background image

2014-05-07

1

Zanieczyszczenie powietrza

Główne źródła zanieczyszczeń atmosfery to energetyka, 
przemysł, sektor komunalno-bytowy oraz oczywiście 
transport, szczególnie drogowy. Spaliny z pojazdów 
mechanicznych zawierają liczne związki, jak tlenki azotu, 
tlenek węgla, pyły zawieszone, ołów, których 
ponadnormatywna zawartość w powietrzu może być 
szkodliwa dla środowiska. Prawo ochrony środowiska reguluje 
ochronę jakości powietrza w art. art. 85 - 96. Zasadniczymi 
instrumentami ochrony czystości powietrza przewidzianymi w 
ustawie są:
1. dopuszczalne poziomy substancji w powietrzu,
2. podział kraju na obszary w zależności od poziomu 
zanieczyszczeń w powietrzu
3. programy ochrony powietrza

Rozporządzenie w sprawie dopuszczalnych poziomów 
niektórych substancji w powietrzu, alarmowych poziomów 
niektórych substancji w powietrzu oraz marginesów tolerancji 
dla dopuszczalnych poziomów niektórych substancji (Dz. U. Nr 
87, poz. 796). Dla związków pochodzących ze spalin silników 
samochodowych ich dopuszczalny poziom przedstawia się 
następująco:

Lp.  Nazwa substancji 

Okres 

uśrednienia 

wyników 

pomiarów 

Teren 

kraju [µg/m3] 

Obszary ochrony 

uzdrowiskowej [µg/m3] 

Obszary parków 

narodowych[µg/m3] 

Dwutlenek azotu 

jedna godzina 

 

rok kalendarzowy 

200 

 

40 

200 

 

35 

  

Tlenki azotu 

jedna godzina 

 

rok kalendarzowy 

350 

 

30 

  

  

 

20 

Dwutlenek siarki 

24 godziny 

 

rok kalendarzowy 

125 

 

20 

125 

 

(350 - jedna godzina) 

  

 

15 

Ołów 

8 godzin 

 

rok kalendarzowy 

120 

 

0,5 

  

 

0,5 

  

Pył zawieszony 

24 godziny 

 

rok kalendarzowy 

50 

 

40 

  

  

Tlenek węgla 

8 godzin 

10 000 

5 000 

  

 

Jak widać, niezwykle istotnym problemem zanieczyszczeń powietrza, pochodzących od ruchu 
drogowego jest zanieczyszczenie tlenkami azotu, które stanowi niemal 1/3 wszystkich emisji NOx
do atmosfery. Dużym zagrożeniem jest też emisja tlenku węgla, lotnych związków organicznych i 
pyłów zawieszonych. 

Ryc. 10: Procentowy udział zanieczyszczeń atmosfery pochodzących od transportu drogowego

NOx (tlenki azotu) - 29%

CO (Tlenek węgla) - 18,8%

NMLZO (niemetanowe lotne związki 

organiczne) - 13,3%

Pyły zawieszone (PM10 i PM2,5) - 11%

PCB (polichrorowane biofenyle) - 3,17%

Pb (ołów) - 3%

SO2 (dwutlenek siarki) - 3%

background image

2014-05-07

2

Podobnie, jak w przypadku hałasu, poziom zanieczyszczenia 
powietrza zależy od natężenia ruchu, jego płynności, udziału 
pojazdów ciężkich. Z problemem ponadnormatywnych 
zanieczyszczeń powietrza związkami pochodzącymi ze spalin 
mamy zazwyczaj do czynienia w wielkich aglomeracjach 
miejskich, gdzie natężenie ruchu, a co za tym idzie, zatory 
komunikacyjne, są największe. Przekroczenie norm na trasach 
pozamiejskich tyczy się tylko terenów przyległych 
bezpośrednio do drogi. Jednak w przypadku konieczności 
przeprowadzenia trasy komunikacyjnej przez obszar cenny 
przyrodniczo, należy zaprojektować również odpowiednie 
zabezpieczenia chroniące otoczenie przed spalinami. 
Zmniejszenie zanieczyszczenia powietrza uzyska się poprzez 
redukcję emisji i ograniczenie rozprzestrzeniania się spalin:

Postęp techniczny w konstrukcji silników (zmniejszenie 
spalania, stosowanie alternatywnych źródeł napędu).
Alternatywne źródła napędu samochodów były kilkanaście lat 
temu jeszcze tematem science-fiction. Obecnie jednak tego 
typu samochodów jest na świecie coraz więcej. Powszechny 
staje się napęd hybrydowy, czyli połączenie silnika 
spalinowego i elektrycznego. W tym temacie przewodzi Toyota 
z hybrydowymi napędami Priusa i Echo oraz Lexusy. W Europie 
intensywne badania napędów hybrydowych prowadzą BMW, 
Opel, Ford i Peugeot.

