background image

 

Akademia Coachów Wewnętrznych 

www.coaching-wewnetrzny.pl                  tel. 12 346 15 19                        tel. kom. 791 760 145  

 

 
 
Abstrakt książki: Podręcznik coachingu – S. Thorpe, J. Clifford 

 

1

 
 
 
 

Podręcznik coachingu 

Sara Thorpe, Jackie Clifford 

 
 

Opis  

 

 

 
       Autorki,  pisząc swą książkę, chciały oddać 
w ręce czytelników podręcznik umożliwiający 
zdobycie umiejętności prowadzenia coachingu. 
Dlatego zdefiniowały, czym – według nich – jest 
coaching. Następnie przedstawiły proponowany 
przez siebie model prowadzenia coachingu,
a wreszcie zaproponowały konkretne narzędzia 
coachingowe.  
       Abstrakt książki ma podobną strukturę.  
 

 
 

Zawartość abstraktu 

1. Proces coachingu i umiejętności coacha 

Coaching to zadawanie pytań, modele, narzędzia, ale przede wszystkim to proces rozwoju oraz 
proces wzajemnych interakcji zachodzących pomiędzy coachem i klientem. Na co szczególnie 
powinien zwracać uwagę coach? Jakimi umiejętnościami powinien dysponować,  żeby zapewnić 
klientowi optymalne warunki do rozwoju? Odpowiedzi na te pytania przedstawiamy na samym 
początku publikacji.  
 

2. Model prowadzenia coachingu według Sary Thorpe i Jackie Clifford 

Cykl uczenia się Davida Kolba to jeden z fundamentalnych modeli się zdobywania nowych 
umiejętności. Został on zaadaptowany dla potrzeb coachingu, dzięki czemu powstał jeden
z najpopularniejszych modeli prowadzenia coachingu. Sześć kolejnych, spójnych ze sobą
i dynamicznych etapów pozwala na szybkie i efektywne osiąganie celów.  
 

3. Narzędzia i techniki prowadzenia coachingu 

Na każdym z etapów powyższego modelu prowadzenia coachingu stosuje się różnego rodzaju 
narzędzia i techniki. W abstrakcie uwzględniono te najciekawsze i najbardziej efektywne. 
 

background image

 

Akademia Coachów Wewnętrznych 

www.coaching-wewnetrzny.pl                  tel. 12 346 15 19                        tel. kom. 0 791 760 145  

 

 
 
Abstrakt książki: Podręcznik coachingu – S. Thorpe, J. Clifford 

 

2

1. Proces coachingu i umiejętności coacha

 

 
Coaching to zadawanie pytań, modele, narzędzia ale przede wszystkim to proces 

rozwoju oraz proces wzajemnych interakcji zachodzących pomiędzy coachem i klientem. Na 
co szczególnie powinien zwracać uwagę coach? Jakimi umiejętnościami powinien 
dysponować,  żeby zapewnić klientowi optymalne warunki do rozwoju? Odpowiedzi na te 
pytania przedstawiamy na samym początku publikacji. 
 

Coaching dotyczy rozwoju człowieka i wprowadzania zmian w jego zachowaniu. Autorki 

definiują coaching jako: 

 

Pomoc danej osobie we wzmacnianiu i udoskonalaniu działania poprzez refleksję nad tym, jak 

stosuje konkretną umiejętność i/lub wiedzę. 

 
Rozwój natomiast opisują jako: 

 

Nieprzerwany (ciągły) proces wzrostu i uczenia się; dzięki niemu stajemy się kimś więcej, niż 

jesteśmy obecnie. 

 
Zatem człowiek rozwijający się napotyka na swojej drodze wiele zmian. Jedna są duże, inne małe, 
ale zmiany ciągle są obecne w życiu rozwijającego się człowieka. Ponieważ coaching to narzędzie 
wprowadzania zmian, a coach to osoba pomagająca ludziom przechodzić zmiany, poznajmy etapy 
cyklu zmiany (patrz rys. 1).  
 

 
 

 
Rys. 1. Cykl zmiany według Elisabeth Kubler-Ross.

