Microsoft PowerPoint - Prezentacja_konglomeraty

Definicja konglomeratu finansowego

Wg Wspólnego Forum ds. Konglomeratów Finansowych – Joint Forum (on
Financial Conglomerates) – skupiającego nadzorców bankowych,
ubezpieczeniowych i z rynku papierów wartościowych (Basle, IAIS, IOSCO):

• obejmuje swoim działaniem przynajmniej dwa z najwaŜniejszych sektorów

finansowych (B, U, IK)

• działalność podstawowa dotyczy przede wszystkim usług finansowych

• Joint Forum 1999 - doprecyzowanie definicji - powinien być uregulowany

• nie moŜe podlegać ujednoliconym wymogom adekwatności kapitałowej

Powstawanie konglomeratów finansowych:

integracja międzysektorowa

integracja międzynarodowa

• USA - holding (BHC lub LCBO), Japonia - holding, obszar niemieckojęzy-

czny - koncern

Regulacje prawne dotyczące konglomeratów finansowych

• regulacje unijne - Dyrektywa 2002/87/WE z dnia 16. grudnia 2002

w sprawie nadzoru uzupełniającego nad instytucjami kredytowymi,
przedsiębiorstwami ubezpieczeniowymi i firmami inwestycyjnymi w
konglomeracie finansowym

# wprowadzony wymóg prowadzenia działalności w segmencie bankowym

bądź rynku kapitałowego oraz w segmencie ubezpieczeniowym

# konieczne ze względu na dominujący w Europie system bankowości

uniwersalnej tj. kaŜdy bank dokonujący operacji na rynku kapitałowym
mógłby zostać uznany za konglomerat

• USA - do 1999 (Glass-Steagall Act) ścisłe rozgraniczenie pomiędzy

bankowością komercyjną i inwestycyjną (zakaz związków kapitałowych)

# 1999 - Gramm-Leach-Bliley Act - BHC moŜe uzyskać status finansowej

spółki holdingowej (FHC) i dzięki temu angaŜować się m.in. w gwaran-
towanie emisji, obrót papierami wartościowymi, bankowość inwestycyj-
ną, ubezpieczenia, organizację funduszy wzajemnych

# nadzór nad FHC - Rezerwa Federalna - elementy FHC - nadzór sektorowy

• Polska - Ustawa z dnia 13 czerwca 2005 o nadzorze uzupełniającym -

transpozycja (1:1) Dyrektywy UE

Główne przyczyny powstawania konglomeratów finansowych

• dąŜenie do osiągnięcia korzyści skali (economies of scale) -

proporcjonalny wzrost wielkości nakładów prowadzi do proporcjona-
lnie większego wzrostu produkcji - spadek kosztu przeciętnego
Przykład: 3 czynniki produkcji - depozyty, praca, aktywa rzeczowe -
korzyści skali gdy podwojenie czynników produkcji powoduje
ponad dwukrotny wzrost liczby udzielonych kredytów

• dąŜenie do osiągnięcia korzyści zakresu działania (economies of

scope) - łączna produkcja dwóch lub więcej produktów jest tańsza

niŜ ich niezaleŜna produkcja - w efekcie zwiększenie produkcji
Przykład: 2 produkty - x - kredyty, y - depozyty, C - funkcja kosztów
korzyści zakresu gdy C(x,y) < C(x) + C(y) - średni koszt spada wraz
ze wzrostem liczby produktów wytwarzanych łącznie

• dywersyfikacja przychodów i działalności - mniejsza podatność na

załamanie, pojedynczych sektorów, gospodarek lub regionów

• posiadanie większych zasobów informacji m.in. na temat

ryzyka podejmowanych operacji

ródło: Standard & Poor's

A+

Credit Suisse

Credit Suisse Group

AA-

JPMorgan Chase

Bank N.A.

A+

JPMorgan Chase &

AA-

HSBC Bank PLC

A+

HSBC Holdings PLC

Bank of America

N.A.

