background image

Wykład 1 

 

Operacje macierzowe 

oraz 

metody rozwiązywania układów równań 

Metody Numeryczne

 

Wykład 1/1 

dr inż. Mirosław Dziewoński 

e-mail: 

miroslaw.dziewonski@polsl.pl

 

Pok. 151 

background image

Metody Numeryczne

 

Wykład 1/2 

Podręcznik: 

Ewa Majchrzak, Bohdan Mochnacki 

„Metody numeryczne.  

Podstawy teoretyczne,  

aspekty praktyczne i algorytmy” 

Treść wykładów oraz dodatkowe informacje: 

www.kwmimkm.polsl.pl 

background image

Wykład 1/3 

Wykład 1/ 

Warunki zaliczenia

 

Wykład 1/3 

Zaliczenie z przedmiotu: 
Ocena  końcowa  z  przedmiotu  metody  numeryczne  jest 

średnią

 

ważoną 

oceny  z  kartkówek

  i 

oceny  z  laboratorium

  (50%  kartkówki, 

50% laboratorium). 
 
Wszystkie oceny (z laboratorium i z kartkówek) muszą być 

pozytywne

 

(min. 2,86) 
 

Obecność

 na zajęciach laboratoryjnych 

jest obowiązkowa

.

 

background image

Wykład 1/4 

Metody numeryczne

 są jedną z dziedzin 

matematyki stosowanej

Metody  numeryczne

  mają  ogromne  zastosowanie  w  praktyce 

inżynierskiej,  w  szczególności  w  czasie  tworzenia  programów 

komputerowych  mających  na  celu  przeprowadzanie 

obliczeń 

matematycznych.  

Znajomość  metod  numerycznych  umożliwia  nam  nie  tylko 

odpowiedzieć  na  pytanie

„Jaki  jest  wynik?”,

  ale  również 

pozwala na udzielenie odpowiedzi: 

„W jaki sposób wynik został 

osiągnięty oraz czy uzyskany wynik jest wiarygodny?” 

Czym są metody numeryczne?

 

background image

Wykład 1/5 

   Operacje macierzowe 

   Metody rozwiązywania układów równań liniowych 

   Aproksymacja funkcji jednej zmiennej 

Interpolacja funkcji 

Całkowanie numeryczne 

  Metody rozwiązywania równań liniowych 

Tematyka wykładów

 

Tematami kolejnych wykładów

  w ramach przedmiotu  

„Metody numeryczne” będą: 

background image

Wykład 1/6 

 

Operacje macierzowe 

 

background image

Wykład 1/7 

Operacje macierzowe

 

Podstawowe operacje macierzowe: 

   Dodawanie i odejmowanie macierzy 

   Mnożenie macierzy 

   Obliczanie wyznacznika macierzy 

Odwracanie macierzy 

background image

Wykład 1/8 

Mnożenie macierzy

 

Rozważamy dwie macierze A

 

[m,

 

n] i B

 

[n,

 

k]: 

1,1

1,2

1,

1,1

1,2

1,

2,1

2,2

2,

2,1

2,2

2,

,1

,2

,

,1

,2

,

,

n

k

n

k

m

m

m n

n

n

n k

a

a

a

b

b

b

a

a

a

b

b

b

a

a

a

b

b

b

A

B

Iloczyn macierzy 

C = 

 B

 obliczymy następująco: 

,

,

,

1

1, 2,

,

1, 2,

n

i j

i s s j

s

c

a b

i

m

j

k

background image

Wykład 1/9 

Odwracanie macierzy

 

Bierzemy po uwagę macierz kwadratową 

A

 

o wymiarach 

n

×

1,1

1,2

1,

2,1

2,2

2,

,1

,2

,

n

n

n

n

n n

a

a

a

a

a

a

a

a

a

A

background image

Wykład 1/10 

Odwracanie macierzy

 

1,1

1,2

1,

2,1

2,2

2,

,1

,2

,

1

0

0

0

1

0

0

0

1

n

n

n

n

n n

a

a

a

a

a

a

a

a

a

E

A

B

Tworzymy macierz 

rozbudowując macierz 

A

 o macierz jednostkową 

background image

Wykład 1/11 

Odwracanie macierzy

 

1

1,1

1,2

1,

2,1

2,2

2,

,1

,2

,

ˆ

ˆ

ˆ

1

0

0

ˆ

ˆ

ˆ

0

1

0

ˆ

ˆ

ˆ

0

0

1

n

n

n

n

n n

a

a

a

a

a

a

a

a

a

E

A

B

Aby  uzyskać  macierz  odwrotną  musimy  tak  przekształcać  macierz 

B

 

by  w  miejsce  podmacierzy 

A

  otrzymać  macierz  jednostkową.  Po 

takich  przekształceniach  w  miejscu  macierzy 

E

  otrzymamy  macierz 

odwrotną 

A

1

.

