Leczenie blizn 

pooparzeniowych 

Leczenie 



Nie jest możliwe całkowite zlikwidowanie blizn 

można je jedynie zmniejszyć i rozjaśnić
W leczeniu blizn wykorzystywane jest wiele 
metod, do których zalicza się 



 chirurgiczne 



niechirurgiczne. 

Presoterapia

 

Presoterapia elastyczna jako nowa technika 

prewencyjno-terapeutyczna zaczęła rozwiać się w 
latach siedemdziesiątych XX wieku i okazała się 
bardzo skuteczna w leczeniu powikłań po 
oparzeniach. Metoda sprowadza się do stosowania 
hyperkompresji (lub zwyczajnie kompresji) z 
wykorzystaniem stałego ucisku na bliznowce.

  Głównym sposobem leczenia jest 

stosowanie odpowiednio 
dobranego przewlekłego ucisku, 
który przyczynia się do 
doprowadzenia do niedotlenienia 
tkanek, zwolnienia metabolizmu 
oraz redukcji ilości fibroblastów i 
nasilenia aktywności kolagenazy 
– enzymu rozkładającego 
kolagen. Efektem takiego 
działania jest zmniejszenie 
produkcji kolagenu w bliźnie.

 

Preosterapia jest leczeniem, które 

przeprowadza się poprzez noszenie szytych na 
miarę specjalnych ubrań kompresyjnych 
(mankietów, ubrań, klipsów etc). Ucisk 
ubrania musi być odpowiednio dobrany, gdyż 
zbyt duży może doprowadzić do martwicy 
tkanek na skutek zaburzenia krążenia. W 
związku z powyższym, pomimo prostoty 
leczenia ważne jest, aby odbywało się ono pod 
okiem lekarza specjalisty. 

Najważniejsze zasady:



Jak najwcześniejsze rozpoczęcie leczenia,



Konieczna jest obserwacja i kontrola kliniczna 

procesu leczenia kompresyjnego,



Czas leczenia uciskiem jest zmienny – optimum to 

okres do 2 lat.