background image

Kultura masowa a turystyka masowa

Turystyka jest elementem kultury oraz stanowi formę jej wyrazu. Zjawiska towarzyszące

turystyce są kulturowo uwarunkowane, z kulturą związane i z niej wynikają.

Aby zdefiniować zjawisko – którym zajmiemy się w tym referacie – zjawisko turystyki

masowej należy wyjaśnić, czym jest kultura masowa, ponieważ jest to pojęcie w stosunku do
niej pierwotne. Turystyka jest częścią aktywności ludzkiej, którą zwykliśmy nazywać kulturą.
Chcemy   w   tym   referacie   naszkicować   wzajemne   relacje   pomiędzy   kulturą   masową   a
turystyką masową, określić na jakim etapie rozwoju społeczeństw można mówić o istnieniu
kultury masowej, jakie są jej cechy i przejawy. Ponadto zajmiemy się także bilansem zysków
i strat jakie przynosi dzisiejsza masowa turystyka. 

Specyficzny   rodzaj   turystyki,   jakim   jest   turystyka   masowa   powstał   w   społeczeństwie

masowym, w społeczeństwie masowym się rozwinął i trwa do dzisiaj. 

Cechą   współczesnej   kultury   jest   jej   masowość.   Wyraża   się   ona   w   milionach   osób,

mających   podobne   zainteresowania,   podzielają   wspólne   wartości   czy   idee   oraz   wykazują
tendencję do posiadania jednakowego katalogu rozrywek czy form spędzania wolnego czasu,
bez względu na zakątek naszego globu, który ludzie owi zamieszkują.

Kultura   masowa   powstała   jako   produkt   wtórny   rewolucji   przemysłowej   wraz   z

industrializmem i urbanizacją. Pojęcie kultury masowej w głównej mierze odnosi się więc do
zjawisk przekazywania  wielkim  masom  odbiorców identycznych  lub analogicznych  treści
płynących   z   nielicznych   źródeł   oraz   do   jednolitych   form   zabawowej,   rozrywkowej
działalności wielkich mas ludzkich.

1

 

Widać   zatem,   iż   ujmowanie   turystyki   masowej   w   kontekście   masowej   kultury   jest

uzasadnione.   Działalność   ludzka   związana   ze   zmianą   miejsca   pobytu   w   celach
wypoczynkowych,   krajoznawczych   i   rozrywkowych   znana   była   od   stuleci.   W   minionych
wiekach   bardzo   popularne   były   wśród   europejskiej   młodzieży,   reprezentującej   dobrze
sytuowane   warstwy   społeczne   wyjazdy   do   obcych   państw.   Wśród   szlachty   i   zamożnego
mieszczaństwa wyjazdy te traktowane były jako ważny element kształcenia i wychowywania
młodych   ludzi.   Turystyka   o   której   tu   mowa   była   jednak   zjawiskiem   elitarnym.   Dopiero
rewolucja przemysłowa przyniosła kulturę masową i co za tym idzie nowe formy wyjazdów
turystycznych.  

Kultura masowa jest kulturą właściwą społeczeństwom demokratycznym.  Przed latami

sześćdziesiątymi,  pop culture – jak bywa  na zachodzie nazywana kultura masowa – była
przeciwstawiana z jednej strony kulturze elitarnej, z drugiej strony kulturze ludowej. Celem
tej   ostatniej,   niekomercyjnej,   było   polepszenie   sytuacji   życiowej   ludzi   nie   obeznanych   z
oryginalną, niepraktyczną, ekskluzywną kulturą elity. 

Kultura popularna natomiast jako rezultat rewolucji przemysłowej, opiera się na produkcji

masowej   i   komercyjnej.   Dostarcza   rozrywki   i   zakłada   zysk.   Powielanie,   odbywające   się
zresztą zawrotnie szybko, stoi w absolutnej sprzeczności z wyjątkowością jednostki ludzkiej. 

Mechaniczna   reprodukcja   oznacza   produkcję   na   wielką   skalę,   dla   której   musi   istnieć

powszechny odbiorca. Dawniej kulturę tworzyło niewielu dla niewielu, potem niewielu dla
wielu, dzisiaj wielu dla wielu. W ten sposób powstaje kultura masowa. José Ortega y Gasset –
filozof hiszpański pierwszej połowy XX wieku – w „Buncie mas” pisał, że masa pojawiła się
w   świecie   po   to,   by   nią   kierowano,   by   na   nią   wpływano,   by   ją   reprezentowano,   by   ją
organizowano – a nawet po to, by przestać być masą, a przynajmniej do tego celu zmierzać.
Ale nie przyszła na świat po to, by – jak to określił – wszystko robić sama z siebie. Jest więc
przedmiotem, a nie podmiotem kultury, jest tworzona przez konsumentów.

