background image

Fizjologia cyklu płciowego kobiety. 

Zaburzenia cyklu miesiączkowego

lek. med. Marta Szulik

background image

Cykl miesiączkowy

prawidłowy cykl miesiączkowy jest 
wynikiem procesów 
rozpoczynających się w płodzie płci 
żeńskiej, trwających przez okres 
dzieciństwa, pokwitania, 
dojrzewania i pełnej dojrzałości 
płciowej

średni czas trwania cyklu 
miesiączkowego wynosi 28 dni, 
prawidłowo 24-32 dni

background image

Cykl miesiączkowy

cykliczne zmiany występujące w 
jajniku, endometrium i układzie 
hormonalnym mają na celu

uzyskanie zdolnej do zapłodnienia 
komórki jajowej

przygotowanie błony śluzowej macicy 
do implantacji blastocysty

prawidłowy rozwój jaja płodowego

background image

Układ podwzgórze-
przysadka-jajnik

układ ten połączony jest ze sobą 
złożonym mechanizmem 
współregulacyjnym

ośrodkiem nadrzędnym jest 
podwzgórze, które przekazuje do 
przysadki bodźce wydzielnicze – 
gonadoliberyny (GnRH)

na powyższe bodźce reaguje 
przysadka wydzielając 
gonadotropiny (LH, FSH)

background image

Układ podwzgórze-
przysadka-jajnik

pod wpływem FSH i LH dojrzewa pęcherzyk 
jajnikowy i syntetyzowane są hormony 
jajnikowe

początkowo wskutek zwiększającego się 
stężenia estradiolu (hormon jajnika) 
następuje hamowanie wysiewu 
gonadotropin (głównie FSH) z przysadki 
(ujemne sprzężenie zwrotne), jednak gdy 
stan ten utrzymuje się długotrwale zostaje 
przerwane działanie hamujące i następuje 
nagły wysiew gonadotropin z przysadki 
(dodatnie sprzężenie zwrotne) 

background image

Układ podwzgórze-
przysadka-jajnik

znaczny wzrost stężenia 
gonadotropin w surowicy krwi 
powoduje owulację i powstanie 
ciałka żółtego

duże stężenia hormonów 
płciowych w fazie ciałka żółtego 
ponownie hamują przysadkę i 
podwzgórze zmniejszając 
wydzielanie gonadotropin

background image

Układ podwzgórze-
przysadka-jajnik

zaburzenie w czynności jednej z 
części układu będą powodowały 
zaburzenia w czynności 
pozostałych składowych

na czynność omawianego układu 
wpływ mają również zaburzenia 
czynności gruczołu tarczowego 
oraz nadnerczy

background image
background image

Hormony podwzgórza

podstawowym regulatorem 
wytwarzania gonadotropin (LH, 
FSH) jest gonadoliberyna (GnRH)

GnRH uwalniana jest w sposób 
pulsacyjny

faza folikularna co 60-90 minut

faza lutealna co 120-360 minut

background image

Hormony przysadki

przedni płat przysadki wytwarza 
gonadotropiny: LH – lutropina, FSH 
– folitropina

PRL – prolaktyna

nadmiar PRL hamuje uwalnianie 
gonadotropin poprzez działanie na 
podwzgórze 

background image

Hormony przysadki

FSH i LH wydzielane są w sposób

toniczny (podstawowy)

zależny od pobudzającego działania 
podwzgórza i hamującego działania 
steroidów płciowych

pulsacyjny

cykliczny – skutek dodatniego 
sprzężenia zwrotnego z estrogenami

background image

Hormony przysadki

regulacja wydzielania hormonów

pętla ultrakrótka

hamowanie syntezy hormonu przez 
zwiększenie jego wewnątrzkomórkowego 
stężenia

pętla krótka

uwalnianie gonadotropin jest sprzężone 
ze stężeniem gonadoliberyny

pętla długa

sprzężenie zwrotne pomiędzy steroidami 
płciowymi a podwzgórzem i przysadką

background image

Hormony przysadki

regulacja wydzielania hormonów

pętla długa

sprzężenie zwrotne pomiędzy 
steroidami płciowymi a podwzgórzem i 
przysadką

estrogeny

pobudzają lub hamują wydzielanie LH i FSH

w małych dawkach pobudzają syntezę 
gonadoliberyn

ich narastanie pobudza przedowulacyjny 
szczyt wydzielania LH

background image

Hormony przysadki

regulacja wydzielania hormonów

pętla długa

sprzężenie zwrotne pomiędzy 
steroidami płciowymi a podwzgórzem i 
przysadką

progesteron

w małych dawkach pobudza uwalnianie LH

w dużych dawkach ma działanie hamujące na 
podwzgórze

background image

Hormony przysadki

FSH

oddziałuje na komórki ziarniste 
pęcherzyka jajnikowego

zwiększona proliferacja

formowanie się płynu pęcherzykowego

wzrost pęcherzyków

LH

wpływa na komórki osłonki 
pęcherzyka

synteza androgenów, gestagenów

background image

Hormony steroidowe 
jajnika

w jajniku są syntetyzowane czynne 
biologicznie hormony lub prekursory 
do dalszej steroidogenezy

synteza estrogenów, androgenów i 
gestagenów

estrogeny są syntetyzowane z 
androgenów w komórkach 
ziarnistych dzięki enzymom 
aromatyzującym

