background image

Historia gospodarcza

wykłady

prowadzący:

prof. Z. Bik

notatki:

Mateusz Cisło

kierunek:

Gospodarka i Administracja Publiczna

rok 2009/2010,

semestr letni

- 1 -

MateuczCisko

DDDDDDDDDDD

DDDDDDDDDDD

DDDDDDOOOOODDDDDDDDDDDDD

DDDDDD

WWWWWWWWWWDDDDDDDDDDDD

OODDDDDDDOOOOOOOO

OPPooooPPPPOOOOOOO

oooooooooooooooooooooo

ffffffffffffffffffffggggffffffffffffffffffffff

ffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff

ffffffff

background image

Temat 1

Wprowadzenie – periodyzacja dziejów, feudalizm.

Wprowadzenie – periodyzacja dziejów, feudalizm.

04.03.2010

11.03.2010

P

ERIODYZACJA

– wspólnota pierwotna

– niewolnictwo (czasy starożytne)
– feudalizm

– kapitalizm (od XIX w. w Anglii)
– socjalizm/komunizm (od XX w.)

Alternatywny sposób periodyzacji

– starożytność do upadku Zachodniego Cesarstwa Rzymskiego

– średniowiecze 476-1492r.
– czasy nowożytne

– czasy najnowsze (od I wojny światowej do dziś)

F

EUDALIZM

Ustrój społeczno-gospodarczy, mający swój początek w rozkładzie wspólnoty pierwotnej; polega na podległości prawnej 

i gospodarczej jednych grup społecznych innym grupom; występuje reglamentacja rynku i handlu oraz bardzo ograniczona  
mobilność społeczna (nie dotyczy kupców, żaków, rzemieślników, rycerzy)

Stany w społeczeństwie feudalnym:

– stan feudalny (świecki i duchowny)

– mieszczaństwo (nie poddane prawom feudalnym, chyba że miasto było własnością prywatną)

– chłopi (warstwa pozbawiona praw)

Władza pozostawała w rękach monarchy, który rządził razem ze szlachtą (monarchia stanowa) lub samodzielnie (monarchia 

absolutna). Na początku feudalizmu możliwa była ruchliwość społeczna, później w wyniku krystalizowania się i zamykania 
stanów, jedynie król lub sejm mógł nadać nobilitację

Szlachta   - stan powstały  z  zamożnych posiadaczy  ziemskich,  bogatych  właścicieli   niewolników (na   południu Europy),  

urzędników  dworskich,   dawnej   starszyzny  plemiennej,   nielicznych  osób  nobilitowanych   oraz   jednostek   które   zawłaszczyły 
ziemię, rozciągnęły zwierzchnictwo nad sąsiadami, otrzymały ziemię z nadania władcy

System wasalny w Europie zachodniej:

- 2 -

background image

Temat: Wprowadzenie – periodyzacja dziejów, feudalizm.

Chłopstwo

W początkowej fazie feudalizmu, chłopi byli wolni, lecz wskutek niebezpieczeństw, częstych wojen oraz długów zmuszeni 

byli oddawać się w poddaństwo, celem zyskania ochrony i pomocy; na ziemiach polskich, do stanu chłopskiego spadła również 
zubożała część rycerstwa.

W lepszej sytuacji niż chłopi, znajdowali się wolni osadnicy, którzy byli zwolnieni przez pewien określony czas z płacenia 

renty feudalnej, w zamian za zagospodarowanie terenów niezasiedlonych, przy czym osadnicy w Holandii, Szwajcarii, Prusach i  
krajach skandynawskich nie oddawali się w poddaństwo.

Renta feudalna

Początkowo   uiszczana   w   formie   naturalnej,   później   w   XIV-XV   w.   upowszechniła   się   forma   pieniężna;   natomiast   w  

niektórych rejonach obowiązywała renta odrobkowa – pańszczyzna.

Idea uniwersalizmu (idea universitas)

Była to koncepcja łącząca i spajająca Europę (universitas – powszechny, ogólny), ideę uniwersalizmu w Europie, cechowała 

jedność w różnorodności, owa jedność była zapewniana przez:

Kościół katolicki

język łaciński jako język elit i religii

zakony jako centra gospodarczo-kulturalne; Loci Sancti – święte miejsca – Palestyna, Rzym, Santiago di Compostella

uniwersytety – Bolonia (zarządzany przez studentów), Paryż (zarządzany przez profesurę)

kodeks honorowy (rycerski)

Rolnictwo

Było podstawą gospodarki w średniowieczu; posiadłości dzieliły się na jednostki ściśle użytkowe dla dworu i wspólnie  

używane przez dwór oraz wieś.

Łan (włóka) – obszar, który mogła obrobić w ciągu roku jedna rodzina przy pomocy pary zwierząt pociągowych, przeważnie  

od 18 do 25ha

gospodarka żarowa (Polska, Europa środkowa)

dwupolówka (południe Europy)

- 3 -

król, władca

hrabia, książe, biskup

pan feudalny

chłop

background image

Temat: Wprowadzenie – periodyzacja dziejów, feudalizm.

trójpolówka (Wielka Brytania); trójpolówka w Polsce upowszechniła się stopniowo dopiero w XII i XIII w.

Na terenie Polski uprawiano wszystkie zboża, dodatkowo w kilku odmianach, głównie jednak żyto

Obszary polskie

250 tys. km2 – obszar etniczny Polski, w dobie piastowskiej, żyło na nim prawdopodobnie 2,5 mln ludzi

E

PIDEMIE

Ok. 1347r.  „czarna śmierć”  - dżuma przywieziona z północnej Afryki, rozprzestrzeniła się po całej zachodniej Europie,  

wskutek   czego   zmarło   od   40-50%   ludności.   Skutkiem   czarnej   śmierci,   było   gwałtowne   zahamowanie   handlu,   kolonizacji, 
zubożenie społeczeństwa i zniknięcie wielu miejscowości oraz miast, kryzys został dodatkowo pogłębiony przez wojnę 100-
letnią pomiędzy Francją, a Anglią.

Do Europy środkowo-wschodniej, dżuma dotarła dopiero w końcowym etapie epidemii i nie spowodowała tak ogromnych 

strat; wiek XIV był dla tej części Europy przełomowy, gdyż bardzo silna była pozycja Polski i Węgier oraz upowszechniła się 
struktura stanowa.

C

YWILIZACJA

 

MIEJSKA

Pojawiła się jeszcze przed wykształceniem cywilizacji europejskiej na Bliskim Wschodzie, lecz dopiero w Grecji  „miasto 

stało się miastem” (polis)

Geneza miast:

kontynuacje metropolii rzymskich

siedziby legionów rzymskich (Paryż, Wiedeń)

teoria targowa – miasta powstawały w miejscach odbywania się targów

ośrodki kultu religijnego

miasta powstałe z nadania władzy

teoria grodowa – najważniejsza dla Europy środkowej; na wzniesieniu znajdowała się siedziba władcy, wokół tej 
siedziby gromadziła się ludność, która świadczyła usługi wobec grodu, dworu, z czasem osady te rozrastały się, a 
późniejsze prawo lokacyjne uporządkowało je i ustanowiło samorząd miejski

Miasta polskie, znaczenie Krakowa

Charakterystyczną   cechą   polskiej   urbanizacji   był   policentryzm,   czyli   brak   jednego,   wiodącego,   centralnego   ośrodka 

miejskiego. Pierwotnie, centrum politycznym kraju pozostawało Gniezno, później podczas rozbicia dzielnicowego Kraków, który 
stał się metropolią już w średniowieczu – w 1320r. odbyła się w Krakowie koronacja Władysława Łokietka, natomiast od końca 
Xvw. odbywało się w Krakowie 30% Sejmów.

Kraków od XV w. był centrum życia kulturalnego, handlowego (prawo składu na miedź i wino), religijnego i oświatowego,  

dzięki   założonej   w   XVI   w.   przez   Kazimierza   Wielkiego  Akademii   Krakowskiej.   Miasto   szeroko   przyjmowało   osadników 
i kolonizatorów z zagranicy – głównie Niemiec i dużą falę Włochów – pisarzy, drukarzy, artystów, architektów, to właśnie owi  
przybysze   tworzyli   barwną   mozaikę   kulturową   i   religijną   Krakowa,   choć   wieloetniczność   jeszcze   mocniej   zaznaczała   się 
w miastach kresowych – np. we Lwowie, gdzie prężnie działali m.in. tzw. „Ormianie polscy” i Żydzi

Bez wątpienia, jednym z powodów osiadania na terenach polskich licznych przybyszów, była panująca w XVI w. tolerancja 

kulturowa   i   religijna   (w   przeciwieństwie   do   reszty   Europy),   będąca   w   dużej   mierze   owocem   zdrowego   rozsądku;   walka 
odbywała się jedynie „na pióra”, a do historii przeszło stwierdzenie Zygmunta Augusta: „Ja nie będę Panem waszych sumień”

- 4 -

background image

Temat: Wprowadzenie – periodyzacja dziejów, feudalizm.

W XVI w. Kraków znalazł się na obrzeżach Królestwa, pod koniec wieku, za dynastii Wazów, następowało stopniowe 

przenoszenie centrum do Warszawy, choć oficjalnie wciąż Kraków był nazywany „Caput Regni Poloniae” - „Głowa Państwa  
Polskiego”  
lub  „Civitas metropolitana” - „Centrum metropolitarne”.  Do końca XVII w. wciąż przechowywano w Krakowie 
regalia królewskie.

Kolejną gospodarczą stolicą Polski, stał się Gdańsk, natomiast po rozbiorach wykształciły się Poznań, Warszawa, Wilno, 

Lwów   (zyskał   względem   Krakowa),   Łódź   –   każde     z   owych   miast,   przyjmowało   wzorce   zaborców,   lecz   jednocześnie 
zachowywało swoją ciągłość historyczną

Utworzono Rzeczypospolitą Krakowską, należącą do wszystkich zaborców, którzy nie potrafili wcześniej rozdzielić miasta, 

jednak w tym czasie, Kraków miał zdecydowanie bardziej znaczenie prestiżowe niż gospodarcze.

- 5 -

background image

Temat 2

Średniowieczny handel

Średniowieczny handel

11.03.2010

S

TOSUNKI

 

HANDLOWE

 P

OLSKI

 

I

 W

ĘGIER

Węgry były jednym z pierwszych partnerów handlowych Polski, ten prężny, wywodzący się z Azji lud, osiadał intensywnie 

na terenach Niziny Padeńskiej i został pokonany dopiero w 955r.

Intensywna wymiana handlowa z Węgrami odbywała się przez „Szlak węgierski” i polegała na wymianie miedzi oraz wina,  

za sól wydobywaną w kopalniach w Bochni i Wieliczce. Sól jako główny środek konserwujący miała ówcześnie ogromne 
znaczenie, dowodem tego jest, iż kopalnie soli były regaliami królewskimi (dochody z nich, były zastrzeżone dla króla) i dochód  
z nich stanowił 30% dochodów Królestwa. Stosunki z Węgrami były zatem bez wątpienia bardzo przyjazne i prowadziły do  
obustronnych korzyści.

C

HARAKTERYSTYKA

 

HANDLU

 

W

 

ŚREDNIOWIECZU

We   wczesnym   średniowieczu,   handel   miał   charakter   regionalny,   występowały   jedynie   zaczątki   szerokiej   wymiany 

handlowej. Wiek IX – X, to czołowa pozycja Konstantynopola i początek rozwoju Wenecji oraz Amalfi, do rewolucji i znacznego 
przyspieszenia rozwoju przyczyniły się wówczas wyprawy krzyżowe.

Szampania – neutralny politycznie, położona w płn.-wsch. Francji nad Marną i Sekwaną, pomiędzy Niemcami, Italią i  

Francją region, stał się w XIIIw. niezwykle dogodnym pośrednikiem w europejskim handlu – rocznie odbywało się 6 jarmarków,  
na których trwała wymiana handlowa; kres świetności przypadł na XIV w., lecz jarmarki szampańskie uważa się za jeden z  
przełomów w ówczesnym handlu.

W XV w. handel między północą a południem, prowadził głównie przez cieśninę gibraltarską, a szlaki handlowe przez Alpy, 

wiodły przełęczami, m.in. Brennet i św. Gotharda, którymi kupcy włoscy, przewozili towary do Europy.

Rozkwit handlu warunkowany był przez:

– położenie geograficzne (najlepiej zatoka, lub brzeg spławnej rzeki)

– posiadanie zabezpieczonego portu (zabezpieczenie od sztormów i przeciwników)

Handel lewantyński

Średniowieczny   i   nowożytny   handel   prowadzony   szlakiem   łączącym   przez   Morze   Śródziemne   Europę   z   Lewantem, 

a pośrednio z Dalekim Wschodem; we wczesnym średniowieczu dominowali na nim Arabowie, Grecy i Żydzi, w czasie wypraw  
krzyżowych ten handel przejęli mieszczanie Wenecji, Genui i Pizy

P

OTĘGI

 

HANDLOWE

 M

ORZA

 Ś

RÓDZIEMNEGO

Wenecja

Republika, na czele której stał doża.

Wenecja posiadała dogodne położenie w zatoce, rozczłonkowana była na liczne wyspy; dodatkowym atutem było posiadanie  

utalentowanych   kupców  i   żeglarzy;  Wenecja   była  „Królową  mody”,   „Drugim   Bizancjum”,   „Miastem  wszelkiego   piękna”,  
„Serenissima Republica” - „Najjaśniejsza Republika”.

Miasto dominowało niepodzielnie w handlu śródziemnomorskim i zdobyło liczne posiadłości – Syr, Tyr, Epir, Peloponez,  

Kretę itd. Wenecja traktowała Adriatyk jako swoje własne morze. Charakterystyczny był ustrój i porządek społeczny – wolność  
połączona z dyscypliną. Po odkryciach geograficznych, Wenecja jak i inne miasta włoskie, zaczęły tracić na swoim znaczeniu, 
kres świetności spowodowały natomiast wojny napoleońskie.

- 6 -

background image

Temat: Średniowieczny handel

Genua

Republika – „La Superba Genova” - „Dumna Genua”.

Największa finansowa potęga XVI w., tam właśnie powstały zalążki banków i bankowości, posiadłości miasta w Grecji i na 

Cyprze, jak również kolonie nad Morzem Czarnym

Amalfia

Miasto prężnie rozwijające się do czasu napadnięcia przez Pisę w XI w., później po niezwykle zażartej i ostrej walce, Pisa  

również poniosła klęskę w 1284r. w wyniku czego nastąpiło zasypanie i spętanie portu łańcuchami, co na zawsze zakończyło  
działalność handlową tego miasta.

Inne miasta odrywały jedynie rolę podrzędną w handlu lewantyńskim, były zmuszone do handlu przez pośredników:

– Florencja

– Mediolan

– Rawenna

– Ancona

– Siena

– Bolonia

– miasta katalońskie

H

ANZA

Związek miast handlowych Europy Północnej z czasów Średniowiecza i początku ery nowożytnej - miasta należące do  

związku popierały się na polu ekonomicznym, utrudniając pracę kupcom z miast nie należących do związku. Pierwsze hanzy 
powstały w XII wieku w Niderlandach, następna (tzw. hanza londyńska) składała się z 15 miast z Flandrii i ułatwiała im handel  
wełną z Anglii.

Początkiem były pojedyncze umowy pomiędzy kupcami, później Hansa zrzeszała już ok. 70 miast o dogodnym położeniu,  

przodującymi miastami były: Hamburg, Szczecin, Rostock, Brema i Lubecka.

Największą sławę zdobyła tzw. Hanza niemiecka ("Hanza"), która w XIV-XV w. gromadziła praktycznie wszystkie miasta  

pobrzeża Morza Północnego i Bałtyckiego, po uzyskaniu monopolu na wspomnianych akwenach Hanza osiągała wielkie zyski, a 
należące do niej miasta często wówczas właśnie przeżywały świetność.

W  szczytowym   okresie   rozwoju   Hanza   liczyła   około  160  miast   pod   przewodnictwem   Lubeki,   a   językiem   urzędowym 

Związku była odmiana języka dolnosaksońskiego z rejonu tegoż miasta; elegaci z miast hanzeatyckich zjeżdżali się co jakiś czas  
i opracowywali wspólną politykę (tzw. Hansetage) - ostatni zjazd delegatów miast hanzeatyckich odbył się w 1669 r. 

N

IDERLANDY

Właśnie tam, zbiegały się wszystkie drogi handlowe.

W XV w. Brugia została centrum handlu europejskiego, jako spadkobierca jarmarków szampańskich, jednak w późniejszym  

czasie handel przesunął się do Antwerpii, a równolegle, rozwijały się też jarmarki w Genewie.

