Krawiec_743[01].Z5.01

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

MINISTERSTWO EDUKACJI

NARODOWEJ

Monika Mosionek
Mirosława Szewczyk

Organizowanie pracy w krawieckim zakładzie usługowym

743[01].Z5.01

Poradnik dla nauczyciela

Wydawca

Instytut Technologii Eksploatacji – Państwowy Instytut Badawczy
Radom 2007

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

SPIS TREŚCI

1. Wprowadzenie

2. Wymagania wstępne

3. Cele kształcenia

4. Przykładowe scenariusze zajęć

5. Ćwiczenia

5.1. Organizacja pracy w zakładzie krawieckim

5.1.1. Ćwiczenia

5.2. Przebieg procesu wytwarzania odzieży w krawieckim zakładzie usługowym

5.2.1. Ćwiczenia

5.3.Normowanie zużycia materiałów w krawieckim zakładzie usługowym

5.3.1. Ćwiczenia

6. Ewaluacja osiągnięć ucznia

7. Literatura

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

1. WPROWADZENIE

Przekazujemy Państwu Poradnik dla nauczyciela, który będzie pomocny w prowadzeniu

zajęć dydaktycznych w szkole kształcącej w zawodzie krawiec.

W poradniku zamieszczono:

−

wymagania wstępne,

−

wykaz umiejętności, jakie uczeń ukształtuje podczas zajęć,

−

przykładowe scenariusze zajęć,

−

propozycje ćwiczeń, które mają na celu wykształcenie u uczniów umiejętności
praktycznych,

−

ewaluację osiągnięć uczniów,

−

wykaz literatury, z jakiej uczniowie mogą korzystać podczas nauki.
Wskazane jest, aby zajęcia dydaktyczne były prowadzone różnymi metodami

ze szczególnym uwzględnieniem:

−

pokazu z instruktażem,

−

ćwiczeń praktycznych.

Formy organizacyjne pracy uczniów mogą być zróżnicowane, począwszy od samodzielnej

pracy uczniów do pracy zespołowej.

W celu przeprowadzenia sprawdzianu wiadomości i umiejętności ucznia nauczyciel może

posłużyć się zamieszczonym w rozdziale 6 zestawem zadań testowych, zawierającym różne
zadania.

W rozdziale 6 zamieszczono również:

−

plan testu w formie tabelarycznej,

−

punktację zadań,

−

propozycję norm wymagań,

−

instrukcje dla ucznia,

−

instrukcje dla nauczyciela,

−

kartę odpowiedzi,

−

zestaw zadań testowych.

Jako pomoc w realizacji jednostki modułowej dla uczniów przeznaczony jest Poradnik dla

ucznia. Nauczyciel powinien ukierunkować uczniów na właściwe korzystanie z poradnika do
nich adresowanego.

Materiał nauczania w Poradniku dla ucznia podzielony jest na rozdziały, które zawierają

podrozdziały. Podczas realizacji poszczególnych rozdziałów wskazanym jest zwrócenie uwagi
na następujące elementy:

−

materiał nauczania – w miarę możliwości uczniowie powinni przeanalizować samodzielnie.

Obserwuje się niedocenianie przez nauczycieli niezwykle ważnej umiejętności, jaką
uczniowie powinni bezwzględnie posiadać – czytanie tekstu technicznego ze
zrozumieniem,

−

pytania sprawdzające mają wykazać, na ile uczeń opanował materiał teoretyczny i czy jest

przygotowany  do  wykonania  ćwiczeń.  W zależności  od  tematu  można  zalecić  uczniom
samodzielne  odpowiedzenie  na  pytania  lub  wspólne  z  całą  grupą  uczniów,  w  formie
dyskusji  opracowanie  odpowiedzi  na  pytania.  Druga  forma  jest  korzystniejsza,  ponieważ
nauczyciel sterując dyskusją może uaktywniać wszystkich uczniów oraz w trakcie dyskusji
usuwać wszelkie wątpliwości,

−

dominującą rolę w kształtowaniu umiejętności oraz opanowaniu materiału spełniają

ćwiczenia. W trakcie wykonywania ćwiczeń uczeń powinien zweryfikować wiedzę

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

teoretyczną oraz opanować nowe umiejętności. Przedstawiono dosyć obszerną propozycję
ćwiczeń wraz ze wskazówkami o sposobie ich przeprowadzenia, uwzględniając różne
możliwości ich realizacji w szkole. Nauczyciel decyduje, które z zaproponowanych
ćwiczeń jest w stanie zrealizować przy określonym zapleczu technodydaktycznym szkoły.
Prowadzący może również zrealizować ćwiczenia, które sam opracował,

−

sprawdzian postępów stanowi podsumowanie rozdziału, zadaniem uczniów jest udzielenie

odpowiedzi  na  pytania  w  nim  zawarte.  Uczeń  powinien  samodzielnie  czytając
zamieszczone  w  nim  stwierdzenia  potwierdzić  lub  zaprzeczyć  opanowanie  określonego
zakresu  materiału.  Jeżeli  wystąpią  zaprzeczenia,  nauczyciel  powinien  do  tych  zagadnień
wrócić, sprawdzając czy braki w opanowaniu materiału są wynikiem niezrozumienia przez
ucznia  tego  zagadnienia,  czy  niewłaściwej  postawy  ucznia  w  trakcie  nauczania.  W tym
miejscu  jest  szczególnie  ważna  rola  nauczyciela,  gdyż  od  postawy  nauczyciela,  sposobu
prowadzenia zajęć zależy między innymi zainteresowanie ucznia. Uczeń niezainteresowany
materiałem  nauczania,  wykonywaniem  ćwiczeń  nie  nabędzie  w pełni  umiejętności
założonych  w  jednostce  modułowej.  Należy  rozbudzić  wśród  uczniów  tak  zwaną
„ciekawość  wiedzy”.  Potwierdzenie  przez  ucznia  opanowania  materiału  nauczania
rozdziału  może  stanowić  podstawę  dla  nauczyciela  do  sprawdzenia  wiedzy  i  umiejętności
ucznia z tego zakresu. Nauczyciel realizując jednostkę modułową powinien zwracać uwagę
na  predyspozycje  ucznia,  ocenić,  czy  uczeń  ma  większe  uzdolnienia  manualne,  czy  może
lepiej radzi sobie z rozwiązywaniem problemów teoretycznych,