background image

Hormony steroidowe 
jajnika

estrogeny

3 podstawowe

E 1 – estron

E 2 – 17β estradiol

E 3 - estriol

background image

Hormony steroidowe 
jajnika

estrogeny

działanie biologiczne

warunkują ukształtowanie II i III 
rzędowych kobiecych cech płciowych

wywołanie zmian wzrostowych w 
endometrium

zwiększenie pobudliwości skurczowej 
mięśnia macicy

zwiększenie kurczliwości i perystaltyki 
jajowodów

background image

Hormony steroidowe 
jajnika

estrogeny

działanie biologiczne

umożliwianie penetracji plemników 
dzięki pobudzającemu działaniu śluzu

wywołanie wzrostu, dojrzewania i 
złuszczania komórek nabłonka pochwy

pobudzanie w gruczołach sutkowych

wzrostu nabłonka kanalików i  pęcherzyków 
gruczołowych

rozwoju podścieliska łącznotkankowego i 
tkanki tłuszczowej

background image

Hormony steroidowe 
jajnika

estrogeny

działanie metaboliczne

wpływ na biosyntezę tłuszczów, białek i 
zasad purynowych i pirymidynowych

zwiększenie biosyntezy białek 
wiążących hormony tarczycy i 
nadnerczy

wpływanie na procesy krzepnięcia krwi

hamowanie osteolitycznego wpływu 
PTH i pobudzanie działanie 
osteoblastycznego

background image

Hormony steroidowe 
jajnika

estrogeny

działanie metaboliczne

poprawa krążenia krwi, elastyczności i 
stanu błon śluzowych przez zatrzymanie 
sodu i wody w organizmie

wpływanie na kształtowanie sylwetki 
kobiecej, rozmieszczenie tkanki tłuszczowej

rozszerzenie naczyń krwionośnych, 
poprawa ukrwienia tkanek

wpływ na psychikę i emocjonalny typ 
zachowania kobiecego oraz reakcje 
seksualne

background image

Hormony steroidowe 
jajnika

gestageny

podstawowy naturalny gestagen to 
progesteron

poza ciążą prawie wyłącznym źródłem 
progesteronu jest jajnik

progesteron syntetyzowany jest pod 
wpływem LH przez komórki ziarniste 
pęcherzyka jajnikowego

background image

Hormony steroidowe 
jajnika

miejscowe działanie progesteronu

wywołanie przemian wydzielniczych, a 
następnie doczesnowych w błonie śluzowej 
macicy uprzednio przygotowanej 
estrogenami

umożliwienie implantacji zapłodnionego 
jaja

wzrost podścieliska

pobudza wydzielanie gruczołów

blokuje dalszy wzrost endometrium pod 
wpływem estrogenów = zapobieganie 
rozrostom endometrium

background image

Hormony steroidowe 
jajnika

miejscowe działanie progesteronu

przekrwienie i rozpulchnienie mięśnia 
macicy

relaksacja mięśnia macicy ze zniesieniem 
samoistnej i stymulowanej reaktywności 
skurczowej

zniesienie działania hormonów 
estrogenowych na gruczoły szyjki macicy

śluz szyjkowy staje się gęsty, 
nierozciągliwy i nieprzenikliwy dla 
plemników

background image

Hormony steroidowe 
jajnika

miejscowe działanie progesteronu

zmiany w nabłonku pochwy

zwiększenie liczby pośrednich komórek 
zasadochłonnych w rozmazie

zwiększenie wartości wskaźników zwijania i 
grupowania

zwiększenie czynności wydzielniczej nabłonka 
jajowodów i zapobieganie ich niepożądanej 
czynności skurczowej

w gruczołach sutkowych 

synergistycznie z estrogenami pobudza wzrost 
pęcherzyków gruczołowych

jednoczesne ograniczenie nadmiernego wzrostu 
nabłonka przewodów

background image

Hormony steroidowe 
jajnika

ogólnoustrojowe działanie progesteronu

zmniejszenie wartości stężeń aminokwasów w 
surowicy

obniżenie działania hipoglikemicznego insuliny

zwiększenie stężenia glikogenu w tkankch

zmniejszenie napięcia mięśni gładkich układu 
moczowego

działanie diuretyczne

zwiększeniw wydalania wapnia i fosforu

podwyższenie podstawowej temperatury ciała

antyandrogenne działanie w skórze

background image

Hormony steroidowe 
jajnika

androgeny występujące w surowicy 
kobiety są wytwarzane w

jajniku

nadnerczach

w wyniku obwodowej konwersji 
proandrogenów

w jajniku androgeny są wytwarzane

pod wpływem LH

w komórkach osłonki pęcherzyka, zrębu 
oraz wnękowych

background image

Hormony steroidowe 
jajnika

androgeny 

wydzielane 

w małych ilościach powodują 
dojrzewanie i wzrost pęcherzyka

w dużych stężeniach powodują atrezję 
pęcherzyka

podstawowe ogniwo w syntezie 
estrogenów

głównie działanie anaboliczne

background image

Hormony steroidowe 
jajnika

mechanizm działania

krążące hormony steroidowe 
pozostają w stanie wolnym jedynie w 
5% - tylko te mają działanie 
biologiczne

pozostałe 95% związanych jest z 
białkami nośnikowymi surowicy krwi

background image

Hormony peptydowe 
jajnika

inhibitor dojrzewania oocytów

czynnik hamujący i czynnik 
pobudzający luteinizację

background image

Działanie hormonów steroidowych 
na nabłonek pochwy

background image

Działanie hormonów steroidowych 
na nabłonek pochwy

estrogeny

działanie silnie proliferacyjne

przyczyniają się one do wzrostu 
nabłonka pochwy do warstwy 
powierzchniowej (gestageny jedynie do 
warstwy pośredniej)

komórki powierzchniowe mają 
pyknotyczne jądro komórkowe (małe 
wskutek pomniejszania i zagęszczenia) i 
są zwykle kwasochłonne (czerwone 
zabarwienie cytoplazmy)

background image

Działanie hormonów steroidowych 
na nabłonek pochwy - estrogeny

background image

Działanie hormonów steroidowych 
na nabłonek pochwy

estrogeny

komórki leżące poniżej posiadają jądro 
pęcherzykowate

badając stan hormonalny pacjentki  
można określić

wskaźnik kariopyknozy (stosunek 
komórek z pyknotycznym jądrem do 
komórek z jądrem pęcherzykowatym)

wskaźnik eozynofilii (stosunek liczby 
komórek kwasochłonnych do 
niekwasochłonnych)

