ROZDZIAŁ 32-36

POSZŁAM DO MOJEGO pokoju o dziesi

tej. Tori ju

tam była, skupiona na Hrabi

Monte Cristo. Nie zrobiła nic wi

cej ni

machniecie r

, dopóki nie sko

czyła

rozdziału. Rozmawiały

my przez chwil

. O niczym wa

nym. Tylko rozmawiały

my,

staraj

c si

spokojne, podczas gdy modliły

my si

by czas, przy

pieszył. Ju

prawie. Jeszcze tylko kilka godzin …

Derek powiedział,

e Andrew nigdy nie idzie do łó

ka przed północ

. Je

eli

chcieli

my dosta

go po tym, jak twardo za

nie, musieli

my poczeka

co najmniej do

drugiej.

O dziwo, zasn

łam, i to tak zdrowo,

e nie słyszałam budzika w zegarku który dał mi

wcze

niej Derek. Obudziłam si

gdy Tori potrz

sała mnie za r

gdy drug

próbowała wył

czy

budzik.

Ziewn

łam i mocno zamrugałam.

- Uciekaj

c po tym, jak ledwie spała

przez ostatni tydzie

nie jest dobrym

pomysłem,- powiedziała. -Na szcz

ęś

cie, przewidziałam to.

Otworzyła puszk

coli i wr

czyła mi ja.

- Nie tak dobre jak kawa - powiedziała. -Ale mog

zało

e nie pijesz kawy,

prawda?

Potrz

łam głowa, gdy wypiłam łyk.

- Dzieci- powiedziała, przewracaj

c oczami.

Drzwi otwarty si

i wbiegł Simon.

- Przepraszam?- powiedziała Tori.

- Derek - powiedział do mnie - Nie mog

go obudzi

Wbiegli

my od pokoju. Derek nadal był w łó

ku, rozci

gni

ty, kołdra spadła na

podłog

. Le

ał na brzuchu maj

cym na sobie tylko bokserki.

Potrz

łam jego rami

. Moje palce były chłodne od puszki, ale on nadal si

nie

ruszał.

- Oddycha - szepn

ł Simon – tylko si

nie obudzi.

Tori podeszła do łó

ka. Katem oka, widziałam,

e przygl

da mu si

raz za razem.

- Wiesz, pod tym kontem, wcale nie wygl

da tak

le - powiedziała.

Spojrzałam na ni

- Tylko mówi

…

Pochyliłam si

nad Derekiem, mówi

c do niego tak gło

no jak tylko si

mieliłam.

- Osobi

cie, bardziej jestem typem uciekaj

cej dziewczyny – powiedziała Tori -Ale,

eli wolisz typ ochraniaj

cy, to jest…

Moje gro

ne spojrzenie uciszyło j

- Zasłaniasz mi

wiatło - powiedziałam, machaj

c by przeszła na bok.

- Umiesz pierwsz

pomoc, Chloe?

Potrz

łem głowa.

- Wtedy ty zasłaniasz mi

wiatło. Uciekaj.

Przepo

ciłam j

. Sprawdziła Derekowi puls i jego oddech, mówi

e oba wydaja si

w porz

dku, nast

pnie pochyliła si

w dół do jego twarzy.

- Nic dziwnego w jego oddechu. Zapachy … jakby pasty do z

bów.

Oczy Dereka otworzyły si

i pierwsz

rzecz

, któr

zobaczył była pochylona nad nim

twarz Tori. Odskoczył i zakl

ł.

Simon zachichotał. Szybko machn

łam do niego by był cicho.

- Dobrze si

czujesz? – Spytałam Derek'a.

- Teraz ju

tak – powiedział Simon – Po tym jak Tori przyprawiła go o zawał serca.

- Nie mogli

my ci

obudzi

- powiedziałam. -Tori upewniała si

czy wszystko z Tob

dobrze.

Nadal mrugał, zdezorientowany.

- Mam col

w moim… - zacz

łam.

- Pójd

po ni

– powiedziała Tori.

Obróciłam si

do Derek'a. Nadal mrugał.

- Derek?

- Tak - wymamrotał, jakby mówił przez

cian

, zdziwił si

i odchrz

ł.

- Jak si

czujesz ? - Spytałam.

- Zm

czony. Musiałem mocno spa

- Jak skała - powiedział Simon.

- Czujesz si

podpity?- Spytałam.

- Tak - znów si

zdziwił - Co jadłem zeszłej nocy?

Przeleciał mnie chłód. - Twoje usta s

wyschni

te?

- Tak- zakl

ł i podniósł si

Chwyciłam col

od Tori, gdy wróciła. – Został u

piony.

- U

piony? - Simon umilkł tylko na sekund

, nast

pnie powiedział, -Andrew.

- Bior

nasze torby,- powiedziała Tori - Wzi

ły

my je do naszych pokoi zeszłej nocy,

boj

c si

e mogliby je znale

źć

w szafie na dole.

Podeszłam do Dereka gdy pił duszkiem reszt

coli.

-Andrew przyniósł nam cole wieczorem, przed snem. - powiedział Simon, gdy brał
swoj

torb

- I powiedział, która jest Dereka?

- Nie musiał. Moja zawsze jest dietetyczna.

Patrzyłam na Dereka poniewa

przetarł r

usta. – Ju

lepiej?

- Tak. Tylko pozwól mi si

ubra

Dlaczego Andrew u

pił Dereka? Czy chcieli przyj

ść

po niego dzi

wieczorem? Lub

nasza paranoja dobrze argumentowana i grupa wiedziała dokładnie, co
kombinowali

my? Tak czy owak, nasz najlepszy wojownik był niesprawny.

- Zostan

z Derekiem - powiedziałam. - Simon, mo

esz kry

Tori i dosta

pokoju Andrewa?

Zerkn

ł na Dereka dla potwierdzenia. Derek mrugn

ł mocno, skupiaj

c si

eby

wyrówna

niewyra

ny obraz, -Tak. Zrób to.

-Ale uwa

aj, - powiedziałam. - Jest du

a szans

e Andrewa nie ma w łó

ku.

Wrócili dziesi

ęć

minut pó

niej.

- Niema go – szepn

ł Simon.

- Co?

- Nigdzie nie ma po nim

ladu – potwierdziła Tori - Ci

ęŜ

arówka jest na zewn

trz, ale

w domu nie pala si

adne

wiatła.

- Jego buty tez znikn

ły – powiedział Simon.

- Spotkał si

z kim

- szepn

łam. - Kto

musi tu przyj

ść

, by zabra

Dereka i Andrew

jest na zewn

trzny z nim, próbuj

c uzgodni

jak to zrobi

- Lub został zabrany – powiedziała Tori.

Derek potarł twarz, i ostro potrz

ł głowa - Zapomnij o Andrewie. Po prosu

uciekajmy i b

my ostro

ni.

Simon wsadził r

pod ramie Dereka wbrew jego protestom. Niosłam torb

Dereka

jak równie

własna; Tori miała torb

Simona.

Spojrzeli

my w dół ciemnego korytarza. Teodoryk w

szył. Ostatni

lad Andrewa był

stary, co znaczyło,

e nie wchodził na pi

tro po przyniesieniu coli. Derek stan

ł na

szczycie głównych schodów i słuchał, wtedy potrz

ł głow

adnego d

ku na

dole.

