Jednostka chorobowa

Etiologia, patogeneza

Objawy przedubojowe

Objawy poubojowe

Postępowanie san-wet

BSE

jest przewlekłą, śmiertelną chorobą neurologiczną dorosłego bydła, w przebiegu której dochodzi do nieodwracalnych zmian degeneracyjnych w obrębie struktur mózgowych. Zaliczana jest do grupy pasażowalnych (przenośnych) gąbczastych encefalopatii. Zoonoza odpowiedzialna za występowanie u człowieka wariantu choroby Creutzfeldta - Jakoba (vCJD). Czynnik zakaźny - „zakaźne” białko prionowe

-zaburzenia neurologiczne i/lub behawioralne - zmiany czucia i zmiany w zachowaniu, takie jak lękliwość, nadpobudliwość, agresywność, nadmierna reakcja na bodźce słuchowe i dotyk, drżenia mięśni uszu, głowy, zgrzytanie zębami, nadmierne oblizywanie nozdrzy i tułowia

-nienaturalna postawa i zaburzenia ruchowe - niskie opuszczanie głowy, napieranie na przeszkody, zaleganie, brak koordynacji

-spadek wydajności mlecznej, utrata masy ciała, postępujące wyniszczenie pomimo zachowanego apetytu oraz ewentualnie prowadzonego leczenia.

-cechy zapalenia i degeneracji istoty szarej- galaretowata masa.

Histopatologicznie:

-w istocie szarej, w komórkach liczne wakuole dające obraz struktury gąbczastej (status spongiosus); neuronofagia, rozplem komórek gwiaździstych; w komórkach mogą występować białkowe fibryle( mikroskop elektronowy)

Próbki pobierane do badań w kierunku BSE

Materiałem do badań jest pień mózgu. Próbki do badań pobiera się z określonego rejonu rdzenia przedłużonego - rejon obexu czyli zasuwki -rygielka, pień mózgu. W tym regionie mózgowia stwierdza się bardzo wysokie zawartości białka prionowego. Materiał jest łatwy do pobrania i w zasadzie wystarcza krótkie szkolenie w rzeźni lub zakładzie utylizacyjnym, aby pracownik mógł pobierać próbki.

Wąglik (anthrax)

-choroba zakaźna o charakterze posocznicowym

-laseczka wąglika

-najwrażliwsze owce, kozy, bydło, konie

-zak. per os, karma/woda z przetrwalnikami

POSTAĆ NADOSTRA

-zwierzęta padają z objawami udaru mózgu

POSTAĆ OSTRA

-podwyższona ciepłota ciała

-krwawa biegunka i mocz

-uduszenie

POSTAĆ PRZEWLEKŁA

-brak wyraźnych objawów

-wychudzenie

Postać skórna rzadko

-ostry obrzęk śledziony i w.chł

-krwotoczny obrzęk warstwy podskórnej i tk. łącz

-krwotoczne zap. jelit

-zmiana barwy i konsystencji krwi (ciemnoczerwona, lakowata)

-ogólna posocznica przy postaci ostrej

-śledziona o napiętej torebce, ciemnoczerwonej, galaretowatej miazdze, po nacięciu wypływa smolista krew

-u świń - zap. okolicy gardła lub w.chł. krezkowych

-podejrzenie/stwierdzenie w badaniu przedubojowym -> zakaz uboju

-zwalczany z urzędu, obowiązek rejestracji

-stwierdzenie w trakcie uboju/badania poubojowego -> przerwać ubój, tylko podejrzenie -> badania bakteriologiczne, tuszka zabezpieczona i odizolowana

-tusza i narządy niezdatne

Księgosusz (pestis bovina) = pomór bydła

-posocznicowa choroba zaraźliwa, wywoływana przez pantropowy wirus - paramyksowirus.

-rozprzestrzenianie choroby przez kontakt z chorymi zwierzętami lub pochodzącymi od nich surowcami albo wydalinami

- bramą jest p. pok. lub j.nosowa ewentualnie spojówki,

-uszkodzenie nacz. krw. -> wybroczyny, obrzęki i przekrwienia błon śluzowych

-gorączka

-błony śluzowe (zwłaszcza jamy ustnej) - rozlane przekrwienia i wybroczyny,

następnie zmiany zapalne, martwica rozpływna a w konsekwencji nadżerki,

-ze zmian zapalnych wydobywa się początkowo śluzowa a następnie ropna wydzielina,

-biegunka i zmieniony (brązowy) mocz,

-ogólna wybroczynowość,

-zmiany zapalne błon śluzowych przewodu pokarmowego, oddechowego i pochwy,

wątroba i śledziona nie zmieniona,

-zmiany chorobowe w nerkach i sercu,

-węzły chłonne wykazują stan zapalny

-przy wykryciu w badaniu przedubojowym zakaz uboju,

-przy wykryciu w trakcie uboju lub podczas badania poubojowego wstrzymać wszelkie czynności ubojowe,

-w przypadku podejrzenia choroby przesłać próbki do badania laboratoryjnego, tusze zabezpieczyć do czasu otrzymania wyników

-tusze chorych zwierząt wraz ze wszystkimi narządami należy uznać za niezdatne do spożycia i podlegające utylizacji,

-choroba zwalczana z urzędu oraz podlega obowiązkowi rejestracji i zgłaszania do OIE

szelestnica (gangrena emphysematosa)

-ostra, zakaźna i niezaraźliwa choroba bydła i owiec,

- beztl. laseczka Clostridium feseri (Cl. chauovei).

-głównie w okresie letnim,

-po spożyciu karmy i wody zanieczyszczonych ziemią zawierającą zarodniki Cl. feseri,

-zakażenia przez uszkodzenie powierzchni ciała lub drogi rodne - wyjątkowo.

-u owiec głównie jako infekcja przyranna

-po zakażeniu, przetrwalniki lub laseczki przedostają się drogą krwi do mięśni, ewentualnie tk. łącznej. Zwłaszcza do miejsc wykazujących uszkodzenia (wybroczyny, pourazowe zmiażdżenia, miejsca iniekcji itp.), gdzie ulegają namnożeniu.

-enterotoksyny -> zwyrodnienia mięśni,

a w następstwie rozkładu węglowodanów wytworzenie licznych kwasów organicznych i produktów gazowych.

-podwyższona temp. ciała

osowiałość

- zaburzenia ruchowe (utykanie, sztywny chód)

- trzeszczące w dotyku obrzęki tkanki podskórnej, szczególnie

miejsc pokrywających grube pokłady mięśniowe (uda, tylna część tułowia, okolica krzyża, lędźwi, łopatki, pierś, szyja); obrzęki te nigdy nie występują poniżej stawu nadgarstkowego i skokowego oraz na ogonie.