- 7 -

background image

Temat: Średniowieczny handel

M

ONOPOLIŚCI

 

I

 

MIASTA

 

JARMARCZNE

monopoliści

miasta jarmarczne

- handel na własną rękę

- ograniczenie konkurencji

- polityka aktywna

Szczecin, Genewa, Hamburg

- handel pośredniczący

- polityka pasywna

Przedmioty handlu miast hazeatyckich:

– zboże (z Danii, Niemiec, Polski, Czech, Brandenburgii do Holandii, Skandynawii, Anglii i Szkocji)

– wełna

– skóry

– węgiel drzewny

– ryby (ok. 200 dni postu w ciągu roku)

– sól

– wina, piwo niemieckie

– bursztyn

– kamienie młyńskie

– różne metale

T

OWARY

– korzenie (m.in. cynamon, bazylia, gorczyca, goździki, imbir, kminek, majeranek, pieprz, szafran, tymianek)

– barwniki (szafran)

– owoce południowe (śliwki damasceńskie)

– mirra, kadzidło, balsam, ambra

– cukier trzcinowy

– tkaniny wełniane, bawełniane, jedwabne

– dywany („dzieła rąk pogańskich”)

Były to przedmioty o wysokiej wartości i wąskim kręgu odbiorców. Zachód w zamian za nie, płacił kruszcami szlachetnymi,  

czego skutkiem był ich szeroki odpływ; oferowano również drewno, broń, zboże i sukna europejskie (materiały wełniane),  
jednak Europa miała wyraźny deficyt handlowy.

- 8 -

background image

Temat 3

Wielkie odkrycia geograficzne

Wielkie odkrycia geograficzne

18.03.2010

P

RZYCZYNY

 

ODKRYĆ

– deficyt srebra i złota w Europie

– postęp w technice nawigacji (nowe przyrządy nawigacyjne, busola, mapy zarysów lądów, astrolabium)

– konstrukcja karabeli, nowy typ ożaglowania (fok)

– zwycięstwo reconquisty w 1492r. doprowadziło do powstania sił społecznych zainteresowane nowymi odkryciami 

– głównie drobnego rycerstwa hiszpańskiego i portugalskiego, które nie miało zajęcia wobec pokonania arabów

– zainteresowanie kolonizacją Europejczyków, renesansowy duch oraz zdolność do podjęcia ryzyka – Europejczycy 

mieli gorszy potencjał i przygotowanie do dalekich wypraw morskich niż Arabowie czy Chińczycy

S

KUTKI

– rewolucja gospodarcza i społeczna

– zniszczenie kwitnących cywilizacji i religii Ameryki

– nowy system społeczno-gospodarczy – kolonializm

– budowa europejskich potęg kosztem skolonializowanych terenów

– nowe choroby na kontynencie amerykańskim

– powstanie nowożytnego niewolnictwa – najpierw wykorzystywanie Indian, a później sprowadzanie niewolników z 

Czarnej Afryki

– duża ilość napływających do Europy kruszców szlachetnych – rozwój piractwa

– inflacja kruszców, spadek wartości pieniądza

– rewolucja cen w Europie – ceny zbóż wzrosły 4-5 krotnie

– świetna koniunktura w Europie

– rewolucja handlowa, zmiana szlaków handlowych – dominacja szlaku atlantyckiego

– stopniowa utrata znaczenia Wenecji i Genui

– rozkwit Lizbony, Sewilli, Cadiz, Amsterdamu i Antwerpii

– kupcy wędrowni zamieniali się na osiadłych

– zamiana struktury handlu – nowe towary: kawa, herbata, tytoń, bawełna

– handel niewolnikami afrykańskimi

– zetknięcie się ekosystemów – pomidory, kukurydza, fasola, ziemniaki sprowadzone do Europy

– diametralna zmiana życia i nowy kierunek rozwoju gospodarczego

– początek globalizacji – światowy obieg ludzi, towarów i usług

A

MERYKA

 P

ÓŁNOCNA

Pierwszymi kolonizatorami byli Anglicy i Holendrzy, którzy w późniejszym czasie zbuntowali się przeciwko metropoliom.  

W USA powstała pierwsza republika i konstytucja – był to wówczas ustrój zupełnie nowy i inny niż te znane w Europie;  
zjawisko   to   było   zwane  „rewolucją   amerykańską”,   gdyż  Amerykanie   zaczęli   budować   państwo   na   fundamencie   wolności 
i równości.

- 9 -

background image

Temat: Wielkie odkrycia geograficzne

D

UALIZM

 

AGRARNY

 

W

 E

UROPIE

Dwoistość rozwoju rolnictwa w Europie – w XIV w. rolnictwo przeszło kryzys za sprawą dżumy i wojny 100-letniej, wiek  

XV, to czas rozwoju, spowodowanego przez koniunkturę, co wykorzystała szlachta, tworząc dwa modele:

– stopniowego rozluźniania więzów feudalnych (Europa zachodnia, np. Anglia)

– przypisanie chłopów do ziemi i refeudalizacja (Europa środkowo-wschodnia, np. Polska)

Anglia

Występował proces grodzeń – ziemię zamieniano na pastwiska, które były o wiele bardziej dochodowe, co prowadziło do 

komasowania ziemi i oddawaniu jej chłopom w dzierżawę. Zrodził się nowy rodzaj szlachty –  new gentry; we Francji dominował 
nieco zmodyfikowany system połownictwa.

Polska

Szlachta zaczyna tworzyć folwarki (Polska etniczna), latyfuncia magnackie (Kresy wschodnie) i zagospodarowywać tereny –  

folwarki i latyfundia produkowały głównie zboże, sprzedawane za granicę.

P

RZYCZYNY

 

ROZWOJU

 

GOSPODARKI

 

FOLWARCZNO

-

PAŃSZCZYŹNIANEJ

 

W

 P

OLSCE

– kryzys gospodarczy, który dotknął szlachtę żyjącą dotąd z czynszów – obniżenie wartości pieniądza, spowodowało 

obniżenie wartości czynszów

– wzrost zapotrzebowania na produkty rolne w Europie

– wzrost cen na produkty rolne

– budowie folwarków sprzyjały liczne nieużytki na piętnastowiecznej polskiej wsi, a później także przymusowy 

wykup posiadłości sołtysich

– uzyskanie swobodniejszego dostępu do zagranicznych rynków, dzięki odebraniu Krzyżakom Pomorza Gdańskiego

S

KUTKI

– bogacenie się szlachty, magnaterii oraz rozkwit niektórych miast

– negatywne efekty w dłuższej perspektywie – refeudalizacja, cofnięcie się w rozwoju

– ekstensywność gospodarki, brak inwestycji i zbytnia konsumpcja dóbr przez szlachtę

– budowanie licznych pałaców i dworów

– monokultura

– liczne wojny – Potop Szwecki, które doprowadziły do zniszczenia gospodarki państwa, głodu i biedy

– Wojna Północna w XVIIIw., w którą Polska została wplątana, czego efektem był przemarsz innych armii przez  

polskie tereny

– prowadzenie   przez   szlachtę   polityki   ograniczającej   wpływy   mieszczaństwa   –   taxy   wojewodzińskie,   cła   dla 

mieszczan, zakaz kupowania ziemi dla mieszczan, zakaz sprawowania wysokich urzędów przez mieszczan

– monopolistyczna pozycja szlachty w Polsce

– przywileje szlacheckie – statut warcki 1432r., piotrkowskie 1496, wolna żegluga po Wiśle tylko dla szlachty,  

obowiązkowa pańszczyzna w wysokości jednego dnia 1520r.

- 10 -

background image

Temat 4

Merkantylizm

Merkantylizm

18.03.2010

Merkantylizm to polityka i praktyka gospodarcza, wymyślona w XVI w., a praktykowana w XVII w.; nazwa pochodzi od 

mercante (z wł.) - kupiec.

O

GÓLNE

 

CECHY

 

MERKANTYLIZMU

– protekcjonizm ceł – niedopuszczanie obcych towarów na rynek krajowy, poprzez wysokie cła

– popieranie produkcji krajowej – subwencje, dotacje itd.

– dążenie do dodatniego bilansu handlowego

– modernizacja krajów zachodniej Europy, dążenie do samodzielności i samowystarczalności (autarkia)

– popieranie polityki kolonialnej

– polityka pronatalistyczna – nastawiona na zwiększenie przyrostu naturalnego

– polityka unifikacji gospodarczej – ujednolicenie systemu miar i wag, zniesienie ceł wewnętrznych

– modernizacja – drogi bite, kanały, jednolity system podatkowy, poczta

W

ARIANTY

 

MERKANTYLIZMU

– bulionizm   –   bogactwo   państwa   zależy   od   ilości   posiadanych   kruszców   szlachetnych;   pogląd   dominujący   w 

Hiszpanii i Portugalii

– colbertyzm / merkantylizm przemysłowy – nazwa pochodzi od francuskiego ministra J.B. Colberta, jego polityka 

opierała się na popieraniu rodzinnej gospodarki, zakładaniu manufaktur, w których pracowali pracownicy najemni 
przy pomocy różnych narzędzi – bez pomocy maszyn;

– Colbert działał wielokierunkowo – z jednej strony manufaktury państwowe, z drugiej natomiast – system cechowy; 

powstawały też wytwórnie niemożliwe do przypisania żadnej z powyższych kategorii – stocznie, cukrownie itd. 
Paryż wówczas stał się światową stolicą kultury i mody, zasłynął również ze swoich mebli i luster.

– merkantylizm handlowy – Wielka Brytania i Holandia, to państwa które czerpały największe zyski z handlu, to 

właśnie one zapoczątkowały markę (sprawdzanie jakości sukien wg odpowiednich standardów)

– kameralizm – Prusy i Austria; oparcie gospodarki na podatkach; Maria Teresa i Józef II – reformy terezjańsko-

józefińskie,   które   oznaczały   skrajny   system   protekcjonalny,   reformę   językową,   edukacyjną,   podział   ziemi   na 
dominikalne i rustykalne oraz popieranie akcji kolonizacyjnych

– ograniczony merkantylizm – Rosja z czasów cara Piotra Wielkiego; kraj był wówczas najbardziej zacofany w całej  

Europie,   Piotr   Wielki   próbował   to   zmienić   i   po   powrocie   z   poselstwa   na   zachodzie   Europy,   przystąpił   do  
intensywnej   modernizacji   Rosji   na   wzór   zachodni,   zaczynając   od   zdobycia   miejsca   do   zbudowania   portu   na 
Bałtyku (St. Petersburg – najbardziej europejskie z rosyjskich miast, którego budowa została okupiona 100000 
ofiar chłopców); despotyzm carski i niewola chłopska przetrwała aż do rewolucji październikowej – w Rosji nie  
było żadnego organu przedstawicielskiego, szlachta nie miała nawet prawa inicjatywy – system samodzierżawia

– pod   względem   kulturowym   i   mentalnym   Rosja   XVIII   w.   nie   była   państwem   europejskim,   nie   przeszła 

średniowiecza, renesansu, reformacji, kontrreformacji, bardzo długo nie było szkolnictwa wyższego, brakowało 
kulturalnej i gospodarczej elity

- 11 -

background image

Temat 5

Pierwsza Rewolucja Przemysłowa

Pierwsza Rewolucja Przemysłowa

25.03.2010

Pierwsza Rewolucja Przemysłowa, przyniosła redykalne zmiany społeczne i gospodarcze, czego najważniejszym efektem  

było zastąpienie pracy rąk ludzkich, pracą maszyn. Zaczątkiem tego przełomu była Anglia, a głównymi czynnikami, które 
spodowały rewolucję były:

– zanik stosunków feudalnych

– proces akumulacji kapitału z wysokiej dochodowości ziemi, handlu zamorskiego – handel ten był wspierany i 

chroniony przez państwo (1651r. - akt nawigacyjny) – kapitał w rękach szlachty i mieszczaństwa

– chłonne rynki (w tym rynek wewnętrzny)

– mobilna siła robocza w postaci chłopstwa (1622r. - ostateczne zniesienie poddaństwa osobistego)

– prawo patentowe (1624r.) chroniące prawo wynalazcy przez 14 lat, pierwszy raz pojawiło się właśnie w Anglii

– wysoki odsetek ludności rzemieślniczej (tkactwo) w Anglii

– polityka podbojów kolonialnych

– stabilna sytuacja polityczna – monarchai parlamentarna, w której król panuje, ale nie rządzi

– wyspiarskie położenie – atut strategiczny

– bogactwa naturalne – liczne kopalnie i złoża węgla

W

YNALAZKI

To   właśnie   przemysł   lekki   –  w   szczególności   włókienniczy   –  poddał   się   rewolucji   jako  pierwszy,   za   sprawą   licznych 

wynalazków, zostały wynalezione m.in.

– latające czułenko – John Kay (1733r.)

– maszyna parowa – James Watt (1769r.)

– koło napędowe – Samuel Crompton (1779r.), spowodowało wzrost wydajności o 200%

– warsztat tkacki napędzany siłą zwierząt – Edmund Catwright (1785r.)

– lokomotywa – George Stevenson (1814r.), pierwsze próby na torach drewnianych, lokomotywa ważąca 4,5 tony, 

poruszała się z prędkością 15 km/h

– pierwsza linia kolejowa na Świecie (1835r.)

– linia kolejowa Londyn – Liverpool (1828r.)

– telegraf

– dynamit

– nitroglicerynę

– zapałki

– oświetlenie gazowe (Londyn)

– metoda koksowania węgla

– lampę naftową (Ignacy Łukasiewicz, 1853r.; wynalazek stojący u podstaw całego przemysłu naftowego na Świecie)

Rewolucja doprowadziła do upadku tysiące drobnych rzemieślników, tkaczy, stąd narodził się Luddyzm – ruch przeciwników  

maszyn, którzy często napadali na fabryki i niszczyli ich wyposażenie, linie produkcyjne.

Podczas gwałtownego rozwoju komunikacji i nowych środków transportu, narodził się natomiast ruch sprzeciwu tych, którzy  

ponownie stracili najwięcej z powodu rewolucji – właścicieli karczm, dorożkarzy oraz purytanów (rzekomy upadek dobrych  
obyczajów w pociągach).

- 12 -

background image

Temat: Pierwsza Rewolucja Przemysłowa

Droga amerykańska

Przemiany szybkie, o charakterze oddolnym

Droga pruska

Ustrój feudalny, zmienia się stopniowo poprzez odgórne zarządzenia władzy

S

KUTKI

 R

EWOLUCJI

 P

RZEMYSŁOWEJ

– przejście do fabrycznego sposobu produkcji – ogromna rola maszyny parowej

– koncentracja produkcji pewnych branż wokół określonych miejsc, terytoriów – przemysł ciężki: Walia, przemysł 

lekki: Lancaster, Chester itd.

– masowa migracja ludności do miast i gwałtowny wzrost ludności miejskiej – zgniłe miasteczka

– dynamiczny rozwój miast – Manchester, Londyn, Liverpool

– rozwój prasy, drukarstwa, czytelnictwa – pierwsze gazety, czasopisma

– zmiana sposobu życia robotników, nowa mentalność ludzi

Wraz z rewolucją przemysłową, rodził się kapitalizm i zaczęły wydzielać się nowe klasy społeczne – robotnicy, burżuazja 

oraz lumpenploretariat. Są to czasy dzikiego i drapieżnego kapitalizmu, który wykorzystywał ponad wszelką miarę tanią siłę 
roboczą, pozbawioną praw socjalnych i prawnych unormowań chroniących interesy pracownicze.

Mimo to, Anglia uważana była powszechnie jako „fabryka Świata” (np. 50% światowej produkcji stali i żelaza w 1850r.), 

kapitalizm przyniósł ogromne bogactwo właścicieli i zarazem ogromną nędzę robotników – nastąpiło rozwarstwienie społeczne o  
nieznanej dotąd skali. Żadna z dziedzin życia nie uniknęła zmian – następuje zmiana stylu i nawyków życiowych; w fabrykach  
obowiązuje wymóg czasu, trzeźwości i kontrola, a nowe formy komunikacji bądzą gnie niegdzie powszechny lęk i niepokój.

R

EWOLUCJA

 

AGRARNA

Celem   było   zwiększenie   wydajności   rolnictwa,   by   móc   wyżywić   społeczeństwo,   które   przeżywało   wówczas   eksplozję 

demograficzną   w   Europie,   dodatkowo   następił   duży   postęp   w   dziedzinie   medycyny,   higieny   i   ubioru,   co   skutkowało  
wydłużeniem średniej długości życia w niektórych grupach społecznych (jednak w rodzinach robotniczych, przeciętna długość 
życia wynosiła tylko 17 lat – częste wypadki, gruźlica).

Rewolucja agrarna nie była tak żywiołowa i szybka, nastąpił jednak przepływ technologiczny i informacyjny. Rozwinęła się 

wiedza rolnicza i badania, głównie na terenie Niemiec i Anglii, gdzie wydawano dużo literatury, przeznaczonej również dla  
zwykłych rolników. Poziom wprowadzania nowości był jednak nierównomierny.

Justus Liebig – stwierdził, że rośliny wymagają nawożenia, pobierają z ziemi minerały; z tego powodu, sprowadzano z Chile  

guano  –   nawóz   ptaków   żywiących   się   rybami,   oraz   rozpowszechniono   uzywanie   obornika   do   nawożenia   upraw.   Obok 
intensywnego nawożenia, prowadzono meliorację gleby, nawadnianie pól oraz zagospodarowywanie nowych terenów.