Zmierzali

my do schodów, które prowadziły na tył domu, znale

my je wcze

niej

zakładaj

e prawdopodobnie korzystała z nich słu

ba. To było jedyne miejsce,

którego Tori nie wyczy

ciła —a ni nikt inny od lat, najwidoczniej, musiałam zakry

nos i usta przed kurzem by nie kichn

ąć

Kiedy zeszli

my na dół, byłam na przedzie, Tori na prawo za mn

a Simona

pomagaj

cy Derekowi w tyle. Schody ko

czyły si

drzwiami. Obróciłam wolno gałk

próbuj

c by

cicho. Skr

ciła si

w połowie, i zatrzymała. Pchn

łam Drzwi nie ruszyły

Tori naparła ramieniem po mnie. - Zamkni

te - szepn

ła – mówiłam wam...

- Sprawdziłem wszystkie drzwi zeszłej nocy- powiedział, Simon - Zrobili

my to. Były

otwarte.

- Przesu

cie si

- wymamrotał Derek, jego głos nadal był przytłumiony.

cisn

my si

na bok. Chwycił gałk

i zamek p

kł, sprawiaj

e wzdrygn

łam si

od hałasu.

Schody otworzyły si

do ciemno

ść

, pokój o niskim stropie. Stara spi

arnia lub co

takiego. Tori o

wiecała j

latarka. Pokój był brudny i pusty— dlatego nie u

ywano

tych schodów. Tym razem, Tori była pierwsza przy kolejnych drzwiach. Wiedziałam,
co odkryje zanim nawet to powiedziała.

- Zamkni

te.

- Powa

nie? - szepn

ł Simon

Derek podszedł, ju

przebudzony. Skr

cił gałk

i, znów, zamek p

kł. Energicznie

szarpn

ł drzwi. Nie ruszyły si

. Poci

ł mocniej, sprawiaj

e zawiasy zaj

czały.

- Zakl

cie zamkni

cia - powiedział głos za nami

Obrócili

my si

, gdy Andrew wyszedł z klatki schodowej. Palce Simona poleciały ku

górze by rzuci

zakl

cie zatrzymania. Derek odwrócił si

, by ruszy

do ataku.

Andrew machn

ł r

do mnie. Iskry poleciały z jego palców. Simon i Derek

zatrzymali si

jednocze

nie.

Andrew posłał skrzywiony u

miech. - Pomy

lałem,

e to mo

e si

przyda

. Simon,

wiesz, jak to jest. Wszystkie zakl

cia mam przygotowane od obiadu. Pó

niej

potrzebne jest tylko słowo, by sko

czy

- J-jaki rodzaj zakl

cia? - Szepn

łam, zahipnotyzowana przez iskry skacz

ce do

mnie.

-

miertelny - powiedział Andrew.

Derek warkn

ł. Prawdziwe warczenie, wilcze, które sprawiło,

e włosy na mojej szyi

stan

ły .

Z drugiej strony, Tori mówiła co

do mnie. Nie mogłam tego zrozumie

, ale

domy

liłam si

e ostrzegała mnie, przed rzuceniem zakl

cia.

- Nie,- powiedział Derek, słowo było prawie warczeniem. Jego spojrzenie utkwione
było w Andrewie i my

lałam,

e rozmawia z nim, ale wtedy jego oczy

lizgn

ły si

stron

Tori.

- Nie.

- Posłuchaj Dereka - powiedział Andrew - Je

eli wydawałoby mu si

e jest

jakimkolwiek sposób dopadni

cia mnie zanim rzuc

zakl

cie, zrobiłby to sam. Tori,

sta

przede mn

, prosz

, bym mógł widzie

twoje usta. Simon, usi

na r

kach.

Derek?

Spojrzałam na Dereka. Jego spojrzenie zostało utkwione w Andrewie, płon

ło,

ęś

nie jego szcz

ki napinały si

. Andrew powtórzył jego imi

, ale wydawało si

nie słyszy, pi

ęś

ci zwijały i rozlu

niały po jego bokach

- Derek - powiedział Andrew, ostrzej.

- Co?- Kolejne warczenie wyszło za słowa.

Andrew wzdrygn

ł si

, wtedy zaparł si

i chwycił go za ramiona. -Obró

- Nie.

- Derek.

Derek tylko gro

nie popatrzył. Wtedy pochylił głow

i nie widziałem jego wyrazu

twarzy, ale co

w tym sprawiało,

e Andrew si

cofn

ł, tylko troch

. Jego jabłko

Adama hu

tało si

. Spróbował znów si

wyprostowywa

, spróbował spotyka

spojrzenie Dereka, ale nie mógł tego osi

ąć

. Jego palce wygi

ły si

, iskry skakały

gdy przygotowywał zakl

cie zatrzymania.

- Derek? - Szepn

łam. - Prosz

. Nie rób tego.

Drgn

ł na d

ku mojego głosu, trac

c kontakt z Andrewem i w tej sekundzie, jego

postawa zmienia si

, obraz wilka znikał, powracał Derek.

- Zrób, co mówi,- powiedziałam. - Prosz

Kiwn

ł głow

i wolno obrócił si

, staj

c przodem do

ciany.

- Dzi

kuje - powiedział Andrew. - Miałem nadziej

unikn

ąć

tego, ale domy

lam si

e nie doceniłem dawki. Nie chc

cie zrani

, Derek. Dlatego cie u

piłem. Nie chc

zrani

adnego z was. Jestem tu, by cie ochroni

. Zawsze byłem.

Simon parskn

ł. -Tak, jasne nie chcesz zrani

Dereka. Poprosiłe

te wilkołaki,

eby

zabiły go delikatnie, prawda?

- Nie chciałem zabi

Dereka.

- Nie, wynaj

łe

kogo

by to zrobił Jeste

zbyt du

ym tchórzem, by spojrze

mu w

twarz i poci

ąć

za spust. Lub by

e to był ten bałagan, o który si

martwiłe

Wiem, jak bardzo lubisz ubrania. Plamy z krwi s

tak cholernie ci

ęŜ

kie do

wywabienia.

- Nie zrobiłem...

- Znale

my e-maile!- Simon skoczył do góry, wtedy pod spojrzeniem Derek'a,

zatrzymał si

i znów usiadł na podłodze. -Wiemy,

e w tym byłe

-Tak, uczestniczyłem w planie, by przekaza

Dereka do Stada. To jest to, co

znale

cie, prawda? Nic o mnie daj

cym pozwolenie bo go zabi

. To była całkowita

robota Russella. Nasz plan polegał na przywróceniu go do Stada. Tomas i ja
dowiedzieli

my si

wszystkiego, co mogli

my o nich, a

byli

my zadowoleni,

e nie

zabij

szesnastoletniego wilkołak. Oni s

jak ka

da inna zorganizowana grupa sił

nadprzyrodzonych— to jest miejsce gdzie rosn

, ucz

jak kontrolowa

moce w

ludzkim

wiecie. Miejsce, gdzie mog

własnym rodzajem.

Spojrzałam na Dereka, spinaj

c siebie, by zobaczy

migotliwe

wiatło, które

powiedziałoby

e to jest to, czego chciał. Ale tylko gapił si

cian

, jego

spojrzenie było całkowicie pozbawione uczu

- Według mnie jest to najlepsze rozwi

zanie dla ciebie, Derek,- powiedział Andrew -

Wilkołaki nale

Ŝą

do wilkołaków.

- A synowie nale

Ŝą

do ojców - powiedziałam cicho.

Andrew zesztywniał. Jego przera

one spojrzenie strzeliło we mnie.

- Znale

my tak

e te e-maile - powiedziałam. -Trzymałe

ich tat

daleko od nich.

