background image

2015-05-10 

Choroby pasożytnicze skóry 

Sylwia Krzętowska 

Choroby pasożytnicze skóry – 
wiadomości wstępne 

Pasożytnictwo to rodzaj 

zależności polegający na tym, 

że jeden organizm żyje, 

rozwija się i rozmnaża 

kosztem drugiego. Wyróżnia 

się pasożyty wewnętrzne

które bytują wewnątrz 

organizmu żywiciela i 

pasożyty zewnętrzne, które 

pasożytują na powierzchni 

ciała 

Choroby pasożytnicze skóry 

są wywoływane przez 

pasożyty zewnętrzne, takie jak 

wszy, świerzbowce czy 

nużeńce 

Choroby pasożytnicze skóry – wszawica 

Choroba wywoływane jest przez 
wszy 

– owady odżywiające się 

ludzką krwią, którą pobierają co 

kilka godzin. Aby dostać się do 

naczyń włosowatych skóry, 

wykorzystują kłująco-ssący 

aparat gębowy. Ich ślina zwiera 

substancje utrudniające 

krzepnięcie krwi i wywołujące 

świąd po ukąszeniu 

Znane są trzy odmiany 
wszawicy: 

głowowa 

odzieżowa 

łonowa 

GNIDA 

– JAJO WSZY 

WESZ 

– OSOBNOK DOROSŁY 

Choroby pasożytnicze skóry – wszawica 

Wszawica głowowa – wywołuje ją wesz głowowa. Samica ma 

wielkość 2-3,5 mm. W ciągu miesiąca składa 150-300 jaj (gnid), 

które przytwierdza za pomocą specjalnej, trudno rozpuszczalnej w 

wodzie wydzieliny do osłonki włosa tuż nad powierzchnią skóry. W 

miarę wzrostu włosa gnidy oddalają się od skóry, co może 

wskazywać na długość trwania choroby. Z gnid po ośmiu dniach 

wylęgają się larwy, a po upływie trzech tygodni wesz osiąga 

dojrzałość płciową. Owady dorosłe żyją miesiąc. Wszawica 

głowowa rozprzestrzenia się przez kontakt bezpośredni i pośredni, 

przez zakażoną odzież, pościel, przybory do czesania włosów. 

Wesz umiejscawia się zwykle w okolicy potylicznej i skroniowej. W 

wyniku drapania spowodowanego świądem powstają przeczosy, 

czyli sączące powierzchnie, które pokrywają się strupami. Dalsze 

drapanie może wywołać wtórne zakażenie bakteryjne, w tym 
czyraki 

background image

2015-05-10 

Choroby pasożytnicze skóry – wszawica 

Wszawica odzieżowa – powoduje 

ją wesz odzieżowa, która jest 

nieco większa od wszy głowowej. 

Osiąga wielkość 3-4,5 mm. i 

rozmnaża się znacznie szybciej, 

ponieważ żyje krócej – dziesięć 

dni. Samice składają jaja wyłącznie 

w odzieży, przede wszystkim w jej 

zgięciach i szwach. Zarażenie 

następuje przez kontakt 

bezpośredni lub pośredni – przez 

odzież czy pościel. Zmiany skórne 

to brunatne, swędzące grudki 

obrzękowe. Wykwitem wtórnym są 
przeczosy

, które po wygojeniu 

pozostawiają niewielkie blizny. 

Dochodzi także do wtórnych 

zakażeń bakteryjnych 

Choroby pasożytnicze skóry – wszawica 

Wszawica łonowa – wywołuje ją 
najmniejsza z omawianych wszy 

– 

wesz łonowa. Osiąga długość do 

około 2 mm i ma okrągławy, 
tarczkowaty 

kształt. Cykl rozwojowy 

trwa około miesiąca, podobnie jak 

życie dorosłego owada. Do 

zarażenia dochodzi najczęściej 

wskutek kontaktów płciowych, w 
rzadkich przypadkach poprzez 

bieliznę pościelową. Wszy wykazują 

tendencję do migracji. Stopniowo 

wędrują ku górze ciała wzdłuż 

owłosienia i mogą umiejscowić się 

na brwiach i rzęsach. Zmiany po 

ukąszeniach są wybitnie swędzące. 

Czasem w miejscach ukąszeń 

pojawiają się błękitne plamy 
spowodowane rozpadem 

czerwonych krwinek pod wpływem 

śliny owadów 

WESZ ŁONOWA NA RZĘSACH 

CZŁOWIEKA 

W

E

S

ŁON

OW

A

 