−

testy zamieszczone w rozdziale Ewaluacja osiągnięć ucznia zawierają zadania z zakresu

całej jednostki  modułowej  i  należy  je  wykorzystać  do  oceny uczniów, a wyniki osiągnięte
przez  uczniów  powinny  stanowić  podstawę  do  oceny  pracy  własnej  nauczyciela
realizującego  tę  jednostkę  modułową.  Każdemu  zadaniu  w  teście  przypisano  określoną
liczbę możliwych do uzyskania punktów (0 lub 1 punkt). Ocena końcowa uzależniona jest
od  ilości  uzyskanych  punktów.  Nauczyciel  może  zastosować  test  według  własnego
projektu oraz zaproponować własną skalę ocen. Należy pamiętać, żeby tak przeprowadzić
proces  oceniania  ucznia,  aby  umożliwić  mu  jak  najpełniejsze  wykazanie  swoich
umiejętności.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

2. WYMAGANIA WSTĘPNE

Przystępując do realizacji programu jednostki modułowej, uczeń powinien umieć:

−

korzystać z różnych źródeł informacji,

−

korzystać z maszyn i urządzeń odzieżowych zgodnie z ich przeznaczeniem,

−

wykonywać pomiary krawieckie,

−

stosować zasady konstrukcji i modelowania odzieży,

−

modelować formy wyrobu odzieżowego zgodnie z projektem,

−

dobrać materiały i dodatki krawieckie niezbędne do wykonania określonego wyrobu
odzieżowego,

−

dobrać techniki wykonania wyrobu odzieżowego,

−

wykroić elementy wyrobu odzieżowego zgodnie z projektem,

−

dobrać operacje obróbki termicznej,

−

organizować stanowisko pracy zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy,
ochrony przeciwpożarowej, ochrony środowiska oraz wymaganiami ergonomii.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

3. CELE KSZTAŁCENIA

W wyniku realizacji programu jednostki modułowej, uczeń powinien umieć:

−

określić cechy odzieży miarowej,

−

zaplanować wyposażenie pracowni wytwarzania odzieży na miarę,

−

scharakteryzować przebieg procesu wytwarzania odzieży na miarę,

−

wyróżnić etapy wytwarzania odzieży miarowej,

−

zorganizować pracę w zakładzie miarowo-usługowym zgodnie w wymaganiami
ergonomii,

−

przyjąć zamówienie od klienta,

−

wykonać pomiary figury klienta w zależności od rodzaju planowanego wyrobu
odzieżowego,

−

przygotować formy wyrobu zgodnie z rysunkiem modelowym i wymaganiami klienta,

−

wykonać rysunek układu form elementów wyrobu na materiale z uwzględnieniem rodzaju
materiału zasadniczego,

−

wykroić elementy odzieży,

−

przygotować wyrób do miary,

−

dokonać korekty wyrobu po pierwszej i drugiej przymiarce,

−

zastosować znaki umowne do oznaczenia różnych rodzajów poprawek po pierwszej
i drugiej mierze,

−

zastosować zasady normowania materiałów,

−

obliczyć zużycie materiałów odzieżowych i dodatków krawieckich,

−

sporządzić kalkulację kosztów wytwarzania odzieży,

−

zastosować konfekcyjne rozwiązania przy szyciu odzieży na miarę,

−

zastosować przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz
ochrony środowiska.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

4. PRZYKŁADOWE SCENARIUSZE ZAJĘĆ

Scenariusz zajęć 1

Osoba prowadząca

…………………………………….………….

Modułowy program nauczania: Krawiec 743[01]
Moduł:

Usługi krawieckie 743[01].Z5

Jednostka modułowa:

Organizowanie pracy w krawieckim zakładzie usługowym
743[01].Z5.01

Temat: Obsługa klienta w zakładzie usługowym.

Cel ogólny: kształtowanie umiejętności sprawnej obsługi klienta w zakładzie krawieckim.

Po zakończeniu zajęć edukacyjnych uczeń powinien umieć:

−

przyjąć zamówienie od klienta,

−

doradzić klientowi odpowiedni fason odzieży,

−

wykonać pomiary klienta,

−

rozpoznać figury nietypowe,

−

podejmować samodzielne decyzje,

−

prowadzić dialog z klientem.

Metody nauczania–uczenia się:

−

gry decyzyjne,

−

pogadanka,

−

inscenizacja.

Formy organizacyjne pracy uczniów:

−

praca w grupach.

Czas: 3 godziny dydaktyczne.

Środki dydaktyczne:

−

druki przyjęcia zamówienia,

−

plansze ze sposobami wykonywania pomiarów krawieckich,

−

taśma centymetrowa,

−

katalogi i żurnale odzieżowe,

−

film dydaktyczny: ,,Podstawy Przedsiębiorczości – Negocjacje”.

Przebieg zajęć:
1. Część organizacyjna.

Nawiązanie do tematu. Przypomnienie wiadomości na temat etapów wytwarzania odzieży
miarowej.

2.  Wyjaśnienie celów i zakresu zajęć.
3.  Omówienie zasad obsługi klienta w zakładzie usługowym.
4.  Wykonanie  i  zapisanie  niezbędnych  pomiarów  potrzebnych  do  uszycia  podstawowych

wyrobów odzieżowych.

5. Obejrzenie filmu dydaktycznego ,,Negocjacje”.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Scenariusz zajęć 2

Osoba prowadząca

…………………………………….………….

Modułowy program nauczania: Krawiec 734[01]
Moduł:

Usługi krawieckie 743[01].Z5

Jednostka modułowa:

Organizowanie pracy w krawieckim zakładzie usługowym
743[01].Z5.01

Temat: Sporządzanie kalkulacji wyrobów gotowych.

Cel ogólny: kształtowanie umiejętności sporządzania kalkulacji ceny

Po zakończeniu zajęć edukacyjnych uczeń powinien umieć:

−

zdefiniować pojęcia ,,koszt” i ,,kalkulacja”,

−

sklasyfikować kalkulację według określonych kryteriów,

−

obliczyć zużycie materiałów na wyrób odzieżowy,

−

skalkulować cenę wyrobu odzieżowego,

−

zaprezentować efekty pracy.

Metody nauczania–uczenia się:

−

burza mózgów,

−

elementy wykładu,

−

pokaz,

−

ćwiczenia,

−

dyskusja dydaktyczna.

Formy organizacyjne pracy uczniów:

−

indywidualna,

−

grupowa.

Czas: 5 godzin dydaktycznych.

Środki dydaktyczne:

−

druki polecenia wykonania,

−

przykładowe druki arkuszy kalkulacyjnych,

−

wydruki komputerowe (kartotek magazynowych),

−

kalkulatory,

−

zestaw komputerowy,

−

gotowe wyroby odzieżowe,

−

przykładowy cennik usług.

Przebieg zajęć:
1. Wprowadzenie do zajęć i sformułowanie tematu.

Nauczyciel  dzieli  klasę  na  grupy,  rozdaje  gotowe  wyroby  odzieżowe  i  zadaje  pytanie:
Co potrzebne  jest  do  uszycia  danego  wyrobu?  Uczniowie  wypisują  odpowiedzi
na kartkach  lub  na  tablicy.  Po  prezentacji  wspólnie  z  nauczycielem  definiują  pojęcie
kosztu.