Przerwa. -Tak, tak zrobiłem. I jest powód.

- Na pewno jest, - powiedział Simon jego głos kipiał sarkazmem. – Niech si

domy

le. Nasz tata tak naprawd

jest złym czarnoksi

ęŜ

nikiem Cabal. Lub

podwójnym agentem Edison Grup. Jest złym, fałszywym facetem, który zabijałby
nas, je

eli miałby taka szans

- Nie, Simon - powiedział Andrew delikatnym głosem. - Twój tata jest najlepszym
ojcem, jakiego znam. Zrezygnował ze wszystkiego— z kariery, z przyjaciół, swojego

ycia —aby uciec i was chroni

. Odmówił doł

czenia do naszej grupy, poniewa

mogło to wam zagrozi

. Jego priorytetem byli

cie wy dwaj, nie zlikwidowanie Edison

Grup. Nigdy nie pozwoliłby mi zabra

was do tego laboratorium, by pomóc w

zatrzymaniu ich. Je

eli zadzwoniłbym do niego, zabrałby was— cał

czwórk

— i

uciekłby. Kazałby mi zatrzyma

Edison Grup

bez was.

- Nie zły pomysł,- powiedziała Tori.

Andrew potrz

ł głowa- Je

eli Kit zabierze was, dzieci, wtedy b

dziecie

bezpieczne. Je

eli b

dziecie bezpieczny, moi ludzie nie b

mieli

adnej motywacji,

by zniszczy

Edison Grup. Próbuj

przekona

ich, by zrobi

to ju

od lat, teraz s

gotowi, mog

zadziała

, ale tylko, na natychmiastowe zagro

enie. Je

eli odejdziecie,

wróc

do obserwacji. I dlatego, zdecydowałem si

nie pozwoli

wam z nim odej

ść

- Dlaczego mieliby tego nie robi

?- Simon powiedział. – Zabierz nas z ich r

- Dla wi

kszo

ci z nich to najmniejsze z ich zmartwie

, klasyfikuje si

daleko za ich

pogl

dami o niebezpiecze

stwie, jakie stanowicie dla

wiata nadprzyrodzonego gdy

jeste

cie na wolno

ci. Je

li twój tata przyb

dzie… - Machn

ł, dr

Ŝą

ka, ładuj

zakl

cie na sekund

przed kolejnym wyznaniem - Mam nadziej

e Russell działał

samotnie kiedy zatrudnił te wilkołaki, by zabi

Dereka i Chloe, ale szczerze… nie

wiem.

- Masz tam miłych przyjaciół.

- Tak, kilku z nich jest moimi przyjaciółmi, Simon, ale w wi

kszo

ci s

tak jakby

innymi członkami klubu. Dzielimy zainteresowania, nic wa

nego. Tym

zainteresowaniem jest ochrona naszego

wiata. Dla mnie, to oznacza zlikwidowanie

Edison Grup. Dla kilku z nich…

- To znaczy zlikwidowanie nas,- szepn

łam.

- Nie słuchaj go, Chloe - powiedział Simon - Jest kłamc

i zdrajc

. Je

eli ci ludzie tak

nas si

boja, to dlaczego nie zostawi

nas w spokoju tylko tob

, i nie zaobserwuj

nas?

- Nie zrobi

tego. Dlatego musiałem zatrzyma

was zanim postawiliby

cie stop

tymi drzwiami.

Simon

miał si

. To nie był miły

miech. - Racja, poniewa

czaj

w ciemno

ci,

czekaj

c by trzasn

ąć

w nas zakl

ciem energii. Moment, poczekaj, wła

nie to

zrobiłe

, prawda?

Andrew obni

ył palce tylko na ułamek sekundy, tak jakby chciał cofn

ąć

zakl

cie.

-Tak, s

tam, Simon. Nie dokładnie za drzwiami, ale wystarczaj

co blisko, pilnuj

cie

ek. Poniewa

to dokładnie to, czego boj

najbardziej. Waszej ucieczki.

pobiegniecie do ludzi i zdradzicie nas. Lub stracicie kontrol

i narazicie nas.

Uciekli

cie z Lyle House i uciekli

cie z Edison Grup. To jest pierwsz

rzecz, któr

robicie, gdy czujecie najmniejsze problemy? Uciekniecie i …

Derek skoczył. Uderzył mnie w ramie i powalił na podłog

, l

duj

c na mnie. Jego

ciało szarpn

ło si

, jakby został uderzony zakl

ciem, j

łam, walcz

c by wsta

ale mnie trzymał, szepcz

c,- Nic mi nie jest. Nic mi nie jest - a

w ko

cu słowa do

mnie dotarły.

Podniosłam głow

, by zobaczy

Andrew'a unieruchomionego, przez Simona, który

skoczył na jego nogi . Uporał si

z jego r

koma i zwin

ł je na plecy. Derek wstał, a

nast

pnie mi pomógł. Spojrzał na Andrewa.

- Nic ci nie jest? Nie uderzył ci

zakl

ciem?- zapytałam, gdy odeszłam na bok,

kolana nadal mi si

trz

sły.

-Tak, zrobił to.

Andrew podnosił głow

. -I, jak wida

, to była

mierciono

na fala energetyczna.

Mówiłem,

e nie chc

cie zrani

Derek. Nie zraniłbym te

Chloe. Chciałem tylko

cie mnie wysłuchali.

- Wysłuchali

my – powiedział Derek - Simon? My

e widziałem sznur w

warsztacie. Chloe? Zosta

tu. Tori? Ochraniaj Simona, na wypadek gdyby kto

inny

był jeszcze w domu.

ROZDZIAŁ 33

DEREK MIAŁ WI

CEJ PYTA

do Andrew'a. Pytał o t

nocy w domku wiejskim. Andrew

przyznał,

e był cz

ęś

planu, by zainscenizowa

jego porwanie i poda

za Edison Grup.

Wszystko było ukartowane —nawet okazja przechwycenia radia by

my mogli usłysze

jego “ucieczce.” Przedstawili siebie jako naszych ratowników, by mogliby wzi

ąć

nas pod

ochron

Simon przyszedł d

wigaj

c długi sznur. - Jego telefon komórkowy. Mo

emy zadzwoni

Taty. Sprawd

jego kieszenie.

- Jest na nocnym stoliku przy moim łó

ku – powiedział Andrew - I jest bezu

yteczny.

Centrala wł

cza si

i wył

cza, tak jest przez cała noc. My

e kto

ywa blokady na dom.

- Nie uwierz

ci na słowo - powiedział Simom.

- Nie oczekuj

tego od ciebie.

Wystarczaj

co pewny,

e nie dostaniemy si

do centrali. Nawet podkradanie si

na dach nie

pomogło.

c Andrew mówił prawd

. Ale co z reszt

? Czy naprawd

byli tam jego ludzie,

czekaj

c i obserwuj

c dom? Czy było to tylko kolejne kłamstwo by powstrzyma

nas przed

ucieczk

Zwi

zali

my Andrew, zakneblowali

my mu usta i poło

yli

my go w piwnicy. Wtedy

zacz

my rozmawia

Nie zaskoczyło nas,

e Tori chciała jak najszybciej uciec. Simon zgadzał si

z tym.

adne z

nas nie chciało zosta

tu ani chwili dłu

ej ni

to konieczne. Powinni

my uciec i, je

eli nas

złapi

, jak powiedziała Tori – To co nam zrobi

? Zabija nas?

Problem polegał na tym,

e mogli dokładnie to, zrobi

Nie s

dzili

my by Russell działał samotnie. Czy był w tym razem z Gwen? Lub kim

innym?