Struktura upraw uległa zmianie. Rozpowszechniły się ziemniaki, tytoń, len, buraki cukrowe uprawiane na skalę przemysłową  

(1799r. - pierwsza cukrownia buraków na Dolnym Śląsku) oraz nowe odmiany znanych już wcześniej roślin. Pojawiły się nowe 
maszyny – pług wieloskibowy, kosa (zastępuje sierp), siewnik rzędowy, młockarnia, żniwiarka, koparka do ziemniaków, pług do 
głębokiej orki.

- 13 -

background image

Temat 6

Kapitalizm

Kapitalizm

25.03.2010

W

ARUNKI

 

DLA

 

TWORZENIA

 

SIĘ

 

KAPITALIZMU

kapitał – jego istnienie jest niezbędne

środki produkcji w rękach prywatnych

praca ludzi jako towar

wolny rynek – popyt i podaż rządzą rynkiem i produkcją

produkcja masowa, gospodarka towarowa

duch burżuazyjny – chęć, rządza zysku

Warianty kapitalizmu XIX w.

kapitalizm wolnokonkurencyjny (A. Smith, D. Ricardo – liberalizm)

kapitalizm monopolistyczny

K

APITALIZM

 

WOLNOKONKURENCYJNY

Liberalizm

Wolność,   nieskrępowana   działalność   człowieka;   pojęcie   postrzegane   zarówno   od   strony   ekonomicznej,   filozoficznej,  

początki: J. Locke, A. Smith – Anglia, później USA. Podstawą ideologiczną jest równość wszystkich ludzi oraz przysługujące  
wszystkim te same prawa – wolności słowa, własności prywatnej, sumienia, zgromadzeń itd.

Doktryna liberalizmu gospodarczego (A. 
Smith, D. Ricardo)

Zasada korzyści materialnej leżała u podstaw doktryny  homo oeconomicus, znalazła ona odbicie w pierwszym wariancie 

kapitalizmu, poza wyjątkami takimi jak jak akt nawigacyjny czy ustawy zbożowe.

Doktryna mówi o wolności gospodarki i całkowitego dystansu państwa wobec gospodarki i mechanizmów rynkowych; 

wymagane były – wolna jednostka, wolny przepływ informacji i towarów.

Państwo w doktrynie było „stróżem nocnym”, strzegło jedynie granic państwowych i świętości własności prywatnej.

K

APITALIZM

 

MONOPOLISTYCZNY

Początkiem   było   poszukiwanie   nowych   metod   osiągnięcie   zysków   oraz   nowych   rynków   zbytu,   w   tym   celu   tworzono 

zrzeszenia monopolistyczne – kartele, trusty, koncerny, syndykaty:

kartele –  umowa producentów mających decydujący wpływ w tej samej lub podobnej gałęzi gospodarki, mająca na 
celu całkowitą kontrolę nad rynkiem i jego regulację (ceny, podaży, popytu)

koncerny –  przedsiębiorstwa o odrębnej osobowości prawnej należące do jednego właściciela; koncern powstaje na 
skutek koncentracji kapitału, w wyniku fuzji (łączenia) firm, dokonywanej zazwyczaj w drodze zakupu akcji lub  
udziałów innych firm; firmy wchodzące w skład koncernu mają wspólny zarząd, lecz oddzielną osobowość prawną – 
następstwem może być ograniczenie konkurencji, zwiększenie zysków (wynikające z produkcji na większą skalę),  
umocnienia pozycji finansowej, gospodarczej, osiągnięcia wpływu na decyzje gospodarcze państwa

– koncern pionowy, w którym przedsiębiorstwa łączą się kolejno według technologicznych etapów produkcji

- 14 -

background image

Temat: Kapitalizm

– koncern poziomy, grupujący przedsiębiorstwa jednej branży

trusty – przedsiębiorstwa tworzą oligopol, powstający na drodze łączenia się samodzielnych dotąd przedsiębiorstw tej 
samej branży; dotychczasowi ich właściciele stają się udziałowcami powstającego trustu, na którego czele stoi zarząd  
kierujący produkcją i zbytem, wyznaczający ceny, określający podział zysków

syndykaty – nietrwałe porozumienie przedsiębiorstw o porównywalnej wielkości, działających w tej samej branży i  
mających podobny stopień rozwoju, potrzebne do dokonania określonej transakcji lub celu

P

ROCESY

 

I

 

CECHY

 

KAPITALIZMU

koncentracja kapitału i przedsiębiorstw

łączenie się kapitału bankowego z przemysłowym = kapitał finansowy

dążenie do ostatecznego podziału Świata

eksport kapitału za granicę

okresowe duże wahania koniunktury

- 15 -

background image

Temat 7

Stany Zjednoczone Ameryki Północnej

Stany Zjednoczone Ameryki Północnej

08.04.2010

B

UNT

 

W

 

KOLONIACH

Początek buntu datowany na 1774r., gdy zebrał się kongres przedstawicieli, który zawarł deklarację o zerwaniu stosunków  

z Anglią. Wojna o niepodległość rozpoczęła się w 1775r., a zakończyła pokojem w Paryżu w 1783r. Już podczas wojny ścierały 
się ze sobą dwie tendencje dotyczące kształtu przyszłego państwa:

federacyjna – o dużej niezależności regionów

ścisła władza zwierzchnia – koncepcja zwycięska, na czele której stał G. Washington

Ogłoszenie konstytucji – rok 1787, Filadelfia; ogłoszenie było poprzedzone 10-letnimi pracami nad ustawą.

Nowa forma republikańska

Często określana jako „rewolucja amerykańska” ze względu na ogromne różnice systemowe i ustrojowe względem Europy; 

określenie rewolucja jest jednak symboliczne, gdyż nie oddaje rzeczywistego, ewolucyjnego charakteru przemian.

C

ECHY

 

PAŃSTWA

brak obciążenia przeżytkami feudalnymi

ogromna przestrzeń i tereny niezagospodarowane

sprzeczności ekonomiczno-społeczne między północą i południem

liczne złoża naturalne

wolność zagwarantowana w Konstytucji

duży potencjał demograficzny

R

OZWÓJ

 

TERYTORIALNY

Luizjana (kupiona od Francji)

Floryda ( kupiona od Hiszpanii za 5 mln. $)

Newada, Arizona, Kalifornia, Nowy Meksyk (zdobyte w wojnie z Meksykiem)

Alaska (kupiona od Rosji za 7,2 mln. $)

Portoryko, Kuba, Filipiny (wojna morska z Hiszpanią w 1989r.)

D

OKTRYNA

 J

AMESA

 M

ONROE

Doktryna izolacjonizmu „Ameryka dla Amerykanów”; brak ingerencji w sprawy Europy, doktryna została złamana dopiero 

pod koniec I wojny światowej.  Została ona sformułowana ze względu na obawę przed ponowną kolonizacją i ogłoszona w 
orędziu   prezydenta   Monroe   w   1823r.,   w   którym   mówił   on   o   niezależności,   izolacji   i   odmienności   systemu   społeczno-
politycznego USA;

Reakcja na doktrynę w Angli była oczywiście bardzo chłodna, ale żadne z europejskich państw nie złożyło w tej sprawie  

oficjalnego stanowiska. Inaczej było w Ameryce Łacińskiej, gdzie proces dekolonizacji wystąpił bardzo wcześnie i doktryna 
została   przyjęta   entuzjastycznie,   gdyż   uważano,   że   zapewnia   ona   nienaruszalność   terytorialną;   Kolumbia,   Chile   i   Brazylia 
zwróciły się nawet później do USA o sojusz obronny, ale otrzymały jedynie zdawkowe i wymijające odpowiedzi.

- 16 -

background image

Temat: Stany Zjednoczone Ameryki Północnej

K

ONFLIKT

 

PÓŁNOC

-

POŁUDNIE

Już na początku XIX w. kształtowały się w USA stosunki kapitalistyczne, co następowało nawet w rolnictwie – na północy  

powstawały  farmy,  które  korzystając  z  nowych  osiągnięć,  wiedzy  i  technik  prowadziły uprawę  intensywną;  inaczej  niż  na 
południu,   gdzie   ogromne   latyfundia,   wykorzystując   czarnoskórych   niewolników,   prowadziły   ekstensywną   uprawę   tytoniu, 
trzciny cukrowej, a później bawełny.

Poza  różnicami  gospodarczymi,  występowały również  ogromne  rozbieżności  mentalne  i  społeczne,  czego wyrazem  był 

chociażby ruch abolistyczny, który zrodził się na północy i doprowadził do formalnego zniesienia niewolnictwa. Kolejną kwestią, 
która wzmacniała konflikt, była sprawa ceł importowych i eksportowych – południe optowało za niskimi cłami, ze względu na 
swoją wysoką produkcję bawełny, natomiast dla północy korzystne były wysokie cła.

 W

OJA

 

SECESYJNA

 1861-1865

Są to czasy nowowybranego prezydenta Abrahama Lincolna.

1861r.  -  kongres  w Alabamie,  postanawia  utworzyć  Skonfederowane  Stany Południowe,  które  będą  posiadać  własnego 

prezydenta, stolicę (Richmont), konstytucję (akceptującą niewolnictwo). Północ posiadała dużą przewagę w sferze ludnościowej, 
ekonomicznej, przemysłowej i militarnej, ale południe wykazywało o wiele większą determinację i chęć walki

1862r. - wydanie proklamacji o zniesieniu niewolnictwa przez A. Lincolna, co przysporzyło prezydentowi popularności 

i spowodowało masowe ucieczki czarnej ludności na północ.

Home stead Act („Ustawa o domostwach”) - jej założenia przewidywały korzystną ofertę dla wszystkich osadników, którzy 

zdecydują się osiedlić na zachodzie, tzn. 60 ha działki za niewielką, korzystną cenę

1864r. - południe traci ostatecznie szanse na zwycięstwo w wojnie

1865r. - wkroczenie Shermana do Atlanty, która broniła się aż 40 dni, następuje całkowite zniszczenie miasta, później zostaje 

zdobyte Richmont w efekcie czego, gen. Lee podpisuje kapitulację

Konsekwencje wojny

wprowadzenie dyktatury wojskowej w 11 stanach

prawne i bezprawne konfiskaty plantacji i majątków na południu; liczne oszustwa i spekulacje

straty ludnościowe – szacowane na od 0,5 do 1 mln. ludzi i straty ekonomiczne

czystki w urzędach i na stanowiskach

przyspieszony rozwój ekonomiczny we wszystkich stanach

podziemny opór i powstanie różnych organizacji (Ku-Klux Klan)

rozwój ruchu farmerskiego

powstawanie megalopolis: New York, Chicago, Filadelfia

R

OZWÓJ

 

KOLEJNICTWA

Ohio Railway Company – 4,5 tys. km. linii kolejowych, w roku 1860 już 50 tys. km., a pod koniec XIX w. 300 tys. km.

Koleje miały nieoceniony wpływ na rozwój gospodarczy kraju, doprowadziły do rozrostu takich sektorów jak górnictwo 

i hutnictwo, ponadto umożliwiając szybki transport ludzi i towarów na duże odległości;

Przemysł jest również stymulowany poprzez ludność emigracyjną napływającą z Europy; siła robocza nie była tak tania jak  

w Anglii, ponieważ koszty pracy były dość wysokie – stąd powstają liczne wynalazki, które miały za zadanie głównie obniżenie 
kosztów pracy i produkcji.

- 17 -

background image

Temat: Stany Zjednoczone Ameryki Północnej

Dzięki   kolei   powstają   nowe   okręgi   przemysłowe:   Cleveland,   Denver,   Detroit,   New   Orleans,   Cincinatti,   a   produkcja 

przemysłowa USA przed I wojną światową osiąga poziom 36% produkcji światowej.

R

OZWÓJ

 

PRZEMYSŁU

 

SAMOCHODOWEGO

Chociaż silnik spalinowy był wynalazkiem europejskim (Benz, Deimler), to Amerykanie nadali jego rozwojowi właściwe 

tempo:

1893r. - bracia Francis i Charles Duvey wyprodukowali pojazdy napędzane 1 cylindrowym silnikiem (motorocykle)

1863 – 1947 – są to lata życia Henricka Forda, który stworzył koncepcję samochodu dla każdego i rozpoczął jego sprzedaż w  

1908r.,   mimo   początkowo   zaporowej   ceny   pojazdów,   Ford   odniósł   sukces,   gdyż   dzięki   optymalizacji   produkcji   cena 
samochodów spadła do przystępnego poziomu; zasługą Forda jest również wprowadzenie ruchomej linii montażowej i systemu 
pracy na 3 zmiany, a jego decyzja o podwojeniu wynagrodzenia pozwoliła pozyskać mu liczną i potrzebną do produkcji siłę  
roboczą

1913r. - w USA jeździ już 13 mln samochodów; co ósmy Amerykanin posiada samochód (!), a zatrudnienie w przemyśle 

samochodowym jeszcze przed I wojną światową osiąga poziom 100 tys.

„american spirit”

„self­made man”

- 18 -

background image

Temat 8

XIX wiek w Polsce

XIX wiek w Polsce

08.04.2010

K

SIĘSTWO

 W

ARSZAWSKIE

 (1807-1814

R

.)

Obszar ok. 100 tys. km2; istniejący w bardzo ważnym okresie, państwo posiadało własną Konstytucję, język polski w 

administracji, armię, Sejm; co najważniejsze Księstwo znalazło się w sferze oddziaływania Francji – dlatego Konstytucja znosi  
poddaństwo (dekret grudniowy z 1807r. o zniesieniu poddaństwa), wprowadzony zostaje Kodeks Cywilny Napoleona

K

WESTIA

 

POLSKA

 

NA

 K

ONGRESIE

 W

IEDEŃSKIM

Królestwo Polskie

Posiadało własną Konstytucję, Sejm, edukację, administrację – było autonomią w ramach unii personalnej z Rosją; z części  

Księstwa   Warszawskiego   utworzono   Wielkie   Księstwo   Poznańskie,   z   Krakowa   utworzono   natomiast   Rzeczypospolitą 
Krakowską,   pod   protektoratem   trzech   zaborców,   została   ona   później   wcielona   do   zaboru   austriackiego   po   Powstaniu 
Krakowskim w 1848r.

R

OZWÓJ

 

KAPITALIZMU

 

POLSKIEGO

Ważna postać Druckiego-Lubeckiego, założyciela Banku Polskiego

Rozwój   i   rewolucja   przemysłowa,   podobnie   jak   w   innych   częściach   Europy,   początek   miała   w   przemyśle   lekkim,  

włókienniczym;   w   przypadku   Polski   jej   centrum   była   Łódź,   która   w   latach   50-60   stała   się   największym   ośrodkiem 
przemysłowym Cesarstwa Rosyjskiego. Ponadto rozwinął się okręg śląsko-dąbrowski (m.in. Huta Bankowa założona z kapitału 
Banku Polskiego) oraz okręg warszawski

Wielkie Księstwo Poznańskie

Proces uwłaszczenia chłopów miał miejsce najwcześniej w Prusach (1811r. - uwłaszczenie chłopów bogatych, 1823r. - 

powielony dekret z 1811r. tym razem dla chłopów polskich, do 1850r. nastąpiło uwłaszczenie pozostałych chłopów); proces ten 
legł  u  podstaw rozwoju  nowoczesnego,  wielkoobszarowego rolnictwa   w tym   regionie,   które   zmieniło strukturę   wsi;  wielu 
chłopów odbierało praktyki zagranicą, wprowadzało stosowanie nowoczesnych metod uprawy

- 19 -

background image

Temat 9

Historia Japonii (Nippon)

Historia Japonii (Nippon)

15.04.2010

Japonia,   głównie   dzięki   wyspiarskiemu   położeniu,   nigdy   nie   była   niczyją   kolonią.   Średniowieczny   ustrój   państwa   to 

cesarstwo, w którym cesarz postrzegany był jako syn bogini Słońca, czyli osoba boska. Struktura społeczeństwa to cesarz – 
Mikado,  250 rodów  arystokratycznych  daimio  oraz   chłopstwo.  Wiek  XIV to  początek szeregu wojen  i  konfliktów  między 
daimiami. Formalnie najwyższym organem władzy był mikado, ale jego wpływy słabły, wraz z tym jak coraz ważniejszą rolę  
zaczął odgrywać Shogun – dowódca armii.

Do Japonii już w 1540r. przybywają Jezuici, którzy prowadzą z sukcesem chrystianizację kraju, czego ukoronowaniem było 

wybudowanie katedry w Kioto – ówczesnej stolicy kraju.

W roku 1603, po zamachu, faktyczna władza w Japonii zostaje przejęta przez Yeyasu Tokugawa – Shoguna. Tokugawa 

zapewnia krajowi stabilizację i uspokojenie sytuacji wewnętrznej, jednak odbywa się to kosztem zamknięcia Japonii na Świat  
zewnętrzny  w obawie   przed wznowieniem  walk.  Ponadto,  shogunat,  który  był  de   facto  dyktaturą  wojskową,  wymordował 
bezlitośnie większość dotychczasowych chrześcijan i postrzegał europejczyków jako element wrogi dla kraju.

