KateHewitt

KsiężniczkaElena

Tłu​ma​cze​nie

Han​naUrbań​ska

ROZDZIAŁPIERWSZY

‒Cośjestnietak.
Ele​na Kar​ras, kró​lo​wa Tal​lii, le​d​wo za​re​je​stro​wa​ła głos kró​lew​skie​go ste​war​da,

kie​dyscho​dzącposcho​dachkró​lew​skie​gosa​mo​lo​tu,uj​rza​łamęż​czy​znęwciem​nym
gar​ni​tu​rzeioza​gad​ko​wymwy​ra​zietwa​rzy.

‒Kró​lo​waEle​na.Wi​tamwKa​da​rze.
‒Dzię​ku​ję.
Ukło​nił się i wska​zał na je​den z trzech uzbro​jo​nych SUV-ów za​par​ko​wa​nych na

lot​ni​sku.

‒ Bę​dzie​my pani to​wa​rzy​szyć w po​dró​ży. – Jego głos był szorst​ki, ale uprzej​my.

Od​su​nąłsię,żebyzro​bićjejmiej​sce.Ele​naru​szy​ławstro​nęsa​mo​cho​dówzunie​sio​-
nympod​bród​kiem.

Nie ocze​ki​wa​ła żad​nych spe​cjal​nych ce​re​mo​nia​łów z oka​zji jej zbli​ża​ją​ce​go się

mał​żeń​stwa z szej​kiem Azi​zem al Ba​ki​rem, ale spo​dzie​wa​ła się cze​goś wię​cej niż
kil​kuochro​nia​rzyisa​mo​cho​dówoprzy​ciem​nio​nychszy​bach.

Po​temprzy​po​mnia​łaso​bie,żeszejkAzizzpo​wo​dunie​spo​koj​nejat​mos​fe​rywKa​-

da​rzechciałutrzy​maćjejprzy​jazdwta​jem​ni​cy.Od​kądmie​siąctemuza​siadłnatro​-
nie,do​szłodokil​kuak​tównie​po​słu​szeń​stwa.Kie​dywi​dzie​lisięostat​niraz,za​pew​nił
ją,żetojużprze​szłość,alepew​nieśrod​kibez​pie​czeń​stwaniebyłynienamiej​scu.

Po​trze​bo​wa​łategomał​żeń​stwataksamojakszejk.Le​d​wiegozna​ła,spo​tka​lisię

za​le​d​wiekil​karazy,alepo​trze​bo​wa​łamężawrów​nymstop​niu,jakonpo​trze​bo​wał
żony.

Nagwałt.
‒Tędy,wa​szawy​so​kość.
Męż​czy​zna,któ​rywy​szedłjejnaspo​tka​nie,od​pro​wa​dziłjądosa​mo​cho​du.Wo​kół

nichpa​no​wa​łyciem​no​ściibyłozim​no.Otwo​rzyłprzedniądrzwiauta.Ele​naunio​sła
gło​węiza​pa​trzy​łasięnagra​fi​to​we,upstrzo​negwiaz​da​minie​bo.

‒Kró​lo​wo.
Na dźwięk prze​ra​żo​ne​go gło​su na​miest​ni​ka z kró​lew​skie​go sa​mo​lo​tu „Ka​da​ran”

ze​sztyw​nia​ła.Do​tar​łodoniej,copo​wie​działwcze​śniej;cośjestnietak.

Za​czę​łasięod​wra​cać,kie​dypo​czu​łaczy​jąśdłońnaple​cach.
‒Wsia​dajdosa​mo​cho​du,wa​szawy​so​kość.
‒Mo​men​cik–wy​mam​ro​ta​łaiuda​ła,żewy​trze​pu​jeka​mykzbuta.Zy​ska​łakil​ka

se​kund.Jejumysłogar​nę​ła pa​ni​ka,któ​rąpo​ko​na​łaczy​stą siłąwoli.Za​czę​ła in​ten​-
syw​niemy​śleć.Zja​kie​gośpo​wo​ducośpo​szłobar​dzonietak.Za​miastlu​dziAzi​zana
spo​tka​niewy​szedłjejtennie​zna​jo​my.Kim​kol​wiekbył,wie​dzia​ła,żemusisięodnie​-
gouwol​nić.Za​pla​no​waćuciecz​kę–wcią​gunaj​bliż​szychkil​kuse​kund.

‒Wa​szawy​so​kość.–Wgło​siemęż​czy​znywy​czu​łanie​cier​pli​wość.Po​ło​żyłdłońna

jejple​cach.Ele​nawzię​łagłę​bo​kiod​dech,zrzu​ci​łabutyiza​czę​łabiec.

Kie​dybie​gła,natwa​rzyczu​łaostrypia​sek.Usły​sza​łado​bie​ga​ją​cyjejzzaple​ców

dźwięk.Czy​jaśdłońchwy​ci​łająwta​liiiunio​sładogóry.

Na​wetwte​dywal​czy​ła.Ko​pa​łaiszar​pa​łasię,alemęż​czy​znabyłnie​wzru​szo​nyjak

ska​ła.Po​chy​li​łasiędoprzo​du,ob​na​ża​jączębyiusi​ło​wa​łazna​leźćod​sło​nię​tyka​wa​-
łekcia​ła,wktó​rymo​gła​bysięwgryźć.

Kop​nę​łamęż​czy​znęwko​la​no,poczympod​cię​łamunogę.Oby​dwo​jepa​dlinazie​-

mię.

Upa​dek tro​chę ją spo​wol​nił, ale pod​nio​sła się w kil​ka se​kund. Męż​czy​zna rzu​cił

sięnaniąisku​tecz​nieuwię​ziłpodcię​ża​remswo​je​gocia​ła.

‒ Po​dzi​wiam two​je​go du​cha, wa​sza wy​so​kość – wy​mam​ro​tał za​chryp​nię​tym gło​-

sem–po​dob​niejakupór.Aleoba​wiamsię,żejesttonie​uza​sad​nio​ne.

Ele​naza​mru​ga​ła,usi​łu​jącsiępo​zbyćpia​skuzoczu.Nieucie​kłazbytda​le​ko.
Męż​czy​zna prze​wró​cił ją na ple​cy i za​klesz​czył jej gło​wę. Spoj​rza​ła na nie​go

z wa​lą​cym ser​cem. Wy​glą​dał jak szy​ku​ją​ca się do sko​ku pan​te​ra. Jego oczy mia​ły
urze​ka​ją​cyod​cieńbursz​ty​nu,atwarzbyłajakwy​rzeź​bio​nadłu​tem.Ele​naczu​łacie​-
płoisiłęjegocia​ła.Byłsil​ny,au​to​ry​ta​tyw​nyinie​bez​piecz​ny.

‒ Nie mia​łaś szans, żeby do​biec to sa​mo​lo​tu – po​wie​dział zdra​dziec​ko mięk​kim

gło​sem–ana​wetje​śli,za​ło​gajestmoja.

‒Moiochro​nia​rze…
‒Prze​ku​pie​ni.
‒Ste​ward…
‒Bez​sil​ny.
Pa​trzy​łamuwoczy,usi​łu​jącpo​ko​naćstrach.
‒Kimje​steś?‒za​py​ta​ła.
Uśmiech​nąłsięzsza​leń​stwemwoczach.
‒Przy​szłymwład​cąKa​da​ru.
Na​gle sto​czył się z niej, pod​niósł i ści​snął jej nad​gar​stek. Trzy​ma​jąc jej ra​mię,

pro​wa​dziłjądosa​mo​cho​du,gdziecze​ka​łodwóchin​nychmęż​czyznwczar​nychgar​-
ni​tu​rachionie​prze​nik​nio​nychwy​ra​zachtwa​rzy.Je​denznichotwo​rzyłtyl​nedrzwi,
ajejaro​ganc​kipo​ry​wacz,kim​kol​wiekbył,ukło​niłsiękpią​co.

‒Pro​szęprzo​dem,wa​szawy​so​kość.
Spoj​rza​łanamęż​czy​znę,któ​ryob​ser​wo​wałjązroz​ba​wie​niem.
‒Po​wiedzmi,kimna​praw​dęje​steś.
‒ Już ci po​wie​dzia​łem, wa​sza wy​so​kość. Moja cier​pli​wość ma gra​ni​ce – mó​wił

uprzej​mie,aleza​gro​że​nieniemi​nę​ło.Wbursz​ty​no​wychoczachmęż​czy​znywi​dzia​ła
zim​neroz​ba​wie​nie,ależad​nejli​to​ściczywspół​czu​cia.Wie​dzia​ła,żeniemawyj​ścia.
Wsia​dła do sa​mo​cho​du. Męż​czy​zna wśli​zgnął się za nią. Ele​na usły​sza​ła trzask
zam​kaelek​trycz​ne​go.Rzu​ciłjejbutynako​la​na.

‒Mo​żeszichpo​trze​bo​wać.–Głosmiałni​skiipo​zba​wio​nyak​cen​tu,jed​nakbyło

ja​sne, że jest Ara​bem. Ka​dar​czy​kiem. Jego skó​ra mia​ła od​cień głę​bo​kie​go brą​zu,
wło​sybyłyczar​nejakatra​ment,ako​ścipo​licz​ko​weostrejakbrzy​twy.

Myśl,po​wie​dzia​ładosie​bie.Roz​są​dekbyłsil​niej​szyniżstrach.Męż​czy​znamu​siał

byćjed​nymzbun​tow​ni​ków,októ​rychmó​wiłjejAziz.Po​wie​dział,żejestprzy​szłym
wład​cą Ka​da​ru, co ozna​cza​ło, że dy​bał na jego tron. Z pew​no​ścią po​rwał ją, żeby
niedo​pu​ścićdoichślu​bu–amożeniewie​działoza​strze​że​niachza​war​tychwte​sta​-
men​cieojcaAzi​za?

Ele​nado​wie​dzia​łasięonich,kie​dykil​katy​go​dnitemupo​zna​łaAzi​zanaprzy​ję​ciu

dy​plo​ma​tycz​nym. Jego oj​ciec, szejk Ha​szem, nie​daw​no zmarł, a Aziz za​żar​to​wał
sar​do​nicz​nie,żete​razpo​trze​bu​jeżony.Ele​naniebyłapew​na,czymówise​rio,ale
jegospoj​rze​niebyłopo​waż​ne.Szefjejrady,An​dre​asMar​kos,ko​niecz​niechciałusu​-
nąćjązurzę​du.Twier​dził,żetakamło​dainie​do​świad​czo​nako​bie​taniena​da​jesię
dorzą​dze​niaiza​gro​ził,żenana​stęp​nymze​bra​niuradyTal​liizor​ga​ni​zu​jegło​so​wa​-
nie w celu oba​le​nia mo​nar​chii. Ale je​że​li mia​ła​by już wte​dy księ​cia mał​żon​ka…
Mar​kosniemógł​bysięjejpo​zbyć.

Alu​dzieuwiel​bia​liślu​by,szcze​gól​niekró​lew​skie.LudTal​liimiałdlaniejdużosym​-

pa​tii–tobyłje​dy​nypo​wód,dlaktó​re​goMar​kosniepró​bo​wałsięjejpo​zbyćwcze​-
śniej.Po​pu​lar​nośćikró​lew​skiewe​se​leumoc​ni​ły​byjejpo​zy​cję.

Byłtode​spe​rac​kikrok,aleEle​nabyłazde​spe​ro​wa​na.Ko​cha​łaswójkrajiswo​ich

lu​dziichcia​łapo​zo​staćichkró​lo​wą–zewzglę​dunanichizewzglę​dunaswo​je​go
ojca,któ​ryod​dałży​cie,żebymo​głazo​staćwład​czy​nią.

