KateHewitt

Paryżanka

Tłu​ma​cze​nie

Mał​go​rza​taDo​bro​goj​ska

ROZDZIAŁPIERWSZY

‒Oli​vio,je​steśmipo​trzeb​na.
Oli​viaEl​lissta​ra​łasięopa​no​waćuczu​ciawy​wo​ła​nesło​wa​miszej​kaAzi​zaalBa​ki​-

ra. Nic nie​zwy​kłe​go, że jej po​trze​bo​wał, sko​ro zmie​nia​ła po​ściel, czy​ści​ła sre​bra
iutrzy​my​wa​łajegopa​ry​skidomnaIledelaCitéwsta​łejgo​to​wo​ści.

Pocojed​nakwe​zwałjądokró​lew​skie​gopa​ła​cuwKa​dar?
Nie​ca​łe osiem go​dzin wcze​śniej oso​ba z oto​cze​nia Azi​za wpro​wa​dzi​ła ją na po​-

kład kró​lew​skie​go sa​mo​lo​tu zmie​rza​ją​ce​go do Siy​adu, sto​li​cy Ka​da​ru, gdzie Aziz
nie​daw​nowstą​piłnatron.

ZPa​ry​żawy​jeż​dża​łanie​chęt​nie,bobar​dzojejod​po​wia​da​łospo​koj​neży​cie,ja​kie

tuwio​dła:po​ran​nakawazkon​sjerż​kąwpo​bli​skiejka​fej​ce,po​po​łu​dnio​weprzy​ci​na​-
nieróżwogro​dzie.Spo​koj​neby​to​wa​nie,po​zba​wio​nepa​sjiczyna​mięt​no​ści,zatojej
wła​sne.Czu​łasięnatyledo​brze,byniechciećniczmie​niać.

‒Cze​gowa​szawy​so​kośćodemnieocze​ku​je?–za​py​ta​ła.
Dłu​gilotdoKa​da​ruspę​dzi​ła,wy​my​śla​jącnie​zli​czo​nepo​wo​dy,dlaktó​rychniepo​-

win​na była opusz​czać Pa​ry​ża. Przede wszyst​kim tam​tej​sze upo​rząd​ko​wa​ne ży​cie
da​wa​łojejpo​czu​ciebez​pie​czeń​stwa.

‒ Zwa​żyw​szy na oko​licz​no​ści, po​win​naś za​cząć mó​wić mi po imie​niu. – Aziz

uśmiech​nąłsięcza​ru​ją​co,aleOli​viapo​zo​sta​łanie​wzru​szo​na.

Nie pierw​szy raz za​uwa​ża​ła ema​nu​ją​cy z nie​go wdzięk i słu​cha​ła po​chleb​nych

słów, wcze​śniej kie​ro​wa​nych do ko​biet od​wie​dza​ją​cych pa​ry​ski apar​ta​ment. Jak​że
czę​stozbie​ra​łapo​rzu​co​nąnascho​dachbie​li​znęipa​rzy​łakawęko​bie​tom,któ​rewy​-
my​ka​łysięzsy​pial​niprzedśnia​da​niem,zpo​tar​ga​ny​miwło​sa​miiwar​ga​miobrzmia​-
ły​miodpo​ca​łun​ków.

Byłaprze​ko​na​na,żejestod​por​nanauwo​dzi​ciel​skiurokswo​je​gogo​spo​da​rza.Ta​-

blo​idynada​łymuprzy​do​mekPlay​boyaDżen​tel​me​naichy​barze​czy​wi​ścieod​zna​czał
siępew​nącha​ry​zmą.Wy​raź​niej​sząchy​bate​raz,kie​dyota​cza​łyichpo​kry​tefre​ska​-
miścia​nyikosz​tow​newy​po​sa​że​nieprze​pysz​ne​gopa​ła​cu.

‒Do​brze.Wczymcimogępo​móc?
Mó​wi​łata​kimto​nem,jak​bycho​dzi​łoowy​mia​nęda​chów​kiczyteżli​stęza​pro​szo​-

nychgo​ści,choćtosamnasamzszej​kiemwno​wymoto​cze​niubu​dzi​łowniejnie​-
pew​ność.

Aziz był nie​wąt​pli​wie atrak​cyj​nym męż​czy​zną, choć chy​ba nie w jej ty​pie. Atra​-

men​to​wo​czar​ne wło​sy spa​da​ją​ce w uro​czym nie​ła​dzie na czo​ło, sre​brzy​sto​sza​re
oczy,za​ska​ku​ją​copeł​newar​gi,czę​stouwo​dzi​ciel​skouśmiech​nię​te.Cia​łodo​sko​na​le
smu​kłe,alemoc​ne,bezgra​mazbęd​ne​gotłusz​czu.

Mil​czał,pod​pie​ra​jącbro​dęnadło​niach,aOli​viacze​ka​ła.
‒Pra​cu​jeszdlamniejużsześćlat–po​wie​działwkoń​cu.
‒Ow​szem.
‒Odpo​cząt​kuby​łemztwo​jejpra​cybar​dzoza​do​wo​lo​ny.

Prze​ra​żo​na,żechcejązwol​nić,cze​ka​łanaciągdal​szy.Cze​goteżmógłodniejtak

bar​dzopo​trze​bo​waćtu​taj,wKa​da​rze?Niezno​si​łanie​spo​dzia​nek.Przezsześćlat
bu​do​wa​ła so​bie bez​piecz​ny, mały świat, i te​raz na​gle za​wi​sła nad nią groź​ba jego
utra​ty.

‒ W Pa​ry​żu wy​ko​ny​wa​łaś świet​ną pra​cę, utrzy​mu​jąc po​rzą​dek w moim domu –

po​wie​dział.–Tu​tajmamdlacie​biezu​peł​nieinneza​da​nie,niepo​trwatojed​nakdłu​-
goiwie​rzę,żezna​ko​mi​cieso​biepo​ra​dzisz.

Nie do​my​śla​ła się, o czym mówi, ale sko​ro cho​dzi​ło o nie​dłu​gi czas, mo​gła mieć

na​dzie​ję,żeszyb​kosięztymuwi​nie.

‒Wciążniero​zu​miem,dla​cze​gomnietuwe​zwa​łeś.
‒Wszyst​koswo​imcza​sie.
Wod​po​wie​dzityl​kosięuśmiech​nąłipod​szedłdoorze​cho​we​gobiur​ka.Wci​snąłja​-

kiś gu​zik i po za​le​d​wie se​kun​dach za​pu​ka​no do drzwi. Do po​ko​ju wszedł ten sam
męż​czy​zna,któ​ryjątuwcze​śniejprzy​pro​wa​dził.

‒Wa​szawy​so​kość?
‒Jakmy​ślisz,Ma​lik?Daradę?
Męż​czy​znauważ​nieprzyj​rzałsięOli​vii.
‒Wło​sy…
‒Ztymso​biepo​ra​dzi​my.
‒Oczy?
‒Nie​istot​ne.
Ma​likpo​ki​wałgło​wą.
‒Wzrostpa​su​je.
‒Ow​szem.
‒Dys​kre​cja?
Męż​czyź​nispo​tka​lisięwzro​kiem.
‒Ab​so​lut​na–za​pew​niłAziz.
‒Wta​kimra​ziejestszan​sa.
‒Tocoświę​cejniższan​sa.Toko​niecz​ność.Zago​dzi​nęmamkon​fe​ren​cjępra​so​-

wą.

Ma​likpo​krę​ciłgło​wą.
‒Go​dzi​natozamało.
‒Musiwy​star​czyć.Niemogęry​zy​ko​waćdal​szejde​sta​bi​li​za​cji.
Jego twarz przy​bra​ła twar​dy wy​raz, zmie​nia​jąc go w ko​goś zu​peł​nie in​ne​go niż

zna​nyjej,ro​ze​śmia​ny,po​god​nyibez​tro​skiplay​boy.

‒Wtymmo​men​ciewy​star​czyiskra,bywy​wo​łaćpo​żar.
‒Topraw​da,wa​szawy​so​kość.Przy​go​tu​jęcotrze​ba.
‒Dzię​ku​jęci.
‒Mo​żeszmiwy​ja​śnić,ococho​dzi?–spy​ta​łaOli​via.
‒ Prze​pra​szam cię za tę roz​mo​wę. Ro​zu​miem, że mo​gła być dla cie​bie nie​przy​-

jem​na.

Rze​czy​wi​ście,niepo​do​bałjejsięspo​sób,wjakioniejroz​ma​wia​li.Zu​peł​niejak​by

byłaprzed​mio​tem.

‒Uspo​kójsię–po​pro​sił,uno​szącwgóręobiedło​nie.–Na​szadal​szaroz​mo​wanie

mia​ła​bysen​su,gdy​byMa​likcięnieza​apro​bo​wał.

‒Za​apro​bo​wał?
‒Uznałzaod​po​wied​nią.
‒Od​po​wied​nią?Docze​go?
Wes​tchnąłcięż​ko.
‒Ro​zu​miem–rzekł,wzdy​cha​jąc–żenieznaszwa​run​kówpo​sta​wio​nychwte​sta​-

men​ciemo​je​goojca?

‒Oczy​wi​ście,żenie.Prze​cieżwiesz,żeniemamdo​stę​pudota​kichin​for​ma​cji.
‒Za​wszemożesięzda​rzyćja​kiśwy​ciek.Noispo​rospe​ku​lo​wa​nonatente​mat.
‒Zza​sa​dyniesłu​champlo​tek.
Niemia​łaoni​czympo​ję​cia,zresz​tąnieczy​ty​wa​łaplot​kar​skichma​ga​zy​nówanita​-

blo​idów.

‒Alewiesz,żeje​stemza​rę​czo​nyzkró​lo​wąEle​nązTal​lii?
‒Wiem.
Za​rę​czy​nyparyogło​szo​nopu​blicz​niewpo​przed​nimty​go​dniu,ślubmiałsięod​być

zakil​kadniwKa​da​rze.

‒Mo​głacięza​sko​czyćszyb​kośćtychza​rę​czyn–za​uwa​żyłicze​kałnajejre​ak​cję.
Oli​via wzru​szy​ła ra​mio​na​mi. Jej pra​co​daw​ca był przede wszyst​kim play​boy​em.

Świad​czy​ła o tym choć​by licz​ba ko​biet spro​wa​dza​nych do pa​ry​skie​go domu. Stan​-
dar​do​wympre​zen​tempo​że​gnal​nymbyłabry​lan​to​wabran​so​let​kaibu​kietli​lii.

‒Przy​pusz​czam,żesko​romaszzo​staćszej​kiem,bę​dzieszchciałsięoże​nić–po​-

wie​dzia​ła.

Wod​po​wie​dzipar​sk​nąłury​wa​nymśmie​chemiprzezchwi​lęmil​czał,jak​bywa​żąc

na​stęp​nesło​wa.

‒Mójoj​ciecni​g​dynieak​cep​to​wałmo​ichwy​bo​rów–po​wie​działwkoń​cu.–Mnie

zresz​tąteżnie.Sfor​mu​ło​wałte​sta​menttak,żebyza​trzy​maćmniewKa​da​rzeiskrę​-
po​waćdaw​nątra​dy​cją.–Wy​ru​szyłra​mio​na​mi.–Możechciałmnieuka​rać?Toteż
bar​dzopraw​do​po​dob​ne.–Mó​wiłlek​kimto​nem,alewjegooczachdo​strze​głachłód
ichy​baból.

