background image

 

1

PODSTAWY ROBOTYKI 

 

JW. 14.8.1 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Roboty w domu 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

background image

 

2

1. Wstęp 

 

Tematem poniższego referatu są roboty domowe, czyli takie, które znalazły lub 

dopiero mają znaleźć zastosowanie, pracując z człowiekiem w jego domu każdego dnia. 
Poruszone też zostaną pomysły, które z pewnych powodów nie zyskały większej 
popularności, a jednak uznawane są za pierwsze próby wprowadzenia robotów do 
gospodarstw domowych. Rozważone zostaną potencjalne zastosowania dla robotów w 
naszych domach oraz wymagania jakie stawiają robotom użytkownicy. 

Z raportu przygotowanego przez Europejską Komisję Gospodarczą przy ONZ i 

Międzynarodową Federację Robotyki wynika, że roboty coraz częściej stają się 
wyposażeniem gospodarstw domowych i w najbliższej przyszłości trend ten będzie się 
nasilać. Obecnie z ludźmi mieszka 607 tys. robotów. Większość robotów znajdujących się na 
wyposażeniu mieszkań na całym świecie zostało kupionych w roku 2003.  
 
 
 

2. Zastosowania dla robotów w domach 

 

Ważnym elementem procesu wprowadzania robotów do codziennego życia jest 

sprecyzowanie do czego roboty mogą się przydać, w jakich funkcjach miałyby one zastąpić 
człowieka oraz gdzie ich pomoc jest najbardziej potrzebna. 
 

a)  Sprzątanie 

Różnego rodzaju czynności porządkowe uciążliwe dla człowieka i zajmujące dużo 
czasu lub trudne do wykonania na przykład dla osób starszych. Aktualnie dużo uwagi 
poświęca się robotom odkurzającym mieszkanie, gdyż pojawiło się wielu chętnych na 
tego typu zakup, a jednocześnie konstruktorzy borykają się z problemami związanymi 
z poruszaniem się robota po całym sprzątanym pomieszczeniu oraz z unikaniem 
przeszkód. 

 
 

 

 

b)  Transport niewielkich obiektów 

background image

 

3

Roboty mogłyby na polecenie użytkownika dostarczać w obrębie domu obiekty takie 
jak: pilot od telewizora, jedzenie z kuchni, narzędzia, ubrania itp. Problemem jest 
umożliwienie robotowi poruszania się po całym domu oraz dostępu do takich 
obiektów jak szafa czy lodówka.  
 
 

 

Rys. 1. Robot przynoszący piwo 

 
 

c)  Rozrywka 

Wbudowanie robotom różnego rodzaju funkcji multimedialnych pomaga dostosować 
je do potrzeb z zakresu rozrywki. Robot może pełnić funkcję poruszającego się za 
właścicielem odtwarzacza płyt CD lub filmów, po załadowaniu odpowiedniego 
programu opowiadać dowcipy, śpiewać lub recytować poezję. Dzięki połączeniu z 
komputerem może też być wykorzystywany do współpracy z grami komputerowymi. 
 

 

d)  Skuteczny budzik 

Jako budzik robot mógłby nie tylko ograniczać się do podjeżdżania do łóżka i 
generowania dźwięków wywołujących budzenie, ale też za pomocą innych akcji 
przekonywać domownika do wstania z łóżka. Powstały już roboty oblewające 
opornego  śpiocha wodą lub zrzucające z łóżka za pomocą specjalnego ramienia, 
wszystko zależy od tego, jak bardzo zależy komuś na tym by nie spóźnić się do szkoły 
czy pracy. 