 

background image

Wykład 1/12 

Odwracanie macierzy

 

7

2

3

0

 

A

Znaleźć macierz odwrotną do macierzy:

 

Tworzymy macierz B:

 

7

2

1

0

3

0

0

1

 

B

background image

Wykład 1/13 

Odwracanie macierzy

 

Elementy pierwszego wiersza dzielimy przez 7, a następnie mnożymy 

razy 3 i odejmujemy od wiersza drugiego:

 

7

2

1

0

1

2 / 7 1/ 7

0

1

2 / 7

1/ 7

0

3

0

0

1

3

0

0

1

0

6 / 7

3/ 7

1

B

W  drugim  kroku  elementy  wiersza  drugiego  dzielimy  przez 

6/7,  a 

następnie mnożymy razy 2/7 i odejmujemy od wiersza pierwszego: 

 

2

1

2

1

1

1

0

1

0

1

0

0

7

7

7

7

3

6

3

1

7

1

7

0

1

0

1

0

1

7

7

2

6

2

6

B

background image

Wykład 1/14 

Odwracanie macierzy

 

Macierz odwrotna do A jest następująca

 

1

1

0

3

1

7

2

6

 

A

Szczegółowy algorytm znajdziemy w literaturze! 

background image

Wykład 1/15 

 

Rozwiązywanie układów 

równań liniowych 

 

background image

Metody rozwiązywania układów równań

 

Metody  rozwiązywania  układów  równań  liniowych  można  podzielić  na 

dwie grupy: 

 

 Metody dokładne 

 

 

 metoda dla macierzy jednoprzekątniowej 

 

 

 metoda dla macierzy trójkątnej 

 

 

 metoda Thomasa 

 

 

 metoda eliminacji Gaussa 

 

 Metody iteracyjne 

 

 

 metoda iteracji prostej 

 

 

 metoda Gaussa – Seidla 

 

 

 metoda nadrelaksacji 

Wykład 1/16 

background image

Metody rozwiązywania układów równań

 

Wykład 1/17 

Rozpatruje się układ 

n

 

- równań liniowych zawierających 

n

 – niewiadomych 

11 1

12

2

1

1

21 1

22

2

2

2

1 1

2

2

...

...

.............................................

...

n

n

n

n

n

n

nn

n

n

a x

a x

a x

b

a x

a x

a x

b

a x

a x

a x

b

który można zapisać w postaci macierzowej 

 

A X

B

background image

Metody rozwiązywania układów równań

 

Wykład 1/18 

11

12

1

1

1

21

22

2

2

2

1

2

...

...

...................

...

n

n

n

n

n

n

nn

a a

a

x

b

a a

a

x

b

x

b

a a

a

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

A

X

B

 

 

Układ  równań  posiada 

jedno  rozwiązanie

  wtedy  i  tylko  wtedy  gdy  jest 

oznaczony

, tzn. że 

macierz główna układu równań A nie jest osobliwa

 

(wyznacznik z tej macierzy jest różny od zera). 

1

X

A

B

background image

Układ równań z elementami na głównej przekątnej macierzy A

 

Wykład 1/19 

 

 

Układ  równań,  w  którym  tylko  główna  przekątna  macierzy  A  posiada 

elementy niezerowe: 

11 1

1

22

2

2

...

...

nn

n

n

a x

b

a x

b

a x

b

rozwiązuje się „natychmiastowo”: 

,

0,

1, 2,...,

i

i

ii

ii

b

x

a

i

n

a

background image

Trójkątny układ równań

 

Wykład 1/20 

Jeżeli układ równań ma następującą postać: 

nazywamy go 

układem trójkątnym

11 1

12

2

1

1

22

2

2

2

...

...

...