2. Wyjaśnienie pojęcia kalkulacji wyrobów gotowych, rodzajów kalkulacji, składowych

kalkulacji gotowego wyrobu.

3. Wyjaśnienie sposobu wyliczania robocizny.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

5. ĆWICZENIA

5.1. Organizacja pracy w zakładzie krawieckim

5.1.1. Ćwiczenia

Ćwiczenie 1

Zaprojektuj punkt usługowy, w którym będą świadczone usługi krawieckie.

Wskazówki do realizacji

Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres i technikę

wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem zasad projektowania punktów usługowych.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1)  pracować zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii,
2)  ustalić rodzaj wykonywanych asortymentów,
3)  zaplanować wielkość zakładu,
4)  wybrać strukturę organizacyjną zakładu,
5)  zaplanować ilość potrzebnych pracowników,
6)  naszkicować pomieszczenia zakładu,
7)  zaplanować rodzaj i ilość maszyn,
8)  zaplanować rodzaj urządzeń, narzędzi i przyborów niezbędnych w zakładzie,
9)  zaplanować wyposażenie zakładu w meble biurowe,
10)  zaplanować wystrój zakładu krawieckiego,
11)  dokonać prezentacji projektu.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

–

pokaz z objaśnieniem,

–

ćwiczenia praktyczne.

Środki dydaktyczne:

−

papier,

−

flamastry,

−

katalogi maszyn szwalniczych,

−

katalogi przyrządów i przyborów krawieckich,

−

katalogi oprzyrządowania maszyn,

−

katalogi mebli biurowych,

−

poradnik dla ucznia,

−

literatura zgodna z punktem 7 poradnika.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Ćwiczenie 2

Dobierz maszyny i urządzenia niezbędne w produkcji usługowo-miarowej odzieży

wykonywanej z różnych materiałów.

Wskazówki do realizacji

Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem zasad doboru maszyn i urządzeń.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1)  pracować zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii,
2)  wypisać asortymenty odzieży,
3)  dobrać do każdego asortymentu niezbędne maszyny,
4)  wybrać maszyny z katalogu,
5)  oszacować koszt zakupu wybranych maszyn,
6)  dokonać prezentacji.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

–

pokaz z objaśnieniem,

–

ćwiczenia praktyczne,

Środki dydaktyczne:

−

papier,

−

flamastry,

−

katalogi maszyn szwalniczych,

−

poradnik dla ucznia,

−

literatura zgodna z punktem 7 poradnika.

Ćwiczenie 3

Zaplanuj, jakie maszyny i urządzenia zastosujesz w zakładzie usługowym realizującym

zamówienie dla klienta indywidualnego – uszycie bluzki koszulowej.

Wskazówki do realizacji

Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres i technikę

wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1)  pracować zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii,
2)  wykonać rysunek modelowy bluzki koszulowej,
3)  dobrać materiały i dodatki,
4)  sporządzić zestawienie operacji technologicznej,
5)  sporządzić listę niezbędnych maszyn,
6)  sporządzić listę urządzeń i przyborów,
7)  dokonać prezentacji.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

–

pokaz z objaśnieniem,

–

ćwiczeń praktycznych.

Środki dydaktyczne:

−

papier,

−

flamastry,

−

katalogi maszyn szwalniczych,

−

katalogi urządzeń odzieżowych

−

przykładowe zestawienie materiałów i dodatków wyrobu odzieżowego,

−

przykładowe zestawienie operacji technologicznych wyrobu odzieżowego,

−

plansze,

−

poradnik dla ucznia,

−

literatura zgodna z punktem 7 poradnika.

Ćwiczenie 4

Spośród podanych cech odzieży wybierz, cechy odzieży szytej na miarę:

produkcja  dla  anonimowego  odbiorcy,  krótki  czas  wykonania,  odzież  dla  konkretnego
odbiorcy,  fason  odzieży  zgodny  z  zamówieniem  odbiorcy,  niższa  cena  wykonanej  odzieży,
wyższa  cena  wykonanej  odzieży,  odzież  produkowana  według  rozmiarów,  możliwość
zatuszowania  wad  figury,  indywidualność  i  staranne  wykonanie  wyrobu,  duży  udział  prac
ręcznych,  uwzględnienie  wymiarów  klienta,  fason    i  sposób  wykonania  doradza  krawiec,
wybór odzieży spośród wielu jednakowych egzemplarzy, dłuższy czas wykonania.

Wskazówki do realizacji

Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres i technikę

wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem cech odzieży miarowej.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1)  pracować zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii,
2)  zapoznać się z treścią zadania,
3)  podkreślić wybrane cechy odzieży miarowej,
4)  wpisać wybrane cechy odzieży do tabelki,

Cechy odzieży miarowej

5) dokonać prezentacji.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

5.2. Przebieg procesu wytwarzania odzieży w krawieckim

zakładzie usługowym

5.2.1. Ćwiczenia

Ćwiczenie 1

Przyjmij zamówienie od klienta na uszycie bluzki w krawieckim zakładzie usługowym.

Wskazówki do realizacji

Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres i technikę

wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem zasad obsługi klienta.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1)  pracować zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii,
2)  dobrać się w pary,
3)  określić role: klienta i przyjmującego zamówienie,
4)  ustalić model bluzki z klientem,
5)  wykonać rysunek modelowy oraz opis modelu,
6)  obejrzeć i zmierzyć powierzony materiał,
7)  zapisać dane personalne i adres klienta,
8)  określić cenę usługi według cennika,
9)  ustalić terminy miar,
10)  ustalić termin realizacji zlecenia,
11)  wykonać pomiary figury klienta,
12)  zamienić się rolami.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

–

pokaz z objaśnieniem,

–

gry decyzyjne,

–

dyskusja dydaktyczna,

–

ćwiczenia praktyczne.

Środki dydaktyczne:

−

papier,

−

taśma centymetrowa,

−

cennik usług,

−

czasopisma branżowe, żurnale,

−

poradnik dla ucznia,

−

literatura zgodna z punktem 7 poradnika.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Ćwiczenie 2

Wykonaj pomiary figury klienta potrzebne do uszycia bluzki oraz przygotuj formę zgodnie

z zamówieniem klientki.

