Połączenia 

zgrzewane

 

 

W połączeniach zgrzewanych w zależności od 
sposobu dostarczenia ciepła dzielimy:

 zgrzewanie ogniskowe

 zgrzewanie gazowe

 zgrzewanie elektryczne

W przypadku zgrzewania elektrycznego wyróżnia 
się zgrzewanie:



 oporowe (zwarciowe) – przedmioty są trwale 

złączone



 iskrowe

        - na przemian zwierane i 

odsuwane

 

 

Q, i, 
t

w

d

z

=d

e

Anod
a

Kato
da

 

 

Zgrzewanie oporowe dokonuje się za pomocą 
zgrzewarek.

Zgrzewarki ręczne i automatyczne np.: firmy Schläter

Istotne parametry zgrzewania:

Czas włączenia prądu (t

p

) i wywierania nacisku (N) oraz 

wartość natężenia prądu (i). Naciski są regulowane 
elektronicznie.

Rozróżnia się kilka sposobów zgrzewania oporowego:

 punktowe

 liniowe

 garbowe (karoserie samochodowe)

 czołowe (łączenie prętów i podobnych elementów)

 

 

Rys. 1  Przykłady połączeń zgrzewanych

 

 

Rys.2  Zgrzewanie punktowe                                  Rys.3 Zgrzewanie 
liniowe

 

 

Rys.4  Zgrzewanie garbowe

 

 

Rys.5   Zgrzewanie czołowe

Rys.6   Zgrzewane połączenie ceownika z blachą

+

_

 

 

Rys.8   Zgrzewane połączenie paska z blachą

Rys.7   Zgrzewane połączenie zetownika z blachą

 

 

Rys.9  Zgrzewane połączenie 

dwóch
               blach

Rys.11  Połączenie 
zgrzewane 
dwupunktowe

Rys.12  
Ukształtowanie    
obudowy 
zgrzewanej 
punktowo

Rys.13  Zgrzewana 
obudowa z dwóch 
blach

Rys.14  Zgrzewana 
obudowa z blachy 
wykonana na styk

Rys.10  Połączenie 
zgrzewane 
jednopunktowe

 

 

Rys.15  Zgrzewana obudowa z 

blachy 
z nakładką

Rys.16  Przykłady połączeń 
zgrzewanych

 

 

Wytrzymałość 

połączeń 

zgrzewanych

 

 

Wytrzymałość połączeń zgrzewanych 
obliczmy według pełnego przekroju złącza, 
wprowadzając odpowiednie współczynniki 
„z” osłabienia zgrzeiny (dla punktowych i 
liniowych)

                                 

                              0,8 – dla zgrzein 
ogniskowych

                              0,9 – dla zgrzein 
gazowych

                              0,8÷0,9 – dla zgrzein 
iskrowych

                              0,7 ÷0,85 – dla zgrzein 
oporowych



z

 

 

Współczynnik „z” stosuje się 
zarówno dla przypadku obciążeń 
zmiennych jak i stałych – odnosząc 
to do wartości  naprężeń 
dopuszczalnych dla materiału 
zgrzewanego.

z

k

k

F

P

ij

ij

ij

ij









'



 

 

Zgrzeiny punktowe zwykłe przenoszą 
obciążenia styczne.





F

P

s



to

to

tj

tj

t

t

k

z

k

k

z

k

k

z

k













'

'

'

dla obc. 
statycznych
dla obc. j. 
zmiennych
dla obc. ob. 
zmiennych

 

 

Wytrzymałość zgrzein rozciąganych jest bardzo 
mała, ponieważ występuje znaczna 
nierównoważność rozkładu naprężeń

r

r

r

k

z

k

F

P









'



współczynnik osłabienia – 
„z”

gdzie:     z =0,2 ÷ 0,5

 

 

Aby uniknąć rozciągania zgrzein w łączonych 
elementach konstruktor może tego uniknąć 
np. poprzez fałdowanie blach w taki sposób, 
aby zgrzeiny pracowały na ścinanie.

NI
E

TAK

Rys.17

 

 

Średnica zgrzeiny „d” jest w 
przybliżeniu równa średnicy elektrody. 
Zwykle przyjmuje się średnicę 
zgrzeiny:





4

,

0

5 



s

d

[cm
]

gdzie: s – jest łączną grubością zgrzewanych 
elementów

 

 

Tabela 1 Wymiary zgrzein (zwykłych i 
garbowych) (mm)

 

 

Zgrzewanie 

tarciowe

 

 

1. Opis metody

1

0

 Etap

n

1

n

2

Q

 

d

f

Q 

, t = 
0,05÷0,2s

Rys.18

Q

 

 

2

0

 Etap

n

1

n

2

Q

t= 0,1÷0,6s

Rys.19

Q

 

 

Rys. 20

 

 

sj

sj

o

s

s

k

k

W

M







'



Rys. 
21