1. Plan operacyjny dotyczy: .......................................................................A

  1. celu głównego przedsiębiorstwa,

  2. podziału zasobów i efektywnego ich wykorzystania,

  3. poszczególnych czynności i zadań,

1. Teorie wzmocnienia motywacji odpowiadają na pytanie:

  1. jakie czynniki motywują ludzi do pracy,

  2. dlaczego ludzie wybierają pewne warianty zachowań do zaspokojenia swoich potrzeb,

  3. w jaki sposób skutki poprzedniego działania ludzi wpłyną na ich zachowania w przyszłości,

1. Teoria oczekiwań wg. Portera i Lawlera to układ następujących czynników:

  1. osiągnięcia, nagrody, odczuwana sprawiedliwość, zadowolenie,

  2. osiągnięcia, zadowolenie, nagrody, odczuwana sprawiedliwość,

  3. osiągnięcia, nagrody, zadowolenie, odczuwana sprawiedliwość,

1. Teoria ERG C.P. Alderfera dzieli potrzeby ludzkie na:

  1. władzy, afiliacji, osiągnięć,

  2. egzystencji, kontaktów społecznych, wzrostu.

  3. czynniki motywujące i czynniki higieny psychicznej.

1. Według założeń teorii Y:

  1. ludzie nie lubią pracować i starają się unikać pracy,

  2. ludzie są zdolni do nowatorskiego podejścia do rozwiązywania problemów organizacji,

  3. ludzie wolą by nimi kierowano.

1. Ilościowa teoria zarządzania koncentruje się na:

  1. opracowywaniu modeli matematycznych,

  2. uwzględnieniu liczby pracowników w podejmowaniu decyzji,

  3. ukierunkowaniu produkcji na ilość, a nie na jakość,

1. Jedną z metod stymulowania konfliktu jest:

  1. postępowanie według zasad prawnych,

  2. zjednoczenie zespołów wobec wspólnego zagrożenia,

  3. zmiana struktury organizacji,

1. Ograniczanie konfliktu polega na:

  1. rozdzieleniu stron do czasu uzgodnienia rozwiązania,

  2. wprowadzeniu współzawodnictwa,

  3. koncentrowaniu uwagi członków zespołów na celach wyższego,

1. Model typu Z to:

  1. jedna z nowoczesnych technik zarządzania,

  2. model struktury organizacyjnej,

  3. próba zintegrowania praktyk zarządzania w UE i USA.

1. Jedną z cech, która prowadzi do doskonałości jest:

  1. popieranie autonomii i przedsiębiorczości,

  2. tworzenie złożonej struktury organizacyjnej,

  3. zajmowanie się tym co cieszy się popularnością na rynku.

1. Rozwiązywanie konfliktu poprzez kompromis polega na:

  1. arbitrażu czyli zgodzie na rozstrzygnięcie przez osobę trzecią,

  2. rozstrzygnięciu konfliktu przez większość,

  3. ustanowieniu celów nadrzędnych, które uwzględniają cele niższego rzędu.

1. Do zasad tworzenia i stosowania właściwej płacy należy zasada:

  1. proporcjonalnej odległości,

  2. równej dostępności.

  3. prawidłowej orientacji.

  1. Model Hedlunda zakłada, że:

  1. transfer wiedzy ukrytej i jawnej powinien odbywać się na czterech poziomach,

  2. poszukiwać wiedzy należy we wszystkich możliwych źródłach, zwłaszcza darmowych,

  3. zachowanie wiedzy odbywa się głownie poprzez selekcję, gromadzenie i aktualizowanie.

        1. Jednym ze sposobów pokonywania oporów wobec zmian jest:

  1. zmiana struktury organizacji,

  2. poprawa procesu komunikowania,

  3. konkretyzacja celu i zakresu zmian.

        1. Do czynników określających kształt i wielkość struktur organizacyjnych zalicza się:

  1. stosowane technologie produkcji,

  2. cel strategiczny organizacji,

  3. obecność kadry kierowniczej,

1. Eksternalizacja to:

  1. konwersja wiedzy ukrytej w inna postać wiedzy ukrytej,

  2. przechodzenie od wiedzy ukrytej do jawnej,

  3. przekształcanie wiedzy jawnej w ukrytą.

1. Do wad struktury funkcjonalnej zalicza się:

  1. możliwość kontaktów ze specjalistami,

  2. autonomizacja komórek funkcjonalnych,

  3. wysoka centralizacja.

        1. Do pierwotnych mechanizmów służących zmianie kultury wg. Sheina zalicza się:

  1. sprawy, na które przywódcy zwracają najmniej uwagi,

  2. oficjalne deklaracje dotyczące filozofii i polityki,

  3. kryteria stosowane przy rozdzielaniu wynagrodzeń.

1. Cechą skutecznych systemów kontroli nie jest:

  1. realizm organizacyjny,

  2. akceptacja przez członków organizacji,

  3. wysoki stopień sformalizowania.