W sensie ekonomicznym, zamknięcie kraju hamowało jego rozwój, ale jednocześnie zapewniało umiarkowany spokój i 

stopniowy, zrównoważony wzrost handlu. Było to celowe posunięcie Shoguna. Jednak trzeba było uznać, że już w wieku XVIII 
system   wojskowy   był   przestarzały,   mimo   to   kwitnie   wtedy   kultura   Samurajów   i   powstaje   Bushido   –   kodeks   honorowy 
Samurajów.

Zamknięcie Japonii zostaje przełamane w połowie XIX w. Stało się to podczas przybycia do portu eskadry amerykańskiej 

pod dowództwem M. Perry. Kluczowy był jej opór i determinacja, gdyż Amerykanie nie dali się przepędzić Japończykom, 
niechętnym wobec obcych.

Pomimo ugruntowanego i długiego panowania Shoguna, szlachta wciąż starała się przywrócić realną władzę cesarzowi, 

czego ostatecznie udało się dokonać za czasów cesarza Mutsuhito, który skupił wokół siebie grupę wpływowych ludzi i przejął 
władzę. Pozbawienie władzy Shoguna nastąpiło na skutek dekretu wystawionego w roku 1868.

Wydarzenia te rozpoczynają erę Meidżi (oświecenia), czyli rewolucji społecznej, modernizacji i kapitalizmu popieranego  

oficjalnie  przez  japoński  rząd.  Japonia  bardzo szybko – w ciągu  kilkudziesięciu  lat  –  wdraża  poprzez  adaptację  kluczowe 
wynalazki i osiągnięcia europejskie i amerykańskie. Stolica kraju zostaje przeniesiona do Tokio. W strukturze społecznej zostają  
wprowadzone 3 stany: szlachta, Samurajowie (zostawali oficerami w armii) i reszta społeczeństwa. Edukacja i służba wojskowa  
stają się obowiązkowe. Japończycy zapożyczają najlepsze wzorce – zatrudniają przy budowie stoczni i przemysłu Brytyjczyków,  
a w tworzeniu nowoczesnej armii pomagają im Prusowie.

W 1889r. zostaje uchwalona konstytucja, według której w Japonii rządzi dwuizbowy Parlament oraz cesarstwo posiadające 

szerokie kompetencje.

Japonia posiada w tym czasie ogromny potencjał demograficzny: w 1900r. ludność kraju wynosi 44 mln. Brak własnych  

surowców, stanął wówczas u podstaw polityki ekspansji w kierunku Korei i Chin. Korea stała się zarzewiem walki z Chinami, co 
doprowadziło ostatecznie do wojny, w której zwyciężyła Japonia i na mocy traktatu z 1893r. przejęła m.in. Formozę oraz 
sprawowała kontrolę nad Koreą. Jednak pod naciskiem innych dyplomacji Japonia zrzekła się Jao-Tung i oddała teren Rosji we  
władanie   na   20   lat.   Ważnym   wydarzeniem   jest   również   powstanie   Bokserów   w   Mandżurii   w   latach   1904-1905,   które 
doprowadziło do konfliktu Japonii z Rosją, w momencie gdy Japończycy bez zapowiedzi zaatakowali Port Arthur. Dowódcą  
wojsk japońskich był wtedy Iwao Ojama, któremu w dużej mierze przypisuje się zwycięstwo. U podstaw porażki Rosjan leżało 
głównie zlekceważenie wojsk japońskich, jak również spektakularna porażka Floty Bałtyckiej w bitwie morskiej pod Tuchimo,  
która dała ostateczne zwycięstwo Japonii.

„silna armia i zasobny kraj”

(główne hasło ery Meidżi)

- 20 -

background image

Temat: Historia Japonii (Nippon)

CZYNNIKI

 

SOCJOLOGICZNO

-

KULTUROWE

 

SPOŁECZEŃSTWA

religia: buddyzm (z Chin), konfucjonizm jako podstawa i filozofia życia, Shintoizm (Japońska odmiana buddyzmu) 
wyznawana przez większość Japończyków, brak w niej świętej księgi, hierarchizacji kapłanów, posiada liczne odmiany

idea harmonii życia społecznego, posłuszeństwa władcy (elementy konfucjonizmu), porządku w państwie, hierarchii,  
identyfikacji z grupą (współcześnie z firmą), paternalizm władzy

rola rodziny (mężczyzny i kobiety); kobiety pracują do czasu wyjścia za mąż, rządzą domem, wychowują dzieci 
i decydują o budżecie

praktyka recepcji we wszystkich sferach życia: twórcze przyjmowanie i łączenie obcych wzorców ze swoimi przy  
zachowaniu własnych wzorców

uczucie wstydu i nieśmiałości wobec obcych; inny sposób reagowania na otaczający świat, duży dystans wobec ludzi

- 21 -

background image

Temat 10

Historia gospodarczo-polityczna Rosji po rewolucji

Historia gospodarczo-polityczna Rosji po rewolucji

 

 

październikowej

październikowej

15.04.2010

Rosja XIX w. była ogromny imperium kontynentalnym, lecz jednocześnie najbardziej opóźnionym w rozwoju. Ogromne 

zdobycze dokonane zostały głównie przez ekspansjonizm Piotra Wielskiego. Po wojnach napoleońskich liczba ludności wynosiła 
51 mln, w 1914r. - 168 mln (z czego w miastach jedynie 26 mln.) Kraj był bardzo zróżnicowany pod względem rozwoju 
poszczególnych regionów i zależny od obcego (głównie europejskiego) kapitału.

Rosja była jednym z największych eksporterów zboża, lecz głównie za sprawą ekstensywności i powiększania areału zasiewu  

– wydajność plonów była znacznie niższa niż w państwach o rozwiniętym rolnictwie.

Bardzo   słabo   rozwinięty   był   przemysł   ciężki   i   dopiero   na   przełomie   wieków   nastąpił   zauważalny   wzrost   produkcji 

przemysłowej,   głównie   w   zaborze   rosyjskim   (najsłabiej   na   Kaukazie).   W   II   połowie   XIX   wieku   wykształciły   się:   okręg 
Petersburski, okręg Kaukaski, Zagłębie Donieckie. Udział w gospodarce światowej nie przekraczał jednak 6%, przyczyn takiego  
stanu rzeczy można doszukiwać się m.in. w despotyzmie Piotra Wielkiego. Pierwszy Parlament zebrał się dopiero w 1905r.,  
wcześniej Rosja była państwem policyjnym, skorumpowanym, zbiurokratyzowanym.

R

EWOLUCJA

 1917

R

.

Rosjanie w 1915r. są zmuszeni wycofać się z zaboru rosyjskiego, co rozpoczyna ich problemy.

Rewolucja lutowa obala samodzierżawie, strąca cara za sprawa ogromnego chaosu, kryzysu i głodu. Władzę przejmują Rady  

Sowieckie. Rząd tymczasowy znosi karę śmierci, cenzurę, Ochranę, Korpus Żandarmów i wydaje dekret o wolności słowa, 
ogłoszona zostaje amnestia.

Rosja nadal była w stanie wojny z Austrią i Niemcami. Rząd tymczasowy nie podejmował jednak działań w celu podpisania  

separatystycznego pokoju ze względu na Entant Cordial, Zgromadzenie Narodowe miało również po wyborach rozstrzygnąć 
sprawę chłopską.

W 1917r. za sprawą Niemiec, Lenin zostaje przewieziony do Rosji w celu destabilizacji sytuacji wewnętrznej kraju. We  

wrześniu obala Rząd Tymczasowy – de facto dokonuje zamachu stanu, nie zaś rewolucji, poprzez szturm bolszewików na Pałac 
Zimowy.

Lenin podpisuje na z Niemcami pokój brzeski w 1918r. który zawarty był na kompromitujących dla Rosjan warunkach,  

ponieważ oddawał Niemcom Ukrainę, Białoruś, Rygę oraz zabór rosyjski.

Prowadzona jest kampania planowej gospodarki, kolektywizacji i komunizmu. Rozpoczyna się nacjonalizacja gospodarki od 

1917r., państwo przejmuje również cały handel zagraniczny, Lenin wobec zubożałych ludzi stosuje populistyczne hasła, celem  
zyskania   poparcia   dla   swojego   programu.   Od   początku   stworzony   zostaje   aparat   represji   –   w   1917r.   Czeka   Feliksa 
Dzierżyńskiego, które było zbrojnym ramieniem rewolucji, później przekształcane w GPU, NKWD i KGB.

Dekret o czerwonym terrorze – pozwalał bez wyroku sądowego zabijać wszystkich przeciwników komunizmu.

Wciąż w całym kraju toczyły się walki pomiędzy Bolszewikami a armiami Białych Generałów. Wykreowano nowego wroga 

społecznego (klasowego) – kapitalistę, inteligenta i właściciela prywatnego.

Lata 1918-1919 to czas przyspieszonego wywłaszczenia i militaryzacji gospodarki. Wprowadzono „dobrowolną” pracę w 

soboty   i   niedziele.   Następuje   klęska   głodu,   gdy   władze   chcąć   zapewnić   wyżywienie   miastom,   rekwirują   plony   na   wsi, 
wprowadzone zostają kartki na żywność dla pracujących (wyłącznie). W tym czasie głoduje co najmniej 20-30% społeczeństwa.

Lenin musiał zwrócić się o pomoc do zachodu. Władze zlikwidowały prywatny handel, istniała jedynie wymiana handlowa, a 

na  rynkach  finansowych panowała  ogromna  destabilizacja  –  setki  surogatów pieniądza  krążących  po  kraju.  Sklepy zostają  
zamykane w celu przejęcia reglamentacji żywnościowej w kraju. Lenin kompletnie ignoruje sprawy ekonomiczne, licząc naiwnie  
na to, że rozwiążą się one same metodą prób i błędów. Doprowadziło to do buntów i strajków w 1920 i 1921r. których podłożem  
były sprawy ekonomiczne i polityczne.

- 22 -

background image

Temat: Historia gospodarczo-polityczna Rosji po rewolucji październikowej

Symboliczny był bunt elitarnej jednostki marynarzy na Kromsztadzie w zimie 1921r., podczas którego Bolszewicy wysyłają 

50 tys. armię do całkowitego zniszczenia i stłumienia strajku. W tym samym roku zostaje zawarty również pokój ryski z Polską  
i innymi państwami bałtyckimi.

NEP – N

OWA

 P

OLITYKA

 E

KONOMICZNA

Ogłoszona   w   marcu   1921r.   przez   Lenina,   oznaczała   czasowy   odwrót   od   polityki   komunizmu   w   celu   stabilizacji  

ekonomiczno-społecznej; nie zabierano chłopom całości plonów i chowu – rezultatem była poprawa sytuacji chłopów, otwarto 
sklepy, restauracje, powstały małe prywatne przedsiębiorstwa, głównie w sferze produkcji i usług („Lenin wziął, Lenin dał”), w  
1922r. zaspokojono potrzeby wewnętrzne pierwszy raz od dłuższego czasu. Nastąpił powrót pieniądza w postaci nowej jednostki 
–   twardego   rubla,   pokrytego   w   złocie,   również   przemysł   powoli   zaczął   się   odradzać.   Odradzał   się   również   transport   i 
komunikacja, odbudowano rolnictwo i wcześniejszy areał upraw. Mimo to nepmani byli postrzegani jako gorsza kategoria, nie  
mieli prawa głosu, a dzieci z ich rodzin miały np. utrudniony dostęp na studia wyższe. 

Okres NEPu trwał do śmierci Lenina

W   1922r.   w   Rapallo,   zawarto   tajny   traktat   z   Niemcami,   który   ustalał   porozumienia   w   sprawach   zbrojeń,   armiii   oraz  

likwidował wzajemne zobowiązania obu państw.

Po śmierci Lenina, władzę obejmuje trzyosobwe kierownictwo. Stalin eliminuje jednak swoich konkurentów i obejmuje 

władzę do 1953r.

Nastąpiło wdrażanie planów 5-letnich, istniały dwie koncepcje rozwoju

rozwój przemysłu lekkiego, ziemia w rękach chłopów – ewolucjonizm

kolektywizacja, industrializacja na ogromną skalę (Stalin, Trocki) – rewolucjonizm 

P

LAN

 

PIĘCIOLETNI

rozbudowa przemysłu ciężkiego (odbudowanie 2200 wielkich zakładów przemysłowych)

zbudowanie wielkiej elektrowni wodnej na Dnieprze

kombinat metalurgiczny - symbol uprzemysłowienia w tym czasie

powstanie przemysłu samochodowego, maszyn rolniczych i samolotów

fabryka bawełny w Uzbekistanie, realizowana przy współpracy zagranicznej, ale Rosja nie uzyskała żadnych pożyczek 
zagranicznych

sprowadzenie uznanych konstruktorów i inżynierów

przeznaczanie głównych nakładów na przemysł ciężki i zbrojeniowy kosztem rolnictwa i przemysłu lekkiego

likwidacja prywatnego handlu i wprowadzenie systemu kartkowego

gruntowna przebudowa struktury ekonomicznej

W 1931 Stalin zażądał, by plan został wykonany w 4 lata, w 1932r. zniesiono kartki na artykuły mleczne, cukiernicze i 

papierosy,   następowały   niedobory   rynkowe.   Wcześniej,   w   1928r.   wystąpiły   problemy   ze   skupem   zboża,   wobec   czego  
magazynowano jego nadwyżki. Od roku 1931r. następuje powszechna kolektywizacja i walka z kułakami. Stalin sam wyznaczył 
rejony i rozmiary kolektywizacji (m.in. Ukraina, północy Kaukaz). Dokonano podziału mieszkańców wsi na 5 grup, każdej 
grupie przeznaczona była inna kara, do 1935r. aresztowano do 5 mln. kułaków wraz z rodzinami. Powstawały bunty chłopskie na 
Ukrainie, Kałkazie i Uzbekistanie. Pod koniec lat 30tych Stalin publikuje jednak artykuł, w którym potępia kolektywizację.

Na   Ukrainie   zostaje   wywołany   sztuczny   głód   w   latach   1923/33,   granice   kraju   zostają   zamknięte   i   następuje   masowe 

wymieranie  ludności  ukraińskiej.  Głodowała  również  ludność  Kazachstanu,  Powołża  i  Kirgizji,  gdzie  nastąpił  dramatyczny 
spadek pogłowia bydła.

- 23 -

background image

Temat: Historia gospodarczo-polityczna Rosji po rewolucji październikowej

Do końca 1834 skolektywizowano wszystkie ziemie, czego efektem był spadek wydajności plonów zboża, spadek pogłowia 

bydła i spadek pogłowia koni. Ofiarami kolektywizacji stało się ok. 15-20 mln ludzi, skutecznie zniszczyła ona siłę w postaci 
chłopów,   którzy   byli   potencjalnymi   buntownikami.   Dokonało   się   zniszczenie   klasy   chłopskiej,   choć   oficjalnie   osiągnięto  
założony cel "rozwoju rolnictwa".

W utworzonych kołchozach pracowała ludność drugiej kategorii, otrzymująca wynagrodzenie na poziomie 40% zarobków 

otrzymywanych   za   pracę   w   przemyśle.   Pracownicy   pod   groźbą   aresztu   nie   mogli   opuszczać   kołchozu   -   byli   pozbawieni  
dowodów osobistych. Produkcja była sprzedawana za ustalone przez państwo odgórnie ceny.

D

RUGA

 

PIĘCIOLATKA

ograniczenie produkcji przemysłu lekkiego

ponownie rozbudowano przemysł ciężki i zbrojeniowy

wykreowano ruch współzawodnictwa (Stachanow)

dokonano Wielkiej Czystki (1934r.), liczne mordy, deportacje niewinnych ludzi, zastąpionych ludźmi Stalina

T

RZECIA

 

PIĘCIOLATKA

rozpoczęcie produkcji czołgów na wielką skalę

władza ingeruje we wszystkie sfery życia ludzi (totalitaryzm)

C

ECHY

 

TOTALITARYZMU

kult wodza (Mussolini, Hitler, Lenin, Stalin)

monopartyjny system rządów

rządy jednej partii - nomenklatura

etatyzacja życia politycznego kraju

utożsamianie państwa z partią rządzącą

brak kontroli społecznej nad rządem

rozrośnięty aparat kontroli tajnej policji politycznej

cenzura polityczna

gwałcenie i brak poszanowania praw człowieka

terror

Ideologie państw totalitarnych były ekspansywne i nacechowane nienawiścią wobec wykreowanych wrogów (klasowych lub 

rasowych).