-tkanka podskórna oraz śródmięśniowe pasma łącznotkankowe

są galaretowato nacieczone o czerwonym lub żółtym zabarwieniu

- obecne są wybroczyny i banieczki gazu

- zmienione chorobowo mięśnie są w dotyku suche, gąbczaste, trzeszczące przy ucisku, na przekroju barwy brudno- bądź czarno-czerwonej, włókna mięśniowe są porozdzielane przez pęcherzyki gazu

-zmienione chorobowo części tuszy cechują się ostrym, odrażającym zapachem, przypominającym zjełczałe masło.

-regionalne węzły chłonne są zapalnie zmienione. W jamach ciała występuje czarnoczerwony płyn.

-krew szybko koaguluje.

-wyraźne zmiany występują

w wątrobie i nerkach - na przekroju żółte i suche ogniska, wielkości od ziarna grochu do orzecha laskowego, powiększające się po śmierci zwierzęcia w wyniku wytwarzania się gazów.

-Stwierdzenie szelestnicy w badaniu przedubojowym → zakaz uboju

-Przy stwierdzeniu szelestnicy podczas rozbioru tuszy, lub badania

poubojowego należy przerwać wszystkie czynności ubojowe.

-Tuszę i narządy wewnętrzne zwierząt chorych uznaje się jako niezdatne do spożycia i przeznaczone są na zniszczenie.

- Szelestnica jest zwalczana z urzędu, podlega obowiązkowi zgłaszania.

-Szelestnicę należy odróżnić od obrzęku złośliwego.

W diagnostyce różnicowej należy wziąć pod uwagę: charakter regionu, w którym występuje choroba, bramę zakażenia (p. pok u bydła), oraz wiek zwierzęcia.

Właściwe rozpoznanie postawić można dopiero

na podstawie badania bakteriologicznego.

pryszczyca (aphthae epizooticae) foot and mouth disease

-apthowirus

-najbardziej wrażliwe jest bydło.W mniejszym stopniu świnie, owce, kozy, żubry, bawoły, renifery, wielbłądy, jelenie, sarny, daniele, dziki

Zdarza się u ludzi

-rozprzestrzenianie: bezpośrednio (kontakt zwierząt zdrowych z chorymi),pośrednio (zakażone surowce zwierzęce, wydzieliny i wydaliny, pasza, woda, pomieszczenia, również przez powietrze na małe odległości)

-brama wejścia - bł.śluz p.pok

-pęcherze pierwotne (histologicznie)-> wiremia-> pęcherze wtórne (błona śluzowa jamy ustnej, żwacza, skóra w okolicy jamy ustnej, szpar międzyracicznych, koronek racic i na strzykach

-Podwyższona ciepłota ciała (krótkotrwała)

-Brak apetytu, osowiałość, osłabienie

-Błona śluzowa jamy ustnej zaczerwieniona, cmokanie

-Pęcherze (błona śluzowa wewnętrznej powierzchni warg, policzków, na dziąsłach, języku, w szparze międzyracicznej, na strzykach)

-Pękanie pęcherzy, ubytki, strupy, zakażenia wtórne, procesy ropne, martwicze

-Z jamy ustnej zwisają długie, lepkie pasma śliny

-Stany zapalne

-Nieżytowy obrzęk błony śluzowej gardła, dróg oddechowych

-Wybroczyny pod błonami surowiczymi

-Pęcherze, ubytki, owrzodzenia krtani oskrzelach, przełyku, przedżołądkach i jelitach

-Zmiany zapalne na zastawkach sercowych

-Zwyrodnienie mięśnia sercowego(serce tygrysie)

-Zwyrodnienie szkliste i woskowate , krwiaki ropnie (powikłanie bakteryjne)

Choroba zwalczana z urzędu, z a k a z u b o j u -zwierzęta chore lub podejrzane o zachorowanie

Niezdatne uznaje się wszystkie tkanki zwierząt chorych lub podejrzane o zachorowanie

Do ubojowego zakwaszenia nie dochodzi w tkankach łącznej i tłuszczowej

Mleko, wirus przedostaje się pierwotnie z wymienia lub wtórnie z rozrywanych w czasie dojenia pęcherzy

Znaczenie epidemiologiczne niewielkie , zachorowania u ludzi rzadkie. Przebieg oraz zmiany chorobowe podobne ale mają łagodniejszy charakter.

bruceloza (brucellosis)

-u wszystkich gat. zw i u człowieka

-Brucella melitensis, abortus, suis

-pałeczki wydalane z wydzielinami i wydalinami

-zakażenie przez skórę, bł.śluz., spojówki, p.pok, drogi odd, narz płciowe -> w.chł -> krew -> narządy

-przez wiele lat utrzymują się w USŚ, w.chł., śledzionie, wymieniu i stawach

-powinowadztwo do ciężarnej macicy -> ronienie

-zwykle brak typowych objawów

-ronienia

Czasami, 1-2 tyg po poronieniu:

-stany zapalne dróg rodnych

-wyciek z pochwy

U samców

-zaczerwienienie napletka

-obrzęk prącia

-stany zap. jąder i najądrzy

Rzadko

-zap. stawów (kolanowy, nadgarstkowy)

-zwykle brak wyraźnych objawów

Postać ostra:

-rozsiane ogniska zapalno-martwicowe w śledzionie, w.chł., rzadziej w wątrobie i płucach

-stany zapalne macicy, błon płodowych i płodu u ciężarnych i po poronieniu

-zap. jąder i najądrzy, ogniska martwicowe i ropnie

-tusza i narządy niezdatne

-bruceloza owiec i kóz -> zakaz uboju w rzeźni, zwalczana z urzędu

nosacizna ( malleus)

-Wywołana przez Burkholderia mallei, syn. Pseudomonas malei, pałeczka nosacizny

-Choroba zakaźna zaraźliwa

-Wrażliwe: konie, muły, osły, psy, koty, kozy, człowiek

-zakażenie per os, przez zakażoną wydzielinami karmę i wodę, rzadziej na drodze respiracyjnej lub kontaktowej.

-występuje w postaci ostrej (osły, muły, kozy) lub przewlekłej (konie).

POSTAĆ OSTRA:

  • -obrzęki kończyn i tułowia,

-stany zapalne węzłów chłonnych,

-liczne guzki i wrzody pod skórą oraz na błonie śluzowej nosa

POSTAĆ PRZEWLEKŁA:

  • podwyższenie ciepłoty ciała,

  • krwisty wyciek z jednego lub obu nozdrzy,

  • guzki i wrzody na błonie śluzowej nosa oraz w skórze, pozostawiające gwiazdkowate blizny;

  • wychudzenie zwierzęcia.

