la  sw em i  łaskam i.

K ró l  ¥ u   mówi  w  „W ielkiem   O św iadczeniu114 :

T eraz  n iech   N iebo  opiekuje  się  ludem ,  n iech   m u  da  rządców , 

niech  m u  da  nauczycieli,  ta k ich ,  ab y   byli  godnym i  pom ocnikam i  S zang  Ti.

K siąż ę  C zeu  w  „W ielkiej  m o w ie11  p is z e 5:

N ie  m ogę  lekcew ażjró  obow iązków ,  w łożonych  n a  m nie  przez 

S zang  Ti.  N iech  N iebo,  k tó re   okazało  ty le   ła sk   królow i,  zechce  zesłać 

pom yślność  n a  nasz  m ały  kraj  Czeu...  K ra j  z o stał ośw iecony dzięki mężom 

ro zu m n y m .  co  w ięcej,  mężom,  k tó rzy   znali  w yroki  S zang  Ti  i  byli  im 

posłuszni,  dzięki  szczególnej  opiece  N ieba.

T en że  sam   książę  Czeu,  w  przem ow ie  m ianej  do  urzędników  

i  zw olenników   up ad łej  d y n asty i  Jin ,  m ó w i6:

N iebo  nie  było  po  stro n ie   J i n ,  nie  mogło  bow iem   u p raw n ić  ich 

n ieporządków   i  dlatego  nam   dopom ogło;  czyżbyśm y  sam i  śmieli  ubie-

1  O dnośny  te k st  przytoczym y  nieco  dalej.

2  Szu 

King. 

i i

ks. 

iv,  2.

3  Szu 

King, 

r v ,  

ks. 

n,  roz. 

i i i

3.

4  Szu 

King, v,  ks. 

i,  cz.  i,  7.

5  Szu 

King, v.  ks. 

vn,  9,  13.

6  Szu 

King, v,  ks. 

XIV, 

3  i  następ.

background image

N A J D A W N I E J S Z E   P O J Ę C I A   R E L I G I J N E   W  C H I N A C H .

167

o-iić  się 

o  

tro n ?  S zang  Ti  nie  b y ł  po  stro n ie  J in ,  co  ja sn o   w idać  z  z a ­

c h o w a n i a  

się  naszego  niższego  Indu, 

w  

k tó ry m   tk w i  bojaźń  N ieba. 

P r z y s ł o w i e  

m ów i,  że  S zang  T i  prow adzi  ludzi  do  spokojnej  ufności, 

lecz  tej  ufności  nie  w zbudzał  p a n u jąc y   H ia  i  dlatego  S zang  Ti  zesłał 

kary.  k tó re   b y ły   napom nieniem .  K ee  (nazw a  króla)  nie  zastosow ał  się 

d o  

ostrzeżeń  S zang  Ti,  lecz  b rn ą ł  w   coraz  w iększą  ro zp u stę ,  lenistw o. 

W ów czas  N iebo  nie  chciało  ju ż   n a ń   p atrzeć,  ani  być  pow olnem   na 

i f i g o  

głos,  odw ołało  go  z  je g o   w ysokiego  sta n o w isk a 

i  

w ym ierzyło 

o stateczn ą  karę.

T e k sty   pow yższe  u c h y la ją   w szelką  w ątpliw ość  i  nam acalnie 

stw ierdzają,  że  w yraz  N iebo  b ierze  się  zam iast  S zan g   Ti;  uczeni 

europejscy  w   znacznej  części  na  to  się  g o d zą x.

T eraz  n ależ y   nam   w yszukać  w  te k s ta c h   klasyków ,  w  jak iem  

znaczeniu  b ra li  oni  w yrażenie  S zang  Ti.

A  n ajp rzó d ,  te k s ty   stw ierd z ają,  że  w yrażen ie  S zan g  Ti  nie 

odnosi  się  do  rz ąd cy   ziem skiego,  do  ce sarza;  i  ta k :

S zang  T i  nie  p rzeb y w a  na  ziem i  lecz  w  N ie b ie ,  on  je s t 

panem   N ie b a ;  d o brzy  królow ie  za sia d ają  po  p raw icy   S zang  Ti.

C zytam y  w  „O bw ieszczeniu11  księcia  C zeu 2:

S zang  T i,  k tó ry   p rze b y w a  w  W ysokiem  N iebie,  odm ienił  swój 

w yrok  n a  k orzyść  n ajsta rsz eg o   sw ego  sy n a 3.

,,W e  find  it  (Shang-te)  constantly  interchanged  w ith  th e  te rm   Hea- 

ren.  bv  which  the  ideas  o f  suprem acy  and  u n ity   are  equally  conveyed, 

white  th a t  of  p erso n ality   is  only  indicated  vaguely,  and  by  an  association 

ot'  the  m ind“.  Legge,  Op.  (At.,  vol. 

i i i

Prolog.,  p.  193.

..II  est  v rai  que  les  nom s  du  Shang-ti  et  du  T ’ien  so n t  frequem m ent 

employćs  l’un  pour  l’a u tre  comme  parfaitem en t  synonym es  ou  comme  pou- 

vant  se  rem placer  l:un  1’a u tre  sans  aucune  difficulte,  il est  vrai que m aintes 

ch oses  qui  sont  dites  du  prem ier  le  so n t  egalem ent  du  second  e t  que  ces 
term es  s’echangent  dans  une  seule  et  niem e  p h rase11.  Mgr.  de  H arlez,  Les 

religious  de  la  Chine,  p.  35.

Z a  panow ania  słynnego  cesarza  K ’ang-hi,  m isyonarze  jezuiccy  zło­

żyli  u  stóp  tro n u   w  języku  m andżurskim   m em oryał,  w  którym   p rze d sta­
w iają  sw oje  zapatryw anie,  m ianowicie,  że  tak  Ti  ja k   i  Ssany  Ti  oznacza 

jed n ą  i  tęż  sam ą  osobę  N ajw yższego  R ządcy,  a   T ’ien  oznacza  rów nież  toż 

samo  pojęcie.  Cesarz  rozkazał  przetłum aczyć  m em oryał  na  język  chiński, 
umieścić  go  w  urzędow ej  Gazecie  Pekinu,  z  dodatkiem ,  iż  zupełnie  podziela 
to  zapatryw anie,  łłe m u sa t,  Notices  des  Manuscrits,  pp.  414,  415.

-  Szu  King,  v,  ks.  xn,  cz.  9.

3  Legge  tłum aczy:  „O  God  dw ełling  in  th e  g rea t  heavens  has  chan-

background image

168

P R Z E B I E G   P O J Ę Ć   R E L I G I J N Y C H   U   C H I Ń C Z Y K Ó W .