P

RZEMIANY

 

DEMOGRAFICZNE

10 mln ofiar w latach lata 1914-22 

5 mln ofiar - I głód

silne ruchy migracyjne i przemiany w strukturze ludności - wszystkie grupy społeczne, ale najbardziej arystokracja i 
inteligencja

ruchy wewnętrzne - do Syberii, Azji Środkowej przenosili się Ukraińcy, ludność krymska, Niemcy nadwołożańscy

osadnictwo Rosjan, na terenach obecnej Ukrainy, Litwy, Łotwy, Estonii

konflikty etniczne i społeczne spowodowane rusyfikacją

- 24 -

background image

Temat: Historia gospodarczo-polityczna Rosji po rewolucji październikowej

w latach 50-60 zachęcano robotników do wyjazdu na Ural 

nakaz pracy - migracje do miast, ośrodków przemysłowych ludności wiejskiej; 1926 - 18% ludności miejskiej, 1934 - 
23-24% ludności miejskiej

ruchy migracyjne w zdecydowanej większości były przymusowe

O

BOZY

 

PRACY

 

JAKO

 

ELEMENT

 

GOSPODARKI

 ZSRR

Pierwsze obozy zakładano na sowieckich wyspach, po wydaniu dekretu o czerwonym terrorze. Obozy były pod wyłączą 

władzą   policji   politycznej   i   dzieliły   się   na   3   kategorie:   obozy   produkcji   zbiorowej   o   zaostrzonym   rygorze,   obozy   karne 
o całkowitej izolacji (oba dla więźniów politycznych) oraz kolonie. Nazwa "gułag" pochodzi od Głównego Zarządu Łagrów. 
Masowe aresztowania miały charakter represji politycznych przeciwników systemu - rzeczywistych lub urojonych. Więźniowie 
otrzymywali głodowe racje żywnościowe, przy czym wymagano od nich nadludzkiej pracy. Przez władze ZSRR system łagrów 
postrzegany był jako normalny system gospodarczy.

- 25 -

background image

Temat 11

II Rzeczpospolita

II Rzeczpospolita

29.04.2010

T

RAKTAT

 W

ERSALSKI

Główny układ   pokojowy kończący pierwszą   wojnę   światową,   podpisany 28   czerwca 1919 roku   przez Niemcy, 

mocarstwa Ententy i państwa sprzymierzone i stowarzyszone. Został ratyfikowany 10 stycznia 1920 roku i z tą datą wszedł w 
życie. Traktat ustalił wiele granic międzypaństwowych w Europie oraz wprowadził nowy ład polityczny.

Traktat   wersalski   został   zawarty   podczas paryskiej   konferencji   pokojowej,   trwającej   od 18   stycznia 1919 roku   do 21 

stycznia 1920 roku.   Brało   w   niej   udział   27   zwycięskich   państw.   Polska była   reprezentowana   przez Ignacego 
Paderewskiego i Romana Dmowskiego. Państwa pokonane w I wojnie światowej (Niemcy, Austro-Węgry, Turcja, Bułgaria) nie 
zostały dopuszczone do konferencji. Przedstawiono im tylko traktaty do podpisania.

Rozpad trzech mocarstw był przyczyną ukształtowania się nowej mapy Europy. Powstały m.in. Czechosłowacja, Jugosławia 

(najpierw jako Królestwo SHS), na gruzach Rosji: Litwa, Łotwa i Estonia, ponadto odradza się Polska w nowych granicach. O  
powstaniu i  granicach   decydowali  głównie prezydent USA – Woodrow Wilson,  premier Wielkiej  Brytanii – David Lloyd 
George,  premier Francji – Georges Clemenceau. Nie rozumieli oni jednak do końca specyfiki Europy środkowej. Dlatego też  
sprawa niemiecka i polska była grą mocarstw – Francja, postulowała osłabienie Niemiec kosztem wzmocnienia Polski, natomiast 
Wielka Brytania była przeciwnego zdania i postrzegała silnie Niemcy jako czynnik naturalnej równowagi sił w Europie. Granica 
zachodnia została ostatecznie rozstrzygnięta na niekorzyść Polski. W 1919r. Czesi wkraczają zbrojnie na Zaolzie i przy cichej  
akceptacji państw zachodnich zajmują teren. 

P

OLSKA

 

PO

 1918

R

.

W   momencie   uzyskania   niepodległości,   Polska   nie   miała   uregulowanych   żadnych   granic.   Oprócz   tego,   poważnymi 

problemami   były   duże   zniszczenia   powstałe   w   wyniku   przemarszów   wojsk   biorących   udział   w   I   wojnie   światowej, 
zdewastowane było rolnictwo, proces integracji trzech zaborów pod względem ekonomicznym i administracyjnym wydawał się  
bardzo ciężkim wyzwaniem, widoczny był  wyraźny podział  na Polskę  A i  Polskę B, o bardzo różnym poziomie  rozwoju. 
Niestety, czas jedynie 20 lat, był zbyt krótki na to, by przezwyciężyć te wszystkie problemy, stworzyć stabilny system monetarny,  
rolnictwo, system prawny, infrastrukturę, edukację, szkolnictwo (niezwykle poważne problemy z doborem kadry naukowej).

Dodatkowymi poważnymi utrudnieniami w skupieniu się na modernizacji i integracji państwa były problemy militarne, w 

tym głównie wojna z bolszewikami, konflikty o granice i wpływy.

W powojennym świecie na czele wysuwają się Stany Zjednoczone, wojna przynosi też spore korzyści państwom neutralnym 

– Holandii, Szwecji, Szwajcarii. Pod wpływem ogromnych strat terytorialnych i materialnych, głównie w Niemczech i Włoszech,  
następuje radykalizacja nastrojów społecznych, co prowadzi do powstania faszyzmu.

Międzywojenna Polska to:

389 mln. km2

27 mln ludności

1912 km granicy z Niemcami (najdłuższa granica lądowa Polski)

tylko 140 km granicy morskiej

6 miejsce w Europie pod względem ludności i powierzchni

duża liczba Polaków poza granicami: 800 tys. w ZSRR, 740 tys. w Niemczech, 200 tys. na Litwie (właściwej), 90 tys. 
na Śląsku Cieszyńskim

75% ludności zamieszkuje w latach 20-tych wieś, a ponad 60% utrzymuje się z rolnictwa

- 26 -

background image

Temat: II Rzeczpospolita

P

RZEMYSŁ

 

I

 

GOSPODARKA

 

W

 P

OLSCE

 – 

REFORMY

 G

RABSKIEGO

Rozwinięty głównie na Górnym Śląsku i w Polsce centralnej (okręg łódzki, warszawski, Białystok, Bielsko-Biała) oraz w 

zagłębiu   naftowym   (Drohobycz),   wiele   znaczących   kulturowo   miast   nie   liczyło   się   w   sensie   gospodarczym   (np.   Lwów).  
Kluczowym momentem było przyłączenie Śląska w 1922r., który to teren produkował więcej niż reszta państwa polskiego. W  
tym czasie na Polskę przypada 0,5-0,7% globalnej produkcji przemysłowej.

Kryzys rekonwersji

Poważne zjawisko, przed którym stanęły kraje walczące w I wojnie światowej, polegało na tym, że gospodarka musiała 

zostać ponownie przestawiona na produkcję przeznaczoną do celów cywilnych, nie zaś militarnych; pośrednio była to przyczyna  
borykania się wielu państw z inflacją i hiperinflacją.

Okres powojenny cechuje się wysoką emisją pieniądza bez pokrycia, czego efektem była oczywiście lawinowa inflacja. W 

Niemczech   zostaje   wprowadzona   reforma,   przywracająca   stabilność   gospodarce,   w   Polsce   sukcesem   było   wprowadzenie  
jednolitej waluty – marki polskiej (po 1924r. złotego). Przy tym, rząd ratował się inflacją kontrolowaną (podatek inflacyjny 
stanowił czasami 50-60% wpływów do budżetu), jednak z czasem sytuacja zaczęła wymykać się spod kontroli, co doprowadziło  
do kursu 9 mln marek za 1 dolara tuż przed reformą Grabskiego. Inflacja oznaczała spadek płac realnych, wzrost cen z godziny 
na godzinę, co doprowadzało do radykalizacji mas (starcie Policji i wojska z niezadowolonym ludem w Krakowie doprowadziło  
nieomal do rewolty).

Wincenty Witos podaje się do dymisji i powołany zostaje rząd fachowców na czele z Władysławem Grabskim, człowiekiem  

wszechstronnie wykształconym, twórcą dziedziny socjologii wsi.

Sejm powierza Grabskiemu rząd celem uzdrowienia gospodarki i finansów – Grabski zostaje jednocześnie premierem i 

ministrem finansów oraz otrzymuje specjalne pełnomocnictwa na pół roku, które mają umożliwiać mu szybsze i efektywniejsze 
działanie. Następne miesiące przyniosły poprawę sytuacji, Grabski posłużył się socjotechniką (ogłosił, że Polska dostała rzekomo 
pożyczkę – państwo było postrzegane jako sezonowe, zwłaszcza po zabójstwie Narutowicza), dokonuje również interwencji 
giełdowej – wprowadza na rynek walutę obcą z posiadanych rezerw; rozpoczynają się prace nad statutem Banku Polskiego, który 
zajmuje się później emisją waluty. Wprowadzona zostaje złotówka: 1 zł = 1 frank szwajcarski, 1 zł = 19 centów, wymienialność 
złotówki.

Reformy były ogromnym sukcesem, również dlatego, że odbyły się bez jakiejkolwiek pomocy z zewnątrz. Działalność  

Grabskiego przyczyniła się do stabilizacji i od 1924r. zaczyna dzięki temu napływać do Polski obcy kapitał – 400 mln funtów z  
Francji na zbrojenia, pieniądze od Włoch pod zastaw przemysłu tytoniowego, 27 mln. dol. pod zastaw zysków z kolei i przyjęcie  
doradcy   (Charlesa   Dillona)   do   struktur   Banku   Polskiego.   Obcy   kapitał   były   głównie   lokowany   w   górnictwie,   hutnictwie,  
komunikacji, a więc w nowoczesnych i dochodowych dziedzinach, udział przedstawiał się następująco: górnictwo – 52% obcego 
kapitału, hutnictwo – 65%, komunikacja i telekomunikacja – 30%, elektrownie i gazownie – 76%, przemysł chemiczny – 40%. 
Zaletami były nowoczesne technologie, które dzięki temu udziałowi stały się dla polskiego przemysłu dostępne oraz nowe rynki  
zbytu. Minusami natomiast było duże załamanie na skutek późniejszego Wielkiego Kryzysu.

Okres rządów pomajowych cechuje monopolizacja gospodarki, sprzyjanie powstawaniu licznych karteli i trustów. Do 1929r.  

powstało 105 zrzeszeń kartelowych, Konwencja Węglowa, Syndykat Polskich Hut Żelaznych itd., ogromny związek Lewiatan – 
największy monopol w Polsce przedwojennej.

W roku 1928 zarejestrowanych było tylko 126 tys. bezrobotnych, w 1922r. podjęto decyzję o budowie Portu Gdynia, który z  

latach 30-tych był największym portem basenu Morza Bałtyckiego. Dozorcą rozbudowy był Eugeniusz Kwiatkowski, który 
stworzył również całą politykę morską.

Wojna celna z Niemcami w 1925r. która polegała na odmowie kupna polskiego węgla przez Niemców, doprowadziła do 

poszukiwania nowych rynków zbytu, którymi ostatecznie stały się kraje Skandynawii. Bezpośrednio wpłynęło to również na 
decyzję   o   budowie   Centralnej   Magistrali   Kolejowej,   którą   przewożono   ze   Śląska   do   Gdyni   eksportowany   później   do 
Skandynawii węgiel. Powstają również zakłady azotowe w Mościcach k. Tarnowa, gdzie dyrektorem zostaje E. Kwiatkowski (z 
wykształcenia był chemikiem i inżynierem).

- 27 -

background image

Temat: II Rzeczpospolita

W

IELKI

 K

RYZYS

Niestety, rozwój polskiej gospodarki, zahamował gwałtownie Wielki Kryzys, który nastąpił w wyniku krachu na Wall Street 

i doprowadził   do   globalnego   załamania   gospodarki.   Najpierw   objął   on   sferę   finansową,   rozprzestrzeniając   się   później   na 
wszystkie dziedziny życia. Przyczynami była nadprodukcja, spowodowana sztucznie pompowaną i pobudzaną koniunkturą.

Bezrobocie w Wielkiej Brytanii sięgnęło 3 mln, w Niemczech – 6 mln., a w USA – 13 mln.

Nastąpił kryzys w rolnictwie (tzw. rozwarcie nożyc cen) – zbyt duża różnica cen przy spadku produkcji w rolnictwie, ceny 

artykułów rolnych spadły o średnio 40%, miała miejsce podaż głodowa, farmerzy niszczyli swoje plony i zapasy. Dumping i 
protekcjonizm doprowadził do załamania handlu – wartość wymiany międzynarodowej spadła o 30%, co oczywiste – nastąpiło 
szerokie wycofywanie się kapitału obcego. Rozwiązaniem było prowadzenie polityki deflacyjnej – sztucznego utrzymywania 
wysokich cen.

Wprowadzony zostaje interwencjonizm (New Deal) państwowy w miejsce wolnego rynku, była to polityka podejmowana w 

ramach ożywienia i nakręcania koniunktury przez państwa (J.M. Keynes) – kształtowanie stóp procentowych, taryf. Szeroko 
rozpowszechnione   były   roboty   publiczne:   budowanie   dróg,   autostrad,   lotnisk,   budynków   użyteczności   publicznej,   linii 
kolejowych, zamykano banki. Świat zaczął odchodzić od liberalizmu gospodarczego.

Kryzys bardzo boleśnie dotknął również Polskę i wychodzenie z niego trwało aż do roku 1936. Na wsi widoczna była 

ogromna bieda. Powstała nowa  kategoria „ludzi zbędnych”  - 4,5 mln Polaków którzy wrócili  do kraju po tym  jak zostali 
pozbawieni pracy za granicą. Szerzyło się zjawisko bieda-szybów, bezrobocie wynosiło oficjalnie od 1-2 mln + 4,5. Rząd zaczął 
interweniować   zbyt   późno.   Likwidacja   monopoli   rozpoczęła   się   dopiero   w   1935r.   wydaniem   ustawy   antymonopolowej, 
stosowano  etatyzm,   a   na   stanowisko  ministra   skarbu  wraca   w   1935r.   E.   Kwiatkowski.   Uchwalone   zostają   plany   rozwoju, 
wprowadzone zostają ograniczenia dewizowe, przy tym nie ma przyzwolenia do lekką, ożywiającą inflację w obawie przed jej  
zbytnim wzrostem.

Pierwszy   plan   4-letni   zakładał   budowę   COP   w   południowo-wschodniej   Polsce,   powody   lokalizacji   były   zarówno 

ekonomiczne jak i strategiczne (oddalenie od granic, widły Sanu i Wisły), chodziło o aktywizację tamtejszej ludności. Symbolem 
COP  stało się  miasto Stalowa  Wola,  poza  tym  nastąpił  ogromny rozwój  takich miast  jak  Mielec,  Lublin,  Dębica,  Radom, 
Starachowice. Wybudowano jedną z największych hydroelektrowni. COP uznawany jest za bardzo udaną inwestycję, największą  
w sektorze przemysłu ciężkiego i zbrojeniowego. Był to kolejny, ogromny sukces Kwiatkowskiego, który po 1945r. został 
delegatem do spraw odbudowy wybrzeża, ale jego działalność trwała tylko 2 lata, ponieważ nie podzielał on wizji socjalistów.  
Resztę życia spędził on w Krakowie, gdzie zmarł w 1974r.

O

SIĄGNIĘCIA

 

I

 

PORAŻKI

 II RP

Osiągnięcia

stworzenie państwa

integracja zaborów

walka o granice

stworzenie nowoczesnej oświaty i prawodawstwa

wielkie i udane inwestycje gospodarcze

Porażki

brak reformy rolnej, głód ziemi

widoczne różnice między Polską A i B nie zostały zlikwidowane ze względu na zbyt krótki okres czasu

zacofanie wsi

- 28 -

background image

Temat 12

II wojna światowa – gospodarka powojenna i komunistyczna

II wojna światowa – gospodarka powojenna i komunistyczna

 

 

w

w

 

 

Polsce

Polsce

06.05.2010

II   wojna   światowa,   analogicznie   do   pierwszej,   spowodowała   proces   konwersji,   który   dotyczył   wszystkich   działów 

gospodarki   państw   zaangażowanych   w   konflikty   zbrojne.   Kongres   USA  uchwalił   „Lend-Lease  Act”   dzięki   czemu   USA  
wspomogły dużą pomocą aliantów (głównie Wielką Brytanię i ZSRR) i wzmocniły znacznie siły alianckie, co przyczyniło się do  
skrócenia wojny.

Podczas działań zbrojeniowych, po raz pierwszy używano na szeroką skalę broni pancernej i bombardowano całe miasta 

(Berlin, Londyn, Warszawa), co było przyczyną wielkich strat ludności. Na Japonię zrzucono dwie bomby atomowe.