Choroby pasożytnicze skóry – świerzb 

Jest to choroba wywołana przez świerzbowca ludzkiego 
(Sarcoptes scabiei

), gatunek roztoczy wielkości około 0,4 mm. Do 

zakażenia dochodzi wskutek bezpośredniego kontaktu z osobą 

chorą albo pośrednio, przez zakażoną odzież czy pościel 

Samice (zapłodnione na powierzchni skóry) drążą w warstwie 

rogowej korytarze, na których końcu składają codziennie kilka jaj. Z 

nich po około trzech tygodniach wylęgają się larwy, które 

przedostają się na powierzchnię skóry, gdzie przekształcają się w 

osobniki dojrzałe. Drążenie korytarzy powoduje uporczywe 

swędzenie skóry, nasilające się w nocy pod wpływem ciepła 

pościeli). Wskutek intensywnego drapania pojawiają się zmiany 

wtórne w postaci grudek, pęcherzyków i przeczosów, ulegające 

zwykle wtórnemu zakażeniu 

Zmiany zlokalizowane są zwykle w przestrzeniach 

międzypalcowych rąk i stóp, grzbietowych powierzchniach 

nadgarstków, w fałdach pachowych, na klatce piersiowej, w okolicy 

pasa, okolicach lędźwiowych, na kończynach dolnych, a u 

mężczyzn na członku 

Choroby pasożytnicze skóry – świerzb 

ŚWIERZBOWIEC LUDZKI 

background image

2015-05-10 

Choroby pasożytnicze skóry – nużyca 

To choroba wywoływana przez nużeńca ludzkiego (Demodex 
folliculorum

). Nazywana jest też demodekozą. Występuje zwykle u 

osób po 40. roku życia. Jaja pasożyta przenoszą się m.in. wraz z 

kurzem. Można się także zarazić przez dotykanie tych samych 

przedmiotów, co osoba chora np. kosmetyków, grzebienia, pościeli 

Nużeńce to drobne pajęczaki, które bytują w mieszkach włosowych 

i gruczołach łojowych człowieka. Samica ma długość około 380 

µm., szerokość – 45 µm. i jest niedostrzegalna gołym okiem. 

Samce są nieco mniejsze 

Nużeńce odżywiają się m.in. wydzielinami skóry. Powodują 

swędzenie, przebarwienia skóry na policzkach, zapalenie brzegów 

powiek, czasami utratę brwi i rzęs, włosów na głowie czy 

łonowych. Nużyca często towarzyszy chorobom skóry o 

charakterze łojotokowym 

N

U

ŻE

N

IE

C

 

LU

D

ZK

Zwierzęta pasożytnicze wywołujące 
zmiany skórne 

Są takie pasożyty zewnętrzne, które nie powodują 
chorób, ale wywołują zmiany skórne i mogą przenosić 
chorobotwórcze bakterie i wirusy. Do tej grupy 
pasożytów należą m.in. pchły, pluskwy kleszcze 

Zwierzęta pasożytnicze wywołujące 
zmiany skórne – pchły
 

Pasożyty te mają wielkość 3-3,5 mm i 

trzy pary odnóży, z których ostatnia 

zapewnia im możliwość wykonywania 

dalekich skoków. Każda samica składa 

około 400 jaj. Po 4-6 tygodniach życia 

pchły osiągają dojrzałość płciową. 

Zmiany skórne po ukąszeniach 

występują zwykle w miejscach 

okrytych odzieżą – powstają bąble 

pokrzywkowe z centralnie położonym 

śladem po ukłuciu. Towarzyszy im 

świąd, a drapanie może powodować 

wtórne zmiany skórne 

Pchły ludzkie zwykle nie przenoszą 

chorób, natomiast szczurze są 
nosicielami bakterii 

– pałeczek dżumy 

Zwierzęta pasożytnicze wywołujące 
zmiany skórne – pluskwy
 

Mają owalny, płaski kształt, 

długość 4-5 mm. i szerokość 4 
mm

. Cechą szczególną jest to, że 

ukąszenia występują co siedem 
dni. W normalnych warunkach 

samica po posiłku z krwi składa 

dziennie dwa, trzy jaja. Dojrzałość 

płciową owady osiągają dopiero 

po dwóch miesiącach 

W miejscu ukłucia pojawia się 

swędzący bąbel pokrzywkowy z 

centralnym śladem po wkłuciu 

Pluskwy nie przenoszą groźnych 

chorób, mogą być jednak 

uciążliwe na skutek ukłuć, 

wywołujących u niektórych osób 

miejscowe, a nawet ogólne 
odczyny alergiczne 

P

LU

S

K

W

A

 

D

O

M

O

W

A

 

PLUSKWA DOMOWA  - UGRYZIENIA 

background image

2015-05-10 

Zwierzęta pasożytnicze wywołujące 
zmiany skórne – kleszcze
 

Samica jest barwy jasnobrązowej, głodna ma przeciętnie 3,5-5,5 
mm

. długości, a gdy napije się krwi, może się powiększyć nawet do 

30 mm

. Syta, w ciągu czterech tygodni składa 2-5 tysięcy jaj. 

Owady staja się dojrzałe płciowo po upływie trzech lub więcej lat 

W zdecydowanej większości przypadków kleszcze nie stanowią 

zagrożenia dla człowieka, jednak część z nich może być 

nosicielami groźnych chorób, takich jak kleszczowe zapalenie 

mózgu i borelioza 

Kleszczowe zapalenie mózgu jest chorobą wirusową. Manifestuje 

się m.in. podwyższeniem temperatury ciała i różnego rodzaju 
objawami neurologicznymi 

Borelioza 

jest chorobą bakteryjną, a jej objawami są m.in. zmiany 

skórne. Zwykle w miejscu ukąszenia występuje obrączkowaty 

rumień, powiększający się obwodowo. Często zdarza się, że w 

części centralnej rumień bieleje. W tym czasie jednak bakterie 

krążą już we krwi i mogą powodować choroby różnych narządów, 

np. zapalnie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalnie mięśnia 

sercowego, zapalenie stawów 

Zwierzęta pasożytnicze wywołujące 
zmiany skórne – kleszcze
 

RUMIEŃ WĘDRUJĄCY