• Polityka jest aktywnością, przez którą ludzie tworzą, chronią i zmieniają ogólne zasady życia. Jako taka, jest działaniem zasadniczo społecznym, nierozerwalnie związanym z jednej strony z istnieniem różnorodności i konfliktu, a z drugiej skłonności do współpracy i współdziałania. Lepiej określać politykę jako poszukiwanie rozwiązania konfliktu, niż jako rezultat tego procesu, gdyż nie wszystkie konflikty mogą być rozwiązywalne.

• Różni myśliciele definiowali politykę na różne sposoby i w ramach różnych tradycji. Polityka była postrzegana jako sztuka rządzenia, lub jako „to, o dotyczy państwa”, jako prowadzenie i zarządzanie sprawami publicznymi, jako rozwiązywanie konfliktu w drodze debaty i kompromisu, oraz jako produkcja, dystrybucja i wykorzystywanie zasobów w ciągu trwania życia społecznego.

• Toczy się poważna debata na temat zakresu tego, co „polityczne”. Zgodnie z tradycyjnym wąskim ujęciem, polityka obejmuje instytucje i podmioty działające na arenie publicznej, które zajmują się organizacją życia społecznego. Jednakże gdy polityka rozumiana jest w kategoriach hierarchicznych stosunków władzy, wówczas można uznać, że obszar jej obejmuje również sferę „prywatną”.

• W nauce o polityce przyjęto szereg podejść analitycznych, takich jak: filozofia polityczna, analiza teorii normatywnej, tradycja empiryczna szczególnie skupiona na badaniu instytucji i struktur, analiza behawioralna wraz z próbami wprowadzenia reżimu naukowego, oraz różnorodne współczesne podejścia np. teoria racjonalnego wyboru.

• Naukowość politologii uwarunkowana jest jej umiejętnościami zdobycia obiektywnej wiedzy na temat świata polityki przez odróżnianie faktów od wartości. Zadanie to utrudniają problemy związane z dostępem do wiarygodnych danych, ukryte w modelach i teoriach politycznych wartości oraz orientacje polityczne adeptów nauki o polityce.

• Pojęcia, modele, teorie są narzędziami analizy politycznej, umożliwiającymi wmurowywanie kolejnych cegiełek w gmach wiedzy. Należy jednakże pamiętać, że są jedynie narzędziami analitycznymi. Mimo iż wspierają rozwój procesu rozumienia, zawsze będą bardziej ogólnie i spójne aniżeli bezkształtna i złożona rzeczywistość, którą starają się opisać. W końcu wszystkie badania polityczne i społeczne przeprowadzane są wedle konkretnych intelektualnych ram względnie ideologicznego paradygmatu.

Normatywny- dający zalecenia dotyczące określonych wartości i standardów zachowania. Określający to co „powinno być”, aniżeli to, co „było”.

Behawioralizm- przekonanie, że społeczne teorie powinny być skonstruowane wyłącznie w oparciu o obserwowalne zachowanie, zapewniające procesom badawczym wymierne dane.

Obiektywne- zewnętrzne w stosunku do obserwatora, dające się udowodnić, pozbawione uczuć, wartości i stronniczości.

Empiryczne-oparte na obserwacji i eksperymencie. Wiedza empiryczna czerpie z danych dostarczanych przez zmysły i doświadczenie.

Dyskurs-interakcja międzyludzka, w tym szczególnie komunikacja. Dyskurs może zdemaskować lub zilustrować stosunki władzy.

Determinizm-przekonanie, że działanie i wybory ludzkie są w pełni uzależnione od zewnętrznych faktorów; determinizm sugeruje, że wolna wola to mit.

Model-teoretyczne ujęcie danych empirycznych, którego celem jest ułatwienie zrozumienia poprzez uwydatnienie najważniejszych relacji i interakcji.

Teoria- systematyczne wyjaśnienie danych empirycznych (w odróżnieniu od hipotezy) przedstawiane jako wiarygodna wiedza.