B

EZPOŚREDNIE

 

I

 

POŚREDNIE

 

SKUTKI

 

WOJNY

straty demograficzne (50 mln ludzi)

straty materialne i zniszczenia

zerwanie handlu międzynarodowego, dewastacja przemysłu

utworzenie ONZ i podział Europy na dwie części (żelazna kurtyna)

dwubiegunowy podział Świata – utworzenie NATO i Układu Warszawskiego.

zimna wojna i wyścig zbrojeń kosztujący miliardy dolarów

napięte stosunki i sytuacja polityczna oraz dyplomatyczna; wojna szpiegów, wojny peryferyjne (Korea 1950-1953,  
Wietnam)

odzwierciedlenie kulturalne (filmy, książki, muzyka itd.)

podział i demilitaryzacja Niemiec

dekolonizacja   –   rozluźnienie   więzi   między   koloniami,   a   metropoliami,   wzmocnienie   tendencji   i   dążeń  
niepodległościowych: Indie, rok Czarnej Afryki (1960), powstanie neokolonializmu

ZSRR 

PO

 II 

WOJNIE

 

ŚWIATOWEJ

Kraj powiększył terytorium o 700 tys. km2, kosztem: Polski, Czechosłowacji, Rumunii, Finlandii, Łotwy, Litwy, Estonii oraz 

Japonii.

Stalin utworzył imperium wewnętrzne i zewnętrzne. W Europie środkowej narzucono obcy model polityczny (totalitaryzm), 

dokonano odgórnej, narzuconej rewolucji oraz narzucono model ekonomiczny w postaci gospodarki komunistycznej.

P

LAN

 M

ARSHALLA

George Marshall – amerykański polityk i generał: ten który odbudował Europę, laureat nagrody Noble'a

Europa   powojenna,   nie   wykazywała   żadnego   ożywienia   gospodarczego   po   wojnie,   co   doprowadziło   do   popularyzacji 

komunizmu (komunizm zawsze rodzi się w biedzie) i radykalizacji nastrojów społecznych.

USA w ramach doktryny Trumana (powstrzymywanie komunizmu wszystkimi możliwymi środkami), zwróciło się do całej 

Europy,   z   pytaniem,   ile   każdy   kraj   potrzebuje   na   odbudowę.   Niestety,   żaden   z   krajów   bloku   socjalistycznego,   nie   dostał 
pozwolenia z Moskwy na przyjęcie tej pomocy.

Pozostałe kraje zachodniej Europy, oszacowały potrzeby na 22 mld. dolarów, otrzymując ostatecznie 13 mld. Ogłoszenie  

planu nastąpiło w 1947r.; 70% pomocy stanowiły maszyny, żywność, środki użytku codziennego, a nawet zwierzęta hodowlane. 
Warunkiem   otrzymywania   pomocy,   była   kontrola   USA  nad   przekazywanymi   pożyczkami   oraz   usunięcie   komunistów   ze  
wszystkich rządów gdzie mieli oni swoich przedstawicieli. Największymi beneficjentami planu były: Wielka Brytania – 3,4 mld.  
dolarów, Francja – 2,8 mld. dolarów, RFN i Włochy – po 1,4 mld. Dolarów.

- 29 -

background image

Temat: II wojna światowa – gospodarka powojenna i komunistyczna w Polsce

Skutki zastosowania planu marshalla

odbudowa, rozwój i rozkwit (w niektórych krajach)

wzrost produkcji przemysłowej i przekroczenie o 1/3 poziomu produkcji sprzed wojny

odbudowa rolnictwa

zahamowanie inflacji

wymiana i współpraca między Europą zachodnią i USA

ugruntowanie podziału Europy

impuls do integracji gospodarczej

N

IEMIECKI

 

CUD

 

GOSPODARCZY

 (W

IRTSCHAFTSWUNDEN

)

Pomimo   dewastacji   Niemiec   powojennych,   niektóre   tereny   zachowały   się   całkiem   dobrze   (np.   Zagłębie   Ruhry).   RFN  

posiadało bardzo ograniczoną suwerenność, w 1951r. kraj wszedł w skład Rady Europy i EWWiS, a 3 lata później otrzymuje już  
suwerenność. Niemcy stają się członkiem EWG.

Dzięki dobrze wykorzystanej pomocy USA, w RFN zostaje przeprowadzona reforma walutowa Ludwika Erharda, zostaje 

wprowadzona Deutsche Marke (w relacji wymiennej 100 do 6,5), co doprowadza do zahamowania inflacji. Kapitał produkcyjny  
wyliczany był 1 do 1, dzięki czemu w prosty i bardzo efektywny sposób wprowadzony został neoliberalizm gospodarczy.  
Ważnym czynnikiem, był również dobry kapitał ludzki. Dzięki niemu rozwinięto tak ważne sektory jak energetyka, metalurgia,  
przemysł zbrojeniowy, chemiczny itd. Do lat '80 RFN zajmowały II miejsce na Świecie w eksporcie, ustępując jedynie USA i  
były uważane za dużą potęgę gospodarczą.

Kraj posiadał również niezwykle zdolnych polityków m.in. K. Adenauer, który decydował przez 14 lat o kształcie państwa i 

prowadził politykę zagraniczną - Niemcy są zbyt dużym narodem, by nie mieć samodzielności.

Adenauer  gotów  był   nawet   iść   na   kompromisy  z   państwami   kontrolującymi   kraj,   byleby  tylko  zdobyć   jak  najszybciej 

niepodległość. Zawarł szereg różnych porozumień (m.in. z USA i Izraelem). Jego następcą był Willy Brandt, który zawarł układ 
z ZSRR, prowadził politykę na rzecz pojednania z Polską oraz nawiązał stosunki z NRD.

S

YTUACJA

 P

OLSKI

 

I

 E

UROPY

 

ŚRODKOWEJ

Straty Polski po wojnie:

demograficzne: ofiary wojny, deportacje (do łagrów i do Kazachstanu ok 2 mln ludzi), ucieczki, migracje 

straty gospodarcze: ponad 50%

zniszczenia infrastruktury: ponad 30-50% (w handlu 65%)

nowe, przesunięte na zachód granice (ziemie odzyskane)

największe w Europie zniszczenia, zbombardowane miasta – Wrocław, Warszawa

wyniszczenie klasy średniej

Po instalacji rządu komunistycznego, rozpoczęto reformy:

Reforma rolna (1946r.)

Dekret o ustroju rolnym; przyznawanie na ziemiach odzyskanych gospodarstw 7-15 ha (na pozostałych obszarach znacznie 

mniej), zabrano ziemię ziemiaństwu i dawnej szlachcie i przyznawano chłopom małorolnym bez jakiegokolwiek odszkodowania, 
nastąpiła parcelacja 10000 majątków, co dało 3 mln hektarów, z czego 2/3 przeznaczono na utworzenie PGR; reforma nie 
rozwiązała przeludnienia wsi, powstała kategoria chłoporobotników, zniszczono na zawsze klasę mieszczańską oraz dwory wraz  
z ich ogromną kulturą i tradycją.

- 30 -

background image

Temat: II wojna światowa – gospodarka powojenna i komunistyczna w Polsce

Nacjonalizacja przemysłu (1946r.)

PSL i PPS stały za tym, by znacjonalizować część gospodarki, ale zachować 3 sektory w gospodarce; Sowieci (PPR) byli za  

nacjonalizacją wszystkiego; w efekcie bez odszkodowania przejęte zostają wszystkie przedsiębiorstwa poniemieckie, zakłady 
zatrudniające powyżej 50ciu pracowników, a później jeszcze mniejsze, prywatne przedsiębiorstwa i spółdzielnie; klasa średnia  
(burżuazja) w praktyce przestaje istnieć.

S

TOSUNKI

 

DEMOGRAFICZNE

Duże ruchy migracyjne spowodowane były przesunięciem granic na zachód. Przesiedlano ludność ocalałą na kresach (zza  

Buga), wracających więźniów – prawie 4 mln. ludzi, czym zajmował się Państwowy Urząd Repatriacji. Inteligencja wileńska 
osiedliła się na Pomorzu, a lwowska we Wrocławiu.

Akcja  Wisła   (1947r.)  przesiedlenia   Ukraińców,   po  zamachu  na   gen.   Świerczewskiego,   za   co  obarczono  całą   ludność   i  

przesiedlono całe 150 tys. ludzi (głównie chłopów), rozproszono ich w niewielkich grupach na ziemiach odzyskanych, a kilka 
tysięcy aktywnych rewolucjonistów osadzono w obozie w Jaworznie. Doprowadziło to do zamarcia wielu wsi i dewastacji 
wielkich obszarów. Akcja sterowana była jednak z Moskwy, a wykonywana przez Polaków.

PRL

PRL nazywane jest państwem satelitarnym ZSRR, nie ma suwerenności, wszechobecna jest cenzura, brak zagwarantowanych 

praw obywatelskich, system jest monopartyjny, państwo kontroluje gospodarkę – brak wolnego handlu.

Zjawiska pozytywne tych czasów: szybka odbudowa kraju w ciągu kilku lat – Polacy traktowali państwo jako swoje, ale  

władzę jako obcą, nie utożsamiali jej z Polską, ogromną rolę odegrał entuzjazm ludzi, którzy odbudowywali spontanicznie kraj.  
W dobie industrializacji odbyła się późna rewolucja przemysłowa, pod znakiem migracji ludności wiejskiej do miast.

P

LAN

 3-

LETNI

 (1947-1949)

Od czasu przejęcia władzy komunistycznej, gospodarka była planowa. Był to jedyny zrealizowany w całości plan, który  

zakładał odbudowę kraju:

wyrównanie strat po wojnie

scalenie ziem odzyskanych z resztą kraju

odbudowa i zagospodarowanie wybrzeża morskiego (epizod E. Kwiatkowskiego)

rozszerzenie udziału w gospodarce światowej

wzrost wydajności w produkcji rolnej (nie wykonane założenie)

przywrócenie wskaźników gospodarczych sprzed 1939r.

UNRA – organizacja charytatywna pod patronatem USA, przekazała Polsce w latach 1945-1947 pomoc o wartości 475 mln.  

dol. (głównie żywność i lekarstwa).

P

LAN

 6-

LETNI

 (1950-1955)

Zmiana struktury ekonomicznej:

wzrost inwestycji w przemyśle ciężkim o 158%

wzrost produkcji rolnej o 50%

wzrost stopy życiowej o 55-60%

wzrost dochodu narodowego o 112%

- 31 -

background image

Temat: II wojna światowa – gospodarka powojenna i komunistyczna w Polsce

zlikwidowanie elementów kapitalistycznych (spółdzielczość, handel i ziemia)

przekształcenie ziemi w gospodarstwa zespołowe (nieudana)

Plan został zrealizowany (symbolem Nowa Huta), ale kosztem zubożenia warstwy chłopskiej i spadku stopy życiowej – jego  

wszystkie założenia nie były możliwe do spełnienia w pierwotnej formie.

Polska stała się krajem przemysłowo-rolniczym, przechodząc ze statusu rolniczo-przemysłowego.

Od   czasu   tego   planu,   systematycznie   rozbudowywano   przemysł   ciężki.   Plan   wybitnie   zaniedbał   przemysł   lekki,   co 

doprowadziło do stałego niedoboru w gospodarce na długie lata.

- 32 -

background image

Temat 13

Japonia po II wojnie światowej

Japonia po II wojnie światowej

13.05.2010

Japończycy zdołali zdobyć Singapur, w który uchodził swojego czasu za niezdobytą twierdzę. Odpowiedź Amerykanów na  

japoński atak na Pearl Harbor była jednoznaczna z włączeniem się do działań wojennych. Charakterystycznymi wyłącznie dla 
Japonii   jednostkami   bojowymi   w   czasie   tej   wojny,   byli   piloci   kamikadze.   Po podpisaniu   kapitulacji   przez   Niemcy,   ZSRR 
przerzuciła swoje oddziały na wschód, by zaatakować właśnie Japonię. W nagrodę za ten manewr, Rosjanie dostali m.in. Wyspy 
Kurylskie. Porażka Japonii w wojnie przyniosła jej katastrofalne skutki. Kraj musiał podpisać bezwarunkowy akt kapitulacji na  
amerykańskim lądowniku Missouri, w obecności m.in. gen. MacArthura i Frasera w dniu 23 sierpnia 1945r.

Japonia w wyniku wojny straciła ok. 1,5 mln ludzi i dostała się pod dość mocną okupację USA (np. bazy wojskowe USA na 

terenie Japonii). Porażka była dla Japończyków ogromnym upokorzeniem, doprowadziło to do desakralizacji cesarza, który od 
tej pory występował publicznie i przemawiał do ludzi przez radio. Amerykanie postanowili zachować funkcję cesarza, ponieważ 
był on w tamtym czasie jedynym symbolem łączącym zrujnowany kraj.

Pierwsze   miesiące   okupacji   amerykańskiej,   stały   pod   znakiem   demilitaryzacji   i   demobilizacji.   Odbyły   się   sądy   na  

zbrodniarzach wojennych i dokonywano czystki w armii. Amerykanie rozwiązywali też instytucje finansowe znajdujące się w  
rękach kilku rodów (Zaibatsu). W kraju panował głód, spekulacja i czarny rynek. 6 mln obywateli pozostawało bez dachu nad 
głową. W drodze do wprowadzania demokracji, Amerykanie zezwolili nawet na legalizację partii komunistycznej.

Konstytucja podyktowana przez MacArtura i ogłoszona przez Cesarza, zakładała demilitaryzację i brak armii (art. 9), które to  

zapisy są aktualne do dziś. Ustawa zasadnicza ustanowiła powszechne i demokratyczne wybory, w których po raz pierwszy  
przyznano prawo wyborcze kobietom. Reforma rolna objęła 6 mln. obywateli i ostatecznie doprowadziła do likwidacji resztek 
feudalizmu   –   następował   proces   modernizacji   wsi   i   chłopi   zyskali   wolność.   Lata   powojenne,   odznaczyły   się   również  
amerykanizacją kultury pośród młodego pokolenia Japończyków.

Istotnym punktem przełomowym była wojna w Korei (1950-1953), dzięki której Japonia otrzymała zamówienia od armii 

amerykańskiej. Do innych czynników fundamentalnych zaliczamy:

prawo

struktura własności (duży zakres własności prywatnej, mały państwowej)

stabilność pieniądza, twarda polityka państwowa (duże oszczędzanie i inwestycje)

otwarty stosunek do świata zewnętrznego

niskie obciążenie gospodarki podatkami i wydatkami budżetowymi

Czynniki sprawcze (bezpośrednie):

brak wydatków na zbrojenia

pomoc amerykańska

wojna koreańska

polityka głębokiego interwencjonizmu państwa, kreowanie aktywnej polityki rozwoju przemysłu

polityka proeksportowa, rynki protekcjonizmu

wysoka stopa inwestycyjna, ok. 40%

wysoka stopa oszczędnościowa

niskie obciążenie gospodarki wydatkami na sferę socjalną

potencjał ludzki, dyscyplina i pracowitość

edukacja: sprzężenie szkolnictwa z potrzebami przemysłu

import nowej techniki, licencje przetwarzane i udoskonalane

łączenie japońskich tradycji z nowoczesnością

Olimpiada w Tokio w 1964r. była symbolem końca odbudowy gospodarczej kraju.Credo polityki gospodarczej Japonii:

- 33 -

background image

„Eksportować albo umrzeć”

F

ILARY

 

IDEI

 

EKSPANSJI

 

GOSPODARCZEJ

masowa produkcja, obniżanie cen, obserwacja światowych trendów, opłacalność eksportu w dziedzinie elektroniki,  
sprzętu foto, motoryzacji

dbałość o jakość produktów – marka Made in Japan synonimem perfekcjonizmu

dostosowanie produkcji do lokalnych rynków i gustów

polityka proeksportowa rządu, ulgi podatkowe, celne, bonusy

presja sukcesu, która ogarnęła całe społeczeństwo

giełda w Tokio – bardzo stabilna, odporna na kryzysy i załamania, dość hermetyczna wobec obcych inwestorów; banki  
japońskie zajmują czołowe miejsca w rankingach

D

UALIZM

 

W

 

GOSPODARCE

 

JAPOŃSKIEJ

przedsiębiorstwa pierwszej wody

firmy-giganty działające na rynku międzynarodowym, powszechnie znane na całym Świecie, należące do   wielkiej 
trójki
  lub  wielkiej piątki  w swojej gałęzi przemysłu, najczęściej działają w wielu branżach; np. Toyota, Mitsubishi, 
Mazda, Matsushita, Sony, Toshiba

przedsiębiorstwa drugiej wody

duże przedsiębiorstwa o stałej i stabilnej sytuacji, znane na rynku krajowym; np. Denso, Nishin Steel, Kirin, Santory, 
Satake

przedsiębiorstwa trzeciej wody i przedsiębiorstwa czwartej wody

D

EFORMACJE

 

I

 

OSOBLIWOŚCI

 

JAPOŃSKIEJ

 

GOSPODARKI

antyrynkowy protekcjonizm wobec rolnictwa; interwencjonizm w postaci bariery dla importu

niska sprawność sektora usług: handel, bankowość, telekomunikacja (wydajność niższa o 40% niż w USA)

jakość życia, gradacja dochodów dotyczy głównie warunków mieszkaniowych, na rynku nieruchomości panują bardzo  
wysokie ceny ziemi i mieszkań

stosunki polityczne: w latach 1956-1993 rządziła jedna partia Liberalno-Demokratyczna, uzależniła się ona od grup 
interesów, czego efektem była seria skandali korupcyjnych począwszy od końca lat 80-tych

N

EGATYWNE

 

ZJAWISKA

 

SPOŁECZNE

Karoshi – śmierć z przepracowania; głównie w latach 80-tych i 90-tych XX w. kilkadziesiąt tysięcy przypadków. Hikimori 

(outsider), to syndrom wycofania się z życia zawodowego młodych ludzi, którzy w ten sposób protestują przed ogromną presją 
nakładaną na dzieci od najmłodszych lat, 45% z nich posiada wyższe wykształcenie, obecnie liczebność młodzieży wykazującej  
hikimori szacuje się na od 500 tys. do 1 mln. Zjawisku towarzyszy bezradność i bierność władz, które nie potrafią zareagować w  
żaden sposób na ten problem.