Lekarz weterynarii może stwierdzić :

  • guzki lub wrzody na błonie śluzowej nosa,

  • w płucach liczne guzki , ogniska wysiękowe i wytwórcze, zapalenie ropno-nieżytowe;

  • guzki nosaciznowe w wątrobie, śledzionie, nerkach.

- Przy podejrzeniu nosacizny konieczność dokładnych oględzin błon śluzowych tchawicy, krtani, jam nosowych, zatok, i ich rozgałęzień, po uprzednim podłużnym przepiłowaniu głowy oraz po wycięciu przegrody nosowej.

W badaniu przedubojowym przeprowadza się alergiczną próbę maleinową. Pozytywny wynik próby jest jednoznaczny z ZAKAZEM UBOJU.

Nosacizna jest chorobą o obowiązku rejestracji.

Tusze wraz ze wszystkimi narządami i częściami należy uznać za NIEZDATNE do spożycia i podlegające zniszczeniu.

Najbardziej narażeni to: lekarze weterynarii, personel oborowy oraz rzeźni.

pastereloza (pasteurellosis)

-pałeczka Pasteurella multocida

-zróżnicowane jednostki chorobowe:

a)u bydła-posocznica krwotoczna bydła lub wtórna pastereloza bydła

b)u świń -pastereloza świń

c)u owiec -pastereloza owiec

-warunkowo chorobotwórcza

-zwykle wikła zakażenia innym czynnikiem chorobowym

BYDŁO

-postać obrzękowa lub płucna, przewlekła lub ostra, nadostra (zejście w ciągu 6-24h)

Postać obrzękowa

-zapalne obrzęki warstwy podskórnej (głowa, gardło, szyja, przedpiersie, ok.odbytu i sromu, niekiedy kończyny)

-stany zapalne spojówek, bł.śluz j. ustnej i języka-> utrudnienia w oddychaniu

Postać płucna

-objawy towarzyszące krupowemu zap. płuc i opłucnej

ŚWINIE

-postać ostra lub przewlekła

Ostra:

-silne zap. gardła i obrzęk okolicy gardła aż do okolicy klatki -> śmierć z uduszenia

-zapalenie płuc i opłucnej

-kaszel, duszność

Przewlekła:

-kaszel

-duszność

-wychudzenie

OWCE

Ostra-ogólna posocznica

Podostra - rozlane obrzęki głowy i szyi

Przewlekła - krupowe zap. płuc, wychudzenie

POSTAĆ NADOSTRA

-wybroczynowość po błonami surowiczymi i śluzowymi

-niekiedy obrzęk węzłów chłonnych i płuc

-czasami brak zmian

POSTAĆ OSTRA

-nacieczenie galaretowate, wybroczyny w tkance podskórnej (okolica gardła, szyi), tkance łącznej języka i gardła (postać płucna)

-w bł.śluz p.pok i dróg odd. zapalenie krwotoczne

-obrzęk w.chł.

-zwyrodnienie miąższowe wątroby i nerek

POSTAĆ PRZEWLEKŁA

-wychudzenie

-przewlekłe zmiany zapalne płuc i opłucnej

-cała tusza niezdatna

choroba Aujeszky`ego (morbus Aujeszky)

-wirus neurotropowy z rodziny Herpesviridae

-wszystkie gatunki zwierząt rzeźnych

-zakażenie per os, uszkodzenie skóry, u świń głównie erogennie -> namnożenie w bramie zakażenie ->krew -> wiremia, posocznica -> ukł nerwowy

-przebiega z gorączką, świądem, podnieceniem i porażeniami nerwowo-mięśniowymi

-bydło i koni -> zejścia

-świnie -> łagodny przebieg

-wirus we krwi w początkowym okresie, później z chwilą wystąpienia objawów nerwowych

-podwyższona temp

-w początkowym okresie: przyspieszenie oddechu, podniecenie, ruchy przymusowe, drżenia mięśni

-w późniejszym stadium świąd (u świń brak)

-pod koniec - skurcze kloniczne mięśni, porażenia (zwłaszcza gardła), osłabienie -> wyczerpanie, śmierć

-u świń silne podniecenie, skurcze kloniczne, ruchy poniewolne, napady rzucawkowe, porażenia, utrudnienia w oddychaniu -> pozycja siedzącego psa, nadmierna ruchliwość -> wyczerpane leżą z nienormalnie rozłożonymi kończynami

-zmiany zapalne i wynaczynienia w OUN

-nieznacznie zaznaczone zwyrodnienia i ogniska martwicowe w narządach

-w płucach obrzęk

-oskrzela wypełnione pienistą wydzieliną

-czasami zapalenie zachłystowe płuc

-uszkodzenia powłok zewnętrznych

-zwyrodnienia mięśni

-nie jest wymieniona w polskich przepisach, nie jest zwalczana z urzędu

-obowiązek rejestracji

-tusze i narządy niezdatne

choroba pecherzykowa świń (morbus vesicularis suum)

-enterowirus

-przypomina pryszczycę

-świnie

-zakażenie per os i przez kontakt

-wirus wydalany z kałem, moczem i wydzielinami śluzowymi

-wysoka koncentracja wirusa w pęcherzach

-apatia

-gorączka

-pęcherze w szparze międzyracicowej, na koronce racic, tarczy nosowej, błonie śluzowej jamy ustnej, na wymieniu

-u 2-10% zwierząt objawy ze strony OUN: ruchy przymusowe, parcie do przodu, tarcie ryjem i kąsanie, ruchy wiosłowe kończyn, oczopląs

-obecność pęcherzy

-zwalczana z urzędu

-tusza i narządy niezdatne

różyca świń (rhusopathia suis)

- włoskowiec różycy, gram + pałeczka - Erysipelothrix rhusiopathiae

- występuje głównie u świń do 1 roku życia, przebiegając często w postaci epizooti. U ludzi występuje jako zakażenie przyranne

-Zakażenie następuje przez przewód pokarmowy lub przez autoinfekcje utajonych nosicieli

Różyca świń przebiega z objawami gorączki, ogólnymi zaburzeniami zdrowia i zachowania zwierząt.

3 postacie choroby:

-posocznicowa plamiste zaczerwienienia skóry uszu, szyi podbrzusza i wewnętrznej strony ud, które ciemnieją i przybierają kolor sinoczerwony. Plamy te zlewają się tworząc rozlane

zaczerwienienia skóry. W ciągu 4 dni dochodzi do śmierci lub rozwija się przewlekła postać.

