Postępowanie pielęgniarskie wobec pacjenta z zespołem bólowym 
kręgosłupa leczonym operacyjnie

Diagnostyka  dyskopatii



Wywiad

 

 



Badanie neurologiczne

 

 



Rtg kręgosłupa 

 

 



MRI - ma największą wartość, jest najbardziej czułym badaniem, tzn. 

 

 

potrafi wykazać zmiany dyskretne, ale już objawiające się klinicznie. 
Dobrze uwidczania tkanki miękkie(korzonki, worek oponowy, pierścień 
włóknisty i jądro miażdżyste).



TK  - uwidacznia dobrze struktury kostne. Gdy ,,dysk" jest stary, 

 

 

odwodniony, zwapniały wówczas wyraźnie się uwidoczni.

Leczenie



farmakoterapia leczenie niwelujące objawy. 



rehabilitacja



we wcześniejszych etapach choroby - leczenie przyczynowe, m.in. 
małoinwazyjne techniki dekompresji laserowej lub termicznej oraz 
termonukleoplastyka (zabiegi naprawcze). 



Operacyjne  radykalne usunięcie wypadniętego jądra miażdżystego  (jądro 
miażdżyste, które wypadło z obszaru objętego przez pierścień włóknisty - 
powstała przepuklina jądra miażdżystego lub utworzył się wolny fragment, 
czy to  pod więzadłem, czy to wręcz w kanale kręgowym) 

Opieka pielęgniarska



Przyjęcie pacjenta do oddziału – ocena stanu bio-psycho-fizycznego 
pacjenta, założenie dokumentacji



Udział w przedoperacyjnym leczeniu farmakologicznym



Udział w przygotowaniu do badań  diagnostycznych, konsultacjach 
lekarskich, pobranie krwi do badań laboratoryjnych)  



Nauka zmiany pozycji po operacjach dyskopatii lędźwiowej

Przygotowanie do operacji



Przygotowanie higieniczne



Przygotowanie przewodu pokarmowego



Przygotowanie psychiczne - zorganizowanie spotkania z pacjentem po 
przebytej operacji, poinformować o zapewnieniu pomocy i opieki po 
operacji



Przygotowanie pola operacyjnego- golenie dezynfekcja  podanie zleconej 
premedykacji



Kontrola parametrów 



Podanie zleconych leków



Ubranie bielizny operacyjnej



Informujemy o konieczności opróżnienia pęcherza moczowego



Stosowanie profilaktyki p/zakrzepowej



Zwiezienie pacjenta z dokumentacją  na blok



W przypadku dyskopatii szyjnej z pacjentem  zwozimy kołnierz 
ortopedyczny.

Opieka po operacji



Odebranie  pacjenta z bloku operacyjnego, zebranie informacje dotyczące 
ogólnego stanu chorego,  przebiegu zabiegu operacyjnego



Ocena stanu świadomości, obecności drenów



Po operacji w odcinku piersiowo-lędźwiowym – ułożenia na boku lub 
brzuchu



Po operacji w odcinku szyjnym kręgosłupa – ułożenie płaskie, na plecach, w
kołnierzu stabilizacyjnym (głowa i tułów w jednej osi), z małą poduszeczką 
pod głowa lub bez



W I dobie wykonuje się zdjęcie kontrolne (dyskopatia szyjna) i podejmuje 
decyzje o ściągnięciu kołnierza w pozycji leżącej – zmiana pozycji, 
pionizacja w kołnierzu.



Nauka zakładania kołnierza ortopedycznego przed pionizacją



Zapobieganie powikłaniom płucnym (ćwiczenia oddechowe)



Profilaktyka p/odleżynowa 



Kontrola rany pooperacyjnej -sprawdzanie opatrunku czy nie jest 
przesiąknięty krwią, dbanie o czystość okolicy rany, wszelakie 
nieprawidłowości zgłaszać  lekarzowi tj. zaczerwienienie, obrzęk, 
wydzielina ropna),   usunięcie szwów w 7 dobie lub na zlecenia lekarza 



Skontrolować czy pacjent w ciągu 8-12 godz. Oddał mocz (pionizacja na 
zlecenie lekarza!!, założenie cewnika Foleya)



Likwidacja bólu pooperacyjnego



pionizowanie w 1 dobie lub w zależności od samopoczucia pacjenta i 
zlecenia lekarza



W II dobie wprowadza się ćwiczenia wzmacniające mięsnie 
przykregosłupowe 

Bieżąca pomoc w czynnościach codziennych

Działania promujące zdrowie

Obejmują wskazówki ułatwiające funkcjonowanie po zabiegu 
operacyjnym:



Co najmniej przez 6 miesięcy zakaz noszenia ciężarów



Schylanie się tylko na zgiętych nogach (kucanie)



Unikać zbyt długo jednej pozycji np. stanie



Unikać sięgania do góry lub na dół (zamykanie okien)



Unikać chodzenia  po nierównym terenie



Pozycja siedząca – uda powinny tworzyć kąt prosty z kręgosłupem,
unikanie siadania na niskim fotelu, podczas siadania nie wyginać 
się do tyłu, unikać zakładania nogi na nogę, unikać gwałtownego 
odwracania się.



Podnoszenie ciężarów – nie podnosić ciężarów z pozycji 
pochylonej, nie podnosić ciężarów powyżej pasa, ciężar rozkładać 
na oba ramiona (plecaki), ciężar raczej wozić niż nosić



Pozycja leżąca – podłoże zbyt miękkie lub zbyt twarde jest 
szkodliwe (nieprawidłowe ułożenie kręgosłupa) zalecany 
półsztywny materac dopasowujący się do fizjologicznych wygięć 
kręgosłupa; unikać dużych poduszek, najlepsza mała wypełniająca
kat między barkiem i szyją. 



Wstając z łóżka odwrócić się „ w jednym kawałku”, dopiero potem 
spuścić nogi z łóżka



Przy prowadzeniu samochodu przysunąć siedzenie bliżej 
kierownicy, robić przerwy w czasie jazdy



Rzucić palenie (nikotyna zwęża naczynia krwionośne)



Zalecane spacery, gimnastyka ogólnokondycyjna, wzmacniająca 
mięsnie brzuch i grzbietu.