background image

2015-05-10 

Choroby wirusowe skóry 

Sylwia Krzętowska 

Choroby wirusowe – wiadomości wstępne 

W odróżnieniu od bakterii wirusy zwykle nie bytują na skórze człowieka i 

są od nich o wiele mniejsze. Cząstka wirusa składa się z materiału 

genetycznego w postaci DNA lub RNA zamkniętego w białkowej otoczce. 

Niektóre wirusy mają jeszcze osłonkę zewnętrzną. Wirusy nie mają 

budowy komórkowej, nie przejawiają też czynności życiowych, takich jak 

odżywianie, oddychanie, wydalanie  

Wirusy mogą się namnażać jedynie w 

komórkach żywego organizmu, 

zmuszając je do wytwarzania swoich 

elementów składowych. Po 

namnożeniu wirusa zainfekowana 

komórka ginie, uwalniając bardzo 

dużo potomnych cząstek wirusa. 
Czasami wirus przebywa  w 

zainfekowanej komórce przez długi 

czas w stanie utajenia i uaktywnia się 

dopiero w przypadku osłabienia 

odporności organizmu 
 

Choroby wirusowe – wiadomości wstępne 

Wirusowe choroby skóry 

dzieli się na trzy grupy: 

grupę opryszczki np. 

opryszczka zwykła, 

półpasiec 

grupę brodawek np. 

brodawki zwykłe, brodawki 

stóp, brodawki płaskie 

młodocianych 

grupę ospy prawdziwej 

np. mięczak zakaźny 
 

Choroby wirusowe – opryszczka zwykła 

Wywoływana jest przez wirusa opryszczki zwykłej Herpes simplex virus 

(HSV). W zależności od typu wirusa, zmiany występują w różnych 

częściach ciała. HSV-1 powoduje zmiany w górnych częściach, a HSV-2 

w okolicach narządów płciowych 

W czasie infekcji HSV-1 

pojawia się grupa drobnych pęcherzyków na 

rumieniowym podłożu, którym towarzyszą bolesność, pieczenie, a 

czasem gorączka, dreszcze i osłabienie. Pęcherzyki zlokalizowane są na 

granicy czerwieni wargowej i skóry gładkiej lub na śluzówkach jamy 

ustnej, rzadziej w obrębie rogówki oka i na wałach paznokciowych. W 

ciągu kilku dni pęcherzyki pękają, pozostawiając nadżerki, pokrywające 

się strupem. Zmiany goją się bez pozostawiania blizn. Wirus opryszczki 

zwykłej ma zdolność przechodzenia w stan utajenia, którego długość jest 

różna. Reaktywację wirusa może spowodować nadmierne opalanie, 

miesiączka, miejscowe urazy 

background image

2015-05-10 

Choroby wirusowe – opryszczka narządów 
płciowych
 

Wirus HSV-2 

wywołuje opryszczkę 

narządów płciowych. Zakażenie następuje 

najczęściej podczas stosunków 

seksualnych, ale możliwe jest także drogą 

kropelkową i przez dotyk 

Wykwity wyglądają podobnie jak w 

opryszczce zwykłej – na rumieniowym 

podłożu pojawiają się pęcherzyki, są 

jednak dużo bardziej bolesne i maja 

tendencję do grupowania się. Szybko 

przekształcają się w nadżerki i ustępują 
bez pozostawienia blizny 

U mężczyzn zmiany występują na błonie 

śluzowej żołędzi, napletka i w okolicach 

odbytu. U kobiet pojawiają się na 

śluzówkach warg sromowych i pochwy 

oraz na szyjce macicy i pośladkach 

Zamianom mogą towarzyszyć objawy 

ogólne, takie jak bóle mięsni, stawów i 

głowy, gorączka 

Choroby wirusowe – półpasiec 

Wywołuje go ten sam wirus, który powoduje ospę 

wietrzną – Varicellae-zoster virus (VZV). 