Na​stęp​ne​go ran​ka wy​sła​ła więc list do Azi​za, pro​po​nu​jąc spo​tka​nie. Przy​stał na

nie,za​tempo​spiesz​nieiszcze​rzewy​ja​śni​liso​bieswo​jeza​mia​ry.Ele​napo​trze​bo​wa​-
łamęża,żebyza​do​wo​lićswo​jąradę,na​to​miastAzizmu​siałsięoże​nićwcią​gunaj​-
bliż​szychsze​ściuty​go​dni,bynieutra​cićtro​nu.Zgo​dzi​lisięnamał​żeń​stwobezmi​ło​-
ści,zroz​sąd​ku,któ​reza​pew​ni​ło​byimpo​tom​ków,za​rów​nodlaKa​da​ru,jakidlaTal​-
lii.

Alenaj​pierwmu​siałsięod​byćślub.Ażebydotegodo​szło,mu​sia​łauciec.
Nie mo​gła się wy​do​stać z sa​mo​cho​du, więc cze​ka​ła. Ob​ser​wo​wa​ła. I po​zna​wa​ła

zwy​cza​jewro​ga.

‒Jakmasznaimię?‒za​py​ta​ła.Męż​czy​znana​wetnaniąniespoj​rzał.
‒Na​zy​wamsięKha​lil.
‒Dla​cze​gomniepo​rwa​łeś?
‒Je​ste​śmypra​wienamiej​scu,wa​szawy​so​kość.Tamod​po​wiemnawszyst​kietwo​-

jepy​ta​nia.

Niechbę​dzie.Mo​głapo​cze​kać.Za​cho​waspo​kójije​że​libę​dziemia​łaoka​zjęod​zy​-

skaćwol​ność,nieprze​ga​pijej.Mimowszyst​kostrachjejnieopusz​czał.Tenpa​ra​li​-
żu​ją​cyro​dzajstra​chuniebyłjejobcy.

Nie,tymra​zembę​dzieina​czej.Jużonasięotopo​sta​ra.Byłakró​lo​wą,na​wetje​-

że​liniemo​głaza​siąśćnatro​nie.Byłaza​rad​na,od​waż​naisil​na.Wja​kiśspo​sóbwy​-
do​bę​dziesięzkło​po​tów.Niepo​zwo​linato,żebybylebun​tow​nikznisz​czyłjejmał​-
żeń​stwo…Aniukró​ciłjejpa​no​wa​nie.

Kha​lilalBa​kirzer​k​nąłnasie​dzą​cąoboknie​goko​bie​tę.Sie​dzia​łazwy​pro​sto​wa​-

ny​miple​ca​miiunie​sio​nympod​bród​kiem,alewoczachcza​iłsięstrach.

Nie​chęt​nieprzy​znał,żeczu​jepo​dziwdlamło​dejkró​lo​wej.Jejpró​bauciecz​kibyła

nie​roz​waż​naiża​ło​sna,alerów​nieżod​waż​na,cospra​wi​ło,żepo​czułdoniejsym​pa​-
tię.Wie​dział,jaktojestbyćwięź​niem.Wie​działrów​nieżwszyst​koonie​po​słu​szeń​-
stwie.Kie​dybyłma​łymchłop​cem,samprze​cieżwie​lo​krot​nieusi​ło​wałuciecswo​je​-
mu gnę​bi​cie​lo​wi, Ab​du​lo​wi-Ha​fi​zo​wi, mimo że wie​dział, że jego wy​sił​ki speł​zną na
ni​czym.Napu​sty​niniebyłozbytwie​lubez​piecz​nychkry​jó​wekdlama​łe​gochłop​ca.
Ajed​nakpró​bo​wałiwal​czył–awal​kabyłaprzy​po​mnie​niem,żejesz​czeżyjeima

ocowal​czyć.Bli​znynajegople​cachbyłynatodo​wo​dem.

Kró​lo​waEle​naniebę​dziemia​łata​kichblizn.Nieza​mie​rzałbyćpo​są​dzo​nyozłe

trak​to​wa​nieswo​ichgo​ści,nie​za​leż​nieodtego,comy​śla​łaprze​ra​żo​namo​nar​chi​ni.
Miałtyl​koza​miartrzy​maćjąprzezczte​rydni,ażAzizbę​dziezmu​szo​nyzrzecsię
pra​wa do tro​nu i zor​ga​ni​zo​wać re​fe​ren​dum, pod​czas któ​re​go wy​bra​ny zo​sta​nie
nowyszejk.

Kha​lilmiałza​miarnimzo​stać.
Niespo​cznie,do​pó​kinieobej​mietro​nu,któ​rymusięna​le​ży.Alezdru​giejstro​ny,

ni​g​dysięniepod​da​wał.Aprzy​naj​mniejod​kądwwie​kusied​miulatjegooj​ciecwy​-
wlókł go z za​jęć, ci​snął o ostre ska​ły przed ka​dar​skim pa​ła​cem i splu​nął mu
wtwarz.„Nieje​steśmoimsy​nem”–po​wie​dział.

Byłtoostat​niraz,kie​dywi​działojca,mat​kęidom.
Kha​lil za​mknął oczy i usi​ło​wał ode​gnać bo​le​sne wspo​mnie​nia. Nie chciał te​raz

otymmy​śleć.Niechciałmy​ślećowy​ra​zieobrzy​dze​niainie​na​wi​ścinatwa​rzyuko​-
cha​ne​goojcaanioroz​dzie​ra​ją​cychwrza​skachmat​ki,kie​dyjąod​cią​ga​no.Kil​kamie​-
się​cypóź​niejumar​łazpo​wo​dunie​le​czo​nejgry​py.Niechciałmy​ślećostra​chu,któ​ry
czuł,kie​dywe​pchnię​togodofur​go​net​kiiwy​wie​zio​nonapu​sty​nię.Aniookrut​nym
uśmie​chuAb​du​la-Ha​fi​za.

Dwa​dzie​ściami​nutpóź​niejsa​mo​chódza​trzy​małsięprzypro​wi​zo​rycz​nymobo​zo​-

wi​sku,któ​reprzezostat​niepółroku,kie​dytopo​wró​ciłdoKa​da​ru,na​zy​wałdo​mem.
Otwo​rzyłdrzwi,aEle​napo​sła​łamuwy​zy​wa​ją​cespoj​rze​nie.

‒Gdziemniewy​wio​złeś?
Uśmiech​nąłsięzim​no.
‒Samazo​bacz.–Zła​pałjązanad​gar​stek.Jejskó​rabyłamięk​kaizim​na.
Wy​sia​da​jąc, po​tknę​ła się o ka​mień. Kie​dy ru​szył jej na po​moc, jej pier​si lek​ko

otar​ły się o jego klat​kę pier​sio​wą. Od daw​na nie czuł już cie​płe​go do​ty​ku ko​bie​ty
i jego cia​ło za​re​ago​wa​ło na​tych​miast, a lę​dź​wie za​pło​nę​ły po​żą​da​niem. Jej wło​sy
pach​nia​łyjakcy​try​ny.

Kha​lilod​su​nąłsięodniej.Niemiałcza​sunaamo​ry,ajuższcze​gól​nieztąko​bie​tą.
Zdru​gie​gosa​mo​cho​duwy​ło​ni​łasięjegopra​waręka,As​sad.
‒Wa​szawy​so​kość.–Ele​naod​wró​ci​łasię,aKha​liluśmiech​nąłsięzpo​nu​rąsa​tys​-

fak​cją.As​sadzwra​całsiędonie​go,niedonie​po​słusz​nejkró​lo​wej.|Mimożejesz​cze
ofi​cjal​nieniezo​stałwład​cą,ci,któ​rzybyliwo​becnie​golo​jal​ni,zwra​ca​lisiędonie​-
go,jak​byjużnimbył.

To,ilulu​dzioka​za​łomulo​jal​ność,za​sko​czy​łogo,aleteżucie​szy​ło.Szcze​gól​nieże

więk​szośćznichpa​mię​ta​łagotyl​kojakoroz​czo​chra​ne​gochłop​ca,któ​re​gowy​wle​-
czo​nozpła​czemzpa​ła​cu.Opu​ściłKa​darwwie​kudzie​się​ciulatipółrokutemuwró​-
ciłtamporazpierw​szy.Alelu​dziepa​mię​ta​li.

Pu​styn​neple​mio​na,zwią​za​nebar​dziejprzeztra​dy​cjęniżmiesz​kań​cySiy​adu,ży​-

wi​łyura​zędoszej​kaHa​sze​mazawy​mia​nężonynako​chan​kę,któ​rejniktnielu​bił,
ibę​kar​cie​gosyna.

Kie​dy Kha​lil wró​cił, ob​wo​ła​li go wład​cą ple​mie​nia jego mat​ki i za​cho​wy​wa​li się,

jak​bybyłpraw​dzi​wymszej​kiemKa​da​ru.

Mimo to Kha​lil ni​ko​mu nie ufał. Lo​jal​ność moż​na ku​pić. Mi​łość była ka​pry​śna.

Wie​działtoażna​zbytdo​brze.Moż​nali​czyćtyl​konasie​bie.

‒ Ja i kró​lo​wa Ele​na chcie​li​by​śmy się cze​goś na​pić – zwró​cił się do As​sa​da po

arab​sku.–Czyna​miotjestprzy​go​to​wa​ny?

‒Tak,wa​szawy​so​kość.
‒Wszyst​koopo​wiemcipóź​niej.Nara​ziemu​szęsięza​jąćkró​lo​wą–zwró​ciłsię

doEle​ny,któ​raroz​glą​da​łasiędo​oko​łazprze​stra​chem,wy​glą​da​jąc,jak​bysięszy​ko​-
wa​ładosko​ku.

‒Je​że​liwy​da​jecisię,żeuciek​niesz–prze​mó​wiłspo​koj​niepoan​giel​sku–tosię

my​lisz.Pu​sty​niacią​gniesięset​kimilwkaż​dymkie​run​ku,adonaj​bliż​szejoazyje​-
dziesiędzieńnawiel​błą​dzie.Na​wetje​że​liudacisięopu​ścićobóz,umrzeszzpra​-
gnie​niaalbougry​ziecięwążlubskor​pion.

Kró​lo​waEle​nanieod​po​wie​dzia​ła.Kha​lilge​stempo​ka​zał,żebypo​de​szła.
‒Chodź,na​pijsięcze​goś,ajaod​po​wiemnawszyst​kietwo​jepy​ta​nia,jakobie​ca​-

łem.

Ele​naza​wa​ha​łasię,alewie​dzia​ła,żeniemawyj​ścia.Po​ki​wa​łagło​wąipo​szłaza

męż​czy​zną.

Ele​nauważ​niero​zej​rza​łasiępoobo​zo​wi​sku.Na​mio​tytwo​rzy​łypół​ko​le.Dosłu​pa

przy przy​bu​dów​ce przy​wią​za​nych było kil​ka koni i wiel​błą​dów. Nie​sio​ny wia​trem
piachle​ciałjejnatwarz,wewło​syidoust.

Kha​lilroz​su​nąłpołyna​mio​tuiwpro​wa​dziłjądośrod​ka.Wska​załnaele​ganc​kite​-

ko​wysto​likini​skiefo​te​lezha​fto​wa​ny​mipo​dusz​ka​mi.Naze​wnątrzna​miotwy​glą​dał
skrom​nie,alewśrod​kubyłluk​su​so​wourzą​dzo​ny.Wy​po​sa​że​nieidy​wa​nybyływy​ko​-
na​nezje​dwa​biuisa​ty​ny.