W e n - W a n g   p rze b y w a  obecnie  w  m iejscach  w ysokich,  św ieci 

w   N iebie  w ielkim   b la s k ie m ...  Ja k k o lw ie k   W e n - W a n g   w stę p u je   do  N ieba 

lub  zeń  zstęp u je,  j e s t   zaw sze  po  p raw ic y   lub  lew icy  S zang  T i 1.

T an g   m ów i:  „ J a ,   m ałe  dziecko,  otrzym aw szy  rozkaz  N ie b a ...

nie  śm iem   d aro w ać  zbrodniarzow i.  P ozw oliłem   sobie  złożyć  czarną  żertw ę 

i  ośw iadczyć  duchow em u  P an u ją ce m u   w   najw yższem   N i e b i e . .. “  2.

S zang  Ti,  najw y ższy   w ład c a  N ieba,  w y b ra ł  ich  (C zing!a  i  K a n g ’a) 

n a  królów   3.

N ajw yższe  N iebo,  k tó re   je s t  panem   i  w ła d c ą   w szechrzeczy,  g o ­

tu je   ju ż   nam   za g ła d ę  i  szerzy  śm ie rte ln o ś ć 4.

D laczego  d ostojne  N iebo,  n ajw yższy  p an   i  w ład c a  w szechrzeczy, 

zdaje  się  n as  nie  znać  i  nie  okazuje  nam   sw ej  p ie c z o ło w ito śc i? ... 

W s z y sc y   zw rac ają  swój  wTzrok  k u   dostojnem u  N ie b u ,  do  najw yższego 

p a n a   i  w ład c y   w szech rzeczy   °.

N ajlepsi  ty lk o   królow ie  ziem scy  m o g ą  b y ć  p o ró w n an i 

z  S zan g   Ti.

K sią ż ę ta   z  d y n a sty i  J in   z  pow odu  sw ych  d o b ry ch   rządów ,  mogli 

b y ć  porów nani  do  S zang  T i 6.

ged  his  decree  in  favour  of  his  eldest  son“.  Tym   najstarszym   synem   je s t 

król  z  dynastyi  Czeu.  Chińczycy  nazyw ają  często  króla  „Synem  N ieba11, 

tu ta j  nazw any  je s t  synem   Szang  Ti.  Uczony  chiński  K ’ang-szing  taki  daje 
kom entarz:  „W szyscy  ludzie  m ogą  być  nazw ani  synam i  Niebios;  król  je s t 
głow ą  albo  najstarszym   z  nich“.  The  Chin.  Clas.,  vol. 

i i i

p.  1-25.

1  Szi  King, 

i i i ,  

c

.  i,  

p.  1.  P ieśń  ta  w edług  k o m en tato ra  K hung  Y ing-ta 

pochodzi  z  X II.  w.  przed  Chr.  W en-W ang  był  założycielem   dynastyi  Czeu. 
L ieu  H iang  z I.  w.  naszej  ery,  daje  n astępujący  ko m en tarz:  „W ysokie niebo 
um ieszczone  je s t  w  sferach w^yższych i duch W en-W anga  przebyw a w  tychże 

sferach.  Ti je s t najw yższym   P anem   n ieba;  co  się  tyczy  ducha  W en-W anga, 
w stąpił  on  tam   i  um ieścił  się  po  praw icy  i  lewicy  Ti.  Tam   bowiem   p rz e ­
byw a  T i,  a  stą d   i  W en-W ang  tam   przebyw a.  Skąd  m ożem y  wiedzieć,  że 
tam   je s t  W en-W ang?  Albowiem  posiadał  takie  cnoty,  ja k ie  posiada  Niebo
i  to  w y sta rc zy 11.  (Tłum. p. Pauthier).  D alszy  ciąg  tejże  pieśni  podaje  isto tn ą  

p rzy czy n ę,  dla  której  W en-W ang  dostał  się  do  nich,  czytam y  mianowicie 
w  strofce  4-tej  w edług  tłum aczenia  O.  L a c h a rm e :  „M aximum  rerum   dom i­
num  et  dom inatorem   (i.  e.  Szang  Ti)  colebat  singulari  cu ltu “.

2  Szu  King,  iv,  ks.  ni,  roz. 

i i

4.

3  S zi  K ing,  iv,  c.  i,  p.  9.
4  Szi  K ing

h i ,  

c

.  i i i ,  

p.  4.

s  Szi  King, 

i i i

c. 

i i i

p.  4.

6  Szi  K ing,  ui,  c.  ι,  p.  1,  w.  6.

background image

N A J D A W N I E J S Z E   P O J Ę C I A   R E L I G I J N E   W  C H I N A C H .

169

O sta tn i  król  (Tang)  s ta ra ł  się  gorliw ie  o  n ab y c ie  cnót,  ta k   iż 

był  t o w a r z y s z e m   S zang  T i 1.

S zan g   T i  rząd zi  ś w ia te m ,  k rólow ie  są  je g o   za stę p cam i 

i  w ykonaw cam i  je g o   woli.  K ró low ie  p a n u ją   w  im ieniu   S zan g   Ti, 

tem   sam em   obow iązani  są  do  spraw iedliw ości.  D o p ó k i  k ró l  rząd zi 

spraw iedliw ie  ,  d o p ó ty   S zan g   Ti  udziela  m u  sw ych  ła sk   i  zlew a 

pom yślność  n a  k ra j;  skoro  zaś  p rz en iew ierzy   się,  w ów czas  S zan g 

Ti  upom ina  go  karam i,  a  g d y   one  nie  s k u tk u ją ,  sk ład a  go  z  tro n u  

i  w ynosi  na  tro n   innego.

W u ,  w y p o w iad ając  w ojnę  królow i  Szou,  mówi:  Szou.  król  S zan g ’a, 

je st  bez  zasad,  je s t  on  o k ru tn y   i  gnęb i  stw o rzen ia  N ie b a ...  J a ,  k tó ry  

jestem   m ałem   dzieckiem ,  o trzym aw szy  pom oc  od  ludzi  cnotliw ych,  id ąc 

z  uszanow aniem   za  w olą  S zang  T i,  dufam   położyć  koniec  je g o   bez­

praw iom   2.

T ang  mówi 3:  „N iebo  poleciło  zgładzić  w ładcę  H ia  dla  w ielu  je g o  

z b r o d n i...  a  poniew aż  j a   się  boję  S zang  T i,  d latego  nie  śm iałem   go 

nie  u k a ra ć 11. 

„N iebo  dla  opieki  ludu  postaw iło  nad  nim  rząd có w   i  k ie ro w n i­

ków,  k tó rz y   w spom agani  przez  S zang  T i,  s ta ra ją   się  o  zaprow adzenie 

spokoju  w  p a ń s tw ie 11  i .

W u   w   „w ielkiej  przem ow ie"  w ylicza  zbrodnie,  ja k ic h   się  dopuścił 

ostatni  król  Szou,  i  dodaje:  „S zang  T i  nie  chce  mu  ju ż  przeb aczać

i  w raz  z  p rzek leń stw em   zsy ła  mu  u p a d e k 11  5.

