background image

 

3.9.  Twierdzenia Lagrange’a, Taylora i Maclaurina 

                    

 Twierdzenie Lagrange’a 

       Jeśli funkcja f jest ciągła w przedziale domkniętym [a, b] i róŜniczkowalna wewnątrz  

   tego przedziału, to istnieje wewnątrz przedziału punkt  c taki, Ŝe  

                                             

a

b

a

f

b

f

)

(

)

(

= f‘(c). 

 

Twierdzenie to nosi nazwę  

twierdzenia o wartości średniej. Geometrycznie orzeka 

ono, Ŝe na łuku AB o równaniu y = f(x), znajduje się przynajmniej jeden punkt C, w którym 

styczna jest równoległa do cięciwy łuku AB. Na rysunku c = 

ξ

 

           

 

Twierdzenie – wzór Taylora 

 

JeŜeli funkcja 

w przedziale domkniętym [x

0

 x] ma n pochodnych f ’ , f ’’ , …,  f

)n)

 , 

 to wewnątrz tego przedziału znajduje się taki punkt 

c, Ŝe  

          

f(x) = f(x

0

) + 

i

n

i

i

x

x

i

x

f

)

(

!

)

(

0

1

1

0

)

(

=

    + 

n

n

x

x

n

c

f

)

(

!

)

(

0

)

(

 .    

 

       Wielomian  

f(x

0

) + 

i

n

i

i

x

x

i

x

f

)

(

!

)

(

0

1

1

0

)

(

=

    + 

n

n

x

x

n

c

f

)

(

!

)

(

0

)

(

 nazywamy wielomianem    

      Taylora rzędu n funkcji f w punkcie x

0

.     

                                

 

background image

Uwagi 

1.

 

JeŜeli we wzorze Taylora ostatni składnik równy 

n

n

x

x

n

c

f

)

(

!

)

(

0

)

(

  jest mały, to 

popełnimy mały błąd, gdy go opuścimy.  Wtedy 

f(x

 

f(x

0

) + 

i

n

i

i

x

x

i

x

f

)

(

!

)

(

0

1

1

0

)

(

=

.  

W ten sposób moŜna obliczać wartości f(x) funkcji f z dowolną dokładnością, o ile ten 

opuszczony składnik dąŜy do zera ze wzrostem n. 

2.

 

 ZauwaŜ, Ŝe wyraŜenie napisane po prawej stronie równości we wzorze Taylora jest 

wielomianem stopnia n. To znaczy, Ŝe wartość kaŜdej funkcji f  moŜna w przybliŜeniu 

obliczyć jako wartość specyficznego wielomianu.   

3.

 

Jeśli we wzorze Taylora zastąpimy x

0

 przez 0 wówczas wzór Taylora przyjmuje 

postać  

               f(x) = f(0) + 

i

n

i

i

x

i

f

)

(

!

)

0

(

1

1

)

(

=

    +  

n

n

x

n

c

f

)

(

!

)

(

)

(

 =  

                    = 

f(0) +  

x

f

!

1

)

0

(

'

 + 

2

"

!

2

)

0

(

x

f

 + 

3

)

3

(

!

3

)

0

(

x

f

+ … + 

1

)

1

(

!

)

1

(

)

0

(

n

n

x

n

f

 + 

n

n

x

n

c

f

)

(

!

)

(

)

(

         

            

Twierdzenie wzór Maclaurina 

 

JeŜeli funkcja 

w przedziale domkniętym [x

0

 x] ma n pochodnych f ’ , f ’’ , …,  f

(n)

 , 

 to wewnątrz tego przedziału znajduje się taki punkt 

c, Ŝe  

          

      f(x) = f(0) + 

i

n

i

i

x

i

f

)

(

!

)

0

(

1

1

)

(

=

    + 

n

n

x

n

c

f

)

(

!

)

(

)

(

       

      Wielomian  

f(0) + 

i

n

i

i

x

i

f

)

(

!

)

0

(

1

1

)

(

=

    + 

n

n

x

n

c

f

)

(

!

)

(

)

(

 nazywamy wielomianem 

Maclaurina  

       rzędu n funkcji f w punkcie x

0

.     

 

           Przykład 1. 

         Napisz wielomian Maclaurina dla funkcji danej wzorem f(x) = ln (1 + x) , 

          dla  |x| < 1 i n  = 4. 

