Afazja
- (z greckiego a-fasis - niemota) to uszkodzenie struktur mózgowych i
zaburzenie mechanizmów odpowiadających za mowę u człowieka, który wcześniej ją opanował.
Afazja ruchowa (motoryczna), w której zostaje zachowane rozumienie cudzej mowy, odpowiedzi
formułowane są w myślach, ale bez możliwości ich artykulacji w słowach.
Afazja Broca – dość dobrze rozumie lecz traci zdolność płynnej artykulacji. (afazja ruchowa). Mowa
niepłynna z zachowanym rozumieniem: z zaburzonym powtarzaniem.
Afazja Wernickiego - upośledzenie rozumienia mowy (afazja czuciowa/sensoryczna). Mowa płynna z
zaburzonym rozumieniem: z zaburzonym powtarzaniem. Uszkodz. Lewa półkula (prawa=słowotok)
Afazja amnestyczna, polegająca na utracie zdolności nazywania przedmiotów, stanów czy zjawisk, które
chory potrafi określić opisowo.
Apraksja - upośledzenie precyzyjnych, celowych ruchów przy braku niedowładu, objawów móżdżkowych i
zaburzeń czucia. Zaburzenia apraktyczne są często wynikiem udarów, guzów, spotyka się je również
w chorobie Alzheimera
.
Anartia – zaburzenia mowy, uszkodzony aparat mowy (nerw czaszkowy)
Afonia – bezgłos – utrata dźwięcznośći głosu
Perseweracje – uporczywe powtarzanie słów, melodii, mimo zaniku przyczyny
Parafraza – płynne mówienie, ale przekręcanie słów, używanie niewłaściwych
Kontaminacje (w Schizofrenii) – zniekształcanie, dodawanie wyrazów niepotrzebnych
Echolalia - zaburzenia myślenia – niepotrzebne powtarzanie po innych (Autyzm, Tourett, Schizofrenia)
Agnozja
- (nieświadomość, nieznajomość) - stan zaburzonej zdolności rozpoznania znanych elementów
otoczenia, przy braku zaburzenia części odbiorczej. Uszkodzenie 1rzędowych czuciowych i kojarzeniowych
obszarów kory mózgowej. Uszkodzony szlak brzuszny
Agnozja wzrokowa - trudności w rozpoznawaniu znanych obiektów przy zachowanych możliwościach
rozpoznawania ich za pomocą innych zmysłów. Pojawia się po uszkodzeniach okolic dolnej, skroniowej (kory
mózgowej), w miejscach odpowiedzialnych za scalanie pojedynczych wrażeń. Częściej występują po
uszkodzeniach prawej półkuli. Niektórzy pacjenci potrafią kopiować to co widzą, inni nie
[
Agnozja słuchowa - trudności z rozpoznawaniem dźwięków, w wyniku uszkodzenia okolic skroniowych
prawej półkuli. Agnozja słuchowa zwykle oznacza niezdolność rozpoznawania mowy, ale wyróżnia się
również niezdolność rozpoznawania dźwięków muzycznych (pacjenci nie potrafią zaśpiewać, powtórzyć
melodii) (amuzja)
Agnozja dotykowa – astereognozja - trudności w rozpoznawaniu obiektów za pomocą dotyku, ruchu,
położenia, drżenia i wibracji bez kontroli (pomocy) wzroku (mogą powiedzieć jakie cechy ma obiekt ale nie
potrafią scalić wszystkich wrażeń). Są wynikiem uszkodzeń płata ciemieniowego (okolic wtórnych
odpowiedzialnych za syntezę wrażeń) lub okolic kory czuciowej płata ciemieniowego odpowiedzialnych za