S łyszałem   p rzysłow ie:  S zang  Ti  p row adzi  ludzi  do  spokojnego

bezpieczeństw a.  L ecz  k ró l  H ia  nie  dopom agał  do  tego  b ezpieczeństw a, 

dlatego  T i  zesłał  k a r y . . .   K i  nie  chciał  iść  za  p rz e stro g am i  T i . . .   D la ­

tego  N iebo  nie  chciało  n a   niego  p a trz y ć   ani  go  słu ch ać,  w ypow iedziało 

mu  jego  stanow isko  i  w ym ierzyło  o sta te czn ą  k a r ę G.

K ró l  P u a n -K a n g   mówi:  „S za n g   Ti  chcąc  p rzy w ró cić  moc  mego 

w ysokiego  p rz o d k a ,  i  zapew nić  do b ry   rzą d   naszem u  k r a j o w i . . . 117.

1  Szu  K ing,  zv,  ks.  v,  cz.  ni,  3.  Legge  tłum aczy  fellow  w  te n   sposób  : 

„As  a  sovereign  upon  e a r th ,  th e   one  correlate  of  tb e  Suprem e  Sovereign 
above11.  The  Chin.  clas.,  vol. 

i i i

p art.  i,  p.  211.

2  Szu 

King, v,  ks. 

i i i

7.

3  Szu 

King, iv,  ks. 

j

rozd.  i.

4  Szu 

King, v,  ks. 

i,  7.

5  Szu 

King, v.  ks. 

i,  ez. 

i i i

3.

6  Szu 

King, v,  ks. 

XI V,   δ ,  

6.

1  Szu  King,  iv,  ks. 

v i i

cz.  nr,  6.

background image

1 7 0

P R Z E B I E G   P O J Ę Ć   K E L I G I J X Y C H   U  C H I Ń C Z Y K Ó W .

N iech  k ró l  przy b ęd zie  tu ta j  ja k o   w ice-regens  S zang  Ti  i  niech 

sam   obejm ie  rz ą d y   w  śro d k u   k ra ju   l .

T i  o św iadczył  sw e  zam iary  królow i  W a n   2.

K sią żę  Czeu  w   im ieniu  m ałoletniego  k ró la  O zing  mówi:  „ J e ste m  

słu g ą   N ieb a ,  k tó re   mi  w skazało  w ielkie  zadanie  i  w łożyło  te n   ciężki 

obow iązek  n a  m n ie ...  N ie  śm iem   lekcew ażyć  brzem ienia,  ja k ie   w łożył 

n a  m nie  S zang  T i“  3.

K r ó l o w i e   c z c z ą   S z a n g   T i ,   s k ł a d a j ą   m u   s z c z e g ó ln e   o f ia r y :

P o niew aż  te n   k siążę  (C zin-tang)  czcił  bardzo  nabożnie  S zang  Ti. 

d latego  Ti  um ieścił  go  n a  czele  dziew ięciu  p row incyj  i  dał  mu  w ładzę 

nad  życiem   sw ych  p o d d an y c h   4.

K ied y   je g o   (Ju )  dom  b y ł  w  sile  (u  w ładzy),  w yszukiw ał  on  ludzi 

zd o ln y ch ,  k tó rz y b y   oddaw ali  cześć  S zang  T i 5. 

.

Ti  nie  b y ł  po  stro n ie  J i n ,   ja k   się  to  pokazuje  ze  stanow iska, 

ja k ie   za ją ł  w zględem   niego  nasz  lud,  k tó ry  j e s t   p rz e ję ty   bojaźnią  N ieba  6.

T a n g   m ów i:  J a ,  dziecię  L i,  pozw alam   sobie  złożyć  czarn ą  żertw ę, 

pozw alam   sobie  oznajm ić  T obie,  o  w szech w ład n y   i  n ajw yższy  Ti,  że 

n ie  śmiem  d arow ać  zbrodniarzow i,  a  T w oich  m inistrów ,  o  Ti,  nie  tr z y ­

mam   w   ciem nościach,  Ty  sam,  o  Ti,  najlepiej  ich  z n a s z . . . 7.

1  Szu  King,  v,  ks.  xn,  14.
2  Szi  K ing,  lu,  cz.  i,  p.  7.  K o m en tato r  Czu-hi  m ó w i:  „Ti  objawił  z a ­

m iary  N ieba  królow i  W a n “.  J e n   Czan  pisze:  „Niebo  nie  mówi,  lecz  swe 
zam iarj'  objaw ia  przez  myśli.  Należy  całkiem  zaufać  tem u,  co  Ti  w  ten 
sposób  ośw iadcza11.

3  Szu  King,  v,  ks. 

v i i

cz.  9.

4  Szi  King,  iv,  c.  v,  p.  4.

5  Szu King,  V,  ks.  xix,  cz.  2.  Legge  po  przytoczeniu  kom entarzy  chiń­

skich  do  tego  ustępu,  pisze:  „Te  trz y   u stęp y   dostarczają  ścisłego  św ia­
dectw a,  że  w  tych  czasach  Bóg  uw ażany  był  za  rządcę  całego  św iata.  Ju , 

T ang  i  królow ie  W an  i  W u,  założyciele  trzech  dynastyj  słynnych  po  dziś 

dzień,  uw ażali  za  swój  obow iązek  oddaw ać  cześć  Bogu  i  służyć  Mu.  J a k ­

kolwiek  m ieli  ju ż   spaczone  pojęcia o  w ierze,  stale  jed n ak   stali przy  zasa­

dzie, że  byli  w ezw ani  i  w zniesieni 

do  swej  w ysokiej  godności przez  N aj­

w yższego  Rządcę,  i  że  m ieli  spraw ow ać  swe  obow iązki  w edług Jego  w oli“. 

The  Chin,  Clas.,  vol.  m ,  part. 

i i

p.  511.

6  Szu  King,  v,  ks.  xiv,  4.

7  L u n -ju 

XX, 

3.  Dr.  Gutzlaff.  rozbierając  m owę  króla  T ’ang:a,  który

panow ał  w  X V III.  w.  przed  Chr.,  pisze:  „Jego  częste  w zyw ania  Szang  Ti

dają do m yślenia,  że  był  pobożnym   księciem   i  m iał  niejakie  pojęcia o  praw ­
dziwym  Bogu“.  China  Opened,  vol.  i,  p.  30G.

background image

N A J D A W N I E J S Z E   P O J K C I A   R E L I G I J N E   W  C H I N A C H .