-pokrzywkowa - na skórze grzbietu i boków ciała pojawiają się początkowo bezbarwne wzniesienia kształtu kwadratowego, prostokątnego lub romboidalnego, które później czerwienieją i w końcu stają się fioletowe

-przewlekła - w 3 postaciach klinicznych:

  • zapalenia wsierdzia

  • zapalenia stawów

  • martwicy skóry

Wyjątkowo różyca świń przebiega w postaci

nadostrej bez typowych plamistych

zaczerwienień skóry. Postać ta nazywana

jest różycą białą.

POSTAĆ POSOCZNICOWA

-plamiste zaczerwienienia skóry,

-krwotoczne

zapalenie żołądka i jelit cienkich,

-przekrwienie i obrzęk śledziony,

-obrzęk i często

przekrwienie węzłów chłonnych zwłaszcza krezkowych,

-silne przekrwienie i obrzęk nerek.

-mięśnie są miękkiej konsystencji, wodniste i niebiesko-czerwone.

POSTAĆ PRZEWLEKŁA

-kalafiorowate zgrubienia na zastawkach sercowych (postać sercowa),

-gąbczaste narośla na pochewkach ścięgnistych (postać stawowa)

-martwica całych płatów skóry (postać skórna)

Ubój zwierząt chorych lub podejrzanych o

różycę powinien być przeprowadzony w

rzeźni sanitarnej. Tusza i narządy

wewnętrzne zwierząt

zakażonych

oceniane są jako

niezdatne.

Wirusowe zap. żołądka i jelit świń (TGE- transmissible gastroenteritis)

-zaraźliwa choroba świń

-koronawirus TGEV

-zakażenie drogą doustną

-wirus rozmnaża się w ciągu 24-36 godzin w enterocytach nabłonka jelit, prowadząc do zaniku kosmków jelitowych

-intensywna biegunka i wymioty

-zwierzęta tracą na masie

-młode osobniki w dużym procencie giną

-starsze zdrowieją z wyraźną stratą masy ciała

-dotyczą przewodu pokarmowego: zmiany zapalne i krwawienia

-choroba nie jest w Polsce zwalczana z urzędu, ale obowiązuje jej rejestracja

- nie jest objęta przepisami san.-wet.

-w przypadku klinicznych objawów TGE cała tusza i narządy wewnętrzne uznaje się za niezdatne

klasyczny pomór świń (pestis suum)

-choroba zaraźliwa, u świń i dzików

-nierzadko jako epizootia

-rozprzestrzenia się głównie przez kontakt bezpośredni z chorymi lub nosicielami i siewcami

-zakażenie przez przewód pokarmowy, rzadziej spojówki i błonę śluzową nosa

-brama zakażenia -> krew -> namnażanie w komórkach układu siateczkowo-śródbłonkowego (śródbłonek naczyń, węzły chłonne, szpik kostny, śledziona) i w krwinkach białych

-wiriemia przez cały czas trwania choroby

-zaburzenia w układzie naczyniowym -> przekrwienia, obrzęki błon śluzowych, ogólna wybroczynowość, zmiany zapalne narządów, zwyrodnienia, martwice,

3 postacie choroby: typowa (ostra i podostra), przewlekła i atypowa

Postać typowa ostra:

-gorączkowy przebieg

-ogólne objawy zaburzeń zdrowia i zachowania

-śmierć po 1-2 dniach bez wyraźnych objawów

Postać typowa podostra:

-gorączka i ogólne zaburzenia

-śluzowo-ropny wypływ z oczu

-zaparcia potem biegunki

-zaburzenia ruchowe - chwianie tylnej części ciała, niedowłady, porażenia

-w skórze ogniska przekrwienia, wybroczyny, ogniska martwicowe (widoczne po oparzeniu i odszczecinianiu tuszy)

Postać przewlekła:

-wychudzenie, charłactwo

-biegunki

-skóra blada, pokryta strupowatym wypryskiem

Postać atypowa:

-brak wymienionych objawów, zaburzenia w rozrodzie, rodzenie prosiąt z objawami drżączki

-Przy postaci ostrej słabo zaznaczone: drobne wybroczyny na błonach śluzowych i pod błonami surowiczymi

-odmiana podostra: przekrwienia narządów, wybroczyny w nerkach (wygląd indyczych jaj), w śledzionie wybroczyny i zawały

-tylko u świń i dzików, nie przenosi się na inne gatunki zwierząt i ludzi

-duża zaraźliwość i łatwość rozprzestrzeniania się - duże rygory epizootyczne

-choroba zwalczana z urzędu, podlega obowiązkowi rejestracji

-cała tusza i narządy wewnętrzne - niezdatne

Tężec (tetanus)

-ostra, niezaraźliwa choroba zakaźna wywoływana przez Clostridium tetani

-najczęściej u koni

-często w składzie mikroflory p.pok

-choroba przyranna -> warunki beztlenowe -> namnożenie i wytworzenie tetanolizyny i tetanospazminy (odpowiedzialna za objawy)

-brama zakażenia-> droga neurogenna lub hematogenna -> OUN (rdzeń kręgowy i przedłużony) -> porażenie ruchowych kom. nerwowych

-szczękościsk

-skurcze tężcowe - zwykle wszystkich mięśni, niekiedy niektórych grup

-brak swoistych zmian

-ubite w początkowym okresie choroby - brak zmian

Ubite później

-niedostateczne wykrwawienie,

-zanik mięśni,

-wodnistość,

-zwyr. m.sercowego,

-przekrwienie rdzenia kręgowego i jego osłon,

-wybroczyny w tk.łącz.międzymięśniowej

-spożywanie mięsa zwierząt dotkniętych tężcem - brak zagrożenia

-przy uogólnionym tężcu zmiany organoleptyczne (wodnistość, zmiana barwy, odrażający zapach) -> tusza niezdatna

Gruźlica (tuberculosis)

-prątek gruźlicy Mycobacterium: tuberculosis, bovis, avium

-źródłem zakażenia są osobniki z otwartą postacią gruźlicy -> wydzieliny i wydaliny

-odczyn tuberkulinowy

-wyraźne objawy w zaawansowanym stadium choroby -> wychudzenie, wzrost ciepłoty ciała

-bydło - często w płucach -> suchy, silny kaszel

-powiększone w.chł. -> głównie na szyi

Zmiany wytwórcze lub wysiękowe

BYDŁO

-zmiany w płucach, w.chł. oskrzelowych i śródpiersiowych

OWCE i KOZY

-odporniejsze niż bydło

-zmiany wytwórcze okresu zakażenia pierwotnego

ŚWINIE

-lokalizacja głównie w p.pok, rzadziej w płucach i innych narządach

-postacie chorobowe okresu zakażenia pierwotnego

-M.bovis - serowate i zwapniałe zmiany wysiękowe (głównie w w.chł gardła, krezki, rzadziej płuc)

-M.avium - zmiany wytwórcze w wątrobie, śledzionie, płucach, w.chł. (podszczękowe, krezkowe)

KONIE

-zmiany wytwórcze

-ogniska gruźlicze najczęściej w płucach, wątrobie, śledzionie i w.chł. (krezkowe, gardła, płuc) mają charakter nowotworowych guzów, na przekroju słoniowatych i lśniących

-brak serowacenia i wapnienia

-zwalczana z urzędu

-tusza i narządy niezdatne

Choroba Johnego (enteritis paratuberculosa) przerostowy zakaźny nieżyt jelit

-Mycobacterium avium subsp. Paratuberculosis

Gram +, kwasooporny

-Bytuje w makrofagach

-Przewlekła choroba zakaźna.

