Przygotowanie do operacji

Przygotowanie fizyczne

dalsze



Rutynowe czynności i badania

diagnostyczne

Badania krwi i moczu

Rtg klatki piersiowej

EKG

Badania specjalistyczne, np.: USG,

gastroskopia, bronchoskopia,

kolonoskopia, RTG jamy brzusznej, TK,

angiografia, biopsja cienkoigłowa

Uwaga!



Różnice w przygotowaniu zależą od

rodzaju zaburzeń wywołanych przez

chorobę zasadniczą, jak też

współistnienia chorób dodatkowych,

wymagających leczenia.

Przygotowanie fizyczne

i psychiczne bliższe



Przygotowanie do operacji zaczyna

się już z chwilą przyjęcia chorego do

oddziału. Jest to czas uściślenia

współpracy pomiędzy zespołem

lekarzy i pielęgniarek na rzecz

chorego

Badania



Rutynowo przed każdym większym zabiegiem

chirurgicznym należy oznaczyć: grupę krwi, skład

morfologiczny krwi, stężenie elektrolitów

w surowicy (sodu, potasu), stężenie glukozy w

surowicy, czynniki układu krzepnięcia (czas

krzepnięcia, wskaźnik protrombinowy, liczba płytek

krwi).



Wykonuje się także: badanie ogólne moczu,

elektrokardiologiczne badanie serca,

radiologiczne

badanie klatki piersiowej

. Należy pamiętać, że liczba

wykonywanych badań może zostać ograniczona w

sytuacjach nagłych (zagrażających życiu).

Przygotowanie przewodu

pokarmowego



Przez cały okres przedoperacyjny chory

dostaje dietę właściwą dla swego

schorzenia. W dniu poprzedzającym

operację pielęgniarka ustala wspólnie

z chorym dogodną godzinę wykonania

enemy. W uzasadnionych przypadkach

można zaproponować zastosowanie

mikrowlewki doodbytniczej. W dniu

operacji chory pozostaje na czczo.

Premedykacja



Przygotowanie chorego do znieczulenia ogólnego (anestezji) ma na celu

złagodzenie lęku, skrócenie okresu podniecenia w narkozie, zahamowanie

wydzielania gruczołów śluzowych.



Pielęgniarka przygotowująca chorego powinna zorientować się dzień

wcześniej, o której godzinie będzie operacja i szczegółowo przeanalizować

zlecenia lekarza anestezjologa, aby dokładnie rozpisać co, i o której godzinie

podać, i co należy dać wieczorem, aby chory przespał spokojnie noc dzielącą

go od operacji.



Przed podaniem premedykacji należy sprawdzić historię choroby i upewnić

się, że znajduje się tam pisemna zgoda pacjenta na zabieg operacyjny.



Dawkowanie leków w premedykacji zależy od wieku, stanu ogólnego

chorego, choroby podstawowej, czasu i rodzaju operacji, jak również drogi

podania.



Podanie leku dożylnie lub domięśniowo zapewnia szybkość

i skuteczność działania leku.



Po podaniu leku pielęgniarka obserwuje stan ogólny chorego: jego

świadomość, oddychanie, ciśnienie tętnicze i tętno. Zaleca pozostanie w

łóżku.



Pielęgniarka musi pamiętać, że najlepsza premedykacja nie zastąpi życzliwej

rozmowy z chorym.

Przygotowanie skóry



Przygotowanie pola operacyjnego

przez pielęgniarkę polega na

pozbawieniu skóry owłosienia wokół

planowanego cięcia, jak też polecenie

pacjentowi lub samodzielne przez nią

wykonanie toalety, najlepiej całego

ciała, ze szczególnym uwzględnieniem

miejsca planowanego cięcia.