AA-

Bank of America

Corp.

Citibank, N.A.

AA-

Citigroup

Rating

Bank (spółka

córka -
operacyjna)

Rating

Holding

Ratingi kredytowe wybranych holdingów finansowych i ich spółek

córek operacyjnych (banków)

Tj. wy

sza ocena sp

ki operacyjnej ni

matki!

obs

. ta

zgodna jest z wynikami bada

emp

wart.

rynk

. sumy element.

konglomeratu < wart.

rynk

. konglomeratu

tzw

przecena

dywersyfikacyjna

wynika z dodatkowych rodzaj

w ryzyka konglomeratu

Strategie tworzenia konglomeratów finansowych (grup b-u)

• de novo - tworzenie nowej firmy ubezpieczeniowej/banku. B/U otwiera

własną firmę ubezpieczeniową/bank lub kupuje firmę egzystującą
wyłącznie na papierze (shell company) (K, DT)

• Fuzja lub przejęcie (M&A) - przejęcie kontroli poprzez zakup udziałów

większościowych lub wymianę walorów (K, DT)

• Joint-venture - załoŜenie firmy ubezpieczeniowej przez instytucję

bankową i zakład ubezpieczeń. Wspólna firma działa w ramach struktur
bankowych i oferuje produkty głównie klientom bankowym.
Do opracowania produktów ubezpieczeniowych wykorzystywane jest
know-how firmy ubezpieczeniowej (K, ŚT)

• Alians strategiczny - wspólne oferowanie produktów (BK, KT)

# Umowa promocyjna

# Porozumienie dystrybucyjne - realizowane przez dwa podstawowe

kanały: bezpośrednio w placówkach lub przez sieć pośredników

# SprzedaŜ wiązana lub krzyŜowa (cross-selling) - równoczesna sprzedaŜ

własnego i cudzego produktu w ramach pakietu usług finansowych

Wady i zalety strategii tworzenia konglomeratów

•

novo

Zalety : pełna kontrola nad tworzonym podmiotem, moŜliwość pełnego
przystosowania nowego podmiotu do potrzeb załoŜyciela, brak kosztów
tworzenia bazy klientów, zmniejszenie ryzyka operacyjnego przez
dywersyfikację działalności, efekty synergii

Wady: wysokie nakłady finansowe, brak doświadczenia w zarządzaniu
podmiotem nowego typu, wydłuŜony okres zdobywania rynku, duŜe
prawdopodobieństwo popełnienia błędów, nakłady na promocję i reklamę

•

konsolidacja (M&A, JV)

Zalety: moŜliwość szybkiego zaistnienia na rynku z nowymi produktami,
większa siła przetargowa negocjacji z partnerami, efekty synergii,
obniŜenie kosztów działalności, wzmocnienie pozycji konkurencyjnej

Wady: ryzyko zawyŜenia ceny za przejmowany podmiot, moŜliwość
wystąpienia znacznych róŜnic w kulturze korporacyjnej, opory wobec
wprowadzonych zmian, wysokie koszty wycofania się z transakcji, brak
pełnej kontroli nad przejmowaną firmą

Przykłady strategii konsolidacji i de novo

•

konsolidacja

# Japonia (1998-2006) - powstanie megabanków, konsolidacja i

dokapitalizowanie zagroŜonych instytucji (np. 2000 - Mizuho Financial
Group - z połączenia Industrial Bank of Japan, Dai Ichi Kangyo Bank,
Fuji Bank) - przykład konsolidacji wymuszonej kondycją banków

# Niemcy - Allianz - Dresdner Bank (2001), wartość 25 mld EUR

cel: raczej wzrost niŜ efekty synergii, celem Allianzu była ekspansja

na rynku prywatnych ubezpieczeń emerytalnych (duŜy dystans do
lidera - Sparkassen), Dresdner Bank - dostęp do bazy klientów,
moŜliwość wdraŜania nowych strategii (za 10 akcji DB udziałowcy
otrzymywali 1 akcję Allianz i 200 EUR gotówką)
Problemy - róŜnice kultur korporacyjnych, słaba kondycja finansowa
Dresdner Banku - konieczność kosztownej restrukturyzacji