‒Pro​szę,usiądź.
‒Żą​damod​po​wie​dzi.
Kha​liluśmiech​nąłsięką​ci​kiemust,alejegospoj​rze​niepo​zo​sta​łochłod​ne.
‒ Two​ja prze​ko​ra jest god​na po​dzi​wu, wa​sza wy​so​kość, ale tyl​ko do pew​ne​go

stop​nia.Sia​daj.

Ele​nawie​dzia​ła,żeniemacopo​ry​waćsięzmo​ty​kąnasłoń​ce,więcusia​dła.
‒GdziejestszejkAziz?
Najegosu​ro​wejtwa​rzypo​ja​wiłsięwy​raziry​ta​cji.Wzru​szyłra​mio​na​mi.
‒Za​kła​dam,żeAzizjestwSiy​adzieicze​kanacie​bie.
‒Ocze​ku​jemnie…
‒Tak.–Kha​lilprze​rwałjejzgra​cją.–Ju​tro.
‒Ju​tro?
‒Otrzy​małin​for​ma​cję,żetwójprzy​jazdsięopóź​ni.–Kha​lilroz​ło​żyłręce,ajego

oczybłysz​cza​łykpią​co.–Niktcięnieszu​ka,wa​szawy​so​kość.Akie​dyza​czną,bę​-
dziejużzapóź​no.

Prze​kazbyłja​sny.Ele​nastra​ci​łaod​dechimia​łamgłęprzedocza​mi,więczła​pa​ła

siękra​wę​dzisto​li​ka.Spo​koj​nie.Mu​sia​łaza​cho​waćspo​kój.

Kha​lilza​kląłpodno​sem.
‒Oczy​wi​ście,niemamnamy​ślitego,coso​biewła​śniepo​my​śla​łaś.
Spoj​rza​łananie​goiob​razza​cząłsięwy​ostrzać.Na​wetwście​kłybyłwy​jąt​ko​wo

przy​stoj​ny:szczu​płyipe​łengra​cji.Dra​pież​ny.

‒Więcmnienieza​bi​jesz.
‒Nieje​stemter​ro​ry​stąaniban​dy​tą.
‒Alepo​rwa​łeśkró​lo​wą.
Prze​chy​liłgło​wę.
‒Oba​wiamsię,żebyłotozłoko​niecz​ne.
‒ Nie wie​rzę, że ist​nie​je coś ta​kie​go – od​gry​zła się. – Za​tem co za​mie​rzasz ze

mnązro​bić?

Niebyłapew​na,czychceznaćod​po​wiedźnatopy​ta​nie,alewie​dzia​ła,żenie​świa​-

do​mość jest nie​bez​piecz​na. Le​piej znać za​gro​że​nie i wro​ga. Znaj swo​ich wro​gów
iznajsie​bie,aniebę​dzieszna​ra​żo​nananie​bez​pie​czeń​stwo.

‒Nicciniezro​bię–od​parłKha​lilspo​koj​nie.–Pozatym,żebędęciętuprze​trzy​-

my​wał,w,jakmamna​dzie​ję,kom​for​to​wychwa​run​kach.

Dona​mio​tuwszedłstraż​nikzje​dze​niem.Ele​nazer​k​nę​łanapół​mi​sekzdak​ty​la​mi,

fi​ga​mi, chle​bem i kre​mo​wy​mi so​sa​mi i od​wró​ci​ła wzrok. Nie mia​ła ape​ty​tu, poza
tymnieza​mie​rza​łasięsto​ło​waćuwro​ga.

‒Dzię​ku​ję,As​sad.–Męż​czy​znaukło​niłsięiwy​szedł.Kha​lilukuc​nąłprzyni​skim

sto​li​kuispoj​rzałnaEle​nę.Jegobursz​ty​no​weoczylśni​ły.Na​praw​dęmia​łynie​zwy​kły
ko​lor.Zeswo​imiczar​ny​miwło​sa​mi,śnia​dącerą,szczu​płymcia​łemidra​pież​nąele​-
gan​cjąprzy​po​mi​nałlam​par​taalbopan​te​rę:pięk​nyiprze​ra​ża​ją​cy.

‒Mu​siszbyćgłod​na,kró​lo​wo.
‒Nie.
‒Toprzy​naj​mniejspra​gnio​na.Napu​sty​nitrze​basięna​wad​niać.
‒Nie​bez​piecz​niejestpićwto​wa​rzy​stwiewro​ga–skon​tro​wa​łaEle​na.
Uśmiech​nąłsięlek​koipo​ki​wałgło​wązezro​zu​mie​niem.
‒ Do​sko​na​le. Za​tem na​pi​ję się pierw​szy. Za​do​wo​lo​na? – za​py​tał, od​sta​wia​jąc

szklan​kę.

Gar​dłoEle​nybyłopo​draż​nio​neprzezpiachipra​gnie​nie.Mu​sia​łasięna​pić,je​że​li

mia​łaza​miaruciec,kiw​nę​ławięcgło​wą.

Sokbyłjed​no​cze​śniesłod​kiikwa​śny,atak​żeroz​kosz​niechłod​ny.
‒Gu​awa–po​wie​działKha​lil.–Pró​bo​wa​łaśgojużkie​dyś?
‒Nie.–Ele​naod​sta​wi​łaszklan​kęiwzię​łagłę​bo​kiod​dech.–Jakdłu​goza​mie​rzasz

mnietutrzy​mać?

‒Czte​rydni.
Ele​napo​czu​ła,jakkur​czyjejsiężo​łą​dek.Zaczte​rydnimi​nieokressze​ściuty​go​-

dni,wprze​cią​guktó​rychAzizmiałsięoże​nić.Stra​cipra​wodoty​tu​łu.Kha​lilmu​siał
otymwie​dzieć.Mu​siałcze​kaćnaswo​jąszan​sę,żebyprze​jąćwła​dzę.

‒Apo​tem?–za​py​ta​ła.–Copo​tem?
‒Tonietwo​jezmar​twie​nie.
‒Coza​mie​rzaszzro​bićzemną?‒Ele​naprze​for​mu​ło​wa​łapy​ta​nie.Kha​lilroz​siadł

się wy​god​nie w ni​sko za​wie​szo​nym fo​te​lu ozdo​bio​nym włócz​ką i po​słał jej le​ni​we
spoj​rze​nie.Ele​naczu​ła,żetra​cipa​no​wa​nienadsobą.

‒Wy​pusz​częcię,oczy​wi​ście.
‒Takpopro​stu?‒Po​krę​ci​łagło​wą,zbytpeł​napo​dej​rzeń,żebyczućulgę.–Będą

cięści​gać.

‒Niesą​dzę.

‒Niemo​żesztakpopro​stupo​rwaćkró​lo​wej.
‒ A jed​nak. – Spoj​rzał na nią z na​my​słem. – In​try​gu​jesz mnie, kró​lo​wo. Mu​szę

przy​znać,żeza​sta​na​wia​łemsię,kogozde​cy​do​wałsiępo​ślu​bićAziz.

‒Za​do​wo​lo​ny?‒od​gry​złasię.Głu​pia.Cozjejspo​ko​jemiopa​no​wa​niem?Jejpa​-

no​wa​nie sta​ło pod zna​kiem za​py​ta​nia; na​praw​dę mia​ła za​miar wszyst​ko prze​kre​-
ślić?

Alemożejużdotegodo​szło?
Kha​liluśmiech​nąłsiębla​do.
‒Wżad​nymwy​pad​ku.
Spoj​rzałjejwoczy.
‒Iniebędęza​do​wo​lo​ny–cią​gnął–do​pó​kiniezo​sta​nęwład​cąKa​da​ru.
‒Czy​lije​steśjed​nymzbun​tow​ni​ków,októ​rychmó​wiłAziz.
Jegooczyza​pło​nę​łyzło​ścią,alepo​wo​lipo​ki​wałgło​wą.
‒Natowy​glą​da.
‒Dla​cze​gototymiał​byśza​siąśćnatro​nie?
‒Adla​cze​goAziz?
‒Po​nie​ważjestdzie​dzi​cem.
Kha​lilod​wró​ciłwzrok.
‒Znaszhi​sto​rięKa​da​ru,wa​szawy​so​kość?
‒Czy​ta​łamconie​co–od​par​ła,cho​ciażtakna​praw​dęjejzna​jo​mośćhi​sto​riitego

kra​ju była co naj​wy​żej po​bież​na. Nie mia​ła zbyt wie​le cza​su na po​zna​nie hi​sto​rii
swo​je​goprzy​szłe​gomał​żon​ka.

‒Czywie​dzia​łaś,żekie​dyśbyłtospo​koj​ny,do​stat​nikraj,któ​ryza​cho​wałnie​za​-

leż​ność,na​wetkie​dyinnekra​jeznaj​do​wa​łysiępodwro​gąoku​pa​cją?

‒Tak.–Azizwspo​mniałotym,po​nie​ważspra​wamia​łasiępo​dob​niezjejwła​snym

kra​jem.Tal​liabyłamałąwy​spąnaMo​rzuEgej​skim,le​żą​cąpo​mię​dzyTur​cjąiGre​-
cją.Przezty​siąclatcie​szy​łasięspo​koj​ny​mi,nie​za​leż​ny​mirzą​da​mi.

Aonamia​łaza​miarsięupew​nić,żetakpo​zo​sta​nie.
‒Tobyćmożewieszrów​nież,żeszejkHa​szemstałsięza​gro​że​niemdlaKa​da​ru

przezswójnie​zwy​kłyte​sta​ment?‒Zwró​ciłsiękuniej,uniósłbrwiiuśmiech​nąłsię
szel​mow​sko.

Ele​nazo​rien​to​wa​łasię,żejejspoj​rze​nienie​ustan​niewę​dru​jekujegoza​ska​ku​ją​co

peł​nym i kształt​nym ustom. Zmu​si​ła się, żeby ode​rwać od nich wzrok i spoj​rza​ła
Kha​li​lo​wiwoczy.Niebyłosen​suuda​waćgłu​piej.

‒Ow​szem,mamświa​do​mośćdziw​nychżą​daństa​re​goszej​ka.Dla​te​goprzy​je​cha​-

łam,żebywyjśćzaszej​kaAzi​za.

‒Niezmi​ło​ści?‒Kha​lilza​py​tałsar​ka​stycz​nie,aEle​naze​sztyw​nia​ła.
‒Tochy​banietwo​jaspra​wa.
‒Bio​rącpoduwa​gęto,żeje​steśtunamojeżą​da​nie,chy​bajed​nakmoja.
Za​ci​snę​ławar​giinieod​po​wie​dzia​ła.Ka​dar​czy​cywie​rzy​li,żecho​dziomi​łość,cho​-

ciażaniona,aniAziznicta​kie​goniepo​wie​dzie​li.

‒ Ach, ro​zu​miem, od​ma​wiasz skła​da​nia ze​znań – oznaj​mił Kha​lil mięk​ko. – Wi​-

dzisz,wy​cho​wa​łemsięwAme​ry​ce.Nieje​stembar​ba​rzyń​cą,zaktó​re​gomnieuwa​-
żasz.

Skrzy​żo​wa​łara​mio​na.

‒Jesz​czenicminieudo​wod​ni​łeś.
‒ Nie? A jed​nak sie​dzisz so​bie tu​taj, w wy​god​nym fo​te​lu i pi​jesz sok. Cho​ciaż

przy​kromi,żezro​bi​łaśso​biekrzyw​dę–Ztro​skąwska​załnajejpo​ha​ra​ta​neko​la​no.
–Damcipla​ster.

