background image

Biuletyn Informacyjny dla SłuŜb Ekonomiczno - Finansowych

nr 6 (725)  z dnia  2011-02-20

Wydawnictwo Podatkowe GOFIN sp. z o.o. ul. Owocowa 8, 66-400 Gorzów Wlkp.,

www.czasopismaksiegowych.pl

Programy komputerow e - w przepisach podatkow ych i bilansowych

Przedmiotem   opracowania   są   praktyczne   problemy,   jakie   mogą   wystąpić   przy   kwalifikacji   wydatków   na   nabycie   programu

komputerowego, kosztów jego wytworzenia, a takŜe innych kosztów ponoszonych w związku z ich eksploatacją.

2.1. Uznaw anie programów za wartości niematerialne i prawne

Programy  komputerowe  jako  autorskie  prawa  majątkowe,  pokrewne  lub  licencje  zalicza  się  do wartości  niematerialnych  i prawnych

(dalej w.n.p.), jeśli nadają się do gospodarczego wykorzystania, przewidywany okres ich ekonomicznej uŜyteczności jest dłuŜszy niŜ rok

oraz  są  przeznaczone  do uŜywania  na   potrzeby  jednostki.   Tak  wynika  z art.  3  ust.  1  pkt 14  ustawy  o rachunkowości.  Analogiczna

zasada wynika z przepisów o podatku dochodowym (art. 16b ust. 1 ustawy o PDOP i art. 22b ust. 1 ustawy o PDOF), z tym Ŝe dla celów

podatkowych   w.n.p.   stanowią   równieŜ   prawa   oddane   do uŜywania   na   podstawie   umowy   licencyjnej   (sublicencji),   umowy   najmu,

dzierŜawy lub umowy leasingu, podczas gdy dla celów rachunkowości prawa takie mogą kwalifikować się w określonych przypadkach

do inwestycji.

Programy systemowe i OEM

Nie   zalicza   się   do w.n.p.   nabytych   programów   wraz  z komputerem,   np.   programów   systemowych   (bez  których   komputer   nie

będzie działał). Takie bowiem programy, bez których komputer nie byłby zdatny do uŜytku, zwiększają wartość początkową zestawu

komputerowego.   Podobnie   jest   z oprogramowaniem   typu   OEM.   Oprogramowania   takie   sprzedawane   są   z komputerem   i jako

nieodłączna ich część nie mogą być kopiowane ani w inny sposób przenoszone na inne urządzenia, włączane są zatem do wartości

początkowej komputerów.

Programy wytworzone przez pracowników

Programy   komputerowe   wytworzone   przez   własnych   pracowników   nie   mogą   być   zaliczane   do w.n.p.,   gdyŜ   jednym

z warunków zaliczenia do wartości niematerialnych i prawnych  danego  składnika majątkowego jest jego nabycie. Ponadto, przepisy

ustaw o podatku dochodowym precyzują, Ŝe definicja kosztów wytworzenia dotyczy wyłącznie środków trwałych (art. 16g ust. 4 ustawy

o PDOP oraz 22g ust. 4 ustawy o PDOF) oraz, Ŝe wartość początkową praw majątkowych - w tym autorskich praw majątkowych jako

wartości niematerialnych i prawnych, stanowi cena ich nabycia (art. 16g ust. 14 ustawy o PDOP oraz 22g ust. 18 ustawy o PDOF).

Oznacza to, Ŝe w.n.p. nie moŜna wytworzyć we własnym zakresie. Zatem wszelkie wydatki ponoszone na wytworzenie na własny uŜytek

programów komputerowych, w tym m.in. z tytułu wynagrodzenia pracowników pracujących przy tworzeniu takich programów, powinny

być kwalifikowane do kosztów uzyskania przychodów na zasadach ogólnych.

Podobnie kwestię tę wyjaśnił Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 26 maja 2010 r., nr IPPB5/423-137

/10-2/AS, w której czytamy m.in.:

"(...)   autorskie   prawa   majątkowe   do utworów   wytworzonych   przez   Pracowników   w ramach   obowiązków   wynikających

z umowy   o pracę,   nie   podlegają   amortyzacji   w oparciu   o przepis   art.   16b   ust.   1   ustawy   o podatku   dochodowym   od   osób

prawnych, a koszty ich wytworzenia (w tym wynagrodzenia Pracowników)  stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki na

podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (podkreśl. red.). (...)"

