NORMOWANIE ZUŻYCIA MATERIAŁÓW

Normowanie  zużycia  materiałów 
obejmuje:

- normy zużycia materiałów,

- normy odzysku materiałów,

- normatywy zapasu materiałów.

Normatyw

  to  pojęcie  szersze  niż 

norma

  i 

oznacza  wszelkie  obowiązujące  ustalenia  – 
niekoniecznie  związane  z  produkcją  –  i 
wszelkie wielkości średnie. Normatywem jest 
na  przykład:  ilość  materiałów  na  placu 
budowy 

oraz 

czas 

użytkowania 

przez 

robotnika ubrania roboczego.

Norma  zużycia  materiałów  określa  ich 

niezbędną  ilość  potrzebną  do  wykonania 
jednostki realizowanego zadania.
Norma  zużycia  materiałów                   
obejmuje:
      -    materiały  wbudowane  -  zużycie 
podstawowe      ,
   -  odpady      ,
   -  straty i ubytki          .
Materiały wbudowane, to niezbędna ilość 
materiałów  do  prawidłowego  wykonania 
zadania,  zgodnie  z  normą        i  oszczędną 
ich gospodarką.
Odpady  powstają  w  wyniki  dodatkowej 
obróbki 

materiałów 

przed 

ich 

wbudowaniem.
Straty  powstają  podczas  transportu  i 
składowania,           a ubytki są wynikiem 
właściwości materiałów

Normy  odpadów,  oraz  strat  i  ubytków 

określa  się  procentowo  do  normy 
zużycia. Wówczas

Norma  odzysku  materiałów 

określa 

ilość materiałów jakie można odzyskać 
w wyniku rozbiórki obiektu,     a która 
przypada 

na 

jednostkę 

obmiaru 

obiektu 

(mb, 

m

2

, 

m

3

). 

Przy 

konstrukcjach 

pomocniczych 

(np. 

rusztowania)  można  określą  normową 
wielokrotność 

ich 

użycia 

z 

uwzględnieniem 

niezbędnych 

uzupełnień materiałowych.

Normatywy  zapasów 

ustala  się  na 

moment  przed  rozpoczęciem  robót. 
Należy  zgromadzić  niezbędną  ilość 
materiałów  by  zabezpieczyć  ciągłość 
prac,  lecz  jednocześnie  nie  zamrozić 
zbyt  dużych  środków  obrotowych.   
Niezbędny zapas wyznacza się              
w zależności od dziennego ich zużycia. 
Dla  znanego  zużycia  normatyw  ten 
zależy  od  czasu  potrzebnego  na 
dostarczenie  kolejnej  partii  materiału 
na budowę.
Normatyw  zapasu  czasu  T  liczony  w 
dniach wyraża zależność:
gdzie: 
        - czas na zamówienie i wysyłkę 
materiałów,
        - czas transportu na budowę,
        - czas wyładunku i 
zmagazynowania materiałów.

Minimalny zapas magazynowy           
dla określonego materiału ustala się z 
zależności:

gdzie:
            - średnie zużycie dzienne,
            - normatyw zapasu czasu w 
dniach.
Maksymalny zapas wyznacza się z 
zależności:

gdzie
            - średni cykl dostaw w dniach