background image

Działanie hormonów steroidowych na 
nabłonek pochwy-wskaźnik 
kariopyknozy

background image

Działanie hormonów steroidowych 
na nabłonek pochwy

estrogeny

określanie wskaźnika kariopyknozy (w 
mniejszym stopniu eozynofilii) jest 
metodą oceny działania estrogenów 
na nabłonek pochwy

wysoki wskaźnik kariopyknozy

fizjologia – późna faza folikularna, na 
krótko przed owulacją (na 3-4 dni)

background image

Działanie hormonów steroidowych 
na nabłonek pochwy

estrogeny

po szczycie wydzielania estrogenów 
dochodzi do utraty jędrności komórek 
– brzegi zwijają się nieco (wskaźnik 
sfałdowania) a komórki nakładają się 
na siebie (wskaźnik grupowania)

zmiany powyższe obserwuje się w II 
fazie cyklu 

początkowo są wynikiem ustąpienia 
pobudzającego działania estrogenów

background image

Działanie hormonów steroidowych 
na nabłonek pochwy

background image

Działanie hormonów steroidowych 
na nabłonek pochwy

gestageny

odbudowują nabłonek pochwy jedynie 
do warstwy pośredniej

wynikiem ich działania jest masywne 
złuszczanie się komórek 
powierzchownych w II fazie cyklu

background image

Działanie hormonów 
steroidowych na szyjkę macicy

estrogeny

największe działanie estrogenów zaznacza 
się w fazie przedowulacyjnej (na 3-4 dni 
przed owulacją) kiedy to następuje ich szczyt 
wydzielania

zmiany śluzu szyjkowego dotyczą jego

ilości

przejrzystości

lepkości

ciągliwości

krystalizacji

oraz stopnia rozwarcia ujścia szyjki

background image

Działanie hormonów 
steroidowych na szyjkę macicy

estrogeny a śluz szyjkowy

zwiększenie ilości

zwiększenie przejrzystości

zmniejszenie lepkości = zwiększenie 
elastyczności

zwiększenie ciągliwości (8-12 cm)

test krystalizacji – liście paproci

rozwarcie ujścia szyjki macicy na 
około 5 mm

background image

Działanie hormonów steroidowych 
na szyjkę macicy – liście paproci

background image

Działanie hormonów 
steroidowych na szyjkę macicy

estrogeny

indeks szyjkowy Inslera

jest on miarą stopnia estrogenizacji 
jako przejawu dojrzałości pęcherzyka 
jajnikowego, największą wartość osiąga 
bezpośrednio przed jajeczkowaniem

ocenia się w punktach od 0 do 3 ilość, 
ciągliwość i krystalizację śluzu 
szyjkowego

background image

Działanie hormonów 
steroidowych na szyjkę macicy

gestageny

kanał i ujście zewnętrzne szyjki 
ponownie zwężają się

nabłonek szyjki wydziela mniej śluzu, 
który staje się bardzo lepki i mętny, 
traci ciągliwość

tworzy on szczelny czop zamykający 
szyjkę macicy i nieprzepuszczalny dla 
plemników

background image

Działanie hormonów 
steroidowych na endometrium

estrogeny

odbudowują endometrium po 
miesiączce oraz warunkują jego dalszy 
rozrost

gestageny

powodują przemianę wydzielniczą 
odbudowanej warstwy czynnościowej 
endometrium

background image

Cykl jajnikowy

około 7 miesiąca życia płodowego w 
obu jajnikach znajduje się około 6 
milionów pęcherzyków

do chwili narodzin noworodka 
przetrwa 2 miliony komórek jajowych

w okresie pokwitania w jajnikach 
znajduje się 400 000 pęcherzyków

w okresie od 15 do 50 roku życia 
mniej niż 500 pęcherzyków dojrzewa 
do owulacji

background image

Cykl jajnikowy

w cyklu jajnikowym wyróżniamy 
dwie fazy

faza I – dojrzewania pęcherzyka

faza II – faza ciałka żółtego (lutealna)

background image

Cykl jajnikowy

faza dojrzewania pęcherzyka

od 1-12 (14 ) d.c.

wzrost i dojrzewania pęcherzyka 
jajnikowego

wydzielanie do surowicy krwi 
estrogenów

między 12-14 d.c. dochodzi do 
pęknięcia dojrzałego pęcherzyka 
jajnikowego i wyrzucenia komórki 
jajowej (owulacja)

background image

Cykl jajnikowy

faza lutealna

od 13 (14) do 28 d.c.

pęknięty pęcherzyk jajnikowy 
przekształca się w ciałko żółte 
wytwarzające estrogeny i progesteron

jeśli nie dochodzi do zapłodnienia – w 
ciałku żółtym następują gwałtowne 
zmiany wsteczne (spadek 
wydzielanych hormonów wywołuje 
krwawienie miesiączkowe)

background image

Cykl jajnikowy

około 24 dnia życia płodowego w 
worku żółtkowym pojawiają się 
komórki germinalne

około 5 tygodnia życia płodowego 
formują one gonadę

dochodzi do powstania 
pęcherzyków pierwotnych

background image

Cykl jajnikowy

najwcześniejsze etapy rozwoju 
pęcherzyka pierwszorzędowego 
następują niezależnie od wpływu 
gonadotropin

oocyt powiększa się, pojawia się 
otoczka przeźroczysta

oocyt otoczony jest komórkami 
ziarnistymi tworzącymi warstwy

pęcherzyki nie mają jamki i są 
uważane za pęcherzyki I-rzędowe

background image

Cykl jajnikowy

pęcherzyk pierwszorzędowy zaczyna 
dojrzewać

wśród komórek ziarnistych zaczynają 
pojawiać się niewielkie jamki wypełnione 
płynem, jamki te łączą się tworząc jamę 
pęcherzykową

dochodzi do powstania warstwy tekalnej 
pęcherzyka, oddzielonej od komórek 
ziarnistych błoną podstawną

powyższe zmiany rozpoczynają rozwój 
pęcherzyka wtórnego i zaczynają okres 
wrażliwości pęcherzyka na gonadotropiny