Jak wielu ludzi z tej grupy potajemnie byłoby szcz

ęś

liwych widz

c nas martwymi —dogodne

rozwi

zanie dylematu naszego niewygodnego istnienia.

Nawet, je

li nie chcieli

eby

my umarli, kiedy zostaliby

my schwytani. Cała nasza czwórka

skradaj

ca si

przez las z plecakami, nie zadawaliby pyta

„co robimy”. Stracili

my nasz

szanse ucieczki.

A wi

c jeden z nas powinien i

ść

. Ale kto? Najbardziej prawdopodobne jest to,

e Derek

zostanie zabity, je

eli go złapi

. Tori tylko przerzucała oczami po sugestii,

e jeste

my w

miertelnym niebezpiecze

stwie, ale nie zaofiarowała si

by wyj

ść

. Derek nie byłby

zadowolony z pomysłu

e Simon lub ja mamy wyj

ść

Dyskutowali

my. Wtedy rozdzielili

my si

, Derek i Simon poszli na dół, by spróbowa

dostawa

cej informacji od Andrewa, aTori zdecydowała przeszuka

laptop Andrewa, by

zobaczy

, czy było cokolwiek, co mogli

my przeoczy

, co

, co mogło potwierdzi

lub obali

jego prawdomówno

ść

Gdy ona szukała, kl

łam i spróbowałam wezwa

Liz. Byłaby doskonałym rozwi

zaniem

tego problemu— mogłaby przelecie

niezauwa

ona i zobaczy

, czy kto

otaczał dom.

Wyra

nie starałam si

sobie zobrazowa

i wezwałam j

jej imieniem,

eby przypadkowo nie wezwa

Royce lub dr Banks. Był kto

jeszcze, z kim chciałabym si

skontaktowa

z— moj

mam

—lecz nie mogłam o tym my

. Nawet, je

li dostałabym j

tpiłam,

e mogłabym utrzyma

tu wystarczaj

co długo, by nam pomogła.

c wezwałam Liz. I wzywałam, i wzywałam i nie czułam

adnego szarpni

cia.

- Derek jest z wami? - Podskoczyłam. Gdy Simon wszedł, wstałam.

- My

lałem,

e jest z tob

,- powiedziałam.

- Nie. Zmusił mnie,

ebym zrobił test na poziom cukru w krwi i chwyciłem przek

, ale

kiedy wróciłem, Andrew był sam.

- Pomog

ci szuka

Znalazłam Dereka na dachu, rozgl

daj

cego si

, nasłuchuj

cego i w

cego

ladów

kogo

otaczaj

cego dom.

-Och, to jest

wietny pomysł,- powiedziałam. -Facet, do którego najprawdopodobniej b

strzela

stoi na dachu, daj

c im doskonały cel.

- Nie zobacz

mnie tu stoj

cego.

Kiedy posłałam mu spojrzenie, westchn

ł, jakbym robiła, du

Ŝą

spraw

z niczego -W

porz

dku?

- My

e to nie jest bezpieczne, dla ciebie.

- Jeszcze tylko kilka minut - Zdj

ł kurtk

i poło

ył j

koło siebie. - Usi

tu, mi

dzy mn

kominem. Tu jest bezpieczne.

- To nie o siebie si

martwi

- Nic mi nie b

dzie.

- Sk

d wiesz? Mog

mie

noktowizory, snajperskie karabiny …

cik jego ust podniósł si

do góry, zesztywniałam - Ogl

dasz zbyt wiele filmów.- Nie

powiedział tego, jednak wiedziałem,

e pomy

lał o tym.

- Nie wracasz do

rodka, prawda?

- Wróc

. Tylko usi

. Chc

z tob

porozmawia

- A ja chce by

wszedł do

rodka.. Mo

emy tam porozmawia

- Nikogo tam nie wyw

szyłem. My

e Andrew kłamie.

- Prosz

, Derek? Wejd

rodka?

- Z minutk

- Odwróciłam si

i odeszłam.

- Chloe …

Miałam nadziej

e pójdzie za mn

. Chocia

wiedziałam

e tego nie zrobi. Nie zrobił.

- Znalazłam go - powiedziałam, spotykaj

c Simon w korytarzu przy schodach. - Na dachu.

- Na dachu? Zakładam,

e powiedziała

mu,

e jest idiot

- Poprosiłem go,

eby zszedł. Nie zrobił tego.

-Poniewa

li,

e tak wła

nie trzeba robi

e to jest dobre dla wszystkich innych, którzy

tu s

. Pewnego dnia si

doigra - Simon przebiegł r

po włosach.– Mog

z nim

porozmawia

. Mog

na niego nakrzycze

. Tylko,

e to do niego nie dotrze. Nie jest

samobójc

. Tylko po prostu nie obchodzi go czy b

dzie martwy czy

ywy. On tylko...

- Nie jest najwa

niejszy.

- Nie, je

eli przeszkadzałaby mu w ochranianiu nas. Mo

e wmawia

e to wilcze

zachowanie, ale te dwa wilkołaki, które spotkała

nie rzucały siebie na linie ognia, by

uratowa

siebie nawzajem, prawda?

- Nie.

Westchn

ł. – Mo

e znam sposób wydostania go stamt

d. Tylko si

nie denerwuj

- Nie b

Gdy Simon odszedł, wiedziałam, co musiało by

zrobione. Było tylko kilka godzin do

witu i

siedzieli

my tu jak przera

one o

lepiaj

cym

wiatłem sarny, czekaj

c, a

samochód w nas

uderzy. Musieli

my wiedzie

, czy był naprawd

kto

pilnuj

cy domu i był tylko jeden sposób

by zrobi

to wła

ciwie.

ROZDZIAŁ 34

WYSZŁAM tylnymi drzwiami i szłam wzdłu

domu, gdzie Derek nie widział mnie z dachu.

Wiatr dmuchn

ł mi w plecy, co znaczyło,

e mój zapach nie dotrze do niego. Dobrze.

lizgn

łam si

do lasu.

Najlepszym sposobem by dowiedzie

, czy kto

pilnuje domu jest wysłanie przyn

ty. Z

nas czworo, byłam najlepszym kandydatem. Nie miałam siły Derek'a lub czarów Tori i
Simona. Byłam najmniejsza i najmniej zdolna by obroni

i jak mogłabym si

przez to

znienawidzi

, wła

nie teraz było plusem, stanowiłam najmniejsze zagro

enie.

Był tylko jeden problem. Posiadło

ść

była ogromna. To znaczyło,

e było tu wiele miejsc,

gdzie mo

na by si

ukry

. Tak jak oni to robili? Kiedy Derek spytał o to, Andrew powiedział,

e u

ywaj

zakl

ęć

. Simon nie był przekonany, czy to było mo

liwe, ale przyznał,

e nie był

pewien.

A co z zeszła noc

? To miało sens, nie chronili posiadło

ci kiedy byłam z

Derekiem— mieli Liama i Ramona, aby to robili. Ale a co z wcze

niejszym, kiedy Simon i ja

poszli

my na lody? Andrew powiedział,

e nie

ledzili nas i nie byli zaniepokojeni, wiedz

e Simon jest bez Dereka. Ale …

Czy naprawd

uwa

am,

e jeste

my pod ochron

? Nie. Andrew ustawiał wymy

lonego

ochroniarza, by zatrzyma

nas w domu, dopóki jego przyjaciele nie poka

Ŝą

rano i nie

uratuj

go. Wiec wszystko, co musiałam zrobi

to udowadnia

ze mog

dotrze

, do stacji

benzynowej.