Ponadto, nie  zalicza  się do w.n.p.  programów  pobranych  nieodpłatnie   z Internetu. W  takiej sytuacji nie powstaje  teŜ przychód

z nieodpłatnych   świadczeń,   o czym  juŜ  wielokrotnie   pisaliśmy   na   łamach   Biuletynu   Informacyjnego.   Dlatego   korzystanie   dla   celów

działalności   gospodarczej   z bezpłatnych   programów   komputerowych   ściągniętych   z Internetu   naleŜy   traktować   jak   wykorzystanie

powszechnie dostępnych informacji, a nie jak nieodpłatne świadczenie.

2.2. Zasady ustalania w artości początkow ej programu stanow iącego w artość niematerialną i praw ną

Wartość   początkową   programu   komputerowego   stanowi   cena   nabycia,   tj.   kwota   naleŜna   zbywcy   powiększona   o koszty   związane

z zakupem, naliczone do dnia przekazania go do uŜywania, a w szczególności o koszty  instalacji i uruchomienia tych programów

www.czasopismaksiegowych.pl

http://www.czasopismaksiegowych.pl/11,2462,131288,programy-komp...

1 z 5

2011-04-30 13:22

background image

oraz systemów komputerowych, odsetek, prowizji i pomniejszona o podlegający odliczeniu podatek VAT. Cenę nabycia koryguje się

o róŜnice kursowe, naliczone do dnia przekazania wartości niematerialnej i prawnej do uŜywania.

Jeśli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej jest uzaleŜnione od wysokości przychodów z licencji lub praw uzyskanych

przez licencjobiorcę albo nabywcę, to przy ustalaniu wartości początkowej licencji nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia. Tak

stanowi art. 16g ust. 14 ustawy o PDOP i art. 22g ust. 18 ustawy o PDOF.

Przez koszty instalacji i uruchomienia programów oraz  systemów komputerowych uznaje się tzw. koszty wdroŜeniowe. Są to  koszty

poniesione   na   dostosowanie   programu   do własnych   potrzeb,   czyli   indywidualnych   oczekiwań   i wymogów   uŜytkownika.   Tego   typu

wydatki, jako warunkujące rozpoczęcie uŜytkowania, powinny zostać uwzględnione w wartości początkowej zakupionej licencji.

Potwierdzają   to   organy   podatkowe.   Przykładowo,   Dyrektor   Izby   Skarbowej   w Poznaniu   w interpretacji   indywidualnej   z 19   grudnia

2008 r., nr ILPB3/423-613/08-2/ŁM, wyjaśnił:

"(...) Spółka obliczając wartość początkową nabytej wartości niematerialnej i prawnej, tj. licencji, winna uwzględnić cenę jej nabycia,

którą   jest   kwota   naleŜna   zbywcy,   powiększoną   o koszty   związane   z zaprojektowaniem,   budową   i wdroŜeniem   oprogramowania,

dostarczeniem   i udzieleniem   przez   wykonawcę   licencji   na   korzystanie   z oprogramowania   czy   wykonanie   migracji   danych

z wcześniejszego   systemu   do dostarczonego   oprogramowania,   poniesione   do dnia   przyjęcia   do uŜytkowania   i wprowadzenia

do ewidencji wartości środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. (...)"

Podobne zasady obowiązują przy ustalaniu wartości początkowej nabytych praw (licencji) do programów dla celów rachunkowych.

Szkolenia   pracowników   związane   z nabytym   programem   komputerowym   nie   zwiększają   wartości   początkowej   tego

programu,   gdyŜ   nie   są   one   związane   z zakupem   w.n.p.   Celem   poniesienia   wydatków   na   szkolenie   pracowników   jest

podwyŜszenie ich kwalifikacji zawodowych.