171

Co  się  ty c z y   ofiar  sk ład an y c h   S zang   Ti,  w idzieliśm y  już,  że 

w szyscy  cesarze  i  królow ie  chińscy,  począw szy  od  n ajd aw n ie j­

szych  czasów   po  dziś  dzień,  sk ła d a ją   ofiary  S zan g   Ti,  je d n a k ż e  

poniew aż  składali  i  sk ła d a ją   rów nież  ofiary  sw ym   n a jd a w n ie j­

szym   przo d k o m ,  zachodzi  w ątpliw ość  i  p y ta n ie   zarazem ,  czy 

ofiary  skład an e  S zang  T i  nie  odnosiły  się  w łaściw ie  do  jak ieg o ś 

ich  daw nego  przo d k a.  Otóż,  n a  m ocy  św iadectw   k lasyk ów   d a ­

je m y   n a  to   p y ta n ie   odpow iedź  p rzeczącą.

C esarz  i  królow ie  ró żn y ch   d y n asty j  w  C hinach  w y p ro w a­

dzali ró d   swój  od  przo d k ó w  p rzed h isto ry czn y c h , je d n a k ż e   w sw ych 

przesad n y ch   g en e alo g iach   żad n a  dynasfcya  nie  p rz y p isy w ała  so­

bie  pocho d zen ia  od  S zan g   Ti.  Z  teg o   też  pow odu  p a n u jąc y  

w  C hinach,  po  w sze  czasy,  sk ład ali  osobne  ofiary  S zan g   T i  a  oso­

bne  daw nym   sw ym   p rzodkom :  oddzielne  b y ty   św iąty nie  i  o brzęd y  

dla  S zang  Ti,  a  oddzielne  dla  zm arłych przodków .  K lasy c y   w  wielu 

m iejscach  o  te m   nas  p o u cz ają;  p rz y to c zy m y   tu   ty lk o   słow a  K on- 

tucyusza;  oto  co  m ó w i1:  „P rzez  o b rzęd y   sk ład an e  N iebu  i  Ziemi 

służyli  oni  S zan g   T i,  a  p rzez  o b rzęd y   w  św iąty n i  p rzo dk ów   sk ła­

dali  że rtw y   sw ym   p rz o d k o m “.

Ś w iadectw o  K o n fu cy u sza  je s t  n a d e r  w ażne,  ra z  d latego,  że 

stw ierdza  ró żn o ro d n o ść  obrządków ,  a  nadto,  iż  w yróżnia  w  szcze­

gólny  sposób  p ierw szy  z  nich.

K o nfucyusz  w  sw ych  dziełach  niech ętn ie  m ów i  o  rzeczach 

nadnatu raln y ch ,  a  n a w e t  czysto  duchow ych;  z a p y ty w a n y   pod  tym  

w zględem   p rzez  sw ych  uczniów ,  d aje  w y m ijające  od po w ied zi, 

a  p rz y p a rty   k o n iecznością  m ów i  o  N ajw yższej  Isto cie  nieosobiście, 

używ a  w y razu   N iebo  a  n ig d y   S zan g   Ti,  ch y b a  że  p rz y ta c z a   d o ­

słow nie  u stęp y   z  Szu  K in g   i  Szi  K ing.  Otóż,  m ów iąc  o  ofiarach 

skład an y ch   „N iebu  i  Z iem iu,  tj.  o  ofierze  składanej  p rzez  cesarza 

w  św iąty niach  T ie n -ta n g   i  T i-ta n g ,  jeden,  je d y n y   ra z  K onfucyusz 

używ a  w y razu   Szang  TL  J u ż   za  czasów   K o n fu cy u sza  pojęcie

o  S zang  T i  było  zam glone  a  raczej  za ta rte, nie rozum iano je g o   zn a­

czenia,  nie  rozum iano  rów n ież  zn aczenia  ofiary  składan ej  S zan g  Ti

1  Czung-junci. 

xix,  6.

background image

172

P R Z E B I E G   P O J K Ć   R E L I G I J N Y C H   U  C H I Ń C Z Y K Ó W

przez  cesarza.  K o n fucyusz  p rz y zn aje  się  do  teg o .  C zy tam y   w  L u n - 

j u  

„ Z a p y ta ł  ktoś  o  znaczenie  w ielkiej  ofiar}?.  M istrz  odrzekł:  ,Nic 

nie  wiem.  Ten,  k tó ry b y   znał  je j  znaczenie,  m óg łby   łatw o  rządzić 

św iatem ,  m iałb y  w szystko  ja k   n a  dłoni‘“.  N iep o sp o lity   um ysł 

uczonego  chińskiego  dom yślał  się  ty lk o   w ielkiego  zn aczen ia 

ofiary,  ale  się  nie  w zniósł  do  je j  rzeczy w isteg o   po jęcia.  D z isiej­

szy  ry tu a ł,  w ed łu g   k tó re g o   cesarze  chińscy  sk ład ają  ofiary  S zan g  

T i,  je s t  b ard zo   w y m o w n y ;  słowa,  ja k ie   cesarz  w y g łasz a,  w y ra­

ż a ją   d o b itn ie ,  że  S zan g   T i  je s t  N a jw y ższą  Is to tą ,  p o ję tą   n a 

m odłę  praw ie  ch rześc ijań sk ą ,  lecz,  n iestety ,  ry tu a ł  te n   pochodzi 

dopiero  z  X Y I.  w.  naszej  ery,  a  stą d   nie  m o żn a  b y ć  pew nym , 

czy  p o jęcia  chrześcijańskie  nie  w p ły n ęły   na  je g o   układ.

T e k sty   w yżej  p rz y to c zo n e  p rz e k o n y w a ją   d ostateczn ie,  że 

w yraz  S zang  Ti  nie  b y ł  u ży w an y   w  znaczeniu  „rząd cy   ziem ­

sk ie g o 11;  co  w ięcej,  p o k a z u ją ,  że  S zang  Ti  był  n iety lk o   rz ecz y ­

w istym   „ R z ą d c ą 11,  lecz  „R zą d cą  N ajw y ższy m 11,  a  p rzeby w ał  w n ie ­

bie.  N a  te n   w ynik  zg a d zają  się  n iem al  w szyscy  sinologow ie 

i  h isto ry cy   europejscy;  p rz y zn ają,  że  S zan g   Ti  b y ł je d n y m   z  d u ­

chów,  lecz  odm aw iają  m u  zn aczenia  N ajw y ższej  Is to ty ;  otó ż 

obecnie  po szu k am y   w  klasykach  tekstó w ,  k tó re b y   nam   w skazały 

d o d atn iejsze  a try b u ty   S zan g   Ti.

Je ż e lib y śm y  m ogli  stw ierdzić  tek stam i  klasycznem i, że  S zang 

Ti  u w ażan y   b y ł  za  S tw o rzy ciela,  w ów czas  nie  b y ło b y   w ą tp liw o ­

ści,  że  p ojęcie  S zang  Ti  odnosi  się  do  N ajw yższej  Is to ty ;  lecz 

w obec  stan o w czy ch   tw ierd z eń   b ieg ły ch   b ard zo   s in o lo g ó w 2,  czyż 

m ożna  liczyć  n a  pow odzenie!  S p ró b u jem y   jed n ak ż e,  pom im o 

przew id y w an y ch   trudności.

