background image

dr inż. Mariusz Frukacz 

 

Ć

wiczenia z geodezji II 

 

Transformacja współrzędnych prostokątnych płaskich sposobem Helmerta 

 

 

Transformacja czteroparametrowa Helmerta wyrażona jest wzorami: 

 

 

i

i

i

ay

bx

c

X

+

=

 

  

 

i

i

i

by

ax

d

Y

+

+

=

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      

(1) 

gdzie  

 

x

i

, y

i

 – współrzędne i-tego punktu w układzie pierwotnym, 

 

X

i

,

 

Y

i

 - współrzędne i-tego punktu w układzie wtórnym. 

 

Wyznaczenie parametrów transformacji i ocena dokładności 

1. Obliczenie wsp. środków ciężkości w obu układach (tylko z punktów dostosowania): 

 

 

0

[ ]

i

x

x

n

=

0

[ ]

i

y

y

n

=

0

[

]

i

X

X

n

=

0

[ ]

i

Y

Y

n

=

   

 

 

 

 

        

 

(2) 

2. Centrowanie współrz

ę

dnych (obliczenie wsp. zredukowanych o 

ś

rodki ci

ęż

ko

ś

ci): 

 

      

(

)

0

i

i

y

y

y

= ∆

(

)

0

i

i

x

x

x

= ∆

(

)

i

0

i

X

X

X

=

(

)

i

0

i

Y

Y

Y

=

                       

 

(3) 

3. Wyznaczenie parametrów transformacji: 

 

(

)

(

)

=

=

+

=

n

1

i

2

i

2

i

n

1

i

i

i

i

i

y

x

X

y

Y

x

a

;  

(

)

(

)

=

=

+

+

=

n

1

i

2

i

2

i

n

1

i

i

i

i

i

y

x

Y

y

X

x

b

    

 

 

 

 

 

 

 

(4) 

 

0

0

0

c

y a

x b

X

=

+

;   

 

0

0

0

d

x a

y b Y

= −

+

               

 

 

 

 

 

 

 

(5) 

Je

ś

li (5) podstawimy do (1) to otrzymamy drug

ą

 wersj

ę

 wzorów na transformacj

ę

 

 

(

) (

)

0

0

0

i

i

i

X

X

x

x b

y

y

a

=

+

 

 

 

(

) (

)

0

0

0

i

i

i

Y

Y

x

x a

y

y b

= +

+

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(6) 

4. Obliczenie poprawek dla punktów dostosowania: 

 

 

i

t

X

i

i

V

X

X

=

;   

i

t

Y

i

i

V

Y

Y

= −

  

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

(7) 

5. Ocena dokładno

ś

ci 

 

 

2

2

0

0

2

2

4

i

i

V

V

m

m

n u

n

=

=

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(8) 

 

Jako  kryterium  oceny  dokładno

ś

ci  transformacji,  w  formie  zgeneralizowanej,  mo

ż

emy  poda

ć

 

warunek 

.

dop

p

0

m

2

1

m

, gdzie 

.

dop

p

m

jest  dopuszczalnym 

ś

rednim  bł

ę

dem  poło

ż

enia  punktu  w 

okre

ś

lonej klasie osnowy. 

background image

dr inż. Mariusz Frukacz 

 

Ć

wiczenia z geodezji II 

 

6. Obliczenie korekt post-transformacyjnych Hausbrandta: 

 

 

(

)

=

=

=

n

1

i

ji

n

1

i

i

X

ji

j

X

r

V

r

V

;  

(

)

=

=

=

n

1

i

ji

n

1

i

i

Y

ji

j

Y

r

V

r

V

  

 

 

 

 

 

 

         

 

(9) 

gdzie 

 

 

2

j

i

2

j

i

2

ji

ji

)

Y

Y

(

)

X

X

(

1

d

1

r

+

=

=

   

 

 

 

 

 

 

 

  

 

(10) 

 

r

ji

 – waga (i = 1, 2, ... , n), 

n – liczba punktów dostosowania. 

Elementy przyj

ę

te do liczenia wag i ich oznaczenia zastosowane we wzorach (9) i (10) zilustrowano 

na rysunku. 

 

 

 

7. Obliczenie ostatecznych warto

ś

ci współrz

ę

dnych: 

 

 

j

j

j

X

X

X

V

=

+

 

j

j

j

Y

Y

Y

V

= +

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 (11) 

 

Wyznaczenie parametrów transformacji z zapisu macierzowego układu równań poprawek 

 

1. Uło

ż

enie równa

ń

 poprawek (wprowadzaj

ą

c (1) do (7)): 

 

 

1

1

1

X

i

V

y a

x b c

X

=

− +

 

 

 

1

1

1

Y

i

V

x a

y b d

Y

= −

− +

 

 

 

........................................   

 

 

 

 

 

 

 

 

          (12) 

 

 

n

X

n

n

n

V

y a

x b c

X

=

− +

 

 

 

n

Y

n

n

n

V

x a

y b d

Y

= −

− +

 

2. Zapis macierzowy wzorów (12) ma nast

ę

puj

ą

c

ą

 posta

ć

 

 

L

AX

V

+

=

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          (13) 

background image

dr inż. Mariusz Frukacz 

 

Ć

wiczenia z geodezji II 

 

gdzie 

 

V

V

V

V

V

n

Y

n

X

1

Y

1

X

=

 

1

1

1

1

1 0

0

1

...................

...................

1 0

0

1

n

n

n

n

y

x

x

y

A

y

x

x

y

− −

=

− −

 

X

d

c

b

a

=

 

L

Y

X

Y

X

n

n

1

1

=

              (14) 

3. Stosuj

ą

c warunek

min

V

V

T

=

=

Φ

obliczamy wektor parametrów   

 

 

( )

L

A

A

A

X

T

1

T

=

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   (15) 

 Punkty 4 –7 bez zmian. 

 

Przykład: 

Układ pierwotny: 
 

Nr 

0.000 

0.000 

0.000 

10.000 

15.000 

5.000 

3.000 

7.000 

10.000 

4.000 

 
 
 
Układ wtórny: 
 

Nr 

120.006 

99.987 

100.015 

100.008 

109.985 

130.003