# USA - Citigroup (1998) - w wyniku fuzji Citicorporation i Travelers

# Holandia - ING - fuzja Nationale Nederlanden oraz NMB Postbank Gr. -

cel - m.in. wykorzystanie reformy emerytalnej - oferta zintegrowanych
produktów inwestycyjno-ubezpieczeniowych, separacja działalności
bankowej i ubezpieczeniowej (oddzielne spółki), brak moŜliwości
wymiany baz danych o klientach

1
1

Nabywca

Bank ZU

Bank

446 40,7 75,1

4,3

60 5,1

581 50,1

Zakład
ubezpieczeń

52,3

115 20,2

36,9

3,9

73 76,4

226

933

Cel

Krajowy

Wewnątrz UE Poza UE

Łącznie

Wartość M&A pomiędzy bankami i ZU w krajach UE (1999-2003)

(dane w mld EUR)

Tj.

znacz

co wyŜsza wartość fuzji i przejęć gdy inicjatorem jest

ZU a podmiotem przejmowanym bank. Wynika to z pozycji
rynkowej sektora ubezpieczeniowego - sytuacja odwrotna niŜ w
Polsce

1
2

Pojęcie allfinanz, bancassurance, assurfinance

Allfinanz

Banki

Bancassurance lub assurfinance

-> Niemcy (l. 80 XX w.) - Alles aus

einer Hand

-> Francja - bancassurance
-> Kraje anglosaskie - Financial Ser-

vices

• Bancassurance - wykorzystanie przez zakład ubezpieczeń bankowej

sieci dystrybucyjnej do sprzedaŜy produktów ubezpieczeniowych, na
róŜnych poziomach integracji oferty produktowej: od udostępnienia
powierzchni sprzedaŜowej w sali operacyjnej banku po homogeniczne
produkty bankowo-ubezpieczeniowe

• Assurfinance - zakład ubezpieczeń oferuje swoim dotychczasowym

klientom dodatkowe usługi finansowe poza ubezpieczeniowymi

PWC

Allfinanz

bancassurance

1
9

Warunki rozwoju bancassurance

Europa Zachodnia

Polska

Regulacje
prawne

liberalne

Potencjał
wzrostu rynku
ubezpieczeniowe
go

dojrzały rynek (moŜliwa
ekspansja ubezpieczeń
emerytalnych)

wysoki potencjał

PrzewaŜające
podejście do
bancassurance

kapitałowe

bezkapitałowe

Główne czynniki
rozwoju

zachęty podatkowe,
wahania stóp
procentowych

zmiany stóp
procentowych,
postępująca globalizacja
i deregulacja, potrzeba
wzrostu efektywności

Główne usługi
bancassurance

ubezpieczenia Ŝyciowo-
emerytalne

ubezpieczenia majątkowe
i osobowe

SprzedaŜ
ubezpieczeń

wielokanałowa

dominacja sieci agentów

2
0

Dyrektywa 2002/87/WE

ustanawia uzupełniający nadzór nad działalnością konglomeratów

finansowych

Art. 2 definicja pojęć: "konglomerat finansowy" (financial conglomerate),

"mieszany holding finansowy" (mixed financial holding company) oraz
"zainteresowany organ nadzoru" (relevant competent authorities)

Konglomerat finansowy

Konglomerat finansowy - grupa podmiotów, która spełnia następujące

warunki:

# na czele grupy stoi podmiot regulowany (tj. instytucje kredytowe,

podmioty ubezpieczeniowe oraz firmy inwestycyjne) lub przynajmniej
jeden z podmiotów zaleŜnych w grupie jest podmiotem regulowanym