Zwiększenie płynności jazdy (likwidacja wąskich gardeł, 
kanalizowanie lub przebudowa skrzyżowań).
Płynność jazdy to unikanie konieczności gwałtownego 
hamowania i przyspieszania, która występuje zwykle na 
trasach o dużym obciążeniu ruchem, nieadekwatnym do klasy 
drogi. Poprawienie płynności jazdy może zmniejszyć emisję 
szkodliwych substancji nawet o kilkadziesiąt procent.

Ograniczenie ruchu pojazdów ciężkich (promocja transportu 
kombinowanego).
Istnieje duży potencjał w transporcie szynowym, 
intermodalnym. Obecnie w Polsce jest on w dużej mierze 
niewykorzystany.

Właściwe kształtowanie niwelety drogi (unikanie dużych pochyleń 
podłużnych).
Pokonanie dużych wzniesień wymaga zwiększenia mocy silnika, a co za 
tym idzie - większego spalania.

Projektowanie pasów zieleni izolacyjnej.
Zanieczyszczenia są skutecznie pochłaniane przez zwarte pasy zieleni 
izolacyjnej z udziałem gatunków zimozielonych szerokości od 10 do 20 
m. Zieleń izolacyjna pochłania ponad 60% pyłów.

Stosowanie osłon sztucznych i z zieleni (np. ekrany dźwiękochłonne 
obsadzone pnączami).
Uciążliwości wynikające z emisji spalin z pojazdów mechanicznych 
można minimalizować przez stosowanie ekranów dźwiękochłonnych 
obsadzonych zielenią.

Prowadzenie dróg w tunelach.
W dłuższych tunelach powietrze powinno być dzięki systemowi 
wentylacji podłużnej (w tunelach o długości powyżej 800 m także 
poprzecznej) skanalizowane i przed wypuszczeniem na powierzchnię 
oczyszczone z zawartości pyłów zawieszonych. Obecnie znane 
technologie pozwalają na skuteczne oczyszczenie powietrza z zawartości 
pyłu PM10. Niestety nie jest znana metoda oczyszczania powietrza z 
NOx. By nie nastąpiły przekroczenia norm przy tunelach, powietrze 
wypuszcza się odpowiednio wysokimi kominami, nadając dodatkowo 
odpowiednią prędkość wylotową.

background image

2014-05-07

3

Ochrona gleb i wód 
gruntowych

W przypadku dróg kołowych istnieje niebezpieczeństwo 
zanieczyszczenia środowiska substancjami ropopochodnymi. 
Konieczne jest stosowanie odpowiedniego systemu odwodnienia, 
uniemożliwiającego przedostanie się szkodliwych substancji do wód i 
gleb. Odwodnienie dróg wykonuje się za pomocą rowów, urządzeń 
ściekowych i kanalizacji deszczowej. Kanalizację deszczową należy 
stosować w przypadku, gdy nie ma możliwości odprowadzenia wody 
powierzchniowej za pomocą urządzeń powierzchniowych oraz ze 
względów ochrony środowiska. Stosuje się następujące urządzenia 
zabezpieczające środowisko przed zanieczyszczeniem spływami z 
dróg:

Zbiorniki retencyjno - infiltracyjne;

Zbiorniki infiltracyjne;

Rowy infiltracyjne;

Rowy trawiaste lub powierzchnie trawiaste;

Piaskowniki, osadniki, separatory substancji ropopochodnych.

Skuteczność oczyszczania wód opadowych dla poszczególnych 
urządzeń zawiera poniższa tabela

Metodą ochrony gleb jest też sadzenie wzdłuż dróg pasów 
zieleni izolacyjnej o szerokości 10-20 m oraz wysokości 
minimalnej 8 m, składającej się z odpowiednich gatunków 
krzewów i drzew liściastych i iglastych zimozielonych.

Urządzenie oczyszczające 

Zawiesiny ogólne 

Substancje ropopochodne 

Rowy trawiaste, powierzchnie trawiaste 

40 - 90% 

20 - 90% 

Zbiorniki retencyjno - oczyszczające 
(szczelne) 

80% 

80% 

Zbiorniki retencyjno - infiltracyjne, zbiorniki 
infiltracyjne 

80% 

80% 

Piaskowniki, osadniki, studnie osadowe 

60 - 80% 

60 - 80% 

Separatory substancji ropopochodnych 
grawitacyjne (klasa II) 

powyżej 90% 

Separatory substancji ropopochodnych 
grawitacyjne (klasa I) 

18 - 96% (średnio 58%) 

Rowy chłonne, studnie chłonne 

80% 

80% 

 

background image

2014-05-07

4

Wpływ drgań komunikacyjnych na 
budynki i ludzi

Budynki usytuowane blisko arterii komunikacyjnych o intensywnym 
ruchu z udziałem samochodów ciężarowych, autobusów i innych 
ciężkich pojazdów, jak również budynki przy ulicach z liniami 
tramwajowymi oraz położone blisko linii kolejowych narażone są na 
drgania generowane przez te pojazdy. W dużych aglomeracjach 
miejskich źródłem drgań dla sąsiadujących budynków jest metro. 
Wszystkie te pojazdy są źródłem hałasu, a także generują fale, które 
rochodzą się w gruncie i przenoszą na konstrukcję budynku 
pobudzając ją do drgań.

