Charakterystyczne stany uwilgotnienia
- stany nasycenia wodą gleby
Pełna pojemność wodna – to stan nasycenia wodą gleby
przy którym wszystkie przestwory (lub prawie) są
wypełnione wodą
Maksymalna dopuszczalna pojemność wodna –
dopuszczalne maksimum uwilgotnienia gleby (max
zapas wody), przy którym w glebie znajduje się
niezbędna ilość powietrza (z punktu widzenia roślin)
Optymalna pojemność wodna – optymalne
uwilgotnienie, przy której zapewniona jest
najkorzystniejsza ilość wody i powietrza
Polowa pojemność wodna – max ilość wody, jaką może
utrzymać gleba przez dłuższy czas (przy całkowitym
wyeliminowaniu parowania gleby)
Pojemność okresu suszy – minimalny dopuszczalny
stan uwilgotnienia gleb zapewniający roślinie pobór
wody trudno dostępnej
Pojemność trwałego więdnięcia roślin – (współczynnik
więdnięcia) jest zapasem wody niedostępnej dla
roślin (fizjologicznie nieczynnej, chemicznie
związanej, tj. wody higroskopowej)
0
10
20
30
40
50
60
70
80
90
20
30
40
50
Retencja gleb, użyteczna efektywna i
maksymalna
0
0
250
300
350
400
∆
R
dn
O
Zapas wody [mm]
M.N.O
Max.N.O
Ś
rednia N.O
pp
POS
PPW
∆
Re=Z
PPW( )
– Z
POS( )
∆
Rm=Z
PPW( )
– Z
ABS.NP( )
∆
Re=Z
PPW(0,4)
– Z
POS(0,4)
∆
Re=Z
PPW(0,7)
– Z
POS(0,7)
∆
Re=Z
PPW(1,0)
– Z
POS(1,0)
Retencja użyteczna R jest ilością
wody , którą mogą być
wykorzystywane na procesy
ewapotranspiracji (parowania
terenowego).
Można wyróżnić
retencję użyteczną
maksymalną
:
R
max
– jest różnicą pomiędzy
stanem PPW i wilgotnością
współczynnika więdnięcia
oraz
retencję użyteczną efektywną
:
R
e
– jest różnicą pomiędzy PPW i
POS