 
 

e)  Pilnowanie domu 

Pozostawione w domu roboty mogłyby pełnić funkcję strażnika broniącego domu 
przed włamywaczami lub pożarem. W tym celu wyposaża się je w czujniki ruchu i 
dymu, kamery, wykrywacze działające w podczerwieni. Należałby jednocześnie 

background image

 

4

zapewnić kontakt robota z właścicielem lub najbliższą jednostką policji dzięki czemu 
istniałaby możliwość szybkiego zaalarmowania o niebezpieczeństwie i podjęcia 
odpowiednich kroków. Konieczne jest też stworzenie oprogramowania 
umożliwiającego robotowi odróżnienie prawdziwego zagrożenia od fałszywego 
alarmu. 

 

f)  Edukacja 

Dzięki połączeniu z internetem roboty zyskują dostęp do ogromnej bazy wiedzy, 
dzięki czemu mogą stanowić nieocenioną pomoc dla dzieci podczas nauki. Dzięki 
przyjaznemu wyglądowi, funkcjom multimedialnym może on zachęcać do nauki i 
uczyć poprzez zabawę ( różnego rodzaju gry ).  

 
 

3. Wymagania stawiane robotom domowym 

 

Roboty, które miałyby egzystować obok człowieka każdego dnia powinny spełniać 

kilka warunków, aby stać się jak najbardziej przyjaznymi i użytecznymi dla domowników: 
 

a)  Przyjazny wygląd 

Wizualne wrażenie jest z punktu widzenia użytkownika bardzo istotne. W odpowiedzi 
na wymagania klientów producenci robotów starają się aby ich produkty wyglądały 
jak najbardziej przyjaźnie. Chętnie upodabnia się roboty do zwierząt domowych (koty, 
psy, myszy, papugi) lub do samego człowieka. Tam gdzie nie jest możliwe nadanie 
takich kształtów urządzeniu, ze względu na wymagania co do funkcji, tworzy się inne 
formy przyciągające uwagę klientów. 
  

b)  Łatwość programowania i obsługi 

Należy pamiętać, że przeciętny użytkownik robota domowego nie jest programistą, ani 
informatykiem, co więcej, może w ogóle nie mieć o tych dziedzinach wiedzy żadnego 
pojęcia. Obsługa domowego robota musi być na tyle łatwa, żeby domownik nie musiał 
spędzać zbyt wiele czasu przeglądając instrukcję obsługi. Ewentualne dodawanie 
programów też powinno być jasne i przejrzyste. Jeśli producent nie spełni tych 
wymagań potencjalni klienci mogą zrezygnować z zakupu z obawy przed zbytnim 
skomplikowaniem maszyny i korzystania z niej. 
 

c)  Duży wybór funkcji 

Robot w domu ma być  użyteczny, Im więcej funkcji posada tym częściej można go 
wykorzystywać i tym częściej zastępuje on człowieka. Człowiek chętniej dokona 
zakupu towaru, o którym wie, iż będzie w stanie zrekompensować swoje koszta, tak 
więc oczekuje konkretnych możliwości wykorzystania robota w domu.  
 

d)  Niezawodność 

background image

 

5

Kiedy robot zostanie zakupiony oczekuje się od niego, iż będzie pracował, realizował 
zadane programy, wykonywał polecenia i to bez większych trudności. Nikt nie ma 
ochoty na zakup drogiego, ładnego robota, z którym trzeba odwiedzać serwis średnio 
raz w tygodniu w celu dokonania napraw.  Człowiek przekazując część swych 
domowych obowiązków maszynie oczekuje od niej skutecznej i bezawaryjnej pracy. 
 

e)  Możliwie duża samodzielność 

W przypadku gdy robot znajdzie się już w naszym domu i zadane mu zostanie 
wykonanie konkretnego zadania, maszyna ma je po prostu wykonać. Nie ma sensu 
wykorzystywanie robota, któremu ciągle trzeba dogrywać kolejne fragmenty 
programu, zadawać nowe parametry lub pomagać w pokonywaniu niektórych 
przeszkód. Oczekuje się,  że robot pozostawiony samemu sobie z jakimś zadaniem 
samodzielnie poradzi sobie z jego wykonaniem, bez konieczności nadzoru ze strony 
człowieka. 