-Występuje u bydła, owiec, kóz, reniferów,wielbłądów, koni, świń

-Na zakażenie wrażliwe są szczególnie młode zwierzęta

-Chore zwierzęta -> kał -> pasza i woda -> błona śluzowa i podśluzowa jelit(fagocytoza) -> przewlekłe zapalenie -> tkanka ziarninowa -> zgrubienie błon, zanik gruczołów

-Objawy występują w wieku powyżej 1,5 roku ze wzglęgu na powolny i utajony przebieg choroby.

-Biegunka o nieprzyjemnym zapachu z pęcherzykami gazu i śluzem

-Wychudzienie przy zachowanym łaknieniu

-Niedokrwistość

-Bladość błon śluzowych

-Zmatowienie skóry

-Obrzęki w okolicy krtani, przedmostkowej, fałdu szyjnego

-W obrębie żuchwy mogą pojawiać się charakterystyczne „butelkowate” obrzęki

-BRAK bolesności powłok brzusznych

-Wychudzenie, charłactwo

-Zanik mięśni

-Mięśnie o barwie żółtobiałej

-Jelito cienkie ( biodrowe, czcze, dwunastnica) i grube ( ślepe, okrężnica, prostnica) w dotyku przypominają kauczuk

-Błona śluzowa 4-20 krotnie zgrubiała, pofałdowana (poprzeczne i podłużne fałdy- zwoje mózgowe) pokryta ciągliwym zielonkawym śluzem, wybroczynami, blada i krucha.

Powiększenie krezkowych węzłów chłonnych

W przypadku stwierdzenia zmian chorobowych a zwłaszcza uogólnionych przebiegających z wychudzeniem tuszę i narządy wewnętrzne uznaje się za niezdatne do spożycia

Prątek Johnego nie jest chorobotwórczy dla człowieka- brak znaczenia epidemiologicznego

Choroba podlega obowiązkowi rejestracji

listerioza (listeriosis)

-Listeria monocytogenes

-zakażenie per od, aerogennie, spojówki, uszkodzona skóra

-bakterie wydalane z kałem, mlekiem, wypływem pochwowym, moczem

-brama wejścia -> w.chł-> krew -> ciężarna macica, OUN

-postać: posocznicowa, mózgowa, maciczna

-postać posocznicowa:ogólne zab. zdrowia, gorączka, głównie u młodych zwierząt

-ronienie w 4-8 m-cu ciąży, obrzękłe lub zmumifikowane płody

-stany zapalne OUN - zab. świadomości, sztywność karku, wygięcie kręgosłupa, drgawki, chwiejność zadu, ruchy poniewolne, porażenia mięśni twarzy i gardła

-u owiec objawy podobne do kołowacizny

POSTAĆ POSOCZNICOWA

-w wątrobie, rzadziej śledzionie, nerkach, sercu i płucach podprosówkowe/prosówkowe/do wielkości ziarna grochu, ostro odgraniczone zmiany martwicowe

-powiększone w.chł

POSTAĆ MACICZNA

-zmiany zapalne macicy i płodu

-zmiany w wymieniu są mało charkt., przekrwienie

POSTAĆ MÓZGOWA

-najczęściej nie stwierdza się zmian makroskopowych, ewentualnie zap. spojówek i wypływ z nosa

-przy badaniu szczegółowym - przekrwienie opon, obrzęk i przekrwienie mózgu

-nie jest uwzględniona w polskich przepisach

-obowiązkowa rejestracja

-badanie bakteriologiczne przy podejrzeniu choroby

-unieszkodliwiane w wysokiej temp., przeżywają zakwaszenie, peklowanie i mrożenie

-tusza i narządy niezdatne

leptospiroza (leptospirosis)

-krętki Leptospira interrogans

-antropozoonoza

-głównym rezerwuarem gryzonie

-występuje u psów, bydła, świń, rzadziej owce, kozy, konie

-bramą zakażenia uszkodzona skóra lub bł.śluz, rzadziej spojówki i nieuszkodzona bł.śluz j.nosowej i ustnej -> bakteriemia -> niszczenie erytrocytów -> osiedlenie w wątrobie, nerkach, OUN

-często bezobjawowo

-postać ostra, przewlekła, poronna

-ogólne zab. zdrowia z podwyższoną temp.

-hemoglobinuria

-żółtaczka

-niedokrwistość

-zap.mózgu

-ronienia

Najczęściej stwierdzana tylko na podstawie dodatnich odczynów serologicznych

-żółtaczka

-galaretowaty, czerwony płyn surowiczy pod skórą (szyja, przedpiersie), w krezce, tk.łącz. okołonerkowej i pod wsierdziem

-wątroba - powiększona, brunatnożółta, suchy, kruchy miąższ

-nerki - zap. śródmiąższowe

-pęcherz moczowy - mętny mocz, ciemnowiśniowy

-w.chł - obrzękłe, soczyste, wybroczyny

-wybroczynowość

-zwyr. miąższowe m.sercowego

-zap. bł.śluz p.pok.

-obrzękowe nacieczenie tk.łącz. międzyzrazikowej płuc

-przekrwienie i wybroczyny w oponach mózgowych

-jest ujęta w polskich przepisach

-nie podlega zwalczaniu z urzędu ani rejestracji

-tusza i narządy niezdatne w przypadku klinicznych postaci choroby u świń, bydła, owiec, kóz

gorączka Q (febris Q)

-Zakaźna, zaraźliwa

-coxiella burnetii

-rezerwuarem kleszcze

-zak. przez skórę, drogi odd, rzadko p.o -> makrofagi (namnażanie w fagolizosomach) -> przepełnienie makrofagów i ich pęknięcie -> do narządów

-może przebiegać bezobjawowo

-nieznaczne podwyższenie temp.wew.ciała

-stan zapalny gałek ocznych (wzrost ilości wypływu surowiczo-śluzowego z worka spojówkowego i nosa)

-przedwczesne porody / poronienia / łożysko - obrzęki, lokalne wylewy krwawe

-przy nasileniach schorzenia: objawy zapalenia płuc, wymienia i stawów

-makroskopowo - brak

Ostry przebieg kliniczny:

-przerostowe zap. śledziony

-zmiany zapalne w płucach

-nie jest uwzględnione w PL przepisach

-brak obowiązku zgłaszania i zwalczania

-tusza i narządy niezdatne

białaczka (leucosis)

-schorzenia układu krwionośnego cechujące się rozrostem tkanki leukoblastycznej oraz zmianami we krwi

-Białaczkę wywołuje wirus Oncornavirusa typu C, należącego do grupy retrowirusów,

-występuje prawie u wszystkich ssaków i ptaków. Atakuje też człowieka. Wśród zwierząt domowych występuje najczęściej, i to o charakterze enzootii, u bydła. U pozostałych gatunków zwierząt rzeźnych stwierdzana jest sporadycznie.

