background image

25.2.2013 traduction 

Ewa Jakubczyk© 

 

 

(une) touffe – kępa  
traîner – walać się  
(un) cadavre – zwłoki  
gésir – spoczywać (w grobie), tkwić  
encombrer – zawadzać, obciążać   
(un) engrais – nawóz  

(une) toile – płótno  
s’adonner – oddawać się, poświęcać się  
maraîcher – ogrodniczy  
se consoler – pocieszać się 
(un) croûton – przylepka od chleba  
se tater – zastanawiać się nad sobą  

 

Tamtego ranka Emanuel tak bardzo (żarliwie) czesał żyrafę, że biedne zwierzę padło. Kępy jej sierści 
walały  się  prawie  wszędzie,  a  jej  zwłoki,  których  głowę  przeniesiono  przez  okno,  by  ułatwić 
poruszanie  się,  spoczywały  pod  biurkiem  Adolfa  Troude,  zawalonego  już  i  tak  czterema  tonami 
nawozu,  spakowanego  w  małe,  płócienne  worki,  ponieważ  ten  poważany  człowiek  poświęcił  się 
warzywnictwu w swoim ogrodzie w Clamart.  

Emanuel  pocieszył  się  pożerając  przylepkę  od  chleba  i  wielokrotnym  zastanowieniu  się  nad  sobą, 
zdecydował zapukać do drzwi swojego szefa, który przypadkiem, akurat się tam znajdował.  

background image

25.2.2013 traduction 

Ewa Jakubczyk© 

 

Proszę – powiedział Miqueut  

 

Czy mogę zająć minutę? – zapytał Emmanuel 

 

Ależ proszę, panie Pigeon...Proszę usiąść, mam dla Pana co najmniej cztery minuty. 

 

Chciałbym Pana poprosić – rzekł Emmanuel wchodząc – czy mógłbym dostać zgodę na 
wzięcie mojego urlopu trzy dni wcześniej.  

 

Miał Pan wyjechać 5 lipca? – odparł Miqueut 

 

Tak – odpowiedział Emmanuel – ale chciałbym wyjechać 2. 

Był to pomysł, na który wpadł tak po prostu, widząc swoją żyrafę martwą.  

 

background image

25.2.2013 traduction 

Ewa Jakubczyk© 

 

 
 

background image

25.2.2013 traduction 

Ewa Jakubczyk© 

ronronner – brzęczeć, nucić 
(une) chevelure – włosy, owłosienie 
(une) omoplate – łopatka  
(un) pubis – wzgórek łonowy 
(une) cils – rzęsa 

(une) aisselle – pacha  
(un) rein – nerka  
(une) narine – nozdrza  
(une) gencive – dziąsło  
(un) con – dureń 

 

la prise au pied de la lettre  

la coréférence  le référent  

LE TEXTE (d’après Beaugrande et Dressler) : 

 

cohésion (concordance de temps)  

 

cohérence 

 

intentionnalité 

 

acceptabilité (à qui le texte est adressé)  

 

intertextualité (chaque texte fait partie d’un réseau d’un texte existant)  

 

informativité  

 

situationnalité