N
o w o c z e s N y
T
e c h N i k
D
e N T y s T y c z N y
100
Z K R A J U
i
z e
ś w i a t a
Z wizytą w „szkole na Hożej”
Choć Medyczna Szkoła Policeal-
na nr 3 w Warszawie od września
2013 roku już nie znajduje się przy
ulicy Hożej, tylko przy Brzeskiej,
to w środowisku cały czas nazywa-
na jest „szkołą na Hożej”. Z wymie-
nioną nazwą łączy się historia kilku
pokoleń techników dentystycznych
– uczniów i nauczycieli.
Otwarcie nowej siedziby szkoły
jest kolejnym rozdziałem w historii
kształcenia techników dentystycz-
nych, który pomimo zmiany miejsca
będzie pisany przez osoby związa-
ne ze szkołą od lat. Nowe miejsce
to nowe możliwości dla uczniów
i pracowników. Nowoczesne sale
zajęć i logistycznie rozplanowane
pracownie dają uczniom możliwość
nauki na najwyższym poziomie,
a o wieloletniej historii szkoły wszyst-
kim przypomina muzeum, gdzie
obok już zabytkowego stanowiska
pracy znajdują się pamiątki z siedzi-
by przy ulicy Hożej.
Długa historia szkoły, jej rozwój
i ludzie, których praca przyczyniła
się do tego, jak obecnie wygląda,
to także wiele wspomnień. Ucznio-
wie i nauczyciele niezmiennie
od ponad 65 lat uznają szkołę nie
tylko za zakład pracy i miejsce na-
uki, ale przede wszystkim traktują
je jako możliwość rozwoju swojej
osobowości oraz nawiązania wielu
znajomości i przyjaźni na lata. Oka-
zją do wspomnień i rozmów na te-
mat przeszłości i przyszłości szkoły
było spotkanie w jej nowej siedzibie,
które odbyło się 23 listopada. Wśród
zaproszonych gości znalazła się także
redakcja „Nowoczesnego Technika
Dentystycznego”.
Ciepłą i rodzinną atmosferę spotka-
nia uświetniła wystawa, podczas któ-
rej prezentowane były różnorodne
prace nauczycieli i uczniów – od ry-
sunków, obrazów i grafik, po ręcz-
fo
t. ar
chiwum szk
oły
fo
t. E. Ładziak
fo
t. E. Ładziak
Zajęcia praktyczne w nowej siedzibie szkoły
Uczennice wraz z nauczycielkami: mgr lic. tech. dent. Małgorzatą Grodner i lic. tech. dent. Wandą Jurek
Spotkanie przyjaciół „szkoły na Hożej”
6
/ 2 0 1 3
101
Z K R A J U
i
z e
ś w i a t a
nie wykonaną biżuterię, haftowane
serwetki, obrusy i prace ceramicz-
ne. Zmysł estetyczny, kreatywność
i precyzja wykonania to cechy, które
powinni posiadać technicy denty-
styczni, a zaprezentowana wystawa
pokazała, że osoby związane ze szko-
łą chętnie wykorzystują je w działal-
ności pozazawodowej, pielęgnując
swoje pasje.
Redakcja „Nowoczesnego Techni-
ka Dentystycznego” bardzo dziękuje
za zaproszenie i wyróżnienie, jakim
niewątpliwie jest uznanie czasopi-
sma za przyjaciela „szkoły na Hożej”.
Nauczycielom i uczniom życzymy
wytrwałości w nauce i pracy, aby
przyczyniło się to dalszego rozwoju
szkoły i kolejnych sukcesów.
q
Ewelina Ładziak
Historia fantomu – z archiwum szkoły
fo
t. ar
chiwum szk
oły
fo
t. E. Ładziak
Zabytkowe stanowisko pracy – szkolne muzeum
Proteza szkieletowa fantomowa wykonana w 1957 roku przez
dr. Andrzeja Krocina wg projektu dr Antoniny Niszczyńskiej-
-Sławińskiej. Była to pierwsza w Polsce proteza szkieletowa
ze stopu chromowo-kobaltowo-molibdenowego wykonana
na modelu powielonym z masy ogniotrwałej wyrównującej
kurczliwość odlewanego stopu.
Jak cenne i potrzebne są pomoce naukowe w procesie
dydaktycznym, można przedstawić na przykładzie fantomu,
który został przekazany Akademii Medycznej w Warszawie
przez dr. Andrzeja Krocina. Fantom ten w całości osobiście
wykonał w 1957 roku, wtedy jeszcze tech. dent. Andrzej
Krocin wg projektu lek. dent. Antoniny Niszczyńskiej-Sławiń-
skiej. Była to pierwsza w Polsce proteza szkieletowa ze stopu
chromowo-kobaltowo-molibdenowego wykonana na modelu
powielonym z masy ogniotrwałej wyrównującej kurczliwość
odlewanego stopu. Wykonanie tej protezy było możliwe
dzięki dr Niszczyńskiej-Sławińskiej, która kochała swój zawód
i wykonywała go z pasją i zaangażowaniem.
Doktor Antonina Niszczyńska-Sławińska w czasie II wojny
światowej była więźniem w obozie Mauthausen. Niemieccy
naziści przeprowadzali na niej doświadczenia biologiczne.
Po wojnie za sprawą Czerwonego Krzyża trafiła na leczenie
do Anglii. Po zakończonej rehabilitacji przyznano jej skromne
odszkodowanie finansowe. Za otrzymane pieniądze pani
doktor kupiła w Anglii zestaw urządzeń i materiałów potrzeb-
nych do wykonywania protez szkieletowych. W skład zestawu
wchodziły redukcyjny palnik acetylenowo-tlenowy, wirówka
obrotowa pionowa z tyglem, piaskownica z butlą sprężonego
powietrza i piaskiem – AlO
2
o gradacji 120 mikronów, urzą-
dzenie do elektrolitycznego polerowania oraz bęben masy
osłaniającej i zapas stopu chromowo-kobaltowo-molibde-
nowy – „Wisil”.
Po powrocie do kraju cały ten cenny zakup trafił do Szkoły
Techników Dentystycznych w Warszawie przy ulicy Hożej 88,
w której pani doktor była pierwszym wykładowcą przedmiotu
ceramiki, a później całego programu techniki dentystycznej,
aż do 1975 roku. Dzięki tej inicjatywie możliwe stało się wyko-
nywanie pierwszych w Polsce protez szkieletowych sporzą-
dzanych zgodnie z najnowszą zachodnią technologią.
W latach sześćdziesiątych XX wieku osiągnięcia dr Anto-
niny Niszczyńskiej-Sławińskiej były przedstawiane na zebra-
niach naukowych Katedry Protetyki Akademii Medycznej
w Warszawie, jak również na zebraniach Polskiego Towarzy-
stwa Stomatologicznego.
Fantom, który przetrwał od 1957 roku do chwili obecnej,
ma niewątpliwie „duszę”. Przez blisko 48 lat służył jako
pomoc dydaktyczna w nauczaniu najpierw dr Antoninie
Niszczyńskiej-Sławińskiej, później dr. Andrzejowi Krocinowi.
W 2004 roku dr Krocin przekazał uczelni model wraz z pro-
tezą w celu dołączenia go do zbioru protez szkieletowych.
Niewątpliwie jest i będzie zawsze jego najcenniejszym ekspo-
natem, będąc namacalnym świadectwem historii.