# na czele grupy stoi podmiot regulowany będący spółką matką dla

podmiotu z sektora finansowego albo podmiot mający udziały w
podmiocie działającym w sektorze finansowym, bądź podmiot związany
z podmiotem działającym w sektorze finansowym

# podmiot regulowany nie stoi na czele grupy, lecz działalność grupy

dotyczy głównie sektora finansowego

# przynajmniej jeden z podmiotów będących w strukturach grupy działa

w sektorze ubezpieczeniowym i przynajmniej jeden – w sektorze
bankowym bądź usług inwestycyjnych

2
1

Dyrektywa 2002/87/WE (cd)

# skonsolidowana i (lub) zagregowana działalność podmiotów grupy w

sektorze ubezpieczeniowym oraz skonsolidowana i (lub) zagregowana
działalność podmiotów grupy w sektorze bankowym i usług inwestycyj-
nych są znaczne

Mieszany holding finansowy

Mieszany holding finansowy - grupa, w której spółka matka, inna niŜ

podmiot regulowany, tworzy konglomerat finansowy wspólnie z podmio-
tami zaleŜnymi (przy czym przynajmniej jeden z nich jest podmiotem
regulowanym mającym siedzibę w UE) oraz innymi podmiotami.

# właściwy organ nadzorczy z kraju członkowskiego odpowiedzialny za

całościowy nadzór nad grupą w odniesieniu do kaŜdego z podmiotów
regulowanych będących w strukturach konglomeratu finansowego

# koordynator w rozumieniu art. 10, jeŜeli jest innym podmiotem niŜ

wskazany powyŜej, inny właściwy organ, jeŜeli jest waŜny w opinii
powyŜej wskazanych organów; opinia powinna uwzględniać przede
wszystkim udział w rynku podmiotów regulowanych będących w konglo-
meracie finansowym w innym kraju członkowskim (w szczególności
przewyŜszający 5%) i znaczenie w konglomeracie finansowym kaŜdego
podmiotu regulowanego w innym kraju członkowskim

Zainteresowany organ nadzoru:

2
3

Rodzaje ryzyka specyficzne dla konglomeratów finansowych

• Ryzyko wykorzystania róŜnic regulacyjnych (

arbitra

regulacyjny

regulacyjny) -

wykorzystanie transakcji wewnętrznych tak aby spełnić formalne wymogi
regulacyjne a z drugiej strony je obejść (np. lewarowane dokapitalizowa-
nie spółki-córki przez spółkę matkę) (

double

gearing

gearing)

• Ryzyko zaraŜenia (

contaigon

contaigon) - przenoszenie się problemów jednego

podmiotu grupy na inne podmioty (firewall - chiński mur - transakcje i
informacje o ograniczonym przepływie)

•

Ryzyko nadu

ycia

ycia - wykorzystanie istnienia zawartych porozumień i

umów w konglomeracie do stworzenia wraŜenia siły ekonomicznej
(moral hazard - „pójście na całość”, naduŜycie siatki bezpieczeństwa)

•

Ryzyko braku przejrzysto

ci - brak moŜliwości oceny ryzyka konglo-

meratu jako całości przez struktury zarządzające i prawne (transakcje
wewnątrz podmiotu)

•

Ryzyko konfliktu interes

w - problem konkurencji i obawa przed

utratą reputacji w poszczególnych segmentach rynku finansowego

•

Ryzyko nadu

ycia si

y ekonomicznej

y ekonomicznej - wykorzystanie siły ekonomi-

cznej konglomeratu jako elementu umoŜliwiającego kontrolowane
oddziaływanie na rynek - zwiększenie koncentracji, TBTF, TBTS

2
4

Kraj

Nazwa

Skala

Aktywa
ogółem (w
mln EUR)
(2004)

Aktywa
ogółem (w
mln EUR)
(2005)