 

Etapy cyklu zmiany: 
-  Szok  spowodowany nową sytuacją  bądź 
brakiem rozwiązania trudnej sytuacji – 
„Co to jest?! Jak to?!”. 
-  Zaprzeczenie nowym okolicznościom – 
„Niemożliwe!”. 
-  Gniew na siebie bądź innych, np. „Jak 
mogli mi to zrobić! Co za ...!” 
-  Targowanie się, czyli rozważanie 
wszystkich „za” i „przeciw”, np. „Zwolnili 
mnie. A może jednak nie? Hm, Marka 
zwolnili, więc mnie też. Ale może jednak 
jeszcze ich przekonam...” itd. 
-  Depresja spowodowana zbyt długim 
targowaniem się, rozmyślaniem nad 
sytuacją. Depresja może spowodować 
ponowny szok, np. „Miesiąc minął, a ja 
ciągle jestem bezrobotny!”. Wówczas cały 
cykl się powtórzy. Wyjściem z błędnego 
kręgu jest Akceptacja sytuacji. 
-  Akceptacja sytuacji, np. „Tak, zwolnili 
mnie. Zdarza się”. Akceptacja pozwala 
zadać sobie pytanie „Co teraz zrobię?”
pójść na przód

background image

 

Akademia Coachów Wewnętrznych 

www.coaching-wewnetrzny.pl                  tel. 12 346 15 19                        tel. kom. 0 791 760 145  

 

 
 
Abstrakt książki: Podręcznik coachingu – S. Thorpe, J. Clifford 

 

3

Coaching jest procesem rozwoju klienta. Składają się na niego zdarzenia, zachowania, 

sytuacje, myśli i emocje zachodzące pomiędzy klientem, coachem i otoczeniem. Coach powinien 
być  świadom wszystkich tych elementów i powinien tak kierować procesem coachingu, żeby 
wszystkie je uwzględniać w rozwoju klienta. Aby mógł to uczynić powinien dysponować licznymi 
umiejętnościami. Należą do nich: słuchanie, zadawanie pytań, budowanie kontaktu, 
odzwierciedlanie, parafrazowanie, udzielanie informacji zwrotnych, stosowanie komunikacji 
niewerbalnej, asertywność, rozwiązywanie konfliktów, facylitacja, planowanie oraz wywieranie 
wpływu. Poniżej przedstawiamy w skrócie wybrane elementy. 
 
Słuchanie – dziesięć wskazówek efektywnego słuchania: 

1. Znajdź swój obszar zainteresowania w tym, co mówi klient. 
2. Oceniaj treść, a nie sposób mówienia. Pomijaj wady wymowy, błędy gramatyczne. 
3.  Nie oceniaj, dopóki do końca nie zrozumiesz. 
4. Wyławiaj ciekawe pomysły. Dopytuj o interesujące wątki. 
5. Dużo słuchaj, dużo zapamiętuj, mało notuj (to przeszkadza w słuchaniu). 
6. Słuchanie to aktywna praca. Słuchając, pracuj postawą, gestami, mimiką.  
7. Koncentruj się. Opieraj się czynnikom rozpraszającym.  
8. Ochoczo podchodź do obcych ci tematów i wykorzystuj je do ćwiczenia umysłu. 
9.  Powstrzymuj reakcje emocjonalne, kiedy rozmówca cię krytykuje. Wysłuchaj, co ma do 

powiedzenia. 

10. Podsumowuj w myślach wypowiedzi klienta i czytaj z tonu głosu.   

 

Więcej na temat słuchania i komunikacji można przeczytać w książce Sztuka rozmawiania 

(autor: F. Schultz von Thun). Poniższy fragment jest częścią abstraktu książki Sztuka rozmawiania 
dostępnego w Sklepie ACW. 
 
 
            Każdy komunikat da się usłyszeć na czterech poziomach. Można by rzec, że każdy z nas ma 
czworo uszu. Są nimi: 

1.  Ucho rzeczowe – zwraca uwagę na fakty, informacje. 
2.  Ucho ujawniania się nadawcy – zwraca uwagę na to, jakie uczucia, emocje przekazuje 

nam nadawca. 

3.  Ucho relacyjne – zwraca uwagę na to, co sądzi nadawca o relacji z odbiorcą. 
4.  Ucho apelowe – zwraca uwagę na to, czego od nas chce nadawca. 