        1. Do sposobów użycia władzy zalicza się:

  1. władza odniesienia,

  2. osobiste utożsamianie się,

  3. zastosowanie wiedzy i doświadczenia,

        1. Demokratyczny styl przewodzenia cechuje to, że kierownik:

  1. posiada monopol na informacje,

  2. kierownik często przeprowadza drobiazgowe kontrole,

  3. pozostawia pracownikom samodzielność w realizacji ich zadań,

              1. Jedną z przyczyn konfliktu jest:

  1. niejednoznacznie określone zakresy obowiązków,

  2. dążenie do maksymalizacji zysku w przedsiębiorstwie,

  3. podobne cele organizacji.

        1. Według Herseya i Blancharda zachowanie przywódcy w nowej firmie kończy się na:

  1. małym nacisku na wzajemnych stosunkach i na zadaniach,

  2. dużym nacisku na wzajemnych stosunkach a małym na zadaniach,

  3. małym nacisku na wzajemnych stosunkach a dużym na zadaniach,

              1. W modelu typowych sytuacji Fiedler między innymi uwzględnił:

  1. zakres władzy kierownika,

  2. kontakty emocjonalne miedzy pracownikami,

  3. zasoby firmy,

        1. Jedną z barier przy ustalaniu celów i planowaniu jest:

  1. niewłaściwy system nagradzania,

  2. zły przepływ informacji,

  3. udział podwładnych w procesie podejmowania decyzji,

              1. Ze względu na zakres, zmiany dzielimy na:

  1. zachowawcze i rozwojowe,

  2. innowacyjne i adaptacyjne,

  3. dobrowolne i wymuszone.

        1. Kontrola angażująca pracowników:

  1. obejmuje współuczestnictwo ograniczone więcej formalne,

  2. ma na celu podporządkowanie pracowników,

  3. nastawiona jest n wyniki grupowe.

              1. W procesie racjonalnego podejmowania decyzji w drugim etapie należy:

  1. wdrożyć najlepszy wariant decyzji i kontrolować jego realizację

  2. opracować warianty decyzji ale ich nie oceniać,

  3. ocenić warianty decyzji i wybrać najlepszy,

        1. Do czynników wpływających na rozpiętość kierowania należy:

  1. fizyczne rozproszenie podwładnych,

  2. specjalizacja firm konkurencyjnych,

  3. przepisy prawne i panujące zwyczaje.

              1. Cechą dobrego planu jest:

  1. długoterminowość i autonomia,

  2. celowość i kompletność,

  3. złożoność i elastyczność,

1. Jedną z metod stymulowania konfliktu jest: .......................................................................B

  1. postępowanie według zasad prawnych,

  2. zjednoczenie zespołów wobec wspólnego zagrożenia,

  3. zmiana struktury organizacji,

1. Ograniczanie konfliktu polega na:

  1. rozdzieleniu stron do czasu uzgodnienia rozwiązania,

  2. wprowadzeniu współzawodnictwa,

  3. koncentrowaniu uwagi członków zespołów na celach wyższego,

1. Model typu Z to:

  1. jedna z nowoczesnych technik zarządzania,

  2. model struktury organizacyjnej,

  3. próba zintegrowania praktyk zarządzania w UE i USA.

1. Jedną z cech, która prowadzi do doskonałości jest:

  1. popieranie autonomii i przedsiębiorczości,

  2. tworzenie złożonej struktury organizacyjnej,

  3. zajmowanie się tym co cieszy się popularnością na rynku.

1. Rozwiązywanie konfliktu poprzez kompromis polega na:

  1. arbitrażu czyli zgodzie na rozstrzygnięcie przez osobę trzecią,

  2. rozstrzygnięciu konfliktu przez większość,

  3. ustanowieniu celów nadrzędnych, które uwzględniają cele niższego rzędu.

1. Do zasad tworzenia i stosowania właściwej płacy należy zasada:

  1. proporcjonalnej odległości,

  2. równej dostępności.

  3. prawidłowej orientacji.

        1. Model Hedlunda zakłada, że:

  1. transfer wiedzy ukrytej i jawnej powinien odbywać się na czterech poziomach,

  2. poszukiwać wiedzy należy we wszystkich możliwych źródłach, zwłaszcza darmowych,

  3. zachowanie wiedzy odbywa się głownie poprzez selekcję, gromadzenie i aktualizowanie.

        1. Jednym ze sposobów pokonywania oporów wobec zmian jest:

  1. zmiana struktury organizacji,

  2. poprawa procesu komunikowania,

  3. konkretyzacja celu i zakresu zmian.

        1. Do czynników określających kształt i wielkość struktur organizacyjnych zalicza się:

  1. stosowane technologie produkcji,

  2. cel strategiczny organizacji,

  3. obecność kadry kierowniczej,

1. Eksternalizacja to:

  1. konwersja wiedzy ukrytej w inna postać wiedzy ukrytej,

  2. przechodzenie od wiedzy ukrytej do jawnej,

  3. przekształcanie wiedzy jawnej w ukrytą.