Wskazówki do realizacji

Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1)  pracować zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii,
2)  dobrać się w pary,
3)  określić role: klienta i przyjmującego,
4)  ustalić model bluzki z klientką,
5)  zamienić się rolami,
6)  narysować rysunek modelowy,
7)  wypisać pomiary podstawowe i szczegółowe potrzebne do uszycia bluzki,
8)  wykonać pomiary figury klientki,
9)  zapisać pomiary,
10)  wykonać formę podstawową bluzki,
11)  wykonać modelowanie płaskie lub przestrzenne,
12)  zaznaczyć i podpisać nitkę osnowy i punkty montażowe na formach,
13)  podpisać wszystkie elementy formy,
14)  skompletować formy.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

–

pokaz z objaśnieniem,

–

ćwiczenia praktyczne.

Środki dydaktyczne:

−

papier biały lub półpergamin,

−

tkaniny: muślin lub surówka,

−

bibułka,

−

ołówki,

−

gumki kreślarskie,

−

klej,

−

taśma centymetrowa,

−

długopis,

−

tasiemka,

−

nożyczki,

−

szpilki,

−

manekin,

−

poradnik dla ucznia,

−

literatura zgodna z punktem 7 poradnika.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Ćwiczenie 3

Wykonaj układ form na tkaninie oraz wykrój bluzkę damską

Wskazówki do realizacji

Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1)  pracować zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii,
2)  zapoznać się z rysunkiem modelowym bluzki,
3)  zapoznać się z kompletem form bluzki damskiej,
4)  obejrzeć i zmierzyć tkaninę,
5)  ułożyć tkaninę na stole i zabezpieczyć przed przesuwaniem,
6)  rozmieścić formy na tkaninie zgodnie z zasadami krojenia i oznaczeniami na formach,
7)  zaplanować odpowiednie dodatki technologiczne,
8)  przypiąć formy do tkaniny szpilkami,
9)  obrysować kontury form,
10)  zaznaczyć punkty montażowe,
11)  oznaczyć środki,
12)  narysować linie wykrawania uwzględniające dodatki na szwy i podwinięcia,
13)  wykroić elementy odzieży,
14)  skompletować wykroje.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

–

pokaz z objaśnieniem,

–

ćwiczenia praktyczne.

Środki dydaktyczne:

−

rysunek modelowy bluzki,

−

komplet form bluzki damskiej,

−

tkanina,

−

taśma centymetrowa,

−

mydełko,

−

szpilki,

−

nici do fastrygowania,

−

nożyczki,

−

radełko,

−

poradnik dla ucznia,

−

literatura zgodna z punktem 7 poradnika.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Ćwiczenie 4

Przygotuj bluzkę damską do pierwszej miary

Wskazówki do realizacji

Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1)  pracować zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii,
2)  zapoznać się z rysunkiem modelowym bluzki,
3)  sprawdzić wykroje,
4)  wprowadzić potrzebne oznaczenia,
5)  sfastrygować zaszewki,
6)  sfastrygować szwy boczne i szwy barkowe,
7)  sfastrygować prawy rękaw bluzki,
8)  przygotować formę kołnierzyka, kieszeni, mankietów z papieru lub tkaniny zastępczej.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

–

pokaz z objaśnieniem,

–

ćwiczenia praktyczne.

Środki dydaktyczne:

−

komplet form bluzki damskiej,

−

wykroje bluzki,

−

igły do szycia ręcznego,

−

taśma centymetrowa,

−

nici do fastrygowania,

−

nożyczki,

−

papier,

−

resztki tkaniny lub tkanina zastępcza,

−

poradnik dla ucznia,

−

literatura zgodna z punktem 7 poradnika.

Ćwiczenie 5

Przeprowadź pierwszą miarę bluzki damskiej.

Wskazówki do realizacji

Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

5)  zapiąć bluzkę według linii środków,
6)  przeprowadzić pierwszą miarę,
7)  zdjąć bluzkę z klientki,
8)  nanieść oznaczenia.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

–

pokaz z objaśnieniem,

–

ćwiczenia praktyczne.

Środki dydaktyczne:

−

komplet form bluzki damskiej,

−

rysunek modelowy bluzki,

−

bluzka damska przygotowana do pierwszej miary,

−

manekin krawiecki,

−

taśma centymetrowa,

−

mydełko krawieckie,

−

szpilki,

−

nożyczki,

−

nici do fastrygowania,

−

poradnik dla ucznia,

−

literatura zgodna z punktem 7 poradnika.

Ćwiczenie 6

Przeprowadź drugą miarę bluzki damskiej.

Wskazówki do realizacji

Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1)  pracować zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii,
2)  zapoznać się z rysunkiem modelowym bluzki,
3)  sprawdzić prawidłowość przygotowania bluzki do drugiej miary,
4)  założyć bluzkę na klientkę,
5)  zapiąć bluzkę według linii środków,
6)  przeprowadzić drugą miarę,
7)  zdjąć bluzkę z klientki,
8)  nanieść oznaczenia.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

–

pokaz z objaśnieniem,

–

ćwiczenia praktyczne.

Środki dydaktyczne:

−

komplet form bluzki damskiej,

−

rysunek modelowy bluzki,

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

−

bluzka damska przygotowana do pierwszej miary,

−

manekin krawiecki,

−

taśma centymetrowa,

−

mydełko krawieckie,

−

szpilki,

−

nożyczki,

−

nici do fastrygowania,

−

poradnik dla ucznia,

−

literatura zgodna z punktem 7 poradnika.

Ćwiczenie 7

Wykończ bluzkę damską stosując konfekcyjne rozwiązania szycia odzieży.

Wskazówki do realizacji

Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1)  pracować zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii,
2)  zapoznać się z rysunkiem modelowym,
3)  sprawdzić oznaczenia wprowadzone po drugiej mierze,
4)  uwzględnić poprawki po drugiej mierze,
5)  wszyć kołnierz,
6)  wszyć rękawy,
7)  wykończyć dół,
8)  oznaczyć i wyszyć dziurki,
9)  uprasować bluzkę,
10)  przyszyć guziki,
11)  dokonać kontroli jakości wykonania odzieży.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

–

pokaz z objaśnieniem,

–

ćwiczenia praktyczne.

Środki dydaktyczne:

−

maszyna stębnowa,

−

maszyna overlok,

−

maszyna dziurkarka,

−

żelazko,

−

manekin krawiecki,

−

przybory i narzędzia do szycia,

−

nici maszynowe,

−

bluzka damska po drugiej mierze,

−

guziki,

−

poradnik dla ucznia,

−

literatura zgodna z punktem 7 poradnika.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

5.3. Normowanie zużycia materiałów w krawieckim zakładzie

usługowym

5.3.1. Ćwiczenia

Ćwiczenie 1

Oblicz ilość potrzebnej tkaniny jednobarwnej na następujące wyroby odzieżowe: spodnie

damskie klasyczne, spódnica damska podstawowa, sukienka damska podstawowa z długim
rękawem, spódnica damska w cztery kliny. Obliczenia wykonaj dla następujących szerokości
tkanin: 80 cm i 150 cm.