Aby osi

ąć

to, musiałam przej

ść

przez las. Poniewa

szłam,

wiatła od domu zanikały i

robiło si

ciemno— co

jak: “nie widz

własnej r

ki przed twarz

” ciemno. Zabrałam ze sob

latark

, ale, gdy tylko byłam w lesie, zrozumiałam,

e to nie był mój najbystrzejszy pomysł.

Mogłabym równie dobrze zapali

neon nad moj

głow

Bez latarki, mogłam tylko prawdopodobnie zaalarmowa

kogo

tylko przez potkniecie si

rozbijanie si

w ciemno

ciach. Wi

c tak zrobiłam- przepuszczaj

c tylko delikatne

wiatło

przez palce.

Las był ciemny, ale daleko mu było do ciszy. Gał

zki i li

cie trzeszczały. Mysz pisn

ła, jej

pisk ucichł na krótk

chwile przed obrzydliwym chrupaniem. Wiatr szeptał i przelatywał nad

głow

. Nawet moje stopy robiły hałas z ka

dym krokiem. Spróbowałam koncentrowa

tym, ale im bardziej to robiłam, tym bardziej brzmiało jak uderzenia serca, bum bum, bum,

bum, bum. Przełkn

łam i chwyciłam latark

, plastik

lizgał si

pod moimi spoconymi palcami.

Po prostu id

. Trzymaj si

cie

ki. Jedna stopa za drug

Sowa zawyła. Podskoczyłam. Parskni

cie, jakby zduszony

miech, obróciłem si

, palce

lizgiwały si

z raczki, machn

łam łukiem

wiatła,i nie zobaczyła niczego.

lisz

e, kto tam jest? Kto

z grupy Andrew'a? Wy

miewa si

z ciebie?

Wypu

ciłam latark

z mia

Ŝą

cego u

cisku i przeło

yłam ja do drugiej reki, wycieraj

wilgotn

dło

o d

insy, nast

pnie znów przykryłam palcami

wiatło. Wzi

łem gł

boki oddech,

wdychaj

c powietrze, które pachniało deszczem. Deszcz, wilgotna ziemia i mdl

cy zapach

rozkładu. Martwych rzeczy. Gnij

cych rzeczy.

Kolejny gł

boki oddech, i zacz

łam znów i

ść

, z trudem, ze skulonymi ramionami, wciskaj

w kurtk

, najgł

biej jak tylko mogłam, mro

ny wiatr zamra

ał mój nos i uszy.

Spojrzałam w gór

, miałam nadzieje zobaczy

wiatło ksi

ęŜ

yca, które o

wietli mi drog

, ale

zobaczyłam tylko płat szarego nieba przez grube drzewa, i sploty gał

zi daleko ponad moj

głow

Spojrzałam w dół, ale widok nie był ani troch

lepszy. Nieko

ce si

drzewa rozci

gały si

na wszystkie strony, tuzin grubych cieni, z który ka

dy mógłby by

duchem, stoj

c tam,

obserwuj

c mnie, czekaj

c …

Tu ziemia była bardziej mi

kka i ka

dy krok robił si

coraz straszniejszy, wydaj

c ss

k. Podszycie zaszele

ciło po mojej lewej i schwyciłam powiew rozkładaj

cego si

ciała.

Obraz błysn

ł mi przed oczami— pies zombi, królik zombi i cokolwiek jeszcze podniosłam

zeszłej nocy. Czy naprawd

wypu

ciłam je wszystkie? Lub, je

li nadal tu byli, to czy czekaj

na mnie?

Szłam szybciej.

Bez słowny szept zabrzmiał za mn

. Odwróciłam si

, zaciskaj

c palce na latarce. Głos nie

przestawał szepta

, d

k kr

ąŜ

ył dookoła mnie. Pod

ąŜ

yłam za min z trz

cym si

snopem

wiatła, ale nie widziałem niczego.

uderzyło w moj

zabanda

owan

. Pisn

łam i skoczyłam. Latarka wyleciała z mojej

ki, uderzyła o ziemi

i zgasła.

Ukl

kłam i grzebałam dookoła a

znalazłam. Próbowałam zapali

. Nic.

Uderzyłam latarka o moje kolano, pozostała wył

czona. Mrugałam mocno i stopniowo

mogłam rozró

kształty krzaków i chropowatych pni drzew.

- Boisz si

ciemno

ci?- szepn

ł głos.

Znów uderzyłam w latark

. Mocniej. Nadal nic.

- Co za ładna czerwona kurtk

, masz ubrania. Mały Czerwony Kapturek, zupełnie sam w

nocy w lesie. Gdzie jest twój du

y, zły wilk?- Chłód skradał si

przeze mnie.

- Royce.

- M

dra dziewczynka. Szkoda

e nie jeste

wystarczaj

co m

dra, by domy

, co staje

małym dziewczynkom zupełnie samym w lesie, w nocy.

Pami

tałam ko

cowy obraz dziewczyny, któr

zobaczyłem w lesie, krwisty , połamany,

pełzn

cy przez poszycie, próbuj

c rozpaczliwie uciec od napastnika, tylko po to, by podci

jej gardło, wykrwawiła si

w lesie, i została tam pochowana.

Royce

miał si

, gł

boki

miech, bogaty w przyjemno

ść

. Lubił mój l

k. Karmił si

nim.

Wci

łam powietrze, schowałam latark

do mojej kieszeni i zacz

ty znów i

ść

- Wiesz, czyj

kurtk

masz na sobie? To jest Austina. Jego kurtka narciarska. Kolor krwi.

Stosowny, nieprawda

? Umarł w czerwonej plamie. Krew, mózg i małe kawałki ko

ci.

Szłam szybciej.

- Kiedy widziałem ci

jak idziesz, przez sekund

, my

lałem,

e to Austin. Ale nie wygl

dasz

jak on. Wcale nie. Jeste

ładn

mał

dziewczyn

, wiesz o tym?

Spróbowałam zablokowa

jego głos, skoncentrowa

na uderzeniach moich kroków

zamiast niego, ale teraz było bardziej mi

kko, zbyt mi

kko i nie było słycha

niczego innego,

tylko ta ciemno

ci, cichy las i Roycea. Zmaterializował si

teraz, id

c obok mnie. Moja skóra

mrowiła i oparłam si

pragnieniu, by potrze

ce.

- Lubi

ładne dziewczyny.- powiedział – A one lubi

mnie. Tylko trzeba wiedzie

, jak je

traktowa

- Jego szeroki u

miech błysn

ł w ciemno

ci. -Chciałby

spotka

jedn

z moich

dziewczyn? Jest nie daleko st

d. Twardo

ca pod przykryciem li

ci i brudu. Mo

esz j

obudzi

, mie

mił

pogaw

dziewczyny z dziewczyn

, spyta

jej, co zrobiłem- Pochylił

, i szepn

ł do ucha. – Czy mo

e chcesz, bym ci powiedział?

Potkn

łam si

, a on za

miał. Rozejrzałam si

dookoła, sprawdzaj

c swoje poło

enie, ale

wszystko, co widziałem było nieko

cym si

czarnym lasem. Co

pop

dziło przez moj

cie

. Royce znów si

miał si

- Nerwowa, nieprawda

? To nie dobrze dla nekromanty. Twoje nerwy b

poszarpane na

długo przed szale

stwem .

Nie przestawałam i

ść

- Ostrzegli ci

o szale

stwie?

