Katalogowanie czasopism

"Opis bibliograficzny.

Wydawnictwa ciągłe"

(PN-N-01152-2).

Jednostka opisu

• Przedmiotem katalogowania może być:
• całość wydawnictwa ciągłego lub określony

ciąg

zeszytów

;

• pojedynczy

zeszyt

wydawnictwa ciągłego;

• dokument niesamoistny wydawniczo (

artykuł

ciągły dokument niesamoistny

• Czasopisma i gazety współoprawne można

traktować oddzielnie i sporządzać odrębne
opisy.

Zawartość i budowa opisu

Przy katalogowaniu wydawnictw

ciągłych

powinny być uwzględnione

następujące

elementy, zgrupowane w siedmiu

strefach z

uwzględnieniem znaków umownych:

Strefa 1. - tytułu i oznaczenia

odpowiedzialności

Tytuł właściwy

Biuletyn

Informacyjny

[ ] określenie typu dokumentu :

dodatek do tytułu

informatyka dla

szkoły

/ pierwsze oznaczenie

odpowiedzialności [

red. nacz.

Małgorzata Sapińska]

Strefa 2. - wydania

. - Oznaczenie wydania

Strefa 3. – numeracji

. - Numeracja zeszytu(ów)

1/2001

(33)

Strefa 4. - adresu

wydawniczego

Pierwsze miejsce wydania

Wrocław

: nazwa wydawcy

Vulcan

data wydania

2001

Strefa 6. - serii

. - (Tytuł serii lub podserii,
ISSN serii lub podserii:
numeracja w obrębie serii lub podserii)

Strefa 7. - uwag

Uwagi

[Kwart.]

Strefa 8. - ISSN, tytułu
kluczowego
i sposobu uzyskania
wydawnictwa

ISSN

ISSN 1231-0751

Określenie typu dokumentu - termin

wskazujący ogólną kategorię

dokumentów, do której należy

katalogowany obiekt. W katalogu

uwzględniającym łącznie różne rodzaje

dokumentów (np. książki, czasopisma,

mapy, płyty) można podawać w opisach

odpowiednie określenie - w zależności

od katalogowanego obiektu - np.

"Czasopismo" lub inne podyktowane

potrzebą, np. "Tekst". Określenie typu

dokumentu należy wówczas zaczynać

wielką literą, ujmując w nawiasy

kwadratowe i umieszczać bezpośrednio

po tytule właściwym, np.:

Królewna Śnieżka

[Książka]

Zorba

[Tekst]

: musical

• Elementy opisu wyróżnione w

zestawieniu pismem pochyłym oraz
uwagi wpisane w strefie 7. mogą się
powtarzać.

• Elementy opisu wyróżnione czcionką

pogrubioną są obowiązkowe dla
skróconego opisu (tzw. pierwszy
stopień szczegółowości opisu).

Forma graficzna opisu

• W opisie katalogowym należy stosować

określony układ graficzny nakazujący

następujące strefy zaczynać od nowego

wiersza z wcięciem:

• strefę 1 - tytułu i oznaczenia

odpowiedzialności;

• strefę 4 - adresu wydawniczego;
• strefę 6 - serii;
• strefę 7 - uwag;
• strefę 8 - ISSN, tytułu kluczowego i sposobu

uzyskania wydawnictwa.

Znaki umowne

Znaki umowne należy przejąć w

całości (wg normy PN-N-01152-
2:1997) bez możliwości stosowania
tylko niektórych wybranych znaków.

• Przed i po znaku umownym (z

wyjątkiem kropki i przecinka) należy

stosować odstęp. Przed kropką i

przecinkiem nie należy wstawiać

odstępu, powinien on występować

tylko po tych znakach. Nawiasy

kwadratowe i okrągłe należy traktować

jako jeden znak, stosując odstęp przed

pierwszym i po drugim nawiasie.

• Dane pochodzące spoza podstawowego

źródła danych (zarówno z opisywanego

wydawnictwa ciągłego, jak i spoza

niego) należy ujmować w nawiasy

kwadratowe (jeżeli szczegółowe punkty

rozdziału trzeciego normy PN-N-01152-

2:1997 nie nakazują przeniesienia ich do

strefy uwag), a przy danych niepewnych

należy dodawać znak pytania (?)..

Opuszczania w ramach poszczególnych

elementów opisu należy zaznaczać
wielokropkiem ujętym w nawiasy
kwadratowe. Wielokropka nie należy
ujmować w nawiasy kwadratowe, jeśli
oznacza pomijanie:

• zmieniającej się numeracji,
• numeru imprezy w tytule właściwym lub

dodatku do tytułu (jeśli numer nie
występuje na początku tytułu właściwego).