 

 

4. Pierwsze roboty domowe 

 

Na początku lat 80-tych pojawiły się pierwsze firmy zainteresowane produkcją  

robotów, które mogłyby znaleźć zastosowanie w każdym domu. Do pierwszych firm tego 
typu zalicza się: Androbot, HeathKit, Rhino Robots, Cormo Robots, ARCTEC Systems.  
Produkty tych firm pojawiły się w sprzedaży seryjnej, jednak do dziś nie przetrwało zbyt 
wiele egzemplarzy. Posiadaczami robotów z lat 80-tych, są aktualnie przede wszystkim 
prywatni kolekcjonerzy, hobbyści lub sami twórcy. Twórczy tamtejszych robotów musieli 
radzić sobie z wieloma problemami, które dziś nie stanowią już trudności.  
 
 
4.1. Firma Androbot 
 

Androbot to firma, która rozpoczęła swoją działalność na początku lat 80-tych. Została 

założona przez Nolana Bushnella. Roboty, które powstały w tej firmie służyły głównie 
zabawie i edukacji. Część sprzętowa robotów zamknięta była w plastykowej obudowie 
umieszczonej na metalowej podstawie z kółkami umożliwiającymi poruszanie. Do najbardziej 
znanych robotów tej firmy należą Androman, F.R.E.D i Topo.  
 
 

background image

 

6

 

Rys. 2. Robot Androman 

 
 
 

 

Rys. 3. Robot F.R.E.D. (Friendly Robotic Educational Device) 

 
 
 
Podstawowa konstrukcja wszystkich robotów opiera się za bardzo podobnych założeniach. 
Androman był większy i jego jedynym zastosowaniem była zabawa interaktywna we 
współpracy z  systemem do gry ATARI 2600. Robotem można było sterować za pomocą 
joysticka. Robot poruszał się po specjalnie przygotowanej powierzchni trójwymiarowej 

background image

 

7

odpowiednio współpracując z tym co działo się na ekranie monitora podczas gry. Androman 
wydawał też informacje głosowe (gratulował, ostrzegał). 
F.R.E.D. był przeznaczony dla młodszych użytkowników (w wieku od 6 do 14 lat). Miał on 
możliwość poruszania się po płaskich powierzchniach, przy czym specjalny czujnik 
informował go o niebezpiecznych krawędziach, dzięki czemu robot unikał na przykład 
upadków ze stołu. Dzięki wyposażeniu robota w specjalne ramię z długopisem mógł on 
odtwarzać kształty geometryczne obiektów zadawanych mu za pośrednictwem komputera. 
Dodatkowo do wyposażenia F.R.E.D.’a dołączony był wagonik, który umożliwiał mu 
transport niewielkich obiektów. 
Topo pojawiły się w sprzedaży w 1983 r. Posiadały plastykowe ciało i metalową podstawę. 
Mogły być sterowane joystickiem lub  poruszać się zgodnie z otrzymanym programem.  W 
kolejnych wersjach robota poprawiono komunikację z komputerem, dodano też opcję 
mówienia (text-to-speech). Wykorzystywano je początkowo jako pomoc edukacyjną dla 
dzieci, z czasem dodawano opcje np.: odkurzacza, były jednak głośne i mogły utknąć w 
pokojowych zakamarkach. 
 
 

 

 

Rys. 4. Robot z serii Topo 

 
 
4.2. Firma HeathKit 
 

Firma ta produkowała i sprzedawała roboty od początku lat 80-tych do 1995 r. To 

właśnie jej produkty osiągnęły największy sukces i zdobyły największą popularność ze 
wszystkich prezentowanych w tym rozdziale. Firma HeathKit stworzyła 4 modele: HERO 1, 
HERO JR,  HERO  2000 i Arm Trainer.  Były wrażliwe na dźwięki,  światło oraz ruch. 

background image

 