I

NNE

 

TYGRYSY

 

AZJATYCKIE

Tygrysy azjatyckie, można podzielić w pary, które wykazują między sobą istotne podobieństwa:

Tajwan i Korea Południowa: łączy je ochrona ze strony USA, czynniki są bardzo podobne do tych występujących w Japonii,  

ale różnica jest w kwestii dominacji przedsiębiorstw w gospodarce – na Tajwanie dominującą rolę odgrywają średnie i małe  
firmy, inaczej niż w Korei. Korea należała do krajów wybitnie rolniczych, o wysokim stopniu analfabetyzmu, gdzie panował  
ogromny głód – do czasu reformy rolnej i rozwoju przemysłu lekkiego w miastach. Gospodarkę Korei zdominowały koncerny 
zwane czebole, które otrzymywały duże wsparcie od państwa.

- 34 -

background image

Hong-Kong i Singapur: czynniki wspólne, to duże dochody z gospodarki morskiej, ogromne porty lotnicze i rozwinięty sektor 
bankowy oraz zróżnicowana ludność.

Tajlandia i Indonezja: przez wiele lat zdominowane przez gospodarkę rolną. Tajlandia to monarchia parlamentarna, która  

nigdy w swojej historii nie była kolonią. Jest bardzo ważnym eksporterem ryżu i owoców egzotycznych. Rocznie czerpie ok. 1  
mld dol dochodów z turystyki. Indonezję zamieszkuje 200 mln wyznawców Islamu, posiada ona bogate złoża ropy naftowej. 
Wszystkie   gałęzie   przemysłu   są   rozwinięte,   ale   jednocześnie   ustrojem   gospodarczym   jest   kapitalizm   państwowy   (czysty 
nepotyzm).

- 35 -

background image

Temat 14

Thatcheryzm i reaganomics

Thatcheryzm i reaganomics

20.05.2010

Margaret  Hilda  Thatcher  (ur. 1925). W latach 1959–1992 członek Izby Gmin z ramienia Partii Konserwatywnej; 1964–

1970   rzecznik   prasowy   konserwatystów;   1970   minister   oświaty   i   nauki   w   rządzie   E.   Heatha;   1975–1990   szef   frakcji  
parlamentarnej konserwatystów oraz przewodnicząca partii; 1979–1990 na czele rządu brytyjskiego (pierwsza kobieta-premier w 
historii Wielkiej Brytanii).

Dopiero w kwietniu 1954 została wybrana na kandydatkę z okręgu Finchley. Zdobyła łatwo fotel w Izbie Gmin w wyborach 

1959. Jej pierwsze wystąpienie w Parlamencie dotyczyło rad miejskich i gminnych, a dokładniej zmuszenia tych organów do  
odbywania   jawnych   posiedzeń.   W   mowie   tej   wykazała   się   dużymi   umiejętnościami   oratorskimi,   a   jej   postulaty   zostały 
zrealizowane. W 1961 głosowała niezgodnie z zaleceniami macierzystej partii, opowiadając się za przywróceniem kary chłosty.

Szybko awansowała w partii. Otrzymała miejsce w przedniej ławie poselskiej (tzw. front bench) jako sekretarz parlamentarny 

do spraw prawa pracy i wynagrodzeń (wrzesień 1961). Stanowisko to utrzymywała aż do 1964, kiedy to konserwatyści stracili  
władzę.   Ze   stanowiska   szefa   partii   ustąpił Alec   Douglas-Home,  Thatcher   poparła   na   jego   następcę Edwarda   Heatha,   który 
pokonał Reginalda   Maudlinga.   W   zamian   za   to   została   nagrodzona   stanowiskiem   rzecznika   do   spraw   budownictwa 
mieszkaniowego. W 1966 znalazła się w grupie osób w gabinecie cieni, zajmującej się sprawami należącymi do resortu skarbu. 
W gabinecie cieni zajmowała się kolejno sprawami energetycznymi (1967), transportem i ostatecznie edukacją (przed wyborami  
1970/71).

Władzę   objęła   podczas   głębokiego   kryzysu   ekonomicznego,   spowodowanego   rozbudowaną   polityką   socjalną   państwa,  

ogromnym   deficytem   sektora   państwowego   i   inflacją.   Zastosowała   twardą   politykę   w   celu   uzdrowienia   gospodarki: 
zlikwidowała   dotacje   dla   znacznej   części   państwowych   firm,   prowadziła   proces   prywatyzacji,   zatrzymała   inflację   kosztem  
zwiększonego bezrobocia, zredukowała wydatki budżetowe, obniżyła podatki oraz podwyższyła stopę procentową oszczędności. 
Wszystkie te działania, będące połączeniem liberalizmu, konserwatyzmu i monetaryzmu, uzyskały nazwę  thatcheryzmu, a ona 
sama przydomek Żelaznej Damy. W zakresie polityki ekonomicznej premier ogłosiła podwyższenie stóp procentowych, aby 
zmniejszyć   podaż   pieniądza   na   rynku.   Widoczne   było   także,   że   zechce   ona   zwiększyć   obciążenia   w   zakresie   podatków 
pośrednich   (natomiast   mniejszy   nacisk   zamierzano   kłaść   na   podatki   od   dochodów   osobistych),   jako   potwierdzenie   tego 
podatek VAT został  gwałtownie  podniesiony  do  15%  co  natychmiast  odbiło  się  na  zwiększeniu inflacji.  Wpłynęło  to  także 
niekorzystnie   na   działalność   przedsiębiorców   (w   szczególności   w   przemyśle   wytwórczym)   i   przyczyniło   się   do   wzrostu  
bezrobocia do ponad 2 mln ludzi.

W styczniu 1982 r. inflacja spadła do postaci jednocyfrowej, wtedy też obniżono z powrotem stopy procentowe. Bezrobocie 

w dalszym ciągu rosło, osiągając w końcu wg oficjalnych danych rządowych liczbę 3,6 mln (ale kryteria kwalifikowania osoby 
jako bezrobotnej zostały wcześniej zmienione i wg niektórych bezrobocie osiągnęło wysokość 5 mln). Dane te prawdopodobnie  
były   zawyżone   ze   względu   na   korzyści   wynikające   z   rejestrowania   się   w   ewidencji,   podczas   gdy   wiele   osób   oficjalnie  
pozostających   bez   pracy   podejmowało   zatrudnienie   w   "szarej   strefie",   dlatego  też   niektórzy  wątpią   nawet   w  to   czy  stopa  
bezrobocia osiągnęła co najmniej liczbę miliona.

Thatcher  kładła   nacisk w  polityce  gospodarczej  na   działanie   sił  wolnorynkowych  oraz  na  przedsiębiorczość.   Od czasu 

objęcia funkcji premiera eksperymentowała ona ze sprzedażą małych przedsiębiorstw państwowych ich własnym pracownikom.  
Akcja ta spotkała się z nadzwyczaj pozytywnym odzewem. Po wyborach 1983 r. rząd zachęcony tymi sukcesami wyprzedał 
większość   udziałów   w   publicznych   firmach,   które   zostały   w   większości   znacjonalizowane   w   okresie   lat   40.   Duża   część  
społeczeństwa włączyła się w tę akcję i nabyła udziały wielu przedsiębiorstw, niektórzy oczywiście sprzedali je zarabiając na  
różnicy kursowej wielu jednak pozostało nadal ich współwłaścicielami. Polityka prywatyzacji została oczywiście wyklęta przez 
lewicę i stała się synonimem thatcheryzmu. Wbrew tym niepochlebnym opiniom sprawiła ona jednak, że budżet państwa "stanął 
wreszcie na nogi" (zbędne stały się kolejne miliardy funtów dotacji na ratowanie upadających państwowych molochów), a firmy 
które przedtem ledwo wiązały koniec z końcem w rękach prywatnych ożyły i stały się rentowne.

- 36 -

background image

Temat: Thatcheryzm i reaganomics

Szukanie oszczędności spowodowało, że finanse brytyjskiego ministerstwa obrony zostały obcięte, to sprawiło, że Margaret 

Thatcher musiała podjąć jedną z najtrudniejszych decyzji w czasie swojej kadencji. Mianowicie w Argentynie niestabilna "junta" 
wojskowa szukała za wszelką cenę możliwości poprawy swego wizerunku w oczach narodu, który musiał znosić pogarszającą 
się z roku na rok sytuacje ekonomiczną. 2 kwietnia 1982 r. wojska argentyńskie wylądowały na Falklandach, była to pierwsza 
inwazja na brytyjskie terytorium od czasów II wojny światowej. Argentyna od 1830 r. pozostawała w sporze z Wlk. Brytanią o te 
niewielkie wyspy. Reakcja "Żelaznej damy" była natychmiastowa, bo w ciągu zaledwie kilku dni w rejon konfliktu została 
wysłana flota wojenna, z zadaniem odbicia Falklandów. Dzięki sukcesowi całej operacji, wzmogły się w całej Anglii nastroje  
patriotyczne, a prestiż premier (do tej pory bijącej w sondażach rekordy niepopularności) wzrósł niepomiernie.

"Czynnik falklandzki" razem z rozpadem opozycji były przyczynkiem do wygranej konserwatystów w wyborach w  1983 r., 

był to jeden z największych sukcesów rządu Thatcher, który pomimo niepopularnych decyzji nie pogrążył swej partii.

Prowadziła   systematyczną   walkę   z   potęgą związków   zawodowych,   która   w   efekcie   doprowadziła   do   wzrostu 

konkurencyjności   przemysłu   i   zamknięcia   nierentownych   dziedzin   gospodarki   (np.   przemysłu   stoczniowego   i   górnictwa). 
Cieszyła się ogromną popularnością.

Krytycznie odnosiła się do realizowanego modelu integracji europejskiej, próbowała wprowadzić wolnorynkowe metody 

zarządzania w oświacie, służbie zdrowia i kulturze, a także wprowadzić podatek pogłówny (poll tax)  w miejsce podatku od 
własności. Spowodowało to wzrost opozycji w kraju. Ustąpiła ze stanowiska premiera 22 listopada 1990, jej następcą został  J. 
Major.

W 1992 otrzymała szlachectwo oraz zajęła miejsce w Izbie Lordów. Stała się, obok R. Reagana, postacią charakterystyczną 

dla   tzw.   neokonserwatyzmu (kierunku   politycznego   łączącego   elementy   nowoczesnego   liberalizmu   gospodarczego   z 
konserwatyzmem społecznym).

Ronald  Wilson  Reagan (ur. 6   lutego 1911 w Tampico, Illinois,   zm. 5   czerwca 2004 w Bel  Air, Kalifornia). Zaczynał   jako 

sprawozdawca radiowy, później aktor, a w końcu polityk i prezydent mocarstwa. Za jego kadencji nastąpił gwałtowny rozwój 
gospodarczy kraju. Od 1937 roku, był przez następne ćwierć wieku, ciągle związany z Hollywood. Zagrał w pięćdziesięciu 
filmach.   W   latach   1947   -1952   należał   do   związku   zawodowego   aktorów.   Jego   kariera   nabrała   tempa   pod   koniec   lat  
pięćdziesiątych, popularyzacja telewizji stwarzała nowe możliwości i dawała większa popularność. Dzięki programowi "General 
Electric Theater", który prowadził, zyskał sobie ogromną przychylność milionów Amerykanów.

Początkowo   poglądy   Reagana   bliższe   były   stronnictwu   demokratycznemu,   na   krótko   był   nawet   członkiem   Partii 

Demotycznej. Zmienił jednak front i w 1962 roku wstąpił do Partii Republikańskiej. Szybko stał się aktywnym działaczem i  
filarem ugrupowania. Ostro krytykował ruchy komunistyczne i lewicowe. W 1966 roku został wybrany na gubernatora Kalifornii 
i pełnił ten urząd przez dwie kadencje. Dopiero w 1980 roku wysunięto go jako przedstawiciela republikanów i wtedy też odniósł 
zdecydowane zwycięstwo nad dotychczasowym prezydentem J. Carterem. W kampanii wyborczej i późniejszych latach pomogło 
mu doświadczenie aktorskie. W Stanach był to okres rozkwitu telewizji. Politycy coraz częściej musieli występować przed 
kamerami   i tak   zabiegać   o   opinie   wyborców.   Nieobyci   przeciwnicy   byli   stremowani   samą   sytuacją   i   niecodzienna   formą  
wystąpienia,   toteż   sprawiali   wrażenie   jakby  byli   nieszczerzy  i   niepewni.   Reagan  czuł   się   przed  kamera   świetnie,   sprawiał  
wrażenie   pewnego   siebie,   zdecydowanego   i   prawdomównego.   Popularny   wśród   społeczeństwa   i   darzony   ogólną   sympatią 
doczekał się wielu przydomków, oprócz "Wielkiego komunikatora", nazywano go także "The Teflon - Man" - bo bywał tak 
obojętny   jak   gęś   na   wodę,   wszystko   po   nim   spływało;   "The   Great   Rondini"   -   od   nazwiska   iluzjonisty,   Harry`ego  
Houdini, mistrza w uwalnianiu się z więzów, jako że Reagan również posiadał zdolność wychodzenia cało z podbramkowych 
sytuacji, a także "The Gipper" - od roli George`a Gippa, którego grał w "Knute Rockne, All American".

Początki sprawowania urzędu nie wyglądały dobrze. Po około dwóch miesiącach od czasu objęcia władzy przez Raegana, 30  

marca 1981 roku doszło do zamachu na jego życie. Niejaki John Hinckley, po obejrzeniu filmu "Taksówkarz", który jest historią  
o szaleńcu, polującym na polityka, zamierza wcielić scenariusz w życie. Reagan zostaje ranny, ale wychodzi z tego z jeszcze  
większą siłą i społecznym poparciem.

W kolejnych wyborach w 1984 roku wybrano go po raz kolejny. Siedemdziesięciotrzyletni polityk republikański miażdżąco  

pokonał kontrkandydata - W. Mondala (Reagana poparło 49 z 50 stanów).

Prowadzona   przez   niego   polityka   gospodarcza   tzw.  raegonomika  spowodowała   duże   ożywienie   gospodarcze   i   wzrost 

zatrudnienia, jednak stało się tak kosztem deficytu budżetowego. Prezydentura Reagana przyczyniła się między innymi do  
zburzenia muru berlińskiego. Po złożeniu urzędu Ronald Reagan odsunął się od życia politycznego i powrócił do Kalifornii. 
Cierpiał na chorobę Alzheimera, zmarł w 2004 roku.

- 37 -

background image

Temat: Thatcheryzm i reaganomics

Ronald Reagan był autorem zmian gospodarczych, które doprowadziły do gwałtownego rozwoju w USA. Polityka zwana  

raegonomika, polegała przede wszystkim na zmniejszeniu podatku dochodowego, obcięciu funduszy przeznaczonych na cele  
federalne   i   socjalne,   a   także   na   ograniczeniu interwencjonizmu państwowego   w   kapitalistyczną   gospodarkę.   Słynnym 
powiedzeniem Reagana, dotyczącym mechanizmów gospodarczych, było: "Jeśli działa, opodatkuj. Jeśli nadal działa, wprowadź 
regulacje.   Jeśli   przestało   działać,   subsydiuj".   Dzięki   zmniejszeniu   podatków   (górny   próg   z   70%   do   28%),   ustawom 
deregulacyjnym, uchyleniu protekcjonistycznych ceł i innym posunięciom polityki Reagana w Stanach Zjednoczonych nastąpił  
wzrost gospodarczy, powstały nowe miejsca pracy (ok. 20 mln) i znacznie zmalało bezrobocie (z 12% do 5,5%). Wzrosła średnia  
krajowa, spadek inflacji osiągnął 4-6%, a stóp procentowych - 10 % (z 25). PNB wzrósł  o 10%.

Te przemiany nie mogły odbywać się bez poniesienia pewnych kosztów, w tym czasie nastąpił trzykrotny wzrost długu 

publicznego i największy w historii USA deficyt budżetowy (300 mld dol. na koniec kadencji).

Deficyt był spowodowany znacznymi kosztami wyścigu zbrojeń i zimnej wojny. Później ów deficyt zmalał zasadniczo, a w  

1998 osiągnął już pewna nadwyżkę. W czasie obu kadencji Reagana wydatki na obronę kraju wzrosły o 35 %.