‒Niepo​trze​bu​ję.
‒Wta​kieza​dra​pa​nienapu​sty​niszyb​komożesięwdaćin​fek​cja.Wy​star​czyzia​-

ren​kopia​skuiza​nimsięobej​rzysz,jużmaszza​ka​że​nie.–Po​chy​liłsiękuniejiprzez
chwi​lęsu​ro​wośćjegotwa​rzyichłódwoczachustą​piłmiej​scacze​muś,cowy​glą​da​ło
nie​maljakła​god​ność.

‒Niebądźgłu​pia,wa​szawy​so​kość.Ro​zu​miempo​trze​bęwal​ki,alewy​kłó​ca​jącsię

zemnąota​kiebła​host​ki,mar​nu​jesztyl​koener​gię.

Prze​łknę​ła.Wie​dzia​ła,żemara​cję.Nie​przy​ję​cieopie​kime​dycz​nejbyłoma​łost​ko​-

we,dzie​cin​neigłu​pie.Po​ki​wa​łagło​wą,aKha​lilwstałiwy​szedł,żebypo​roz​ma​wiać
zjed​nymzestraż​ni​kówsto​ją​cychnaze​wnątrz.

Ele​na sie​dzia​ła z za​ci​śnię​ty​mi pię​ścia​mi i wa​lą​cym ser​cem. Kil​ka mi​nut póź​niej

Kha​lilwró​ciłzeszmat​ką,mi​skąwodyima​ścią.

‒Pro​szę.
Kujejza​sko​cze​niuuklęk​nął.
‒Zro​biętosama.
Spoj​rzałnaniąbłysz​czą​cy​miocza​mi.
‒Alewte​dyod​mó​wi​ła​byśmitejprzy​jem​no​ści.
Wstrzy​ma​ła od​dech i ze​sztyw​nia​ła, kie​dy uniósł brzeg su​kien​ki nad jej ko​la​no.

Jegopal​cele​d​wiemu​snę​łyjejnogę,alemimotopo​czu​łasięjakpo​ra​żo​naprą​dem.
Kha​lilostroż​niezwil​żyłszmat​kęiprzy​ło​żyłdoza​dra​pa​nia.

‒Chy​bawy​star​czy–po​wie​dzia​łasztyw​noiusi​ło​wa​łaod​su​nąćnogę.
Uniósłtub​kęzma​ścią.
‒Śro​dekod​ka​ża​ją​cy.Bar​dzoważ​ne.
Za​zgrzy​ta​łazę​ba​miiniepo​ru​szy​łasię,kie​dypo​sma​ro​wałjejko​la​noma​ścią.Tro​-

chęszczy​pa​ło,alejesz​czegor​szebyłoto,jakre​ago​wa​łanajegodo​tyk.

Totyl​kood​ru​cho​ware​ak​cja,mó​wi​łaso​bie,kie​dyKha​lilokręż​ny​miru​cha​miob​my​-

wałjejko​la​no.

Je​dy​ne, cze​go tak na​praw​dę chcia​ła, to uciec od tego męż​czy​zny i jego pla​nów

znisz​cze​niajejmał​żeń​stwa.Tobyłjejje​dy​nycel.

ROZDZIAŁDRUGI

Kha​lilpo​czuł,jakcia​łoEle​nyre​agu​jenajegodo​tyk,iza​cząłsięza​sta​na​wiać,dla​-

cze​gouparłsię,żebyopa​trzyćjejko​la​no.Od​po​wiedźoczy​wi​ściebyłairy​tu​ją​copro​-
sta: po​nie​waż chciał jej do​tknąć. Po​nie​waż, na krót​ką chwi​lę, po​żą​da​nie wy​gra​ło
zroz​sąd​kiem.

Jejskó​rabyłagład​kajakje​dwab.Kie​dyostat​nirazdo​ty​kałko​bie​ce​gocia​ła?Na

pew​nonieprzezsie​demlatspę​dzo​nychwLe​giiCu​dzo​ziem​skiej.

Oczy​wi​ście kró​lo​wa Ele​na była ostat​nią oso​bą, o któ​rej po​wi​nien my​śleć w ten

spo​sób. Nie miał za​mia​ru do​dat​ko​wo kom​pli​ko​wać wy​jąt​ko​wo już de​li​kat​nej sy​tu​-
acjidy​plo​ma​tycz​nej.Po​rwa​niegło​wypań​stwabyłory​zy​kiem,naktó​remu​siałsięna​-
ra​zić.Je​dy​nymspo​so​bemnazmu​sze​nieAzi​zadozor​ga​ni​zo​wa​niare​fe​ren​dumbyło
po​zba​wie​niegotro​nu,cozko​leimo​głosięstaćtyl​kowwy​pad​ku,gdy​bydoślu​bunie
do​szło.

Te​sta​ment jego ojca był idio​tycz​nym przy​kła​dem praw​ni​czych sztu​czek, któ​re

uka​za​łygojakookrut​ne​godyk​ta​to​ra,któ​rymna​praw​dębył.Czychciałuka​raćoby​-
dwusy​nów?Amożewswo​ichostat​nichdniachrze​czy​wi​ściepo​czułwy​rzu​tysu​mie​-
niapotym,jakpo​trak​to​wałpier​wo​rod​ne​go?Ni​g​dysiętegoniedo​wie,aleza​mie​rzał
wy​ko​rzy​staćoka​zjędoprze​ję​ciawła​dzy,któ​ramusięna​le​ża​ła.

‒Pro​szę.–Kha​lilopu​ściłjejspód​ni​cę.–Wi​dzę,żejestpo​dar​ta.Prze​pra​szam.Za​-

pew​nięcinoweubra​nia.

Wpa​try​wa​łasięwnie​gotak,jakob​ser​wu​jesięwro​ga:szu​ka​jącsła​bychpunk​tów.

Żad​nychniewy​pa​trzy​ła,aleKha​lilsko​rzy​stałztejoka​zji,byijejsięprzyj​rzeć.Była
ślicz​na.Mia​łakre​mo​wąskó​rę,aoczyocięż​kichpo​wie​kachbyłysza​reiupstrzo​ne
zło​ty​mi cęt​ka​mi. Wło​sy mia​ła gę​ste, ciem​ne i błysz​czą​ce, mimo że były po​tar​ga​ne
iza​piasz​czo​ne.

Spoj​rzał na jej usta, peł​ne, ró​żo​we i per​fek​cyj​ne. Ide​al​ne do po​ca​łun​ków. Kha​lil

wstał.

‒Mu​siszbyćgłod​na,wa​szawy​so​kość.Po​win​naścośzjeść.
‒Nieje​stemgłod​na.
‒Jakchcesz.–Urwałso​bieka​wa​łekchle​ba.–Cie​ka​wimnie,dla​cze​gozgo​dzi​łaś

sięwyjśćzaAzi​za.Niecho​dziobo​gac​two.Tal​liajestza​moż​nymkra​jem.Niecho​dzi
teżowła​dzę,wkoń​cujużje​steśkró​lo​wą.Ijakjużusta​li​li​śmy,niecho​dziomi​łość.

‒Możecho​dzi.–Jejgłosbyłni​skiiprzy​jem​niechra​pli​wy.Nieugię​łasiępodjego

spoj​rze​niem.Kha​liluśmiech​nąłsię.

‒Niewy​da​jemisię,wa​szawy​so​kość.My​ślę,żeprzy​sta​łaśnato,po​nie​ważcze​-

gośpo​trze​bu​jesz.Za​sta​na​wiamnietyl​ko,cotojest.Twoilu​dziecięko​cha​ją.Twój
krajjestspo​koj​ny.Coskło​ni​łociędowyj​ściazauzur​pa​to​ra?

‒My​ślę,żetotyje​steśuzur​pa​to​rem,Kha​lil.
‒Nie​ste​ty,nieje​steśje​dy​na.Aleprze​ko​naszsię,żejestina​czej.
Przyj​rza​łamusię.

‒Na​praw​dęwie​rzysz,żemaszpra​wodotro​nu?
Ści​snę​łogowżo​łąd​ku.
‒Je​stemtegope​wien.
‒Aledla​cze​go?Azizjestje​dy​nymsy​nemszej​kaHa​sze​ma.
Mimożeprzy​zwy​cza​iłsiędotegotypuoskar​żeń,toza​sły​sza​nezjejustza​bo​la​ło

moc​niej.Po​czułzna​jo​mąfalęwście​kło​ści.Uśmiech​nąłsięlo​do​wa​to.

‒Możepo​win​naśzro​bićso​biepo​wtór​kęzhi​sto​riiKa​da​ru.Bę​dzieszmia​łanato

mnó​stwocza​supod​czaspo​by​tuwobo​zo​wi​sku.–Byłjed​nakświa​dom,żeni​cze​gota​-
kie​go nie znaj​dzie w żad​nych książ​kach. Jego oj​ciec zro​bił wszyst​ko, żeby usu​nąć
jegoist​nie​niezhi​sto​rii.

Wciążpa​trzy​łamuwoczy.
‒Aje​że​linieży​częso​bietuzo​stać?
‒Oba​wiamsię,żetwo​jaobec​nośćtu​tajniepod​le​gane​go​cja​cjom.Aleza​pew​niam

cię,żeza​pew​ni​myciwszel​kiewy​go​dy.

Zgra​cjąwsta​łazkrze​sła.
‒Niemo​żeszmnieza​trzy​mać.
Uśmiech​nąłsię.Byłomujejnie​malżal.
‒Prze​ko​naszsię,żemogę.
‒Azizko​gośpomniewy​śle.Lu​dziebędąmnieszu​kać.
‒Ju​tro.Dotegocza​suznik​nąwszel​kieśla​dy.–Zer​k​nąłnawej​ściedona​mio​tu.–

Brzmi,jak​bysięzbie​ra​łonabu​rzę.

Ele​napo​wo​lipo​krę​ci​łagło​wą.
‒Jakcisiętouda​ło?Prze​ka​zaćmufał​szy​wąwia​do​mośćiprze​ko​naćpi​lo​ta,żeby

wy​lą​do​wałgdziein​dziej?

‒Niewszy​scysąlo​jal​niwo​becAzi​za.Takwła​ści​wie,topozaSiy​ademniemawie​-

lupo​plecz​ni​ków.Wiesz,żeoddzie​ciń​stwaprzy​jeż​dżadokra​jutyl​konakil​kadni?

‒Wiem,żejestbar​dzolu​bia​nynaeu​ro​pej​skichdwo​rach.
‒ Chy​ba w kó​łecz​kach wza​jem​nej ad​o​ra​cji. Play​boy dżen​tel​men nie jest tu zbyt

po​pu​lar​ny.

OczyEle​nyroz​bły​sły.
‒Toidio​tycz​neprze​zwi​skonada​łymuta​blo​idy.
Kha​lilwzru​szyłra​mio​na​mi.
‒Ajed​naksięprzy​ję​ło.
Aziz.Eu​ro​pej​skiplay​boyspę​dza​ją​cyczasnaprzy​ję​ciachipo​lachgol​fo​wych.Kha​-

lilwie​dział,żepro​wa​dzirów​nieżbiz​nes;roz​po​cząłja​kieśprzed​się​wzię​ciefi​nan​so​-
we,któ​reprzy​no​si​łozy​ski,na​wetje​że​libyłotyl​kopre​tek​stemdoba​lo​wa​niapoEu​-
ro​pieiuni​ka​niawła​sne​gokra​ju.

AzizniedbałoKa​dar.Nieza​słu​gi​wałnato,byrzą​dzić,na​wetgdy​bybyłpra​wo​wi​-

tymdzie​dzi​cem.