2.3. Amortyzacja programu komputerowego

Wydatki   poniesione   na  nabycie   programów   (licencji)  oraz  praw   autorskich   uznanych   za   wartości   niematerialne   i prawne   podlegają

zaliczeniu w koszty poprzez odpisy amortyzacyjne. Okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych nie moŜe być krótszy niŜ 24 miesiące

(art. 16m ust. 1 pkt 1 ustawy o PDOP i art. 22m ust. 1 pkt 1 ustawy o PDOF). Oznacza to, Ŝe maksymalna stawka amortyzacyjna wynosi

50%. Co istotne, amortyzacji programów moŜna dokonywać wyłącznie przy zastosowaniu liniowej metody amortyzacji.

JeŜeli wartość początkowa nabytego programu czy prawa autorskiego nie przekracza 3.500 zł, moŜna dokonać jednorazowego odpisu

lub nie amortyzować, tylko zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania go do uŜywania (art. 22d ust. 1

ustawy o PDOF i art. 16d ust. 1 ustawy o PDOP).

Dla celów rachunkowych odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej dokonywane są na zasadach

ogólnych, drogą systematycznego, planowego rozłoŜenia jej wartości początkowej na ustalony okres amortyzacji, przy uwzględnieniu

okresu jej ekonomicznej uŜyteczności (art. 33 ust. 1 w powiązaniu z art. 32 ustawy o rachunkowości). Jednostki w przypadku, gdy okres

ekonomicznej   uŜyteczności   pokrywa   się   z okresem   amortyzacji   wyznaczanym   przez   przepisy   podatkowe,   mogą   na   zasadach

uproszczenia stosować równieŜ dla celów rachunkowych stawki podatkowe.

Likwidacja nieuŜytkowanego oprogramowania

Przepisy ustaw podatkowych nie zabraniają zaliczenia do kosztów podatkowych wartości niezamortyzowanej programu komputerowego

nawet wówczas, jeŜeli jego likwidacja następuje w związku ze zmianą profilu działalności jednostki. Ustawa o podatku dochodowym

wyłącza z kosztów jedynie stratę na likwidacji następującą na skutek zmiany profilu działalności jedynie w stosunku do środków trwałych

(por. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o PDOP oraz art. 23 ust. 1 pkt 6 ustawy o PDOF).

Tak teŜ wynika z interpretacji indywidualnej Izby Skarbowej w Warszawie z 19 maja 2009 r., nr IPPB5/423-162/09-4/AM:

"(...) strata odpowiadająca niezamortyzowanej wartości  początkowej wartości  niematerialnej i prawnej licencji  lub autorskiego prawa

majątkowego do oprogramowania stanowi  podatkowy koszt uzyskania przychodu, w momencie wycofania tych wartości  z ewidencji

wartości niematerialnych i prawnych. (...)"

2.4. Aktualizacja i rozbudowa programu komputerowego

Zarówno przepisy ustaw o podatku dochodowym (art. 16g ust. 13 ustawy o PDOP i art. 22g ust. 17 ustawy o PDOF), jak i ustawy

o rachunkowości   (art.   31   ust.   1   ustawy   o rachunkowości),   nie   przewidują   ulepszeń   w odniesieniu   do wartości   niematerialnych

i prawnych. W związku z tym, wydatki na rozbudowę programów komputerowych będą kwalifikowane - podobnie jak wydatki

na aktualizację - bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów (rachunkowo - kosztów działalności operacyjnej).

www.czasopismaksiegowych.pl

http://www.czasopismaksiegowych.pl/11,2462,131288,programy-komp...

2 z 5

2011-04-30 13:22

background image

Jednak  w sytuacji, gdy w wyniku  aktualizacji powstanie nowa  wersja programu  wraz z udzieleniem nowej licencji, wówczas wystąpi

konieczność ustanowienia odrębnej wartości niematerialnej i prawnej.

2.5. Programy w ewidencji księgowej

Ujęcie zakupu programu komputerowego moŜe przebiegać następująco:

 

1. Zakup programu - faktura VAT:

   a) wartość netto:

      - Wn konto 30 "Rozliczenie zakupu";

   b) VAT naliczony podlegający odliczeniu:

      - Wn konto 22-1 "VAT naliczony i jego rozliczenie";

   c) wartość brutto:

      - Ma konto 24 "Pozostałe rozrachunki".