 
 
Zadawanie pytań 
Stosuj z rozmysłem pytania otwarte i zamknięte. Otwarte, by poznać sytuację klienta. Zamknięte, 
by zawęzić i sprecyzować obszerne wypowiedzi.  
Pamiętaj o siedmiu podstawowych pytaniach otwartych: kto? co? jak? gdzie? kiedy? po co? ile? 

background image

 

Akademia Coachów Wewnętrznych 

www.coaching-wewnetrzny.pl                  tel. 12 346 15 19                        tel. kom. 0 791 760 145  

 

 
 
Abstrakt książki: Podręcznik coachingu – S. Thorpe, J. Clifford 

 

4

Budowanie kontaktu sprzyja dostosowanie się do klienta. Rozmawiając z klientem, odzwierciedlaj 
jego postawę ciała, wyraz twarzy, szybkość oddechu i mówienia, tempo gestykulacji, zwroty 
językowe klienta (mów podobnymi słowami).  
 
Asertywność polega na wyrażaniu swoich potrzeb, uczuć i emocji w taki sposób, żeby nie urazić 
drugiego człowieka, ale zachęcać go do dialogu i rozmowy. Osoba asertywna jest uczciwa wobec 
siebie i wobec innych ludzi. Jest pewna siebie, pozytywnie nastawiona, a jednocześnie rozumie 
i szanuje czyjś odmienny punkt widzenia. Asertywność to relacja dwojga dorosłych, równych osób 
– bez krytyki i uległości.   
 
Zasady rozwiązywania konfliktów: 

1.  Natychmiastowa reakcja – konfliktem zajmij się od razu. Nie pozwól mu się rozwinąć. 

Konflikt jest jak pożar lasu – bardzo szybko się rozprzestrzenia.  

2. Bądź  świadom swoich emocji – uświadom je sobie i oceń, skąd się wzięły, czego 

potrzebujesz, co chcesz przekazać drugiej osobie. 

3.  Nabierz dystansu – spójrz na sytuację z perspektywy zewnętrznego obserwatora. Opanuj 

osłabiające emocje (np. gniew, złość).  

4.  Poznaj przyczyny konfliktu – zapytaj o nie rozmówcę i zacznij rozmowę o rozwiązaniu 

konfliktu. 

5.  Poznaj emocje i potrzeby klienta. Zapytaj, co czuje i czego potrzebuje? 
6. Znajdź rozwiązanie akceptowalne przez obie strony. Później je udoskonal z klientem.  
7. Jeśli emocje są bardzo silne i uniemożliwiają racjonalną współpracę, zaproponuj 

zakończenie spotkania i powrót do rozmowy po jakimś czasie. Ustal dokładną datę powrotu 
do rozmowy.  

 
Facylitacja to umiejętność  ułatwiania uczenia się i nabywania nowych umiejętności. Facylitacja 
odbywa się jednocześnie na trzech poziomach: 

-  zadanie – to temat coachingu, cel, nad którym pracujecie, 
-  proces – to sposób, w jaki przebiega coaching; to zdarzenia, zachowania, sytuacje, myśli  

i emocje zachodzące pomiędzy klientem, coachem i otoczeniem, 

-  ludzie – to relacja pomiędzy klientem i coachem oraz pomiędzy klientem i otoczeniem. 

 
 
 

background image

 

Akademia Coachów Wewnętrznych 

www.coaching-wewnetrzny.pl                  tel. 12 346 15 19                        tel. kom. 0 791 760 145  

 

 
 
Abstrakt książki: Podręcznik coachingu – S. Thorpe, J. Clifford 

 

5

2. Model prowadzenia coachingu wg Sary Thorpe i Jackie Clifford 

 

 
Cykl uczenia się Davida Kolba to jeden z fundamentalnych modeli zdobywania nowych 

umiejętności. Został on zaadaptowany dla potrzeb coachingu, dzięki czemu powstał jeden  
z najpopularniejszych modeli prowadzenia coachingu. Sześć kolejnych, spójnych ze sobą  
i dynamicznych etapów pozwala na szybkie i efektywne osiąganie celów. 

Według Davida Kolba, żeby nabyć daną umiejętność, należy przejść przez cztery kolejne 

etapy uczenia się: 

1. Doświadczenie – wykonuję to, czego chcę się nauczyć. Doświadczam danej czynności. 
2. Refleksja – 
wyciągam wnioski z tego, co zrobiłem. 
3. Teoria – 
tworzę nowy sposób wykonania danej czynności. 
4. Pragmatyzm – 
planuję nowy sposób wykonywania czynności. 