Inną kosztowna inwestycją był projekt tzw. "gwiezdnych wojen", jest to popularna nazwa Inicjatywy Obrony Strategicznej  

(Strategic Defence Initiative, SDI). 23 marca 1983 roku Prezydent Reagan w swoim przemówieniu wysunął projekt stworzenia 
systemu przeciwrakietowego, dzięki któremu obrona amerykańskich obiektów, mogłaby być prowadzona przez rozszerzenie pola  
bitwy jądrowej na przestrzeń kosmiczną. Chodziło więc os tworzenie parasola antyrakietowego nad Stanami Zjednoczonymi. 
Projekt zaczęto realizować, wydano na niego ok. 30 miliardów dolarów, ale po rozpadzie Związku Radzieckiego inicjatywa  
przestała mieć większe znaczenie i w 1993 roku Pentagon oficjalnie zawiesił jej realizację.

Ronald Reagan od czasu wstąpienia do partii republikańskiej do końca swojej kadencji był zaciekłym wrogiem komunizmu.  

Zerwał z polityką ustępstw w stosunku do ZSRR Związek Radziecki określał jako imperium zła. Jednocześnie udzielał wsparcia 
polskim organizacjom antykomunistycznym. Za jego zgodą doszło do przekazania opozycjonistom polskim znacznych funduszy 
na walę z reżimem.

Po   wprowadzeniu   stanu   wojennego   Waszyngtonie   1981   roku   rząd   USA  nagle   wstrzymał   się   z   przyznaniem   Polsce 

spodziewanego kredytu. Ponadto nałożono sankcje gospodarcze, wstrzymano eksport i żądano spłaty długów. Polska popadła w 
kryzys gospodarczy. Polityka USA polegał na pomocy materialnej dla Polski w zamian za ustępowanie władz komunistycznych. 
Negocjacje przyniosły efekty, rok po ustąpieniu Reagana ze stanowiska w Polsce rozpoczęły się obrady Okrągłego Stołu.

Ronald Reagan przybył do Polski już po zakończeniu kadencji w 1990 roku i wygłosił przemówienie w Stoczni Gdańskiej, 

zaczął je od słów: "Wzruszeniem napawa mnie obecność w miejscu, gdzie historia Polski zmieniła się na zawsze".

- 38 -

background image

Temat 15

Polska Rzeczpospolita Ludowa

Polska Rzeczpospolita Ludowa

20.05.2010

Na fali strajków poznańskiego czerwca '56 stanowisko I sekretarza PZPR obejmuje W. Gomułka. Lata 50'te to początek  

odwilży po śmierci Stalina, w ZSRR władzę obejmuje N. Chruszczow. Lekka liberalizacja, doprowadziła jednak również do  
destabilizacji i wzrostu tendencji niepodległościowych w państwach satelitarnych ZSRR.

W. Gomułka został nominowany na sekretarza partii bez uprzedniej zgody Moskwy. Do Polski niespodziewanie przylatuje  

wtedy Chruszczow, a w październiku w stan gotowości zostają postawione dywizje radzieckie na stacjonujące w Polsce i na jej 
wschodnich granicach. Sytuacja była bardzo napięta, jednak W. Gomułka złożył przyrzeczenie posłuszeństwa ZSRR.

Odwilż przyniosła amnestię dla niektórych więźniów politycznych (wypuszczono z internowania prymasa Wyszyńskiego), 

zelżała   cenzura,   rozwiązano   UB   oraz   odsunięto   od   stanowisk   niektórych   najbardziej   skompromitowanych   działaczy   (np.  
Radkiewicz),   nie   postawiono   im   jednak   żadnych   zarzutów.   Przywrócone   zostało   szare   harcerstwo   i   rozwiązano 
skompromitowany Związek Młodzieży Polskiej. 

Na Węgrzech w tym czasie, krwawo zostaje stłumione niepodległościowe powstanie, któremu początek dały manifestacje 

ludności (głównie studentów) pod pomnikiem J. Bema. Z rąk wojsk radzieckich oraz państw satelitarnych ZSRR giną ludzie.

Zawiązany zostaje Komitet Ekonomiczny, który miał wspomagać rząd w planowaniu i realizowaniu gospodarki państwa,  

jednak już pod koniec 1957r. zostaje on rozwiązany. Niemal od początku, nie stosowano się do jego zaleceń i rad, które różniły  
się od obranej polityki socjalistycznej. Niezrealizowana zostaje ustawa sejmowa o Radach Robotniczych, która miała być jednym 
z głównych osiągnięć odwilży, za to w 1958r. zostają utworzone Samorządy Robotnicze, sterowane przez pracodawców, dyrekcję  
i partię. Władze po opracowaniu nowego planu 5-letniego, zaczynają się powoli wycofywać z wcześniejszych obietnic.

Osiągnięty zostaje wzrost produkcji o 10% i dochodu narodowego o 11%, w latach 56-58 prowadzona zostaje lepsza polityka 

rolna, co doprowadza do wyrównania niektórych wskaźników. Ograniczone zostają wydatki na zbrojenia, ale od roku 1958 
ponownie industrializacja staje się najważniejsza.

W 1956r. rozwiązały się Spółdzielnie Produkcyjne, wzrosła produkcja rolna i polepszyła się sytuacja chłopów. Produkcja 

zwierzęca wzrosła o 20%, a rolna o 15%, polityka wobec wsi była jednak bardzo niekonsekwentna, przez co poprawa sytuacji  
była tylko chwilowa i obliczona na zyskanie poparcia wśród mieszkańców wsi.

Handel zagraniczny był w całości uzależniony od ZSRR. Mimo to udało się uzyskać pierwszą pożyczkę od USA w 1956r.  

pod warunkiem zwrotu części należności za znacjonalizowany przemysł amerykański na terenie Polski. Pożyczka wynosiła 
prawie 100 mln. dolarów. W 1958r. deficyt wynosił ok. 130 mln dolarów. Dzięki zwiększonym nakładom na budownictwo, 
nastąpił dynamiczny rozwój tej gałęzi gospodarki, mimo to budowane mieszkania były bardzo słabej jakości.

Drugi okres rządów Gomułki to stagnacja i usztywnienie polityki oraz osiągnięć października 1956. W grudniu 1970r. 

ogłoszona zostaje podwyżka cen na towary i żywność. Wybuchają strajki na Wybrzeżu, czego efektem jest ustąpienie Gomułki i  
powołanie na stanowisko I sekretarza E. Gierka.

Gierek   poluzował   nieco   sztywną   politykę   ekonomiczną,   ale   ożywienie   spowodowane   było   ogromnymi   kredytami   oraz 

korzystną koniunkturą na węgiel. Nastąpiło nastawienie się na inwestycje pobudzające konsumpcję. Charakterystyczna dla tych 
lat pozostaje tzw. gigantomania, czego efektem był kryzys strukturalny. Bardzo dużo z rozpoczętych inwestycji nie doczekało się 
swojej realizacji, przez co utopiono dużo pieniędzy. Inwestycje udane to m.in. kopalnia węgla brunatnego w Bełchatowie, Port 
Północny,   do   nieudanych   należy  zaliczyć   Hutę   Katowice   (największa   inwestycja   ery  Gierka).  Wprowadzony  zostaje   rubel  
transferowy – fikcyjna waluta i narzędzie eksploatacji państw satelitarnych ZSRR, wykorzystywane w „wymianie” handlowej z  
ZSRR jako środek płatniczy.

Od roku 1976 wprowadzone zostają pierwsze kartki – na cukier, co kompletnie skompromitowało władzę, w sytuacji gdy 

Polska była światowym potentatem w produkcji cukru. Propaganda sukcesu zostaje zakończona na początku lat 80-tych.

- 39 -

background image

Temat 16

Lata 80-te i droga do transformacji

Lata 80-te i droga do transformacji

27.05.2010

Pod koniec roku 1979, zadłużenie Polski wynosiło 22 mld dolarów, w latach 80-tych wzrosło do 40 mld, co odbywało się  

przy   jednoczesnej   propagandzie   sukcesu   PRL.   W   1976   powstaje   Komitet   Obrony   Robotników   –   opozycyjna   organizacja, 
pomagająca robotnikom, później ROPCiO.

Kolejną organizacją było Towarzystwo Kursów Naukowych - „latający” uniwersytet, nawiązujący do inicjatyw z zaboru  

rosyjskiego, w ramach którego przeprowadzano wykłady dotyczące polskiej kultury przemilczanej w PRL.

W  projekcie   nowej   konstytucji,   znalazł   się   kontrowersyjny   zapis  o  wiecznej   przyjaźni   z   ZSRR,   co  wzbudziło  szeroki  

sprzeciw społeczny. Była to jedna z pośrednich, społeczno-politycznych przyczyn powstania opozycji i Niezależnych Związków  
Zawodowych. Przełamana zostaje cenzura, opozycja zaczyna kolportować i wydawać Biuletyn Informacyjny.

Przemysł lat 80-tych w Polsce był ogromnie energochłonny, szczególnie forsowano wydobycie węgla. Rolnictwo przeszło  

regres, zachęcano rolników do oddawania ziemi na Państwowy Fundusz Rolniczy.  Komunizm przegrał z kapitalizmem pod 
każdym względem – rozwiązania ekonomiczne, okazały się kompletnie nieudane i nieracjonalne. Na zachodzie doszło do spadku 
ceny ropy naftowej, co również było jedną z przyczyn upadku socjalizmu. Ustrój komunistyczny charakteryzował się przede  
wszystkim   nieracjonalnym   gospodarowaniem   siłą   roboczą,   tzn.   Sztucznie   utrzymywanym   pełnym   zatrudnieniem,   przy 
jednoczesnej bardzo niskiej wydajności pracy.

Ruchy lat 80tych, spowodowane były ogromnymi problemami finansowymi państwa i kryzysem strukturalnym. Po ponownej 

podwyżce cen, rozpoczynają się w całym kraju strajki. 14 sierpnia – początek strajku w Stoczni Gdańskiej, gdzie sformułowane 
zostaje 21 postulatów i powstaje  Solidarność  (zrzeszająca 9 mln obywateli). Postulaty zostają podpisane 30 sierpnia 1980r. 
Zaopatrzenie jest coraz mniejsze i zostają wprowadzone kartki na niemal wszystkie towary. Wobec radykalizacji społeczeństwa  
władze rozpoczęły przygotowywania do wprowadzenia stanu wojennego co ostatecznie nastąpiło w grudniu 1981r.

Cała   dekada   lat   80-tych   została   zmarnowana   pod   względem   ekonomicznym,   nie   zrealizowano   żadnych   reform  

gospodarczych obiecanych wcześniej przez Jaruzelskiego, co doprowadziło do tego, że Polska w momencie transformacji była na 
słabej pozycji wyjściowej.

O

BÓZ

 

SOCJALISTYCZNY

W obliczu wzrastającej energo- i materiałochłonności produkcji, coraz bardziej rosło zadłużenie i spadał poziom produkcji w  

państwach socjalistycznych. 

J. Kadar (Węgry) – socjalizm gulaszowy, co oznaczało pewną liberalizację gospodarki, w zamian za bierność społeczeństwa 

wobec spraw politycznych. Liczbę prywatnych przedsiębiorców szacuje się na 120 tys., co było sporym atutem w momencie  
transformacji ustrojowej i gospodarczej. Kraj był jednak zadłużony na 10 mld dolarów, co było kosztem rozbudowanej polityki 
socjalnej.

N. Ceausescu (Rumunia) – duże zadłużenie zagraniczne, które spowodowało spadek zarobków i biedę na szeroką skalę – 

największą w obozie socjalistycznym – oraz najniższy poziom życia.

O

KRĄGŁY

 

STÓŁ

W Polsce zawarto porozumienie, przewidujące pierwsze półwolne wybory do Sejmu i wolne wybory do Senatu, które odbyły  

się  4  czerwca.  Solidarność   odniosła  ogromne   zwycięstwo,  zdobywając  maksymalną   możliwą  ilość  mandatów.  Latem   1989 
rozpocząły się  rozmowy na  temat  utworzenia  rządu,  gen.  Jaruzelski  wysunął  jako pierwszy  swoją  propozycję  kandydaturę 
Kiszczaka na stanowisko Prezesa Rady Ministrów, ale ostatecznie strony pozoumiały się wg koncepcji „nasz premier, wasz 
prezydent”. Pod koniec września, premierem zostaje Mazowiecki.

- 40 -

background image

Temat: Lata 80-te i droga do transformacji

Transformacja   ustroju  politycznego  w  Polsce,   była   impulsem   dla   innych  krajów  bloku  socjalistycznego.   Nastąpił   efekt 

domina, a rok 1989 określano mianem „Annus mirabilis”. Nastąpił exodus Niemców z NRD, zgłaszających wnioski o azyl w  
RFN, dzięki otworzeniu przez Węgry granicy z Austrią latem 1989r. Rozpoczęły się lokalne demonstracje i rewolucje, wszędzie  
za wyjątkiem Rumunii były one pokojowe. Poglądy i determinacja poszczególnych narodów były demonstrowane na ulicach.

Wszystkie te wydarzenia, nie byłyby możliwe, gdyby M. Gorbaczow, nie odstąpił wcześniej od doktryny Breżniewa i nie  

zezwolił na liberalizację polityki państw bloku. Wprowadzono nową doktrynę Sinatry  („My Way”), która oznaczała, iż państwa  
Europy środkowej, mogą wybrać swoją drogę. Był to proces „finlandyzacji” tego regionu, który polegał na przyznaniu praw  
niepodległościowych,  kosztem  całkowitej  neutralności.  Rosjanie  jednak wciąż  nie  wierzyli  i  nie  spodziewali  się,  że  ZSRR  
niebawem ulegnie rozpadowi.

A

KSAMITNA

 

REWOLUCJA

28 października w Pradze, rozpoczyna się pierwsza stłumiona demonstracja, kolejne miasta, które manifestują to Brno i  

Bratysława.   Pospolite   ruszenie   narodu   trwa   10   dni,   po   tym   czasie   ogłoszona   zostaje   rezygnacja   rządu,   a   na   stanowisko  
prezydenta   zostaje   wybrany   przez   czeski   parlament   Vaclav   Havel.   Czeska   opozycja   była   skoncentrowana   głównie   wokół 
organizacji Charta '77, nawiązującej swoją nazwą do podpisanej m.in. przez państwa socjalistyczne karty praw człowieka na  
konferencji KBWE w 1975r. Poza Chartą, funkcjonowało również Obcanske Forum.

Na Węgrzech, gdzie manifestacje rozpoczęły się już w marcu 1989r., powstał nielegalny Fidesz i również obecna była  

szeroka opozycja, współpracująca blisko z Czechami i Polakami. Kadar zostaje zastąpiony przez drugi garnitur komunistyczny. 
W kraju otwarcie zaczyna się mówić i wspominać o rewolucji 1958, odbywa się również uroczysty pogrzeb Imre Nagy. Węgrzy 
do rozmów zasiadali przy trójkątnym stole, gdzie obecne były: opozycja, koncesjonowane związki zawodowe oraz komuniści 
(czerwiec 1989r.)

W Rumunii aparat policji politycznej należał do najbardziej rozbudowanych, powszechne były duże represje wobec opozycji. 

Do   pierwszej   dużej   demonstracji   dochodzi   w   Timiszoarze   po   aresztowaniu   rumuńskiego   pastora-opozycjonisty.   Na   ulicę 
wychodzi wówczas ok. 100 tys. obywateli.  Ceausescu postanawia zwołać wiec poparcia dla dotychczasowych władz, który 
zmienia się jednak w demonstrację opozycyjną i zostaje krwawo stłumiony przez policję oraz wojsko. Wódz zostaje obalony i  
złapany na granicy państwa podczas ucieczki wraz z żoną, sąd trwa zaledwie 1 dzień, po czym Ceausescu zostaje rozstrzelany na  
oczach całego Świata. Władzę przejmuje drugi szereg komunistów.

Bułgaria   pod   30-letnimi   rządami   Todora   Żiwkowa,   była   jednym   z   najbardziej   socjalistycznych   państw   bloku.   Cała  

gospodarka i ziemia w państwie, została znacjonalizowana. W końcu jednak w 1990 roku, do rządu dochodzi opozycja, która  
odnosi również zwycięstwo w późniejszych wyborach parlamentarnych.

W Niemczech, E. Honecker ustępuje w 1990 roku. Symboliczną datą jest 9 listopada, kiedy to następuje obalenie muru  

berlińskiego, a rok później (ZSRR i Francja opóźniały ten proces) Niemcy jednoczą się w jedno państwo.

P

ODSUMOWANIE

SKUTKI

koniec podziału Europy na II strefy wpływów

koniec zimnej wojny i dwubiegunowego podziału Świata

fiasko złudzeń o budowaniu komunizmu

porażka systemu komunistycznego z kapitalistycznym

ogromne spustoszenie w każdej sferze życia, pozostawione w spadku przez komunizm europejski i światowy

spustoszenie środowiska (np. Górny Śląsk, Drezno, Trójmiasto, Małopolska, Donieck, Donbas, Kazachstan, Czarnobyl) 

homo sovieticus – bierność, brak operatywności, oczekiwanie na pomoc ze strony państwa

wielka transformacja

- 41 -

background image

Temat 17

Transformacja

Transformacja

03.06.2010

- 42 -


Document Outline