Za​cie​ka​wi​łasięprze​lot​nie,aleza​razna​ka​za​łaso​bieobo​jęt​ność.Niepo​trze​bo​wa​-

łaznaćszcze​gó​łówjegore​la​cjizoj​cemczykim​kol​wiekin​nym.Niebyłacie​ka​wa,ja​-
kieskry​wałuczu​cia,je​że​liwogó​leja​kieś.

‒Ja​kietowa​run​ki?–spy​ta​łabez​na​mięt​nie.
‒Żebyzo​staćszej​kiem,mu​szęsięoże​nićwcią​gusze​ściuty​go​dniodjegośmier​ci.

–Cy​nicz​nygry​masitwar​dywy​razoczunada​łymuzgorzk​nia​ływy​gląd.

‒Mie​siącjużmi​nął.
‒Wła​ści​wiepięćty​go​dniiczte​rydni.Amójślubzkró​lo​wąEle​nąpo​wi​niensięod​-

byćpo​ju​trze.

‒Wta​kimra​zieoże​niszsiędo​kład​niewwy​ma​ga​nymcza​sie.
‒Nie​ste​tyjestpe​wienpro​blem.–Jegogłosbyłnie​bez​piecz​nieje​dwa​bi​sty.–Ito

po​waż​ny,boEle​nazni​kła.

‒Zni​kła?
‒Dwadnitemuzo​sta​łapo​rwa​naprzezbun​tow​ni​ka.
‒Niemia​łampo​ję​cia,żeta​kierze​czywciążsięzda​rza​jąwcy​wi​li​zo​wa​nymświe​-

cie.

‒Zdzi​wi​ła​byśsię,docze​gomożedojść,gdywgręwcho​dziwła​dza.Ja​kieta​jem​ni​-

celu​dzieskry​wa​jąija​kiekłam​stwaopo​wia​da​ją.

Od​wró​ciłsięodniejiprzezmo​mentmia​ławra​że​nie,żeonteżcośprzedniąukry​-

wa.Możepraw​dzi​we​gosie​bie?

Przezsześćlatwy​da​wałsiędo​kład​nietym,kimbyłnapierw​szyrzutoka:cza​ru​ją​-

cym,bez​tro​skimplay​boy​em.Te​razjed​nakza​czę​łasiędo​my​ślaćja​kie​gośmrocz​ne​go
se​kre​tu.

Zna​łatozwła​sne​godo​świad​cze​nia.
‒Wiesz,gdzieprze​trzy​mu​jąkró​lo​wąEle​nę?–spy​ta​ła.
‒Praw​do​po​dob​niegdzieśnapu​sty​ni.
‒Szu​kaszjej?
‒Ro​bię,comogę.Alenieby​łemwKa​da​rzeodpię​ciulat,awcze​śniejsta​ra​łemsię

spę​dzaćtujaknaj​mniejcza​su.Lu​dziemnieniezna​ją.Wta​kiejsy​tu​acjitrud​noocze​-
ki​waćodnichlo​jal​no​ści.Przy​naj​mniejdo​pó​kiso​bienaniąnieza​słu​żę.

‒Chceszpo​wie​dzieć…‒za​czę​ła,aleprze​rwałjejnie​malodrazu.
‒Nie​ła​twobę​dziezna​leźćkró​lo​wąEle​nęnapu​sty​ni.Jejpo​ry​waczmawspar​cie

Be​du​inów,któ​rzyukry​jąichobo​je.Do​pó​kijejnieznaj​dęlubniedoj​dęznimdopo​-
ro​zu​mie​nia,mu​szęsiępo​sta​raćoroz​wią​za​nieal​ter​na​tyw​ne.

Mil​cza​ła, po​ra​żo​na na​głym przy​pusz​cze​niem. Czyż​by chciał ją w to za​an​ga​żo​-

wać?

‒Niktniewie,żeEle​nazo​sta​łapo​rwa​na.Gdy​bywie​dzia​no,sy​tu​acjasta​ła​bysię

jesz​czebar​dziejnie​sta​bil​na.

‒Nie​sta​bil​na?Podja​kimwzglę​dem?
‒Nie​któ​repu​styn​neple​mio​nawspie​ra​jąbun​tow​ni​ków.Naprzy​kładKha​li​la.
Mó​wiłpo​zor​niebezemo​cji,alewy​czu​wa​łacośki​pią​ce​gopodpo​wierzch​nią.Kim

mógłbyćKha​lil?

‒CotozaKha​lil?Prze​cieżtotyje​steśle​gal​nymdzie​dzi​cem.
‒Do​ce​niamtwo​jeza​ufa​nie,nie​ste​tyjed​naktowszyst​kojestdużobar​dziejskom​-

pli​ko​wa​ne.

Znówprzy​brałlek​kiton,aleniedałasięoszu​kać.
‒Jakbar​dzo?Icojamamztymwszyst​kimwspól​ne​go?
‒Niemogęprzy​znaćpu​blicz​nie,żepo​rwa​nomina​rze​czo​ną–po​wie​dział,nieod​-

ry​wa​jącodniejwzro​ku.–Po​trze​bu​jęwięcko​goś,ktojąza​stą​pi.

Mia​ła wra​że​nie, że lo​do​wa​ta dłoń ści​snę​ła ją za gar​dło. Na chwi​lę za​bra​kło jej

tchu.Otwo​rzy​łausta,aleniewy​do​byłsięznichża​dendźwięk.

‒Ko​goś,kogoprzed​sta​więjakomojąna​rze​czo​ną–wy​ja​śniłdo​bit​niej.
‒Ale…
‒Iwła​śnietojestza​da​niedlacie​bie–kon​ty​nu​ował,niepo​zwa​la​jącjejdojśćdo

sło​wa.

Wjegooczachlśni​łyiskryroz​ba​wie​nia.Wpa​try​wa​łasięwnie​go,obez​wład​nio​na

nie​do​wie​rza​niem.

‒Chcę,że​byśzo​sta​łamojąna​rze​czo​ną.

ROZDZIAŁDRUGI

Azizob​ser​wo​wałswo​jąchłod​ną,kom​pe​tent​nągo​spo​dy​nię,na​glezmie​nio​nąwsłup

soli.Oba​wiałsię,czynieze​mdle​je.Za​chwia​łasięlek​ko,jejpięk​neciem​no​nie​bie​skie
oczyza​snu​łamgieł​ka,aró​żo​wewar​giuło​ży​łysięwuro​czozdu​mio​ne„o”.

Byłaatrak​cyj​nąko​bie​tą,coza​uwa​żyłjużwcze​śniej,byłotojed​nakpięk​nochłod​ne

i po​wścią​gli​we. Smu​kła syl​wet​ka, wło​sy bar​wy kar​me​lu, za​wsze ze​bra​ne w wę​zeł
nakar​ku.Gład​kacerabezśla​duma​ki​ja​żu,któ​re​gozresz​tąniepo​trze​bo​wa​ła.

Moc​noza​ru​mie​nio​na,zde​cy​do​wa​niepo​krę​ci​łagło​wą.
‒ Nie​zbyt do​brze ro​zu​miem, o co tu cho​dzi, wa​sza wy​so​kość, ale co​kol​wiek to

jest,niebę​dziemoż​li​we.

‒Przedewszyst​kimpa​mię​taj,żebymimó​wićpoimie​niu.
Wciem​no​nie​bie​skichoczachza​mi​go​ta​łyiskier​kibun​tui,naprze​kórca​łejsy​tu​acji,

ucie​szył się, że w ogó​le ma ja​kieś uczu​cia. Czę​sto za​sta​na​wiał się, co też skry​wa
podtąma​skąobo​jęt​nejpo​praw​no​ści.

ZnałOli​vięodsze​ściulat,alewi​dy​wałjątyl​kokil​karazywrokuiza​le​d​wiepa​ro​-

krot​niemiałoka​zjęza​uwa​żyćozna​kija​kich​kol​wiekuczuć.Kie​dyśbyłatoje​dwab​na
apasz​ka w bar​wach za​cho​dzą​ce​go słoń​ca. In​nym ra​zem wy​buch ra​do​sne​go śmie​-
chu.Któ​re​gośdniapo​ja​wiłsięwPa​ry​żuodzieńwcze​śniejiza​stałjąprzypia​ni​nie.
Mu​zy​kabrzmia​łapięk​nie,tę​sk​naismut​naza​ra​zem,awy​raztwa​rzypia​nist​ki…cóż,
dotejporygonieza​po​mniałijużnieza​po​mni.Wkła​da​ławtęgrędu​szę,abyłato
du​sza,któ​ranie​ma​łowy​cier​pia​ła.

Nie przy​znał się, że sły​szał grę, bo nie chciał na​ru​szać jej pry​wat​no​ści. Ale od

tam​tejporyza​sta​na​wiałsięco​razczę​ściej,ja​kieta​jem​ni​ceskry​wapodchłod​nąma​-
ską.

Wła​śniezewzglę​dunatenchłódiopa​no​wa​niewy​brałjądoroliswo​jejna​rze​czo​-

nej.Pozatymbyłain​te​li​gent​na,dys​kret​naido​sko​na​łekom​pe​tent​na.Tece​chymo​gły
tyl​kopo​móc.

‒Po​zwólmiwy​ja​śnić–po​pro​sił,pod​czasgdyjejpierśuno​si​łasięiopa​da​ławryt​-

mieprzy​spie​szo​ne​good​de​chu.

Mia​ła na so​bie bia​łą bluz​kę, na​wet po dzie​wię​cio​go​dzin​nym lo​cie spra​wia​ją​cą

wra​że​nieświe​żowy​pra​so​wa​nej,do​pa​so​wa​neczar​nespodnieiprak​tycz​neczó​łen​ka
nani​skimob​ca​sie.Wło​sy,jakzwy​kle,za​cze​sa​ładotyłuispię​łakla​mer​ką.

Mia​ła dwa​dzie​ścia dzie​więć lat, ale ubie​ra​ła się kon​ser​wa​tyw​nie, choć mod​nie,

wrze​czydo​brejja​ko​ściido​sko​na​leskro​jo​ne.

‒Pro​szę–od​par​łajużznacz​nieła​god​niej.
Wró​ci​ładaw​na,do​brzemuzna​naOli​via.Spo​koj​naizrów​no​wa​żo​na.Ucie​szyłsię,

bowła​śnieta​kiejjejpo​trze​bo​wał.

‒Chciał​bym,że​byśprzezja​kiśczasod​gry​wa​łarolęmo​jejna​rze​czo​nej.Do​pó​kijej

nieznaj​dę.

‒Poco?

‒Mu​szępo​ło​żyćkresplot​komojejnie​obec​no​ści.Zago​dzi​nęod​bę​dziesiękon​fe​-

ren​cjapra​so​wa,po​temmamysiępo​ka​zaćra​zemnapa​ła​co​wymbal​ko​nie.

‒I?
Za​wa​hałsięnamo​ment.
‒Towszyst​ko.
‒Wszyst​ko?Dotego,żebysięrazpo​ka​zaćnabal​ko​nie,mo​głeśbeztru​dupo​słu​-

żyćsiękimśin​nym.

