Wykład 1 i 2                  

Reanimacja krążeniowo-

oddechowa dzieci i 

dorosłych

Anestezjologia i pielęgniarstwo w zagrożeniu 

życia

Farmakoterapia i 

elektroterapia w 

reanimacji krążeniowo-

oddechowej

• Reanimacja

 – zespół zabiegów, których 

celem jest doprowadzenie nie tylko do 

przywrócenia krążenia i oddychania, ale 

także do powrotu czynności OUN łącznie z 

powrotem do świadomości.

Możemy wyróżnić dwa typy reanimacji:

• BLS - (ang. basic life support) podstawowe 

zabiegi resuscytacyjne - polega m.in na 

masażu serca i sztucznym oddychaniu; 

• ALS - (ang. advanced life support) 

zaawansowane zabiegi resuscytacyjne - 

dochodzą takie zabiegi jak podawanie 

leków, defibrylacja, etc. 

Działania reanimacyjne 
podejmujemy w następującej 
kolejności:

• A (airways)

 - udrożnić drogi 

oddechowe; 

• B (breath)

 - zacząć sztuczne 

oddychanie; 

• C (circulation)

 - przywrócić krążenie. 

A - Udrożnienie dróg 
oddechowych

 

Należy odchylić głowę do tyłu. 
Poszkodowany powinien być ułożony na 
plecach. Przyłożyć rękę do czoła i 
przechylić głowę do tyłu. Unieść żuchwę do 
góry (palcami nacisnąć oba kąty żuchwy i 
przesunąć do przodu). Gdy pacjent nie 
zaczyna ponownie sam oddychać 
wykonujemy kolejny krok.

B - Sztuczne oddychanie

• Sztuczne oddychanie można wykonać metodą usta-

usta oraz usta-nos. W wydychanym powietrzu 

znajduje się 16% tlenu, co zupełnie wystarczy 

nieprzytomnemu. Robimy głęboki wdech i 

wdmuchujemy nasze wydychane powietrze 

pacjentowi do ust lub nosa. 

• Jeśli klatka piersiowa ofiary się unosi oznacza to 

poprawne wykonanie sztucznego oddychania. 

• Jeśli się tak nie dzieje może to być przyczyną naszej 

niedokładności w wykonywanym procesie. Należy 

wtedy sprawdzić czy w przypadku metody usta-usta 

jest szczelnie zatkany nos pacjenta, lub czy 

szczelnie przykładamy nasze wargi do ust pacjenta. 

• Po wykonaniu 4 oddechów należy sprawdzić, czy 

serce ofiary bije. W razie braku reakcji następuje 

działanie kolejne.

C - Masaż serca 

• Ucisk wywieramy obiema rękami nałożonymi 

jedna na drugą na dolną połowę mostka 

przesuwając go o 4-5 cm w stronę kręgosłupa.

 

• Czynność te powtarzamy w rytmie normalnej 

aktywności serca (około 60 - 80 razy na minutę). 

Przy takiej częstotliwości można zapewnić około 

1/3 normalnej wydajności serca jako pompy. 

• Gdy pomoc udzielana jest przez dwie osoby, 

jedna stosuje masaż serca, a druga stosuje 

sztuczne oddychanie. 

• Zgodnie z najnowszymi wytycznymi Europejskiej 

Rady Resuscytacji reanimacja winna być 

prowadzona w stosunku 

30:2

 (30 uciśnięć 

mostka, 2 oddechy) bez względu na ilość 

ratowników biorących udział w reanimacji.

• UWAGA: Zewnętrznego masażu serca 

u dzieci

 nie wolno wykonywać z 

nakładem sił potrzebnych u 
dorosłego! 

• U niemowlęcia

 wystarczy ucisk 

dwoma palcami! 

Zaawansowane zabiegi 

reanimacyjne

• Poszczególne mechanizmy 

zatrzymania krążenia powinny być 
potwierdzone w zapisie EKG bądź 
na ekranie kardiomonitora.

ASYSTOLIA

1. Masaż serca (trwa cały czas, pauzy tylko na czas 

intubacji i kontrole tętna <15 minut); wentylacja 

płuc ambu z maską 

2. Intubacja, wentylacja płuc 10-15 x/min. ambu + 

tlen 

3. Założenie kaniuli dożylnej, infuzja 

0,9% NaCl 

4. 

Adrenalina

 1-5 mg i.v. lub jeśli kaniula jeszcze nie 

jest założona - 

Adrenalina

 3 mg + 10 ml 0,9% 

NaCl do rurki intubacyjnej 

5. Przez każde 3-5 minuty powtarzać 

Adrenaliną 

1-5 

mg i.v. (3-4 ...razy, dalej punkt 6) 

6. Jeśli asystolia trwa - 

Atropina

 3 mg i.v. 

7. Leczenie przyczyny zatrzymania krążenia 

MIGOTANIE KOMÓR

1. Kardiomonitor → Ventricular Fibrillation 
2. Szybka 

defibrylacja 

3. Masaż serca (rozpoczęcie 

RESUSCYTACJI 

KRĄŻENIOWO-ODDECHOWEJ

 momentalnie przy 

zdiagnozowaniu VF) i wentylacja płuc ambu

4. Migotanie komór trwa → defibrylacja 

(powtórzyć 2-3 razy) 

5. Intubacja 
6. Założenie kaniuli 
7. 

Adrenalina

 1 mg i.v. 

8. Defibrylacja 
9. Migotanie komór trwa → 

Amiodaron

 300 

mg bolus i.v.