-Głównym źródłem zarazka są zarówno zwierzęta chore z objawami klinicznymi, jak i zwierzęta w okresie wylęgania choroby oraz chorujące bezobjawowo. -Szerzenie się choroby odbywa się:

a)horyzontalnie - przez kontakt zwierząt chorych ze zdrowymi

b)wertykalnie - z matki na potomstwo przez zakażenie śródmaciczne lub przez siarę i mleko, oraz drogą jatrogenną

-Bramą wejścia zarazka jest najczęściej przewód pokarmowy, uszkodzona skóra, błony śluzowe oraz drogi rodne. Wirus szerzy się w organizmie drogą hematogenną; ma szczególne powinowactwo do komórek układu limfatycznego. Jako wirus onkogenny ma on zdolność pobudzenia poprzez informację genetyczną komórek macierzystej tkanki limfogennej do nadmiernego, niecelowego, a nawet złośliwego jej rozplemu, czego następstwem jest tworzenie się pierwotnych i wtórnych guzów białaczkowych w węzłach chłonnych i w narządach wewnętrznych.

-dwie postacie:

Hematologiczna (stadium przedbiałaczkowe)

Nowotworowa (stadium białaczkowe)

-W postaci hematologicznej nie stwierdza się objawów chorobowych. Zmiany we krwi obwodowej są podstawą rozpoznania choroby

-Objawy kliniczne z reguły towarzyszą postaci nowotworowej

-U dorosłych zwierząt (krowy 5-7 lat) rzadko u młodych

-Objawy zróżnicowane: na drodze bezpośredniej i pośrednio (ucisk guzów)

Na podstawie badania klinicznego nie jest możliwe rozpoznanie

-W badaniu można stwierdzić ogólne zaburzenia stanu zdrowia (posmutnienie, brak apetytu, przyspieszenia akcji serca, oddechów, czasem podwyższenie ciepłoty ciała),

-Niedokrwistość

-Widoczne przez skórę powiększenie węzłów chłonnych i wytrzeszcz gałek ocznych

-Per rectum może być wyczuwalne powiększenie węzłów chłonnych

-Na skórze zmiany guzowate

-W zaawansowanym stadium dochodzi do wychudzenia zwierzęcia

Nowotworowe rozrosty:

Węzły chłonne, żołądek, ściana jelit, sercu, nerkach, macicy, śledzionie, wątrobie, mięśnie

Węzły chłonne

Powiększone

Na przekroju można stwierdzić początkowo szarobiałe, słoninowate ogniska, w późniejszym stadium zatarcie budowy z ogniskami rozmiękania, przekrwienia i martwicy

Tkanka łączna je otaczająca może wykazywać wodniste nacieczenia

-W obecnych polskich przepisach sanitarno-weterynaryjnych białaczka nie jest wymieniona

-Enzootyczna białaczka bydła jest chorobą o urzędowym zwalczaniu

-Specjalne badanie poubojowe obejmującego nadzwyczajne badanie makroskopowe tuszy i narządów wewnętrznych oraz badania dodatkowe( głębokie nacięcia mięśni, szczególnie m.brzusznych, m.żuchwowych i części mięśniowej przepony; dodatkowe nacięcia narządów, w których mogą występować zmiany i w których stwierdzono

Niezdatna cała tusza wraz z narządami w przypadku stwierdzenia silnego wychudzenia zwierzęcia, zmian makroskopowych miesni, silnej wodnistości tkanki mięśniowej, bakteriemii

Tylko zmienione części tuszy przy odosobnionych guzach nowotworowych

Wągrzyca bydła, świń i owiec ( cysticercosis bovum, suum, ovium)

  • Bydła - cysticercosis bovum

Wągier bydlęcy (Cysticercus bovis) jest larwą tasiemca nieuzbrojonego (Taenia saginata)

Żywiciel ostateczny -> człowiek (jelito cienkie)

Żywiciel pośredni -> bydło, owce, kozy

Wągry najczęściej lokalizują się w mięśniach:

  1. Żwaczowe

  2. Skrzydłowe

  3. Serce

  4. Język

  5. cz. mięśniowa przepony

  6. Przełyk

  7. Międzyżebrowe

  8. Brzuszne

Wyjątkowo w:

  • Płuca

  • Wątroba

  • Mózg

  • Węzły chłonne

  • Tk. tłuszczowa

  • Świń - cysticercosis suum

Wągier świński (Cysticercus cellulosae) jest postacią rozwojową tasiemca nieuzbrojonego (Taenia solium)

Żywiciel ostateczny -> człowiek (j. cienkie)

Żywiciel pośredni -> świnia, dzik, człowiek, pies

Wągry najczęściej lokalizują się w śródmięśniowej tkance łącznej mięśni:

  1. języka

  2. serca

  3. brzusznych

  4. przepony

  5. lędźwiowych

  6. żuchwowych

  7. międzyżebrowych

  8. karku

  9. przywodziciela

  10. łopatki

Rzadziej wągry stwierdza się w:

  1. Mózgu

  2. Węzłach chłonnych

  3. Słoninie

  4. Płucach

  5. Wątrobie

  6. Śledzionie

  7. Nerkach

  • Owiec - cysticercosis ovinum

Wągier owczy (Cysticercus ovis) jest postacią larwalną tasiemca Taenia ovis

Żywiciel ostateczny -> pies (j.cienkie)

Żywiciel pośredni -> owca, koza

Wągry lokalizują się w tk. łącznej mięśni szkieletowych, sercu, języku, przeponie

Rozwój pasożyta do postaci inwazyjnej trwa ok. 2 miesięcy

  • Sieciowa - cysticercosis omentalis

Wągier cienkoszyjny (Cysticercus tenuicollis) jest postacią rozwojową tasiemca Taenia hydatigena

Żywiciel ostateczny -> pies (j. cienkie)

Żywiciel pośredni -> świnie, dziki, przeżuwacze

BYDŁO, OWCE - zazwyczaj brak

ŚWINIE - Zwykle brak objawów, przy silnej inwazji wyczuwalne wągry przy palpacji języka.

