Padaczka i choroba Parkinsona

Napady padaczkowe - nieprawidłowe wyładowania w korze mózgowej lub okolicy podkorowej.

Zaburzenia neurochemiczne prowadzące do nieprawidłowych wyładowań w neuronach mogą być związane z nasiloną transmisją aminokwasów pobudzających, kwasu glutaminowego i asparaginowego lub zmniejszoną transmisją hamującą układ GABA-ergiczny (zmiana przepuszczalności dla Na+, K+, Cl-, Ca++).

Terapia polega na zrównoważeniu mechanizmów pobudzających i hamujących, które są zaburzone u chorych.

Leki przeciwdrgawkowe mogą wpływać na transport Na+, Ca++, Cl-, zmieniając próg pobudliwości drgawkowej.

Mogą zmieniać stężenie kwasu GABA, blokować receptory NMDA dla neurotransmiterów pobudzających (kwas glutaminowy, asparaginowy).

I generacja:

Fenytoina

Karbamzepina

Primidon

Fenobarbital (produkt metabolizmu primidonu)

Sól sodowa

Sól wapniowa

Sól magnezowa

Amid

Klonazepam

Diazepam

Klobazam

Klorazepat

Lorazepam

Etosuksymid

II generacja:

Felbamat

Lamotrygina

Wigabatryna

Gabapentyna

Topiramat

Progabid

Tiagabina

Loreklezol

Acetazolamid (może być stosowany; słabe działanie diuretyczne; stosowany też w jaskrze).

Różne mechanizmy działania:

Karbamazepina

Fenytoina

Kwas walproinowy

Lamotrygina

Gabapentyna

Felbamat

Topiramat

Felbamat

Topiramat

Wigabatryna

Kwas walproinowy

Tiagabina

Progabid

Topiramat

Benzodiazepiny

Fenobarbital

Fenytoina:

działania niepożądane:

interakcje:

Karbamazepina

działania niepożądane:

Kwas walproinowy:

działania niepożądane:

Fenobarbital:

działania niepożądane:

Lewetiracetam:

działania niepożądane:

II generacja

Felbanat:

Gabapentyna:

działania niepożądane:

Lamotripina:

działania niepożądane:

Tiagabina:

działania niepożądane:

Ogólne zasady leczenia:

Choroba Parkinsona

Defektem patobiochemicznym jest niedobór dopaminy w prążkowiu powstający na skutek uszkodzenia neuronów istoty czarnej lub dopaminergicznej drogi nigrostriatalnej.

Stwierdza się też zaburzenia aktywności innych układów neuroprzekaźnikowych:

Adrenergicznego

Cholinergicznego

Serotoninergicznego

GABAergicznego

Aminokwasów pobudzających.

Leki:

    1. leki zwiększające aktywność dopaminergiczną

    2. leki cholinolityczne

    3. inhibitory monoaminooksydazyB (IMAO-B)

    4. inhibitory katecholo-O-metylotransferazy (ICOMT)

1) leki zwiększają aktywność dopaminergiczną poprzez kilka dróg:

Lewodopa:

Prekursor dopaminy (nie można podawać samej dopaminy, gdyż nie przechodzi przez barierę krew-mózg); może ulec dekarboksylacji do dopaminy.

Inhibitory dekarboksylazy: benserazyd, karbidowa.

Agoniści receptora D:

Bromokryptyna (najczęściej stosowana)

Lizurid

Pergolid

Ropinirol

Tergurid

Amantadyna (powoduje zwiększone uwalnianie endogennej dopaminy; hamuje działanie aminokwasów pobudzających; posiada słabe właściwości cholinolityczne)

IMAO-B:

Selegilina

Iazabemid

ICOMT:

Tolkapon

Entekapon

Nitekapon