8

Najbardziej przyjazny dla człowieka jest HERO JR. Posiadał wiele funkcji  mających pomóc 
mu zaprzyjaźnić się z człowiekiem: 
- śpiewanie piosenek, recytowanie poezji, gry 
- pilnowanie domu (dzięki detekcji ruchu) 
- budzenie mieszkańców o wskazanej porze 
- programowanie z poziomu domowego komputera

 

 
a) 

 

 

 

 

 

 

b) 

   

 

 

Rys. 5. a) Robot HERO Jr, b) Robot Hero 2000 

 

Na podstawie powyższych rysunków (rys.5.) różnicę zarówno w wyglądzie jak i 

zaawansowaniu stosowanej technologii w przypadku starszego HERO Jr i dużo nowszego 
HERO 2000.   
 
 
 

 

Rys. 6. Arm Trainer firmy HeathKit przeznaczony do wykorzystania w przemyśle 

background image

 

9

Robot widziany na rys.6. został skonstruowany dla potrzeb przemysłu na bazie technologii i 
doświadczenia jakie firma HeathKit zyskała tworząc roboty typu HERO. 
 
 
4.3. Firma Rhino Robots 
 
 

Roboty i części zamienne do produktów tej firmy nadal są produkowane. Firma 

zapewnia też pojawianie się dodatkowych części i ulepszeń. Niestety nie zachowała się 
dokumentacja dotycząca pierwszych robotów tej firmy, tak więc najstarsze modele posiadają 
już wartość jedynie historyczną.  
 
 

 

Rys. 7. Rhino XR-1 Robotic Arm jeden z najstarszych produktów firmy, już nie produkowany  
 
 
 
4.4. Firma Tomy 
 

Firma Tomy w latach 80-tych stworzyła serię robotów osobistych. Nie posiadały one 

rozbudowanych opcji programowania.  Sterowane były za pomocą pilota.  Najpopularniejszy 
z serii był Omnirobot 2000, który potrafił serwować napoje na specjalnej tacy. 

 

Programowanie ruchów  odbywało się poprzez nagranie programu na kasetę magnetofonową, 
którą robot mógł odtwarzać. Robot był zasilany przez 4 baterie 6V. 
 
 

background image

 

10

 

Rys. 8. Omnirobot 2000 

 
 

Oprócz modelu widocznego na rys.8. powstało kilka innych, między innymi robot sterowany 
głosowo, robot z tacą do podawania posiłków.   
 

5. Projekty realizowane dziś 

 

Szybki rozwój technologii otworzył przed twórcami robotów nowe możliwości. 

Roboty mogą być aktualnie mniejsze, mogą posiadać o wiele więcej funkcji, lepiej 
współpracować z otoczeniem. Duże znaczenie ma powszechny dziś dostęp do internetu. 
Nowe technologie są ogólnodostępne, a korzystać z nich można nie ruszając się sprzed 
komputera. To wszystko sprawia, iż koszty produkcji robotów, a co za tym idzie ich cena są 
dużo niższe. Roboty nie są już „skrzynkami na kółkach”, lecz upodabniają się do zwierząt, a 
nawet człowieka. Przedstawione zostaną poniżej przykłady robotów zarówno tworzonych 
przez duże i znane firmy, jak i konstrukcje amatorskie. 
 
 
5.1. Furby 
 

Furby pojawił się na rynku w 1998 roku jako produkt Tiger Electronics. Dzięki 

przeprowadzonej kampanii reklamowej w ciągu 2 lat na całym  świecie sprzedano około 12 
milionów egzemplarzy. Produkt jest przeznaczony dla dzieci. Nadano mu przyjazny wygląd, 
aby zachęcić do zakupu. Model reaguje na zmieniające się  oświetlenie, dźwięki, dotyk. 
Odpowiada na impulsy za pomocą komunikatów głosowych, poruszanie uszami lub mruganie 
oczami. Posiada możliwość komunikacji z innymi robotami tego samego typu oraz opcję 
uczenia się.  

background image

 

11

Furby jest przykładem sukcesu komercyjnego, który udało się uzyskać dzięki wyglądowi 
zewnętrznemu robota, który zastał przystosowany tak by wzbudzać sympatię, doskonale 
przeprowadzonej kampanii reklamowej i zwróceniu swojej oferty do grupy najbardziej 
podatniej na sugestię, czyli dzieci. 
 