‒Nie​za​leż​nieodtego,ja​kiemaszzda​nieoAzi​zie,niemo​żeszso​bie,ottak,po​-

rwaćkró​lo​wej–oznaj​mi​łazdum​nieza​dar​tympod​bród​kiem.–Je​że​lichceszsięwy​-
co​fać,te​razmaszoka​zję.Uwol​nijmnie,aniewnio​sęoskar​że​nia.

Kha​lilukryłszcze​reroz​ba​wie​nie.
‒Jak​żewspa​nia​ło​myśl​nieztwo​jejstro​ny.
‒Niechceszsięzna​leźćprzedtry​bu​na​łem–na​ci​ska​ła.–Jakmo​żeszzo​staćszej​-

kiem,je​że​lido​pu​ści​łeśsięprze​stęp​stwa?Wy​wo​ła​łeśmię​dzy​na​ro​do​wykon​flikt.Od​-
po​wieszzato.

‒Niewmoimkra​ju.
‒Awięcwmoim.My​ślisz,żemojarada,moilu​dzieda​ru​jącipo​rwa​niekró​lo​wej?
Wzru​szyłra​mio​na​mi.
‒Je​steśje​dy​nieprze​trzy​my​wa​na,wa​szawy​so​kość,cojestko​niecz​no​ścią.Asko​ro

Azizjestuzur​pa​to​rem,po​win​naśbyćmiwdzięcz​na,żeniepo​zwa​lamcinapo​peł​nie​-
niebłę​du.

‒Wdzięcz​na!–Wjejoczachbyłazłość.–Acoje​że​litwójplansięniepo​wie​dzie?
Uśmiech​nąłsięchłod​no.
‒Niedo​pusz​czamdosie​bieta​kiejmoż​li​wo​ści.
Po​krę​ci​łagło​wą.Jejoczyprzy​po​mi​na​łymuod​bi​cieza​cho​dusłoń​cawta​fliwody.
‒Niemo​żesztegozro​bić.Lu​dzie…Do​wód​cytakniero​bią!
‒Tocoin​ne​go.
‒Alechy​banieażtak?‒Po​krę​ci​łagniew​niegło​wą.–Je​steśsza​lo​ny.
Znówogar​nę​łagofu​ria,alewziąłgłę​bo​kiod​dech.
‒ Nie, wa​sza wy​so​kość, nie je​stem sza​lo​ny. Zde​ter​mi​no​wa​ny. Już póź​no. My​ślę,

żepo​win​naśsięudaćdoswo​jejkwa​te​ry.Maszwła​snyna​miot,awnim,jakjużmó​-
wi​łem, za​pew​nio​no ci wszel​kie udo​god​nie​nia. – Ob​na​żył zęby w uśmie​chu. – Mam
na​dzie​ję,żeKa​darcisięspodo​ba.

Ele​naspa​ce​ro​wa​łapoele​ganc​kimna​mio​cie,doktó​re​goAs​sadod​pro​wa​dziłjągo​-

dzi​nę temu. Kha​lil miał ra​cję, były w nim wszel​kie udo​god​nie​nia: w prze​stron​nym
na​mio​cie było po​dwój​ne łóż​ko na drew​nia​nym pod​wyż​sze​niu i z mięk​kim ma​te​ra​-
cem, na któ​rym pię​trzy​ły się je​dwab​ne i sa​ty​no​we po​dusz​ki. Były rów​nież krze​sła
te​ko​weisza​fanaubra​nia,któ​rychniemia​ła.Czyprzy​nie​ślijużzsa​mo​lo​tujejba​-
gaż? Wąt​pi​ła w to. Nie, żeby mia​ła zbyt dużo rze​czy. Za​mie​rza​ła zo​stać tyl​ko na
trzydni:ci​chace​re​mo​nia,szyb​kimie​siącmio​do​wyipo​wrótdoTal​liizAzi​zem.

Te​raznicztego.Oileniktjejnieura​tu​jealbonieudajejsięuciec–aoby​dwie

opcjewy​da​wa​łysięmałopraw​do​po​dob​ne–jejmał​żeń​stwozAzi​zemzo​sta​łoprze​-
kre​ślo​ne.Je​że​liAziznieoże​nisięwprze​cią​gusze​ściuty​go​dniodśmier​ciojca,bę​-
dziezmu​szo​nyzrzecsięko​ro​ny.Niebę​dziejużpo​trze​bo​wałEle​ny,alenie​ste​tyona
bę​dziepo​trze​bo​wa​łajego.

Wciąż po​trze​bo​wa​ła męża, księ​cia mał​żon​ka i to jesz​cze przed ze​bra​niem rady

wprzy​szłymmie​sią​cu.

Ele​naza​pa​dłasięnaha​fto​wa​nymkrze​śleiopar​łagło​węwdło​niach.Na​wette​raz

niemo​głauwie​rzyćwto,cosiędzia​ło,żezo​sta​łapo​rwa​na.

Cho​ciażwła​ści​wiedla​cze​go?Czyżnieprzy​da​rzy​łojejsięjużwszyst​ko,conaj​gor​-

sze?Przedocza​mipo​ja​wiłjejsięwi​dokeks​plo​zjiiwspo​mnie​niecię​ża​ruzwłokojca
naswo​imcie​le.

Ana​wetpotymwszyst​kim,odmo​men​tu,kie​dyza​sia​dłanatro​nie,niespo​ty​ka​ło

jej nic prócz se​rii po​ra​żek. Rada Tal​lii, do​wo​dzo​na przez Mar​ko​sa i peł​na wy​nio​-
słych,świę​tosz​ko​wa​tychmęż​czyznchcia​łaod​su​nąćjąodwła​dzy,amożena​wetsię
jejpo​zbyć.Niechcie​li,żebyTal​liąrzą​dzi​łamło​dasa​mot​nako​bie​ta.Ona.

To nie mo​gło się tak skoń​czyć. I to tyl​ko dla​te​go, że ja​kiś sza​lo​ny bun​tow​nik

uznał,żetojemuna​le​żysiętron.

Acz​kol​wiek,coEle​namu​sia​łaprzy​znać,Kha​lilniewy​da​wałsięsza​lo​ny.Byłupo​-

rząd​ko​wa​ny i cał​ko​wi​cie prze​ko​na​ny o swo​jej ra​cji. Ale nie mógł być pra​wo​wi​tym
dzie​dzi​cem. I czy na​praw​dę wy​da​wa​ło mu się, że może sprząt​nąć Azi​zo​wi tron
sprzed nosa? Kie​dy nie po​ja​wi się w Siy​adzie, a dy​plo​ma​ta, któ​ry jej to​wa​rzy​szył,
ude​rzy na alarm, Aziz za​cznie jej szu​kać. I znaj​dzie ją. Był rów​nie zde​spe​ro​wa​ny
jakona.

Cho​ciaż, zwa​żyw​szy na to, że była uwię​zio​na na środ​ku pu​sty​ni, znaj​do​wa​ła się

wnie​cobar​dziejroz​pacz​li​wejsy​tu​acji.

Zda​łaso​biena​glespra​węztego,żemógłso​biepo​szu​kaćin​nej.Adla​cze​gonie?

Wi​dzie​lisięza​le​d​wiekil​karazywży​ciu.Mał​żeń​stwobyłojejpo​my​słem.Wciążmiał
szan​sęko​gośso​biezna​leźć,choć,rze​czy​wi​ście,mu​siałdzia​łaćszyb​ko.

CzyKha​lilwziąłtopoduwa​gę?Conibymia​łopo​wstrzy​maćAzi​zaprzedpo​ślu​bie​-

niemko​go​kol​wiek,żebyspeł​nićży​cze​nieswo​je​goojca?

Mu​sia​ła po​mó​wić z Kha​li​lem i prze​ko​nać go, żeby ją uwol​nił. To była jej je​dy​na

szan​sa.

Ele​naru​szy​łakuwej​ściudona​mio​tuiwy​szłanaze​wnątrz.Na​tych​miastzo​sta​ła

jed​nak za​trzy​ma​na przez stra​że. Spoj​rza​ła na ich twa​rze bez wy​ra​zu i ka​ra​bi​ny
iunio​słapod​bró​dek.

‒Chcęmó​wićzKha​li​lem.
‒Jestza​ję​ty,wa​szawy​so​kość.
‒Czymśważ​niej​szymniżzdo​by​wa​nietro​nu?Wiem,żechciał​bytousły​szeć.Mam

in​for​ma​cje,któ​remogąmiećwpływnajego…za​mia​ry.

Naochro​nia​rzachniezro​bi​łotowięk​sze​gowra​że​nia.
‒Pro​szęwra​caćdona​mio​tu,wa​szawy​so​kość.Zbie​rasięwiatr.
‒Po​wiedz​cieKha​li​lo​wi,żemusizemnąpo​roz​ma​wiać–spró​bo​wa​łarazjesz​cze.–

Po​wiedz​ciemu,żenieroz​wa​żyłwszyst​kichopcji.

Je​denzochro​nia​rzypo​ło​żyłjejdłońnara​mie​niu.
‒Niedo​ty​kajmnie.
‒Zewzglę​dunatwo​jebez​pie​czeń​stwo,na​le​gam,byśwró​ci​ładona​mio​tu,wa​sza

wy​so​kość.–Ztymisło​wywe​pchnąłjądona​mio​tu,jak​bybyłamałądziew​czyn​kąod​-
pro​wa​dzo​nązara​międopo​ko​ju.

Kha​lilsie​działprzysto​lewswo​imna​mio​cie,pal​cemza​zna​cza​jącdro​gęzobo​zudo

Siy​adu.Trzy​stamildozwy​cię​stwa.

Nie​chęt​niespoj​rzałnarógmapy,naktó​rejprzed​sta​wio​nebyłowro​giete​ry​to​rium

pu​styn​ne,za​miesz​ki​wa​neprzezko​czow​ni​czeple​mięjegomat​ki.

Wie​dział,żepośmier​ciAb​du​la-Ha​fi​zalu​dziejegomat​kiuzna​ligozapra​wo​wi​te​go

wład​cęKa​da​ru.Jed​nakmimożeob​wo​ła​ligoszej​kiem,niepo​wró​ciłdonichjesz​cze.

Niemógłsięzmu​sićdopo​wro​tuwstro​ny,któ​rebyłymiej​scemjegoudrę​kiprzez

trzydłu​gielata.

Ści​snę​łogowżo​łąd​ku,kie​dyprzedocza​mipo​ja​wi​łamusięokrut​natwarzAb​du​la-

Ha​fi​zaijegokpią​cyuśmiech.

‒Ko​bie​tachcia​łaroz​ma​wiać.
Kha​lilode​rwałwzrokodmapyizo​ba​czyłAs​sa​dasto​ją​ce​goprzywej​ściudona​mio​-

tu.

‒Kró​lo​waEle​na?Aoczym?
‒Mówi,żemain​for​ma​cje.
‒Ja​kiein​for​ma​cje?
As​sadwzru​szyłra​mio​na​mi.
‒Ktowie?Jestzde​spe​ro​wa​naipew​niekła​mie.
Kha​lilpo​stu​kałpal​ca​miwstół.
‒War​tosiędo​wie​dzieć,ococho​dzi–po​wie​działpona​my​ślę.–Po​mó​więznią.
‒Mamjąwe​zwać?
‒Nie,nietrze​ba.Pój​dędojejna​mio​tu.–Kha​lilwstałzfo​te​la,igno​ru​jąctodziw​-

ne,ra​do​sneocze​ki​wa​nie.