1  Ks. 

I I I ,   X I .

2  ...,,S o   ist  es  nioht  zu  verw undern,  w enn  w ir  in  den  K ing  nirgends 

von  einer  T heorie  der  Sohópfung  etw as  lesen.  W enn  nun  W u ttk e  sa g t: 
Die  Idee  eines  frei  der  N atu r  gegeniiber  stehenden  w eltschopferischen 

G ottes  ist  den  Chinesen  vollig  frem d,  fur  Schopfer  und  Schopfung  h a t  die 

chinesische  Sprache  kein  W o rt  und  der  erste  V ers  der  Genesis  liisst  sich 

in ’s  C hinesische  gar  nicht  u b erse tze n ,  so  kann  m an  E rsteres  zugeben11. 
Dr.  J .  H.  P lath,  Die  SeUgion  und  der  Cirttus  der  alten  Chinesen,  p.  761.  P lath

background image

N A J D A W N I E J S Z E   P O J Ę C I A   R E L I G I J N E   W   C H I N A C H .

173

G łów ne  źró dła  klasyczne,  na  k tó ry c h   oprzeć  się  m ożem y, 

są  Szu  K in g   i  Szi  K in g ;  otóż,  poniew aż  pierw sza  z  ty c h   ksiąg, 

lako  k ronika  h isto ry c z n a   zajm u je  się  je d y n ie   d ziałalno ścią  p a n u ­

ją c y c h ,  d ra g a   zaś  zaw iera  ap o lo g ety c zn e  p ochw ały  m ędrców  

i  m ężów  s ta n u ,  nie  było  zatem   w ielkiej  n ad ziei  zn alezien ia 

w  nich  u stępów   odnoszących  się  do  n aszeg o  przedm iotu.  N ad ­

spodziew anie  je d n a k ż e ,  ta k   w  je d n e j  ja k   i  w  drugiej  księdze 

znajdujem y  tek sty ,  nieliczne  w praw dzie,  ale  k tó re   i  sam e  przez 

się,  a  szczególnie  dzięki  k o m en tato ro m ,  p rz ek o n y w ają ,  że  T ien 

albo  S zan g   T i  pow ołał  lud  do  ż y c ia ,  dał  m u  d ary   p rz y ro d zo n e 

i  zm ysł  m oralny.

N iebo  ro d zi  l u d 1.

N iebo,  p o w ołując  do  życia  m nóstw o  lu d z i,  uposażyło  ic h   daram i 

przyrodzonem i,  do  k tó ry c h   p rzyw iązało  pew ne  p ra w a   2.

T an g  

mówi:  D o sto jn y   S zang  T i  dał  najniższem u n a w e t ludow i

zm ysł  m oralny  i  dlatego  n a tu ra   je g o   d o b ra  j e s t;  obow iązkiem   j e s t 

panującego  u łatw ić  ludow i  p ostępow anie  w ed łu g   ty c h   w skazów ek  3.

N iebo  niew idzialne  dało  przyw ileje  ludzkości  i  dopom aga  do  ich 

harm onijnego  ro zw oju  w  różn y ch   okolicznościach 4.

Ja k ż e   j e s t  w ielki,  niezm ierzony  j e s t   n ajw yższy  P a n   i  S tw orzyciel 

w szechrzeczy,  ten  k tó ry   dzierży  człow ieka  pod  sw ą  w ładzą!  ja k ż e   je s t

zna  gruntow nie  piśm iennictw o  chińskie,  dzieła  jego  są  w zorem   ogrom nej, 
mrówczej  pracy,  n a  ja k ą  człowiek  zdobyć  się  może,  z  tem   w szystkiem   nie 

przedstaw iają  rzeczyw istego  stanu  daw nych  pojęć  religijnych  Chińczyków. 

P lath  miesza  razem   w szystkie  stadya,  jakie  przechodziła  religia  w  Chinach, 
przytacza  m nóstw o  ustępów   pisarzy  chińskich,  bez  rozróżnienia  epok,  stąd 

też  wnioski,  jakie  w yprow adza,  nie  są  ani  jasne,  ani  praw dziw e.

1  Te  słow a  m ają  pochodzić  z  u s t  Czung-łmi,  m in istra  cesarza  T ’ang 

z

 

X VIII.  w. 

przed  Chr.,  a  zapisane  są  w  Szu  king, 

IV , 

ks. li,  2.

-  Ob. Szi  King,  m ,  ks. 

i i i

pieśń  6,  pochodzi  z  IX.  w ieku  przed 

Chr.

Legge  tłum aczy:  „H eaven  gives  b irth  to  m ankind“ ;  P au th ie r  zaś:  „Les 
morttds  o n t  ete  to u s  crees  et  engendres  p ar  le  ciel11.

3  Szu  King,  iv. ks. 

i i i

2.

4  Szu  King,  v, ks.  iv.  K om entatorow ie  w rozm aity  sposób  w ykładają

ten  ustęp;  bardzo  ciekaw y  je s t  w ykład  uczonego  chińskiego  Jing-ta.  „Lud 
był  stw orzony  przez  N ajw yższe  N iebo;  ta k   ciało  jako  i  dusza  są  daram i 
Nieba.  Ludzie  m ają  ciało  m aseryalne  a  duszę  rozum ną,  Niebo  dopom aga
im , 

w spiera  ich w życiu.  Słowa  ich  i czynności,  ubranie  i  pożywienie,

w szystkie  ruchy pow inny  odpow iadać  darom   p rzyrodzonym ,  k tó re im   Niebo 
udzieliło11.

background image

straszn y ,  go d n y   je s t,  żeby  się  go  bano  i  czczono  z a ra z e m ...  N iebo 

m iarow ało  nas  ż y c ie m 1.

N iebo  i  Z iem ia  j e s t   rodzicielem   w szy stk ic h   is to t;  ze  w szy stk ich  

zaś  is to t  człow iek  j e s t   najw yżej  u p o s a ż o n y 2.

P o zo staje  nam   jeszc ze  księg a  Yi  K ing.

Yi  K in g   nie  je s t  w praw dzie  n a jsta rs z ą   k sięg ą,  sięga  bow iem  

X II.  ty lk o   w ieku  p rz ed   Chr.,  ale  je s t  księgą  n a jw ie rz y te ln ie js z ą , 

nie  u le g ła   bow iem   w raz  z  in nem i  z n isz c z e n iu ,  do k o n an em u   n a  

rozk az  osław ionej  pam ięci  C zin-sin  w  213  r.  p rz ed   Chr.  J e d n a k ż e , 

ja k   w iadom o,  sam   te k s t  te j  księgi  je s t  en ig m aty czn y ,  a  „ D o d a tk i11 

(Appendices),  k tó re   m ają  pochodzić  od  K o n fu cy u sza,  a  niek tó re 

z  n ich   m oże  od  w cześniejszych  autorów ,  ja k k o lw ie k   o d słan iają 

nieco  rą b e k   tajem n icy ,  nie  są  w szakże  dość  ja sn e ,  k o m e n ta to rz y  

dopiero  p óźniejsi  p rz y c z y n ia ją   się  do  w yjaśn ien ia  w ątku.