Drgania te można zakwalifikować do jednej z pięciu stref 
szkodliwości:

strefa I - drgania nieodczuwalne przez budynek;

strefa II - drgania odczuwalne przez budynek, ale nieszkodliwe dla 
jego konstrukcji;

strefa III - drgania szkodliwe dla budynku, powodujące zarysowania i 
spękania;

strefa IV - drgania o dużej szkodliwości dla budynku, zagrażające 
bezpieczeństwu ludzi;

strefa V - drgania powodujące awarię budynku, budynek nie może 
być użytkowany.

Podstawą oceny wpływu drgań jest norma PN-85/B-02170 Ocena 
szkodliwości dgrań przekazywanych przez podłoże na budynki. Dotyczy 
ona także oceny wpływu drgań na urządzenia znajdujące się w 
budynku, o ile zachodzi taka potrzeba.

Natomiast diagnostyka wpływu drgań na ludzi przebywającyh w 
budynkach wykonywana jest na podstwie normy PN-88/B-02171 
(zgodnej ze standardami ISO). Określa ona dopuszczalne wartości 
drgań mechanicznych w celu zapewnienia wymaganego komfortu 
przebywania ludzi w pomieszczeniach w zależności od:

przeznaczenia pomieszczenia (mieszkalne, biura, warsztaty pracy, 
szpitale, laboratoria, itp.);

pory występowania dgrań (dzień, tj. w godzinach 6:00-22:00 lub noc, 
tj. w godzinach 22:00-6:00);

charakteru i powtarzalności drgań;

kierunku działania drgań (poziome lub pionowe) i pozycji człowieka 
podczas odbioru drgań (pozycja stojąca lub leżąca).

Ochrona przed drganiami

Ochrona przed drganiami w budynkach polega na ich właściwej 
diagnostyce oraz określeniu metod zabezpieczenia w celu ograniczenia 
destrukcyjnego wpływu na konstrukcję oraz zapewnienia 
odpowiedniego klimatu wibroakustycznego ludziom przebywającym w 
budynku.

W przypadku budynków mieszkalnych podlegających oddziaływaniu 
drgań komunikacyjnych można między innymi:

zastosować elastyczne maty między gruntem a budynkiem;

wykonać sprężyste oddzielenie całego budynku pod stropem powyżej 
kondygnacji podziemnej lub w obszarze ścian piwnic, np. między 
źródłem emisji a miejscem imisji.

W celu zmniejszenia emisji drgań od pojazdów szynowych można:

częściej szlifować i smarować szyny;

zastosować tor bezpodsypkowy ze sprężystymi podkładkami;

zastosować torowisko z wypełnieniem z trawy.

By zmniejszyć emisję drgań od pojazdów kołowych zaleca się:

asfaltowanie dróg;

wyeliminowanie z pasów ruchu odpływów wody opadowej, pokryw 
włazów do kanałów, łączeń, itp.;

zmniejszenie prędkości pojazdów.

background image

2014-05-07

5

Urządzenia ochrony środowiska: 

Do umożliwienia migracji zwierząt:

Przejścia dla zwierząt pod drogą (przepusty, tunele)

Przejścia dla zwierząt nad drogą (mosty, „zielone mosty”, mosty krajobrazowe)  

Wielkość przejść i konstrukcja są dostosowane do gatunku zwierząt 
migrujących. Do przejść dla zwierząt można wykorzystywać mosty lub 
przepusty na ciekach – ich konstrukcja musi być wówczas odpowiednio 
dostosowana.

Stosowanie płotów, murów oporowych itp. do ograniczenia możliwości 
wtargnięcia zwierząt na jezdnię

Ochrona przed hałasem i zanieczyszczeniami powietrza:

zabudowa mniej wrażliwa (usługi, drobny przemysł, garaże itp.),

ekrany – sztuczne przegrody: drewniane, betonowe, metalowe, z tworzyw 
sztucznych, łączone niekiedy z zielenią (pnącza),

pasy zieleni – zróżnicowane gatunkowo i wysokościowo,

wały ziemne – samodzielne, lub łączone z zielenią (bardziej efektywne),

droga w nasypie lub w wykopie – zmniejszenie hałasu

Ochrona wód przed zanieczyszczeniem:

odprowadzanie ścieków opadowych z jezdni,

rowy odwadniające, drenaże,

gromadzenie ścieków opadowych w zbiornikach retencyjnych,

oczyszczanie ścieków – stosowane urządzenia: odolejacze, osadniki, oczyszczalnie 
hydrobotaniczne, studnie chłonne. oczyszczanie ścieków).