Kie​dydo​tarłdojejna​mio​tu,oka​za​łosię,żeEle​nabie​rzeką​piel.
Na​wet z da​le​ka Kha​lil wi​dział jej drże​nie i strach. Ogar​nął go wstyd i od​wró​cił

się.

‒ Wy​bacz. Nie wie​dzia​łem, że się ką​piesz. Po​cze​kam na ze​wnątrz. – Wy​szedł

zna​mio​tu.Straż​ni​cyze​bra​lisię,bygooto​czyć,aleKha​lilpo​krę​ciłgło​wąiod​pra​wił
ich.Po​żą​da​niewciążwnimpul​so​wa​ło.Skrzy​żo​wałra​mio​naisiłąwoliode​pchnąłod
sie​bietezdra​dziec​kieuczu​cia.

Jed​nakbezwzglę​dunato,jakbar​dzopró​bo​wał,niemógłwy​rzu​cićzumy​słuob​ra​-

zuide​al​ne​gocia​łaEle​ny.

Pokil​kumi​nu​tach,któ​rezda​wa​łysiętrwaćwiecz​ność,usły​szałja​kiśsze​lestipo​-

ja​wi​łasięEle​nawbia​łymszla​fro​ku,któ​ry,dzię​kiBogu,za​kry​wałjąodstópdogłów.

‒Mo​żeszwejść.–Głosmia​łaza​chryp​nię​ty,apo​licz​kiza​ró​żo​wio​ne.Cho​ciażKha​-

lilniewie​dział,czytozewzglę​dunatem​pe​ra​tu​rę,czyteżichnie​ocze​ki​wa​nespo​-
tka​nie.

Wkro​czyłdona​mio​tu.Ele​nazdą​ży​łazro​bićod​wrótnadru​giko​niecpo​miesz​cze​-

nia.Mie​dzia​nawan​nasta​łamię​dzynimini​czymgra​ni​ca.

‒Prze​pra​szam–po​wie​działKha​lil.–Niewie​dzia​łem,żesięką​piesz.
‒Jużmó​wi​łeś.
‒Niewie​rzyszmi?
‒Dla​cze​gomamwie​rzyćwja​kie​kol​wiektwo​jesło​wa?Dotejporynieza​cho​wy​-

wa​łeśsięzbytho​no​ro​wo.

Kha​lil ze​brał się w so​bie. Reszt​ki po​żą​da​nia ule​cia​ły pod jej su​ro​wym spoj​rze​-

niem.

‒Aczypo​zwo​le​nienato,bymoimkra​jemrzą​dziłuzur​pa​tor,świad​czyoho​no​rze?
‒Uzur​pa​tor?‒Po​krę​ci​łagło​wązdrwią​cymnie​do​wie​rza​niem.Kil​kako​lej​nychko​-

smy​kówucie​kłozjej koka.Kha​lilpo​czułna​gle ab​sur​dal​nąpo​trze​będo​tknię​ciajej
iod​gar​nię​ciajejwło​sówztwa​rzy.Za​miasttegoza​ci​snąłdłońwpięść.

‒Azizniemapra​wadotro​nu.
‒Nicmnietonieob​cho​dzi!‒za​wo​ła​ła.Wjejgło​sieza​brzmia​łade​spe​ra​cja.Kha​-

lilpo​czuł,jakmiej​scesen​ty​men​tówzaj​mu​jede​ter​mi​na​cja.Oczy​wi​ście,żejejtonie
ob​cho​dzi​ło.

‒ Zda​ję so​bie z tego spra​wę, wa​sza wy​so​kość – od​parł. – Cho​ciaż to, dla​cze​go

maszza​miargopo​ślu​bić,wciążpo​zo​sta​jedlamnieta​jem​ni​cą.Możecho​dziowła​-
dzę? – Na pew​no usły​sza​ła po​gar​dę w jego gło​sie. Wy​da​ła z sie​bie tyl​ko znu​żo​ny

śmiech.

‒Wła​dza?Pew​niemoż​natotakująć.–Za​mknę​łanachwi​lęoczy.Kie​dyjeotwo​-

rzy​ła,Kha​liluj​rzałwnichroz​pacz.–Mamnamy​ślito,żena​praw​dęmnietoniein​-
te​re​su​je. Ro​zu​miem, że ten kon​flikt jest dla cie​bie istot​ny, ale prze​trzy​my​wa​nie
mnieniccinieda.

‒ Dla​cze​go tak uwa​żasz?- Po​nie​waż Aziz może so​bie po​ślu​bić ko​goś in​ne​go.

Wciążmanatoczte​rydni.

‒Je​stemtegoświa​dom.–Kha​lilprzyj​rzałjejsięuważ​nie.Woczachwciążcza​ił

sięból,alewy​razjejtwa​rzyświad​czyłood​wa​dzeide​ter​mi​na​cji.Wzbu​dza​łapo​dziw
icie​ka​wość.Dla​cze​gozgo​dzi​łasięnamał​żeń​stwozAzi​zem?Coztegomia​ła?

‒Więcpocomnietutrzy​masz–na​ci​ska​ła–sko​romożewy​peł​nićwolęojcazpo​-

mo​cąin​nejko​bie​ty?

‒Niezro​bitego.
‒Ależzro​bi.Le​d​wosięzna​my.Spo​tka​li​śmysiętyl​koraz.
‒Wiem.
‒Więcskądpo​mysł,żebę​dzielo​jal​ny?‒za​py​ta​ła,aKha​lilpo​czułna​głyprzy​pływ

współ​czu​cia i zro​zu​mie​nia. Sam wie​lo​krot​nie za​da​wał so​bie to py​ta​nie. Dla​cze​go
kto​kol​wiekmiał​bybyćwo​becnie​golo​jal​ny?Dla​cze​gomiałko​mu​kol​wiekufać?

Oso​ba,któ​rąko​chałnaj​bar​dziejnaświe​cie,zdra​dzi​łagoisięgowy​rze​kła.
‒Mó​wiącszcze​rze–od​parł–niesą​dzę,bycho​dzi​łotuolo​jal​ność.Cho​dziopo​li​-

ty​kę.

‒Do​kład​nie.Za​temoże​nisięzkimin​nym.
‒Ry​zy​ku​jącutra​tępod​da​nych?Onibar​dzocze​ka​jąnatenślub.Ocze​ku​jągobar​-

dziejniżko​ro​na​cjiAzi​za.Agdy​bymiałza​miarod​su​nąćjed​nąko​bie​tęnarzeczin​-
nej…‒Jaknaszoj​ciec.Nie,niemiałjesz​czeza​mia​ruwy​ja​wiaćEle​nietejin​for​ma​-
cji.Wziąłgłę​bo​kiod​dech.–Nieprzy​spo​rzymutopo​pu​lar​no​ści.

‒Aleje​że​liry​zy​ku​jewtenspo​sóbko​ro​nę…
‒Aletakniejest,nie​ko​niecz​nie.Niepo​wie​działci?‒Najejtwa​rzypo​ja​wiłsię

wy​raznie​pew​no​ści,aKha​liluśmiech​nąłsiępo​nu​ro.–We​długte​sta​men​tu,je​że​liAziz
nieoże​nisięwprze​cią​gusze​ściuty​go​dni,bę​dziemu​siałzwo​łaćre​fe​ren​dum.Awte​-
dylu​dziewy​bio​rąno​we​goszej​ka.

Wpa​try​wa​łasięwnie​gozsze​ro​kootwar​ty​miocza​mi.
‒Imy​ślisz,żewy​bio​rącie​bie?
Ro​ze​śmiałsię.
‒Brzmisz,jak​byśwtowąt​pi​ła.
‒Kimtyje​steś?
‒Mó​wi​łemci,przy​szłymwład​cąKa​da​ru.
‒AleAzizwciążmożesięoże​nićzinnąko​bie​tą.Cowte​dy?
‒Je​że​litozro​bi,możedojśćdowoj​nydo​mo​wej.Aniesą​dzę,byso​bietegoży​czył.

Przy​zna​ję, wa​sza wy​so​kość, po​dej​mu​ję pew​ne ry​zy​ko. Masz ra​cję, twier​dząc, że
Azizmożewziąćso​bieinnążonę.Aleniesą​dzę,bytakpo​stą​pił.

‒Dla​cze​gopopro​stusięznimniespo​tkasziniepo​pro​siszozwo​ła​niere​fe​ren​-

dum?

Po​krę​ciłgło​wą.
‒Po​nie​ważwie,żegoniewy​gra.

‒Aje​że​lidoj​dziedowoj​ny?Je​steśnatogo​tów?
‒Zro​bię,cowmo​jejmocy,byochro​nićswójkraj.Nieza​po​mi​najotym,kró​lo​wo.

–Wzdry​gnę​łasięlek​konajegonie​ubła​ga​nyton,conie​cogouspo​ko​iło.Toniebyła
jejwina.Byłaofia​rąkon​flik​tu,któ​ryjejniedo​ty​czył.Win​nychoko​licz​no​ściachprzy​-
kla​snął​by,wi​dzącjejod​wa​gęide​ter​mi​na​cję.

‒Przy​kromi–po​wie​działpochwi​lici​szy.–Ro​zu​miem,żetwo​jepla​nyzo​sta​łypo​-

krzy​żo​wa​ne. Ale zwa​żyw​szy na to, że były dość świe​że, je​stem pe​wien, że wyj​-
dziesz z tego cało. – Nie chciał brzmieć ką​śli​wie, ale tak było. Ele​na znów się
wzdry​gnę​ła.

Od​wró​ci​ławzrok.
‒Takmy​ślisz?‒po​wie​dzia​ła.Niebyłotopy​ta​nie.Znówusły​szałbólwjejgło​sie

iza​cząłsięza​sta​na​wiać,cobyłojegoźró​dłem.

‒Wiemotym,wa​szawy​so​kość.Niewiem,dla​cze​gozgo​dzi​łaśsiępo​ślu​bićAzi​za,

alesko​roniebyłotozmi​ło​ści,two​je​muser​cunicniegro​zi.

‒Atywieszwszyst​koozła​ma​nychser​cach?‒za​py​ta​łaznu​żo​nymgło​sem.–Ty

niemaszser​ca.

‒Byćmoże.Alenieko​chaszgo?‒Tobyłopy​ta​nie.Wpew​nymsen​sie.Byłcie​kaw,

cho​ciażtegoniechciał.Niechciałwie​dziećnicnajejte​mataniza​sta​na​wiaćsięnad
se​kre​ta​mijejser​ca.

Ajed​nakza​py​tał.
‒Nie–od​par​łapochwi​li.–Oczy​wi​ście,żenie.Le​d​wiegoznam.Spo​tka​li​śmysię

zedwarazyispę​dzi​li​śmyra​zemkil​kago​dzin.–Po​krę​ci​łagło​wą,wes​tchnę​łazre​zy​-
gna​cją,poczymwzię​łasięwgarść.–Alemamtwo​jesło​wo,żewy​pu​ściszmniepo
czte​rechdniach?

‒ Tak, masz moje sło​wo. – Roz​luź​ni​ła się nie​co, a on ze​sztyw​niał. – Nie są​dzisz

chy​ba,żebymcięskrzyw​dził?

‒ A dla​cze​go nie? Po​ry​wa​cze zwy​kle nie mają pro​ble​mu z po​peł​nia​niem in​nych

prze​stępstw.