D o d a te k   V.,  p arag r.  8 — 10,  o b jaśn iając y   h ek sa g ram y   te k stu , 

m ówi  o  „dziełach  d o k o n y w a n y ch   p rzez  B o g a  w  p rz y ro d zie 

w  ciągu  całego  ro k u “.  A u to r  D o d a tk u   u żyw a  w y razu   Ti.  W e d łu g  

k o m e n ta to ra   C zu-H i,  „przez  w yraz  T i,  au to r  rozum iał  P a n a  

i  R ząd c ę  N ie b a “.  In n y   kro n ik arz  W a n g -P i,  z  III,  w.  naszej  ery, 

m ów i  w y ra źn ie:  „Ti  je s t  P anem ,  k tó ry   w y p ro w ad za  (w szystkie) 

rzeczy,  j e s t  sp raw cą  pom yślności  i  w z ro stu 11.  P o d o b n e   w y rażen ia 

z n a jd u je m y   w  dziele  słynnego   k o m e n ta to ra   W a n -K h u n g -c z u n g : 

„Ti  nie  m oże  b y ć  w id z ia ln y m ,  w idzim y  go  ty lk o   w  rzeczach  

(które  w y p ro w ad za )11.

P a ra g ra f  9  teg o ż  D o d a tk u   m ów i  o  działalności  S zang  Ti 

w  przyrodzie;  „d aje  on  św iadectw o,  pisze  L e g g e  

że  B ó g   od n a­

w ia  p o stać  ziem i  n a  w iosnę  i  nie  p rz e sta je   je j  udzielać  darów  

w  ciągu  ro k u 11.

W   p arag ra fie  10  c z y ta m y :  „K ied y   m ów im y  D u c h ,  ro zu ­

m iem y  p rzez  to   obecność  su b teln ą  w e  w szystkich  rz e c z a c h 11.  N a

Szi  Kituj

,

  i i i ,  

ks. 

i i i ,  

p. 

1. 

P lath   tłum aczy  o sta tn i  u stę p :  „D er  Him- 

mel  h a t  dem   M enschen  das  Leben  gegeben11.  Op.  cit.,  p.  765.

Szu  King,  v,  ks.  i,  cz.  i,  3.  Legge  pisze  w   kom entarzu,  że  w yraże­

nie  Niebo  i  Ziem ia  w zięte  je s t  tu ta j  w   znaczeniu  „Nieba11  Tien,  albo  Boga 

Szang  Ti.

3  The  sacred  hooks  of  China,  The  Y i  King,  p,  δ‘2.

1 7 4  

P R Z E B I E G   P O J Ę Ć   R E 1J G I . 1X Y C H   Γ   C H I Ń C Z Y K Ó W .

background image

. N A J D A W N I E J S Z E   P O J Ę C I A   K E L I G I J N E   W  C H r N A C H .

1 7 5

te  słowa  k o m e n ta to r  L ia n g   J in ,  z  Χ ΙΥ .  w.  naszej  ery,  pisze:  „D uch 

znaczy  tu   po  p ro stu   Ti.  T i  je s t  osobow ością  D u c h a ;  w  czy nn o­

ściach  sw ych   D uch  je s t  Ti.  T e n ,  k tó ry   je s t  P an em   p on ad 

w szystko  i  rząd zi  w szystkiem ,  j e s t   T i ;  su b teln a  obecność  i  dzia­

łalność  Ti  w e  w szy stk ich   rz eczach   d o k onyw a  się  przez  jeg o  

D u c h a“  1.

T ien  albo  S zang  T i  j e s t  w szy stk o w id z ą c y tn :

N iebo  śledzi  uw ażnie 

w szy stk o ,  co  się  dzieje  poniżej  2.

D o sto jn y   S zang  Ti  zw rócił  sw e  oczy  k u   ziem i  i  p o g lą d a  m a je sta ­

tycznie  n a  p rze b ie g   w y p a d k ó w ...  sp o strz eg ł,  że  rz ą d   nie  spełnia  sw ego 

o b o w ią z k u ...  postan o w ił  n adać  lep szy ch   r z ą d c ó w 3.

Tam   w ysoko,  g w iaździste  niebo  k rąż y   około  nas,  p rzy g lą d ają c 

się  naszym   czynnościom ,  p ię tn u je   te   w szy stk ie,  k tó re   nie  są  o p arte 

na  praw dzie  i  sp ra w ie d liw o śc i4.

S zang  T i  ta k   m ówi  do  k ró la  W a n :  P rz y p a try w a łe m   się  uw ażnie 

tw ej  św ietnej  cnocie,  nie  sta ra   się  ona  o  sw ą  w ielkość  przez  szerzenie 

próżnych  słów   i  pow ierzch o w n y ch   zalet;  nie  n adym a  się  w ielkością, 

nie  żąda  now ości;  nietylko  nie  chce  być  chw aloną,  ale  n aw e t  nie  chce

być  znaną  od  ludzi;  (tym   sposobem )  s ta ra   się  iść  w  ślad y   (sw ego)

S zang  T i 5.

S zan g   T i  albo   T ien  j e s t  n ieo m y ln y :

R o z p o rz ąd z en ia  N ieba  są  nieom ylne  6.

N ajw yższe  N iebo  nie  m yli  się  i  nie  może  b y ć  oszukane  '.

D rogi  S zang  Ti  są  niew zruszone  8.

S zang  T i  j e s t  dobry,  p ełen   m iłosierdzia,  lecz  zarazem   s p ra ­

wiedliwy,  w y n ag rad za  d o b ry c h   a  karze  z ły c h :

K tóż  może  pow iedzieć,  żeby  d ostojny  S zang  Ti  m ógł  kogo  nie- 

naw idzieć  9.

1  Ob.  Legge,  Op.  cit.,  Introduction.
2  Szi 

I\ing, m , 

c. 

i, p. 

2.

3  Szi 

King, 

ii i

c. 

i, p. 

7.

4  Szi  King,  iv,  c. 

i i i

p.  3.

0  Szi 

K ing 

i i i

c. 

i, p. 

7.

6  Szu  King, iv, ks. 

i i i

roz.  3,  n.  3.

7  Szi 

King, 

ii i

c. 

i, p. 

7.

s  Szu  King,  iv,  ks.  iv,  roz.  3,  n.  8.

