background image

Nowotwory i guzy

 

marzec, 2008

 

Michał Lasota – grupa 3 

Nowotwory i guzy nienowotworowe 

Nowotwory i guzy nienowotworowe 

Nowotwory i guzy nienowotworowe 

Nowotwory i guzy nienowotworowe 

wątroby

wątroby

wątroby

wątroby::::    

 

• 

Przeżuty  są  20-krotnie  częstszą  przyczyną  od  pierwotnych  nowotworów  wątroby  –  gównie  są  to 
raki  przewodu  pokarmowego  (żołądek,  jelito  grube,  pęcherzyk  żółciowy,  trzustka),  płuc,  sutka  i 
nerki oraz czerniaki. 

 

Nowotwory nabłonkowe: 

 

Gruczolaki: 

 

1.

  Gruczolak wątrobowokomórkowy (adenoma hepatocellulare): 

• 

wzrost wywołany stosowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych 

• 

kliniczne znaczenie tych gruczolaków wynika z następujących przyczyn: 

  Ponieważ są wewnątrzwątrobowymi guzami mogą być mylone ze znacznie częstszymi 

rakami wątrobowokomórkowymi 

  Podtorebkowe  gruczolaki  mają  tendencje  do  pękania  szczególnie  w  czasie  ciąży, 

powodując silny krwotok do jamy otrzewnej 

  Sporadycznie mogą ulegać do transformacji złośliwej  

Gruczolaki  wątrobowokomórkowe  są  bladymi  żółtawo–brązowymi  guzami  dobrze  odgraniczonymi  i 
najczęściej  otorebkowanymi.  Histologicznie  przypominające  prawidłowe  hepatocyty,  lecz  najczęściej  o 
dość wyraźnie zwakuolizowanej cytoplazmie. Przestrzenie wrotne są nieobecne. 
 
                    2.   Gruczolak z przewodów żółciowych (adenoma cholangiocellulare): 

•  bardzo  rzadki,  drobny,  podtorebkowy  guzek  o  średnicy  mniejszej  niż  1  cm  i  bledszy  od 

otaczającego miąższu  

 
                    3.    Torbielogruczolak  z  przewodów  żółciowych  wewnątrzwątrobowych  (cystadenoma 
cholangiocellulare hepatis): 

•  rzadkie wolnorosnące guzy mogące  ważyć nawet  kilka  kilogramów, mogą ulec zezłośliwieniu  . W 

diagnostyce różnicowania należy uwzględnic torbielowatość wątroby 

 

Rak wątroby (carcinoma hepatis): 

 

1.

  Rak wątrobowokomórkowy (carcinoma hepatocellulare – HCC): 

• 

stanowi 90% wszystkich przypadków pierwotnego raka wątroby. Częściej u mężczyzn  

• 

istnieje ścisła zależność między  HBV i HCC 
 

Etnogeneza HCC – do podstawowych czynników przyczynowych należą: 

• 

Przewlekłe zapalenie wątroby wywołane HBV, którego onkogenny efekt działania tłumaczony jest 
wielokierunkowo przez: 

-  powodowanie  zmian  zapalno-martwiczych  z  towarzyszącą  regeneracją,  co  zwiększa 
prawdopodobieństwo  mutacji  genowej  polegające  na  aktywacji  proonkogenów  lub 
inaktywacji genów supresorowych, 
-  HBV  DNA  ulegając  inkorporacji  (włączenie  do  jakiejś  całości)  do  genomu  hepatocytu, 
koduje element regulacyjny zwany X-proteiną lub białkiem HBx, który zaburza prawidłową 
proliferację zainfekowanych hepatocytów  poprzez aktywację niektórych protoonkogenów 
(c-myc, c-H-ras, c-fos) w materiale genetycznym gospodarza,  

background image

Nowotwory i guzy

 

marzec, 2008

 

Michał Lasota – grupa 3 

- integracja wirusa wydaje się przyczyną zmiany porządkowania materiału genetycznego i 
związanej z tym inaktywacji genu p53. 

• 

Przewlekłe zapalenie wątroby wywołane HCV: 

-  ostatnio  badaniami  molekularnymi  potwierdzono  istnienie  zdolnych  do  replikacji 
cząsteczek wirusa HCV w komórkach HCC. 

• 

Marskość wątroby: 

-  rozwój  HCC  związany  z  marskością  tłumaczony  jest  długo  trwającymi  procesami 
regeneracyjnymi , rozrostowymi, gdzie stymulacja do naprawy działa jak promotor raka. 

• 

Czynniki środowiska – aflatoksyny zwłaszcza B-1 (orzeszki ziemne, ryż, spleśniałe zboża) prowadzą 
do  specyficznej  mutacji  w  supresorowym  genie  p53.  Związki  chemiczne  jak  nitrozaminy  oraz 
związki chloru. 

• 

Przewlekłe spożywanie alkoholu w dużych dawkach: 

-  Etanol  prowadzi  do  martwicy  hepatocytów,  do  postępowych  zmian  regeneracyjnych 
(możliwość  mutacji),  a  ponadto  indukuje  enzymy  cytochromu  P-450  które  będą 
metabolizowały nieaktywne karcynogeny w aktywne. 

• 

Czynniki dietetyczne i hormonalne. 