2. Wprowadzenie do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych:

      - Wn konto 02 "Wartości niematerialne i prawne",
      - Ma konto 30 "Rozliczenie zakupu".

Odpis amortyzacyjny:

      - Wn konto 40 "Koszty według rodzajów" lub konto zespołu 5,
      - Ma konto 07-2 "Odpisy umorzeniowe wartości niematerialnych i prawnych".

Natomiast   jeśli   wartość   początkowa   nabytego   programu   nie   przekracza   wartości   przyjętej   w zasadach   (polityce)   rachunkowości

jednostki za nieistotną, np. 3.500 zł (analogicznie jak dla przepisów podatkowych), jednostka moŜe - stosując uproszczenia - odpisać

jego wartość bezpośrednio w koszty, zapisem:

 

      - Wn konto 40 "Koszty według rodzajów" lub konto zespołu 5,
      - Ma konto 30 "Rozliczenie zakupu".

Ewidencja likwidacji programu przebiega na ogólnych zasadach, zapisem:

 

   a) dotychczasowe umorzenie licencji (programu):

      - Wn konto 07-2 "Odpisy umorzeniowe wartości niematerialnych i prawnych",
      - Ma konto 02 "Wartości niematerialne i prawne";

   b) niezamortyzowana wartość licencji lub prawa do programu komputerowego:

      - Wn konto 76-1 "Pozostałe koszty operacyjne",
      - Ma konto 02 "Wartości niematerialne i prawne".

2.6. Zakup licencji na program komputerow y - skutki w  VAT

W przypadku zakupu licencji na program  komputerowy  od kontrahenta polskiego podatnik (nabywca) ma prawo odliczyć

VAT   z faktury   zakupu   zgodnie   z zasadą   ogólną   -   w miesiącu   (kwartale)   otrzymania   tej   faktury   lub   w jednym   z dwóch

kolejnych   okresów   rozliczeniowych.   Oczywiście   prawo   odliczenia   VAT   przysługuje   wówczas,   gdy   istnieje   związek   zakupu

z czynnościami opodatkowanymi.

Natomiast   w sytuacji,   gdy   podatnik   kupuje   program  komputerowy   (licencję)   od   kontrahenta   zagranicznego,   w pierwszej   kolejności

naleŜy   wskazać,   Ŝe   miejscem  świadczenia   tej   usługi   jest   kraj   nabywcy,   czyli   Polska.   JeŜeli   kontrahent   nie   posiada   w Polsce

siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności, obowiązek rozliczenia VAT przejmie

nabywca (podatnik polski), który powinien wystawić fakturę wewnętrzną i wykazać import usług.

Co do zasady, obowiązek podatkowy w imporcie usług powstaje z chwilą wykonania usługi, a jeŜeli wcześniej dokonano zapłaty - w dniu

jej dokonania. PoniewaŜ jednak zazwyczaj zakup usługi korzystania z programów komputerowych wiąŜe się z ustalaniem następujących

po sobie terminów płatności lub rozliczeń, zastosowanie znajdzie art. 19 ust. 19a ustawy o VAT, zgodnie z którym obowiązek podatkowy

powstanie z upływem kaŜdego okresu, do którego odnoszą się te rozliczenia lub płatności, aŜ do momentu zakończenia świadczenia

tych usług.

WAśNE:   Data   wystawienia   faktury   przez   kontrahenta   zagranicznego   nie   wpływa   na   termin   powstania

obowiązku   podatkowego.   Ten   bowiem   zaleŜy   jedynie   od   daty   wykonania   usługi   (upływu   okresu

rozliczeniowego) i od terminu dokonania zapłaty.

www.czasopismaksiegowych.pl

http://www.czasopismaksiegowych.pl/11,2462,131288,programy-komp...

3 z 5

2011-04-30 13:22

background image

Przykład

Podatnik otrzymał od kontrahenta zagranicznego fakturę wystawioną 10 stycznia 2011 r. za korzystanie z programu komputerowego za okres 1 styczeń
br. - 31  maja  br. Ustalono  miesięczny cykl  rozliczeń. Płatność za  styczeń  br. powinna  być dokonana  do 10  lutego  br., za  luty - do 10  marca, itd.
Zakładamy, Ŝe nabywca będzie płacił za korzystanie z programu komputerowego zgodnie z terminem płatności.

