Rehabilitacja kardiologiczna

Definicja 

   Obecna definicja WHO określa 

rehabilitację kardiologiczną jako: 

kompleksowe i skoordynowane stosowanie 
środków medycznych, socjalnych, 
edukacyjnych, ekonomicznych i zawodowych 
w celu przystosowania chorego do nowego 
życia i umożliwienia mu uzyskania jak 
największej sprawności. 

Cele:

Cel główny ćwiczeń w kardiologii :
- poprawa jakości oraz wydłużenie życia

Inne cele

 :

- obniżenie ciśnienia tętniczego
- zmniejszenie ciężaru ciała
- korekta profilu lipidowego, wzrost dobrego cholesterolu 

spadek złego

- korekta metabolizmu węglowodanów i zmniejszenie ryzyka 

rozwoju cukrzycy

- poprawa wydolności układu krążeniowo-oddechowego
- zmniejszenie ryzyka ostrych incydentów sercowych
- opóźnienie rozwoju choroby
- skrócenie czasu leczenia po ostrych incydentach sercowych i 

zaostrzeniach

- wpływ na układ krzepnięcia – rozrzedzenie krwi zmniejsza 

ryzyko powstawania blaszek

Elementy Rehabilitacji:



Indywidualne dostosowanie treningów 
fizycznych obejmujące:

-

ćwiczenia dynamiczne i statyczne;

-

ćwiczenia oporowe i wytrzymałościowe

-

wysiłek fizyczny na bieżni lub 
cykloergometrze

-

bieganie, pływanie, gry zespołowe

Cel ćwiczeń zależy od 

etapu rehabilitacji

Celem rehabilitacji we wczesnym okresie okołooperacyjnym jest:

1.

Uruchomienie mechanizmów prawidłowej wentylacji, zaburzonej przez 

zabieg operacyjny i utrudnienie oraz ograniczenie ruchów 

oddechowych, kaszlu i odkrztuszania, związane z bolesnością powłok 

klatki piersiowej w wyniku obecności rany operacyjnej.

2. Zabezpieczenie chorego przed skutkami unieruchomienia.

3. Zmniejszenie napięcia tłoczni brzusznej w trakcie wysiłków 

izometrycznych i zmian pozycji z leżącej na siedzącą i odwrotnie.

4. Jak najwcześniejsze uruchomienie chorego i przygotowanie do 

podstawowej samoobsługi.

5. Maksymalne ograniczenie spadku wydolności fizycznej w okresie 

okołooperacyjnym.

6. Prewencja powikłań zakrzepowo-zatorowych.

Etapy rehabilitacji:

Etap I - szpitalny
Obejmuje stopniowo zwiększoną aktywność fizyczną 

(uruchomienie chorego po zawale) oraz edukację. 

Rozpoczyna się w pierwszym dniu hospitalizacji 

psychoterapeutycznym uspokojeniem pacjenta, które 

powinno zmniejszyć stres psychiczny a przez to obniży c 

pobudzenie adrenergiczne. 

Zajęcia fizyczne rozpoczynają się po ustąpieniu ostrych 

objawów związanych z zawałem serca

Cel: jak najszybsze osiągnięcie przez chorego samodzielności 

i samowystarczalności w zakresie czynności życia 

codziennego oraz przeciwdziałanie skutkom 

unieruchomienia - zahamowanie utraty wydolności 

ruchowej

Etapy rehabilitacji:

Etap II – wczesna rehabilitacja poszpitalna
Powinien rozpocząć się w ciągu pierwszych dwóch tygodni od 

wypisania ze szpitala i obejmuje okres od wypisania ze 

szpitala do podjęcia pracy zawodowej lub osiągnięcia takiego 

stanu psychofizycznego, który umożliwia samodzielne 

funkcjonowanie w życiu codziennym.

Rehabilitacja wczesna w warunkach domowych - prowadzona 

pod nadzorem poradni rehabilitacji kardiologicznej

Oddział rehabilitacyjny, szpital uzdrowiskowy, sanatorium, 

specjalne ośrodki rehabilitacyjne, ambulatoryjne;

Cel: poprawa tolerancji wysiłku, korzystna modyfikacja 

czynników ryzyka miażdżycy i zdarzeń sercowo-naczyniowych

Etapy rehabilitacji:

Etap III – rehabilitacja ambulatoryjna
Rozpoczyna się gdy stan pacjenta jest ustabilizowany, 

potwierdzony próbą wysiłkową, kontrolowanym ciśnieniem 
tętniczym i właściwą częstością akcji serca.

Prowadzona jest w formie zajęć grupowych lub programów 

indywidualnych

Cel: podtrzymaniu dotychczasowych efektów leczenia i 

rehabilitacji oraz zmniejszeniu ryzyka nawrotu choroby

Dziękuję za uwagę