Wyk÷

ad 6

Krzysztof Makarski

21. Krzywe kosztów

Krzywa kosztów ca÷

kowitych c(y) jest otrzymana w procesie minimalizacji kosztów pokazanych w poprzednich materia÷

ach. Nast ¾

epnie poka·

zemy jak si ¾

e wyznacza koszty sta÷

e i zmienne,

przeci ¾

etne i krańcowe, a tak·

ze jakie relacje zachodz ¾

a mi ¾

edzy nimi.

Koszty przeci ¾

etne.

Ca÷

kowite koszty mog ¾

a być zapisane jako suma kosztów sta÷

ych i zmiennych

c(y) = cv(y) + F

Koszt przeci ¾

etny to koszt ca÷

kowity podzielony przez produkt AC(y) = c(y) . Koszt przeci ¾

etny

y

jest sum ¾

a przeci ¾

etnych kosztów zmiennych AV C(y) = cv(y) oraz przeci ¾

etnych kosztów sta÷

ych

y

AF C(y) = Fy

c(y)

c

F

AC(y) =

= v(y) +

= AV C(y) + T F C(y)

y

y

y

Patrz Rysunek 21.1.

Koszty krańcowe.

Koszt krańcowy mówi nam o ile zmieni si ¾

e koszt je·

zeli produkt zwi ¾

ekszy si ¾

e o jednostk¾

e

dc(y)

M C(y)

dy

poniewa·

z c(y) = cv(y) + F

dc

M C(y) =

v (y)

dy

Zauwa·

z:

M C(0) = AV C(0)

krzywa M C przecina krzyw ¾

a AC i AV C w minimum (udowodnij to). Patrz Rysunek 21.2.

Koszty krańcowe i koszty zmienne.

Korzystaj ¾

ac z twierdzeń matematycznych wiemy

Z y

cv(y) =

c0(t)dt

0

1

a zatem powierzchnia pod krzyw ¾

a M C jest równa AV C, patrz Rysunek 21.3. Intuicja: M C mierzy koszt ka·

zdej dodatkowej jednostki produktu, wi ¾

ec dodaj ¾

ac (czyli ca÷

kuj ¾

ac) te

wszystkie jednostki dostajemy AV C produkcji y jednostek produktu.

Przyk÷

ad: c(y) = y2 + 1.

V C : cy(y) = y2

F C : cf (y) = 1

AV C : AV C(y) = y2=y = 1

AF C : AF C(y) = 1=y

AC : AC(y) = y2=y + 1=y = y + 1=y

M C : M C(y) = 2y

Patrz Rysunek 21.4.

D÷

ugookresowe krzywe kosztów.

D÷

ugookresowa krzywa kosztów jest doln ¾

a obwiedni ¾

a krótkookresowych krzywych kosztów.

Patrzy Rysunki 21.6-7.

Nieci ¾

ag÷

ość rozmiarów aparatu wytwórczego.

D÷

ugookresowa krzywa kosztów jest doln ¾

a obwiedni ¾

a krótkookresowych krzywych kosztów.

Ró·

znica polega na tym, ·

ze teraz czynniki sta÷

e zmieniaj ¾

a si ¾

e skokowo, zatem nie mamy a·

z

tylu krzywych krótkookresowych kosztów przeci ¾

etnych. Patrz Rysunek 21.8.

D÷

ugookresowe koszty krańcowe.

Gdy czynniki sta÷

e zmieniaj ¾

a si ¾

e skokowo, patrz Rysunek 21.9. Gdy czynniki sta÷

e zmieniaj ¾

a

si ¾

e ci ¾

agle, patrz Rysunek 21.10.

Lektura.

Varian, rozdzia÷21.

22. Poda·

z …rmy

Krzywa kosztów ca÷

kowitych c(y) jest otrzymana w procesie minimalizacji kosztów pokazanych w poprzednich materia÷

ach. Nast ¾

epnie poka·

zemy jak si ¾

e wyznacza koszty sta÷

e i zmienne,

przeci ¾

etne i krańcowe, a tak·

ze jakie relacje zachodz ¾

a mi ¾

edzy nimi.

Otoczenie rynkowe.

Firmy maja do czynienia z dwoma typami ograniczeń: 2

ograniczenia techniczne - uj ¾

ete w funkcji produkcji, które prowadz ¾

a do ograniczeń

ekonomicznych, które wyra·

za funkcja kosztów.

ograniczenia rynkowe - określaj ¾

a mo·

zliwości sprzeda·

zy dóbr (zale·

z ¾

a od zachowań innych

podmiotów na rynku).

Konkurencja doskona÷

a.

Rynek jest doskonale konkurencyjny, je·

zeli przedsi ¾

ebiorcy przyjmuj ¾

a cen ¾

e rynkow ¾

a jako

niezale·

zn ¾

a od w÷

asnego poziomu produkcji. Kiedy taka sytuacja wyst ¾

epuje? Wielu ma÷

ych

producentów, identyczny produkt i brak barier wejścia i wyjścia.