1

 Kłoskowska A., „Kultura masowa” 

Strona 1

background image

Badania   nad   kulturą   masową   dotyczą   zjawisk   intelektualnej,   estetycznej   i

ludyczno-rekreacyjnej   działalności   ludzkiej   związanych   z   oddziaływaniem   i   treściami
rozpowszechnianymi przez środki masowego przekazu. Poprzez środki masowego przekazu
realizują  się  dwa najbardziej   istotne  kryteria  charakteryzujące  kulturę   masową:   kryterium
ilości   i   standaryzacji.   Kryteria   te   są     ze   sobą     powiązane,   gdyż   masowe   przekazywanie
zakłada jednolitość i standaryzację przedmiotu. 

Społeczeństwo   o   dominującym   wpływie   kultury   masowej   charakteryzuje   się

rozproszeniem przestrzennym, występuje w nim więź pośrednia, kształtująca się w wyniku
działania prasy, radia czy telewizji, a nie w wyniku fizycznego zbliżenia. 

Realizacja   kryteriów   standaryzacji   i   ilości   wymaga   spełnienia   zasadniczego   warunku

szybkiej komunikacji o szerokim zasięgu. Warunek ten spełniają  zarówno techniczne środki
komunikacji:   kolej,   samolot,   samochód     jak   też   urządzenia   do   komunikowania
symbolicznego: druk , radio, TV. 

Aby kultura masowa mogła się rozwinąć muszą zaistnieć odpowiednie ku temu warunki: 

zurbanizowanie społeczeństwa (dominacja wielkich ośrodków miejskich w życiu całego
kraju);

rozwój techniki (masowa produkcja);

ukształtowanie  się  typu  „masowego odbiorcy”,  którego  kwalifikacje  są   w pewnym
zakresie ograniczone;

zapewnienie   szerokim   masom   czasu   wolnego   od   pracy,   który   można   poświęcić   na
korzystanie z dóbr kultury symbolicznej. 

Czas wolny jako produkt umasowienia społeczeństwa

Turystyka   w   istotny   sposób   wpływa   na   kształtowanie   naszych   zachowań   i   form

postępowania, zwłaszcza w kontekście spędzania wolnego czasu.  Aktywność ludzka którą
nazywamy turystyką ma swe korzenie w ważnej socjologicznie kategorii czasu wolnego. Czas
wolny   jako   zdobycz   rewolucji   przemysłowej   wyzwolił   tkwiące   dotąd   w  społeczeństwach
zasoby.   W   wielu   dziedzinach   życia   nowego  zindustrializowanego   społeczeństwa   stosunki
ludzkie zaczęły układać się według schematu społeczeństwa masowego. Role społeczne i
funkcje grup uległy specjalizacji i rozczłonkowaniu, a więc rozczłonkowaniu uległ także czas.
W społeczeństwach takich kategoria czasu wolnego została wyraźnie odgraniczona od innych
kategorii.   Nie   znaczy   to   oczywiście,   aby   wypoczynek   po   pracy   był   zjawiskiem   obcym
ubiegłym wiekom i innym typom kultury. 

Czas wolny w socjologicznym sensie nie jest jednak równoznaczny z przerwą w pracy lub

wypoczynkiem.   Stanowi   on   funkcję   określonego   systemu   organizacji   pracy   i   stosunków
społecznych. W tym rozumieniu czas wolny nie ma odpowiednika we wspólnocie pierwotnej
ani w tradycyjnej wiejskiej społeczności lokalnej. Skrócenie dnia roboczego, obniżenie wieku
emerytalnego przy jednoczesnym wzroście przeciętnej długości życia wpływa na liczebny
rozrost kategorii ludności wyłączonej od udziału w pracy zawodowej. 

Zakresy czynności czasu wolnego i kultury masowej nie pokrywają się całkowicie. Czas

wolny   jako   zjawisko   masowe   posiada   jednak   ogromne   znaczenie   dla   rozwoju   masowej
kultury. Dostarcza on możliwości oddawania się realizacyjnym czynnościom kulturalnym na
szeroką skalę i stwarza potrzebę organizacji zajęć, zainteresowań i rozrywek bardzo licznych
odbiorców, którzy mimo  różnorodności poziomów intelektualnych  i gustów pod pewnym
względem są ujednoliceni: wszyscy posiadają wolny czas.  