Wielka Brytania Barclays

761 277

1 347 164

Japonia

Mitsubishi Tokyo Financial Group L

788 627

1 346 710

Szwajcaria

UBS

1 125 187

1 323 112

USA

Citigroup

1 088 025

1 262 372

Wielka Brytania HSBC

929 668

1 258 467

Holandia

ING

876 391

1 158 639

Wielka Brytania Royal Bank of Scotland

831 921

1 132 153

USA

Bank of America

814 081

1 091 496

Japonia

Mizuho Financial Group

985 163

1 030 128

USA

JP Morgan Chase

705 670

1 001 310

Niemcy

Allianz

990 318

997 881

Hiszpania

Santander Group

784 380

936 938

Francja

ABN-Amro

727 454

880 804

Szwajcaria

Credit Suisse

705 695

859 952

Francja

Societe Generale

678 821

848 417

Wielka Brytania HBOS

633 946

788 272

Włochy

Unicredito

265 406

787 000

Japonia

Sumitomo Mitsui Financial Group L

713 160

770 461

USA

General Electric

550 212

568 934

Wielka Brytania Lloyds TSB

402 326

451 438

Dania

Danske Bank

275 898

326 012

Szwecja

Nordea

280 000

326 000

Wartość aktywów wybranych konglomeratów

2
5

Kraj

Nazwa

Aktywa/PKB
(2004)

Aktywa/PKB
(2005)

Dania

Danske Bank

139,88

156,39

Finlandia

Sampo

25,47

27,68

Francja

ABN-Amro

44,21

52,11

Francja

Societe Generale

41,26

50,19

Hiszpania

Santander Group

93,68

103,61

Holandia

ING

179,35

230,84

Holandia

Eureko

10,83

16,59

Japonia

Mitsubishi Tokyo Financial Group

22,23

37,19

Niemcy

Allianz

44,7

44,44

Norwegia

DNB-NOR

52,54

56,71

Szwajcaria

UBS

389,55

450,96

Szwajcaria

Credit Suisse

244,32

293,1

Szwecja

SEB

62,43

70,7

Szwecja

Nordea

10,88

12,2

USA

Citigroup

12,65

11,97

USA

Bank of America

9,46

10,35

USA

JP Morgan Chase

8,2

9,49

USA

General Electric

6,4

5,39

Wielka Brytania Barclays

46,21

76,44

Wielka Brytania HSBC

59,45

67,66

Wielka Brytania Royal Bank of Scotland

50,5

64,24

Wielka Brytania HBOS

38,48

44,72

Włochy

Unicredito

19,13

55,51

Relacja aktywów konglomeratu do PKB kraju nadzorcy (%)

2
6

Dyrektywa 2002/87/WE (cd)

Za sprawowanie nadzoru dodatkowego odpowiada

koordynator

koordynator - wybie-

rany według zasady

miejsca

miejsca i znaczenia podmiotów regulowanych w stru-

kturze konglomeratu (art. 10 dyrektywy) - w PL instytucja, która udzieli-

ła licencji podmiotowi dominującemu

Zadania koordynatora

Zadania koordynatora:

# koordynowanie zbierania i rozpowszechniania informacji waŜnych lub

kluczowych w sposób ciągły oraz w sytuacjach "awaryjnych", łącznie z
przekazywaniem informacji waŜnych dla nadzorców poszczególnych
segmentów rynku finansowego, kontakty z zagranicznymi nadzorami

# przegląd i ocena kondycji finansowej konglomeratu

# ocena zgodności działania konglomeratu z zasadami adekwatności kapi-

tałowej,

prog

koncentracji ryzyka

koncentracji ryzyka i transakcji wewnątrz grupy

# ocena struktury konglomeratu, jego organizacji oraz systemu kontroli

wewnętrznej

# planowanie i koordynacja działań nadzorczych w sposób ciągły oraz w

sytuacjach "awaryjnych" we współpracy z właściwymi organami nadzoru

# inne zadania wynikające z dyrektywy bądź z jej wdroŜenia

# moŜe nakładać sankcje za niewypełnienie wymogów -w PL max. 10 mln zł

2
7

Identyfikacja kapitału ekonomicznego konglomeratu

Kapitał ekonomiczny - na pokrycie nieoczekiwanych strat przy zał.