‒Jakjużwy​ja​śni​łem,tobyłowy​łącz​niezłoko​niecz​ne,wa​szawy​so​kość.
‒Acojesz​czebę​dziezłemko​niecz​nym,Kha​lil?‒za​py​ta​ła.Niespodo​ba​łamusię

bez​sil​nośćwjejspoj​rze​niu.Wy​glą​da​ła,jak​byzga​słowniejświa​tło.–Kie​dyra​cjo​na​-
li​zu​jesięje​denczyn,bar​dzoła​twopójśćokrokda​lej.

‒Mó​wisz,jak​byświe​dzia​łatozdo​świad​cze​nia.
‒Po​nie​kąd–od​par​ła.
Jużchciałza​daćko​lej​nepy​ta​nie,aleza​mknąłusta.Niechciałwie​dzieć.Niemu​-

siałro​zu​miećtejko​bie​ty,

‒Obie​cu​ję,żeniezro​bięcikrzyw​dy.Iuwol​nięcięzaczte​rydni.–Wpa​try​wa​łasię

wnie​go,aonpo​że​gnałjąski​nie​niemgło​wyiopu​ściłna​miot.

ROZDZIAŁTRZECI

Ele​na obu​dzi​ła się, oświe​tlo​na przez słoń​ce prze​świ​tu​ją​ce przez wej​ście do na​-

mio​tu.Całecia​łobo​la​łojązezmę​cze​nia.Za​snę​łado​pie​roprzedświ​tem.

Prze​cią​gnę​łasięiza​pa​trzy​ławpłó​cien​nysu​fit.Za​sta​na​wia​łasię,coteżprzy​nie​-

siedzi​siej​szydzień.Amożemo​gła​bywznie​cićpo​żar?Dymmógł​byzo​staćza​uwa​żo​-
nyprzezsa​te​li​tę,he​li​kop​teralbosa​mo​lot.Każ​dynowypo​mysłbyłjesz​czebar​dziej
ab​sur​dal​nyniżpo​przed​ni,ajed​nakniechcia​łaza​ak​cep​to​waćpo​raż​ki.Pod​da​niesię
ozna​cza​łoutra​tęko​ro​ny.

Aleimdłu​żejtuprze​by​wa​ła,tymwięk​szebyłopraw​do​po​do​bień​stwo,żeAzizznaj​-

dzieso​bienowążonę,nie​za​leż​nieodtego,couwa​żałczymó​wiłKha​lil.Ana​wetje​-
że​litaksięniesta​nie,toniemu​siałsięzniąże​nić.Mógł​byzwo​łaćre​fe​ren​dumiwy​-
grać.Wte​dybyjejniepo​trze​bo​wał.

Aleonawciążgopo​trze​bo​wa​ła.Mu​sia​ławyjśćzamążwprze​cią​gumie​sią​ca,tak

jakobie​ca​łaswo​jejra​dzie,zako​goś,kogoak​cep​to​wa​ła,ktobył​byoj​cemjejdzie​ci…

Natęmyślści​snę​łojąwżo​łąd​ku.Planwyj​ściazaAzi​zabyłde​spe​rac​ki,na​to​miast

po​mysłzna​le​zie​niako​lej​ne​gomał​żon​kabyłpopro​stuab​sur​dal​ny.Cóżmia​łazro​bić?

Z wes​tchnie​niem pod​nio​sła się z łóż​ka. Z ze​wnątrz do​biegł ją ko​bie​cy głos i se​-

kun​dę póź​niej do na​mio​tu we​szła uśmiech​nię​ta dziew​czy​na z dzban​kiem świe​żej
wody.

‒ Dzień do​bry, wa​sza wy​so​kość – po​wie​dzia​ła, dy​ga​jąc. Ele​na wy​mam​ro​ta​ła coś

na po​wi​ta​nie, za​sta​na​wia​jąc się, czy ta ko​bie​ta zgo​dzi​ła​by się zo​stać jej so​jusz​ni​-
kiem.

‒Czywa​szawy​so​kośćjesz​czecze​gośpo​trze​bu​je?‒za​py​ta​łako​bie​tazprzy​jem​-

niebrzmią​cymak​cen​tem.

Tak,po​my​śla​łaEle​na.Wol​no​ści.Zmu​si​łasiędouśmie​chu.Mu​sia​łaprze​cią​gnąćtę

ko​bie​tęnaswo​jąstro​nę.

‒Tomiłeztwo​jejstro​ny,dzię​ku​ję.Czytotyprzy​go​to​wa​łaśwczo​raj​sząką​piel?
Ko​bie​taspu​ści​łagło​wę.
‒Tak,po​my​śla​łam,żechcia​ła​byśsięumyć.
‒ Dzię​ku​ję ci, bar​dzo tego po​trze​bo​wa​łam. – Ele​na go​rącz​ko​wo roz​my​śla​ła. –

Skądwzię​łaśwodę?Czygdzieśnie​da​le​kojestoaza?

‒Tak,tużzaska​ła​mi.
‒Czymoż​natammiećchwi​lępry​wat​no​ści?Bar​dzochcia​ła​bympo​pły​wać,je​że​li

ist​nie​jetakamoż​li​wość.

Ko​bie​tauśmiech​nę​łasię.
‒Oczy​wi​ście,je​że​liszejkKha​lilpo​zwo​li.Bar​dzoprzy​jem​niesiętampły​wa.
‒Dzię​ku​ję.–Ele​naniewie​dzia​ła,czyoazaumoż​li​wijejuciecz​kęlubroz​pro​sze​-

nieko​goś,alebyłatoja​kaśszan​sa.Mu​sia​łatyl​koprze​ko​naćKha​li​la,żebypo​zwo​lił
jejpo​pły​wać.

‒Kie​dybę​dzieszgo​to​wa,wyjdźnaze​wnątrz.SzejkKha​lilcze​kanacie​bie.

Kha​lilsa​mot​niesie​działpodmar​ki​ząroz​sta​wio​nąnadrew​nia​nejplat​for​mie.Kie​dy

pod​cho​dzi​ła,wstałjejnapo​wi​ta​nie.

‒Pro​szę,usiądź.
‒Dzię​ku​ję.–Przy​sia​dłanakra​wę​dzikrze​sła,aKha​liluniósłbrewroz​ba​wio​ny.
‒Awięcdziśje​ste​śmymili?
‒Niechcętra​cićener​gii.–Ele​nawzru​szy​łara​mio​na​mi.
‒Cze​kamza​temnako​lej​nąoka​zję.–Na​lałjejkawyzezdo​bio​ne​gomie​dzia​ne​go

dzban​ka.Na​pójbyłgę​sty,ciem​nyipach​niałkar​da​mo​nem.–Toka​dar​skakawa–wy​-
ja​śnił.–Pró​bo​wa​łaśjejkie​dyś?

Po​krę​ci​łagło​wąiupi​łaostroż​niełyk.Smakbyłmoc​ny,aleprzy​jem​ny.Kha​lilpo​ki​-

wałgło​wązapro​ba​tą.

‒Czyprze​ję​ła​byśka​dar​skiezwy​cza​je,gdy​byśwy​szłazaAzi​za?
Ele​naze​sztyw​nia​ła.
‒Wciążmogęzanie​gowyjść.Możemniejesz​czezna​leźć.
Kha​lilpo​słałjejaro​ganc​kie,pew​nesie​biespoj​rze​nie.
‒Niero​bił​bymso​biena​dziei.
‒Ewi​dent​nietwo​jena​dzie​jewy​star​czązanasobo​je.
Wzru​szyłpo​tęż​ny​mira​mio​na​mi.
‒Jużcimó​wi​łem,Ka​dar​czy​cyniewspie​ra​jąAzi​za.
Na pew​no prze​sa​dzał. Aziz wspo​mniał coś o nie​po​ko​jach, ale nie mó​wił, że nie

jestlu​bia​nymwład​cą.

‒ Mó​wi​łeś, że poza Siy​adem – przy​po​mnia​ła so​bie. – I dla​cze​go niby mie​li​by go

niewspie​rać?Jestje​dy​nymsy​nemszej​ka,asuk​ce​sjaza​wszeza​le​ża​łaoduro​dze​nia.

‒Możepo​win​naśpo​słu​chaćmo​jejradyipod​szko​lićsięwhi​sto​riiKa​da​ru.
‒Ajakąksiąż​kęmipo​le​casz?‒Unio​słabrwi,usi​łu​jącmó​wićspo​koj​nie.Wy​kłó​ca​-

jącsięznim,doni​cze​goniedoj​dzie.–Możeznaj​dęjąwbi​blio​te​ce?‒do​da​ła,si​ląc
sięnabez​tro​skiton.

Kha​liluśmiech​nąłsię,aEle​nauzna​ła,żejesttoszcze​reroz​ba​wie​nie.Wja​kiśspo​-

sóbmia​łotowpływnajegowy​gląd.Byłte​razjesz​czebar​dziejatrak​cyj​ny,niżkie​dy
byłzim​nyiau​to​ry​ta​tyw​ny.

‒Taksięskła​da,żemamtunie​du​żąbi​blio​tecz​kę.Zprzy​jem​no​ściąpo​ży​częciktó​-

rąśksią​żę,alenieznaj​dziesztamod​po​wie​dzi,któ​rychszu​kasz.

‒Togdziejeznaj​dę?
Za​wa​hałsięnamo​ment.Ele​namy​śla​ła,żeza​razpo​wiejejcośważ​ne​go.Alepo​-

krę​ciłgło​wą.

‒My​ślę,żenatęchwi​lężad​naod​po​wiedźbycięnieza​do​wo​li​ła,wa​szawy​so​kość.

Ale kie​dy bę​dziesz go​to​wa mnie wy​słu​chać i do​pu​ścisz do sie​bie myśl, że Aziz nie
po​wie​działciwszyst​kie​go,byćmożecięoświe​cę.

‒Szczę​ścia​razemnie–od​par​ła,aleporazpierw​szy,od​kądpo​zna​łaKha​li​la,po​-

czu​łacieńnie​pew​no​ści.Byłtakipe​wien.Co,je​że​lijegorosz​cze​niamia​łypod​sta​wy?

Nie,byłzwy​kłymbun​tow​ni​kiem.Uzur​pa​to​rem.Mu​siałbyć.Wszyst​kieinnemoż​li​-

wo​ścibyłyniedopo​my​śle​nia.

Kujejza​sko​cze​niuKha​lilpo​chy​liłsięizła​pałjązaręce.Ele​naze​sztyw​nia​ła.Cie​-

płobi​ją​ceodjegodło​niogar​nę​łocałejejcia​ło.

‒Niechceszbyćcie​ka​wa–wy​mam​ro​tał–aleje​steś.

‒Dla​cze​gomiał​bymniein​te​re​so​waćprze​stęp​ca?‒od​gry​złasię.Uśmiech​nąłsię

iza​brałdłoń.

‒Pa​mię​taj,cocimó​wi​łem.Wtejhi​sto​riijestdru​giedno.–Wstałiza​cząłod​cho​-

dzić. Ele​na pa​trzy​ła na nie​go sfru​stro​wa​na. Za​prze​pa​ści​ła szan​sę za​py​ta​nia go
ooazę.

‒Acomamro​bićprzezteczte​rydni?–za​wo​ła​ła.–Uwię​ziszmniewmoimna​-

mio​cie?

‒Tyl​koje​że​lioka​żeszsięnatylenie​roz​sąd​na,żebypró​bo​waćuciecz​ki.
‒Aje​że​litaksięsta​nie?
‒Znaj​dęcię.Miej​myna​dzie​ję,żeżywą.
‒Uro​cze.
‒Pu​sty​niajestnie​bez​piecz​nymmiej​scem.Po​mi​ja​jącskor​pio​nyiwęże,ist​nie​jery​-

zy​ko bu​rzy pia​sko​wej, któ​ra w kil​ka mi​nut może po​łknąć na​miot. Nie mó​wiąc już
oczło​wie​ku.