Szi  K ing

i i

c.  iv,  p.  8.

background image

176

P K Z E n i i -κ-ί 

p o j ę ć

 

r e l i g i j n y c h

 

u

 

c h i ń c z y k ó w

Niebo  obdarzyło  n a s  bardzo  obfitem  żniw em   i  bogatem i  z b io ra m i1.

P o stęp o w a n ie  S zang  T i  nie  je s t  je d n a k o w e   (ze  w szystkim i  ludźm i): 

dobrym   zsy ła  tu   w szelkie  błogosław ieństw a,  złym   zaś  zsy ła  tu   w szelkie 

nieszczęścia  2.

D ro g ą   (rzeczą)  j e s t  dla  N ieba,  błogosław ić  dobrym   i  k ara ć  złych  3.

J u   daje  różne  ra d y   cesarzow i  S zun  i  obiecuje  mu,  skoro  je   w y ­

pełni:  „otrzym asz  św ie tn e  d a ry   od  S zang  Ti.  Czyż  N iebo  nie  odnow i 

ci  sw ych  w zględów   i  sw y ch   b ło g o sław ie ń stw 11  4.

N iebo,  k tó re   j e s t  pełne  m iłosierdzia,  w zb u d za  w  nas  tr w o g ę ... 

m ści  się,  otacza  n a s  splotam i  nieszczęść  a.

N ajw yższe  N iebo  prow adzi  nas  sta te czn ie,  n a  podobieństw o  rw ą ­

cego  p o to k u   po ry w a  złych  i  przyw odzi  n a  za trac en ie  6.

J a k ż e   w ielki  je s t  B óg,  k tó ry   rzą d zi  tu   ludźm i  na  ziemi!  Je g o  

surow e  p o stę p o w an ie  j e s t   dla  nas  niezrozum iałe,  ze  drżeniem   uchylam y 

się  od  je g o   biczów'.  L ec z  ludzie  w zięli  z  N ieb a  swój  b y t,  do  którego 

p rzy w ią zan a  b y ła  zm ienność.  W   dzieciństw ie  w szy stk ie  se rc a  są   dobre

i  praw e,  czas  dopiero  i  okoliczności  zm ieniają  te   se rc a  7.

D o  ty c h   te k stó w   ze  s ta ry c h   klasy k ó w   dodać  tu   należy   z a ­

p a try w a n ia   k o m en tato ró w   czasów   p ó ź n iejsz y ch ,  m ianow icie  zaś, 

co  oni  u trz y m u ją   o  w y ra żen iu   Szang  Ti,  k tó re  po  raz  pierw szy 

w ym ienione  było  w  „K ano nie  S z u n ’a “.

U czony  chiński  K a n g -szin g   pisze,  że  „S zun  złożył  w ów czas 

ofiary  S zang  T i  n a  okrągły m   p ag ó rk u ,  tj.  n a  m iejscu,  w  któ rem  

cesarze  zw ykli  odbyw ać  n ab o żeń stw o   w  czasie  jesien n e g o   p o ­

rów nania  dnia  z  nocą  i  takim że  sam ym   co  cesarz  o b rzęd em 14. 

Gran-Kuo  m ów i,  że  przez  S zan g   T i n ależy  rozum ieć  „N iebo  i  P ięć 

T i“  8.  W a n g -S u h   u trzy m u je,  że  S zang  T i  w zięty   j e s t  tu   w  zna-

1  Szi  King,  iv,  c.  v,  p.  2.

!  Szu  King,  iv,  ks.  iv,  roz.  nr,  8.
3  Szu  King,  iv,  ks.  iii,  roz.  ii,  3.
4  iS'zu  King,  n,  ks.  iv,  roz.  i,  2.

5  Szi  King,  m,  c.  nr,  p.  11.
6  Szi  King,  iii, 

c

iii,  p.  2.

7  Szi  King,  iii,  c.  iii,  pieśń  1.
8  D o ktryna  o  lięciu  Ti  pow stała  za  dynastyi  Czeu;  co  m iały  ozna­

czać  te  Pięć  Ti,  nie  je s t  dobrze  dziś  w iadom o:  n iektórzy  utrzym ują,  iż  ta

osobow ość  była  m anifestacyą Szang  T i,  inni  że  je s t  całkiem  różną  od  Szang

background image

N A J D A W N I E J S Z E   P O J Ę C I A   R E L I G I J N E   W  C H I N A C H .

177

ozeniu  T ien.  K o m e n ta to r  M a-Ju n g   p is z e :  „S zang  T i  je s t  J e d e n  

W i e l k i ;   duch  je g o   p rz e b y w a   w  pałacu  C e-nej  . . .   j e s t   n a jp o ­

tężniejszy  m iędzy  niebieskim i  w ładcam i11  1.

Z bierając  razem   św iadectw a  klasyków   w idzim y,  że  S zang-T i 

je s t  P an em   n ieb a  i  ziem i,  przem ieszk u je  w  n iebie  w raz  z  w y b ra ­

nym i.  p ow o łał  ludzi  i  w szystkie  inne  is to ty   do  życia,  w idzi 

w szystko,  nie  m yli  się  i  nie  m oże  b y ć  oszukany,  królow ie  sk ła­

d a j ą  

mu  ofiary  i  m odlą  się  do  n ie g o ;  rz ąd zi  św iatem ,  n az y ­

w any  je s t  „N ajw yższym   R z ą d c ą 11,  p rz ezn a cza  n a   królów   lub  ich 

usuw a  z  tro n u ,  je ż e li  byli  z ły m i,  nienaw idzi  złego,  sprow adza 

pom yślność  n a   kraj  a  karze  go  klęskam i.  J e ż e li  n a d to   w eźm iem y 

na  uw agę,  że  pisarze  klasyczni  nie  w spo m in ają  żadnej  innej 

osobistości,  k tó ra b y   p o siadała  ta k ie   atry b u ty ;  je ż e li  sobie  p rz y ­

pom nim y,  że  C hińczycy  nie  znali  bałw anów ,  nie  przedstaw iali 

S zang  Ti  pod  żad n ą  p ostacią  (antropom orfizm   był  im   całkiem  

obcy,  o  b o g in iach   nie  było  m ow y);  je ż e li  sobie  przypom nim y, 

że 

ofiary,  ja k ie   k ró l  składał  S zang  Ti,  b y ły   p ro ste  a  i  wzniosłe 

z a r a z e m , 

p o d o b n e  do  ofiar  pierw szych  p atryarch ów ,  że  ofiary 

z  ludzi  i  o b rzęd y   bezecne,  ja k ie   ch a ra k te ry z o w a ły   relig ię  cha- 

m ic k ą 2,  n ie  b y ły   znane  C hińczykom :  w ów czas  m usim y  zaw nio- 

skow ać  z  L e g g e ’m ,  że  „Ti  był  dla  przodków   chińskich  ty m   sa­

Ti.  D oktryna  o  P ięciu  Ti  od  daw na  zniknęła 

Chinach,  pozostały  tylko

o  niej  ślady 

Taoizm ie.  Dr.  E dkins  w  Companion  on  the  Shanghńi  Alma- 

nur  mówi,  że  w edług  T aoistów   „Pięć  Ti  przebyw ają  po  lewej  stronie 

gwiazdy  Tai-yi.  dlatego  należy  składać  ofiary  tej  gw iaździe11.