Jest to tzw. cykl uczenia się Davida Kolba, który przedstawia rysunek 2. Cykl można 
powtarzać wiele razy, do momentu kiedy opanujemy daną umiejętność.  

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 

 

Rys. 2. Cykl uczenia się Davida Kolba. 

 
Coaching prowadzony przez Sarę Thorpe i Jackie Clifford

 

składa się z 6 etapów: 

1. Określenie ogólnej potrzeby i celów coachingu.  
2.  Uzgodnienie konkretnych celów coachingu. 
3. Opracowanie szczegółowego planu coachingu.  
4.  Wykonanie zaplanowanego zadania bądź działania.  
5. Ocena działań i planowanie lepszego funkcjonowania.  
6. Zakończenie coachingu lub powtórzenie etapów 3-6. 

Doświadczenie 

 
 

Zrób coś. Wykonuję daną 

czynność. 

 

Refleksja 

Pomyśl o działaniu. Co 

dokładnie zrobiłem? Jakie 

szczegóły złożyły się na tę 

czynność? Co wyróżniało

moje działanie? 

Teoria  

Nadaj znaczenie  

refleksji. 

Uporządkowanie rozmyś-

lań. Spisanie ogólnej teorii

działania.

Pragmatyzm  

Zastosuj teorię. Jak JA tę 

teorię wykorzystam  

w swoim działaniu,  

w przyszłości? 

 

background image

 

Akademia Coachów Wewnętrznych 

www.coaching-wewnetrzny.pl                  tel. 12 346 15 19                        tel. kom. 0 791 760 145  

 

 
 
Abstrakt książki: Podręcznik coachingu – S. Thorpe, J. Clifford 

 

6

Kiedy owe sześć etapów nałożymy na cykl Kolba, otrzymamy model prowadzenia coachingu (patrz 
rys. 3). 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 

 

 
Rys. 3. Model prowadzenia coachingu wg Sary Thorpe i Jackie Clifford. 

 
 
Etap 1 – Określenie ogólnej potrzeby i celów coachingu.  
 
Etap ten składa się z następujących czynności: 

•  Wyjaśnienie klientowi, na czym polega coaching. 
•  Określenie wstępnych celów, które w trakcie dalszej rozmowy zostaną dopracowane  

i uszczegółowione. 

•  Coach zadaje pytania, aktywnie słucha, kieruje procesem określania celów. Jednak źródłem 

określającym cele jest klient.  

•  Stwierdzenie, czy coaching jest odpowiednią formą współpracy. 
•  Ustalenie warunków współpracy, czyli kontraktu. 
•  Nawiązanie kontaktu oraz zbudowanie szczerej relacji z klientem.  

 
 
Przykładowe pytania:  
Co czujesz? Czego potrzebujesz? Co chcesz osiągnąć? Jaki chcesz być za rok? Co chcesz umieć za 
6 miesięcy? Czego oczekujesz od coachingu?  
 
 

Doświadczenie 

Etap 1a. Określenie ogólnej 

potrzeby i celów coachingu 

 

Etap 4. Wykonanie 

zaplanowanego zadania bądź 

działania

Refleksja 

Etap 1b. Określenie ogólnej 

potrzeby i celów coachingu 

 

Etap 5a. Ocena działań i 

planowanie lepszego 

funkcjonowania

Teoria 

Etap 2. Uzgodnienie 

konkretnych celów coachingu

 

Etap 5b. Ocena działań i 

planowanie lepszego 

funkcjonowania

Pragmatyzm 

Etap 3. Opracowanie 

szczegółowego planu 

 

Etap 6.  Zakończenie 

coachingu lub powtórzenie 

etapów 3-6 

background image

 

Akademia Coachów Wewnętrznych 

www.coaching-wewnetrzny.pl                  tel. 12 346 15 19                        tel. kom. 0 791 760 145  

 

 
 
Abstrakt książki: Podręcznik coachingu – S. Thorpe, J. Clifford 

 

7

Etap 2 – Uzgodnienie konkretnych celów coachingu. 
 
Aby doprecyzować cele, można zastosować zasadę konstruowania celów SMART.  
 
Cel SMART jest: 

•  Specific – specyficzny, konkretny. 
•  Measurable – mierzalny, klient powinien wiedzieć, ile ma wykonać danej czynności, aby 

osiągnąć cel. 

•  Ambitious – ambitny, ale też akceptowany przez klienta, coacha i osoby trzecie biorące 

udział w działaniu. 

•  Realistic – realny dla klienta; klient powinien mieć odpowiednią ilość zasobów, np. może 

zwiększyć sprzedaż o 20% w rok, ale nie w tydzień. 

•  Timetable – określony w czasie, czyli „zwiększę sprzedaż o 20% wciągu roku”, a nie 

„zwiększę sprzedaż”. 

 
W coachingu cel powinien być także:  

•  Ekologiczny – jego realizacja nie szkodzi klientowi, coachowi ani innym ludziom. 
•  Spójny – z wartościami, przekonaniami oraz innymi celami klienta. 

 
 
Etap 3 – Opracowanie szczegółowego planu coachingu.  
 
Etap ten ma na celu stworzenie programu coachingu określającego: 

•  kolejne etapy osiągania celu oraz ich znaczenie dla klienta, 
•  czas potrzebny na cały proces coachingu oraz na każde spotkanie, 
•  wstępne zadania, które powinien wykonać klient, 
•  angażowanie osób trzecich w proces coachingu (jeśli to niezbędne), 
•  potrzebne rekwizyty i narzędzia. 

 
 
Etap 4 – Wykonanie zaplanowanego zadania bądź działania.  
 
Etap ten polega na wykonaniu zaplanowanego działania (czynności) przez klienta i zebraniu przez 
coacha informacji o tym działaniu.  
 
Klient może wykonać działanie w realnych warunkach albo w trakcie symulacji.  
Obserwacji może dokonać: 

•  coach, 
•  osoba trzecia, 
•  działania klienta są nagrywane na wideo. 

background image

 

Akademia Coachów Wewnętrznych 

www.coaching-wewnetrzny.pl                  tel. 12 346 15 19                        tel. kom. 0 791 760 145  

 

 
 
Abstrakt książki: Podręcznik coachingu – S. Thorpe, J. Clifford 

 

8

Obserwuj konkretne fakty, zdarzenia, zachowania. Nie oceniaj i nie interpretuj zachowań klienta.  
 
 
Etap 5 – Ocena działań i planowanie lepszego funkcjonowania.  
 
Podczas tego etapu następuje: 

•  przekazanie informacji zwrotnych klientowi, 
•  ocena działań, 
•  planowanie lepszego funkcjonowania. 

 
Sposób udzielania informacji zwrotnych: 

•  Powiedz klientowi, co zaobserwowałeś. Mów o konkretnych faktach i zachowaniach, 

podając przykłady. Nie przedstawiaj własnych ocen osoby klienta. Dobrze: „Zadanie 
wykonałeś w 17 minut”. Źle: „Jesteś bardzo powolny”. 

•  Przedstaw skutki działania klienta. Powiedz, jakie skutki przyniosło działanie klienta, jak 

czułeś się jako obserwator, jak zachowywali się inni ludzie w wyniku działania klienta. 

•  Zainicjuj zmiany. Powiedz, że chcesz porozmawiać z klientem na temat wyciągnięcia 

wniosków z działania i zaplanowania zmian.  

 
Ocena działań 
Nie oceniaj działań klienta, lecz pomóż mu samemu ocenić  własne działania. Możesz 
przeprowadzić ocenę 360 stopni działania klienta wśród osób trzecich i przedstawić klientowi jej 
wyniki. Lecz sam nie oceniaj. Przekazuj oceny i pomagaj klientowi dokonać oceny własnego 
działania.  
 
Przekazaną ocenę klient może: 

•  przyjąć, 
•  odrzucić, 
•  odłożyć na bok (klient szuka gdzie indziej potwierdzenia lub zaprzeczenia oceny. Po  

zgromadzeniu odpowiednich danych przyjmuje albo odrzuca ocenę). 

 
Planowanie lepszego funkcjonowania 
Klient szuka nowych możliwości i rozwiązań. Planuje efektywniejsze działanie na przyszłość. 
Coach natomiast: 

•  zachęca do kreatywności, 
•  stwarza warunki do twórczego myślenia, 
•  wzmacnia pomysły klienta (nie ocenia ich), 
•  pomaga eksplorować pomysły – zadaje pytania w celu rozwijania pomysłów, 
•  sugeruje rozwiązania (autorki twierdzą,  że coach może sugerować rozwiązania, 

pozostawiając wybór któregoś z nich klientowi. W innych publikacjach na temat coachingu 

background image

 

Akademia Coachów Wewnętrznych 

www.coaching-wewnetrzny.pl                  tel. 12 346 15 19                        tel. kom. 0 791 760 145  

 

 
 
Abstrakt książki: Podręcznik coachingu – S. Thorpe, J. Clifford 

 

9

można znaleźć zakaz sugerowania rozwiązań. Krok ten zależy od nurtu, w jakim pracuje 
coach). 

 
   Na tym etapie często przydaje się:  

•  kreatywność zarówno coacha, jak i klienta. Gdy klient powie „nie wiem”, coach powinien 

pomóc znaleźć rozwiązanie.  

•  znajomość różnych historii, metafor, cytatów oraz umiejętność tworzenia przenośni. 

Metafory i historie powinny „dawać do myślenia”, ale NIE powinny sugerować wprost 
rozwiązania. Powinny być materiałem do rozmowy, rozważań i tworzenia własnych 
rozwiązań. 

 
Etap 5. może być powtarzany kilka razy, aż klient opanuje nowe umiejętności i zacznie efektywnie 
funkcjonować w obszarze, który podlegał coachingowi. 
 
Etap 6 – Zakończenie coachingu lub powtórzenie etapów 3–6. 
 
Na poprzednim etapie klient przemyślał swoje postępowanie, wyciągnął z niego wnioski 
i zaplanował ulepszenia. Teraz określa, jak wykorzysta je w przyszłości w działaniu. 
 
Przykładowe pytania coacha: 

-  Co teraz z tym zrobisz? 
-  Jak to wykorzystasz? 
-  Jak zastosujesz te wnioski w praktyce?  
- Co 

dokładnie zrobisz? 

-  Co ci to da? 
- Czy 

osiągnąłeś cel? 

- Czy 

osiągniesz go, jeśli zaczniesz postępować w ten nowy sposób? 

 
Jeśli etapy 15 pozwoliły klientowi osiągnąć cel, wówczas coaching można zakończyć. Jeśli nie, 
należy powtórzyć etapy 36.  
 
Skąd wiadomo, kiedy zakończyć coaching? 
Ian Davidson, autor książki Tu i teraz, na podobne pytanie odpowiada krótką metaforą: 
- Wszyscy obecni to wiedzą. Wszyscy obecni wiedzą, kiedy kończy się poród. 
Osoba, która krzyczała – uspokoi się. Osoba, która milczała – zacznie głośno krzyczeć.  
Oznacza to, że nowa, właśnie powstała część klienta będzie głośniejsza od tej, która przyszła do 
coacha. Osoba będzie w nowy sposób zachowywać się i zachowanie to stanie się „głośniejsze” 
(bardziej efektywne i widoczne) od poprzedniego. 
 
Jeśli coach i klient podejmą decyzję o zakończeniu coachingu, należy przeprowadzić ocenę 
programu coachingu.  

background image

 

Akademia Coachów Wewnętrznych 

www.coaching-wewnetrzny.pl                  tel. 12 346 15 19                        tel. kom. 0 791 760 145  

 

 
 
Abstrakt książki: Podręcznik coachingu – S. Thorpe, J. Clifford 

 

10

3. Narzędzia i techniki prowadzenia coachingu

 

 

Na każdym z etapów powyższego modelu prowadzenia coachingu stosuje się różnego 

rodzaju narzędzia i techniki. W tej części abstraktu przedstawiamy kilka narzędzi wybranych  
z omawianej książki. 
 
Mapa podróży 

Narzędzie ma na celu określenie: dotychczasowych dokonań klienta, jego celów na coaching 

oraz potrzeb, które chce zaspokoić. 

Poproś klienta, żeby zastanowił się nad swoją sytuacją i pisemnie odpowiedział na poniższe 

pytania, a następnie ustnie przedstawił swoje odpowiedzi. Pytania: 

-  Jak dobrze posługuję się daną umiejętnością?/ Jak dobrze radzę sobie w danej sytuacji? 
- Czego 

dotąd dokonałem na tym obszarze? 

-  Na jakim poziomie umiejętności chciałbym się znaleźć? 
- Co 

chciałbym robić? 

-  Kto lub co mnie powstrzymuje? 
- Jak 

mogę się dostać tam, gdzie chcę być? 

- Jakie 

środki są mi do tego potrzebne? 

- Jak 

się będę czuł, kiedy tam dotrę? 

Omów z klientem jego odpowiedzi oraz sprecyzuj cele i dokonania (osiągnięcia) klienta. 
 
Wzloty i upadki 

Celem tego narzędzia jest poznanie doświadczeń klienta, jego sukcesów i trudnych chwil. 

Zebranie informacji o tym, jak klient reaguje na sukcesy, a jak na trudności.  

Poproś klienta, żeby przedzielił kartkę papieru poziomą linią na dwie równe części. Nad linią 

niech wypisze wszystkie dotychczasowe osiągnięcia i sukcesy w obszarze podlegającym 
coachingowi. Pod linią niech umieści trudności, które napotkał. Następnie omów z klientem 
wszystkie wymienione sukcesy i trudności.  

Przy sukcesach zwracaj uwagę na to, w jaki sposób klient je osiągnął, co mu pomogło, jak się 

czuł, jakie emocje przeżywał, w jaki sposób może wykorzystać swoje doświadczenia  
w obecnej chwili? Odkryj mocne strony klienta. 

Przy trudnościach pytaj, co pomogło mu je przezwyciężyć, jakie umiejętności wykorzystał, by  

z nich wyjść? 

Podkreślaj i wzmacniaj wszelkie osiągnięcia, umiejętności i wspierające emocje klienta. 

Następnie zapytaj, które z nich będzie mógł wykorzystać w przyszłości, jeśli znajdzie się w trudnej 
sytuacji. A których może użyć już teraz, by osiągnąć cel? Odpowiedzi uwzględnij w programie  
coachingu.  

 

Niedokończone zdania 

Narzędzie to pomaga zaangażować klienta w pracę nad celem. Można go zastosować, kiedy 

klient jest rozkojarzony, myśli o innych sprawach.  

background image

 

Akademia Coachów Wewnętrznych 

www.coaching-wewnetrzny.pl                  tel. 12 346 15 19                        tel. kom. 0 791 760 145  

 

 
 
Abstrakt książki: Podręcznik coachingu – S. Thorpe, J. Clifford 

 

11

Poproś klienta, żeby dokończył zdania, który Ty rozpoczniesz. Zdania mają być prawdziwe, tzn. 

powinny przedstawiać rzeczywiste sytuacje, umiejętności, emocje klienta. Wymyślaj zdania 
pasujące do celów i sytuacji klienta. Oto kilka przykładów: 

- Kiedy 

zacznę wdrażać swój plan działania, zamierzam... 

-  W trakcie realizacji celu, będę wykonywał czynności, które lubię. Należą do nich:... 
- Po 

osiągnięciu celu będę miał... 

- Chcę osiągnąć cel, bo jestem... 
- Czuję, że chcę... 

 
Oddaj to 

Celem  ćwiczenia jest poznanie umiejętności komunikacyjnych klienta oraz uświadomienie 

klientowi, jak się zachowuje, prosząc o coś innych. Ćwiczenie najlepiej wykonywać, kiedy 
coaching dotyczy zwracania się z prośbą o coś do innych.  

Do  ćwiczenia będzie potrzebna osoba trzecia – Asystent. Poproś klienta, żeby oddał 

Asystentowi jakiś swój cenny przedmiot (np. zegarek, telefon, laptop). Następnie poleć klientowi 
odzyskać ów przedmiot za pomocą dialogu. Kontakt fizyczny z osobą jest zakazany. Powiedz, że 
Asystent odda przedmiot, kiedy klient wypowie „magiczne słowa”. Owe „magiczne słowa” dasz 
Asystentowi zapisane na kartce. Oczywiście nie pokazujesz ich klientowi. Magiczne słowa brzmią 
„Co mam zrobić, żeby dostać z powrotem mój...?”.  

Po wykonaniu ćwiczenia omów zachowania klienta i rezultaty tych zachowań. Wnioski dołącz 

do planu coachingu. 
 
Pytania „Co by było, gdyby...” 

Narzędzie ma zachęcić klienta do zauważenia nowych możliwości i tworzenia nowych 

rozwiązań. Ćwiczenie to polega na zadawaniu klientowi pytań zaczynających się od słów „Co by 
było, gdyby...”
. Zadaj pytania dostosowane do sytuacji klienta. Bądź kreatywny i pozwól klientowi 
być kreatywnym. Nie oceniaj wypowiedzi klienta, lecz zachęcaj do tworzenia. Następnie pogłębiaj 
wypowiedzi klienta, precyzując pojawiające się możliwości i rozwiązania.  
Przykładowe pytania: 

-  Co by było, gdybyś dysponował nieograniczonymi środkami? 
-  Co by było, gdybyś ominął wszelkie przeszkody znajdujące się na drodze do celu? 
-  Co by było, gdyby wokół ciebie znajdowały się inne osoby? 
-  Co by było, gdybyś z nimi porozmawiał o swoich celach? 
-  Co by było, gdybyś był... bardzo pewnym siebie i optymistycznie nastawionym do 

rzeczywistości człowiekiem? (kiedy klient twierdzi, że brakuje mu pewności siebie 
i optymizmu) 

 
Technika przeglądu 

Zastosowana na początku coachingu służy wydobywaniu zasobów. Użyta na końcu pomaga 

ocenić proces coachingu. 

Poleć klientowi uzupełnić następującą tabelkę: 

background image

 

Akademia Coachów Wewnętrznych 

www.coaching-wewnetrzny.pl                  tel. 12 346 15 19                        tel. kom. 0 791 760 145  

 

 
 
Abstrakt książki: Podręcznik coachingu – S. Thorpe, J. Clifford 

 

12

 

Co się udało? 

Jak i dlaczego? 

Następnym razem... 



 

 

  

Następnie poleć klientowi uzupełnić drugą tabelkę: 
 

Co się nie udało? 

Jak i dlaczego? 

Następnym razem... 



 

 

 

Klient może mieć trudności z uzupełnieniem tabelek, dlatego przed wykonaniem ćwiczenia 

warto porozmawiać z nim zarówno o mocnych, jak i słabych stronach jego działania. 

Po uzupełnieniu tabelek omów je z klientem, zwracając uwagę na jego zasoby i wnioski na 

przyszłość. Uwzględnij je w programie coachingu.    
 
Mocne strony osobowości 

Narzędzie to pomaga klientowi odkryć swoje mocne cechy i lepiej poznać siebie. 

Przygotuj kwestionariusz: zestaw kilkudziesięciu cech charakteru oraz przymiotników opisujących 
człowieka. Pozostaw też kilka wolnych miejsc na dopisanie cech, których nie ma na liście, a opisują 
klienta. Poproś klienta, żeby zaznaczył te, które do niego pasują. Jeśli klient się zgodzi i jest to 
możliwe, możesz zebrać informacje o kliencie w formie oceny 360 stopni, prosząc osoby 
z otoczenia klienta o uzupełnienie kwestionariusza polegające na wskazaniu słów pasujących do 
klienta.  

Następnie posłuż się wynikami do zbudowania razem z klientem „listy mocnych stron klienta” 

oraz „listy możliwości” osiągnięcia celu.  

background image

 

Akademia Coachów Wewnętrznych 

www.coaching-wewnetrzny.pl                  tel. 12 346 15 19                        tel. kom. 0 791 760 145  

 

 
 
Abstrakt książki: Podręcznik coachingu – S. Thorpe, J. Clifford 

 

13

Wybrane publikacje ACW  

 

Książki 

Jednominutowy coach 

 

 

Autor: Tomasz Dulewicz 

Coaching wewnętrzny. Materiały 

szkoleniowe 

 

Autor: Tomasz Dulewicz 

 

Abstrakty (streszczenia książek) 

 

 

Książka: Podręcznik coachingu 

Autor książki: S. Thorpe, J. Clifford 

 

 

 

Książka: Mistrzowski coaching 

Autor książki: R. Hargrove

      

oraz inne: 

Książka: Tenis: wewnętrzna gra 

Autor książki: W.T. Gallwey 

Książka: Sztuka rozmawiania 

Autor książki: F. Schulz von Thun   

 

Więcej informacji o publikacjach na 

www.coaching-wewnetrzny.pl/sklep/