 
Makroskopowo  HCC  –  występuje  głównie  w  trzech  postaciach:  guzowatej,  rozległego  nacieku  i 
rozsianych  licznych  drobnych  guzków.  HCC  jest  zwykle  barwy  zielonkawo  szarawej,  zawiera  przeważnie 
mało  zrębu  i  dlatego  jest  miękki.  Widoczne  są  natomiast  liczne  wylewy  krwawe  mogące  być  źródłem 
śmiertelnego  krwotoku  do  jamy  otrzewnej.  Wszystkie  postacie  HCC  wykazują  silne  powinowactwo  do 
naciekania rozgałęzień wewnątrzwątrobowych żyły wrotnej, tak że czasami w poszerzonych ich światłach 
można stwierdzić „glistowate” masy nowotworowe. 
 
Mikroskopowo w dobrze i średnio zróżnicowanych guzkach kom. nowotworowe przypominają hepatocyty 
i  układają  się  w  beleczki  lub  zraziki  (typ  beleczkowaty  –  najczęstszy  lub  pseudogruczołowy).  W  nisko 
zróżnicowanym HCC kom są pleomorficzne, dziwaczne, olbrzymie lub też drobne niezróżnicowane.  
 
Specjalnym  typem  HCC  jest  tzw.  typ  włóknisto-blaszkowy  (fibrolamellar  hepatocellular  carcinoma)  – 
występuje najczęściej w niezmienionej marsko wątrobie. Makroskopowo stanowi pojedynczy twardy guz 
poprzedzielany  włóknistymi  pasmami.  Histologicznie  zbudowany  z  wielokształtnych  kom.  ułożonych  w 
małe gniazda lub sznury porozdzielane równolegle przebiegającymi pasmami kolagenowymi .   
  

2.

  Rak z nabłonka przewodów żółciowych (cholangiocarcinoma):  

 

  Postulowany jest związek tego nowotworu z infekcjami przywrami oraz z chorobami lub zmianami, 

występują torbielowate poszerzenia dróg żółciowych i cholangitis sclerosans prymaria, 

  Makroskopowo  nie  ma  charakterystycznej  budowy,  może  występować  w  postaci  pojedynczego 

guza lub kilku mniejszych. Guz ten jest twardszy niż w HCC z powodu obfitej fibroplazji,  

  Histologicznie są to różnego rodzaju gruczolakoraki o wyglądzie jak w innych narządach.  

 

 

Wątrobiak płodowy (hepatoblastoma): 

 

• 

Jest nowotworem typu zarodkowego wczesnodziecięcego wieku, 65-70% przed 2 rokiem życia 

• 

Leczeniem z wyboru jest resekcja guza 

• 

Badania laboratoryjne wykazują – anemię, hipoglikemię i czasami trombocytopenię 

• 

Makroskopowo – najczęściej pojedyncze guzy  o gładkich lub policyklicznych obrysach 

• 

Histologicznie wyróżniamy dwa różne typy:  

1.

  nabłonkowy  –  zbudowany  z  małych,  wielobocznych  płodowych  kom.  lub  mniejszych 

embrionalnych 

kom. 

tworzących 

zraziki, 

cewki 

lub 

brodawkowate 

struktury 

odzwierciedlające rozwój wątroby 

background image

Nowotwory i guzy

 

marzec, 2008

 

Michał Lasota – grupa 3 

2.

  mieszany:  nabłonkowy  i  mezenchymalny  –  oprócz  elementów  nabłonkowych  zawiera 

ogniska  różnicowania  w  tk.  włóknistą,  chrzęstną,  kostną  i  mięśniową  poprzecznie 
prążkowaną 

 

Nowotwory nienabłonkowe: 

 

• 

najczęstszym  jest  naczyniak  krwionośny  jamisty  o  cechach  charakterystycznych  jak  w  każdym 
innym miejscu 

• 

ze złośliwych to hemangiosarcoma (śródbłoniak krwionośny złośliwy),  jego umiejscowienie w tym 
narządzie wskazuje na ekspozycję w przeszłości na chlorek winylu, związki arsenu lub thorotrast 

 

 

Nienowotworowe guzowate zmiany wątroby: 

 

• 

Ogniskowy rozrost guzowaty (Hyperplasia focalis nodularis):  

  Ograniczony zwykle pojedynczy guz, zbudowany z pojedynczych hepatocytów rozdzielony 

włóknistymi przegrodami 

  Najczęściej u młodych kobiet zażywających doustne środki antykoncepcyjne  
  Makroskopowo:  szaro-żółte  lub  bladobrązowe,  ostro  odgraniczone  od  otaczającego 

miąższu,  o  wyraźnej  budowie  zrazikowej  które  jest  spowodowane  włóknistymi  pasmami 
odchodzącymi od centralnej blizny  

• 

Rozrost guzowaty regeneracyjnie (Hyperplasia nodularis regenerativa): 

  Powstają liczne guzki regeneracyjne bez tworzenia włóknistych przegród 
  Makroskopowo zewnętrzna powierzchnia wątroby jest gładka, albo delikatnie guzowata 
  Mikroskopowo na obwodzie guzków widoczne jest zagęszczenie włókien siateczkowych i 

atrofia hepatocytów 

  Guzki nie są pooddzielane tkanką włóknistą i to odróżnia tę zmianę od marskości