NA POLNEJ ŚCIEŻCE

Rodzaj zabawy: na wycieczkę, związana z przyrodą, pobu­dza do uważnego spostrzegania i obserwo­wania otoczenia.

Miejsce: na świeżym powietrzu.

Czas trwania: 30 minut i więcej.

Przeznaczona dla: dzieci od lat 6; zarówno dla mniejszych, jak i większych grup.

Opis zabawy

Rozeszły się po okolicy pogłoski, że w wyniku wpływu kosmosu przyroda w dziwny sposób się pozmieniała. Grupa wysyłana jest w teren, aby zbadać, czy w plot­kach tych tkwi choć ziarenko prawdy. Uczestnicy dzie­lą się na podgrupy, które idą wzdłuż oznaczonej trasy i przyglądają się uważnie, czy po jej obu stronach wi­dać jakieś dziwne zmiany w przyrodzie, swoje obser­wacje zapisują ze wszystkimi szczegółami. Kiedy wszy­scy uczestnicy wrócą z poszukiwań, wówczas porów­nują swoje wyniki.

Przed rozpoczęciem zabawy prowadzący (lub wybrana grupa osób) powinien przygotować trasę wędrówki: wprowadzić tam liczne, wesołe „zmiany w przyrodzie", na przykład na gałęzi drzewa posadzić pluszowego zwierzaka, w mchu ułożyć „rosnące" tam jaja kurze, przyozdobić drzewo ko­lorowymi „kwiatami" z piór itp.

Inne możliwości

W przypadku starszych uczestników zadanie może pole­gać na odszukiwaniu rzeczywistych szkód w środowisku naturalnym, które zaistniały na brzegach wyznaczonej trasy, spostrzeżenia trzeba zanotować. W tej wersji zabawy można współpracować z nadleśnictwem danego regionu.

Materiały pomocnicze i porady

Pomysły na zmiany w przyrodzie trzeba zacząć zbierać już stosunkowo wcześnie, aby można było postarać się o odpowiednie materiały. Na przygotowanie koniecz­nych przedmiotów powinno pozostać również wystar­czająco dużo czasu do dyspozycji, ponieważ urok za­bawy zależy w dużej mierze od jakości „zmian w śro­dowisku naturalnym".

Wskazówki pedagogiczne

W przypadku młodszych uczestników przygotowanie zmian w przyrodzie i oznaczenie tras powinien przejąć prowadzący. W starszych grupach „dekorację trasy" moż­na powierzyć samym uczestnikom. Możliwe jest rów­nież, aby dwie drużyny przygotowały dla siebie nawza­jem odpowiednią trasę i dokonały na niej ustalonej na początku liczby zmian. Zabawa ta z jednej strony rozwi­ja zdolność dokładnego spostrzegania i współpracy w grupie. Z drugiej strony pobudza do pomysłowości i twórczego działania podczas przygotowywania tras. Prowadzący powinien w tym przypadku przyłączyć się do jednej z podgrup i ewentualnie zainicjować rozmo­wy o skutkach negatywnych zmian w środowisku natu­ralnym, powstałych np. w wyniku zanieczyszczeń.