              

          Rozwiązanie 

background image

        Przyjmujemy, Ŝe 

1 < x < 1 oraz podstawiamy we wzorze Maclaurina:   

                            f(x) = ln(1+x), f(0) = ln 1 = 0 oraz n = 4.  

       Otrzymujemy, gdzie c jest taką liczbą, Ŝe 0 < c < x : 

        ln (1+x)

  = 0 + 

i

i

i

x

i

f

)

(

!

)

0

(

3

1

)

(

=

    + 

4

)

4

(

)

(

!

)

(

x

n

c

f

 = 

                        = 

1

)

1

(

)

(

!

1

)

0

(

x

f

+

2

)

2

(

)

(

!

2

)

0

(

x

f

+

3

)

3

(

)

(

!

3

)

0

(

x

f

+

4

)

4

(

)

(

!

4

)

(

x

c

f

                                                                    Obliczamy pomocniczo kolejne pochodne funkcji  

                                                                             f(x) = ln (1+x): 

                                                           [ln(1+x)]

(1)

 = (1+x)

-1

,  pochodna w zerze równa 1;     

                                                           [ln(1+x)]

(2)

 = (

1) (1+x)

-2

, pochodna w zerze równa 

1;     

                                                            [ln(1+x)]

(3)

 = 2(1+x)

-3

, pochodna w zerze równa 2;     

                                                            [ln(1+x)]

(4)

 = 

6(1+x)

-4

, pochodna w c równa 

6(1+c)

-4

.     

       Obliczone wartości podstawiamy i otrzymujemy:  

       ln (1 + x) = 

x

!

1

1

+

2

!

2

1

x

+

3

!

3

2

+

4

4

!

4

)

1

(

6

x

c

+

 =  x  

 ½ x

2

 + 

3

1

x

3

  

 

4

)

1

(

4

1

c

+

x

4

 . 

       Ostatecznie: 

                           ln (1 + x) =  x  

 ½ x

2

 + 

3

1

x

3

  

 

4

)

1

(

4

1

c

+

x

4

 . 

            A takŜe  ln (1 + x) 

 x  

 ½ x

2

 + 

3

1

x

3

. Na przykład, gdy x = ½ , wtedy  

                 ln (1,5) ½   

 ½ ( ½ )

2

 + 

3

1

 ( ½ )

3

 = 

12

5

 

 0,42. 

         

      Uwaga  

          MoŜna udowodnić, Ŝe: 

            ln(1+x) =   x – 

2

1

x

2

 + 

3

1

x

3

 –

4

1

x

4

  + 

5

1

x

5

  –… 

 

      Przykład 2.  

   

Wykorzystując rozwinięcie  funkcji f(x) = ln (1+ x) wyznacz przybliŜenie wymierne  

       liczby  niewymiernej ln ½  oraz liczby ln 2. 

background image

             Skoro         ln (1 + x) =  x  

 ½ x

2

 + 

3

1

x

3

  

 

4

)

1

(

4

1

c

+

x

4

  dla  |x| < 1 , więc przyjmując       

                 x = - ½ mamy;   

             ln (

2

1

) =  (

2

1

)  

 ½ (

 

2

1

)

2

 + 

3

1

(

 

2

1

)

3

  

 

4

)

1

(

4

1

c

+

(

2

1

)

4

  = 

                       =  

2

1

  

  

8

1

  

 

24

1

  

 

4

)

1

(

64

1

c

+

  =  

 

24

16

  

 

4

)

1

(

64

1

c

+

, gdzie  

2

1

 < c < 0. 

         

             Wiedząc, Ŝe 

2

1

 < c < 0 otrzymujemy, Ŝe      

 

4

1

  <   

 

4

)

1

(

64

1

c

+

 < 

 

64

1

  i dalej 

                  

 

24

16

  

 

4

1

  <   

 

24

16

  

 

4

)

1

(

64

1

c

+

  < 

 

24

16

  

 

64

1

 ,  

                             

 

12

11

  < 

 

3

2

  

 

4

)

1

(

64

1

c

+

 <  

 

192

131

 .   

                                 

 

12

11

  < ln (

2

1

) <  

 

192

131

 ,   

                          czyli   

 0,917  < ln (

2

1

) <  

 0,682 .    

           Przyjmując, Ŝe ln ( ½ ) 

 - 0,79 popełniamy błąd nie większy niŜ 0,12.  

  

           Wiemy, Ŝe ln ( ½ ) = ln1 – ln 2.  