...

n

n

n

n

nn

n

n

a x

a x

a x

b

a x

a x

b

a x

b

background image

Trójkątny układ równań

 

Wykład 1/21 

Rozwiązanie takiego układu jest stosunkowo proste. Z ostatniego równania 
wyznaczamy 

x

i

, z przedostatniego 

x

i-1

 itd.: 

1

,

1,

2, ... ,1

n

n

n n

n

i

i s

s

s i

i

i i

b

x

a

b

a

x

x

i

n

n

a

 

 

przy założeniu, że 

0 ,

1, 2, ... ,

i i

a

i

n

background image

Trójkątny układ równań

 

Wykład 1/22 

Przykład 1: 

Rozwiązać następujący układ równań 

1

2

3

2

3

3

2

8

2

1

2

6

x

x

x

x

x

x

background image

Trójkątny układ równań

 

Wykład 1/23 

Macierz główna układu i wektor wyrazów wolnych mają postać  

1

2

1

8

0

2

1

1

0

0

2

6

 

 

 

 

 

A

B

Z ostatniego równania wyznaczamy  

3

3

33

6

3

2

b

x

a

 

background image

Trójkątny układ równań

 

Wykład 1/24 

a następnie 

2

23

3

2

2 2

1 ( 1) 3

2

2

b

a

x

x

a

  

1

12

2

13

3

1

11

8 2 2 1 3

1

1

b

a

x

a

x

x

a

 

   

background image

Metoda eliminacji Gaussa

 

Wykład 4/25 

Układ równań liniowych 

11 1

12

2

1

1

21 1

22

2

2

2

1 1

2

2

...

...

.............................................

...

n

n

n

n

n

n

nn

n

n

a x

a x

a x

b

a x

a x

a x

b

a x

a x

a x

b

zapisuje się w postaci macierzy 

C

, w której macierz główną 

A

 uzupełnia się 

dodatkową kolumną zawierającą wektor wyrazów wolnych 

B

background image

Metoda eliminacji Gaussa

 

Wykład 4/26 

czyli: 

11

12

1

1,

1

11

12

1

1,

1

21

22

2

2,

1

21

22

2

2,

1

1

2

,

1

1

2

,

1

n

n

n

n

n

n

n

n

n

n

nn

n n

n

n

nn

n n

a

a

a

b

c

c

c

c

a

a

a

b

c

c

c

c

a

a

a

b

c

c

c

c





 

 





 





 

 





 

C

n

 pierwszych kolumn stanowią elementy macierzy 

A 

n+1

 kolumnę stanowią elementy wektora 

background image

Metoda eliminacji Gaussa

 

Wykład 4/27 

Wariant  podstawowy  metody  eliminacji  Gaussa  polega  na  przekształceniu 
macierzy 

C

,  tak  aby  otrzymać  równoważny  układ  równań,  w  którym   

n

 pierwszych kolumn macierzy 

C

 tworzyło macierz trójkątną,  a następnie 

rozwiązać  ten  układ  równań  odpowiednią  metodą  (przedstawioną 

wcześniej). 

background image

Metoda eliminacji Gaussa

 

Wykład 4/28 

W pierwszym kroku algorytmu odejmujemy pierwsze równanie pomnożone 
przez 

c

i1

/c

11 

od 

i

 – tego równania (

= 2, 3, ... , n

) i po wykonaniu obliczeń 

otrzymujemy następujący układ równań: 

11 1

12

2

13 3

1

1,

1

(1)

(1)

(1)

(1)

22

2

23

3

2

2,

1

(1)

(1)

(1)

(1)

32

2

33

3

3

3,

1

(1)

(1)

(1)

2

2

3

3

,

...

...

...

...................................................

...

n

n

n

n

n

n

n

n

n

n

n

nn

n

n n

c x

c x

c x

c x

c

c x

c x

c x

c

c x

c x

c x

c

c x

c x

c x

c

(1)

1

background image

Metoda eliminacji Gaussa

 

Wykład 4/29 

który odpowiada sprowadzeniu macierzy 

C

 do 

C

11

12

13

1

1,

1

(1)

(1)

(1)

(1)

22

23

2

2,

1

(1)

(1)

(1)

(1)

32

33

3

3,

1

1

(1)

(1)

(1)

(1)

2

3

,

1

0

0

0

n

n

n

n

n

n

n

n

nn

n n

c

c

c

c

c

c

c

c

c

c

c

c

c

c

c

c

c











C

za pomocą wzorów określających nowe współczynniki 

1

(1)

1

11

2, 3, ... ,

2, 3, ... ,

1

i

i j

i j

j

c

c

c

c

i

n

j

n

c

dla

oraz

background image

Metoda eliminacji Gaussa

 

Wykład 4/30 

W drugim kroku odejmujemy drugie równanie pomnożone przez 

c

i2

(1)

/c

22

(1)

  

od 

i

 – tego równania (

= 3, 4, ... , n

) i po wykonaniu obliczeń otrzymujemy 

kolejny układ równań: 

11 1

12

2

13 3

1

1,

1

(1)

(1)

(1)

(1)

22

2

23

3

2

2,

1

(2)

(2)

(2)

33

3

3

3,

1

(2)

(2)

(2)

3

3

,

1

...

...

...

........................................