- Tak, twój wuj powiedział mi, jak wszyscy oszalejemy, tak jak ty.- Mój głos sprawił,

e moje

serce uspokoiło si

- Ja? Nie jestem szalony. Po prostu lubi

krzywdzi

. Zawsze lubiłem. Tylko Wuj Todd tego

nie widział. Wmawiał sobie,

e szczeniak Austina miał wypadek, koty s

siadów zostały

zabite przez kojoty … Wiesz, jacy s

doro

li.

Szłam szybciej. Nadal trzymał si

obok mnie.

- Kiedy powiedziałem szale

stwo, miałem na my

li przekle

stwo nekromancji. Powiedzieli ci

o tym, prawda? Lub by

e tez si

obawiaj

. Jeste

tak

mał

delikatn

rzecz

Nic nie powiedziałam.

- Widzisz, po

yciu ogl

dania duchów, nekromanci....

- Nie interesuje mnie to.

- Nie przerywaj mi - Jego głos ozi

bił si

- Wiem wszystko o szale

stwie - skłamałam, - Wi

c nie musisz si

powtarza

- W porz

dku, wiec b

dziemy rozmawia

o dziewczynie. Czy chcesz usłysze

, co si

z ni

stało?

Skr

ciłam w lewo.

- Odchodzisz ode mnie?

Zimne brzmienie znów w

lizgn

ło si

do jego głosu. Zrobiłam trzy kroki, wtedy co

uderzyło

w moja głow

. Zatoczyłam si

. Kamie

rozmiaru jajka upadł na ziemi i potoczył si

cie

ki.

- Nie ignoruj mnie - powiedział Royce. - Nie przerywaj mi. Nie odchod

Zatrzymałam si

i obróciłam. U

miech wpłyn

ł na jego usta.

- Tak lepiej. O czym chcesz

ebym ci opowiedział? To, co zrobiłem tej dziewczynie? Czy o

przekle

stwie nekromantów? Twój wybór.

Posłałam mu umysłowe pchni

cie. Zamigotał, ale znów powrócił, usta zaciskaj

c z furi

- Próbujesz mnie wkurza

? Poniewa

to jest naprawd

zły pomysł.

Znikn

ł. Obróciłam si

, próbuj

c go znale

źć

. Skała uderzyła mnie w tył głowy, tak mocno ze

na sekund

straciłam przytomno

ść

, upadaj

c na kolana, krew kapała w dół mojej szyi.

Skoczyłam w góre i pobiegłam. Nast

pny kamie

uderzył w moje rami

. Nie przestawałam

ść

, próbuj

c wyobrazi

sobie jego lec

cego do nast

pnego wymiaru, ale nie mogłam si

skupi

, a nie o

mieliłam si

zamyka

oczu nawet na sekundk

, podszycia chwytały moje

stopy, gał

zie chłostały moj

twarz,

cie

dawno znikn

ła.

Kamie

uderzył w tył mojego kolana i potkn

łem si

. Zdołałam utrzyma

równowag

zataczaj

c si

do przodu, znów zmuszaj

c do biegu. Gał

ąź

uderzyła w moje oko. Wtedy

moja stopa zahaczyła w korzenie i upadłam, twarz

do ziemi.

Podniosłam si

na r

ce i kolana. Co

hukn

ło mnie mi

dzy łopatki i znów upadłam twarz

brud. Na pół schowany kij rozci

ł mój policzek do

ść

mocno, by poleciała krew.

Tym razem nie próbowałam si

podnie

ść

. Le

ałam na brzuchu, głowa w dół, z zamkni

tymi

oczami, próbuj

c odesła

Royce do innego wymiaru.

- Kazałem ci si

zatrzyma

…- Jego głos zamierał przy ka

dym odesłaniu —

wiatło,

spowodowało uderzenie. Kij upadł obok mnie, jak gdyby nie miał siły, by go trzyma

Pchałam mocniej. Kij podniósł si

. Policzyłam do trzech, wtedy przetoczyłam si

drog

Zmaterializował si

, przybieraj

c mask

ciekło

ci. Skoczyłam na nogi. Znów si

zamachn

ł, tym razem dziko ale łatwo uchyliłam si

. Leciał prosto na mnie, machaj

kijem. Umysłowo uderzyłam go wszystkim, co miałam. Poleciał do tyłu, twardo l

duj

c na

plecach, puszczaj

c przy tym kij.

Próbował złapa

kij ale odtoczył si

. Znów spróbował go chwyci

. Ale podniósł si

nad

ziemi

, i poleciał w powietrzu. Gro

nie popatrzył na mnie, jakbym to ja zrobiła. Nie zrobiłam.

Kij poleciał ponad jego głow

. Podskoczył do niego. Przeleciał bokiem, poza jego zasi

Znów skoczył . Kij upadł na ziemi

Royce wpatrywał si

we mnie i kiedy to robił, pojawiła si

posta

obok niego —nastoletnia

dziewczyna z długimi blond włosami, ubrana w pi

z Myszk

Minni i w pomara

czowe

skarpety w

yrafy.

- Liz!

- Co?- Royce pod

ąŜ

ył za moim spojrzeniem, ale znikn

ła.

Cofn

łam si

. Royce pochyli si

do kija. Potoczył si

daleko od jego palców. Kiedy chwycił

go— p

kł na dwa.

Kiedy spojrzał w moja stron

, Liz ukazała si

, dziko gestykuluj

c do mnie, by go wygna

Zamkn

łam oczy. To była walka, aby trzyma

je zamkni

te i nie uciec przed uderzeniem, ale

ufałam,

e Liz miała wszystko pod kontrol

. Pchn

łem go tak mocno jak to było mo

liwe,

wyobra

c sobie wszelkiego rodzajów pomocne scenariusze —Royce spadaj

cy z

klifu, Royce spadaj

cy z wie

owca, Royce wypadaj

cy w tr

powietrzna. Nie było ci

ęŜ

wymy

Royce w

ciekł si

. Przeklinał. Groził. Ale, je

eli rzuciłby czymkolwiek, to nigdy by mnie to nie

ło. Jego słowa napływały i zanikały, rosn

c i słabn

c za ka

dym razem, a

w ko

była cisza i Liz powiedziała, - Odszedł.

ROZDZIAŁ 35

LIZ STAŁA TAM, U

MIECHAJ

C SI

. - Zrobiły

my to.

miałam si

, na szcz

ęś

cie na dwie-sekundy-przed-płaczem , moje kolana mi

kły z ulga.

Podeszła.- Wiec, domy

lam si

e przegrany jest telekinetycznym, pół demonem tak jak ja.

Z eksperymentów?

Kiwn

łam głow

- To nie znaczy,

e jestem z nim spokrewniona, prawda?

- My

e nie.

- Có

, mam ju

wystarczaj

co du

o szale

ców w swoim drzewie genologicznym. A mówi

o szale

cach, masz co

w rodzaju radaru na nich, prawda?

- Najwidoczniej.

- Zadziałało to na mnie, chocia

mój poziom szale

stwa nie jest jeszcze wystarczaj

wysoki, poniewa

zaj

ło mi chwile zanim ci

znalazłam. Usłyszałem wołanie, ale

odpowiedzenie na nie było inn

spraw

- Dzi

kuje.

Mój głos trz

sł si

. Liz podeszła, i obiela mnie rekami. Nie mogłam czu

jej przytulenia, ale

mogłam je sobie wyobrazi

- Twój ochroniarz poltergeist wraca do dru

yny. Tak mi

dzy nami, mo

emy poradzi

sobie za

wszystkimi du

ymi, przera

cymi duchami. Ja je obezwładniam a ty je odsyłasz -

miechn

ła si

. - Hej, to całkiem nie

le.

miechn

łam si

- Tak jest.