Przystankowanie

• Jeżeli w opisywanym czasopiśmie, artykule lub

ciągłym dokumencie niesamoistnym występują

znaki przystankowe, należy je podawać z

właściwymi im odstępami. Nie należy przy tym

pomijać znaków umownych, nawet jeżeli występują

dwa lub więcej znaków obok siebie, np.: . - World

Cup ed. - (ale nie . - World Cup ed.. -). Wyjątek

stanowi kropka, której nie należy powtarzać.

Występujące w wydawnictwie ciągłym nawiasy

kwadratowe (z wyjątkiem użytych w formułach

matematycznych, chemicznych itp.) należy

zamieniać w opisie na nawiasy okrągłe. Inne

rodzaje nawiasów należy przejmować bez zmian.

Podstawa opisu

• Podstawą opisu wydawnictwa

ciągłego powinien być pierwszy
zeszyt wliczony w ciąg numeracji.
Informację o numerze sygnalnym
(próbnym) można podać w strefie 7. -
uwag.

W wypadku istotnych zmian:

• tytułu,
• nazwy instytucji sprawczej przy tytule

będącym

nazwą rodzajową

• instytucji sprawczej przy tytule będącym

nazwą rodzajową

podstawę opisu powinien stanowić pierwszy

zeszyt, w którym nastąpiła ta zmiana.

Należy wówczas sporządzić nowy opis, z

zaznaczeniem w strefie uwag informacji o

poprzednim tytule.

Nazwa rodzajowa:

Wyraz lub wyrażenie określające

rodzaj

i/lub częstotliwość wydawnictwa

ciągłego

Np. biuletyn, przegląd

dokumentacyjny, roczniki, rozprawy,
sprawozdania roczne, zeszyty
naukowe.

Istotne zmiany tytułu nie

obejmują:

• przejściowych zmian kolejności występowania na

stronie tytułowej tytułu wyrażonego w różnych

językach i/lub alfabetach;

• zmian ortograficznych i interpunkcyjnych w obrębie

tytułu, które nie powodują zmian jego znaczenia;

• zmian końcówek fleksyjnych poszczególnych

wyrazów tytułu;

• dodawania lub usuwania rodzajników, przyimków i

spójników;

• zmian we wzajemnej relacji tytułu i nazwy instytucji

sprawczej, które polegają na dodaniu lub usunięciu

nazwy instytucji sprawczej z tytułu właściwego.

Istotne zmiany w nazwie

instytucji sprawczej obejmują
usunięcie, zastąpienie lub
dodanie wyrazów z wyjątkiem
przyimków, spójników i
rodzajników oraz zmian
fleksyjnych wyrazów.

Podstawę opisu powinny stanowić

zeszyty pierwszy i ostatni (dla strefy
3. i strefy 4. - daty wydania), jeżeli:

• katalogowane wydawnictwo

przestało się ukazywać;

• katalogowany jest zamknięty ciąg

zeszytów.

Dane przejęte z innych zeszytów

(w tym zeszytu zawierającego
stronę tytułową rocznika) można
podawać tylko w strefie 7. - uwag.
Podstawę sporządzania opisu
katalogowego pojedynczego
zeszytu powinien stanowić
opisywany zeszyt

Źródła danych

• Opis katalogowy należy sporządzać z

autopsji, przejmując dane z
następujących źródeł według
kolejności:

• z głównej strony tytułowej, a jeśli jej

brak z tej części wydawnictwa
ciągłego, która pełni rolę substytutu
strony tytułowej (okładka, nagłówek,
metryka wydawnictwa ciągłego).

• Spośród kilku stron tytułowych w

różnych językach i/lub alfabetach,
należy wybrać stronę w języku i/lub
alfabecie głównej części zeszytu lub -
jeżeli tego kryterium nie można
zastosować - prawą z dwóch stron na
rozwarciu lub pierwszą prawą z
dwóch lub więcej stron tytułowych.

Jeżeli informacje podane są bez

powtórzeń na dwóch stronach, na

rozwarciu, należy stronice te traktować

łącznie jako stronę tytułową. W

wypadku wydawnictw ciągłych, w

których tekst i strony tytułowe w dwóch

różnych językach i/lub alfabetach są

równorzędne (np. są drukowane w

przeciwnych kierunkach), wybór

głównej strony tytułowej należy do

katalogującego (z zaleceniem wyboru

strony w języku polskim lub bardziej

znanym);

• z okładki, nagłówka,

metryki wydawnictwa ciągłego

;

• z innych preliminariów, z obwoluty, z

żywej paginy;

• z innych części zeszytu: wstępu,

przedmowy, ze spisu treści,
załączników;

• spoza katalogowanego wydawnictwa

ciągłego.

Dane do poszczególnych

stref opisu katalogowego
należy czerpać z
następujących źródeł: