Mendelejew Dmitrij

(1834 - 1907 r.)

    Urodzony w 1834 r. w Tobolsku, Syberia (Rosja). Chemik rosyjski, twórca okresowego 
układu pierwiastków. Zmarł w 1907 r., w wieku 72 lat. 

    Mendelejew był najmłodszym z piętnaściorga dzieci kierownika szkoły. Kiedy jego 
ojciec oślepł i stracił pracę, matka, aby utrzymać tak liczną rodzinę, założyła wytwórnię 
szkła. Chłopiec miał 15 lat, gdy zmarł mu ojciec; kilka lat później przeżył śmierć matki. 

    Dorósłszy studiował nauki ścisłe w Odessie, Petersburgu i Heidelbergu; później został 
profesorem chemii na uniwersytecie w Petersburgu. W 1896 r., badając ciężar atomowy 
różnych pierwiastków, ustalił zależność ich właściwości od ciężaru atomowego. 
Sformułował wówczas prawo, zwane prawem okresowości, głoszące, że właściwości 
pierwiastków chemicznych zmieniają się okresowo przy ich uszeregowaniu według 
ciężaru atomowego. Na tej podstawie uszeregował wszystkie 63 znane wówczas 
pierwiastki według ich ciężaru atomowego w taki sposób, że wykazują one periodyczną 
powtarzalność właściwości chemicznych i fizycznych. Taka klasyfikacja nazywa się 
układem okresowym pierwiastków. 

    Na podstawie prawa okresowości Mendelejew przewidział istnienie i niektóre 
właściwości pierwiastków wówczas jeszcze nie odkrytych, między innymi galu, skandu, 
germanu, polonu, transu. 

    Początkowo uczeni sceptycznie odnieśli się do teorii Mendelejewa, ale już wkrótce 
odkryto nowe pierwiastki, które potwierdziły słuszność jego przewidywań, i Mendelejew 
zyskał światową sławę.