background image

Cykl jajnikowy

pod koniec cyklu w czasie którego nie 
doszło do zapłodnienia stężenia 
estradiolu i progesteronu obniżają się 
znosząc hamujące działanie na układ 
podwzgórze-przysadka-jajnik

następuje proces rekrutacji pewnej 
grupy pęcherzyków do dalszego rozwoju 
– wszystkie pęcherzyki wchodzące w 
skład wyodrębnionej grupy posiadają 
potencjalną zdolność do uzyskania 
pełnej dojrzałości i owulacji

background image

Cykl jajnikowy

proces rekrutacji pęcherzyków 
rozpoczyna się w końcu fazy lutealnej 
poprzedniego cyklu i trwa do 5-7 dnia 
kolejnego cyklu, kiedy to jeden 
pęcherzyk zostaje wyselekcjonowany do 
owulacji i wytworzenia ciałka żółtego – 
proces ten nazywa się selekcją lub 
wyborem pęcherzyka dominującego

od tego momentu tylko jeden pęcherzyk 
może właściwie dojrzewać i osiągnąć 
etap jajeczkowania

background image

Cykl jajnikowy

okres rozwoju pęcherzyka następujący po 
selekcji a poprzedzający owulację 
określany jest dominacją 

pęcherzyk dominujący rośnie, powiększa 
się jego jamka, proliferacji ulegają 
komórki ziarniste i warstwy tekalnej

pojawiają się receptory dla LH i FSH 
(wpływ działania estradiolu i FSH) 
przygotowując w ten sposób pęcherzyk 
do reakcji na piki stężenia FSH i LH oraz 
do ewentualnego jajeczkowania

background image

Cykl jajnikowy

komórki ziarniste pęcherzyka 
produkują wzrastające stężenia 
estradiolu i estronu przygotowując w 
ten sposób narządy płciowe do 
przyjęcia zapłodnionej komórki jajowej

aby doszło do owulacji istnieje 
konieczność syntezy odpowiedniej 
ilości LH co zależne jest od stymulacji 
estradiolem na około 36 godzin przed 
szczytem wydzielanie LH

background image

Cykl jajnikowy

w fazie przedowulacyjnej cyklu 
najważniejszym momentem jest 
szczyt wydzielania LH, który 
odpowiedzialny jest za

dokończenie podziału mejotycznego 
jądra komórkowego (podział ten 
zatrzymany został na etapie 
pęcherzyka pierwotnego)

pęknięcie pęcherzyka

luteinizację

background image

Cykl jajnikowy

mechanizm jajeczkowania

około 34-36 godzin po szczycie 
wydzielania LH 

proteolityczne trawienie ściany pęcherzyka 
przyczyniające się do pękania jego ściany w 
czasie jajeczkowania

mucyfikacja kompleksu oocyt-wzgórek 
jajonośny – oddzielenie kompleksu oocyt-
wzgórek jajonośny od pozostałych warstw 
komórek ziarnistych z wytworzeniem wieńca 
promienistego i swobodnym unoszeniem się 
kompleksu w płynie pęcherzykowym

background image

Cykl jajnikowy

mechanizm jajeczkowania

około 34-36 godzin po szczycie 
wydzielania LH 

kurczliwość ściany pęcherzyka – 
zewnętrzna warstwa ściany pęcherzyka 
zawiera włókna mięśni gładkich

background image

Cykl jajnikowy

background image

Cykl jajnikowy

background image

Potwierdzenie 
jajeczkowania

pewne potwierdzenie

ciąża

uwidocznienie wolnej komórki jajowej 
w czasie laparoskopii

background image

Potwierdzenie 
jajeczkowania

pośrednie potwierdzenie

pomiar podstawowej temperatury 
ciała

hipertermiczne działanie progesteronu

okres jajeczkowania – podwyższenie 
podstawowej temperatury ciała o 0,5 
st. , które utrzymuje się około 9-10 dni 
(czas utrzymywania się gestagennej 
czynności ciałka żółtego)

background image

Potwierdzenie 
jajeczkowania

pośrednie potwierdzenie

ocena śluzu szyjkowego

faza folikularna – na kilka dni przed 
owulacją zwiększenie ilości 
wydzielanego przejrzystego śluzu

2-3 dni po owulacji – śluz staje się 
mętny, lepki, opalizujący

background image

Potwierdzenie 
jajeczkowania

pośrednie potwierdzenie

rozmaz cytohormonalny

ocena wpływu hormonów steroidowych 
na nabłonek wielowarstwowy płaski 
błony śluzowej pochwy

w okresie rozrodczym nabłonek pochwy 
składa się z 4 warstw komórek

podstawnych (bazalnych)

przypodstawnych (parabazalnych)

pośrednich (intermedialnych)

powierzchniowych (superficjalnych) 

background image

Potwierdzenie 
jajeczkowania

pośrednie potwierdzenie

rozmaz cytohormonalny

I faza cyklu (duże stężenie estrogenów) 
– zwiększenie liczby komórek warstwy 
powierzchniowej

II faza cyklu (zwiększone wydzielanie 
progesteronu) – przewaga komórek 
warstwy pośredniej

background image

Potwierdzenie 
jajeczkowania

pośrednie potwierdzenie

ból owulacyjny

u około 20-30% kobiet

na kilka godzin, czasem na 2 dni przed 
owulacją

krwawienie owulacyjne

na około 2 tygodnie przed miesiączką 

kilka godzin – 1 dzień

ciemna krew z domieszką wydzieliny 
pochwowej

background image

Potwierdzenie 
jajeczkowania

pośrednie potwierdzenie

oznaczenia hormonalne

stężenia 17β-estradiolu i progesteronu

ocena szczytu wydzielania

badanie USG

ocena wzrostu pęcherzyka jajnikowego 
oraz owulacji

background image

Potwierdzenie

background image

Fazy cyklu w 
endometrium

budowa endometrium

warstwa podstawna (głęboka)

warstwa czynnościowa

warstwa czynnościowa gąbczasta (pośrednia)

warstwa czynnościowa zbita

elementy struktury endometrium

nabłonek jednowarstwowy

gruczoły cewkowe

podścielisko (tkanka łączna)