- A mówi

c o du

ym i przera

cym, domy

lam si

e jeste

tu z Derekiem, pomagasz mu

zmienia

w wilka. Lepiej go złap, poniewa

w lesie jest wi

cej przera

cych

wirów. S

wiry z zakl

ciami i pistoletami.- przygl

dała mi si

- I, dlaczego mam wra

enie,

e to nie

jest niespodziank

Wyja

niłam, tak szybko i cicho jako mogłam.

- Andrew mówi prawd

,- powiedziała. – Jest czterech ludzi tu, ubranych na czarno, maj

radia i karabiny. To nie du

o, jednak maj

wysokie techniczne urz

dzenia po swojej

stronie— normalne i te ponadnormalne. Rozstawili kable i lasery na podczerwie

i słyszałam,

jak rozmawiali o czym

co nazywali zakl

ciem obwodu.

- Musimy wróci

, i wtedy ja…

- Ciiii. Kto

idzie.

Kucn

łam.

Liz szepn

ła mi do ucha. - Nie wydaje mi si

, aby to był nasz kumpel poltergeist ale poczekaj

tu. Pójd

sprawdzi

Pobiegła. Pochyliłam si

tak blisko ziemi jak mogłam. Kiedy ogromna posta

stan

ła przede

, st

łam. To podeszło do przodu.

- To ja- szepn

ł znajomy głos.

- Der…

Uderzenie. Upadł, Liz stała na nim, trzymaj

c gał

ąź

-Liz, to jest…

Znów go uderzyła, wymachuj

c kijem po pełnym okr

gu , uderzyła go pod ramionami co

spowodowało,

e wypu

cił całe powietrze i upadł st

kaj

c. Rozpoznała głos— lub

przekle

stwo— pochyliła si

, by spojrze

na niego.

- Ojjjjjj.

- Mówiłem mu

e w ko

cu mu si

dostanie, zawsze zakrada si

do ludzi, - Simon szedł z

tego samego kierunku z którego przeszedł Derek. Rozejrzał si

dookoła. - Cze

ść

, Liz …

Wskazałam kierunek i obrócił si

w jej stron

- Cze

ść

, Simon.

Powtórzyłam jej pozdrowienie, gdy Derek wstał, mamrocz

- Kto

mówił,

e jest tu Liz?- Tori wyszła z lasu.

Kiedy wskazałam na Liz, Tori u

miechn

ła si

najja

niejszym u

miechem, jaki widziałam u

niej od … dobrze, nie wiem od kiedy. Liz była przyjaciółk

Tori w Lyle House ,przywitały si

korzystaj

c ze mnie jako po

rednika.

- Co wy tu robicie? - Spytałam.

- Jeste

my twoj

oficjaln

grup

poszukiwawcz

,- powiedziała Tori – Z tropicielem na

przedzie.

Machn

ła na Dereka, który czy

cił swoje d

insy.

- Zostawiłam ci notatk

,- powiedziałam do Dereka - Napisałam ci, dokładnie co robi

i gdzie

- Dostał j

- powiedział Simon – To nie miało znaczenia.

Derek gro

nie popatrzył. - My

lisz,

e zostawianie notatki sprawi,

e to b

dzie w porz

dku,

by zrobi

…

- Nie mów 'głupie' - ostrzegłam.

- Dlaczego nie? To było głupie.

Simon wzdrygn

ł si

i szepn

ł, -Uspokój si

, bro.

- W porz

dku,- powiedziałam. -Jestem przyzwyczajona do tego.

Spojrzałam w gore na Dereka. Zawahał si

przez sekund

, wtedy skrzy

ował r

ce, i

zacisn

ł szcz

-To było głupie- powiedział. -Ryzykowne i niebezpieczne. Ci faceci mogliby tu by

pistoletami…

- Oni tu s

.- Zwróciłam si

do Simona i Tori. - Liz widziała ich. Andrew mówił prawd

Musimy wróci

rodka zanim nas usłysz

, jak si

kłócimy.

To było cichy spacer z powrotem. Przy tylnych drzwiach, Liz zatrzymała si

. Wyci

ła

, i to było jakby przeciskała si

przez szkło.

- My

e jest tu jakie

zakl

cie, by nie wpuszcza

duchów, jak w Lyle House,-

powiedziałam. – Mogłaby

spróbowa

w piwnicy lub na strychu, tak jak inne. Inne duchy

mogły tak zrobi

. Pójd

…

- Tu mi dobrze, Chloe. Ty Id

robi

swoje rzeczy.

Zawahałam si

miechn

ła si

. -Powa

nie. Nigdzie nie id

.. Kiedy b

dziesz mnie potrzebowa

, b

tu, w

porz

dku?

Zaledwie przeszłam przez drzwi

ałowałam,

e nie zostałam z Liz.

- Była

wkurzona na mnie za zostanie na dachu,- powiedział Derek patrz

c si

zawzi

cie.

- Wiec wyszłam by ci si

odgry

źć

- Oczywi

cie,

e nie. Ale była

wkurzona na mnie za ryzykowanie. Wi

c zrobiła

to samo,

udowodniaj

c swoj

racj

adna walka z tob

nie jest warta zaryzykowania swojego

ycia, Derek. I nie byłam

wkurzona na ciebie. Zdenerwowana, tak. Zmartwiona, zdecydowanie. Ale, je

eli powiem

swoj

opinie to licz

równie

z twoja, dobre,

e nieraz szybko mnie prostujesz.

Zbladł . –Ja…

- Wyszłam poniewa

miałam powód, który napisałam ci w mojej notatce. Poniewa

musieli

my wiedzie

i byłam najlepszy obiektem, by dosta

odpowied

- Jak? Czy umiesz widzie

w nocy? Nadludzka sil

? Nadludzkie zmysły?

- Nie, ale facet który je ma wyszedł na dach, wi

c nast

pnym najlepszym sposobem było

wysłanie osoby bez tego wszystkiego. Te, któr

oni uwa

za najmniej gro

- Ma racj

,- szepn

ł Simon, wchodz

c za nas. -Nie podoba ci si

to, co zrobiła, ale wiesz,

musiało to by

zrobione.

- Powinni

my zdecydowa

o tym wszyscy razem.

- Posłuchałby

?- Spytałam.

Nie odpowiedział.

Kontynuowałam - Nie mogłam powiedzie

Tori, poniewa

winiłby

e pozwoliła mi i

ść

. Nie

mogłam powiedzie

Simonowi, poniewa

on wiedziałby,

e winiłby

go, wi

c zatrzymałby

mnie. Nie lubi

skrada

dookoła, ale nie zostawiłe

mi wyboru. Dla ciebie jest to czarno-

białe. Je

eli Simon lub ja ryzykujemy, jeste

my głupi i lekkomy

lni. Je

eli ty to robisz,

jeste

my głupi

e si

martwimy.

- Nigdy nie powiedziałem

e...

- Słuchałe

mnie na dachu?

- Powiedziałem,

e zejd

- Kiedy? Odeszłam dwadzie

cia minut pó

niej a Simon był nadal tam na górze, próbuj

nakłoni

eby

zszedł- Potrz

łam głowa. - Wystarczy. Nie mamy czasu, by si

kłóci

Musimy wymy

plan.

