background image

Ć

w. 4    MS EXCEL (1) 

1.

 

Rozpocząć pracę w nowym skoroszycie. 

2.

 

Kliknąć myszką dowolną komórkę i wprowadzić dowolny tekst. 

3.

 

Wprowadzić dane do kilku komórek w różnych formatach, np.: 

 

 5    -4,5   20%    2,34E7 (tzw. format naukowy - odpowiada 2,34

10

7

). 

 

Ocenić  prawidłowość  wpisania  liczb  dziesiętnych  (domyślne  wyrównanie  do 
prawej) 

Jako  separator  części  całkowitej  i  ułamkowej  stosujemy  standardowo  przecinek
chyba  że  w  systemie  Windows  ustawiono  inny  w  Panelu  sterowania  –  Ustawienia 
regionalne. 

4.

 

Ć

wiczyć zaznaczanie prostokątnego wycinka arkusza przez: 

 

 przeciąganie myszką po arkuszu uzyskując zaciemnienie prostokątnego fragmentu 
arkusza, 

 

 poruszanie się po arkuszu przy pomocy klawiszy nawigacyjnych z klawiszem 
SHIFT, 

 

 zaznaczanie całych kolumn lub wierszy przez przeciąganie myszką po nagłówkach 
kolumn lub numerach wierszy. 

Uwaga: komórka aktywna pozostaje nie zaciemniona, lecz również wchodzi w skład 
wycinka. 

5.

 

Po uaktywnieniu komórki z daną liczbową dokonywać zmian postaci wyświetlanej 
liczby  i  jej  liczby  miejsc  dziesiętnych,  używając  odpowiednich  przycisków  paska 
formatowania. 

6.

 

Zapisać dokument w nowym Pliku (Plik 

 Zapisz jako..). 

7.

 

Otworzyć okno nowego pustego skoroszytu wykonując operację: Plik 

 Nowy lub 

ikoną  tworzenia  nowego  arkusza  w pasku  narzędzi.  W  kilku  wpisać  tytuły  kolumn 
przykładowego zestawienia: 

Lp. 

Data 

Towar 

Ilość  Cena jednostkowa  Wartość 

8.

 

Do  komórki  pod  Lp.  wpisać  liczbę  1.  Komórki  poniżej  wypełnić  serią  danych  jed-
nym ze sposobów: 

 

- wybranie zakresu razem z komórką początkową, następnie przy pomocy opera-
cji:  Edycja 

  Wypełnij 

  Seria  danych...  z opcjami:  wypełnianie  kolumnami, 

typ danych arytmetycznych, z krokiem 1. 

 

- przeciąganie prawego dolnego narożnika komórki początkowej serii z wciśnię-
tym klawiszem CTRL (krok 1). 

 

 -  wpisać  do sąsiadujących komórek dwie kolejne dane z serii (tu 1 i 2), zazna-
czyć obie komórki i przeciągać w dół za prawy dolny narożnik zaznaczonego ob-
szaru. 

background image

 

Niektóre serie wykonywane są przez kopiowanie. Przykładowo wpisać do komórki 
nazwę miesiąca lub nazwę dnia tygodnia i przeciągać prawy dolny narożnik tej ko-
mórki. Podobnie jest z datami.  

9.

 

Do  pierwszej  komórki  daty  wpisać  datę  dzisiejszego  dnia,  np.  2010-3-5  (to  zależy 
od formatu daty ustawionego dla Windows) lub 3/5. Do innej komórki daty wpisać 
tę  samą  datę,  z zastosowaniem  funkcji  wpisywanej  poprzez:  Wstaw 

  Funkcje,  z 

parametrami:  kategoria  -  Daty  i  czasu,  wklejana  funkcja  –  DZIŚ  (jej  wstawienie 
spowoduje,  że  arkusz  otwarty  jutro  będzie  miał  uaktualnioną  datę  w  tej  komórce). 
Do kilku kolejnych komórek kolumny wpisać różne daty. Zaznaczyć komórkę z da-
tą, wykorzystać z menu Format – Komórki – kategoria Niestandardowe – zdefinio-
wać własny format daty (np. dd-mm-rrrr  dddd). 
Można również wprowadzać liczby reprezentujące czas, w formacie  godz:min:sek, 
np. 
  

