Historia nauczania medycyny

1. Medycyna kapłańska – świątynie bogów

2. medycyna świecka – Hipokrates V/IV w. pne.

3. Relacja uczeń – mistrz – IV w. pne.

4. Medycyna nielekarska – tzw. partacze.

5. Szkoła Galena – II w. ne.

• Program:

• etap wstępny: gramatyka, retoryka, literatura, matematyka i astronomia

• etap zawodowy

  • anatomia i fizjologia

  • materia medyczna

  • patologia

  • terapia.

• Metody dydaktyczne:

• wykład

• nauczanie poglądowe – zajęcia praktyczne w jatrejach

„ Niedomagałem, tyś odwiedził mnie.

A z tobą

stu uczniów przyszło zająć się moją

chorobą.

Setka rąk, jak lód zimnych,

bada me ciało.

Gorączki nie miałem, teraz mam

i to nie małą :P „

Nauczanie medycyny w średniowieczu:

• medycyna klasztorna – 529 r zakon benedyktynów – Monte Cassino

• szpital w Salerno – ok. 659 r. zakonny

• szkoła i szpital w Montpellier – 1021 r.

• sobór w Clermont – 1130 r. zabrania się duchownym wykonywania sztuki lekarskiej

• uniwersytet w Bolonii – 1156 r. wydział lekarskiej

• edykt w Tours – 1163 r. - nielekarzom wolno praktykować chirurgie

• synod Laterański – 1215 r. - ostateczny zakaz zajmowania się chirurgią przez duchownych „Kościół brzydzi się krwią”

• pierwsze egzaminy lekarskie – 1230 r. w Montpellier i w 1231 r. w Salerno

Uniwersytety nowożytne XVIII/XIX w.

• uniwersytet w Leidzie – H.Boerhaave, pionier nauczania klinicznego ( gr. kline – łóżko)

  • wykłady kliniczne, demonstracja chorych

  • 1701 r. 1 klinika lekarska: 2 sale po 6 osób

• uniwersytet w Wiedniu – van Swieten pionier medycyny klinicznej

• postępy diagnostyki

  • 1761 r. - L. Auenbrugger – opukiwanie

  • 1819 r. - R. Laennec – osłuchiwanie

• wprowadzenie języków narodowych i odzieży cywilnej – pocz. XIX w.

• jedność medycyny – pod koniec XIX w. połączenie 3 działów – medycyny wewnętrznej, chirurgii i położnictwa w 1 medycynę. Tytuł: doctor medicinae universae

• specjalizacje kliniczne

„Marnie ci profesorowie uczą, ale i tak dobrze, zważywszy na ich nędzną opłatę” - Mikołaj Rej

Nauczanie innych dziedzin medycyny

• szkoła położnictwa – Paryż 1640 r. przy szpitalu Hotel Dieu, wyłącznie dla kobiet

• Szkołą pielęgniarstwa – Mannheim 1784

• szkoła pielęgniarstwa – Londyn 1860 r. przy szpitalu St. Thomas Hospital, założycielka – Florence Nightingale

• szkoła ratownictwa medycznego – lata 70 ubiegłego wieku - USA

Specyfikacja nauczania dyscyplin klinicznych

Powiązanie trzech aspektów:

1. merytoryczny – teoria i praktyka danej dyscypliny

2. interpersonalny – kontakt w układzie lekarz/pielęgniarka/położna/ratownik medyczny/student – pacjent

3. etyczny – zachowanie się powyższych osób wobec siebie i wobec pacjenta

Pacjent – chory, cierpiący – od łac. passio.

W medycynie humanistycznej lekarz leczy chorego, a nie chorobę!!