Obowiązek podatkowy będzie naleŜało wykazywać: 31 stycznia br. (za usługę za styczeń), 28 lutego br. (za usługę za luty), itd. Gdyby jednak podatnik
dokonał zapłaty wcześniej (przed 31 stycznia, 28 lutego, itd.), obowiązek podatkowy powstałby w dniu dokonania tej zapłaty.

JeŜeli   jednak   okres   rozliczeniowy   przekroczy   rok   i w danym  roku   nie   upłyną   terminy   rozliczeń   lub   płatności,   obowiązek   podatkowy

powstanie z upływem kaŜdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia usługi.

 

Przykład

Podatnik zakupił licencję na program komputerowy na 2 lata (od stycznia 2011 r. do grudnia 2012 r.). Zgodnie z umową, zapłata ma nastąpić:

I rata - w styczniu 2012 r.,

II rata - w grudniu 2012 r.

PoniewaŜ w ciągu roku dla tej usługi nie upływa termin rozliczeń lub płatności, obowiązek podatkowy powstanie z upływem danego roku, czyli 31 grudnia
2011 r. (w części dotyczącej 2011 r.), a od pozostałej kwoty naleŜności - w grudniu 2012 r. (przy załoŜeniu, Ŝe wcześniej podatnik nie dokona zapłaty).

2.7. Obow iązek poboru "podatku u źródła"

Przychody z praw autorskich lub praw pokrewnych uzyskiwane przez osoby podlegające ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu

podlegają w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym w wysokości 20% przychodów. Tak wynika z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy

o PDOP   i art.  29   ust.   1   pkt   1  ustawy   o PDOF.  Zobowiązanym do potrącenia   podatku  i przekazania  go  do urzędu  skarbowego   jest

podmiot polski dokonujący wypłaty ww. naleŜności.

Uwaga!   NaleŜności   licencyjne   są   opodatkowane   podatkiem   w wysokości   20%,   jeŜeli   stosowna   umowa   o unikaniu   podwójnego

opodatkowania zawarta z krajem, na terytorium którego kontrahent ma siedzibę, nie stanowi inaczej. Co istotne - zastosowanie stawki

podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką

umową jest moŜliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania (a dla osób prawnych - miejsca

siedziby) podatnika certyfikatem rezydencji.

Umowy   o unikaniu   podwójnego   opodatkowania   z poszczególnymi   krajami   dostępne   są   na   naszej   stronie   internetowej   www.gofin.pl

w dziale "Ujednolicone przepisy prawne".

W   tym  miejscu   warto   zaznaczyć,   Ŝe   sądy   zazwyczaj   uznają,   iŜ   program   komputerowy   nie   stanowi   dzieła   literackiego   ani

naukowego   w rozumieniu   polskiej   ustawy   o prawie   autorskim   i prawach   pokrewnych.   Wypłaty   z tytułu   korzystania

z programów   komputerowych   nie   mogą   być  zatem   uznane   za   naleŜności   licencyjne.   Ponadto,   jeŜeli   umowa   o unikaniu

podwójnego   opodatkowania   z danym   państwem   nie   wymienia   wprost   programów   komputerowych   jako   takich   licencji,

podatek u źródła nie powinien być pobierany. Tak uznał przykładowo WSA w Gliwicach (wyrok z 20 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/GI

301/10 - orzeczenie nieprawomocne), WSA w Warszawie (wyrok z 17 października 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1017/07 - orzeczenie

prawomocne), czy NSA (wyroki z 19 czerwca 2009 r., sygn. akt II FSK 276/08 i z 13 stycznia 2010 r., sygn. akt II FSK 1182/08 - wyroki

prawomocne). W tym ostatnim wyroku czytamy:

"(...)  Skoro -  co w sposób  bezsporny wykazał Wojewódzki   Sąd Administracyjny  w Warszawie  -  program  komputerowy nie stanowi

dzieła   literackiego,   naukowego   lub   artystycznego   w rozumieniu   polskich   uregulowań   prawnych   odnoszących   się   do prawa

autorskiego,   interpretowanych   nawet   z uwzględnieniem   postanowień   o charakterze   konwencyjnym,   brak   było   podstaw

do kwalifikowania naleŜności wypłacanych z tytułu zakupu praw do korzystania ze stosownych oprogramowań do kategorii naleŜności

licencyjnych w rozumieniu art. 12 ust. 3a wskazanej umowy międzynarodowej. (...)"