‒Chcia​łemko​goś,kogoznamikomuufam,apo​nie​ważdłu​gomnietuniebyło,ta​-

kichosóbjestza​le​d​wiekil​ka.

‒Na​wetnieje​stemdoniejpo​dob​na.Maciem​newło​sy,ajaje​stemwyż​sza.Wi​-

dzia​łamzdję​cia.

‒Niktniezwró​ciuwa​ginatekil​kacen​ty​me​trów.
‒Awło​sy?
‒Ufar​bu​je​my.
‒Wcią​gugo​dzi​ny?
‒Je​że​litobę​dziepo​trzeb​ne.
Ob​ser​wo​wa​ła go przez chwi​lę, nie​mal na​ma​cal​nie wy​czu​wa​jąc jego na​pię​cie.

Zda​wałso​biespra​wę,żeproś​bajestnie​co​dzien​na,aleja​kośmu​siałjąna​kło​nićdo
zgo​dy. Nie znał in​nej ko​bie​ty, na któ​rej dys​kre​cji i kom​pe​ten​cji mógł​by po​le​gać,
awtejchwi​lili​czyłsiętyl​koje​dencel:za​pew​nićso​biewła​dzęwKa​da​rze.

‒Aje​że​lisięniezgo​dzę?–spy​ta​ła.
Ob​da​rzyłjąnaj​bar​dziejcza​ru​ją​cymzeswo​ichuśmie​chów.
‒Dla​cze​gomia​ła​byśsięniezgo​dzić?
‒ Bo to nie​zdro​we – od​par​ła bez cie​nia uśmie​chu. – Bo byle dzien​ni​karz z te​le​-

obiek​ty​wemszyb​kood​kry​je,żenieje​stemkró​lo​wąEle​ną,iogło​sitowta​blo​idach.
Awte​dyna​wettyniezdo​łaszza​po​biecka​ta​stro​fie.

‒Gdy​bysiętaksta​ło,całąwinęwe​zmęnasie​bie.
‒Aniepo​my​śla​łeś,żeka​ta​stro​fapo​cią​gniezasobągrze​ba​niewmoimży​ciu?Nie

mamowy,nieza​mie​rzamtakry​zy​ko​wać.

‒Gdy​byna​wetnaszde​ma​sko​wa​li,cosięzpew​no​ściąniezda​rzy,niktniebę​dzie

wie​dział,kimje​steś.

‒Niesą​dzisz,żeze​chcąsiędo​wie​dzieć?
‒Byćmoże,aleniemasen​suteo​re​ty​zo​wać.Tuniemadzien​ni​ka​rzy.Krajprzez

latabyłza​mknię​tydlapra​syza​gra​nicz​nej.Mu​szęzmie​nićtende​kret.

‒Jestpra​samiej​sco​wa.
‒Za​wszebyliza​leż​niodkró​la.Za​bro​ni​łemro​bie​niazdjęćprzytejoka​zjiije​stem

pe​wien, że się do​sto​su​ją. Nie ak​cep​tu​ję tego, co się tu​taj dzie​je, ale tak to uło​żył
mójoj​ciecipókicotaktrwa.

Chwi​lęprzy​pa​try​wa​łamusięwmil​cze​niu.
‒Ate​raz,kie​dyzo​sta​łeśszej​kiem,za​mie​rzasztozmie​nić?–spy​ta​łazza​cie​ka​wie​-

niem,aleiodro​bi​nąnie​do​wie​rza​nia.

Ro​zu​miałją.Zna​łagojakolek​ko​du​chaitrud​nojejbyłouwie​rzyć,żepo​tra​firzą​-

dzićkra​jem.

‒Przy​naj​mniejspró​bu​ję.
‒Za​czy​na​jącodtejśmiesz​nejma​ska​ra​dy?

‒Oba​wiamsię,żetoko​niecz​ne.Dlasta​bil​no​ścikra​juibez​pie​czeń​stwaoby​wa​te​-

li.

‒Dla​cze​goKha​lilpo​rwałkró​lo​wąEle​nę?Jakmusiętouda​ło?Niebyłastrze​żo​-

na?

Na​gleza​la​łagofalago​rą​ce​gognie​wu.Nakogo?Kha​li​la,któ​rypo​rwałmuna​rze​-

czo​ną,czysłuż​by,któ​reza​re​ago​wa​łyzbytpóź​no?Amożepopro​stunasie​bie,choć
prze​cieżniemógłza​po​biecpo​rwa​niu.Nieznałswo​je​gokra​juanilu​dzi,niemógłli​-
czyć na ich lo​jal​ność czy po​słu​szeń​stwo. Jak miał zna​leźć Ele​nę, ukry​tą gdzieś na
bez​kre​snejpu​sty​ni?

‒Kha​liljestnie​ślub​nymsy​nempierw​szejżonymo​je​goojca–wy​ja​śnił.–Przezsie​-

demlat,do​pó​kipraw​daniewy​szłanajaw,byłwy​cho​wy​wa​nyjakojegopra​wo​wi​ty
na​stęp​ca.Wte​dyzo​stałwy​gna​nyra​zemzmat​ką,alete​razro​ściso​biepra​wadotro​-
nu.

‒Strasz​ne.Wy​gna​ny?
‒Wy​cho​wa​łagowluk​su​sieciot​kawAme​ry​ce.Niemu​siszgoża​ło​wać.
Spoj​rza​łananie​go,za​cie​ka​wio​na.
‒Tygozpew​no​ściąnieża​łu​jesz.
Wzru​szył ra​mio​na​mi. Sam nie był pe​wien, co czu​je do Kha​li​la, któ​ry rzu​cał zło​-

wro​gicieńnajegodzie​ciń​stwo.Gniewiza​zdrość.Smu​tekigo​rycz.Wsu​miebyłato
dośćwy​bu​cho​wamie​szan​ka.

‒Rze​czy​wi​ście–po​wie​dział.–Nieda​rzęgosym​pa​tią,tochy​bajed​naknicdziw​-

ne​go,sko​rode​sta​bi​li​zu​jemójkrajipo​rwałmina​rze​czo​ną.

‒Dla​cze​gouwa​ża,żemapra​wadotro​nu?
‒Mawspar​ciena​ro​du.Oj​ciecgouwiel​biał,na​wetkie​dyjużwie​dział,żeniejest

jegosy​nem.Zresz​tą,czyonrze​czy​wi​ścietakuwa​ża?–Wzru​szyłra​mio​na​mi.–To
możebyćchęćze​mstynamnie,boza​ją​łemjegomiej​sce.

‒WięcKha​lilpo​rwałEle​nę,żebyprze​szko​dzićtwo​je​mumał​żeń​stwu.
Kiw​nął gło​wą. Nie mógł znieść my​śli o Ele​nie, sa​mot​nej i prze​ra​żo​nej gdzieś na

pu​sty​ni.Nieznałswo​jejprzy​szłejżonyzbytdo​brze,alewy​obra​żałso​bie,jakprzy​-
kremusibyćdlaniejtodo​świad​cze​nie.Opo​wia​da​łamutro​chęośmier​ciro​dzi​ców
iswo​jejsa​mot​no​ści.Mógłmiećtyl​kona​dzie​ję,żeKha​lilniena​ra​ziłjejnanie​bez​pie​-
czeń​stwo.

‒Acosięsta​nie–spy​ta​łaOli​via–je​że​linieoże​niszsięwcią​gusze​ściuty​go​dni?
‒Stra​cętronity​tuł.
‒Naczy​jąrzecz?
‒Te​sta​mentniewy​mie​niakon​kret​nejoso​by–od​parł.–Trze​babę​dzieogło​sićre​-

fe​ren​dum.

‒Re​fe​ren​dum?Na​ródsamzde​cy​du​je,ktobę​dzieszej​kiem?
‒Tak.
Wod​po​wie​dziskrzy​wi​łasięlek​ko.
‒Brzmibar​dzode​mo​kra​tycz​nie.
‒WKa​da​rzepa​nu​jemo​nar​chiakon​sty​tu​cyj​na.Sys​temdy​na​stycz​ny.
Spę​dziłcałety​go​dnie,usi​łu​jączna​leźćlukępraw​nąwte​sta​men​cie.Niechciałbyć

zmu​sza​ny do mał​żeń​stwa, zwłasz​cza przez wła​sne​go ojca, któ​ry i tak zbyt dłu​go
kon​tro​lo​wałjegodzia​ła​nia,my​śliipra​gnie​nia.

Na​wet po śmier​ci wciąż miał moc, by go ra​nić i zmu​szać do po​ko​ny​wa​nia prze​-

szkód.

‒Dla​cze​gopopro​stunieogło​siszre​fe​ren​dum?
‒ Bo prze​gram. – Mó​wił lek​kim to​nem, ale nie zdo​łał ukryć przed nią trosk. –

Bojęsię,alemamna​dzie​ję,żewkrót​cetemuza​ra​dzę.

‒Aleniedocza​sure​fe​ren​dum.
‒ Wła​śnie. Dla​te​go mu​szę po​ka​zać lu​do​wi moją na​rze​czo​ną i za​pew​nić, że

wszyst​kojestwpo​rząd​ku.–Miałna​dzie​ję,żezro​zu​mieispeł​nijegoproś​bę.–Mój
oj​cieczo​sta​wiłkrajwsta​niewrze​nia,roz​dar​tyde​cy​zja​mipod​ję​ty​miprzedćwierć​-
wie​czem.Pró​bu​jętowszyst​kowy​pro​sto​waćiutrzy​maćpo​kój.

Wnie​bie​skichoczachzo​ba​czyłbłyskzro​zu​mie​nia,ana​wetwspół​czu​cia.Miałna​-

dzie​ję,żejegoar​gu​men​tydoniejprze​mó​wi​ły.

‒Aje​że​linieznaj​dzieszEle​ny?
‒Znaj​dę.Po​trze​bu​jętyl​kocza​su.Moilu​dzieprzezcałyczasprze​szu​ku​jąpu​sty​-

nię.

Po​rwa​niezo​sta​łozor​ga​ni​zo​wa​newy​jąt​ko​wospryt​nie.SzpiegKha​li​lado​niósłAzi​-

zo​wi,żesa​mo​lotEle​nyjestopóź​nio​nyzpo​wo​duzłejpo​go​dy,ana​stęp​nieprze​ku​pił
pi​lo​takró​lew​skie​good​rzu​tow​ca,żebyzbo​czyłzkur​su,iode​brałEle​nęnaod​le​głym,
pu​styn​nymlą​do​wi​sku.

Tylesiędo​wie​działnapod​sta​wieze​znańświad​ków:odste​war​da,któ​rybez​sil​nie

pa​trzył,jakEle​nawsia​dadoczar​ne​goSUV-a,ipo​ko​jów​ki,któ​rawi​dzia​łaza​cho​wu​-
ją​ce​gosiępo​dej​rza​niemęż​czy​znęzper​so​ne​luAzi​zawmiej​scu,wktó​rymniepo​win​-
nogobyć.

Kha​li​lo​wi uda​ło się to wszyst​ko zor​ga​ni​zo​wać, bo wciąż cie​szył się lo​jal​no​ścią

wie​lu miesz​kań​ców Ka​da​ru. Po​mi​mo że opu​ścił kraj jako sied​mio​la​tek i wró​cił do​-
pie​ropółrokutemu.Za​pa​mię​ta​nogojakouko​cha​ne​gosynaszej​kaHa​she​ma.

