Zaburzenia przewodu pokarmowego zwierząt
monogastrycznych
Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy
Przyczyny wrzodów żołądka u zwierząt
Patomechanizm wrzodów żołądka u różnych
gatunków zwierząt
Rodzaje (osmotyczna, sekrecyjna, mieszana) i
patomechanizm biegunek u zwierząt
Endotoksemia u koni
Zaburzenia w wydzielaniu żółci-patogeneza
cholestazy
Molekularne mechanizmy biegunek i ich
znaczenie w terapii u cieląt.
Biegunki są następstwem
zaburzeń
jelitowej równowagi wodno-elektrolitowej, w
wyniku których dochodzi do zwiększonej
motoryki jelit. Z klinicznego punktu widzenia
biegunka ma miejsce wtedy, gdy częstość
oddawania kału jest większa niż 3 razy na
dobę, a konsystencja kału jest półpłynna lub
wodnista.
Ze względu na mechanizm powstawania
wyróżniamy:
1) biegunki sekrecyjne, związane z
zaburzeniami transportu elektrolitów,
2) biegunki osmotyczne związane z
zaburzeniami wchłaniania i motoryki jelit
3) biegunki mieszane
jatrogenne
Środowiskowe
biegunki
Czynniki infekcyjne:
infekcje bakteryjne
(E.coli, Vibrio cholere,
Shigella desynterie,
Clostridium
perfringens) i
wirusowe (rotawirusy)
Żywienie, zaburzenia
trawienia i
wchłaniania:zaburzenia
wchłaniania soli żółciowych,
nadprodukcja kwasu
mlekowego w przebiegu
nadmiernej fermentacji,
zaburzenia wchłaniania
węglowodanów
(fruktozy),upośledzenie
wydzielania enzymów
amylolitycznych w
chronicznych stanach
zapalnych jelit
Immunologiczn
e
Biegunka
osmotyczna
Biegunka sekrecyjna
Molekularne
patomechanizmy biegunek
I. Mechanizm
receptorowy:
Zjawisko mimikry
receptora
guanilinowego
Hypersekrecja Cl-
niedorozwój
nabłonka
II. Mechanizm
neuronalny
Toksyna A (Cl. dif): SP i
CGRP
Toksyna CT: 5-HT, VIP,
Ach, PGs, CCK
Interakcja k. tucznych z
neuronami LTC
4
, PAF
Dysfunkcja bariery
epitelialnej przy braku NO
wzmożona sekrecja przy
nadmiarze NO
Ciepło-stałe enterotoksyny na zasadzie”
Mimikry” aktywują receptory cyklazy
guanylowej uruchamiającej kaskadę
nasilonej sekrecji jonów Cl
Udział izoform D i L(±) kwasu
mlekowego w stanach biegunki u
cieląt
Wytwarzanie kwasu
mlekowego:
Metabolizm i usuwanie kwasu
mlekowego z organizmu:
90% wątroba:
1.utlenianie do kwasu pirogronowego
(80 %)
2. glukoneogeneza (20%)
10 % nerki:
1. utlenianie do kwasu pirogronowego
2. glukoneogeneza
3. wydalanie
L- kwas
mlekow
y
glukoza
pirogronia
n
ADP
ATP
glioksylaza
II
D-kwas
mlekow
y
H2O
methylglioks
al
Glutation
glioksylaza I
hemitioace
tal
Rozdział chromatograficzny kwasu
mlekowego w osoczu krwi cielęcia zdrowego
(A) i z objawami biegunki (B)
A
B
Źródło: Badania własne
Średnie stężenia form D(-) i L(+) kwasu
mlekowego w osoczu krwi cieląt zdrowych i z
objawami biegunki
*p≤0,05
0
1
2
3
4
5
6
7
st
ęż
en
ie
k
w
as
u
m
le
ko
w
eg
o
m
M
/l
D
L
D
L
D
L
cielęta zdrowe
n=10
cielęta z łagodnym
przebiegiem biegunki
n=10
cielęta z ciężkim
przebiegiem biegunki
n=7
*
Źródło: Badania własne
Postępowanie przy biegunkach
Strategia ogólna
Rehydratacja
(izojonia,izowolemi
a,izohydria
Częste karmienie,
małymi porcjami pok. o
temp. ciała
Preparaty
adsorpcyjne( kaolin+pek
tyna, aktywowany
węgiel)
Suplementacja Zn, Fe,
wit. B comp., A,E, D
Strategia
symptomatyczna
Opioidy (kodeina,
morfina, loperamid,
difenoksylat
Strategia specyficzna
Klonidyna (>tonus sympat.)
Antagoniści SP, 5HT, VIP
Ketifen (stab. k. tuczne)
Kapsaicyna (wyłącza zak.
czuciowe)
Arginina
Kortikosterydy (< synt. NO)