Wskazówki do realizacji

Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres i technikę

wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem zasad wyliczania zużycia tkanin.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1) pracować zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii,
2) zdjąć z klienta niezbędne pomiary długości dla wyszczególnionych wyrobów

odzieżowych,

3) obliczyć zużycie tkaniny dla wyrobów przy szerokości 80 cm,
4) obliczyć zużycie tkaniny dla wyrobów przy szerokości 150 cm,

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

–

pokaz z objaśnieniem,

–

ćwiczenia praktyczne,

–

poradnik dla ucznia,

–

literatura zgodna z punktem 7 poradnika.

Środki dydaktyczne:

–

kalkulator,

–

taśma centymetrowa,

–

poradnik dla ucznia,

–

literatura zgodna z punktem 7 poradnika,

Ćwiczenie 2

Sporządź kalkulację ceny bluzki damskiej.

Wskazówki do realizacji

Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres i technikę

wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem zasad sporządzania kalkulacji wyrobów.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1) zorganizować stanowisko pracy zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz

ergonomii,

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

2)  ustalić normę zużycia tkaniny i dodatków na bluzkę damską,
3)  obliczyć wartość materiałów i dodatków na podstawie podanych cen,
4)  ustalić według cennika cenę wykonania usługi,
5)  do ceny netto doliczyć wartość podatku VAT,
6)  obliczenia umieścić w tabeli.

Tabela 2. Arkusz kalkulacji usługowej [opracowanie własne].

Ilość

cena

Wartość

Koszt materiałów

Koszt dodatków

Cena wykonania usługi w/g
cennika

Cena netto

Podatek VAT

Cena brutto

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

–

pokaz z objaśnieniem,

–

ćwiczenia praktyczne.

Środki dydaktyczne:

–

arkusz kalkulacji usługowej,

–

kalkulator,

–

cennik materiałów i dodatków,

–

normy zużycia materiałów i dodatków,

–

plansze dydaktyczne,

–

wzory dokumentów,

–

opracowana tabela,

–

poradnik dla ucznia,

–

literatura zgodna z punktem 7 poradnika.

Ćwiczenie 3

Oblicz cenę brutto spódnicy damskiej.

Wskazówki do realizacji

Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem składników ceny brutto.

Sposób wykonania ćwiczenia

Uczeń powinien:

1) pracować zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii,
2) obliczyć podatek VAT od ceny netto,

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

3) doliczyć obliczony podatek do ceny netto,
4) sprawdzić przeprowadzone obliczenia.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

–

pokaz z objaśnieniem,

–

ćwiczenia praktyczne.

Środki dydaktyczne:

–

kalkulator,

–

cennik,

–

wzory dokumentów kalkulacji,

–

plansze,

–

poradnik dla ucznia,

–

literatura zgodna z punktem 7 poradnika.

Ćwiczenie 4

Oblicz zużycie tkaniny o jednokierunkowym wzorze na suknię fantazyjną przy szerokości

tkaniny 150 cm.

Wskazówki do realizacji

Przed przystąpieniem do realizacji ćwiczenia nauczyciel powinien omówić zakres

i technikę wykonania ćwiczenia z uwzględnieniem zasad obliczania norm zużycia tkanin.

Sposób wykonania ćwiczenia

Aby wykonać ćwiczenie powinieneś:

1)  pracować zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii,
2)  zapoznać się z modelem sukni,
3)  rozłożyć tkaninę zastępczą o wskazanej szerokości,
4)  wykonać układ form na tkaninie zastępczej,
5)  uwzględnić dodatki na szwy i podwinięcia,
6)  obliczyć zużycie tkaniny.

Zalecane metody nauczania–uczenia się:

–

pokaz z objaśnieniem,

–

ćwiczenia praktyczne.

Środki dydaktyczne:

–

rysunek modelowy sukni,

–

komplet form,

–

taśma centymetrowa,

–

poradnik dla ucznia,

–

tkanina zastępcza o szerokości 150 cm,

–

literatura zgodna z punktem 7 poradnika.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

6. EWALUACJA OSIĄGNIĘĆ UCZNIA

Przykłady narzędzi pomiaru dydaktycznego

Test dwustopniowy do jednostki modułowej

„Organizowanie pracy

w krawieckim zakładzie usługowym”

Test składa się z 20 zadań wielokrotnego wyboru, z których:

−

zadania 1, 2, 5, 6, 9, 11, 12, 13, 14, 16, 17, 18, 20 są z poziomu podstawowego,

−

zadania 3, 4, 7, 8,10, 15, 19 są z poziomu ponadpodstawowego.

Punktacja zadań: 0 lub 1 punkt

Za każdą prawidłową odpowiedź uczeń otrzymuje 1 punkt. Za złą odpowiedź lub jej brak

uczeń otrzymuje 0 punktów.

Proponuje się następujące normy wymagań – uczeń otrzyma następujące
oceny szkolne:

−

dopuszczający – za rozwiązanie co najmniej 8 zadań z poziomu podstawowego,

−

dostateczny – za rozwiązanie co najmniej 9 zadań z poziomu podstawowego,

−

dobry – za rozwiązanie 16 zadań, w tym co najmniej 5 z poziomu ponadpodstawowego,

−

bardzo dobry – za rozwiązanie 19 zadań, w tym co najmniej 7 z poziomu

ponadpodstawowego.

Klucz odpowiedzi: 1. c, 2. c, 3. c, 4. a, 5. b, 6. c, 7. c, 8. c, 9. d, 10. a, 11. b,
12.b, 13. a, 14. c, 15. b, 16. a, 17. c, 18. c, 19. b, 20. c.

Plan testu

Nr
zad.

Cel operacyjny
(mierzone osiągnięcia ucznia)

Kategoria

celu

Poziom

wymagań

Poprawna

odpowiedź

Określić klientów krawieckich
zakładów usługowych

Wybrać odpowiednie dane do
przygotowania form odzieży

Zastosować zasady rozkroju tkaniny

Zastosować zasady sporządzania
układów kroju

Rozróżnić zastosowanie sposób
oznaczania konturów form

Rozróżnić etapy wytwarzania odzieży
miarowej

Określić długości mające wpływ na
zużycie materiału

Określić zużycie tkaniny w zależności
od fasonu odzieży

Wybrać oznaczenie poprawki

10 Zastosować zasady rozkroju tkaniny

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

11 Wybrać metodę organizacji produkcji

Rozróżnić etapy wytwarzania odzieży
miarowej

Rozróżnić sposoby nanoszenia
poprawek po pierwszej mierze

15 Określać koszty kalkulacji wyrobu

16 Wyliczyć cenę wyrobu

Rozróżnić etapy wytwarzania odzieży
miarowej

18 Rozróżnić narzędzia krojcze

19 Zastosować zasady obsługi klienta

Rozróżniać pomiary figury
w zależności od asortymentu

Przebieg testowania

Instrukcja dla nauczyciela

1. Ustal z uczniami termin przeprowadzenia sprawdzianu z wyprzedzeniem, co najmniej

jednotygodniowym.