ToAzizbyłtuin​tru​zem.
Trak​to​wa​nogotakodpo​cząt​ku,od​kądprzy​byłdopa​ła​cujakoczte​ro​la​tek.Pa​mię​-

tałjaksłuż​bapusz​cza​łamimouszupo​kor​neproś​byjegomat​kiiszy​dzi​łaznichprzy
każ​dejoka​zji.Onbyłzdu​mio​ny,mat​kazroz​pa​czo​na.Szyb​koza​prze​sta​łapróbza​do​-
wo​le​niako​go​kol​wieki,od​izo​lo​wa​nawkwa​te​rzeko​biet,nie​malniepo​ka​zy​wa​łasię
pu​blicz​nie.

On pró​bo​wał. Pró​bo​wał zy​skać so​bie sym​pa​tię służ​by, a przede wszyst​kim ojca.

Po​ległzkre​te​sem,zwłasz​czawtymostat​nimiwkoń​cuprze​stałpró​bo​wać.

Do​pie​rote​razza​pra​gnąłspró​bo​waćpo​now​nie,alebałsiępo​raż​ki.Naj​waż​niej​sze

byłote​razuzy​skaćzgo​dęOli​vii.Dokon​fe​ren​cjipra​so​wejzo​sta​łoczter​dzie​ścimi​nut.

‒Je​że​linieznaj​dęEle​ny,za​aran​żu​jęspo​tka​niezKha​li​lemispró​bu​jęna​kło​nićgo

done​go​cja​cji.Aletoniemanicwspól​ne​goztobą.Chciał​bymtyl​ko,że​byśpo​ja​wi​ła
sięnabal​ko​nienaoko​łodwiemi​nu​ty.Lu​dziomwy​star​czy,je​że​lizo​ba​czącięzda​le​-
ka.

‒Skądtapew​ność?
‒Spo​dzie​wa​jąsięEle​ny.Ogło​si​łem,żeprzy​bę​dziekró​lew​skimsa​mo​lo​temdziśpo

po​łu​dniu.

‒Cho​dzi​łoomnie,praw​da?
‒ Tak. Wszy​scy cze​ka​ją, żeby zo​ba​czyć przy​szłą kró​lo​wą. Dwie mi​nu​ty, Oli​vio.

Tyl​kootyleciępro​szę.Po​temmo​żeszwra​caćdoPa​ry​ża.

‒Najakdłu​go?
‒Comasznamy​śli?
‒ Na​praw​dę bę​dziesz po​trze​bo​wał w pa​ry​skim domu go​spo​dy​ni na peł​ny etat,

kie​dy już się oże​nisz i bę​dziesz rzą​dził Ka​da​rem? Oczy​wi​ście za​kła​da​jąc, że znaj​-
dzieszEle​nę.

Do​pie​ropochwi​lizro​zu​miał,żemar​twisięoswo​jąpra​cę.
‒Za​mie​rzamza​trzy​maćdomwPa​ry​żu–po​wie​dział,choćwca​lesięnadtymnie

za​sta​na​wiał.–Ajakdłu​gobędęgomiał,maszza​pew​nio​nąpra​cę.

Ulgazła​go​dzi​łajejrysy.Wi​docz​niedo​brzeod​gadłpo​wódjejnie​po​ko​ju.
‒Więcjak?Zgo​da?
‒Ja…
‒ Za czter​dzie​ści mi​nut mu​szę sta​nąć przed ka​me​ra​mi, a ty je​steś moją je​dy​ną

na​dzie​ją.Pro​szę,po​móżmi.

Pa​trzy​łananie​go,peł​nawąt​pli​wo​ści.Wkoń​cuszyb​kokiw​nę​łagło​wą.
‒Do​brze.Zro​bięto.

ROZDZIAŁTRZECI

Nie​malna​tych​miastwpo​ko​jupo​ja​wiłsięMa​likijużroz​ma​wia​liszyb​kopoarab​-

sku.Oli​viamia​ławra​że​nie,żezna​la​złasięwin​nymświe​cie.Niemo​głauwie​rzyć,że
zachwi​lęwy​stą​piwrolikró​lo​wejEle​ny.

Zgo​dzi​łasięnie​chęt​nie,alechy​batyl​kowtenspo​sóbmia​łaszan​sęza​trzy​maćulu​-

bio​nąpra​cęwPa​ry​żu.Anatymza​le​ża​łojejnaj​bar​dziej.

W su​mie jed​nak zgo​dzi​ła się nie tyl​ko dla​te​go. Ro​zu​mia​ła dy​le​mat Azi​za i nie

chcia​łado​kła​daćmukło​po​tów. Ktowie,czyuda​wa​nie Ele​nypo​pra​wisy​tu​ację, ale
przy​naj​mniejdamutro​chęcza​su.

Przyodro​bi​nieszczę​ścianiktsięoni​czymniedo​wie,aonajużju​troznaj​dziesię

zpo​wro​temwPa​ry​żu.

‒Pro​szętu​taj,pan​noEl​lis.
Ma​lik wpro​wa​dził ją do brzo​skwi​nio​wo-kre​mo​wej sy​pial​ni, urzą​dzo​nej z nie​zwy​-

kłymprze​py​chem,odłożazbal​da​chi​memisa​ty​no​wąkapąpo​czy​na​jąc,po​przezzdo​-
bio​nesofy,nato​a​let​cezdrze​wate​ko​we​gokoń​cząc.

‒ Mada i Abra po​mo​gą się pani przy​go​to​wać – po​wie​dział Ma​lik i dwie mło​de

dziew​czy​ny po​wi​ta​ły ją nie​śmia​ły​mi uśmie​cha​mi. – Sła​bo mó​wią po an​giel​sku, ale
jestpaniwdo​brychrę​kach.

Kiw​nąłgło​wąiwy​szedł,zo​sta​wia​jącjesame.
Dziew​czę​ta wpro​wa​dzi​ły Oli​vię do przy​le​głej ła​zien​ki, urzą​dzo​nej rów​nie prze​-

pysz​nie jak po​kój, z wpusz​czo​ną w pod​ło​gę wan​ną, dwu​oso​bo​wym prysz​ni​cem,
dwie​maumy​wal​ka​miikra​na​mizeszcze​re​gozło​ta.

Jed​nazdziew​czątzuśmie​chemwska​za​ławła​sneubra​nie,apo​temgu​zi​kibluz​ki

Oli​vii,dru​gawzię​ładorękibu​tel​kęfar​bydowło​sówiOli​viapo​nie​wcza​siezro​zu​mia​-
ła.Mia​łasięro​ze​brać,żebymo​głyufar​bo​waćjejwło​sy.

Jed​nazdziew​czątprzy​kry​łajejra​mio​naręcz​ni​kiem,dru​gaprzy​go​to​wa​ławszyst​-

kocopo​trzeb​nedona​ło​że​niafar​by.

‒Jakcinaimię?–spy​ta​łaOli​vianamigitę,któ​raprzy​nio​słajejręcz​nik.
Dziew​czy​nazro​zu​mia​łaiprzed​sta​wi​łasięzuśmie​chem:
‒Mada.
‒ Dzię​ku​ję, Mada – po​wie​dzia​ła Oli​via, kie​dy dziew​czy​na pod​pro​wa​dzi​ła ją do

umy​wal​ki.

Po​chy​li​łasięnadniąiza​mknę​łaoczy.Madazmo​czy​łajejwło​syiroz​pro​wa​dzi​łapo

nichfar​bę.Do​pie​rote​razuświa​do​mi​łaso​bie,żeniespy​ta​ła,czytozmy​wal​nybarw​-
nik. Nie mia​ła cza​su, żeby się za​sta​no​wić nad kon​se​kwen​cja​mi ca​łej tej sza​ra​dy.
Tym​cza​semdru​gadziew​czy​na,Abra,na​ło​ży​łajejnagło​wępla​sti​ko​wycze​pekipo​-
sa​dzi​łająnakrze​śle.

Niemia​łapo​ję​cia,czytole​gal​ne.Czyuda​wa​nieko​goś,azwłasz​czako​gośzro​dzi​-

nykró​lew​skiejniejestcza​semprze​stęp​stwem?Aje​ślizo​sta​niearesz​to​wa​na?Je​śli
ktośod​kry​jepraw​dęisprze​dacałąhi​sto​riędoza​gra​nicz​nejpra​sy?

Stam​tądnie​da​le​kadro​gadoujaw​nie​niajejin​nychse​kre​tów.Niemo​głaznieśćmy​-

śli,żeświatpo​znajejhi​sto​rię,obcylu​dziebędągrze​baćwjejprze​szło​ściipod​da​-
waćjąoce​nie.Samaosą​dzi​łasie​bieażna​zbytsu​ro​woinieży​czy​łaso​bie,byro​bi​li
toinni.

Niepo​win​nawpa​daćwpa​ni​kę.Tyl​kodwiemi​nu​tyibę​dziepowszyst​kim.
Mada znów za​pro​wa​dzi​ła ją do umy​wal​ki i spłu​ka​ła far​bę. Oli​via ob​ser​wo​wa​ła

ciem​nąsmu​gęspły​wa​ją​cąjejzwło​sów.Kie​dywodasta​łasięznówprzej​rzy​sta,spoj​-
rza​ławlu​stroido​zna​łaszo​ku.

Wy​glą​da​ła zu​peł​nie ina​czej. Skó​ra spra​wia​ła wra​że​nie bled​szej, oczy ciem​niej​-

szych i więk​szych. Jej kar​me​lo​we loki zmie​ni​ły się w zmierz​wio​ny, atra​men​to​wy
kłąb.Nieprzy​po​mi​na​łaEle​ny,aleiniebyłapo​dob​nadosie​bie.Za​pew​nezod​le​gło​-
ścimoż​nająbyłowziąćzako​gośzu​peł​niein​ne​go.

Madaza​pro​wa​dzi​łajądosy​pial​ni,gdzieprzy​go​to​wa​noubra​nie:ża​kietwko​lo​rze

go​łę​bim,wą​skąspód​ni​cęije​dwab​nąbluz​kębar​wyko​ścisło​nio​wej.

Wło​ży​łajeszyb​ko,naj​pierwcien​kiejakpa​ję​czy​napoń​czo​chy,po​tembluz​kęiko​-

stium. Ca​ło​ści do​peł​ni​ły czar​ne szpil​ki. Na​stęp​nie ko​bie​ty ucze​sa​ły ją w ele​ganc​ki
kok i na​ło​ży​ły ma​ki​jaż, moc​niej​szy niż zwy​kle sto​so​wa​ła. Ubra​nie było nor​mal​ne,
alewtymmoc​nymma​ki​ja​żuiszpil​kachczu​łasięjakoszust​ka.

Aleprze​cieżtegowła​śnieodniejocze​ki​wa​no.Uda​wa​nia.
Za​pu​ka​nododrzwiiwpro​gusta​nąłMa​lik.
‒Jestpanigo​to​wa,pan​noEl​lis?
Przyj​rzałjejsięuważ​nieizapro​ba​tąpo​ki​wałgło​wą.
‒Chodź​mywięc.
Szła za nim ko​ry​ta​rzem, a wy​so​kie ob​ca​sy stu​ka​ły o mar​mu​ro​we płyt​ki. Przez

chwi​lęmil​cza​ła,alewkoń​cuniepo​tra​fi​łasiępo​wstrzy​mać.