12:34   

18:21:45 

10.

 

Zaznaczyć  cały  obszar  arkusza  (przeciągnięcie  myszką  wzdłuż  kolumny  numerów 
wierszy) i zmieniać wysokość i szerokość wszystkich komórek, za pomocą operacji: 
Format ⇒ Wiersz ⇒ Wysokość, Format ⇒ Kolumna ⇒ Szerokość, ustawiając je na 
wartości 15 pkt i 10 znaków. Zmieniać niezależnie wysokości niektórych wierszy i 
szerokości  kolumn,  za  pomocą  przeciągania  granicy  nagłówków  kolumn/wierszy. 
Powrócić  do  podstawowych  wartości  wysokości  i  szerokości  wierszy/kolumn  (Au-
todopasowanie
). 

  

11.

 

Ć

wiczyć sposoby formatowania danych: zaznaczyć dane kolumny Lp i zmieniać jej 

postać: Format 

 Komórki 

 Liczby 

 Liczbowe, w kolumnie data ustawiać róż-

ne postaci zapisu poprzez: Format 

  Komórki 

 Liczby 

 Daty, w kolumnie cena 

jednostkowa  zmieniać  postać  danych  operacją:  Format 

  Komórki 

  Liczby 

 

Walutowe

12.

 

Zapoznać się z parametrami odpowiednich zakładek menu Format 

 Komórki. Za-

poznać  się  z  parametrami  operacji  ustawiania  i  modyfikowania  krawędzi  komórek 
oraz ich wypełniania kolorami i wzorkami. Dla projektowanej tabeli (uprzednio za-
znaczając  odpowiednie  wycinki)  ustawić  kroje  i  rozmiary  czcionek,  wyrównania, 
krawędzie  pogrubieniem  nagłówka  tabeli  i obramowaniem  jej  kolumn..  Po  zazna-
czeniu prostokątnego wycinka arkusza wybrać w menu Format pozycję Autoforma-
towanie
 i zapoznać się z gotowymi wzorcami wyglądu tabel. Doprowadzić wygląd 
arkusza do postaci jak na rysunku. 

background image

 

Wyrażenia obliczeniowe – formuły 

Formułę (wyrażenie w komórce) rozpoczynamy znakiem = 

Wyrażenie formuły zawierać może: 

-

 

adresy (lub nazwy zdefiniowane przez użytkownika) komórek będących argumenta-

mi operacji, 

-

 

funkcje standardowe (ich definiowanie ułatwia kreator funkcji – narzędzie f

x 

), po-

stać funkcji: 

nazwa_funkcji ( argument1; argument2; ...) 

-

 

operatory działań na adresach lub funkcjach (według hierarchii kolejności działań): 

-

 

powielenie znaku + i zmiana znaku – 

-

 

potęgowanie ^

 

-

 

mnożenie  * i dzielenie  / (kolejność od lewej) 

-

 

dodawanie +   i odejmowanie – (kolejność od lewej) 

Nawiasy  okrągłe  zmieniają  standardową  hierarchię  działań.  Niektóre  funkcje,  np. 
SUMA, operują na zakresach komórek, używamy wówczas zapisu z dwukropkiem, np. 
A1:A5. 

Przykładowa formuła: 

= – A1*B1 + C1^2 – D1*SUMA(E1:E5) 

13.

 

Uaktywnić komórkę Wartość dla pierwszego towaru. Wpisać prostą formułę: 

 

  =E3*F3 (ENTER)  

(adresy wg własnego arkusza) 

gdzie E3 i F3 to adresy komórek Cena jednostkowa i Ilość dla tego towaru. W trak-
cie wpisywania formuły do komórki można wskazywać myszką argumenty wyraże-
nia, będą one przepisywane do wyrażenia. Zaobserwować wynik. 

14.

 

Uaktywnić  komórkę  obliczonej  Wartości.  Wskazać  myszką  prawy  dolny  narożnik 
komórki (zmiana wskaźnika na krzyżyk). Przeciągać w dół do komórek dla pozosta-
łych towarów. Obserwować skopiowanie formuły do sąsiednich komórek kolumny. 
Obejrzeć w polu formuły (lub podwójny klik w komórkę, lub F2) postacie wszyst-
kich kopii formuły i odpowiednie 

przeadresowanie ich argumentów

15.