SIECIOWA - Przy silnej inwazji w czasie wędrówki przez miąższ wątroby (5-19 dzień): wzmożone pragnienie, osłabienie, posmutnienie, u młodych zejścia śmiertelne (skrwawienie wewnętrzne)

Najczęściej brak

BYDŁO, ŚINIE-przy niskiej intesywności inwazji tylko obecność wągrów

-silna inwazja - zmiana barwy (zszarzenie), wodnistość, zmiany zwyrodnieniowe

OWCE - rzadko stwierdzane, wągry szybko obumierają a następnie serowacieją i wapnieją

SIECIOWA - W rzadko spotykanym ostrym stadium inwazji w miąższu wątrobowym wężykowate kanały wypełnione krwią i rozpadłymi tkankami oraz wyb.podtorebkowe.

Zazwyczaj notuje się tylko obecność samych wągrów pod błoną wątroby przy niezmienionym narządzie oraz w sieci i krezce

BYDŁO

  1. Dwukrotne nacięcie mięśnia żwacza, pojedyncze nacięcie mięśnia skrzydłowego, dokładne oględziny powierzchni nacięć

  2. Przecięcie mięśnia sercowego przez komory i przegrodę, wskazane jest wykonanie ponadto dwóch nacięć mięśnia sercowego, od uszek do wierzchołka, oględziny powierzchni nacięć i serca

  3. Oględziny powierzchni tuszy, zwłaszcza części mięśniowej przepony, mięśni brzusznych i międzyżebrowych

  4. Oględziny i omacanie języka, zwłaszcza dolnej powierzchni, w razie potrzeby nacięcie

W przypadkach wątpliwych zalecane oględziny mięsa w świetle

ultrafioletowym -> czerwona luminescencja wągrów

Cielęta w wieku do 6 tyg. nie poddaje się badaniu w kierunku wągrzycy

W zależności od stopnia inwazji rozróżniamy:

-Wągrzyca silnego stopnia - w całej tuszy i narządach powyżej 10 wągrów - ocena niezdatności

-Wągrzyca nieznacznego stopnia - w całej tuszy i narządach nie więcej niż 10 wągrów - ocena warunkowej zdatności, poddaje się mrożeniu jak przy włośnicy ale w przypadku braku mrożenia uznaje się je jako niezdatne

ŚWINIE

Badanie w kierunku choroby polega na:

1. Dokładnych oględzinach wzrokowych powierzchni mięśni tuszy, zwłaszcza brzusznych, lędźwiowych, karku, międzyżebrowych, krtani i przepony

2. Oględzinach języka a zwłaszcza podjęzycza (w razie podejrzenia naciąć) oraz pow. mm sercowego

W zależności od stopnia inwazji rozróżniamy - tak jak u bydła

OWCE

C.ovis nie jest inwazyjny dla człowieka

W zależności od stopnia inwazji rozróżniamy:

- silna inwazja - tusza niezdatna, jeśli występuje zszarzenie i wodnistość

- sporadyczne wągry - za niezdatną uznaje się tylko dotkniętą inwazją część tkanki - trzeba ją zniszczyć aby zapobiec dalszym zarażeniom

SIECIOWA

Obecność wągrów -C.tenuicollis nie stanowi dla człowieka zagrożenia

Za niezdatne uznaje się jedynie dotknięte inwazją części narządów

bąblowica (echinococcosis)

Bąblowicę wywołują postaci larwalne dwóch gatunków tasiemców:

  • Echinococcus granulosus-3,36mm ż.p.świnie, bydło, konie, owce, kozy,

Ż.o. pies, wilk, szakal, dingo, lis;

  • E.multiocularis (s.alveolaris)- 2,13 mm ż.p. małe gryzonie,

Ż.o. pies, lis, kot

Zależne od lokalizacji larw

Na ogół bez objawów

W przypadku lokazlizacji w wątrobie

-Chudnięcie

-Żółtaczka

W płucach

-Duszność

W sercu

-Nagła śmierć

Brak zmian anatomopatologicznych poza obecnością pęcherzy z larwami. Czasem zawały spowodowane uciskiem.

Omacywanie narządów zwykle daje dobre rezultaty (kiedy pęcherze znajdują się pod torebką narządu)

Sugeruje się dodatkowe nacięcie wątroby u świń (tam najczęściej występują pęcherze u trzody)- pomiędzy płatem lewym bocznym a lewym przyśrodkowym

Narządy niezdatne do spożycia przy silnej inwazji

Pełnozdatne - narządy i tusza wolna od larw.

Zniszczenie narządów uznanych za niezdatne (ponieważ mogą zostać zjedzone przez psowate będące żywicielami ostatecznymi, od których może zarazić się człowiek- dodatkowy żywiciel pośredni)

sarkosporidioza (sarcosporidiosis)

Choroba wywołana przez pierwotniaki, rodzaj Sarcocystis zaliczane do kokcydiów

Żywiciel pośredni- zwierzę roślino lub wszystko- żerne np. bydło, owce, kozy, świnie, myszy

Żywiciel ostateczny np. pies, kot, człowiek- zarażenie p.o

Sarkotoksyna- prawdopodobnie przesączalna, ciepłochwiejna NEUROTOKSYNA- charakter białkowy

Objawy ze strony układu pok. wywołane obecnością pasożyta.

U człowieka wymioty, bóle brzucha, nudności, biegunka

Słaba inwazja

  • Brak objawów

Nasilona inwazja oraz zwapnienie cew

  • Zaburzenia ruchowe

  • Niedowłady

  • Cewy widoczne dopiero po zwapnieniu lub przy dużej inwazji

  • Do 15 mm długości i 7 mm szerokości- owce
    i kozy

  • Do 5 mm długości u świń i bydła

Miejsca predylekcyjne: Cała tusza, najczęściej przełyk i mm. brzuszne, język, przepona i mm. żuchwowe.

U świń podczas badania trichonoskopowego

Cała tusza uznana za niezdatną:

    • Przy zmianach organoleptycznych (zszarzenie, wodnistość)

Cała tusza i tłuszcz niezdatne gdy:

    • Silna inwazja widoczna gołym okiem

Cala tusza pełnowartościowa (?)