poziomie ufności. Kategoria ostroŜnościowa (docelowa) - rzeczywisty kapitał
konglomeratu powinien osiągać ten poziom. W przypadku konglomeratu,
naleŜy ująć w kapitale rzeczywistym fundusze (kapitał) poszczególnych
podmiotów + specyfikę konglomeratu, tj. wzajemne oddziaływania
sektorów bankowego i ubezpieczeniowego, rozmiar i koncentrację ryzyka.

Dyrektywa --> czy konglomerat posiada kapitał adekwatny, czyli odpowie-
dni do prowadzonej działalności. Podmiot wiodący porównuje wymogi
kapitałowe w konglomeracie finansowym (tj. sumę wymogów kapitałowych
poszcz. podmiotów regulowanych w grupie) z funduszami własnymi
konglomeratu.

Dyrektywa nie daje wskazówek co do wyboru metody określania
adekwatności kapitałowej w konglomeracie finansowym.

Podstawowy cel – uniknięcie double-gearing

Fundusze w

asne

asne - dla banków – fundusze własne, dla przedsiębiorstw

ubezpieczeniowych – margines wypłacalności, dla firm inwestycyjnych –
fundusze nadzorowane, dla podmiotów nieregulowanych – aktywa net.

2
8

Metody wyznaczania adekwatności kapitałowej w skali konglomeratu

Metoda konsolidacji ksi

gowej

# dla konglomeratu sporządzającego bilans skonsolidowany
# porównanie skonsolidowanych funduszy własnych konglomeratu
finansowego z sumą wymogów z tytułu wypłacalności dla kaŜdego z
sektorów grupy (podmioty regulowane - wymogi kapitałowe,
podmioty nieregulowane - teoretyczne wymogi kapitałowe)
# Uzupełniające wymogi z tytułu wypłacalności = fundusze własne

konglomeratu finansowego (obliczone na podstawie skonsolidowanego

sprawozdania grupy) - suma wymogów z tytułu wypłacalności

poszczególnych sektorów finansowych grupy
# Rachunek adekwatności kapitałowej - na podstawie bilansu skons. grupy.
# Metoda „modułowa” - skonsolidowany bilans, i zob. pozabilansowe
konglomeratu finansowego rozdzielana jest na bloki: bankowy,
ubezpieczeniowy, inwestycyjny i nieregulowany. Bilans skonsolidowany –
zaangaŜowania wewnątrzgrupowe juŜ zredukowane.
# Wymogi kapitałowe kaŜdego z podmiotów regulowanych jak i

teoretyczne wymogi dla podmiotów nieregulowanych - suma i

porównanie z funduszami własnymi konglomeratu.

2
9

Metody wyznaczania adekwatności kapitałowej w skali konglomeratu 1

Metoda pomniejszania i agregacji

# dla konglomeratu, który
- nie sporządza bilansu skonsolidowanego
- na jego czele znajduje się mieszana finansowa spółka holdingowa,
- w konglomeracie występuje zbyt wiele podmiotów niereg.,
- konglomerat podzielić moŜna na podgrupy
# uzupełniające wymogi z tytułu wypłacalności - na podstawie ind.

sprawozdań podmiotów naleŜących do sektora finansowego

# adekwatność kapitałowa konglomeratu = suma funduszy własnych

poszczególnych regulowanych i nieregulowanych podmiotów –
(suma wymogów z tytułu wypłacalności poszczególnych

regulowanych i nieregulowanych podmiotów w grupie + wartość
księgowa udziałów partycypacyjnych w innych podmiotach grupy tj.
wszelkie odliczenia ze względu na powiązania kapitałowe i
organizacyjne)