Półpasiec jest najczęściej skutkiem reaktywacji 

utajonego zakażenia VZV. Po przebyciu ospy 

wietrznej wirus pozostaje w zwojach nerwów 
czuciowych przez wiele lat. W przypadku 

osłabienia odporności organizmu może dojść do 
reaktywacji wirusa i zmian zapalnych w zwojach 

nerwowych. Na skórze unerwionej przez 

zmieniony chorobowo nerw pojawia się 
charakterystyczna wysypka 

Pierwszymi objawami są złe samopoczucie, bóle 

głowy i gorączka. Następnie pojawia się ból, 

pieczenie i nadmierna wrażliwość skóry 
unerwionej przez chorobowo zmieniony nerw, 

które mogą się utrzymywać nawet do kilku 

miesięcy. Pęcherzyki wypełnione treścią 

surowiczą pojawiają się 1-3 dni później 

Choroba najczęściej dotyczy okolicy 

międzyżebrowej, lędźwiowej i kończyn dolnych 
 

Choroby wirusowe – brodawki zwykłe 

Zlokalizowane są przeważnie na rękach 

i stopach, czasami na wałach 

paznokciowych, a nawet pod płytką 

paznokciową 

Wywołuje je wirus brodawczaka 
ludzkiego 

– Human papilloma virus typu 

2 (HPV-

2). Pierwotnym wykwitem są 

grudki w kolorze skóry o nadmiernie 

zrogowaciałej, przerosłej powierzchni. 
Nie towarzyszy im stan zapalny i nie 

dają objawów subiektywnych, mają 

tendencję do grupowania się i 

samoistnego ustępowania. 

Charakteryzują się dużą zakaźnością. 

Występuje również dodatni objaw 
K
öbnera 

Ze względu na dużą zakaźność 

brodawki zwykłe stanowią 

przeciwwskazanie do zabiegów 
kosmetycznych 

Objaw Köbnera polega na 
tym, że po zadrapaniu lub 
uszkodzeniu zmian następuje 
wysiew zmian pierwotnych 
wzdłuż linii zadrapania 

Choroby wirusowe – brodawki stóp 

Pojawiają się najczęściej na podeszwach stóp. 

Występują w dwóch odmianach 

W pierwszej odmianie czynnikiem zakaźnym jest 
HPV-1. Wykwit pierwotny stanowi pojedyncza 

głęboko osadzona grudka. W rzadkich 

przypadkach może pojawić się ich kilka. 

Powierzchnia zmian jest zrogowaciała, 

brodawkująca. Na powierzchni grudki występują 
charakterystyczne punkcikowe przebarwienia, 

które są konsekwencją zakrzepów w drobnych 

naczyniach włosowatych. Zmiany są wybitnie 

bolesne. Ustępują samoistnie w charakterystyczny 

sposób, tzn. wszystkie wykwity w tym samym 

czasie stają się czarne, a podłoże silnie 
zaczerwienione 

Druga odmiana choroby to brodawki mozaikowe, w 

których zmiany maja charakter powierzchownych, 

zlewnych wykwitów. Wywołuje je HPV-2 

background image

2015-05-10 

Choroby wirusowe – brodawki płaskie 
młodocianych
 

Wywoływane są najczęściej przez 
HPV-3 

Pierwotne wykwity to liczne, 

gładkie i drobne grudki o płaskiej 
powierzchni, charakterystycznym 

połysku i brunatnej barwie. 

Patrząc na zmiany, odnosi się 

wrażenie, że są one jakby 

nałożone na skórę. Często 

występują linijnie i wykazują 
dodatni objaw K

öbnera 

Choroba dotyczy ludzi młodych, 

często dzieci. Brodawki wykazują 

tendencję do samoistnego 
wygojenia. Zaczerwienienie i 

obrzęk wykwitów świadczy o ich 

ustępowaniu 

Choroby wirusowe – mięczak zakaźny 

Wywoływany jest przez wirus o nazwie 
Molluscum contagiosum (MCV) 

Pierwotne wykwity to guzki o barwie 

perłowej, szarawej lub w kolorze 

skóry, które w części centralnej mają 

charakterystyczne zagłębienie. 

Wypełnione są treścią perlistą, 

kaszkowatą, ułożone najczęściej 
linijnie 

Występują na rękach, twarzy i 

narządach płciowych. Charakteryzują 

się dużą zakaźnością i skłonnością do 
samorozprzestrzeniania 

się. Wykwity 

nie dają dolegliwości subiektywnych, 

mogą ustępować samoistnie i nie 

pozostawiają blizn 

Choroba dotyczy zwykle dzieci i osób 

z obniżoną odpornością