‒Wiemprze​cież.–Za​ci​snę​ławar​giispoj​rza​łanata​lerz.Kha​lilprzy​niósłjejświe​-

żedak​ty​le,figiipo​kro​jo​ne​gome​lo​na.Wzię​ławi​de​leciza​czę​łanimdźgaćka​wa​łek
pa​pai.

‒Mogęciufać?Niespró​bu​jeszuciec?
‒Mamcitoobie​cać?
‒Nie–od​po​wie​działpochwi​li.–Niewie​rzęwobiet​ni​ce.Popro​stuniechcęcię

miećnasu​mie​niu.

‒Jak​żewspa​nia​ło​myśl​nie–od​po​wie​dzia​łazprze​ką​sem.–Je​stemwzru​szo​na.
Kujejza​sko​cze​niuznówsięuśmiech​nął,uka​zu​jącprzytymdo​łe​czekwpo​licz​ku.
‒Takmy​śla​łem.
‒Czy​lije​że​liniebędęnatyległu​pia,żebypró​bo​waćuciecz​ki,tomogęwyjśćna

ze​wnątrz?–za​py​ta​ła.–Ko​bie​ta,któ​ramnietuprzy​pro​wa​dzi​ła,po​wie​dzia​ła,żenie​-
da​le​kojestoaza–wstrzy​ma​łaod​dech.

‒Mó​wiszoLe​ili,żo​nieAs​sa​da.Tak,mo​żesziśćdooazy.Uwa​żajnawęże.
Po​ki​wa​łagło​wązbi​ją​cymser​cem.Wresz​ciemo​głacośwy​my​ślić.
‒Atysięgdzieśwy​bie​rasz?‒za​py​ta​ła,zer​ka​jącnaosio​dła​neko​nienie​opo​dal.

Je​że​ligoniebę​dzie,tymle​piej.

‒Tak.
‒Do​kąd?
‒Spo​tkaćsięzBe​du​ina​mi,któ​rzyosie​dli​lisięnie​opo​dal.
‒Zbie​raszpo​par​cie?‒za​py​ta​ła,nacoKha​liluniósłbrwi.
‒Pa​mię​tasz,cocimó​wi​łemowy​kłó​ca​niusię?
‒Niewy​kłó​camsię.Niepod​damsiętakpopro​stu,je​że​liotocicho​dzi.„Naj​lep​-

sząfor​mąobro​nyjestatak”‒za​cy​to​wa​ła.

Kha​lilpo​ki​wałgło​wązuśmie​chem.
‒Sztu​kaWoj​ny.SunZi–oznaj​mił.–Im​po​nu​ją​ce.„Ten,któ​rywie,kie​dymożepo​-

zwo​lićso​bienawal​kę,akie​dynie,wyj​dziezniejzwy​cię​sko”.

‒Do​kład​nie.
Ro​ze​śmiałsięmięk​koipo​krę​ciłgło​wą.
‒Za​temmy​ślisz,wa​szawy​so​kość,żemo​żeszjesz​czezwy​cię​żyć,po​mi​mowszyst​-

kie​go,cocipo​wie​dzia​łem?

‒„Sztu​kąwoj​nyjestujarz​mie​niewro​gabezwal​ki”.
‒Awja​kiżtospo​sóbza​mie​rzaszmnieujarz​mić?
Napew​noniemiałnamy​śliniczdroż​ne​go,napew​noniemia​łotambyćsek​su​al​ne​-

gopod​tek​stu.Ajed​nak.Ele​napo​czu​łana​pły​wa​ją​cecie​płoizmię​kłyjejko​la​na.

‒„Niechtwo​jepla​nybędąciem​neinie​prze​nik​nio​nejaknoc”.
‒Ewi​dent​nieznaszjegodzie​ła.Tocie​ka​we,zwa​żyw​szynato,żewtwo​imkra​ju

odnie​malty​sią​calatpa​nu​jepo​kój.

‒ Są róż​ne ro​dza​je woj​ny. – A ta, któ​rą pro​wa​dzi​ła, była nie​zwy​kle de​li​kat​na.

Szep​ty,plot​ki.Byławsta​nienie​ustan​nejgo​to​wo​ści.

‒ Zga​dza się. Mo​dlę się, by w woj​nie o Ka​dar nie zo​sta​ła prze​la​na ani kro​pla

krwi.

‒My​ślisz,żeAzizbę​dziewal​czył?
‒Mamna​dzie​ję,żeniejestnatyległu​pi.Do​syćtego.Mu​szęje​chać.Mi​łe​godnia,

wa​szawy​so​kość.

Z tymi sło​wy od​szedł. Kie​dy od​je​chał na ko​niu, Ele​nę ogar​nę​ło dziw​ne uczu​cie

stra​ty.

Kie​dyKha​lilod​je​chałzeswo​imiludź​mi,wzno​szączasobąchmu​rypia​chu,Ele​na

wró​ci​ładona​mio​tu.Ku swe​muza​sko​cze​niuuj​rza​łatam książ​kępodty​tu​łemTwo​-
rze​niewspół​cze​sne​goKa​da​ru.CzyKha​lilchciałzniejza​kpić?

Od​rzu​ci​łaksiąż​kęizde​cy​do​wa​łasięniemy​ślećwię​cejoKha​li​lu.Niemu​sia​ławie​-

dzieć,czymiałra​cję.Niein​te​re​so​wa​łojejto.

Chcia​ła się tyl​ko stąd wy​do​stać. Po​szła po​szu​kać Le​ili, żeby za​pro​wa​dzi​ła ją do

oazy,coLe​ilazro​bi​łazra​do​ścią.Na​wetprzy​nio​słaEle​nieko​stiumką​pie​lo​wyigo​to​-
wylunch.Byłatakuprzej​ma,żeEle​naprzezchwi​lępo​czu​łasięwin​na.

Przezchwi​lę.
Kie​dybyłasamawna​mio​cie,zna​la​złapo​trzeb​nerze​czy.Nogisto​łubyłyzagru​be,

alekrze​słasięnada​wa​ły.Uda​łojejsięwy​rwaćkil​kali​stew,któ​reupchnę​ławtor​bie,
izunie​sio​nągło​wąwy​szłazna​mio​tu.

Stra​żeprze​pu​ści​łyją,aLe​ilaza​pro​wa​dzi​łająwy​dep​ta​nąścież​kąbie​gną​cąpo​mię​-

dzydwo​magła​za​mi.

‒Na​zy​wasiętouchoigiel​ne–po​wie​dzia​łaLe​ila.Wą​wózrze​czy​wi​ściebyłbar​dzo

wą​ski.–Topięk​nemiej​sce.Samazo​ba​czysz.

‒ Nie bo​isz się, że za​cznę biec? ‒ za​py​ta​ła Ele​na, si​ląc się na lek​ki ton. Twarz

Le​ili zła​god​nia​ła, co wy​wo​ła​ło ko​lej​ne ukłu​cie wy​rzu​tów su​mie​nia, któ​re jed​nak
szyb​koodsie​bieode​pchnę​ła.Cilu​dziejąpo​rwa​li,nie​za​leż​nieodtego,jakbylisym​-
pa​tycz​ni.Mu​sia​łaja​kośuciec.

‒ Wiem, że to trud​na sy​tu​acja, wa​sza wy​so​kość, ale szejk jest do​brym czło​wie​-

kiem.Ra​tu​jeciętyl​koprzednie​szczę​śli​wymza​mąż​pój​ściem.

Tobyłocośno​we​go.
‒Niewie​dzia​łam,żeKha​lilza​przą​taso​biegło​węmoimszczę​ściemmał​żeń​skim.

My​śla​łam,żemy​ślityl​kootym,byzo​staćszej​kiem.

‒Jużjestszej​kiemjed​ne​gozple​mionpu​styn​nych.Noijestpra​wo​wi​tymdzie​dzi​-

cemKa​da​ru.Spo​tka​łagowiel​kanie​spra​wie​dli​wośćiprzy​szedłczasnato,bytona​-
pra​wić.

‒Jakanie​spra​wie​dli​wość?‒za​py​ta​ła,za​nimzdą​ży​łaugryźćsięwję​zyk.
‒Niemnieotymmó​wić.Alegdy​bywa​szawy​so​kośćwy​szłazaAzi​za,by​ła​byżoną

uzur​pa​to​ra.Nie​wie​leosóbpozaSiy​ademchceAzi​zazaszej​ka.

Kha​lilteżtopo​wta​rzał,aletoniemo​głabyćpraw​da.
‒Aledla​cze​go?
Le​ilazmarsz​czy​łaczo​ło.
‒Mu​siszotoza​py​taćszej​kaKha​li​la…
‒Onniejestszej​kiem–prze​rwa​łajejEle​na.–NieKa​da​ru.Jesz​czenie.
‒Alepo​wi​nienbyć–od​par​łaci​choLe​ila.–Za​py​tajgo.Po​wiecipraw​dę.
Aleczychcia​łaznaćpraw​dę?Je​że​liKha​lilrze​czy​wi​ściemiałpra​wodotro​nu,to

cotodlaniejozna​cza​ło?

Do​tar​łydopła​skiejska​ły, zktó​rejroz​po​ście​rałsię wi​doknabłysz​czą​cyzbior​nik

wod​nyocie​nio​nypal​ma​mi.Po​wie​trzebyłogo​rą​ce,su​cheinie​ru​cho​me–ide​al​napo​-
go​danapły​wa​nie.Ro​zej​rza​łasięwo​kół,żebyspraw​dzić,czyniepo​szedłzaniąktó​-
ryśzestraż​ni​ków,aleni​ko​goniedoj​rza​ła.Się​gnę​ładotor​byiwy​ję​łazniejli​stwyod
krze​sła. Na brze​gu oazy ro​sły ja​kieś ro​śli​ny, więc ze​rwa​ła je i uło​ży​ła w ża​ło​sną
kup​kę.Niebę​dzieztegodu​że​gopło​mie​nia,alemusiwy​star​czyć.Tobyłajejje​dy​na
szan​sa.Je​śliktośza​uwa​żydym,możeza​cznąjejszu​kać.

Za​czę​łapo​cie​raćdre​wien​ka.
Pięt​na​ście mi​nut póź​niej wy​sko​czy​ły jej pę​che​rze, a drew​no było le​d​wie cie​płe.

Nie uda​ło jej się wy​krze​sać z nich na​wet iskier​ki. Sfru​stro​wa​na odło​ży​ła li​stwy
iwsta​ła.Byłogo​rą​co,abłysz​czą​cawodawy​glą​da​łabar​dzoku​szą​co.Wsko​czy​łado
niej,agdysięjużochło​dzi​ła,wy​szłanaska​łę.Wy​tar​łasięipo​now​nieza​czę​łapo​cie​-
raćdrew​no.

Pięćmi​nutpóź​niejuj​rza​łapierw​sząiskrę.Po​czu​łaprzy​pływna​dzieiiza​czę​łapo​-

cie​raćmoc​niej.Ro​śli​nyza​ję​łysięipo​ja​wiłsiępierw​szymałypło​mień.

‒Nieru​szajsię.
Ele​naza​mar​łanadźwięktegogło​su.Spoj​rza​ławgóręiuj​rza​łasto​ją​ce​gonie​opo​-

dalKha​li​la.Byłna​pię​tyinie​ru​cho​my.

Kie​dyKha​lilwy​cią​gnąłbrońiwy​ce​lo​wałpro​stownią,jejser​ceza​mar​ło.