 

Obliczyć sumę wartości wszystkich towarów - wpisać formułę: 

=G2+G3+G4+G5+G6+G7+G8+G9 (ENTER)  

(dobrać adresy wg własnego arkusza) 

lub skorzystać w narzędzia Autosuma (

ΣΣΣΣ

), 

lub wykorzystać zapis:   

 =SUMA(G2:G9). 

Przyjrzeć się zapisowi formuły. 

16.

 

Nazwać kilka komórek z danymi liczbowymi – dla wskazanej komórki wpisujemy 
nazwę w polu nazwy (lewy-górny narożnik arkusza) i zatwierdzany klawiszem 
ENTER 

Podstawowe

 

funkcje

  

Funkcje matematyczne: 
trygonometryczne. 

(argument w radianach) !!! 

SIN(wyra

ż

enie)   sin(x) 

 

COS(wyra

ż

enie) 

background image

 

 

TAN(wyra

ż

enie) 

funkcje trygonometryczne odwrotne  ASIN(wyra

ż

enie) 

 

ACOS(wyra

ż

enie) 

zamiana stopni na radiany 

RADIANY(wyra

ż

enie) 

zamiana radianów na stopnie 

STOPNIE(wyra

ż

enie) 

logarytm o podstawie p 

LOG(wyra

ż

enie;p) 

logarytm dziesi

ę

tny 

LOG10(wyra

ż

enie) 

logarytm naturalny 

LN (wyra

ż

enie) 

pierwiastek arytmetyczny 

PIERWIASTEK(wyra

ż

enie) 

pot

ę

ga 

POT

Ę

GA(wyra

ż

enie;wykładnik) 

pierwiastek rz

ę

du n 

POT

Ę

GA(wyra

ż

enie; 1/n) 

zaokr

ą

glenia z dokładno

ś

ci

ą

 do 

okre

ś

lonej liczby cyfr dziesi

ę

tnych 

ZAOKR(wyra

ż

enie; l_cyfr) 

ZAOKR.GÓRA(wyra

ż

enie; l_cyfr) 

ZAOKR.DÓŁ(wyra

ż

enie; l_cyfr) 

zaokr

ą

glenia do najbli

ż

szej wielo-

krotno

ś

ci n 

ZAOKR.W.GÓR

Ę

(wyra

ż

enie; n) 

ZAOKR.W.DÓŁ(wyra

ż

enie; n) 

zaokr

ą

glenie do całkowitej  

ZAOKR.DO.CAŁK(wyra

ż

enie) 

ś

rednia arytmetyczna 

Ś

REDNIA(zakres) 

e

x

 

EXP(wyra

ż

enie) 

liczba 

π

 

PI() 

warto

ść

 bezwzgl

ę

dna 

MODUŁ.LICZBY(wyra

ż

enie) 

reszta z dzielenia x/d 

MOD(x;d) 

losowa z przedziału 0, 1 

LOS () 

silnia 

SILNIA(wyra

ż

enie) 

funkcje czasu 

= DZI

Ś

() 

 

= TERAZ() 

 

= CZAS (gg;mm;ss) 

 

= DATA(rr; mm ;dd) 

funkcje statystyczne  

= SUMA(zakres) 

 

Ś

REDNIA(zakres) 

 

= ODCH.STANDARDOWE(zakres) 

 

= MIN(zakres1;zakres2) 

 

= MAX (zakres) 

background image

 

Wykonać i zrozumieć przykłady obliczeń: 

 

= 2,5*E1 

=PI()/2 

= B15/3 

=COS(B22) 

= A1+C2 

=SIN(B22) 

= B7-D5 

=STOPNIE(PI()/2) 

= C5^4 

=RADIANY(30) 

= C5^(F3*3,23) 

=SIN(RADIANY(90)) 

= (C4-V56)/6 

=EXP(1) 

= B3^3 

=LOG10(X) 

= (B7-D5)/(H10+D3) mno

ż

enie wie-

lomianów!!! 

=LOG(EXP(A1);3) 

= 2,8E7*H6  zapis wykładniczy 
liczby! 