‒MadaiAbrasądużobar​dziejpo​dob​nedoEle​nyniżja.Przy​naj​mniejmająwła​-

ści​wąkar​na​cję.Dla​cze​goktó​raśznichniemo​głajejza​stą​pić?

Ma​likzer​k​nąłnaniąspodoka.
‒Żad​naznichniespro​sta​ła​bytejma​ska​ra​dzie.Nieczu​ły​bysięswo​bod​niewza​-

chod​nichubra​niach.

‒Aleufa​cieim?
‒Oczy​wi​ście.–Po​ki​wałgło​wą.–Bar​dzonie​wie​leosóbwieotymoszu​stwie.Tyl​-

kopani,Aziz,jaidziew​czę​ta.

‒Iza​ło​gaod​rzu​tow​ca–uzu​peł​ni​ła.–Atak​żeoso​by,któ​reprzy​pro​wa​dzi​łymnie

tu​taj.

‒Ow​szem.Aletonie​wiel​kagrup​kaiwszy​scysąlo​jal​niwo​becszej​ka.
‒Azizwspo​mniał,żebyłwKa​da​rzezakrót​ko,byza​słu​żyćso​bienalo​jal​nośćjego

miesz​kań​ców.

Ma​likpa​trzyłnaniąznie​prze​nik​nio​nymwy​ra​zemtwa​rzy.
‒Ontakmy​śli,alematuwię​cejlo​jal​nychpod​wład​nych,niżmusięwy​da​je.
Za​nimprze​tra​wi​łatęza​gad​ko​wąuwa​gę,zna​leź​lisięwbo​ga​tozdo​bio​nymsa​lo​nie.

Przezdrzwibal​ko​no​wejużodpro​gudo​strze​głapo​ni​żejwy​peł​nio​nyludź​midzie​dzi​-
niec.Stło​cze​ni,wy​cią​ga​ligło​wy,byzo​ba​czyćswo​je​goszej​kaijegona​rze​czo​ną.

Natenwi​dokzro​bi​łojejsięsła​bo.
‒Tyl​kocza​semniemdlej–ode​zwałsięodpro​guAziz.

Sta​nąłprzedniąiprzy​glą​dałjejsięprzezchwi​lę,ażpo​czu​łasięnie​pew​nie.
‒ Pa​su​ją ci ciem​ne wło​sy. Wy​so​kie ob​ca​sy też. Za​czy​nam ża​ło​wać, że to tyl​ko

chwi​lo​waprze​mia​na.Obie​cu​ję,żehoj​niecitowy​na​gro​dzę.

‒Chcętyl​kowró​cićdoPa​ry​ża.
‒Iwró​cisz.Alenaj​pierwbal​kon.–Wska​załza​mknię​tedrzwi,zzaktó​rychdo​bie​-

gałgwartłu​mupo​ni​żej.

‒Jakspo​tka​niezdzien​ni​ka​rza​mi?
‒Skoń​czy​łemprzedchwi​lą.
‒Niepy​ta​liokró​lo​wąEle​nę?
‒ Po​wie​dzie​li​śmy, że jest zmę​czo​na po po​dró​ży. W na​szym kra​ju ko​bie​ta ra​czej

niesta​jeprzeddzien​ni​ka​rza​miinieod​po​wia​danapy​ta​nia.

‒Aletochy​baniedo​ty​czykró​lo​wejEle​ny.Jestmo​nar​chi​niąiwie​lo​krot​nieprze​-

ma​wia​łapu​blicz​nie.

‒Ow​szem,alewKa​da​rzebę​dzietyl​kożonąszej​ka.Todużaróż​ni​ca.
Zdzi​wi​łajągo​rycz,zjakąwy​po​wie​działtesło​wa.
‒Dla​cze​goEle​nazga​dzasięnatomał​żeń​stwo,sko​rowtwo​imkra​jubę​dziemia​ła

mniejpraw?Bochy​baniecho​dziomi​łość?

‒ Nie ma mowy o mi​ło​ści, ale ten zwią​zek z róż​nych przy​czyn od​po​wia​da nam

oboj​gu.–Wska​załbal​kon.–Cze​ka​jąnanas.

Kiw​nę​łagło​wą.Te​razniebyłojużod​wro​tu.
‒Mu​siszwie​dzieć–po​wie​działci​cho,kie​dyszliwstro​nędrzwi–żechoćna​sze

mał​żeń​stwototyl​kobiz​nes,tolu​dziesą​dzą,żepo​bie​ra​mysięzmi​ło​ściichcą,żeby
takbyło.

‒Prze​cieżza​rę​czy​łeśsiędo​pie​rokil​katy​go​dnitemu.
‒Lu​dziewie​rząwto,wcochcąwie​rzyć.
Tozpew​no​ściąbyłapraw​da,wy​ni​ka​ją​cana​wetzjejwła​snychdo​świad​czeń.
‒Więc?Cotoozna​czadlanas?
Uśmiech​nąłsięimu​snąłjąpal​ca​mipopo​licz​ku,ażcof​nę​łasięin​stynk​tow​nie.
‒ Tyl​ko tyle, że mu​si​my wy​glą​dać na za​ko​cha​nych. Po​sta​raj się nie być taka

sztyw​na,alenieprzej​mujsięzabar​dzo.Tokon​ser​wa​tyw​nykraj.

Nawi​dokjejobu​rze​niaza​chi​cho​tałiwziąłjąpodra​mię.
Jak tyl​ko ich do​strze​żo​no, roz​le​gły się wi​wa​ty. Go​rą​ca du​cho​ta buch​nę​ła Oli​vii

wtwarz.Za​mru​ga​łabez​rad​nie,oszo​ło​mio​nana​ra​sta​ją​cymaplau​zem.

Azizob​jąłjąwta​liiiuniósłdru​gądłońwge​ściepo​zdro​wie​nia.
‒Po​ma​chajim–szep​nąłjejdoucha.–Iuśmiech​nijsię–do​dał.
Uśmiech​nę​łasiępo​słusz​nieista​litakbio​drowbio​dro,po​zdra​wia​jącwi​wa​tu​ją​cy

tłumge​sta​midło​ni.

‒Amó​wi​łeś–szep​nę​ła,choćniktniemógłjejusły​szeć–żelu​dziewKa​da​rzenie

sąwo​beccie​bielo​jal​ni.

‒Sąza​ra​zemro​man​ty​ka​miitra​dy​cjo​na​li​sta​mi.Bar​dziejimsiępo​do​baideamo​je​-

gobaj​ko​we​goślu​buniżjasam.

Po kil​ku dłu​gich mi​nu​tach opu​ścił rękę. Oli​via są​dzi​ła, że wró​cą do środ​ka, ale

wciążobej​mo​wałjąwta​lii,awol​nąrękąod​wró​ciłdosie​biejejtwarz.

‒Coro​bisz?–syk​nę​ła.
‒Tłumpra​gnie,że​by​śmysiępo​ca​ło​wa​li.

‒Itomabyćkon​ser​wa​tyw​nykraj?
‒Sto​li​cajestza​wszebar​dziejno​wo​cze​sna.Alenieprzej​mujsię,zro​bi​mytoszyb​-

ko.

Poddo​ty​kiemjegowargza​mar​ła.Od​kądktośjąostat​niopo​ca​ło​wał,upły​nę​łotak

dużocza​su,żezdą​ży​łaza​po​mnieć,jaktojest,ja​kietoin​tym​ne,dziw​neicu​dow​ne
uczu​cie. Jego war​gi były chłod​ne i mięk​kie, a dłoń przy​trzy​mu​ją​ca jej gło​wę czu​ła
imoc​na.In​stynk​tow​nieza​mknę​łaoczyipod​da​łasięfaliroz​ko​szy.

‒Już.–Po​pa​trzyłnaniązśmie​chem.–Da​jeszradę?
‒Bezobaw–bąk​nę​ła,aonro​ze​śmiałsięci​cho.
Kie​dyjąwpro​wa​dzałdośrod​ka,byłale​d​woświa​do​maoto​cze​niaikom​plet​nieroz​-

trzę​sio​na.Choćpo​ca​łu​nekbyłza​le​d​wiekrót​kimmu​śnię​ciemwarg,dlaniej,podzie​-
się​ciula​tachabs​ty​nen​cji,miałsięoka​zaćnie​za​po​mnia​ny.

‒Sko​rojużpowszyst​kim,mogęwra​caćdoPa​ry​ża.
‒Po​le​ciszju​trorano.
‒Dla​cze​goniedziś?
‒Todłu​gilot.Pi​lotmusiod​po​cząć,sa​mo​lottrze​baza​tan​ko​wać.Pozatymchęt​nie

zjadł​bymko​la​cjęzmojąna​rze​czo​ną.

‒Nicmiotymniemó​wi​łeś.
‒Zwy​kłeza​po​mnie​nie.
‒Kłam​ca.
‒Jakoszejkpo​wi​nie​nemdbaćodaw​ko​wa​niein​for​ma​cjiwjed​no​st​cecza​su.
‒Cóżzagór​no​lot​nesło​wa.
‒Zna​la​złemjewsłow​ni​ku.
Tymra​zemniezdo​ła​łapo​wstrzy​maćśmie​chuijakwie​lein​nychko​bietule​głajego

cza​ro​wi.

‒Iznówmamuda​waćkró​lo​wąEle​nę?
‒Topry​wat​nako​la​cja,więcje​że​lijuż,totyl​koprzedemną.
‒Iprzedoso​ba​mi,któ​rebędąnasob​słu​gi​wać–do​da​ła.–Po​słu​chaj,toja​kiśab​-

surd. Mo​głam wy​stą​pić jako Ele​na, po​ka​zu​jąc się z da​le​ka, ale twa​rzą w twarz?
Wy​star​czyjed​nospoj​rze​nieiwszy​scysięzo​rien​tu​ją.

‒ Tyl​ko za​kła​da​jąc, że będą po​dejrz​li​wi – tłu​ma​czył ze spo​ko​jem. – Ale sko​ro

wszyst​kodzie​jesięwe​długpla​nu,niemapo​wo​dudopo​dej​rzeń.

‒Alejajejwogó​lenieprzy​po​mi​nam!
‒My​ślisz,żektośjąwi​działzbli​ska?
‒Byłyzdję​ciawcza​so​pi​smach.Pozatymmu​sia​łatubyć,żebyuzgod​nićwa​run​ki

mał​żeń​stwa.

Wciążnie​wzru​szo​ny,kiw​nąłgło​wą.
‒ Ow​szem, ale to było pry​wat​ne spo​tka​nie, bar​dzo dys​kret​ne. Nie chcie​li​śmy

wte​dypo​ka​zy​waćsiępu​blicz​nie.

Niespra​wia​ławra​że​niaprze​ko​na​nej.
‒Totyl​koko​la​cja,Oli​vio.Ranowró​ciszdoPa​ry​ża.
Czu​łasięjakzła​pa​naprzezprądwstecz​ny,któ​ryod​cią​gałjąodwszyst​kie​go,co

zna​łaiuwa​ża​łazabez​piecz​ne.Iniebyławsta​niemusięprze​ciw​sta​wić.