 

 

Rys. 9. Jeden z wielu modeli Furby 

 

 

„Futrzak” wciąż ciszy się dużą popularnością szczególnie za granicą. Istnieją strony 

internetowe zrzeszające użytkowników, ciągle powstają dodatki do oprogramowania 
podstawowego oraz mnóstwo nowych dodatków zmieniających wygląd Furby’ego.  
 
 
 
5.2. Aibo (firmy Sony) 
 

AIBO pierwszy raz został zaprezentowany w 1999 roku. Robot jest stosunkowo tani, 

jak na swoje możliwości. Ta plastykowa zabawka o kształcie psa została zaprogramowana do 
okazywania emocji za pomocą dźwięków i światła. Aibo porusza się po podłodze i reaguje na 
głaskanie po głowie. Jego mózgiem jest 64-bitowy procesor RISC, ma 20 przegubów , 
czujniki dotyku, kolorową kamerę CCD, czujnik odległości na podczerwień, czujnik 
przyspieszenia i kątowy czujnik prędkości. Ten "szczeniak" potrafi kopnąć piłkę i podnieść 
się z pozycji leżącej. 
 

background image

 

12

 

Rys. 10. Aibo firmy Sony 

 

Kilka danych liczbowych dotyczących Aibo: 

 

-  Wysokość:    

26,6 cm 

-   Długość:    

27,5 cm  

-  Masa:  

 

1,6 kg 

- Koszt:  

 

2 500 dolarów 

- Układ wizyjny:  

kamera cyfrowa 

- Sensory:  

 

kontaktu, podczerwieni, przyspieszenia, prędkości kątowej, mikrofon 

-  Procesor 576MHz 
-  64MB - SDRAM 
- Akumulatory:  

litowe 

- Zasilanie zewnętrzne: prąd stały do ładowania akumulatorów 
 
 
5.3. Banryu (firmy SANYO)  
 

Banryu to jeden z najnowszych robotów firmy Sanyo. Dostępny w sprzedaży od 2003 

roku. Jego nazwę tłumaczy się jako: guard-dragon. Rozwija prędkość 15 metrów/min, jest w 
stanie pokonywać przeszkody o wysokości 10 cm. Specjalny czujnik pozwala mu wykrywać 
w powietrzu dym i informować o potencjalnym pożarze. Jest też w stanie wykrywać ruch. 
Producent twierdzi, iż robot ten może z powodzeniem dbać o bezpieczeństwo naszego 
mieszkania. 
Ten robot ochroniarz domu kojarzy się trochę z małym dinozaurem, ale naprawdę wygląda 
tak, że mógłby zagrać w filmie Gwiezdne Wojny. To robot dla ludzi, którzy posiadają psy, 
aby pilnowały ich domu, ale żałują, iż zwierzę nie umie zadzwonić na policję. Ten robot 
czołga się po domu podczas nieobecności  mieszkańców, pokrywając około 15 metrów 

background image

 

13

powierzchni na godzinę, czyha na intruzów i „węszy” za dymem. A jeśli wyczuje cokolwiek 
podejrzanego, wzywa pomoc i wysyła zdjęcia domu na telefon komórkowy właściciela. 
 