1. Do wad struktury funkcjonalnej zalicza się:

  1. możliwość kontaktów ze specjalistami,

  2. autonomizacja komórek funkcjonalnych,

  3. wysoka centralizacja.

1. Do pierwotnych mechanizmów służących zmianie kultury wg. Sheina zalicza się:

  1. sprawy, na które przywódcy zwracają najmniej uwagi,

  2. oficjalne deklaracje dotyczące filozofii i polityki,

  3. kryteria stosowane przy rozdzielaniu wynagrodzeń.

1. Cechą skutecznych systemów kontroli nie jest:

  1. realizm organizacyjny,

  2. akceptacja przez członków organizacji,

  3. wysoki stopień sformalizowania.

1. Do sposobów użycia władzy zalicza się:

  1. władza odniesienia,

  2. osobiste utożsamianie się,

  3. zastosowanie wiedzy i doświadczenia,

        1. Demokratyczny styl przewodzenia cechuje to, że kierownik:

  1. posiada monopol na informacje,

  2. kierownik często przeprowadza drobiazgowe kontrole,

  3. pozostawia pracownikom samodzielność w realizacji ich zadań,

              1. Jedną z przyczyn konfliktu jest:

  1. niejednoznacznie określone zakresy obowiązków,

  2. dążenie do maksymalizacji zysku w przedsiębiorstwie,

  3. podobne cele organizacji.

        1. Według Herseya i Blancharda zachowanie przywódcy w nowej firmie kończy się na:

  1. małym nacisku na wzajemnych stosunkach i na zadaniach,

  2. dużym nacisku na wzajemnych stosunkach a małym na zadaniach,

  3. małym nacisku na wzajemnych stosunkach a dużym na zadaniach,

              1. W modelu typowych sytuacji Fiedler między innymi uwzględnił:

  1. zakres władzy kierownika,

  2. kontakty emocjonalne miedzy pracownikami,

  3. zasoby firmy,

        1. Jedną z barier przy ustalaniu celów i planowaniu jest:

  1. niewłaściwy system nagradzania,

  2. zły przepływ informacji,

  3. udział podwładnych w procesie podejmowania decyzji,

              1. Ze względu na zakres, zmiany dzielimy na:

  1. zachowawcze i rozwojowe,

  2. innowacyjne i adaptacyjne,

  3. dobrowolne i wymuszone.

        1. Kontrola angażująca pracowników:

  1. obejmuje współuczestnictwo ograniczone więcej formalne,

  2. ma na celu podporządkowanie pracowników,

  3. nastawiona jest n wyniki grupowe.

              1. W procesie racjonalnego podejmowania decyzji w drugim etapie należy:

  1. wdrożyć najlepszy wariant decyzji i kontrolować jego realizację

  2. opracować warianty decyzji ale ich nie oceniać,

  3. ocenić warianty decyzji i wybrać najlepszy,

        1. Do czynników wpływających na rozpiętość kierowania należy:

  1. fizyczne rozproszenie podwładnych,

  2. specjalizacja firm konkurencyjnych,

  3. przepisy prawne i panujące zwyczaje.

              1. Cechą dobrego planu jest:

  1. długoterminowość i autonomia,

  2. celowość i kompletność,

  3. złożoność i elastyczność,

1. Plan operacyjny dotyczy:

  1. celu głównego przedsiębiorstwa,

  2. podziału zasobów i efektywnego ich wykorzystania,

  3. poszczególnych czynności i zadań,

1. Teorie wzmocnienia motywacji odpowiadają na pytanie:

  1. jakie czynniki motywują ludzi do pracy,

  2. dlaczego ludzie wybierają pewne warianty zachowań do zaspokojenia swoich potrzeb,

  3. w jaki sposób skutki poprzedniego działania ludzi wpłyną na ich zachowania w przyszłości,

1. Teoria oczekiwań wg. Portera i Lawlera to układ następujących czynników:

  1. osiągnięcia, nagrody, odczuwana sprawiedliwość, zadowolenie,

  2. osiągnięcia, zadowolenie, nagrody, odczuwana sprawiedliwość,

  3. osiągnięcia, nagrody, zadowolenie, odczuwana sprawiedliwość,

1. Teoria ERG C.P. Alderfera dzieli potrzeby ludzkie na:

  1. władzy, afiliacji, osiągnięć,

  2. egzystencji, kontaktów społecznych, wzrostu.

  3. czynniki motywujące i czynniki higieny psychicznej.

1. Według założeń teorii Y:

  1. ludzie nie lubią pracować i starają się unikać pracy,

  2. ludzie są zdolni do nowatorskiego podejścia do rozwiązywania problemów organizacji,

  3. ludzie wolą by nimi kierowano.

1. Ilościowa teoria zarządzania koncentruje się na:

  1. opracowywaniu modeli matematycznych,

  2. uwzględnieniu liczby pracowników w podejmowaniu decyzji,

  3. ukierunkowaniu produkcji na ilość, a nie na jakość,

5