=LN(A4) 

= (x+G6+H7^3)/(F5-6,5E7) ułamek!  =LOG(X;4) 
=x +y +z operacja na nazwanych 

komórkach 

=MOD(17;3) 

= 1/(A1^2+A1^3) 

=2* RADIANY(90) 

=SUMA(B3;D3;E3) 

=ZAOKR.GÓRA(3,6667; 2) 

=SUMA(B3:D3;g56:g100) 

= ZAOKR.DO.CAŁK(-4,567) 

=ILOCZYN(B3:D3) 

=ZAOKR.W.GÓR

Ę

(3,6667; 0,25) 

=

Ś

REDNIA(B3:D3) 

=SILNIA(6) 

=MODUŁ.LICZBY(C3*PI()-17) 

=3*EXP(-X/2) 

=PIERWIASTEK(A1); 

=DZI

Ś

( ) 

=POT

Ę

GA(A1;1/3) 

=TERAZ( ) 

 

=DATA(2003-11-11) 

Do tworzenia wyra

ż

e

ń

 z u

ż

yciem funkcji wykorzystywa

ć

 kreator  -Wklej Funkcj

ę

 

(f

x

) 

17.

 

Wykonać przeniesienie komórki z formułą obliczeniową  następującymi metodami: 

- przeciągnięcie za krawędzie komórki/wycinka  i upuszczanie w nowym miejscu, 
- wycięcie komórki/wycinka do schowka (narzędzie Wytnij lub menu Edycja – 

Wytnij lub CTRL+X) i wklejenie w nowym miejscu (narzędzie Wklej lub menu 
Edycja – Wklej lub CTRL+V). 

Po  operacji  przeniesienia  przyjrzeć  się  formułom  (np.  dwukrotne  kliknięcie  w  ko-
mórkę. 

Adresy względne i bezwzględne 

Adres względny : postać przykładowa  A3 
Adres bezwzględny : postać przykładowa  $A$3 (lub nazwana komórka) 

Adresy bezwzględne stosujemy, gdy nie chcemy by tak adresowany argument wyra-

ż

enia modyfikował się w trakcie kopiowania formuły do innych komórek. 

background image

 

Można również w wyrażeniach stosować zapis  $A3  lub A3$, wówczas blokowana 

będzie modyfikacja tego dresu w wyrażeniu przy kopiowaniu w kolumnie A ($A3) lub 
w wierszu 3 (A$3). 

Przykładowo chcemy zrobić arkusz obliczający liczby dni dzielące kilka dat od dnia 

dzisiejszego. 
1.

 

 Do komórki A1 wstawiamy datę dzisiejszą wpisując formułę: 

=DZIŚ(); 

2.

 

W kilku sąsiadujących pionowo komórkach (np. od B3 do B10) arkusza wstawiamy 
kilka dat z przeszłości. W komórce C3 wpisujemy: 

 =$A$1-B3  
a następnie ją formatujemy (Format - Komórki – Liczby – Ogólne

3.

 

Kopiujemy formułę do pozostałych komórek. Sprawdzić jakie są postaci formuł ko-
pii i czy wyniki są prawidłowe. 

4.

 

Można również nazwać komórkę A1 np. data_dzis (w okienku nad kolumną A lub z 
menu Wstaw – Nazwa... – Definiuj) – wtedy formuła może wyglądać: 

=data_dzis – B3 

Zadanie 1 

1.

 

Wpisać do komórek kolumny serię wartości kąta od 0 do 360 stopni  z krokiem 
co 5 stopni. 

2.

 

W komórce obok kąta 0 wpisać formułę obliczającą wartość funkcji sin dla tego 
kąta (uwaga: konieczne przeliczenie kąta w stopniach na radiany). 

3.

 

Skopiować  formułę  do  pozostałych  komórek,  zaobserwować  poprawność  wyni-
ków. 

Zadanie 2 

Obliczyć wartości następujących wyrażeń dla x= 4.23 

4

x

x

)

3

x

(

x

sin

3

3

2

+

 

 

 

 

12

1

2

2

10

3

,

0

1

4

+

x

x

e

x

 

6

2

3

10

5

,

2

3

+

x

tg

x

x

x

 

 

 

4

,

5

e

x

x

ln

x

cos

x

2

3

+