2.  Omów z uczniami cel stosowania pomiaru.
3.  Zapoznaj uczniów z rodzajem zadań podanych w zestawie oraz zasadami punktowania.
4.  Przeprowadź z uczniami próbę udzielania odpowiedzi na takie typy zadań testowych, jakie

będą w teście.

5.  Omów z uczniami sposób udzielania odpowiedzi (karta odpowiedzi).
6.  Zapewnij uczniom możliwość samodzielnej pracy.
7.  Rozdaj  uczniom  zestawy  zadań  testowych  i  karty  odpowiedzi,  podaj  czas  przeznaczony

na udzielanie odpowiedzi.

8. Postaraj się stworzyć odpowiednią atmosferę podczas przeprowadzania pomiaru

dydaktycznego (rozładuj niepokój, zachęć do sprawdzenia swoich możliwości).

9. Kilka minut przed zakończeniem sprawdzianu przypomnij uczniom o zbliżającym się

czasie zakończenia udzielania odpowiedzi.

10.  Zbierz karty odpowiedzi oraz zestawy zadań testowych.
11.  Sprawdź wyniki i wpisz do arkusza zbiorczego.
12.  Przeprowadź  analizę  uzyskanych  wyników  sprawdzianu  i  wybierz  te  zadania,  które

sprawiły uczniom największe trudności.

13. Ustal przyczyny trudności uczniów w opanowaniu wiadomości i umiejętności.
14. Opracuj wnioski do dalszego postępowania, mającego na celu uniknięcie niepowodzeń

dydaktycznych – niskie wyniki przeprowadzonego sprawdzianu.

Instrukcja dla ucznia

1.  Przeczytaj uważnie instrukcję.
2.  Podpisz imieniem i nazwiskiem kartę odpowiedzi.
3.  Zapoznaj się z zestawem zadań testowych.
4.  Test zawiera 20 pytań.
5.  Udzielaj odpowiedzi na załączonej karcie odpowiedzi. W pytaniach wielokrotnego wyboru

zaznacz prawidłową odpowiedź X (w przypadku pomyłki należy błędną odpowiedź
zaznaczyć kółkiem, a następnie ponownie zakreślić odpowiedź prawidłową).

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

6.  Niezbędne obliczenia możesz wykonać na karcie odpowiedzi w wyznaczonym miejscu.
7.  Pracuj samodzielnie, bo tylko wtedy będziesz miał satysfakcję z wykonanego zadania.
8.  Kiedy udzielenie odpowiedzi będzie Ci sprawiało trudność, wtedy odłóż jego rozwiązanie

na później i wróć do niego, gdy zostanie Ci wolny czas.

9. Na rozwiązanie testu masz 45 minut.

Powodzenia!

Materiały dla ucznia:

–  instrukcja,
–  zestaw zadań testowych,
–  karta odpowiedzi.

ZESTAW ZADAŃ TESTOWYCH

1. Z usług oferowanych przez punkty usługowe korzystają ludzie, których

a)  budowa ciała jest typowa.
b)  wymiary ciała mieszczą się w tabelach wymiarów .
c)  wymiary ciała przekraczają wielkości podane w tabelach wymiarów.
d)  budowa ciała jest normalna.

2. Pracownik, który opracowuje formy w zakładzie usługowym zrobi to w oparciu o

a)  rozmowy z klientem.
b)  projekt plastyczny.
c)  pomiary zdjęte z klienta.
d)  rysunek modelowy.

3. W celu prawidłowego rozkroju tkaniny należy zwrócić szczególną uwagę na

a)  grubość tkaniny.
b)  konfekcjonowanie tkaniny.
c)  zachowanie kierunku nitki prostej.
d)  kolorystykę tkaniny.

4. Pracownik ma za zadanie rozłożyć formy na tkaninie. W pierwszej kolejności na tkaninie

rozłoży
a)  formy zasadnicze, a potem elementy mniejsze.
b)  elementy mniejsze a potem formy zasadnicze.
c)  mankiety, pliski, odszycia i kołnierz.
d)  narzędzia i przybory do krojenia.

5. Kontury form na tkaninie bawełnianej i lnianej gładkiej zaznacza się

a)  ściegiem pętelkowym.
b)  radełkiem.
c)  ściegiem fastrygowym.
d)  ściegiem za igłą.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

6. Do pierwszej miary bluzki należy sfastrygować

a)  szwy konstrukcyjne i barkowe.
b)  zaszewki, szwy konstrukcyjne i lewy rękaw.
c)  zaszewki, szwy konstrukcyjne i modelowe, szwy barkowe i prawy rękaw.
d)  prawy rękaw, zaszewki i kołnierz.

7. Obliczając zużycie materiału na żakiet damski i spódnicę, należy wziąć pod uwagę

a)  długość spódnicy i grubość tkaniny.
b)  długość spódnicy, długość żakietu.
c)  długość spódnicy, długość żakietu, długość rękawa.
d)  grubość i deseń tkaniny.

8. Zużycie tkaniny o szerokości 150 cm na spódnicę damską w sześć klinów wynosi

a)  80 cm.
b)  jedna długość.
c)  dwie długości.
d)  trzy długości.

9. Podczas przeprowadzania miary na klientce, krawiec zauważył konieczność zwężenia

boków wyrobu. Do oznaczenia tej czynności powinien zastosować znak

10. W czasie sporządzania układu form na tkaninie należy pamiętać o

a)  dodatkach na szwy i założenia.
b)  przyborach do szycia.
c)  dodatkach na założenie dołu.
d)  dodatkach do wykroju szyi.

11. Zamówienie na uszycie bluzki realizowane w krawieckim zakładzie usługowym

realizowane jest metodą
a)  potokową.
b)  indywidualną.
c)  synchro.
d)  taśmową.

12. Przed oddaniem uszytej odzieży klientce należy dokonać ostatecznej kontroli jakości

wyrobu. Obejmuje ona sprawdzenie
a)  wykorzystanych form i wykrojów.
b)  ogólnego wyglądu i układalności wyrobu na sylwetce.
c)  wielkości szwów i gęstości ściegów.
d)  ilości zużytej tkaniny.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

13. Zeszycie i wykończenie poszczególnych elementów wyrobu z uwzględnieniem poprawek

po pierwszej mierze to etap
a)  przygotowania wyrobu do drugiej miary.
b)  drugiej miary.
c)  kontroli jakości.
d)  pierwszej miary.