Turystyka masowa może być zatem realizowana dzięki posiadaniu przez szerokie rzesze

ludzi czasu wolnego, który pozwala im na np. podróże czy inne formy wypoczynku.  

Strona 2

background image

Krytyka i usprawiedliwienie kultury masowej

Kulturze   masowej   zarzuca   się   propagowanie   wyłącznie   konsumpcyjnego   stosunku   do

zdobyczy kulturowych. Mimo to np. Manheim uważał, że kultura masowa zdemokratyzuje
kulturę,   co   miało   się   wyrażać   w   nieograniczonej   dostępności   i   rozszerzeniu   zakresu
komunikowania   wiedzy   i   artystycznych   wartości.   Manheim   uważał   jednak,   że
demokratyzacja kultury jest korzystna tylko pod warunkiem utrzymania wysokiego poziomu
kultury.

Zdaniem   T.S.   Elliota   duch   ludzki   staje   się   coraz   bardziej   mechaniczny   wskutek

powszechnej technicyzacji  i ujmowaniu wszystkich  doniosłych  zagadnień  życiowych  jako
problemów technicznych. Przedmiotem krytyki jest również fakt, iż twórcy symbolicznych
przekazów   zajmują   się   głównie   zaspokajaniem,   a   nie   kształtowaniem   gustów   odbiorców.
Producenci traktują konsumentów jako rynek, na który starają się wprowadzić własny towar
w jak najszerszym zakresie licząc się jednocześnie z sytuacją konkurencji. 

Charakterystyczne dla kultury masowej dążenie do objęcia zasięgiem komunikowanych

treści możliwie najliczniejszej rzeszy publiczności prowadzi do obniżenia poziomu tych treści
(koncepcja   najniższego   wspólnego   mianownika   –   jako   wyznacznika   poziomu   kultury
masowej   –   dostosowanie   poziomu   utworu   do   poziomu   odbiorcy   o   elementarnym
wykształceniu). 

Dominują   treści   o   charakterze   ludycznym.   Takiej   obróbce   poddawane   są     utwory

wartościowe   i   powoduje   to   ich   dezindywidualizację,   pozbawia   ich   cech   oryginalności   i
spontaniczności. Dominuje styl, którego skuteczność została już wiele razy sprawdzona i jest
gwarantem zysku. Zasada wspólnego mianownika eliminuje tematy kontrowersyjne, mogące
zrazić część publiczności. 

Można jednak wskazać pewne pozytywne aspekty kultury masowej. Jest ona odpowiedzią

na realnie istniejącą   potrzebę społeczną – potrzebę wyrwania się z kręgu alienacji życia
codziennego  i pracy.  Różne formy kultury masowej wypełniają  czas wolny jako domenę
odprężenia, uwolnienia od stanu napięcia, wypoczynku i uspokojenia. Kultura masowa ma
istotne znaczenie dla procesów socjalizacji, integracji społecznej, zaspokojenia psychicznych
potrzeb odbiorców jako członków wielkiego społeczeństwa współczesnego oraz małych grup
społecznych

W świadomości społecznej dominujące hierarchie wartości, normy i oceny, oczekiwania i

wyobrażenia na temat dobra i szczęścia, osobiste wybory celów i oceny osiągalności tych
celów (a w konsekwencji - dominujące style życia), to wszystko jest pod dyktatem totalnej
reklamy,   telewizji   o   globalnym   zasięgu,   mody   wraz   z   całym   aparatem   jej   kreowania,
masowych   igrzysk   i   masowej   produkcji,   a   więc   także   i   masowej   turystyki,   powszechnej
propagandy i indoktrynacji obejmującej wszystkie dziedziny – od polityki po miłość. 

Cechy kultury masowej:

kult nowości – stary towar traci wartość nie dlatego, że się zniszczył  czy zużył, ale
dlatego,   że   nie   jest   już   nowy.   Sztaby   ludzi   pracują   nad   tym,   abyśmy   pozbyli   się
niemodnej   (choć   nie   zniszczonej)   odzieży   i   kupili   na   ten   sezon   nową,   której
pozbędziemy  się – jako niemodnej  – w przyszłym  roku. Pojawiają się nowe formy
aktywności   turystycznej.   Oferty   podróży   stają   się   z   roku   na   rok   coraz   bardziej
olśniewające dzięki coraz lepszym reklamom, doskonalszym środkom marketingowym.
Jedne punkty docelowe zyskują na wartości inne odchodzą w zapomnienie. Fachowy

Strona 3

http://notatek.pl/kultura-masowa-a-turystyka-masowa?notatka