    • Przy niskiej intensywności inwazji

Same sarkosporidia giną po 3 dniach przy -20C, także po zadziałaniu na mięso temperatury powyżej 60C

Mięso mrożone 3 dni lub poddane działaniu temperatury ponad 60C może być wprowadzone do obrotu.

toksoplazmoza (toxoplasmosis)

-Wywoływana przez pierwotniaka pasożytniczego Toxoplasma gondii

-Cykl rozwojowy przebiega u dwóch żywicieli:

  • żywiciel pośredni (ok. 80 gatunków, w tym człowiek);

  • żywiciel ostateczny (kot).

-Zarażenie żywiciela ostatecznego - po spożyciu tkanek żywicieli pośrednich zawierających cysty.

-Przebieg ostry lub utajony.

-Człowiek zaraża się głównie przez spożycie surowego mięsa.

W czasie zabiegów termicznych giną po ok3min

-Lokalizacja: prawie wszystkie tkanki; szczególne powinowactwo do ukł. siateczkowo-śródbłonkowego, OUN i ukł. rozrodczego;w tk mięśniowej rzadziej; w okresie zaostrzenia choroby wydalane z moczem, kałem i śliną.

-zaburzenia układu nerwowego (drżenie głowy i szyi, podniecenie, niezborność ruchów);

-ronienia;

-zapalenie płuc;

-gorączka.

-brak, gdy postać utajona;

-brak typowych dla choroby zmian anatomopatologicznych

Nie jest zwalczana z urzędu, ale podlega obowiązkowi rejestracji.

Przy a) podejrzeniu toksoplazmozy, b) dodatnich próbach serologicznych:

  • Przeprowadzić b. dokładne badanie przed- i poubojowe

  • W przypadku stwierdzenia objawów i zmian anatomopatologicznych wskazujących na uogólnienie procesu - badania laboratoryjne w kierunku:

    • obecności T. gondii;

    • obecności towarzyszących drobnoustrojów chorobotwórczych, zwłaszcza pałeczek Salmonella;

    • ogólnego zanieczyszczenia mikroflorą nieswoistą.

Potwierdzenie obecności T. gondii = niezdatność tuszy (wraz z narządami).

fascioloza (fasciolosis)

Chorobę wywołuje przywra - motylica wątrobowa Fasciola hepatica.

Żywiciel ostateczny- przeżuwacze, świnie, konie, króliki, człowiek.

Lokalizacja - przewody żółciowe wątroby, wyjątkowo w innych narządach.

Chorobotwórczość polega na uszkodzeniach mechanicznych i na oddziaływaniu toksycznych produktów materii motylicy.

U owiec i kóz przebieg choroby jest często ostry, objawy chorobowe wywołuje inwazja 50 motylic, podczas gdy u bydła - dopiero 250.

Inwazje motylicy wątrobowej u człowieka zdarzają się stosunkowo rzadko.

U owiec i kóz

  • Niedokrwistość.

  • Zaburzenia w trawieniu.

  • Wychudzenie prowadzące do charłactwa.

  • Posmutnienie zwierzęcia.

  • Matowy włos.

  • Obrzęki okolicy podżuchwowej i przedpiersia

  • W okresie wędrówki larw wątroba jest powiększona i przekrwiona, na powierzchni otwory sięgające w głąb korytarzy.

  • W późniejszym okresie wątroba jest powiększona, stwardniała i szara, dająca obraz marskości zanikowej.

  • Przewody żółciowe powiększone o stwardniałych ścianach, wypełnione brunatnym płynem, w którym można stwierdzić motylice.

-Badanie i ocena zależne są od intensywności inwazji i ogólnego stanu zdrowia.

-Wątroba - dokładne badanie makroskopowe: oględziny i palpacja wątroby oraz wykonanie dwóch pionowych nacięć - jednego prostopadłego na stronie trzewnej podstawy płata lewego i drugiego między płatem ogonowym a prawym - aż do otwarcia przewodów żółciowych.

-Badania dodatkowe:

  • badanie bakteriologiczne w przypadku ostrego zapalenia wątroby,

  • stan odżywienia zwierzęcia,

  • wodnistość tkanki mięśniowej.

W przypadku ujemnych wyników badań dodatkowych:

  • Niezdatne tylko części wątroby dotknięte inwazją, pozostałe części oraz tusza i inne narządy pełnozdatne.

  • Przy inwazji obejmującej cały narząd lub rozległych zmianach chorobowych całą wątrobę uznaje się

W przypadku dodatnich wyników badań dodatkowych (bakteriologicznych, stanu odżywienia, wodnistości), należy zastosować odpowiednią ocenę sanitarno - weterynaryjną

glistnica (ascariosis)

Wywoływana przez nicienie z rodziny Ascarididae:

  • Ascaris suum - świnie,

  • Toxocara vitulorum - bydło,

  • Parascaris equorum - konie,

  • T.vitulorum/A.suum - owce, kozy (sporadycznie).

Lokalizacja - jelito cienkie

Zakażenie per os; w jelicie cienkim uwolnienie larw układ żylny wątroba serce prawe tętnica płucna płuca światło pęcherzyków płucnych gardło p.p (połknięcie)

Trwa to 10-15 dni.

Linki: II (wątroba), III (płuca), IV (jelito)

Działanie chorobotwórcze:

  1. Mechaniczne podrażnienie i uszkodzenie jelit, wątroby i płuc; zaczopowanie jelit, przedziurawienie ścian (przy masowych inwazjach).

  2. Zahamowanie wzrostu i odżywiania zwierząt.

  3. Toksyczne przemiany materii ( zaburzenia ze strony układu nerwowego).

W większości przypadków brak objawów.

Przy silnych inwazjach, u młodych zwierząt:

  • nieżytowe zapalenie p.p,

  • niedokrwistość,

  • niedożywienie,

  • perforacja ściany jelit,

  • kaszel ( wędrówka przez płuca),

  • nieprzyjemny, mdło-kwaśny zapach moczu i wydychanego powietrza.

Brak zmian przy słabych inwazjach.

  • Jelita cienkie wypełnione glistami.

  • Zapalenie nieżytowe błony śluzowej jelit cienkich.

  • Wychudzenie.

  • Zmiany zapalne płuc (rzadko).

  • Mdło-kwaśny/słodkawy zapach po otwarciu powłok brzusznych.

  • Otorbione larwy na powierzchni wątroby - „milk spots” - ogniska mleczne, 2-10 mm.

Przy słabych inwazjach - zdatne do spożycia (po usunięciu pasożytów).

Silne inwazje - próby gotowania i pieczenia:

  1. Tusza i narządy niezdatne - jeśli odchylenia smakowo-zapachowe występują jeszcze po 24h od uboju i przetrzymywaniu tuszy w pomieszczeniach chłodniczych.

  2. Wątroba niezdatna - przy znacznej inwazji larw w wątrobie (plamy mleczne, ponad 10 ognisk).

  3. Przy niższej inwazji - usuwa się zmienione części wątroby.