naczynia krwionośne

background image

Fazy cyklu w 
endometrium

budowa endometrium

warstwa czynnościowa zbita

rzęskowy nabłonek walcowaty

warstwa czynnościowa gąbczasta

przewaga gruczołów nad podścieliskiem

warstwa podstawna 

zawiera zarówno komórki podścieliska 
jak i gruczoły

background image

Fazy cyklu w 
endometrium

w okresie miesiączki

oddzielenie błony śluzowej na granicy 
pomiędzy warstwą gąbczastą a 
podstawową (ta ostatnia stanowi 
tkankę, z której następuje 
regeneracja)

background image

Fazy cyklu w 
endometrium

faza miesiączkowa

faza folikularna (wzrostowa)

faza owulacyjna

faza lutealna (wydzielnicza)

background image

Fazy cyklu w 
endometrium

faza miesiączkowa

warstwa czynnościowa zostaje 
złuszczona

z warstwy podstawnej zaczyna się 
odnowa nabłonka, który pokryje ranę 
miesiączkową

background image

Fazy cyklu w 
endometrium

terminy odnoszące się do krwawienia 
miesiączkowego

menarche – pierwsza miesiączka (12-15 r.ż., 
średnio w 13 r.ż.)

menopauza – ostatnia miesiączka (51-52 r.ż.)

przedwczesne miesiączkowanie (menstruatio 
praecox) 
– 9-11 r.ż. lub jeszcze wcześniej

opóźnione miesiączkowanie (m. tarda) – po 
15-16 r.ż.

wiek graniczny 18 r.ż.

background image

Fazy cyklu w 
endometrium

terminy odnoszące się do 
krwawienia miesiączkowego

brak miesiączki między 16-18 r.ż. – 
pierwotny brak miesiączki 
(amenorrhoea primaria)

po regularnym miesiączkowaniu 
następuje brak miesiączki trwający 
dłużej niż 6 miesięcy, z wykluczeniem 
ciąży (a. secundaria)

background image

Fazy cyklu w 
endometrium

faza miesiączkowa

miesiączkę charakteryzuje

czas trwania (3-5 dni), ponad 7 dni – 
nieprawidłowe

nasilenie krwawienia (20-100 ml, 
średnio 50 ml)

skąpe miesiączki (hypomenorrhoea)

obfite miesiączki (hypermenorrhoea)

background image

Fazy cyklu w 
endometrium

faza miesiączkowa

miesiączkę charakteryzuje

częstość występowania – najczęściej co 
28 dni, (od 24-31 dni)

21-23 dni – częste miesiączkowanie 
(polymenorrhoea)

dłużej niż 31 dni – rzadkie miesiączkowanie 
(oligomenorrhoea
)

background image

Fazy cyklu w 
endometrium

faza folikularna

pod wpływem estrogenów

błona śluzowa rozrasta się

gruczoły zwiększają swoją wielkość 
oraz liczbę

zwiększa się unaczynienie

owulacyjna

dalsze grubienie endometrium

background image

Fazy cyklu w 
endometrium

faza lutealna

pod wpływem ciałka żółtego

dalszy wzrost błony śluzowej

gruczoły stają się szersze o przebiegu 
falistym, wężykowatym

nabłonek gruczołowy grubieje

podścielisko zawiera komórki o większych 
rozmiarach, jest rozpulchnione i 
obrzęknięte

komórki gromadzą glikogen, lipidy i 
białka – składniki odżywcze

background image

Fazy cyklu w 
endometrium

faza lutealna

zanik ciałka żółtego – nagłe 
zmniejszenie wydzielania progesteronu i 
estrogenów

na 1-2 dni przed miesiączką – zmiany 
wsteczne błony śluzowej 

jamy gruczołowe zapadają się

podścielisko staje się coraz bardziej 
obrzęknięte, pojawiają się nacieki 
limfocytów, granulocytów oraz wylewy 
krwawe (okres niedokrwienia)

background image

Faza krwawienia 
miesiączkowego (1-5 
d.c.)

jajnik

formowanie się ciałka białego z ciałka 
żółtego poprzedniego cyklu

wybór pęcherzyków dla zaczynającego 
się cyklu

endometrium

złuszczanie się endometrium

background image

Faza krwawienia 
miesiączkowego (1-5 
d.c.)

estrogeny – niskie stężenia

progesteron – niskie stężenia

FSH – niskie wartości

LH – niskie wartości

background image

Faza folikularna (6-13 
d.c.)

jajnik

dojrzewanie pęcherzyków

rozwój pęcherzyka dominującego

endometrium

wczesna faza folikularna (6-8 d.c.)

proliferacja nabłonka gruczołowego

późna faza folikularna (9-13 d.c.)

wczesne zmiany podścieliska

background image

Faza folikularna (6-13 
d.c.)

estrogeny

zwiększające się stężenie 17β-
estradiolu  aż do szczytu wydzielania

progesteron

wartości stężeń pozostają małe

FSH

wartości małe

LH

wartości małe

background image

Faza owulacyjna (14 
d.c.)

jajnik

jajeczkowanie

luteinizacja komórek ziarnistych 
pękniętego pęcherzyka jajnikowego

endometrium

pojawienie się bogatych w glikogen 
wodniczek w gruczołach

background image

Faza owulacyjna (14 
d.c.)

estrogeny

gwałtowne zmniejszenie stężenia 17β-estradiolu

progesteron

stałe zwiększanie wydzielania

FSH

zwiększenie wydzielania (ale mniejsze niż LH)

LH

krótko po gwałtownym zwiększeniu wydzielania 
17β-estradiolu pojawia się ostry szczyt 
wydzielania LH (początek procesu owulacji) 

background image

Faza lutealna (15-28 
d.c.)

jajnik

wczesna faza lutealna (15-19 d.c.)

pełne unaczynienie luteinizowanych komórek 
ziarnistych

formowanie się ciałka żółtego

początek zanikania pozostałych pęcherzyków

późna faza lutealna (20-25 d.c.)