Profilaktyka

przeciwzakrzepowa



U niektórych chorych konieczne jest profilaktyczne

postępowanie przeciwzakrzepowe. Są to chorzy z żylakami

kończyn, zakrzepowym zapaleniem żył, przewlekłą

niewydolnością krążenia oraz chorzy, u których operacja

będzie bardzo rozległa.



W zależności od indywidualnego zlecenia lekarza

prowadzącego razem z poranną premedykacją pacjent

otrzymuje lek przeciwzakrzepowy.



Przed operacją zakłada się specjalne elastyczne opaski

-pończochy lub bandażuje kończyny dolne bandażem

elastycznym, rozpoczynając od palców i posuwając się do

pachwin. Należy pamiętać o równomiernym docisku opaski.



Bandażowanie i stosowanie opasek zmniejsza zastój krwi w

żyłach kończyn dolnych i zmniejsza groźbę choroby

zakrzepowo – zatorowej.

Antybiotykoterapia

przedoperacyjna



Jednym z kluczowych problemów

trafnego i skutecznego leczenia

antybiotykami jest więc wspólne

ustalenie z zakładem mikrobiologii

lub odpowiedniej komisji,

antybiotyku „wskazanego” w danej

placówce do profilaktyki

okołoperacyjnej.

Zabezpieczenie rzeczy



Sztuczne uzębienie, protezy

słuchowe, biżuteria i pieniądze

chorego muszą zostać odpowiednio

zabezpieczone i przechowane w

sejfie lub niedostępnej innym

chorym szafce.

Transport na sale

operacyjną



Pielęgniarka powinna towarzyszyć

choremu w drodze na salę

operacyjną. Oddając chorego pod

opiekę zespołu sali operacyjnej,

pielęgniarka przekazuje wymagany

komplet dokumentacji chorego

Cewnikowanie pęcherza

moczowego



Zabieg ten wykonuje się w uzasadnionych

sytuacjach, przede wszystkim

u pacjentów w ciężkim stanie ogólnym

oraz u pacjentów, u których będzie

wykonywany zabieg trwający od kilku do

kilkunastu godzin. Cewnikowanie pęcherza

moczowego jest zabiegiem aseptycznym,

powinno być wykonane w sali operacyjnej

(ewentualnie w pokoju wprowadzenia)

Uwaga!



Cewnikowanie w sali operacyjnej jest

uzasadnione również z tego względu, że

zabieg ten jest krępujący dla pacjenta.

Dobrze jest go wykonać po znieczuleniu

ogólnym pacjenta, by oszczędzić mu

stresu. Aby założenie cewnika do pęcherza

moczowego nie stało się przyczyną

zakażenia dróg moczowych, musi być

wykonane z zachowaniem wszelkich zasad

aseptyki - w warunkach jałowych

Przygotowanie pacjenta

to także:



Dokładne oczyszczenie jamy ustnej

i zębów

– Poprawi to nie tylko samopoczucie

chorego, ale także zmniejszy ilość

bakterii, co jest istotne przed

wprowadzeniem rurki intubacyjnej

ustno – gardłowej do tchawicy

Uczesanie włosów

i schowanie ich pod czepek:

Bardzo długie włosy powinny być

zaplecione, peruki usunięte,

wszelkie szpilki zdjęte.

Uwaga! Wypadające włosy są ciałem

obcym, mogą spowodować

zakażenie rany

Usunięcie makijażu:



większość środków do makijażu jest

produkowana na bazie ropy naftowej i

są one przeciwwskazane tam, gdzie

używa się maski tlenowe,

-tusz do oczu jest źródłem podrażnień,

- Makijaż ukrywa naturalny kolor skóry

pacjenta

Usunięcie lakieru

z paznokci



W łożysku paznokcia obserwujemy

jego kolor i wypełnienie kapilar

krwią – pomaga to w określeniu

ukrwienia i utlenienia tkanej

Usunięcie wszystkich

protez



Zębowych,



Mostków,



Koron,



Protez ocznych,



Soczewek kontaktowych

Document Outline