‒Zje​mycośdo​bre​go–ku​sił.
‒Wy​star​czy​ła​byka​nap​kawmoimpo​ko​ju.

‒Wta​kimra​zieprzyj​dędocie​bie.Do​pie​rowte​dydamysłuż​biepo​wóddoplo​tek.
‒Je​steśnie​moż​li​wy.
Uśmiech​nąłsięiskło​niłgło​wę.
‒Bar​dzocidzię​ku​ję.
‒Toniebyłkom​ple​ment–od​par​łaszorst​ko.
Wod​po​wie​dzityl​kouśmiech​nąłsięsze​rzej.
Sprze​ciwniemiałsen​su.Itakbyjąskło​niłdozgo​dytymswo​imnie​prze​cięt​nym

uro​kiem,podktó​rymukry​wa​łosięzde​cy​do​wa​nedą​że​niedocelu.Zro​zu​mia​łatodo​-
pie​rote​raz,wcze​śniejniezda​wa​łaso​biespra​wy,jakbar​dzojestzde​ter​mi​no​wa​ny.

Pozatymku​si​łoją, żebyspę​dzićtenje​den wie​czórwto​wa​rzy​stwiecza​ru​ją​ce​go

męż​czy​znyipo​czućsięjakpięk​na,po​żą​da​nako​bie​ta,na​wetje​że​libyłatofik​cja.

‒Zgo​da–po​wie​dzia​ła.–Zjemztobąko​la​cję.Aleranowy​jeż​dżam.
Wca​leniebyłaprze​ko​na​na,czyod​wa​ży​ła​bysiętrzy​maćgozasło​wo.Innaspra​-

wa,czybytegochcia​ła.

ROZDZIAŁCZWARTY

Pry​wat​nypo​kójja​dal​ny,jed​noznaj​mniej​szychpo​miesz​czeńwpa​ła​cu,słu​żyłdoro​-

man​tycz​nychpo​sił​kówwedwo​je.Azizscep​tycz​niepo​pa​trzyłnaśnież​no​bia​łylnia​ny
ob​rusikre​mo​weświe​ce,rzu​ca​ją​cechy​bo​tli​weświa​tłonawy​kła​da​nebo​aze​riąścia​-
ny.Przy​pusz​czał,żeOli​viawca​leniebę​dzieza​chwy​co​na.Ni​g​dywcze​śniejniespo​-
tkałko​bie​ty,naktó​rejjegoczarniero​bił​bywra​że​nia.

Choć nie oka​za​ła się aż tak od​por​na na po​ca​łu​nek… Za​szo​ko​wa​na, po​cząt​ko​wo

drgnę​ła,jak​bychcia​łaumknąć,po​temule​głaipod​da​łamusięcał​ko​wi​cie.Możena​-
wet sama nie zda​wa​ła so​bie z tego spra​wy, że przy​cią​gnę​ła go bli​żej i roz​chy​li​ła
war​gi.Wy​czu​wałwniejszo​ku​ją​cąnie​cier​pli​wość.Ob​ser​wu​ją​cyichmiesz​kań​cysto​-
li​cyby​li​byza​sko​cze​niogrom​nymła​dun​kiemmiesz​czą​ce​gosięwtympo​ca​łun​kupo​-
żą​da​nia.

‒Jejwy​so​kość.–Słu​żą​cyza​anon​so​wałprzy​by​cieEle​ny.
Awięcjed​nakko​gośuda​łosięoszu​kać,po​my​ślałzsa​tys​fak​cją.Oli​viawe​szłado

po​ko​ju.Ciem​newło​syupię​ławkok,po​zo​sta​wia​jąckil​kaluź​nychko​smy​kówob​ra​mo​-
wu​ją​cychtwarz.Mia​łanaso​biede​li​kat​nąsre​brzy​stąsuk​nięwie​czo​ro​wąodo​pa​so​-
wa​nejgó​rzeiroz​klo​szo​wa​nejspód​ni​cy.Wy​glą​da​łare​we​la​cyj​nie,pro​mien​naipięk​-
niej​sza,niżmógłsięspo​dzie​wać.Gwał​tow​nafalapo​żą​da​niapo​zba​wi​łagotchu.

Sta​nę​łaprzednimipo​pa​trzy​łananie​gowy​zy​wa​ją​co.
‒Niejawy​bra​łamtęsuk​nię–po​wie​dzia​ła.–Zro​bi​łytoMadaiAbra.Na​wetnie

wiem,skądsięwzię​ła.

‒Za​mó​wi​łemkil​karze​czy.
‒Dlaoszust​kiczydlapraw​dzi​wejkró​lo​wej?
‒Czytoważ​ne?
‒Niewiem.–Przezmo​mentspra​wia​ławra​że​nieza​gu​bio​nej.–Towszyst​kojest

do​syćoso​bli​we.

‒Wiem.Aletymteżmoż​nasięcie​szyć.
Na​gle za​pra​gnął jej do​tknąć. Chciał się roz​ko​szo​wać ko​la​cją z pięk​ną ko​bie​tą,

aniedys​ku​to​waćooso​bli​wo​ściinie​wła​ści​wo​ściczynie​bez​pie​czeń​stwieca​łejtejsy​-
tu​acji.

‒Wy​glą​daszuro​czo.
Za​dba​nabrewunio​słasię,de​mon​stru​jącgrzecz​nezdzi​wie​nie.
‒My​ślę,żestaćcięnabar​dziejwy​szu​ka​nykom​ple​ment.
‒Na​praw​dę?
‒Sły​sza​łam,jakpo​rów​ny​wa​łeśko​bie​tędopłat​karóży.
‒Po​my​ślęoczymśsto​sow​nym–obie​cał,się​ga​jącpojejdłoń.
Skó​ręmia​łamięk​kąichłod​nąwdo​ty​ku.
‒Możeso​pellodu?
‒Tobrzmira​czejjakkry​ty​ka.
‒Cóż…‒Po​ka​załwuśmie​chubia​łezęby.–So​plesięroz​pusz​cza​ją.

Przezchwi​lęob​ser​wo​wałjejuro​czyru​mie​niec.
‒Chodź.–Ge​stemza​pro​siłjądosto​łu.–Ko​la​cjacze​ka.
‒Ja​kieświa​do​mo​ściokró​lo​wejEle​nie?–spy​ta​ła,kie​dyusie​dli.
‒Nie​ste​tynie.
‒TenKha​lil…Nieskrzyw​dzijej,praw​da?
‒Niesą​dzę.Niemapo​wo​du,zresz​tąEle​najestmo​nar​chi​nią.Jużpo​rwa​niejest

wy​star​cza​ją​co złe, a po​su​nię​cie się da​lej po​cią​gnę​ło​by za sobą mię​dzy​na​ro​do​we
kon​se​kwen​cje.

‒Praw​da–od​par​łaOli​via.–Tyl​koczyonzda​jeso​bieztegospra​wę?Mógł​bytra​-

fićprzedtry​bu​nałmię​dzy​na​ro​do​wy.

‒Ka​darjestpozajegoju​rys​dyk​cją.Przy​naj​mniejwtejchwi​li.Mójoj​ciecrzą​dził

że​la​znąręką.Lu​dzieko​cha​ligo,bobyłsil​nyiutrzy​my​wałwkra​justa​bil​ność,więc
rzad​koktood​wa​żyłsięmusprze​ci​wić.Aledaj​myspo​kójtympo​waż​nymspra​wom.

Bar​dzochciałchoćnatekil​kago​dzinza​po​mniećokło​po​tachina​pię​ciuostat​nich

ty​go​dni.

‒Nicin​ne​gonieprzy​cho​dzimidogło​wy.
‒Cóż…‒uśmiech​nąłsiępo​ro​zu​mie​waw​czo.–Możemo​gli​by​śmyzro​bićcośprzy​-

jem​ne​go?Napew​nocośby​śmywy​my​śli​li.

‒Takuwa​żasz?
‒Napew​no.–Zni​żyłgłosdozmy​sło​we​gopo​mru​kuicze​kałnajejre​ak​cję.
‒Nieflir​tujzemną–od​par​łazde​cy​do​wa​nie.–Ja​kośdotejporypo​tra​fi​łeśsiępo​-

wstrzy​mać.

Wod​po​wie​dzityl​kosięro​ze​śmiał.
‒Obo​jewie​my,żeje​steśplay​boy​em.
‒Mó​wiszotym,jak​bytobyłacho​ro​ba.
‒Bojest.Mamtyl​kona​dzie​ję,żepo​tra​fiszjąkon​tro​lo​wać,bonieza​mie​rzamzo​-

staćtwo​jązdo​by​czą.

Naj​wy​raź​niejzde​cy​do​wa​łasięnaatak,bojegopod​cho​dywy​trą​ca​łyjązrów​no​wa​-

gi.

‒Niezłośćsię,tyl​kouśmiech​nijsiędomnie.Dotejporytyl​korazsły​sza​łemtwój

śmiech.Itozda​le​ka.

‒Niewiem,oczymmó​wisz.
‒ By​łaś w kuch​ni, a ja wró​ci​łem wcze​śniej do domu. Wte​dy sły​sza​łem, jak się

śmia​łaś. – Urwał, bo jej twarz po​bla​dła, a oczy roz​sze​rzy​ło coś nie​okre​ślo​ne​go. –
Śmia​łaśsiętakswo​bod​nieira​do​śnie.By​łemcie​kawzcze​go.

‒Niepa​mię​tam.
‒Dla​cze​goni​g​dysiętaknieśmia​łaśprzymnie?
‒Możenieje​steśwy​star​cza​ją​coza​baw​ny?
Uśmiech​nąłsięsze​ro​ko.
‒Tobez​po​śred​niewy​zwa​nie.Na​resz​ciemogęsięwy​ka​zać.
‒ Wąt​pię. Je​stem tyl​ko two​ją go​spo​dy​nią. Na​wet mnie nie znasz. Po co ci mój

śmiech?

‒Jestcoś,oczympo​wi​nie​nemwie​dzieć?
‒Ra​czejnie.Pro​wa​dzębar​dzospo​koj​neży​cie.
‒Dla​cze​go?

‒Taklu​bię.
‒Ro​zu​miem,alezja​kie​gopo​wo​du?
Na​praw​dę był cie​ka​wy, dla​cze​go ko​bie​ta tak pięk​na i in​te​li​gent​na przez sześć

dłu​gichlatzaj​mo​wa​łasięjegodo​mem.

‒Dla​cze​gonie?Niekaż​dymaocho​tężyćtakjakty.
Roz​siadłsięwy​god​nie,roz​ba​wio​nyiza​in​try​go​wa​nyjejod​mo​wą.
‒Ajakjażyję?
‒Wieszdo​brze.Wiecz​naza​ba​waikaż​dejnocyinnako​bie​ta.
‒Itocisięniepo​do​ba?
‒Jacięnieosą​dzam,alesamaniechcia​ła​bymtakżyć.
‒Sko​roróż​ni​mysięwtejkwe​stii,tomożedo​ga​da​li​by​śmysięwin​nych?
‒Tozna​czy?–spy​ta​łanie​uf​nie.
Na​glewy​obra​ziłjąso​biewsa​ty​no​wejpo​ście​li,tewspa​nia​łewło​syroz​rzu​co​nena

po​dusz​ce.Wie​dział,żeniepo​wi​nientakmy​śleć,aleniepo​tra​fiłsiępo​wstrzy​mać.