1  Record  o f Rites,  P t.  iv, 

4 .  

Ob  rów nież  Legge,  The  Chinese  classics, 

y o

L  n i .   p t .   i ,   p .   3 4 .

2  „Eine  W urdigung  der  alten  chinesisehen  Religion u. s. w. gegeniiber 

denen  an d erer  C ulturvolker  m ochte  ih r  n ich t  zum  N achtheile  gereichen. 
W ir  finden  h ier  n ic h t  die  G rauel  der  M enschenopfer  M exiko’s,  noch  des 

Plionicischen  M olochdienstes  oder  die  w olltistigen  A usschw eifungen  der 

R eligionen  Syriens  und K leinasiens,  n ic h t  die F ra tze n   der  indischen  G otzen 

mit  ihren  iiberschw englichen  F ab eln ,  noch  den  T hierdienst  und  die  w under- 
baren  G ótterg estalten   der  A egypter;  selbst  die griechischen  G ottergestalten 
m it  ihren  Fabeleien,  die  schon  P lato  aus  seiner  R epublik  verb an n t  haben 
wollte,  wiirde  er  h ier  nich t  zu  bekam pfen  g ehabt  h aben“.  P lath ,  Oie  Reli­

gion  und  der  Cultus  der  alten  Chinesen.  Zw.  Abth.,  S.  960.

P .  P .  T .  X L V I. 

1 2

background image

178

P R Z E B I E G   P O J Ę Ć   R E L I G I J N Y C H   U   C H I Ń C Z Y K Ó W .

m ym ,  co  B ó g   dla  naszych  ojców,  k iedy  po  raz  pierw szy  u sta 

ich  w ym ów iły  to   im ię“  '.

Nie  w szyscy  sinologow ie  p o d zielają  to  zdanie;  po zytyw iści 

szczególniej  u trz y m u ją ,  że  lud  chiński  w  ta k   starej  dobie  nie 

m ógł  dojść  do  ty c h   w zniosłych  pojęć  relig ijnych ,  co  się  p o tw ie r­

dza  i  tem ,  ja k   m ów ią,  że  ja k k o lw iek   C hińczycy  oddaw ali  p odów ­

czas  cześć  S zan g  T i,  lecz  w  ty m że  sam ym   czasie  oddaw ali  cześć 

rów nież  innym   duchom   czy  bożkom .  N a  te   z a rz u ty   dajem y  ta k ą  

odpow iedź  :

A   n a jp rz ó d ,  pozytyw iści  w ychodzą  z  założenia,  że  pojęcia 

relig ijn e  ro zw ijały   się  w śród  ludów   z  p o stęp em   czasu  w  tem   zn a­

czeniu,  że  p ierw o tn ie  istn ia ły   jak ieś  niedość  u ch w y tn e  pojęcia 

b ó stw a,  k tó re g o   w yrazem   b y ł fe ty sz y z m ,  n astęp n ie  dopiero  u szla­

ch etn iały   się  te  p o jęcia  i  p rzez  w ielobożność lu d y   w reszcie  docho­

dziły  do  p o jęć  je d n o b o żn y c h .  O tóż,  ta   przesłan k a,  całkiem   apryo- 

ry sty c z n a ,  sprzeciw ia  się  w p ro st  P ism u  św.  i  nigdzie  nie  została 

stw ierd zo n ą  fa k ta m i  h isto ry czn em i — d lateg o   o drzucam y  j ą   ja k o  

całkiem   błędną.

D ru g i  z a rz u t  zn a jd u je   p o dstaw ę  w  piśm iennictw ie  chińskiem.. 

P ra w d ą   j e s t ,  że  S zun,  ja k   w spom inają  klasycy,  sk ładał  ofiarę 

S zang  Ti,  a  zarazem   sk ład ał  rów nież  ofiary  bożkom   i  duchom .

C zytam y  m ia n o w ic ie 2:

P otem ,  ofiarow ał 

011

  (Szun;  przed ew szy stk iem ,  lecz  w  zw ykły 

sposób,  SzaDg  Ti.  złożył  ofiary  sześciu  Św iętościom ,  ofiarow ał  odpow ie­

dnie  ż e rtw y   pagórkom   i  rzekom ;  i  ro zciąg n ął  sw e  nabożeństw o  do  pocztu 

duchów .

The  Keligions  of  China,  p.  11.  To  samo  u trzym uje  profesor  uniw ersj'- 

te tu   w  L ow anium :  „Les  prem iers  Ohinois  n ’ad oraient  ni  le  ciel  m ateriei, 
ni  des  objets  de  terreu r,  ni  les  m onts,  les  rivieres  οιι  les  arbres.  Ils  eroya- 
ient  a  un  Dieu  personnel,  souverain  du  ciel  et  des  hom m es,  m aitre  des 

em pires  qu’il  donnę  ou  enleve  a  son  gre,  selon  les  m erites  ou  les  fautes 
des  princes,  providence  v eillant  sur  les  bons  pour  les  com bler  de  bien  et 
p unissant  les  m ecliants  sur  cette  terre...  Ce  Dieu,  qu’ils  apellaient  ,le  su ­
prem e  E m p ereu r1,  Shang  Ti,  etait  bien,  pour  eux,  le seul  personnage  divin1'... 
Mgr.  de  H arlez,  Les  religions  de  la  Chine,  p.  86.

-  Szu  King,  u,  ks. 

1

,  roz. 

i i i

.  0.

background image

N A J D A W N I E J S Z E   P O J Ę C I A   R E L I G I J N E   W  C H I N A C H

179

0   in n y ch   p an u jąc y ch   kro niki  zap isu ją  to  sam o,  stąd  m usim y 

p r z y ją ć , 

że  n ajd aw n ie jsi  królow ie 

cesarze  chińscy  obok  S zang 

T i  c z c ili 

inne  ja k ie ś   duchy.  O tóż  w obec  teg o   w yniku,  czyż  m ożna 

p r z y p u ś c ić , 

żeby  p o jęcie  S zan g   Ti  m ogło  b yć  ta k   w zniosłe,  ja k  

z d a ją  

się  p o k az y w ać  tek sty ,  że  S zan g  Ti  b y ł  u w ażan y   za  Is to tę  

N a jw y ż s z ą ?  

O dpow iedzi 

n a  

to  p y ta n ie   poszuk am y   w  dziejach 

in n y c h   lu d ó w .

(Dok.  nast.).

Ks.  W .  Zaborski.

11*