...

n

n

n

n

n

n

n

n

n

n

nn

n

n n

c x

c x

c x

c x

c

c x

c x

c x

c

c

x

c

x

c

c

x

c

x

c

background image

Metoda eliminacji Gaussa

 

Wykład 4/31 

który odpowiada sprowadzeniu macierzy 

C

 do 

C

za pomocą wzorów określających nowe współczynniki 

 

 

 

 

1
2

1

1

(2)

2

1

2 2

3, 4, ... ,

3, 4, ... ,

1

i

i j

i j

j

c

c

c

c

i

n

j

n

c

dla

oraz

11

12

13

1

1,

1

(1)

(1)

(1)

(1)

22

23

2

2,

1

(2)

(2)

(2)

33

3

3,

1

2

(2)

(2)

(2)

3

,

1

0

0

0

0

0

n

n

n

n

n

n

n

nn

n n

c

c

c

c

c

c

c

c

c

c

c

c

c

c

c











C

background image

Metoda eliminacji Gaussa

 

Wykład 4/32 

Kontynuując  takie  postępowanie,  po  wykonaniu 

n

  kroków  dochodzimy  do 

trójkątnego układu równań 

11 1

12

2

13 3

1

1,

1

(1)

(1)

(1)

(1)

22

2

23

3

2

2,

1

(2)

(2)

(2)

33

3

3

3,

1

(

1)

(

1)

,

1

...

...

...

.......................................

n

n

n

n

n

n

n

n

n

n

n

n n

n

n n

c x

c x

c x

c x

c

c x

c x

c x

c

c

x

c

x

c

c

x

c

background image

Metoda eliminacji Gaussa

 

Wykład 4/33 

któremu odpowiada przekształcona macierz 

C

n-

11

12

13

1

1,

1

(1)

(1)

(1)

(1)

22

23

2

2,

1

(2)

(2)

(2)

33

3

3,

1

1

(

1)

(

1)

,

1

0

0

0

0

0

0

n

n

n

n

n

n

n

n

n

nn

n n

c

c

c

c

c

c

c

c

c

c

c

c

c

c











C

Tak  zbudowany  układ  równań  rozwiązuje  się  przedstawioną  wcześniej 

metodą 

dla 

układów 

trójkątnych 

zakładając, 

że  

n

 – pierwszych kolumn macierzy 

C

n  -1 

stanowi

 

macierz 

A

, a kolumna 

n  +1 

jest wektorem 

B

background image

Metoda eliminacji Gaussa

 

Wykład 4/34 

Przejście  od  układu  równań  liniowych  do  układu  trójkątnego  realizowane 

jest zatem za pomocą następującego wzoru iteracyjnego: 

(

1)

( )

(

1)

(

1)

(

1)

1 , 2 , ... ,

1

1 ,

2 , ... ,

,

1,

2, ... ,

1

s

i s

s

s

s

i j

i j

s j

s

s s

s

n

i

s

s

n

c

c

c

c

j

s

s

n

c

  

 

 

background image

Metoda eliminacji Gaussa

 

Wykład 4/35 

Przykład:

  

Rozwiązać następujący układ równań metodą eliminacji Gaussa 

1

2

3

1

2

3

1

2

3

2

3

1

3

2

2

3

2

3

x

x

x

x

x

x

x

x

x

 

 

Macierz główna układu i wektor wyrazów wolnych mają postać: 

2

1

3

3

2

1

1

3

2

A

1

2

3

 

 

  

 

 

B

background image

Metoda eliminacji Gaussa

 

Wykład 4/36 

Tworzymy macierz 

2

1

3

1

3

2

1

2

1

3

2

3

C

Macierz główna układu i wektor wyrazów wolnych mają postać: 

2

1

3

3

2

1

1

3

2

A

1

2

3

 

 

  

 

 

B

background image

Metoda eliminacji Gaussa

 

Wykład 4/37 

Obliczamy elementy macierzy 

C

1

:

 

1

(1)

1

11

2,3

2,3, 4

i

i j

i j

j

c

c

c

c

i

j

c

dla

oraz

 

(1)

21

2 2

2 2

12

11

(1)

(1)

(1)

(1)

(1)

23

2 4

32

33

34

3

2

1

0.5

2

3.5

0.5

2.5

0.5

3.5

c

c

c

c

c

c

c

c

c

c

      

 

 

1

2

1

3

1

0

0.5

3.5

0.5

0

2.5

0.5 3.5

C

i otrzymujemy

:

 

background image

Metoda eliminacji Gaussa

 

Wykład 4/38 

Obliczamy elementy macierzy 

C

i otrzymujemy

:

 

 

 

 

 