Przy​nie​sio​noimpierw​szeda​nia,więcza​mil​kli.Oli​viagrzecz​niepo​dzię​ko​wa​łakel​-

ne​ro​wi.

‒Niesą​dzę,bycośpo​dej​rze​wał–po​wie​działAziz,kie​dyzamęż​czy​znąza​mknę​ły

siędrzwi.

‒Jakmó​wi​łeś,lu​dziewi​dząto,cochcązo​ba​czyć.
Za​brzmia​łotodziw​nietwar​doicy​nicz​nie.
‒Twier​dzisztaknapod​sta​wiewła​snychdo​świad​czeń?
‒Mniejwię​cej.
‒Ja​kich?–spy​tałlek​kimto​nem,aletyl​kood​wró​ci​ławzrok.
Kie​dychciałpy​taćda​lej,niedałamuszan​sy.
‒Niebę​dziesztę​sk​niłzadaw​nymży​ciem?Zaprzy​ję​cia​miiko​bie​ta​mi?–spy​ta​ła.

–Kie​dysięoże​nisziosią​dzieszwKa​da​rze,wszyst​kosięzmie​ni.

‒Chy​batak.–Za​nu​rzyłwi​de​lecwsa​łat​ce.–Aleniebędętę​sk​niłzadaw​nymży​-

ciem.–Za​sko​czo​nyswo​jąszcze​ro​ścią,uciekłwnon​sza​lan​cję.–Copew​niedo​wo​dzi,
jakije​stempłyt​ki.

Po​pa​trzy​łananie​gozna​my​słem.
‒ Ktoś tak płyt​ki nie wal​czył​by o tron. Dla​cze​go chcesz zo​stać szej​kiem? Ni​g​dy

wcze​śniejniespra​wia​łeśwra​że​niaza​in​te​re​so​wa​ne​gowła​dząwKa​da​rze.Sammó​-
wisz,żerzad​kotuby​wa​łeś.

‒Chcęczynie,tomójobo​wią​zek–od​parłpopro​stu.
‒Obo​wią​zek,któ​rymsięwcze​śniejnieprzej​mo​wa​łeś.
Wod​po​wie​dziskrzy​wiłsięza​baw​nie.
‒Słusz​nauwa​ga.Mójoj​ciecni​g​dyniechciał,że​bymzo​stałszej​kiem.By​łemjego

wiecz​nymroz​cza​ro​wa​niem.

‒Dla​cze​go?
Boko​chałKha​li​la.Na​wetwte​dy,kie​dyjużwie​dział,żeniejestjegosy​nem,na​dal

zanimtę​sk​nił,bogoko​chał.Aleniepo​tra​fiłpo​wie​dziećotymOli​vii.Niezniósł​byjej
współ​czu​cia.

‒Niezga​dza​li​śmysięwwie​luspra​wach–od​parłwy​mi​ja​ją​co.
Wciążpa​mię​tał,jakoj​cieczby​wałjegowszyst​kiepró​byzbli​że​niasiędonie​go.Pa​-

mię​tałpa​lą​cywstyd,kie​dyoj​ciecprze​py​tałgokon​sty​tu​cjiKa​da​ruwobec​no​ścica​łej

pa​ła​co​wejsłuż​by.Po​my​liłsiętyl​koraz,aleitakzo​stałbez​li​to​śniewy​szy​dzo​ny,spo​-
licz​ko​wa​nyiwy​rzu​co​nyzpo​ko​ju.

Jed​no wspo​mnie​nie z se​tek po​dob​nie że​nu​ją​cych, za​nim skoń​czył pięt​na​ście lat

iprze​spałsięzjed​nązko​bietojca.Do​pie​rowte​dyzo​ba​czył,żemoż​nażyćina​czej.
Żemoż​nasięnieprzej​mo​wać.

‒Dla​te​gotrzy​ma​łeśsięzda​le​kaodKa​da​ru?Zpo​wo​duojca?–spy​ta​ła.
‒Tak.
‒Wciążniero​zu​miem,dla​cze​gopo​sta​no​wi​łeśtuwró​cićizo​staćszej​kiem.
‒Możechcęudo​wod​nić,żeoj​ciecsięmy​lił.Żepo​tra​fiębyćdo​brymwład​cą.
‒Więctwo​jade​cy​zjajestwciążste​ro​wa​naprzezojca.Na​dalkon​tro​lu​jetwo​jeży​-

cieiwy​gry​wa.

Jejstwier​dze​niedo​tknę​łogobar​dziej,niżchciał​byprzy​znać,aleniemógłod​mó​-

wićmusłusz​no​ści.Po​zwa​lał,byoj​ciecna​wetzzagro​budyk​to​wałmu,comaro​bić,
bowciążpra​gnąłjegoak​cep​ta​cjiimi​ło​ści.

‒ Ni​g​dy się nad tym nie za​sta​na​wia​łem – po​wie​dział tak bez​tro​sko, jak tyl​ko

mógł.–Aleprzy​pusz​czam,żemaszra​cję.Wciążcho​dzionie​go.

‒Ro​zu​miem–od​par​ła.–Trud​nojestsięuwol​nićodko​goś,ktomiałtakogrom​ny

wpływnana​szeży​cie. Na​wetje​że​lipró​bu​jesztaką oso​bęigno​ro​wać,wciążpo​zo​-
sta​jeonawcen​trumtwo​je​goży​cia.Tyl​kotra​ciszczasiener​gię,usi​łu​jąconiejnie
my​śleć.

‒Mó​wiszjak​byzwła​sne​godo​świad​cze​nia–za​uwa​żył.
‒Mójoj​ciecwciążżyje,aleniekon​tak​tu​je​mysięodlat.
‒Niewie​dzia​łem.
Po​my​ślałojejojcu,ła​twymwobej​ściu,życz​li​wymmęż​czyź​niezaj​mu​ją​cymwy​so​-

kiesta​no​wi​skowdy​plo​ma​cji.

‒Toonmiciępo​le​cił–po​wie​dział,aonaprzy​tak​nę​łasztyw​no.
‒Uznałwi​docz​nie,żebyłmiwi​nienchoćtyle.
‒Wi​nien?
Po​krę​ci​łagło​wąimiałwra​że​nie,żeża​łu​jeswo​ichsłów.
‒Nie​waż​ne.Tosta​rahi​sto​ria.
Za​uwa​żyłjed​nakjakza​ci​snę​ładło​nienako​la​nach,jakścią​gnę​łysięjejrysy,aoczy

po​ciem​nia​łyodbólu.Możetahi​sto​rianiebyłaażtaksta​ra.Aniażtaknie​waż​na.

‒Daj​myspo​kójprze​szło​ściipo​mów​myoprzy​szło​ści–za​pro​po​no​wa​ła.–Za​kła​da​-

jąc,żeod​naj​dzieszEle​nęnaczas,my​ślisz,żezdo​łaszjąpo​ko​chać?

W du​chu za​prze​czył żar​li​wie. Nie był za​in​te​re​so​wa​ny mi​ło​ścią, nie za​mie​rzał

wplą​ty​waćsięwtetrud​neemo​cjeinie​po​trzeb​nekom​pli​ka​cje.Do​brzewie​dział,do​-
kądtomo​głoczło​wie​kado​pro​wa​dzić.Po​ko​chajko​goś,acięza​wie​dziealbo,cogor​-
sza,znie​na​wi​dzi.

Na szczę​ście nie był już spra​gnio​nym uczu​cia chłop​cem, tyl​ko męż​czy​zną, któ​ry

wie​dział,cze​gochce,iro​zu​miał,codonie​gona​le​ży.Mi​łośćniewcho​dzi​ławgrę.

‒Tomał​żeń​stwozróż​nychwzglę​dówod​po​wia​danamoboj​gu–od​parłwy​mi​ja​ją​-

co.

‒Nieod​po​wie​dzia​łeśnamojepy​ta​nie.
‒Le​d​wosięzna​my.Wi​dzia​łemjąza​le​d​wiedwarazy.Niemampo​ję​cia,czymógł​-

bymjąpo​ko​chać.Po​mów​myle​piejoto​bie.Todużobar​dziejin​te​re​su​ją​ce.

‒Nie​ko​niecz​nie.
‒Je​steścór​kądy​plo​ma​ty.Napew​noczę​stosięprze​pro​wa​dza​li​ście.
Kiw​nę​łagło​wą,więcpy​tałda​lej.
‒Któ​remiej​scena​zwa​ła​byśdo​mem?
‒Pa​ryż.
Po​my​ślał,żemówiojegodomu.Nicdziw​ne​go,żetapra​catyledlaniejzna​czy​ła.

Praw​do​po​dob​niebyłotomiej​sce,gdziemiesz​ka​łanaj​dłu​żej.

‒Niecho​dzimityl​koote​raz–wy​ja​śni​ła.–Miesz​ka​łamtamprzezja​kiśczasjako

dziec​ko.Cho​dzi​łamtamdopod​sta​wów​kiiza​wszemisiętampo​do​ba​ło.

‒Agdziespę​dzi​łaśna​sto​let​nielata?
‒WAme​ry​cePo​łu​dnio​wej.
‒Tammu​sia​łobyćcie​ka​wie.
Wzru​sze​niera​mion,lek​ce​wa​żą​cygestdło​ni.
‒Tobyłabar​dzomałaspo​łecz​nośćeks​pa​trian​tów.
Dziw​naod​po​wiedź.Naj​wy​raź​niejskry​wa​łaja​kiśse​kret.Po​my​ślałotam​tymśmie​-

chu,ogrze,wktó​rejdźwię​czałtonudrę​ki.Dla​cze​goskry​wa​łaswo​jeemo​cje–ra​-
dośćczyból?

Aon?Dla​cze​goskry​wałswo​je?
Żeby unik​nąć bólu. Dla​te​go obo​je prze​śli​zgi​wa​li się po po​wierzch​ni ży​cia, choć

każ​denaswójod​mien​nyspo​sób.

‒Pa​mię​tamztwo​je​gocv,żestu​dio​wa​łaśtyl​koprzezrok.
‒Je​dense​mestr–po​pra​wi​ła.–Zde​cy​do​wa​łam,żetoniedlamnie.
Jejtwarzbyłakom​plet​niebezwy​ra​zu,kost​kidło​nipo​bie​la​łeodści​ska​niawi​del​ca,

cia​łosztyw​ne.Choćku​si​łogo,bypy​taćda​lej,po​sta​no​wiłod​pu​ścić.Przy​naj​mniejna
tro​chę.

‒Dlamniechy​bateżnie.–Wzru​szyłra​mio​na​mi.–By​łemzbytza​ję​tyim​pre​zo​wa​-

niem.

Wy​raź​niejejulży​ło.
‒Jużwte​dyby​łeśplay​boy​em?
‒Chy​bamamtowge​nach.
Tomo​głabyćpraw​da,zwa​żyw​szy,ileko​bietmiałjegooj​ciec.Alepo​mi​ja​jącgeny,

toonsamwy​brałży​cieplay​boya,choćbyłopu​ste.Wy​brałjewła​śniedla​te​go.

‒Aleje​steśin​te​li​gent​ny–za​uwa​ży​ła.–Pro​wa​dziszprze​cieżwła​snąfir​mędo​rad​-

czą.