dojrzałe ciałko żółte

dalszy zanik pęcherzyków

faza przedmiesiączkowa (26-28 d.c.)

inwolucja ciałka żółtego

wybór pęcherzyków dla następnego cyklu

background image

Faza lutealna (15-28 
d.c.)

endometrium

wczesna faza lutealna

gruczoły endometrialne stają się bardzo 
poskręcane

późna faza lutealna

przemiana doczesnowa

obrzęk podścieliska i powiększenie jego 
komórek

faza przedmiesiączkowa

rozdzielenie i dezintegracja komórek 
podścieliska

nacieki leukocytowe

background image

Faza lutealna (15-28 
d.c.)

estrogeny

stopniowe zwiększanie wydzielania 
17β-estradiolu przez ciałko żółte z 
maksimum w późnej fazie lutealnej 
(wartości mniejsze niż w okresie 
przedowulacyjnym)

faza przedmiesiączkowa – wydzielanie 
17β-estradiolu zmniejsza się; jako 
główny estrogen pozostaje estron 
syntetyzowany pozagonadalnie

background image

Faza lutealna (15-28 
d.c.)

progesteron

wysokie wydzielanie aż do końca późnej fazy 
lutealnej

faza przedmiesiączkowa – zmniejszenie wydzielania

FSH

we wczesnej i późnej fazie lutealnej wartości stężeń 
zmniejszają się do poziomu z fazy folikularnej

faza przedmiesiączkowa – nieznaczne zwiększenie 
wydzielania (zmniejszenie wydzielania hormonów 
steroidowych)

LH

małe wartości

background image
background image
background image

PODZIAŁ ZABURZEŃ 
MIESIĄCZKOWANIA WG 
WHO

grupa I – niewydolność 
podwzgórzowo-przysadkowa

grupa II – zaburzenia czynności osi 
podwzgórze-przysadka

grupa III – pierwotna niewydolność 
jajników

grupa IV – wady lub nabyte 
uszkodzenia macicy

background image

PODZIAŁ ZABURZEŃ 
MIESIĄCZKOWANIA WG 
WHO

grupa V – guzy okolicy 
podwzgórzowo-przysadkowej 
wytwarzające prolaktynę

grupa VI – zaburzenia czynności 
podwzgórzowo-przysadkowej 
połączone z hiperprolaktynemią

grupa VII – guzy pourazowe lub 
pozapalne, uszkodzenie okolicy 
podwzgórzowo-przysadkowej

background image

Niewydolność 
podwzgórzowo-przysadkowa

objawy

brak miesiączki (zazwyczaj wtórny)

pobudliwość nerwowa

ogólne osłabienie

bóle głowy

płaczliwość

senność z okresami bezsenności

wypadanie włosów

zaburzenia popędu płciowego

background image

Niewydolność 
podwzgórzowo-przysadkowa

objawy

zmienność masy ciała

objawy nerwicowe

suchość skóry i błon śluzowych

zaburzenia termoregulacji

okresowe drżenie rąk

potliwość rąk i stóp

background image

Niewydolność 
podwzgórzowo-przysadkowa

przyczyny

czynniki psychogenne

stany po przebytej ciąży i porodzie

stany po intensywnym odchudzaniu 
się

guzy okolicy podwzgórzowo-
przysadkowej

czasem przyczyna nieznana

background image

Niewydolność 
podwzgórzowo-przysadkowa

badania hormonalne

stężenie FSH i LH oraz estradiolu 
zazwyczaj małe lub nieoznaczalne

rozstrzygające badania

próba progesteronowa

test z cytrynianem klomifenu (preparat o 
działaniu antyestrogenowym, zniesienie 
ujemnego sprzężenia zwrotnego 
pomiędzy estrogenami a podwzgórzem)

test z gonadoliberyną (pobudzanie 
przysadki do wydzielania LH i FSH)

background image

Niewydolność 
podwzgórzowo-przysadkowa

należy pamiętać o możliwości 
towarzyszącej niewydolności 
pozostałych gruczołów 
dokrewnych wywołanych 
niedoborem hormonów tropowych 
przysadki

background image

Niewydolność 
podwzgórzowo-przysadkowa

postać psychogenna

wynik przebytego wstrząsu 
psychicznego 

objawy

rzadkie miesiączki, wtórny brak 
miesiączki

przyczyny – wpływ stresu na 
zaburzenie pulsacyjnego wydzielania 
GnRH

background image

Niewydolność 
podwzgórzowo-przysadkowa

jadłowstręt psychiczny (anorexia 
nervosa)

głównie młode kobiety

znaczny ubytek masy ciała

wtórny brak miesiączki

background image

Niewydolność 
podwzgórzowo-przysadkowa

zespół podwzgórzowy po 
odchudzaniu

dziewczęta i młode kobiety, spadek 
masy ciała niekiedy o 20-30 kg

brak zaburzeń psychoemocjonalnych

krytyczna masa ciała wynosi 48 kg – 
tyle potrzeba tkanki tłuszczowej aby 
wystąpiła miesiączka (konwersja 
androgenów do estrogenów)

background image

Niewydolność 
podwzgórzowo-przysadkowa

poporodowa niewydolność 
przysadki (zespół Sheehana)

najczęstsza przyczyna – poporodowa 
pokrwotoczna martwica przysadki w 
wyniku wstrząsu oligowolemicznego w 
III okresie porodu

background image

Niewydolność 
podwzgórzowo-przysadkowa

poporodowa niewydolność 
przysadki (zespół Sheehana)

objawy

brak lub szybki zanik laktacji

zanik owłosienia łonowego i pachowego

wtórny brak miesiączki po porodzie

zanik wtórnych cech płciowych i libido

bladość i suchość skóry

ogólne osłabienie

niedoczynność nadnerczy i tarczycy

background image

Niewydolność 
podwzgórzowo-przysadkowa

poporodowa niewydolność 
przysadki (zespół Sheehana)

leczenie

substytucja hormonalna szczególnie w 
zakresie GKS, hormonów tarczycy oraz 
steroidów jajnikowych