ROZDZIAŁ 36

ROZWA

YLI

MY jak bezpiecznie wprowadzi

Liz, ale mie

yli

my si

z zakl

ciami i wysoko

technicznymi alarmami —rzeczy, których duch nie wywołałby. Musieli

my zało

e obwód

został mocno zamkni

ty.

Musieli

my równie

zało

e nie b

dzie zamkni

ty podczas dnia, kiedy mieli Andrew'a,

Margaret i dwóch nowych ludzi, do pilnowania nas. Wła

nie wtedy powinni

my uciec.

Do tego czasu, musieli

my uda

, ze zgadzamy si

z planem Andrewa do wykorzystania nas;

teraz my wykorzystywali

my jego. Oznaczało to jednak,

e musieli

my go uwolni

Wyt

ęŜ

ali

my nasze mózgi, by wymy

jakie

inne rozwi

zanie, ale nie było

adnego. Aby

uciec, musieli

my przekona

ich

e wszystko jest w porz

dku. Aby to zrobi

, Andrew musiał

uwierzy

e jeste

my po jego stronie.

Nie wtajemniczyli

my go oczywi

cie w nasz plan. Zostawili

my go w piwnicy do rana, wtedy

ogłosili

my,

e zdecydowali

my si

mu pomoc ,

eby u

jego planu do zniszczenia Edison

Grup.

dzie ju

ranek, kiedy Margaret i jacy

inni przyb

, i znajda nas ch

tnych, do

współpracy. Wi

c mieli

my nadziej

e zwolni

stra

ników i wtedy wy

lemy Liz, by upewniła

e trasa ucieczki jest czysta.

eli zawiodłoby to, mieli

my inn

opcj

. Zadzwoniliby

my do Pana Baena.

Była prawie szósta, kiedy sko

czyli

my układa

nasz plan, co znaczyło,

e nadal mieli

co najmniej kilka godzin przed przybyciem Margaret. Tori nie przestawała pracowa

nad

komputerem Andrew'a. Do tego czasu, nie oczekiwali

my dowiedzie

nic wi

cej z

niego, ale to dało jej cel. Faceci obserwowali Andrewa. To dało im cel. A ja? Byłam
zagubiona. Przestraszona, zagubiona i sfrustrowana. I ura

ona. Tak bardzo jak próbowałam

nie my

o Dereku nic na to nie mogłam poradzi

Znalazłam kartk

papieru i ołówek i poszłam do salonu, by obróci

wieczorny spacer przez

lasy w scenariusz filmu. Nie napisałem pojedynczej linii od pierwszego dnia pobytu w Lyle
House. Ale wła

nie teraz rozpaczliwie potrzebowałam odwrócenia uwagi.

Szkicowałam scen

, kiedy drzwi otworzyły si

. Spojrzałam w gore, by zobaczy

stoj

cego

tam Dereka.

Starałam si

utrzyma

moje spojrzenie jak najbardziej neutralne. - Hmm?

- Mam co

dla ciebie.- Trzymał stara o

mio milimetrow

kamer

wideo. - Znalazłem to na

dole. Nie działa, ale my

e mog

naprawi

Kamera wideo? Do czego miałabym jej u

? Nagrywa

nasz

wielk

ucieczk

? Nie

powiedziałam tego, poniewa

wiedziałam,

e nie o to chodziło. To był prezent, sposób

powiedzenia “wiem spieprzyłem spraw

i przepraszam.”

Jego oczy błagały mnie, bym j

wzi

ła. Po prostu to we

. Wybacz mu. Zapomnij, o tym, co

stało. Zacznij od nowa. I to jest to, co wła

nie chciałam zrobi

— przyj

ąć

jego prezent i

miechn

ąć

by zobaczy

iskr

w jego oczach i— wzi

łam kamer

i postawiłam j

stole.

- Zimno tutaj – powiedział Derek – Grzejnik nie działa?- podszedł i poło

ył r

na nim.- Nie

za dobrze. Przynios

koc.

- Nie potrzebuj

...

- Tylko sekundk

Wybiegł. Minut

pó

niej, wrócił i wr

czył mi zło

ony koc. Poło

yłam go na kolanach.

Rozejrzał si

dookoła, przeszedł przez pokój i usiadł na kanapie.

Po kilku minutach ciszy, powiedział, -Dlaczego nie przyjdziesz tutaj? Tu jest wygodniej ni

krze

le. Jest tu tak

e cieplej, bli

ej grzejnika.

- Tu mi dobrze.

- Ci

ęŜ

ko rozmawia

z tob

przez cały pokój.

Przesun

ł si

na koniec kanapy, chocia

i tak było mnóstwo miejsca. Poklepał r

kanap

. Próbuj

c si

miechn

ąć

i naprawd

, naprawd

nie zamierzałam tego, ale moje

serce nadal robiło małe fikołki.

On przeprasza, Chloe. On naprawd

jest słodkim facetem. Nie b

suk

. I nie m

cz go.

Tylko id

tam. Daj mu szans

, a z czasem, zapomnisz o tym wszystkim.

I dlatego dokładnie, wstałam z krzesła. Nie chciałam jeszcze wszystkiego zapomnie

kolejna rzecz, któr

sobie przypomniałam, to on stoj

cy tam na dachu, nara

cy si

niebezpiecze

stwo.

- Nie rozumiesz tego? - powiedziałam w ko

cu.

- Czego? - Spytał niewinnie, ale jego spojrzenie uciekło w dół. - Przepraszam. To jest to, co

próbuj

powiedzie

, Chloe.

e Przepraszam.

- Za co?

Spojrzał, zmieszany. –

e ci

zdenerwowałem.

Nie odpowiedziałam, tylko odwróciłam si

, by wyj

ść

. Skierowałam si

w stron

drzwi. Ale on

tam był, za mn

, łapi

c za mój łokie

. Nie obejrzałam si

na niego. Nie o

mieliłam si

Ale stałam i słuchałam.

- Kiedy w

ciekałem si

za twoje wyj

cie - powiedział, - to nie przez to,

e my

lałem,

e to

było głupie lub

e nie b

dziesz ostro

na.

- Tylko martwiłe

o mnie.

Wypu

ść

powietrze, z ulg

e rozumiem. - Tak.

Obróciłam si

. - Poniewa

lisz,

e jestem tego warta.

Chwycił palcami mój podbródek. - Całkowicie my

e jeste

tego warta.

- Ale nie my

lisz tak o sobie.

Jego usta otworzyły si

i zamkn

ły.

- O to wła

nie chodzi Derek. Nie pozwalasz nam martwic si

o ciebie, poniewa

uwa

asz,

nie jeste

tego wart. Ale ja tak uwa

am. Całkowicie.

Stan

łam na palcach, i poło

yłam r

ce na jego szyi, poci

łam go. Kiedy nasze usta

spotkały si

, ten pierwszy wstrz

s … To było wszystko, czego nie poczułam z Simonem,

wszystko, co chciałam czu

Jego r

ce obj

ły mnie dookoła mojej talii, przyci

gaj

c bli

ej— kroki Simona załomotały

przez korytarz. Skoczyli

my na bok.

- I on mówi,

e ja mam n

dzne wyczucie czasu – gderał Derek. Wtedy zawołał, - Co si

dzieje?

- Andrew mówi,

e musi i

ść

do łazienki,- powiedział Simon, wchodz

c. -Jestem całkowicie za

powiedzeniem mu

e trudno, ale …

- Dobrze. Załatwi

to- powiedział Derek - Chloe? Chcesz i

ść

...

- Musze porozmawia

z Simonem.