‒Popro​stumia​łemtro​chęszczę​ścia.
Zbyłkom​ple​mentwzru​sze​niemra​mion,choćwrze​czy​wi​sto​ścibyłzeswo​jejfir​my

bar​dzodum​ny.Od​kądskoń​czyłstu​dia,niewziąłodojcaanigro​sza.Niechwa​liłsię
tym ani na​wet tym, że spon​so​ro​wał or​ga​ni​za​cje po​ma​ga​ją​ce prze​śla​do​wa​nym ko​-
bie​tom i dzie​ciom w Ka​da​rze, bo nie za​mie​rzał wy​ko​rzy​sty​wać tej dzia​łal​no​ści do
bu​do​wa​niaso​biepo​pu​lar​no​ści.

Możejed​nakpo​wi​nienzro​bićtote​raz,je​że​lichciałza​cho​waćtron.
‒Aty,Oli​vio?Ni​g​dyniemy​śla​łaśoin​nymza​ję​ciu?
‒Niemaniczłe​gowby​ciugo​spo​dy​nią–od​par​ła,ajejoczyrzu​ca​łygniew​nebły​-

ski.

‒Oczy​wi​ście,żenie.Aleje​steśmło​da,in​te​li​gent​na,mo​gła​byśsiękształ​cić.

Ob​ser​wo​wałgręemo​cjinajejtwa​rzy:za​sko​cze​nie,nie​pew​ność,żal.
‒ Chcia​łam stu​dio​wać mu​zy​kę – wy​zna​ła w koń​cu nie​chęt​nie. – Ale, jak wiesz,

rzu​ci​łam.

Przy​po​mniałso​bie,jakgra​łanapia​ni​nie,ztymogrom​nymża​remina​mięt​no​ścią,

ajed​no​cze​śniewy​ra​zemroz​pa​czywoczach.

‒Niechcia​łaśdotegowró​cić?
Za​sznu​ro​wa​ławar​giiza​pa​trzy​łasięwdal.
‒Mu​zy​kaode​szła–po​wie​dzia​ławkoń​cu.–Ima​rze​nia,ita​lent.Wiem,żeniezdo​-

ła​ła​bymichod​zy​skać,więcpró​bo​wa​nieniemia​łosen​su.

Mó​wi​łarze​czo​wo,alewy​czu​wałwjejgło​siewiel​kismu​tek,któ​ryspo​wi​jałjąjak

pe​le​ry​na.Ni​g​dywcze​śniejtegonieza​uwa​żył.

Podtymchłod​nymod​da​le​niembiłozbo​la​łeser​ce.Tako​bie​tanie​ma​łowy​cier​pia​ła.

Aleco?Zja​kie​gopo​wo​du?

Bar​dzo chciał wie​dzieć, ale po​wstrzy​mał się od py​tań. Już i tak dużo mu po​wie​-

dzia​ła.Obo​jemie​liswo​jeta​jem​ni​ce,któ​rychnieza​mie​rza​lizdra​dzać.Alewy​czu​wał
wniejcośmrocz​ne​goichoćmożeniepo​win​nogotoin​te​re​so​wać,za​pra​gnąłdo​wie​-
dziećsięwię​cej.

Oli​via wpa​try​wa​ła się w ta​lerz, uni​ka​jąc ba​daw​cze​go wzro​ku swo​je​go to​wa​rzy​-

sza.Za​da​wałsta​now​czozbytwie​lepy​tań,coprzy​po​mi​na​łoroz​dra​py​wa​niesta​rych
blizn.

Nieza​mie​rza​ławra​caćdotam​tychwspo​mnień,tym​cza​semjegopy​ta​niadotego

wła​śniepro​wa​dzi​ły.

Nie my​śla​ła o se​me​strze spę​dzo​nym na uni​wer​sy​te​cie, któ​ry prze​ży​ła jak lu​na​-

tycz​ka.Niemy​śla​łaomu​zy​ce,choćkil​karazywcią​guostat​nichlatusia​dładopia​ni​-
na.Tobyłopraw​dzi​wieoczysz​cza​ją​cedo​świad​cze​nie–tro​skiizłeemo​cjeroz​my​wa​-
łysięwstru​mie​niudźwię​ków.

Po​trze​bo​wa​ła ta​kich chwil, bo przez resz​tę cza​su za​cho​wy​wa​ła nie​zmien​ny dy​-

stansdowszyst​kichiwszyst​kie​go,na​wetdowła​sne​goser​caiuczuć.

Wtenspo​sóbży​ciebyłoprost​szeibez​piecz​niej​sze.Jużrazupa​dła,przy​tło​czo​na

cię​ża​remsmut​ku,po​czu​ciawinyibóluinieza​mie​rza​łapo​zwo​lić,bytosiępo​wtó​-
rzy​ło.Bogdy​bytaciem​nośćogar​nę​łajejdu​szę,mo​gła​bysięjużni​g​dyniewy​zwo​lić.

Żyławięcwbez​piecz​nymotę​pie​niu.Trzy​ma​łaemo​cjenawo​dzyiza​do​wa​la​łasię

tąna​miast​kąpraw​dzi​we​goży​cia.

Tym​cza​sem w cią​gu kil​ku go​dzin przy​wo​ła​nych zo​sta​ło sta​now​czo zbyt wie​le

wspo​mnień.Smu​tekira​dość,po​czu​ciewinyina​dzie​ja.Azizpo​ru​szyłjądogłę​bi.Py​-
tał,roz​śmie​szał,flir​to​wałzniąwspo​sób,ja​kie​gosięniespo​dzie​wa​ła.

Są​dzi​ła,żewśrod​kujestumar​ła,aleonjąpo​ca​ło​wał,aonaoka​za​łasiębar​dzo,

wręczbo​le​śnieżywa.Nazdaw​ko​wypo​ca​łu​neknabal​ko​nieod​po​wie​dzia​łataken​tu​-
zja​stycz​nie,żegdy​bynieoko​licz​no​ści,mógł​bysięprze​obra​zićwcoświę​cej.Przez
cu​dow​nymo​mentmia​łana​dzie​jęroz​wi​nąćskrzy​dłaipo​fru​nąć,za​po​mi​na​jąc,żeży​-
ciepeł​neuczuć,cie​płaimi​ło​ściprze​mi​nę​ło.

‒Cozro​bisz,je​że​linieznaj​dzieszkró​lo​wejEle​nynaczas?–spy​ta​ła,chcącpo​ło​-

żyćkresroz​mo​wieoso​bie.

‒Po​raż​kaniewcho​dziwgrę.

‒Kha​lilza​pew​neuwa​żataksamo.
Nie za​mie​rza​ła się mie​szać do skom​pli​ko​wa​nej po​li​ty​ki Ka​da​ru, ale była tro​chę

cie​ka​wa,jakpo​to​cząsięspra​wy.Jejuwa​dzenieuszłago​ryczwgło​sieAzi​zaismu​-
tekwjegooczachzja​ki​mimó​wiłoojcuijegoprzy​bra​nymsynu,rosz​czą​cymso​bie
pra​wadotro​nu.

‒Znaszgooso​bi​ście?–spy​ta​ła.
Uśmiech​nąłsię,alewoczachmiałchłód.
‒Spo​tka​łemgokie​dyś–od​parł.–Raz.
‒Kie​dy?
‒By​łemwte​dydziec​kiem,sy​nemjed​nejzko​cha​nekojca,uwa​ża​nymzabę​kar​ta.

Oj​ciecuznałmnie,do​pie​rokie​dywy​gnałKha​li​la.Nie​zbytpo​pu​lar​nepo​su​nię​cie,jak
przy​pusz​czam.–Mó​wiłnibylek​ko,aleczu​ławagętychsłów.

‒Todla​te​golu​dziewspie​ra​jąte​razKha​li​la?
‒Za​wszegowspie​ra​li.Wy​je​chałzkra​jujakosied​mio​la​tek,alepo​zo​stałwludz​-

kichser​cach.Bied​ne,wy​gna​neksią​żąt​ko.Ajaby​łemtym,któ​ryza​jąłjegomiej​sce.
–Wciążmó​wiłlek​kimto​nem,alewzrokmiałsta​lo​wy.

‒Możetwójoj​ciecniedokoń​caprze​my​ślałswo​jąde​cy​zję.
Od​po​wie​dziąbyłscep​tycz​nyuśmie​szek.
‒Mójoj​ciecchciałmiećciast​koizjeśćciast​ko.Ana​wetnielu​biłsło​dy​czy.
‒Ko​chałKha​li​la,ajed​nakska​załgonaży​ciepozakra​jem.
‒Czę​stosięza​sta​na​wia​łem,dla​cze​gotozro​bił.Zwłasz​czażeniekrył,ja​kimby​-

łemroz​cza​ro​wa​niemwpo​rów​na​niudoKha​li​la–uśmiech​nąłsiękwa​śno.–Możedla​-
te​go,żezo​stałro​ga​czem.Alboniemógłso​bieda​ro​waćuczu​ciadosyna,któ​rynie
byłjego.Amożepopro​stuod​re​ago​wy​wałbólizłość.

Wziąłgłę​bo​kiod​dechipo​wo​liwy​pu​ściłpo​wie​trze.
‒Przy​pusz​czam,żezro​biłtenza​piswte​sta​men​cie,bochciałdaćszan​sęKha​li​lo​-

wi.

‒Aletymujejod​ma​wiasz.
Szarp​nąłsięwtył,jak​bygospo​licz​ko​wa​ła.
‒Coin​ne​gomiał​bymzro​bić?Wświe​tlepra​watojaje​stemwład​cą.
‒ A czy ty w ogó​le lu​bisz Ka​dar? – na​ci​ska​ła. – Sam mó​wi​łeś, że nie​chęt​nie tu

prze​by​wasz.Ro​bisztowszyst​kotyl​konaprze​kórojcu,aprze​cieżonnieżyje.

Zo​ba​czy​łanajegotwa​rzygniew,aleza​razza​stą​piłjąkpią​cyuśmiech.
‒Cóżzabły​sko​tli​waana​li​zapsy​cho​lo​gicz​na,pan​noEl​lis.
‒Sar​kazmtonaj​bar​dziejpry​mi​tyw​nafor​maobro​ny.Zresz​tąnietwier​dzę,żenie

za​słu​gu​jesznaty​tułszej​ka,cho​ciaż…

‒Cho​ciaż?
‒Nieje​stempew​na,czytyuwa​żasz,żeza​słu​gu​jesz–do​koń​czy​łaspo​koj​nie.
Wpa​try​wałsięwnią,od​dy​cha​jąccięż​kojakpobie​gu.Oli​viawy​trzy​ma​łajegospoj​-

rze​nie. Z jed​nej stro​ny nie ro​zu​mia​ła, dla​cze​go spro​wo​ko​wa​ła go do tej roz​mo​wy,
zdru​giejbyłaza​do​wo​lo​na,żetozro​bi​ła.

‒ Masz ra​cję – przy​znał w koń​cu. – Za​sta​na​wiam się, czy po​wi​nie​nem być szej​-

kiem.Sko​roniechcemniena​ródiniechciałmniero​dzo​nyoj​ciec…

‒Jed​nakwciążtuje​steś.
‒Kie​dypierw​szyrazprze​czy​ta​łemte​sta​mentojca,chcia​łemod​daćwła​dzęKha​li​-