1
2

1

1

(2)

2

1

2 2

3

3, 4

i

i j

i j

j

c

c

c

c

i

j

c

dla

oraz

(2)

(2)

33

34

18,

6

c

c

 

2

2

1

3

1

0

0.5

3.5

0.5

0

0

18

6

C

background image

Metoda eliminacji Gaussa

 

Wykład 4/39 

Macierz 

C

2

 

przedstawia teraz następujący trójkątny układ równań:

 

1

2

3

2

3

3

2

3

1

0.5

3.5

0.5

18

6

x

x

x

x

x

x

 



który można zapisać następująco: 

2

1

3

0

0.5

3.5

0

0

18

A

 

 

 

1

0.5

6

B

  

background image

Metoda eliminacji Gaussa

 

Wykład 4/40 

 

 

 

3

3

33

6

1

18

3

b

x

a

 

2

23

3

2

2 2

1

7

1

1

2

2

3

1

1

3

2

b

a

x

x

a

 

 

 

 

 

1

12

2

13

3

1

11

1

1

1 ( 1) 1

3

2

3

3

1

2

3

b

a

x

a

x

x

a

  

  

 

background image

Metoda Thomasa

 

Wykład 1/41 

Algorytm Thomasa (zwany metodą progonki) stosowany jest między innymi 

dla trójprzekątniowego układu równań: 

1

1

1

1

2

2

2

2

2

3

3

3

3

3

1

1

1

1

1

0

0

0

0

0

0

0

0

0

0

0

0

0

.

.

.

.

.

.

.

.

.

0

0

0

0

0

0

0

0

0

n

n

n

n

n

n

n

n

n

b

c

x

d

a

b

c

x

d

a

b

c

x

d

a

b

c

x

d

a

b

x

d

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

który można zapisać również w następujący sposób 

1

1

1

,

0,

0,

1, 2, ... ,

i

i

i

i

i

i

i

n

a x

b x

c x

d

a

c

i

n

 

background image

Metoda Thomasa

 

Wykład 1/42 

Rozwiązanie tego układu równań poszukuje się w postaci 

lub inaczej zapisując 

1

i

i

i

i

x

x

1

1

1

i

i

i

i

x

x

gdzie 

i

  i 

i

 są nieznanymi współczynnikami. 

 

background image

Metoda Thomasa

 

Wykład 1/43 

Po podstawieniu 

 do 

 i uporządkowaniu otrzymujemy: 

1

i

i

i

i

i

c

a

b

 

1

1

i

i

i

i

i

i

i

d

a

a

b

background image

Metoda Thomasa

 

Wykład 1/44 

Z  danych  przedstawionych  w  równaniu 

  można  wyznaczyć  wartości 

początkowe (dla 

i = 1

1

1

1

1

1

1

,

c

d

b

b

 

oraz wartość ostatniej niewiadomej (dla 

i = n

1

1

n

n

n

n

n

n

n

n

d

a

x

a

b

Po  wyznaczeniu  wartości 

x

n

  kolejne  niewiadome  obliczamy  z  równania 

 

dla 

i = n-1, n-2, ... , 

background image

Metoda Thomasa

 

Wykład 14/45 

Rozwiązać następujący układ równań metodą Thomasa 

Przykład 3: 

1

2

1

2

3

2

3

4

3

4

5

4

5

3

1

2

2

2

3

2

4

3

5

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

 



 



Rozwiązać następujący układ równań metodą Thomasa 

background image

Metoda Thomasa

 

Wykład 1/46 

Macierz  główną  układu  i  wektor  wyrazów  wolnych  można  zapisać 

następująco: 

1

3

0

0

0

1

1

2

1

0

0

2

0

1

2

1

0

3

0

0

1

2

1

4

0

0

0

3

1

5

 

 

 

 

 

 

 

 

A

D

Obliczamy wartości początkowe współczynników 

1

1

1

1

1

1

3 ,

1

c

d

b

b

 

 

background image

Metoda Thomasa

 

Wykład 1/47 

Następnie wyznaczamy pozostałe wartości współczynników dla 

i = 2, ..., n 

1

1

1

,

i

i

i

i

i

i

i

i

i

i

i

i

c

d

a

a

b

a

b

 

3

1

1

1

0.333

1.333

0.6

1.6

0

0.25

background image

Metoda Thomasa

 

Wykład 1/48 

Obliczamy wartość ostatniej niewiadomej 

x

5

0.25

n

n

x

x

 

oraz pozostałe wartości niewiadomych 

i = n-1, n-2, ... , 1

1

i

i

i

i

x

x

1.75

0.25

0.75

1.75

0.25

x

 