Krzywa popytu …rmy doskonale konkurencyjnej Rysunek 22.1

Decyzje poda·

zowe …rmy konkurencyjnej.

Z de…nicji …rma konkurencyjna nie ma wp÷

ywu na cen ¾

e rynkow ¾

a. Cena jest dana i …rma

doskonale produkcyjna mo·

ze sprzedać dowoln ¾

a wielkość produkcji po tej cenie. Problem

…rmy doskonale konkurencyjnej ma postać max[py

c(y)]

y

Zauwa·

z, ·

ze funkcja kosztów c(y) jest otrzymana z problemu maksymalizacji kosztów przed-stawionego uprzednio. Problem ten jest taki sam bez wzgl ¾

edu czy rynek produktu jest

doskonale konkurencyjny, zmonopolizowany czy oligopolistyczny. Po optymalizacji otrzymujemy warunek optymalności

p = M C(y)

Warunek powy·

zszy, nie kończy obliczeń. Nale·

zy jeszcze sprawdzić jakie s ¾

a zyski. Patrz

nast ¾

epne sekcje. Zauwa·

z, ·

ze poniewa·

z …rma doskonale konkurencyjna nie ma kontroli nad cen ¾

a, przychód krańcowy w przypadku …rmy doskonale konkurencyjnej jest równy cenie, M R = p.

Pewien wyj ¾

atek.

Patrz Rysunek 22.2. Bierzmy pod uwag ¾

e tylko rosn ¾

ac ¾

a cz ¾

eść kosztów krańcowych. (wynika

to z warunku drugiego rz ¾

edu

c00(y)

0).

Inny wyj ¾

atek.

Czy produkowanie jest bardziej zyskowne ni·

z nieprodukowanie.

porównaj zysk z produkcji

= maxy py

cv(y)

F z zyskiem z nieprodukowania

F .

3

zyski z produkowania s ¾

a wi ¾

eksze ni·

z zyski z nieprodukowania (w krótkim okresie) je·

zeli

p > AV C:

je·

zeli dla ka·

zdego y, p < AV C, wówczas …rma powinna si ¾

e zamkn ¾

ać.

…rma operuje je·

zeli cena pokrywana koszty zmienne. Zatem krzywa poda·

zy to rosn ¾

aca

cz ¾

eść krzywej M C, po÷

o·

zona powy·

zej krzywej AV C

Rysunek 22.3

Odwrócona krzywa poda·

zy.

p = c0(y) daje nam odwrócon ¾

a funkcj ¾

e poda·

zy.

Zyski i nadwy·

zka producenta.

Zyski dane s ¾

a nast ¾

epuj ¾

ac ¾

a formu÷¾

a

= maxy py

cv(y)

F . Patrz

Rysunek 22.4

nadwy·

zka producenta dana jest za pomoc ¾

a py

cv(y). Nadwy·

zk¾

e producenta mo·

zna mierzyć

na trzy sposoby:

przychody - koszty zmienne. Patrzy Rysunek 22.5(a).

pole nad krzyw ¾

a M C. Patrzy Rysunek 22.5(b).

pole na lewo nad krzyw ¾

a poda·

zy. Patrzy Rysunek 22.5(c).

Zmiana nadwy·

zki konsumenta

Rysunek 22.6

Przyk÷

ad: c(y) = y2 + 1. Krzyw ¾

a poda·

zy otrzymujemy z p = M C =) p = 2y. Czy, dla ka·

zdego y, p

AV C? Tak, poniewa·

z 2y

y dla ka·

zdego y

0. Patrzy Rysunek 22.7.

D÷

ugookresowa krzywa poda·

zy …rmy.

D÷

ugookresowa krzywa poda·

zy - skorzystaj z d÷

ugookresowej krzywej M C. W d÷

ugim okresie

cena musi pokrywać koszty przeci ¾

etne AC (je·

zeli dla ka·

zdego y, p < LM C …rma wychodzi

z rynku).

Rysunek 22.9

D÷

ugookresowe sta÷

e koszty przeci ¾

etne.

Sta÷

e koszty przeci ¾

etne mamy je·

zeli technologi ¾

e cechuj ¾

a sta÷

e korzyści skali, wówczas krzywa

poda·

zy jest p÷

aska

Rysunek 22.10

4

Lektura.

Varian, rozdzia÷22.

23. Poda·

z ga÷¾

ezi

Krótkookresowa krzywa poda·

zy.

Suma indywidualnych

n

X

S(p) =

Si(p)

i=1

patrz

Rysunek 23.1

Równowaga ga÷¾

ezi w krótkim okresie.