 

 

Rys. 11. Banryu firmy Sanyo dostępny też w innych kolorach 

 
 
 

9 wymiary 100x80x70cm 
9 waga około 40kg 
9 praca w trybie 
 - 

zwierzę domowe 

 - 

strażnik 

- zdalne sterowanie 

 
 
 
5.4.  Cybert 
 

Cybert jest przedstawicielem robotów budowanych przez niewielkie firmy często 

zakładane przez hobbystów i amatorów. Tego typu działalność staje się coraz bardziej 
popularna, dzięki dość powszechnemu w ostatnim czasie dostępowi do technologii, 
komputerów i internetu. Dodatkowym plusem zakupu robota w takiej firmie jest fakt, iż 
wszelkie ulepszenia i dodatkowe programy pojawiają się niemal codziennie na stronach 
internetowych twórców i można je pobrać za darmo lub też uzyskać pomoc techniczną niemal 
natychmiast. 
 
 

background image

 

14

 

Rys. 12. Robot Cybert 

 
 

Cechy robota: 
1.Współpraca z komputerem PC 
2.Opcja gier (opowiadania dowcipów, śpiewanie piosenek) 
3.Programowany w języku Visual Basic 
4.Opcja odczytywania wiadomości e-mail użytkownikowi  
5.Nieograniczona pojemność słownika 
6.Informowanie o wiadomościach giełdowych lub nowościach ze świata  
7.Generator mowy, czujniki ruchu, dźwięku i natężenia głosu 
8.Programowalne zachowania w różnych sytuacjach 
9.Całkowity koszt około 1000$ 
 

Ciekawym rozwiązaniem w przypadku Cyberta jest dość  łatwy sposób 

programowania, dzięki czemu każdy sam może udoskonalać zachowania i opcje robota, 
dostosowując go w ten sposób do indywidualnych potrzeb i upodobać. 
 
 
5.5. Hexor 
 

Hexor to polski robot domowy. Skonstruowali go naukowcy z Politechniki Śląskiej w 

Gliwicach. Nad projektem pracowali trzy lata. Hexor kształtem przypomina skorpiona: ma 
sześć odnóży i charakterystyczny odwłok. Dzięki kamerze i innym czujnikom "widzi" to, co 
znajduje się w pobliżu. Porusza się za sprawą małego akumulatora, a uruchamia się go po 
naciśnięciu klawisza komputera. W domu taki robot może monitorować mieszkanie czy 
sprzątać. Wystarczy tylko przygotować odpowiedni program komputerowy.  

Jak dotąd Hexor jest jeden, ale jak zapewniają jego konstruktorzy, nic nie szkodzi na 

przeszkodzie, by rozpocząć seryjną produkcję. Wyprodukowanie jednego trwa około 
miesiąca. Mówi się,  że Hexor jest pierwszym polskim robotem, który śmiało może 
konkurować z amerykańskimi czy japońskimi rozwiązaniami. 
 

background image

 

15

 

Rys. 13. Polski robot domowy Hexor 

 
 

 

5.6. Roomba 
 

Średnio ponad rok życia spędza się na ośmiogodzinnej pracy przy odkurzaniu. 

Odkurzanie jest jedną z prac domowych: 
- najmniej lubianych, 
- najbardziej czasochłonnych, 
- wymagających największego wysiłku. 

W myciu naczyń i praniu zastępują już nas maszyny. Roomba to zautomatyzowane 

urządzenie sprzątające, które pomaga utrzymać w czystości podłogi w okresie pomiędzy 
gruntownymi porządkami, bez kłopotliwego popychania i podążania za odkurzaczem. Robot 
sprzątający z obrotowymi szczotkami dokładnie czyści typowe powierzchnie podłóg: z 
twardego drewna, linoleum, płytek, dywanów z małym i średnim włosem, przy minimalnym 
lub bez żadnego nadzoru człowieka. Po rozpoczęciu sprzątania robot wędruje po podłodze 
ruchem spiralnym. Jego nie powodujący uszkodzeń zderzak utrzymuje go przy ścianie lub 
próbuje odnaleźć ścianę poruszając się przez chwilę spiralnie. Następnie robot będzie podążał 
wzdłuż  ściany przez krótki okres czasu i przy pomocy wirującej, bocznej szczotki do 
czyszczenia obrzeży pomieszczenia spychał kurz spod ściany w swoją stronę. Po 
wysprzątaniu obszaru wzdłuż  ściany lub innego obiektu, odkurzacz będzie przemierzał 
pomieszczenie w poprzek po liniach prostych. Procedura ta jest powtarzana, aż do 
wyczerpania limitu czasu przeznaczonego na sprzątanie. Ścieżka sprzątania, po której porusza 
się odkurzacz, została zaprojektowana w sposób umożliwiający wysprzątanie maksymalnej 
powierzchni pomieszczenia. 
 