Zaznaczamy jednak, Ŝe organy podatkowe prezentują odmienne stanowisko i uznają, Ŝe nawet brak wyraźnego wskazania w umowie

opłat za korzystanie z programów komputerowych jako naleŜności licencyjnych nie przesądza o ich wyłączeniu spod opodatkowania.

Jak uznał Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 21 grudnia 2010 r., nr ITPB3/423-506/10/AM:

"(...) W rozumieniu (...) polskich przepisów o prawie autorskim, przedmiotem tego prawa są wszelkie przejawy działalności  twórczej

o indywidualnym charakterze bez względu na to, czy są to dzieła artystyczne, utwory naukowe lub literackie.

Program   komputerowy   został   wymieniony   przez   ustawodawcę   jako   przedmiot   prawa   autorskiego,   i (...)   nie   ma   znaczenia,   iŜ

wymieniony   został   obok   dzieła   naukowego   czy   literackiego.   Wyliczenie   egzemplifikujące   zawarte   w art.   1   ust.   2   pkt   1   ustawy

o prawach autorskich, pozwala dopuścić, iŜ istnieją programy komputerowe, które mogą być jednocześnie dziełem naukowym. (...)"

PoniewaŜ  jednak   z Komentarza   do Modelowej   Konwencji   OECD   (do   art.   12),   wynika,   Ŝe   prawa   umoŜliwiające   jedynie   faktyczne

www.czasopismaksiegowych.pl

http://www.czasopismaksiegowych.pl/11,2462,131288,programy-komp...

4 z 5

2011-04-30 13:22

background image

korzystanie z programu nie stanowią tytułu do naliczania opłat licencyjnych, ostatecznie uznano:

"(...) przedmiotowe oprogramowanie komputerowe jest uŜywane przez Spółkę na potrzeby własne w ramach prowadzonej działalności

gospodarczej,   bez   moŜliwości   jego   wykorzystywania   na   szerszym   polu   eksploatacji   niŜ   końcowy   nabywca   i uŜytkownik,   co

w konsekwencji skutkuje uznaniem, iŜ wynagrodzenie wypłacane licencjodawcy nie stanowi naleŜności licencyjnych. (...)"

Opłaty   za   korzystanie   z programów   komputerowych   powinny   być   zatem   uznane   jako   zyski   przedsiębiorstwa,   które   podlegają

opodatkowaniu jedynie w kraju rezydencji (tj. w kraju, gdzie kontrahent ma siedzibę lub miejsce zamieszkania). Oznacza to, Ŝe podatek

u źródła od ww. przychodów nie powinien być pobierany.

Podobne   stanowisko  zaprezentował  równieŜ Dyrektor   Izby   Skarbowej  w Warszawie  (interpretacja   indywidualna  z 25   lutego   2010 r.,

nr IPPB5/423-760/09-4/PS)   i Dyrektor   Izby   Skarbowej   w Katowicach   (interpretacja   indywidualna   z 22   listopada   2010 r.,   nr IBPBI/2

/423-1100/10/BG).

WAśNE:   Zdaniem   organów   podatkowych,   w przypadku   nabycia   prawa   do uŜytkowania   programu

komputerowego   na   własne   potrzeby,   gdy   podatnik   jest   końcowym   uŜytkownikiem   tego   programu   i nie

nabywa praw do jego powielania, kopiowania, modyfikacji itp., nie dochodzi do przeniesienia praw autorskich

ani   do przekazania   praw   do uŜywania   praw   autorskich.   W   takim   przypadku   nie   mamy   do czynienia

z naleŜnościami licencyjnymi, a konsekwencji podatek "u źródła" nie powinien być pobierany.

www.czasopismaksiegowych.pl

http://www.czasopismaksiegowych.pl/11,2462,131288,programy-komp...

5 z 5

2011-04-30 13:22