14. W krawiectwie miarowym, do oznaczania poprawionych linii modelowych po pierwszej

mierze, linii wszycia rękawa, miejsca naszycia drobnych elementów symetrycznych stosuję
się ścieg
a)  dziergany.
b)  kryty.
c)  fastrygowy.
d)  krzyżykowy.

15. W punkcie usługowym wykonano spódnicę damską, na uszycie, której zużyto następujące

ilości surowców:
0,90  m  tkaniny  w  cenie  10  zł,  500  m  nici  w  cenie  5  zł  za  1000m,  zamek  błyskawiczny
w cenie 2,50 za szt.
Koszt wykorzystanych materiałów i dodatków to
a)  15 zł.
b)  14 zł.
c)  10,50 zł.
d)  12,50 zł.

16. Cena netto bluzki damskiej wynosi 50 zł. Cena brutto wyniesie

a)  61 zł.
b)  62 zł.
c)  75 zł.
d)  55 zł.

17. Kontrola gotowej sztuki odzieży uszytej w zakładzie usługowym powinna wystąpić

a)  po drugiej mierze.
b)  po pierwszej mierze.
c)  przed oddaniem odzieży klientowi.
d)  przed uprasowaniem odzieży i przyszyciem guzików.

18. Do wykrawania elementów odzieży w krawiectwie miarowym stosuje się

a)  maszynę krojcza taśmową.
b)  krajarkę z nożem taśmowym.
c)  nożyce.
d)  krajarkę z nożem pionowym.

19. Przyjmując tkaninę od klienta w krawieckim zakładzie usługowym należy

a)  złożyć materiał do regału.
b)  sprawdzić ilość tkaniny.
c)  uprasować tkaninę.
d)  zdekatyzować tkaninę.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

KARTA ODPOWIEDZI

Imię i nazwisko..........................................................................................

Organizowanie pracy w krawieckim zakładzie usługowym

Zakreśl poprawną odpowiedź

zadania

Odpowiedź

Punkty

10.

11.

12.

13.

14.

15.

16.

17.

18.

19.

20.

Razem:

Miejsce na obliczenia:

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Test 2

Test

dwustopniowy

jednostki

modułowej

„Organizacja

pracy

w krawieckim zakładzie usługowym”

Test składa się z 21 zadań wielokrotnego wyboru, z których:

−

zadania 1, 2, 3, 4, 5, 6, 11, 12, 14, 16, 17, 19, 20 są z poziomu podstawowego,

−

zadania, 7, 8, 9, 10, 13, 15, 18, są z poziomu ponadpodstawowego.

Punktacja zadań: 0 lub 1 punkt

Za każdą prawidłową odpowiedź uczeń otrzymuje 1 punkt. Za złą odpowiedź lub jej brak

uczeń otrzymuje 0 punktów.

Proponuje się następujące normy wymagań – uczeń otrzyma następujące
oceny szkolne:

−

dopuszczający – za rozwiązanie co najmniej 9 zadań z poziomu podstawowego,

−

dostateczny – za rozwiązanie co najmniej 10 zadań z poziomu podstawowego,

−

dobry – za rozwiązanie 17 zadań, w tym co najmniej 5 z poziomu ponadpodstawowego,

−

bardzo dobry – za rozwiązanie 19 zadań, w tym co najmniej 7 z poziomu

ponadpodstawowego.

Klucz odpowiedzi: 1. b, 2. b, 3. c, 4. c, 5. b, 6. b, 7. a, 8. a, 9. b, 10. d, 11. a,
12. b, 13. c, 14. c, 15. a, 16. d, 17. b, 18. b, 19. a, 20. c,

Plan testu

Nr
zad.

Cel operacyjny
(mierzone osiągnięcia ucznia)

Kategoria

celu

Poziom

wymagań

Poprawna

odpowiedź

Rozróżnić czynności związane ze
zdejmowaniem pomiarów

Rozróżniać etapy wytwarzania odzieży
miarowej

Dobrać maszyny niezbędne do
wykonania usługi

Wymienić składniki kosztów
bezpośrednich

Wybrać oznaczenie poprawki

Oszacować koszt materiału

Określić sposób oznaczania konturów
form

Zastosować zasady sporządzania
układów kroju

Przewidzieć zużycie tkaniny

Wybrać wymiary podstawowe
niezbędne do wykonania wyrobu
odzieżowego

11 Wybrać sposób przeprowadzania miary

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

Zaproponować fason odzieży
w zależności od tkaniny

13 Wyliczyć należny podatek

Zanalizować koszty wytwarzania
odzieży

Wyjaśnić zasady planowania
wyposażenia pracowni

Rozróżnić etapy wytwarzania odzieży
miarowej

17 Określać normy zużycia tkaniny

Rozróżnić etapy wytwarzania odzieży
miarowej

19 Wybrać sposób wykonania pomiarów

Zastosować zasady sporządzania
układów kroju

Przebieg testowania

Instrukcja dla nauczyciela

1. Ustal z uczniami termin przeprowadzenia sprawdzianu z wyprzedzeniem, co najmniej

jednotygodniowym.

2.  Omów z uczniami cel stosowania pomiaru.
3.  Zapoznaj uczniów z rodzajem zadań podanych w zestawie oraz zasadami punktowania.
4.  Przeprowadź  z  uczniami  próbę  udzielania  odpowiedzi  na  takie  typy  zadań  testowych,

jakie będą w teście.

5.  Omów z uczniami sposób udzielania odpowiedzi (karta odpowiedzi).
6.  Zapewnij uczniom możliwość samodzielnej pracy.
7.  Rozdaj uczniom zestawy zadań testowych i karty odpowiedzi, podaj czas przeznaczony na

udzielanie odpowiedzi.

8. Postaraj się stworzyć odpowiednią atmosferę podczas przeprowadzania pomiaru

dydaktycznego (rozładuj niepokój, zachęć do sprawdzenia swoich możliwości).

9. Kilka minut przed zakończeniem sprawdzianu przypomnij uczniom o zbliżającym się czasie

zakończenia udzielania odpowiedzi.

10. Zbierz karty odpowiedzi oraz zestawy zadań testowych.
11. Sprawdź wyniki i wpisz do arkusza zbiorczego.
12. Przeprowadź analizę uzyskanych wyników sprawdzianu i wybierz te zadania,

które sprawiły uczniom największe trudności.

13. Ustal przyczyny trudności uczniów w opanowaniu wiadomości i umiejętności.
14. Opracuj wnioski do dalszego postępowania, mającego na celu uniknięcie niepowodzeń

dydaktycznych – niskie wyniki przeprowadzonego sprawdzianu.