 

background image

 

16

 

Rys. 14. Robot Roomba 

 
 

Robot sprzątający Roomba automatycznie wykrywa schody i odwraca się od nich. 

Jeśli jednak sprzątane pomieszczenie posiada wyjście na balkon, należy je zablokować, aby 
zapewnić bezpieczną pracę robota sprzątającego Roomba i uniemożliwić mu opuszczenie 
pomieszczenia. 
Robot czyści 3-etapowo: 
1. Wirująca szczotka boczna wymiata kurz z rogów i obrzeży pomieszczenia w stronę robota   
sprzątającego Roomba. 
2. Dwie obracające się w przeciwnych kierunkach szczotki zbierają duże i średnie drobiny. 
3. Wysoko wydajna gumowa ssawka zbiera kurz i małe drobiny pozostawiając czystą 
podłogę. 
 
5.7. Inne roboty 

 

Przedstawiam też kilka robotów w początkowej fazie projektów. Nie poświęcam im 

większej uwagi ze względu na to, iż brak dokładnych informacji o ich parametrach i 
przeznaczeniu lub znalezione wiadomości ograniczają się jedynie do notek reklamowych. 
Istnieje jednak spora szansa, że za jakiś czas pojawią się w powszechnej sprzedaży, a może 
nawet zamieszkają w naszych domach. 
 

background image

 

17

 

Rys. 15. I-Cybie 

 
 

 

Rys. 16. RL-550 inteligentny odkurzacz 

 
 

 

Rys. 17. Trilobot firmy Arrick

 

 
 

background image

 

18

6. Prognozy na przyszłość dla robotów domowych 

 

Przewiduje się,  że przed końcem roku 2007 w domach ludzie będą trzymać już 4,1 

mln robotów. Przyczyny nasilającego się trendu to między innymi spadek cen i wzrost 
możliwości robotów. W odróżnieniu od wizji z filmów science-fiction, większość robotów 
domowych w najbliższym czasie nie będzie humanoidalnymi, wielozadaniowymi maszynami, 
lecz po prostu inteligentnymi odkurzaczami. Główny obszar ich zastosowań w domu stanowić 
ma bowiem sprzątanie: odkurzanie, strzyżenie trawników, czyszczenie basenów i mycie 
okien. Nie znaczy to oczywiście, że nie będzie bardziej zaawansowanych robotów – oprócz 
sprzątania mają się one zajmować ochroną obiektów i rozrywką. 

Wraz z rozwojem robotów, który od kilku lat postępuje bardzo szybko zwiększy się 

też prawdopodobnie zaufanie ludzi do maszyn. Raczej nie przerazi nikogo katastroficzna 
wizja przyszłości jaką czasem prezentują autorzy filmów i książek, gdzie roboty zwracają się 
przeciw ludziom – swoim twórcom. Zwycięży perspektywa wygody jaka niesie pojawienie 
się robotów w naszych domach, jak również poczucie dodatkowego bezpieczeństwa i kontroli 
nad tym co dzieje się w naszym domu podczas nieobecności domowników, dzięki robotom 
wyposażonym w kamery , czujniki i stały kontakt z właścicielem poprzez internet lub telefon 
komórkowy. 
 
 
Bibliografia 
 

http://www.home-robot.com 
http://www.sanyo.co.jp 
http://www.robotgallery.com 
http://www.world.sony.com 

 http://www.mimitchi.com