3
0

Metody wyznaczania adekwatności kapitałowej w skali konglomeratu 2

Metoda pomniejszania warto

ci ksi

gowej albo wymogu

# konglomerat zdominowany przez jeden podmiot, którego skala działalności

zdecydowanie przewyŜsza resztę grupy

# uzupełniające wymogi z tytułu wypłacalności = fundusze własne
podmiotu dominującego lub podmiotu stojącego na czele konglomeratu
finansowego - jego własne wymogi z tytułu wypłacalności +
max(wartość księgowa utrzymywanych przez niego pakietów
partycypacyjnych w innych podmiotach w konglomeracie; wymogi z tytułu
wypłacalności tych podmiotów – obliczone proporcjonalnie)

Metoda mieszana

łą

czenie metod I, II i III w dowolny spos

Wyboru metody dokonuje koordynator!

3
1

Metody wyznaczania adekwatności kapitałowej w skali konglomeratu 3

Metoda pomniejszania warto

ci ksi

gowej albo wymogu

# konglomerat zdominowany przez jeden podmiot, którego skala działalności

zdecydowanie przewyŜsza resztę grupy

Metoda mieszana

łą

czenie metod I, II i III w dowolny spos

3
3

Cross-selling ubezpieczeń opartych na produktach bankowych (2)

Produkt bankowy

Przykłady produktów
ubezpieczeniowych

Karty płatnicze

Standardowe:
- ubezpieczenie na wypadek nieuprawnionego

uŜycia karty

- ubezpieczenie na wypadek
kradzieŜy gotówki wypłaconej
z bankomatu
- ubezpieczenie towaru zakupionego
przy pomocy karty
- gwarancja najniŜszej ceny

- ubezpieczenie na wypadek śmierci

lub utraty pracy (karty kredytowe)
Dołączane do kart prestiŜowych:
- pakiet assistance (pomoc

prawna i medyczna za granicą)

- wysokokwotowe ubezpieczenia NNW i

kosztów leczenia

program ubezpieczenia w podróŜy dla

posiadacza karty i rodziny

3
6

Konglomeraty finansowe w Polsce

- W Polsce w latach 90 stosunkowo rzadkie alianse strategiczne, przede

wszystkim zagraniczni inwestorzy kontrolujący banki - słabość polskich
towarzystw ubezpieczeniowych (80% rynku finansowego to banki)

- Obecnie na polskim rynku istnieją liczne przykłady powiązań banków z

zakładami ubezpieczeń, głownie dotyczącymi produktów ubezpieczeniowo-
bankowych oferowanych przez banki komercyjne

- w Polsce

nie zidentyfikowano

nie zidentyfikowano konglomeratu spełniającego warunki

dyrektywy, jednocześnie nie będącego subkonglomeratem konglomeratu
zagranicznego czyli konglomeratu znajdującego się pod kuratelą jednego
z polskich organów nadzoru

- NajbliŜej:
- PZU SA i zaleŜne TFI PZU SA (100%)
Podmioty nieregulowane:
- PPUP Poczta Polska i zaleŜne Bank Pocztowy SA, Pocztowe TUW
- Aleksander Gudzowaty i zaleŜne: Bank Współpracy Europejskiej SA oraz

TUiR CIGNA STU SA

- Zygmunt Solorz-śak podmiot dominujący nad Invest-Bank SA i Polisa

śycie SA

- LC Corp BV (z siedzibą w Amsterdamie) i zaleŜne Getin Bank SA

(grupa Getin Holding SA), TU oraz TUnś Europa SA

- Krajowa SKOK i zaleŜne od niej TUW SKOK oraz TUnś SKOK

3
7

Rozwój rynku bancassurance w Polsce

Rynek bancassurance w Polsce - składki ubezpieczeniowe brutto zebrane w bankach (mln zł)

691

1434

200

400

600

800

1000

1200

1400

1600

2001

2002

2003

2004

Ubezpieczenie na Ŝycie

Ubezpieczenie majątkowe