background image

Zaburzenia czynności osi 
podwzgórze-przysadka

objawy

brak miesiączki lub zaburzenia rytmu 
miesiączkowania, w tym cykle bezowulacyjne 
lub niewydolność ciałka żółtego

podział

z hipo- lub normoestrogenizmem 
hipogonadotropowym

zespół podwzgórzycy młodzieńczej

z normo- lub hiperestrogenizmem z 
zaburzeniami cyklicznego wydzielania 
gonadotropin

zespół PCO

background image

Zaburzenia czynności osi 
podwzgórze-przysadka

badania hormonalne

LH i FSH w normie lub poniżej normy

background image

Zaburzenia czynności osi 
podwzgórze-przysadka

zespół podwzgórzycy młodzieńczej

brak jajeczkowania z zaburzeniami 
miesiączkowania pod postacią 
pierwotnego lub wtórnego braku 
miesiączki, rzadkiego 
miesiączkowania lub krwawień 
okołomiesiączkowych

background image

Zaburzenia czynności osi 
podwzgórze-przysadka

zespół policystycznych jajników 
(PCO, zespół Steina-Leventhala, 
zespół pęcherzykowatego 
zwyrodnienia jajników)

około 5% kobiet w wieku rozrodczym

kryteria diagnostyczne

zaburzenia hormonalne

przewlekły brak jajeczkowania

charakterystyczny obraz jajników w 
USG

background image

Zaburzenia czynności osi 
podwzgórze-przysadka

zespół PCO

objawy

hirsutyzm

zaburzenia miesiączkowania

niepłodność

otyłość

background image

Zaburzenia czynności osi 
podwzgórze-przysadka

zespół PCO

USG jajników

powiększone

pogrubiała otoczka

pod otoczką liczne małe pęcherzyki 
(przeważa w nich produkcja androgenów w 
komórkach tekalnych, upośledzenie 
aromatyzacji do estrogenów)

8 lub więcej małych pęcherzyków o średnicy około 
10 mm ułożonych obwodowo

w kolejnych badaniach brak pęcherzyka 
wzrastającego i przedowulacyjnego

background image

Zaburzenia czynności osi 
podwzgórze-przysadka

zespół PCO

wzrost częstości pulsów LH i następowa 
hipersekrecja LH prowadzi do nadczynności 
komórek tekalno-interstycjalnych

wzmożone wytwarzanie i zwiększone 
stężenie androgenów blokują selekcję 
pęcherzyka dominującego i powodują 
atrezję pęcherzyków

ponadto występuje insulinooporność, która 
poprzez hiperinsulinemię powoduje 
zwiększone wytwarzanie androgenów na 
drodze stymulacji steroidogenezy jajnika

background image

Zaburzenia czynności osi 
podwzgórze-przysadka

zespół PCO

badania hormonalne

podwyższenie stosunku LH/FSH we 
wczesnej fazie folikularnej

podwyższenie stężenia estrogenów 
całkowitych, testosteronu, 
androstendionu, niekiedy DHEA-S

obniżone wartości SHBG – zwiększone 
stężenie wolnego testosteronu

podwyższone wartości insuliny

hiperprolaktynemia

background image

Zaburzenia czynności osi 
podwzgórze-przysadka

zespół PCO

leczenie

zależy od faktu chęci zajścia w ciążę

antykoncepcja hormonalna – tabletki 
zawierające octan cyproteronu 
(syntetyczny progestagen o działaniu 
antygonadotropowym i antyandrogennym)

stymulacja jajeczkowania

laparoskopowe zniszczenie nadmiaru 
małych pęcherzyków jajnikowych 
produkujących androgeny 
(elektrokoagulacja)

background image

Pierwotna niewydolność 
jajników

pierwotny brak miesiączki i 
zaburzenia rozwoju płciowego

dysgenezje

wtórny brak miesiączki

przedwczesne wygasanie 
czynności jajników

brak wrażliwości jajnika na 
gonadotropiny

background image

Pierwotna niewydolność 
jajników

badania hormonalne

podwyższone stężenia FSH i LH

niskie stężenia estradiolu

background image

Pierwotna niewydolność 
jajników

podział

dysgenezje gonad

hipoplazje jajników

przedwczesne wygasanie czynności 
jajników

background image

Pierwotna niewydolność 
jajników

dysgenezje gonad

obraz kliniczny

żeński fenotyp

pierwotny brak miesiączki

brak rozwoju wtórnych cech płciowych

szczątkowe gonady pozbawione gonocytów

podział

genetyczne zaburzenia determinacji płci związane 
z abberacją chromosomalną (z. Turnera)

zaburzenia różnicowania się płci w następstwie 
uszkodzenia gonad lub zaniku gonocytów we 
wczesnym okresie zarodkowym (czysta 
dysgenezja gonad)

background image

Pierwotna niewydolność 
jajników

dysgenezje gonad

zespół Turnera

kariotyp 45X lub mozaicyzm 45X/46XX 
lub inne anomalie chromosomów 
płciowych

badania hormonalne – bardzo niskie 
stężenia estrogenów, duże stężenia 
gonadotropin (szczególnie FSH)

background image

Pierwotna niewydolność 
jajników

dysgenezje gonad

zespół Turnera

obraz kliniczny

pierwotny brak miesiączki

niski wzrost

płetwiasta szyja

beczkowata klatka piersiowa

koślawość łokci i kolan

szeroko rozstawione brodawki sutkowe

owłosienie pachowe i łonowe – brak lub skąpe

background image

Pierwotna niewydolność 
jajników

dysgenezje gonad

zespół Turnera

obraz kliniczny

wady rozwojowe układu kostnego, moczowego i 
krążenia (koarktacja aorty)