Warunek równości popytu i poda·

zy wyznacza nam cen ¾

e równowagi. Maj ¾

ac cen ¾

e równowagi

mo·

zna wyznaczyć produkcj ¾

e poszczególnych …rm. W krótkim okresie zyski mog ¾

a być ujemne

(pod warunkiem ·

ze cena pokrywa AF C). Patrz

Rysunek 23.2

Równowaga ga÷¾

ezi w d÷

ugim okresie.

Przechodzimy na d÷

ugookresowe krzywe kosztów, ale to nie koniec. W d÷

ugim okresie …rmy

mog ¾

a wchodzić i wychodzić z rynku (w doskona÷

ej konkurencji jest swoboda wejścia i wyjś-

cia). Aby wyznaczyć rynkow ¾

a krzyw ¾

a poda·

zy z dyskretn ¾

a liczb ¾

a …rm narysuj krzywe poda·

zy

z ró·

znymi liczbami …rm, a nast ¾

epnie znajdź najni·

zsz ¾

a przeci ¾

ecie z krzyw ¾

a popytu spe÷

niaj ¾

ace

p > p = miny AC(y). Patrz

Rysunek 23.3

D÷

ugookresowa krzywa poda·

zy.

Je·

zeli za÷

o·

zymy ·

ze liczba …rm jest ci ¾

ag÷

a wówczas otrzymujemy przybli·

zon ¾

a d÷

ugookresow ¾

a

krzyw ¾

a poda·

zy, która jest p÷

aska dla p = miny AC(y), patrz

Rysunek 23.5

Je·

zeli utrzymamy dyskretn ¾

a liczb ¾

e …rm otrzymamy dok÷

adn ¾

a krzyw ¾

a poda·

zy, patrz

Rysunek 23.4

Opodatkowanie w d÷

ugim i krótkim okresie patrz Rysunek 23.6, w krótkim okresie po-datek obci ¾

a·

zy zarówno konsumentów jak i producentów, w d÷

ugim okresie obci ¾

a·

zy tylko

5

konsumentów.

Znaczenie zysków zerowych.

zysk ekonomiczny równy zero oznacza, ·

ze czynniki produkcji dostaj ¾

a swoje rynkowe

wynagrodzenie.

ga÷¾

ezie rynkowe postaj ¾

ace w d÷

ugookresowej równowadze o zyskach zerowych s ¾

a ga÷¾

ezi-

ami dojrza÷

ymi.

zysk ekonomiczny dostarcza prawid÷

owych sygna÷

ów, je·

zeli zyski na jakiejś dzia÷

alności

s ¾

a dodatnie,to z punktu widzenia spo÷

ecznego po·

z ¾

adane jest wejście nowych …rm na

rynek (co te·

z w konkurencji doskona÷

ej dzieje si ¾

e).

Czynniki sta÷

e i renta ekonomiczna.

co je·

zeli niektóre czynniki s ¾

a sta÷

e w d÷

ugim okresie? Przyczyny

– licencjonowanie (jak alkohol czy taksówki)

– zasoby naturalne, ziemia

wówczas w ga÷¾

ezi mo·

ze istnieć tylko określona liczba …rm.

a czynniki które blokuj ¾

a wejście uzyskuj ¾

a rent ¾

e.

wówczas zysku ekonomiczne i tak s ¾

a zero pod warunkiem ·

ze poprawnie policzymy rent ¾

e

na czynnik sta÷

y blokuj ¾

acy wejście.

Przyk÷

ad: Licencjonowanie taksówek w Nowym Jorku.

Renta ekonomiczna.

Patrz

Rysunek 23.7

Stawki renty i ceny.

Renty, podobnie jak zyski s ¾

a strumieniem. Przyk÷

ad: Licencje na sprzeda·

z alkoholu.

Polityka renty.

renta to wynagrodzenie w÷

aścicieli czynnika blokuj ¾

acego wejście na rynek (np. w÷

aści-

ciela licencji)

ludzie konkuruj ¾

a o te renty (poszukiwanie renty).

6

w interesie w÷

aścicieli (tych co ju·

z weszli) jest zwi ¾

ekszania barier wejścia.

Przyk÷

ad: "Uprawianie rz ¾

adu"

Polityka energetyczna.

Dwupoziomowa cena ropy

Rysunek 23.8

Regulacja cen

System upowa·

znień

Rysunek 23.9

Lektura.

Varian, rozdzia÷23.

14. Nadwy·

zka konsument - kontynuacja

Nadwy·

zka producenta.

Korzystaj ¾

ac z rozwa·

zań z poprzednich rozdzia÷

ów (Rysunek 22.5) rozwin ¾

eliśmy koncept nad-

wy·

zki producenta

Rysunek 14.6

Obliczanie zysków i strat.

Korzystaj ¾

ac z koncepcji nadwy·

zki konsumenta i producenta mo·

zemy szacować korzyści i

straty z wprowadzenia ró·

znych polityk.

Lektura.

Varian, rozdzia÷14.9-10.

7