![]()

(wielomian interpolacyjny funkcji sklejanej)![]()
kwadratury
TWIERDZENIE
Kwadratury N-C oparte na n+ 1 węzłach są rzędu:
![]()
dla n parzystych
![]()
dla n nieparzystych
(Sprawdzenie z przykładu 3 - poprzedni wykład)
![]()
nieparzyste
![]()
- dla wielomianu stopnia 2 z resztą ![]()
gdyż zależą od ![]()
Przykład 4
![]()
węzły: ![]()
, ![]()
, ![]()



(7)
Wzór paraboliczny, wzór Simpsona
Kwadratura N-C dla ![]()
Reszta: ![]()
; ![]()
![]()
Zbieżność ciągu kwadratur
![]()
ciąg kwadratur
![]()
(8)
numer ciągu
przybliżających całkę 
Załóżmy, że dane są skończone macierze trójkątne węzłów ![]()
i współczynników ![]()


... ...
definiujące ciąg kwadratur ![]()
TWIERDZENIE
Ciąg kwadratur (8) jest rozbieżny dla dowolnych funkcji ciągłych na ![]()
czyli:

wtedy i tylko wtedy gdy:
ciąg (8) jest zbieżny dla dowolnego wielomianu
oraz
istnieje taka stała K, że dla n, (![]()
) zachodzi nierówność:
![]()
Istnieją funkcje, dla których ciąg kwadratur N-C nie jest zbieżny.
Akumulacja błędów.
Nie stosuje się kwadratur wyższych rzędów.
Złożone kwadratury Newtona-Cotesa
Przedział dzielimy na N części:
![]()
![]()
![]()
w każdym z nich kwadratura N-C niskiego rzędu.
Przykład 5 - złożona kwadratura
W każdym podprzedziale ![]()
stosujemy wzór trapezów (kwadratura N-C 2 rzędu z przykładu 1)

![]()
![]()
-->

[Author:JDz]
- złożony wzór trapezów
![]()
jeśli ![]()
dla ![]()
to
![]()
![]()
dla ![]()

![]()
Przykład 6 (złożona kwadratura Simpsona)
Założenie: ![]()

![]()

nieparzyste
błąd
![]()
![]()
Ogólnie złożone kwadratury N-C są postaci:
![]()
![]()
; ![]()
TWIERDZENIE
Dla dowolnego n ciąg złożonych kwadratur N-C ![]()
jest przy ![]()
(czyli ![]()
) zbieżny dla wszystkich funkcji ![]()
.

Praktycznie
Szukam przybliżenia ![]()
mając żądaną dokładność:

oszacowanie reszty często trudne lub niemożliwe. Jak wyznaczyć N?
Obliczyć kolejne kwadratury ![]()
, ![]()
, ..., ![]()
Ilość przedziałów
Zwykle ![]()
, potem każdy przedział dzielimy na m części, m dobieramy tak, aby w następnej kwadraturze korzystać z poprzednio obliczonych wartości f
![]()
np. dla złożonej kwadratury trapezów należy przyjąć m = 2, gdyż (z przykładu 5) dla ![]()



gdzie ![]()
Obliczenia kontynuujemy aż:

![]()
Skąd się wzięło to przejście?