szczątkowe gonady stanowią pasma 
łącznotkankowe

leczenie

pobudzanie wzrostu ciała

witaminy

hormony tarczycy

odtwarzanie cykli miesiączkowych za pomocą 
estrogenów i gestagenów

background image

Pierwotna niewydolność 
jajników

dysgenezje gonad

czysta dysgenezja gonad

obraz kliniczny

brak miesiączki

brak rozwoju wtórnych cech płciowych

wzrost prawidłowy lub typ budowy ciała 
eunuchoidalny

niedorozwinięte zewnętrzne narządy płciowe

gonady szczątkowe

background image

Pierwotna niewydolność 
jajników

dysgenezje gonad

czysta dysgenezja gonad

rozpoznanie – laparoskopia lub 
laparotomia z pobraniem wycinków do 
badania histopatologicznego – brak 
gonocytów w szczątkowych jajnikach

leczenie

odtwarzanie cykli miesiączkowych celem 
rozwoju wtórnych cech płciowych

kariotyp 46 XY – usunąć szczątkowe gonady – 
ryzyko nowotworzenia

background image

Pierwotna niewydolność 
jajników

niedorozwój jajników

obraz kliniczny

pierwotny lub wtórny (rzadziej) brak miesiączki

słaby rozwój wtórnych cech płciowych

małe, walcowate lub taśmowate jajniki 
zawierające niewielką ilość pierwotnych 
pęcherzyków z gonocytami

etiologia niejasna – uszkodzenie gonocytów 
w życiu płodowym lub wczesnym 
dzieciństwie na tle procesów zapalnych lub 
autoimmunologicznych

leczenie – odtwarzanie cyklu miesiączkowego

background image

Pierwotna niewydolność 
jajników

przedwczesne wygasanie czynności 
jajników

wtórny brak miesiączki oraz objawy 
wypadowe charakterystyczne dla 
klimakterium przed okresem 
fizjologicznej menopauzy

etiologia

podłoże genetyczno-rodzinne

tło immunologiczne

choroby układowe

działanie czynników jatrogennych

background image

Pierwotna niewydolność 
jajników

przedwczesne wygasanie 
czynności jajników

brak wrażliwości jajników na 
stymulację jajeczkowania

duże stężenia gonadotropin, małe 
estrogenów

leczenie

substytucja hormonalna estrogenami i 
gestagenami

background image

Wady lub nabyte 
uszkodzenia macicy

pierwotny lub wtórny brak 
miesiączki

prawidłowe stężenie gonadotropin 
i estradiolu

background image

Wady lub nabyte 
uszkodzenia macicy

zespół Mayera-Rokitansky’ego-Küstnera 
– wrodzony brak pochwy i macicy

zaburzony rozwój przewodów 
okołośródnerczowych w życiu płodowym 
(przewody Müllera) – nieprawidłowości w 
udrażnianiu

obraz kliniczny

prawidłowa budowa ciała i rozwój wtórnych 
cech płciowych

niekiedy współistniejące wady rozwojowe 
układu moczowego

background image

Wady lub nabyte 
uszkodzenia macicy

zespół Mayera-Rokitansky’ego-
Küstnera

w zależności od poziomu zarośnięcia

zarośnięcie błony dziewiczej

częściowe lub całkowite zarośnięcie 
pochwy

zarośnięcie szyjki macicy

macica szczątkowa

leczenie

wytworzenie sztucznej pochwy

przecięcie błony dziewiczej

background image

Wady lub nabyte 
uszkodzenia macicy

zespół Ashermana

wtórne zarośnięcie światła jamy macicy 
spowodowane stanami zapalnymi lub 
abrazji po porodzie lub poronieniu

objawy

wtórny brak miesiączki lub bardzo skąpe 
krwawienia miesiączkowe

leczenie

operacyjne odtworzenie jamy macicy 
(histeroskopia)

background image

Hiperprolaktynemia 
czynnościowa

prolaktyna

hormon przedniego płata przysadki

receptory dla PRL obecne są w wielu 
tkankach

wydzielanie charakteryzuje rytm dobowy z 
maksimum w godzinach nocnych

nie stwoerdzono zmian stężenia w 
poszczególnych fazach cyklu miesiączkowego

fizjologiczny wzrost wydzielania – ciąża, 
laktacja

ponadto wzrost wydzielania w odpowiedzi na 
stres

background image

Hiperprolaktynemia 
czynnościowa

przyczyny hiperprolaktynemii

zmiany organiczne w podwzgórzu i przysadki 
wydzielające prolaktynę

zaburzenia innych gruczołów wydzielania 
wewnętrznego

pierwotna niedoczynność tarczycy

PCO

choroba Cushinga

choroba Addisona

znaczne upośledzenie czynności nerek

niektóre leki – hormonalne, p/histaminowe, 
p/depresyjne

background image

Hiperprolaktynemia 
czynnościowa

objawy

zaburzenia miesiączkowania

cykle bezowulacyjne

skrócenie fazy lutealnej

nieregularne krwawienia miesiączkowe lub 
wtórny ich brak

bardzo skąpe lub bardzo obfite krwawienia

mlekotok

objawy napięcia przedmiesiączkowego

niekiedy hirsutyzm – szczególna 
diagnostyka

background image

Hiperprolaktynemia 
czynnościowa

zaburzenia miesiączkowania

zmniejszenie częstości i amplitudy 
pulsacyjnego wydzielania LH

nieprawidłowy stosunek LH/FSH

nieprawidłowe różnicowanie się komórek 
ziarnistych pęcherzyka niezbędnych do 
produkcji estradiolu

hipoestrogenizm powoduje brak wyrzutu LH w 
środku cyklu (to on rozpoczyna owulację)

leczenie – leki aktywujące receptory dla 
dopaminy w podwzgórzu (np. 
Bromergon)

background image

Guzy okolicy podwzgórzowo-
przysadkowej

10% stanowią gruczolaki przysadki

kliniczny wykładnik guzów – 
zaburzenia wzroku wynikające z 
ucisku na nerw wzrokowy

leczenie operacyjne

background image

Guzy okolicy podwzgórzowo-
przysadkowej

kliniczny podział guzów

wydzielające somatotropinę 
(akromegalia)

pobudzające ACTH i MSH (choroba 
Cushinga)

wydzielające PRL

zwiększające syntezę FSH, LH

wydzielające TSH


Document Outline