Spoty Grzegorza Napieralskiego 

Analiza w oparciu o model ELM 

 

Tor centralny: 

-argumentuje swoją kandydaturę, powołując się na różne wartości jak: wolność, prawdę, 

sprawiedliwość. 

-wartości te uważa za najważniejsze i możliwe do zrealizowania. 

 

Tor peryferyjny: 

 

  brak muzyki, spot wyborczy jest nastawiony na argumenty kandydata, wysoki stopień 

koncentracji, poprzez skupienie wzroku na nas. 

  w spocie pierwszym kandydat jest ubrany bardziej oficjalnie, nieważne jest miejsce w 

którym się znajduje (jest ono nieostre) – sugeruje to nam, że kandydat jest 

człowiekiem konkretnym, który zamierza nam szczerze uargumentować swoją 

kandydaturę (specyficzne kadrowanie - przybliżenia kandydata); na kolejnych spotach 

Napieralski ubrany jest mniej oficjalnie (brak krawata), zmienia się również jego 

pozycja, kandydat tutaj nie przypomina prezydenta, a zwykłego obywatela. 

  nadawca komunikatu wydaje się być  również człowiekiem szczerym, jego wzrok jest 

skierowany na nas; nie stosuje on żadnych gestykulacji, co pokazuje że jest 

człowiekiem opanowanym. 

  ton głosu spokojny, momentami szybki i bardziej podniosły (wtedy gdy kandydat nie 

zgadza się z jakąś kwestią) 

 

Prawa perswazji: 

 

1.  Prawo wzajemności 

Najpierw nawiązuje do różnych wartości, jak demokracja, pojęcia wolności; ma to 

wywołać u nas potrzebę głosowania na kandydata. 

2.  Prawo sympatii 

Napieralski wzbudza sympatię, lekkim uśmiechem podczas mówienia o rozwoju 

zdolności dzieci. 

Powołuje się on na wartości rodzinne, nazywając dzieci „diamentami” 

Wygląd kandydata ma wzbudzać sympatię poprzez początkowo strój oficjalny, 

później zwykły 

3.  Prawo potwierdzania oczekiwań 

Kandydat powołuje się na swobody obywatelskie i wolność poglądów,  

zobowiązaniem obywatela będzie więc zagłosować na Napieralskiego, aby była 

możliwa realizacja jego projektu. 

4.  Prawo pozytywnych skojarzeń (efekt aureoli) 

Ubiór Napieralskiego, jego spokojny ton oraz treść przekazu, pokazuje go jako 

człowieka konkretnego, szczerego, opanowanego, z pomysłem. 

5.  Prawo konsekwencji (zachowania zgodności) 

Pod koniec spotu mowa jest o obietnicach dotyczących realizacji swojego programu. 

Napieralski określa to jako „być albo nie być”. 

6.  Prawo władzy (autorytetu) 

Napieralski kreuje się na człowieka uczciwego, konkretnego, z wiedzą a tym samym 

posiadającego autorytet. Świadczy o tym ubiór, postawa, argumenty. 

 

Inne elementy perswazyjne: 

 

1.  Za każdym razem kandydat zadaje pytanie, później na nie odpowiada – jest to 

subtelna forma perswazji wstępnej

; co oznacza, że zdefiniowanie pytania lub 

danego problemu, delikatnie sugeruje, jaka może być ta „właściwa odpowiedź”. 

Napieralski pyta: „co to jest demokracja”, „jak rozumiem sprawiedliwość 

społeczną”, po czym sugeruje jak powinniśmy te pojęcia rozumieć. 

2.  Napieralski nie mówi wprost aby głosować na niego. Przedstawia jedynie swój 

plan na prezydenturę, co oznacza, że jest człowiekiem odpowiedzialnym, 

troskliwym o nasz kraj. 

3.  Spot Napieralskiego to 

nie przekaz emocjonalny

, 

a racjonalny

, używa on 

racjonalnych argumentów, powołując się na demokrację. 

4. 

Budowa wiarygodności

 kandydata to przede wszystkim sposób kadrowania, tutaj 

przybliżenia, patrzenie wprost na kamerę, brak emocjonalnych gestów; 

Napieralski definiuje pojęcia i zestawia je z rzeczywistością, którą według niego 

należy zmienić np. mówi o dawaniu szansy rozwoju każdemu dziecku, niezależnie 

od jego pozycji społecznej. 

5.  Napieralski złagadza komunikaty, które mogłyby być różne od stanowiska 

słuchaczy, wówczas mówi tonem delikatniejszym, bardziej wyrozumiałym.  

6.  Spot nie przedstawia żadnej historyjki, nie porusza więc emocjonalnie, ani nie 

pobudza wyobraźni;  

7.  Napieralski w spocie mówi o sobie, jakim jest człowiekiem np. „Czy to nie jest 

tak, że w rodzinie najlepiej słuchać siebie nawzajem? Słuchać swoich poglądów? 

Słuchać nawet zdań trudnych do zaakceptowania. Niż zamknąć się w sobie i 

zacząć krzyczeć? Nie, ja w domu nie krzyczę. W polityce też staram się słuchać i 

mówić, mówić i słuchać”; taka prezentacja wywołuje większe zaufanie innych 

8.  Pojawia się również 

metafora

: dzieci nazwane skarbami, diamentami.