           Zatem ln 2 = - ln ( ½ ) = 0,79 z błędem nie większym niŜ 0,12. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

background image

 

Zadania do samodzielnego rozwiązywania 

Zadanie 1. 

       Napisz wielomian Taylora dla funkcji f w punkcie x

0

 rzędu n: 

         a) f(x) = x

3

 + 2x

2

 + 5 ,   x

0

 = 1,   n = 4 , 

         b) f(x) = x

4

 + 2x + 1 , x

0

 = 2,  n = 5 , 

         c) f(x) = x

10

 – 3x

5

 + 1  , x

0

 = 1 , n = 4 . 

 

Zadanie 2.        

         Napisz wielomian Taylora dla funkcji f w punkcie x

0

 rzędu n: 

          a)  f(x) = xe

x

 , x

0

 = 

1, n = 2 , 

          b)  f(x) = e

x

 ,  x

0

 = 

 1 , n = 6 , 

          c) f(x) = 

1

2

+

x

x

 , x

0

 = 

2 , n = 2 , 

          d) f(x) = sinx , x

0

 = 0,25

π

 , n = 3, 

           e)  f(x) = arc tg x , x

0

 = 0 , n = 3. 

 

Zadanie 3. 

          Korzystając ze wzoru Taylora uzasadnij, Ŝe: 

         a) e

x

 > 1 + x + 0,5x

2

  dla  x > 0 ,            b) sin x > x 

 

6

3

x

 dla  0 < x < 0,5

π

,  

         c) cos x > 1 – 0,5x

2

 dla 0 < x < 0,5

π

,     d) 

x

+

1

 < 1 + 0,5x – 0,125x

2

 dla x > 

1 . 

Zadanie  4. 

          Wykorzystując podane obok wzory napisz wielomian Maclaurina dla funkcji f, gdy:   

 

  a)  f(x) = e

x

 , 

  b)  f(x) = sin x , 

  c)  f(x) = cos x .   

( e

x

)

(n) 

 = e

x

  

(sin x)

(n)

 = sin(x+ 0,5n

π

(cos x)

(n)

 = cos(x +0,5n

π

 

Zadanie 5.

 

        Korzystając ze wzoru Maclaurina wyznacz przybliŜenie wymierne liczby niewymiernej: 

          a)  e ,       b)  sin 1 ,    c) ln 

2

3

 .  

background image

Odpowiedzi 

Zad. 1.: a) f(x) = 8 +7(x–1) + 5(x–1)

2

 + (x–1)

3

 ,    

                  b)  f(x) = 21 + 34(x–2) + 24(x–2)

2

 + 12(x–2)

3

 + (x–2)

4

 , 

                  c)  f(x) 

  3 – 5(x–1) + 15(x–1)

2

 + 90(x–1)

3

 + 195(x – 1)

4

 . 

Zad. 2.:  a) x e

x

 

  e

-1

 [-1 + 0,5(x+1)

2

 ] ,  

              b) e

x

 

 e

-1

 [1 + (x+1) + 0,5(x+1)

2

!

3

1

(x+1)

3

 + … +  

!

6

1

(x+1)

6

  ] , 

               c)  f(x) 

 – 

3

1

(x+2) – 

9

1

(x+2)

2

 ,  

               d) sin x 

 

2

2

2

2

 (x – 

4

π

) – 

4

2

(x – 

4

π

)

2

  –  

12

2

(x – 

4

π

)

3

 , 

               e) arc tg x 

 x - 

3

1

x

3

 . 

Zad. 4.:      a) e

x

  = 1 + x + 

!

2

1

x

2

!

3

1

x

3

 + 

!

4

1

x

4

  + …  , 

                  b) sin x = x –

!

3

1

x

3

 + 

!

5

1

x

5

  – 

!

7

1

x

7

 + …   

                  c) cos x = 1 –

!

2

1

x

2

 + 

!

4

1

x

4

  – 

!

6

1

x

6

 + …                   

Zad. 5.:     a) e

x

  = 1 + 1 + 

!

2

1

!

3

1

 + 

!

4

1

  + …  , e  

 2,7183 , 

                  b) sin 1 = 1 –

!

3

1

!

5

1

 – 

!

7

1

 + …   , sin 1 

 0,8418 , 

                 c) ln 1,5 = 

2

1

– 

8

1

 + 

3

1

8

1

 –

4

1

16

1

  + 

5

1

32

1

  –… ,   ln 1,5 

 0,4055.