Instrukcja dla ucznia

1.  Przeczytaj uważnie instrukcję.
2.  Podpisz imieniem i nazwiskiem kartę odpowiedzi.
3.  Zapoznaj się z zestawem zadań testowych.
4.  Test zawiera 20 pytań.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

5. Udzielaj odpowiedzi na załączonej karcie odpowiedzi. Zaznacz prawidłową odpowiedź X

(w przypadku pomyłki należy błędną odpowiedź zaznaczyć kółkiem, a następnie ponownie
zakreślić odpowiedź prawidłową).

6.  Niezbędne obliczenia możesz wykonać na karcie odpowiedzi w wyznaczonym miejscu
7.  Pracuj samodzielnie, bo tylko wtedy będziesz miał satysfakcję z wykonanego zadania.
8.  Kiedy  udzielenie  odpowiedzi  będzie Ci  sprawiało  trudność, wtedy odłóż jego rozwiązanie

na później i wróć do niego, gdy zostanie Ci wolny czas.

9. Na rozwiązanie testu masz 45 minut.

Powodzenia!

Materiały dla ucznia:

–  instrukcja,
–  zestaw zadań testowych,
–  karta odpowiedzi

ZESTAW ZADAŃ TESTOWYCH

1. Zdjąć pomiary w krawiectwie miarowym oznacza

a)  wypisanie pomiarów z tabeli wymiarów.
b)  wykonanie pomiarów indywidualnych.
c)  wykonanie pomiarów gotowego wyrobu.
d)  obliczenie miar.

2. Etap szycia bluzki opisany za pomocą następujących czynności: włożenie wyrobu na

sylwetkę,  zapięcie  według  linii  środków,  obserwacja  proporcji  odzieży  i  prawidłowości
linii modelowych to
a)  wykończenie odzieży.
b)  przeprowadzanie pierwszej miary.
c)  przeprowadzanie drugiej miary.
d)  wprowadzanie poprawek po pierwszej mierze.

3. Klientka zleciła w zakładzie krawieckim skrócenie sukni wizytowej z atłasu.. Usługę tą

należy wykonać wykorzystując maszynę
a)  overlock.
b)  stębnówka.
c)  podszywarka.
d)  ryglówka.

4. W zakładzie krawieckim uszyto spódnicę damską. Do kosztów bezpośrednich zalicza się

a)  materiał i koszty związane z obsługa administracyjną.
b)  koszty związane z obsługą administracyjną
c)  materiał, dodatki i robociznę.
d)  robociznę.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

5. Podczas przeprowadzania miary na klientce, krawiec zauważył konieczność poszerzenia

boków wyrobu. Do oznaczenia tej czynności powinien zastosować znak

6. Klientka o obwodzie talii 71 cm i obwodzie bioder 98 cm zleciła w zakładzie krawieckim

uszycie  prostej  spódnicy  o  długości  80  cm.  Oszacuj  koszt  materiału  potrzebnego
do uszycia  tej  spódnicy,  jeżeli  szerokość  materiału  wynosi  150  cm  a  cena  materiału
za 1 metr wynosi 20 zł.
a)  ok. 16 zł.
b)  ok. 18 zł.
c)  ok. 22 zł.
d)  ok. 30 zł.

7. Kontury form i punkty montażowe w tkaninach wełnianych i wełnopodobnych oraz

jedwabnych oznacz się
a)  ściegiem pętelkowym.
b)  radełkiem.
c)  przez nadcięcie trójkącików.
d)  ściegiem fastrygowym.

8. Układając formy na tkaninie z włosem należy je ułożyć

a)  w jednym kierunku.
b)  w dwóch kierunkach.
c)  w jednym lub dwóch kierunkach.
d)  po szerokości.

9. Największe zużycie tkaniny nastąpi w przypadku szycia odzieży z tkaniny

a)  tkaniny w małe wzorki.
b)  tkaniny w dużą kratę.
c)  tkaniny w wąskie paski.
d)  tkaniny w małą kratkę.

10. Wymiary niezbędne do zdjęcia pomiarów spódnicy podstawowej to

a)  ZWo, opx, obt.
b)  ZUo, ot, obt.
c)  ZUo, Zwo, ot.
d)  ZWo, ot, obt.

11. W krawiectwie miarowym, przeprowadzając miarę na osobie ułomnej wykonuje

się poprawki
a)  na lewej i prawej połowie mierzonej odzieży.
b)  na lewej stronie odzieży.
c)  na prawej stronie odzieży.
d)  tylko po tej stronie po której występuje wada.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

12. Klientka przyniosła do zakładu krawieckiego kupon materiału z elanowełny. Najlepszym

rodzajem spodni z tej tkaniny będą spodnie
a)  treningowe.
b)  klasyczne.
c)  sportowe.
d)  najlepiej krótkie.

13. Cena netto uszytej w zakładzie sukienki damskiej wynosi 80 zł. Należny podatek wyniesie

a)  18 zł
b)  22 zł.
c)  17,60 zł.
d)  28 zł.

14. W zakładzie krawieckim wykonano poszewki na 4 poduszki. Na zrealizowanie, których

zużyto następujące ilości surowców:
3 m tkaniny w cenie 22 zł za 1 metr, 500 m nici w cenie 5 zł za 1000 m, 8 guzików
w cenie 1,50 za sztukę.

Koszt wykorzystanych materiałów i dodatków to
a)  90 zł.
b)  95 zł.
c)  80,50 zł.
d)  85,50 zł.

15. Wyposażenie zakładu krawieckiego w maszyny i urządzenia uzależnione jest głównie od

a)  wielkości zakładu i rodzaju wykonywanych usług.
b)  rodzaju wykonywanych usług.
c)  wielkości pomieszczeń.
d)  kwalifikacji pracowników.

16. Wymiary klienta oraz termin miary ustala się podczas etapu

a)  przygotowania form.
b)  układania form.
c)  pierwszej miary.
d)  przyjęcia zamówienia.

17. Klientka, która w obwodzie bioder ma 102 cm chce uszyć prostą spódnicę z aksamitu

z tkaniny o szerokości 90 cm powinna zakupić
a)  jedną długość tkaniny.
b)  dwie długości tkaniny.
c)  trzy długości tkaniny.
d)  cztery długości tkaniny.

18. Wykonanie dziurek, wyciagnięcie fastryg, uprasowanie i przyszycie guzików to etap

a)  drugiej miary.
b)  wykończania odzieży.
c)  pierwszej miary.
d)  poprawek po drugiej mierze.

„Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego”

KARTA ODPOWIEDZI

Imię i nazwisko..........................................................................................

Organizowanie pracy w krawieckim zakładzie usługowym

Zakreśl poprawną odpowiedź

zadania

Odpowiedź

Punkty

10.

11.

12.

13.

14.

15.

16.

17.

18.

19.

20.

21.

Razem:

Miejsce na obliczenia: